Skip to main content

Full text of "Sextus Empiricus"

See other formats


Τΐιΐδ ΐδ α άΐ^ΐΐαΐ οοργ οί α ΐ3θθ]<: Ιΐιαΐ \ναδ ρΓ^δεΓνεά ίοΓ ^εηεΓαΙΐοηδ οη ΙΛιαΓγ δΐιείνεδ ΐ3£ίθΓ6 ΐΐ \ναδ οαΓείιιΠγ δοαηηεά \)γ Οοο^ΐε αδ ραΓί οί α ρΓθ]£θΙ 
ίο ιηα]<:6 Ιΐιε χνοΓίά'δ ΐ3θθ]<:δ άΐδθον6Γαΐ3ΐ6 οηΐΐηε. 

ΙΙ Ιιαδ δΐίΓνΐνβά 1οη§ εηοιι^ΐι ίοΓ Ιΐιε οοργή^ΙιΙ ίο εχρίΓ© αηά Ιΐιε ΐ3θθ]<: ίο εηΙεΓ Ιΐιε ριιΐ3ΐΐο άοιηαΐη. Α ριιΐ3ΐΐο άοπιαΐη ΐ3θθ]<: ΐδ οηο ΙΙιαΙ \ναδ ηενεΓ δΐιΐ3]60ΐ 
ίο οοργή^ΙιΙ ΟΓ \ν1ΐ0δ6 Ιε^αΐ οοργή^ΙιΙ Ιεηη Ιιαδ εχρίΓεά. λΥΙιεΙΙιεΓ α ΐ3θθ]<: ΐδ ΐη Ιΐιε ρπΐ3ΐΐο άοιηαΐη ηιαγ ναιγ οοπηίΓγ ίο οοιιηίΓγ. Ριιΐ3ΐΐο άοηιαΐη ΐ3θθ]<:δ 
αΓ6 οπΓ §αΐ6\ναγδ ίο Ιΐιε ραδί, τερΓεδεηΙΐη^ α λνεαίΐΐι οί ΙιΐδΙΟΓγ, οπΙΙιίΓε αηά ]<:ηο\νΐ6(1§6 Ιΐιαί'δ οίΐεη άΐίβοιιΐΐ ίο άΐδοονεΓ. 

ΜαΓίίδ, ηοΐαΐΐοηδ αηά οΙΙιεΓ ηιαΓ^ΐηαΙΐα ρΓβδεηΙ ΐη Ιΐιε οή^ΐηαΐ νοίπηιε \νΐ11 αρρεαΓ ΐη Ιΐιΐδ βίε - α τεηιΐηάεΓ οί Ιΐιΐδ ΐ3θθ]<:'δ 1οη§ ]οιΐΓη6γ ίΓοηι Ιΐιε 
ρπΐ3ΐΐδ1ΐ6Γ ίο α 1ΐΐ3ΓαΓγ αηά βηαΐΐγ ίο γοιι. 

υ83§6 ^αίάεϋηεδ 

Οοο^ΐβ ΐδ ρΓΟίιά Ιο ραΓίηεΓ \νΐ1β 1ΐΐ3ΓαΓΪ£δ Ιο άΐ^ΐΐΐζε ριιΐ3ΐΐο άοηιαΐη ηιαίεήαΐδ αηά ηια]<:6 Ιβεηι χνΐάεΐγ αοοεδδΐΐ)!©. ΡιιΙ)1ΐο άοηιαΐη ΐ3θθ]<:δ ΐ36ΐοη§ ίο Ιβ© 
ρπΙ^Ηο αηά \ν6 αΓ6 ηιειείγ ΙβεΐΓ οιΐδίοάΐαηδ. ΝενεΓίβεΙεδδ, Ιβΐδ \νοΓ]<: ΐδ εχρεηδΐνε, δο ΐη ΟΓάεΓ ίο Ι^εερ ρΓονΐάΐη§ Ιβΐδ ΓεδοιίΓοε, \ν6 βάνε Ιαΐ^εη δίερδ ίο 
ρΓενβηΙ αβπδε βγ οοηιηιεΓοΐαΙ ραΓίΐεδ, ΐηο1ιιάΐη§ ρ1αοΐη§ Ιβοβηΐοαΐ ΓεδΙήοΙΐοηδ οη αιιΐοηιαίβά ςπεΓγΐη^. 

λνε αίδο αδ]<: ΙβαΙ γοπ: 

+ ΜαΙίβ ποη-αοηιπιβΓοίαΙ Η5β ο/ίΗββΙβ^ λΥε άεδΐ^ηεά Οοο^ΐε Βοο]<: ΞεαΓοβ ίοΐ ιίδε βγ ΐηάΐνΐάιιαίδ, αηά \ν6 τεςπεδί ΙβαΙ γοιι ιίδε Ιββδε βίεδ ίον 
ρεΓδοηαΙ, ηοη-οοηιηΐ6Γθΐα1 ριίφΟδεδ. 

+ Κβ/Γαίη/Γοηι αηίοηιαίβά ρΗβΓγίη§ Όο ηοΐ δεηά αιιΐοηιαίβά ςιιεήεδ οί αηγ δΟΓΐ ίο Οοο^ΐε'δ δγδίεηι: Ιί γοπ αιε οοηάποΐΐη^ τεδεαΓοβ οη ηιαοβΐηε 
ΐΓαηδΙαΙΐοη, ορίΐοαΐ οβαΓαοΙεΓ Γεοο^ηΐΙΐοη ογ οΙββΓ αιεαδ \νβ6Γ6 αοοοδδ ίο α ΙαΓ^ε αηιοιιηΐ οί ΙεχΙ ΐδ βείρίιιΐ, ρΐεαδο οοηίαοί ιΐδ. λν© οηοοιίΓα^β Ιβε 
ιίδε οί ριιββο άοηιαΐη ηιαίεπαΐδ ίοΓ Ιβεδ© ριίφΟδβδ αηά ηιαγ β© αβί© ίο ββίρ. 

+ Μαίηίαίη αίίήΒηίίοη Τβ© Οοο^ΐε "\ναΐ6ΓηιαΓ]<:" γοιι δε© οη εαοβ βίε ΐδ εδδεηΐΐαΐ ίοΓ ΐηίθΓηιΐη§ ρεορίε αβοιιΐ Ιβΐδ ρΓθ]60ΐ αηά βείρΐη^ Ιβεηι βηά 
αάάΐΐΐοηαΐ ηιαΐ6ΓΪα1δ ΙβΓΟίι^β Οοο^ΐε Βοο]<: ΞεαΓοβ. ΡΙεαδε άο ηοΐ Γεηιονε ΐΐ. 

+ Κββρ ίί Ι6§α1 λΥβαΙεν^Γ γοιίΓ ιίδε, τεηιεηιββΓ ΙβαΙ γοιι αΓ© τεδροηδΐβίε ίοΓ εηδίιήη^ ΙβαΙ \νβαΙ γοιι αΓ6 άοΐη§ ΐδ Ιε^αΐ. Βο ηοΐ αδδΐιηιε ΙβαΙ ]ιΐδΙ 
βεοαιίδε \ν6 βεβενε α βοο]<: ΐδ ΐη Ιβε ρπββο άοηιαΐη ίοΓ ιΐδεΓδ ΐη Ιβε ΙΙηΐΙεά δίαΐεδ, ΙβαΙ Ιβε \νοΓ]<: ΐδ αΙδο ΐη Ιβε ριιββο άοηιαΐη ίοΓ ιΐδεΓδ ΐη οΙβεΓ 
οοιιηΐήεδ. λΥβεΙβεΓ α βοο]<: ΐδ δΙΐΠ ΐη οοργή^βΐ ναήεδ ίΓοηι οοιιηΐΓγ ίο οοιιηΐΓγ, αηά χνε οαη'Ι οίίεΓ ^ιιΐάαηοε οη χνββΙβεΓ αηγ δρεοΐβο πδο οί 
αηγ δροοΐβο βοο]<: ΐδ αΠοχνοά. ΡΙοαδο άο ηοΐ αδδΐιηΐβ ΙβαΙ α βοο]<:'δ αρρβαΓαηο© ΐη Οοο^Ι© Βοο]<: ΞοαΓοβ ηιοαηδ ΐΐ οαη β© ιΐδεά ΐη αηγ ηιαηηοΓ 
αηγ\νβ6Γ6 ΐη Ιβο \νοΓΐά. Οοργή^βΙ ΐηίήη^οηίβηΐ ΗαβΐβΙγ οαη βο ςιιΐΐο δονοΓο. 

ΑβοαΙ Οοο§ΐ6 Βοοίί δεαΓοΗ 

Οοο^ΐο'δ ηιΐδδΐοη ΐδ ίο ΟΓ^αηΐζο Ιβο \νοΓΐά'δ ΐηίοΓηιαΙΐοη αηά ίο ηια]<:ο ΐΐ ιιηΐνοΓδαΠγ αοοοδδΐβίο αηά πδοίιιΐ. Οοο^ΐο Βοο]<: δοαΓοβ βοΐρδ ΓοαάοΓδ 
άΐδοονοΓ Ιβο \νοΓΐά'δ βοο]<:δ χνβΐΐο βοΐρΐη^ αιιΙβοΓδ αηά ριιββδβοΓδ Γοαοβ ηοχν αιιάΐοηοοδ. Υοιι οαη δοαΓοβ ΙβΓΟίι^β Ιβο ίηΠ ΙοχΙ οί Ιβΐδ βοο]<: οη Ιβο χνοβ 



αί |]ιίίρ : //]οοο1^3 . α^οοα^ΐβ . οοιη/ 






Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 






8ΕΧΤυ8 ΕΜΡΙΚΙ€ϋ8 



£Χ ΚΕΟΕΝδΙΟΝΕ 

ΙΜΜΑΝτίΈΟδ ΒΕΚΚΕΗΙ 



ΒΕΕ01.ΙΝΙ 

ΤΥΡΙ5 ΕΤ ΙΗΡΕΝ8Ι8 ΟΕ. ΚΕ1ΜΕΗΙ 

Λ. 1842. 



οφζβά ϋγ ν^οο^ι^ 






Τ^..Α2 



^ 'ΐ'Ί 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΡΚΑΕΡΑΤΙΟ ΈΟΙΤΟΒΙδ. 



ί^βχίαιη Ειηρίηοαιη ({ΐιί ηονίββίιηβ βϋάίΐ, Ιοαηηββ Α1Ι>6Γ- 
Ιαβ ΡαΒήοίιΐδ οοάίοίύαβ ιηαηαβοηρίΐβ υβτιβ 68ΐ δανϋί&ηο 
ΥΓαΙΐ8ΐ&νί6η8ί Οίζβηβί. δανίϋαηί Οχοηίβηβίβ ' ϋΐβ Λ Αΐίίβ 
ΙβοΙίοηββ &€€6ρ€Γ&1^ 6^0 ιιΐ) ϋΐο ΐΓ&ηβδοηρδί: 66(6Γ08 αΐ βΐ 
ίρδβ Υ6Γ8ατ6ΐη ίβοαϋαίοιη ύβάϋ; ιπίτα Ρήάβηοί \νί11&6ηί β( 
ΤΙιβορΗίΰ Κίββδίίη^ ύβηίςηίΐββ. ηονιιιη ΑββΓΟ, οιήαβ ιηίΐά 
οορίαιη Ηαιη&ηίδδίπιβ (βεβηιηΐ Κ&αίαιαηηαβ Ιιβ1ΐΓ8ίιΐ8 6( €α- 
Γοΐαβ ΙιΐιΑονίοιΐ8 δΐηινίαδ, Κβ^ιιηοηΙ&ηιιιη, 16 6 12. ίδ ιηβιη- 
1)Τ&ηιΐ06υ8 ββΐ^ ίο1ΰ8 272^ νβΓβΐύαβ νίεβηιβ ββρίβηίβ, ΙϋΙβηβ 
ιηίηαϋβ βο ηίΰάίβ^ πιίΗοιιΙίδ Ιιιηο ίηάβ ίηίϋαΙίΒιΐδ 6ΐ αά ιηαΓ- 
£ΐιΐ6ΐη Ιβιηιη&ϋβ. ίηβαηΐ 1ίΙ)ή άντιρρί^τίποϊ βΐ, (|υ6ΐη βίζβη- 
818 φΐο<{ΐιβ αάάϋ, ϋοήοαβ ηερϊ άγα&οϋ και καχον ΙιΒεΙΙυβ. 
ΥΓ&ϋβΙ&νϊβηδίδ αυΐβιη δίνβ ΚβΗθίςβηαιιΐδ ίοΐϋβ οΗιΐΓίαοβίβ 
248, ν6Γ8ίΙ)ΐΐ8 Ιήββηίβ, ρ&ηιιη βοοατΑΐβ βοηρίιιβ, 6ΐ ΙηβΙίΙα- 
ϋοηββ 1ι&1)6ΐ Ρ]ΠτΗοηίαηιΐ8, δΐιΒϊιιηοΙο (}αοΑ α Ρ&Βηοίο ίη 
ρΓ06(3(ίοη6 βχΐΓβιηιι ροδϋαιη ββΐ βρί^&ιηιη&Ιβ («2 Πυρ-- 
ρων -^ αοφίης ϋατίγνως)^ 6( αντιρρητικών ρατίβιη ηΐΑίο* 
Γβιη : Α68ΐιιϋ βηίιη ίη ΙίΒη, αΐ ναΐ^ο ηιιιηβΓ&ηΙ; οοΐανί § 349. 
Οιζβηδίβ (Ιβηίφΐβ ίοΰα Η&ΒβΙ 438, βΑ^αβ οϋ&η&ΰβα• ίμμα- 
ψον^λος ομβαίβ€ν)ς ο ίκ μονίμβααΐας %α} ταύτην την βΐ^ 
βλον Ιξίγραψβ μιο^φ Ιτονς ϋίφνς'. ^ . , 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ ^ 



IV 

Ει Ηθ8 ({υιύβιη δβχΐί ΰοάίοβΒ βχοαδβί ΙοΙοβ: ιηδρβχί 
α1ΐ08, Μοηβθ6η868 ΥβηθΙοδ ΠοΓβηϋηοβ; (|ΐΐ08 οαιη νίάβΓβιη 
η6(]α6 6χΐ6Γηα βρβαβ οοηιιτιβηάαη βΐ ίη ηιβηύαβ 1ααιη£ΐ8(}υ6 
οοηδρίΓαΓβ) ηοη δυαι οαηοΐίΐίαβ άβ ιηαηίΒυδ (ΙβροηβΓβ. η6(|υ6 
ίη βα Γ6 013^8 ιηίΗΙ ρβοεαβββ νίάβοΓ (]ααιη ίη ηοναίο ϋ- 
1}Γοηιηι αντίρρψίχών βΐ ΟΓάίηβ βΐ ίηάίοβ. ηαοΓυηι ΙϊΒγο- 
Γαιη ιΐίδοπηιβη οαηι αΙίΓΟ ρβίβΐ, Ιαπι α ΓαΒηοίο βδΐ άβηιοη- 
δίΓηΙυπι; ηΐη αυίβηι ρηοΓ68 βίηΐ, ίρββ ίηύίοαΐ δ6χ1α$; ηβο 
ροΐυίΐ ίηδοπρίίο βχ οοάίοΐΒοδ ρβΐί^ ({υίρρβ Γ|ΐιί ηιοάο οχίη- 
Τίκά ηιθ(Ιο υπομνήματα αρρβίίβηΐ, δαβρίαδ ηϋιΗ ((αοιη 
ηυηιβΓβηΙ. 

ΚβδΙαΙ υΐ 8ί§;1α3 βχρίίοβηιιΐδ. ΐΐαί^αβ 1ϋΐ6Γ«ι € οοιϋΰβηι 
Οίζβηδβηι ίηάίοαΐ, Ρ βϋΐίοηβηι Ρ^ΒΗααηαηι αηηί 1718, 

β βάίΐίοηοιη Οβηβνβηββαι δίνβ ΑυΓβΗαηβηδβηι ΡβΙή βΐ Ιλ- 
οοΜ €Ιΐ0ΜΘΐ0Γαπι α. 1621, Η ββηΐί^ιηαηι ΗβΓνβΙιιηι, 

]ίΙ>Γ0Γαηι άν%ιρρψιιχών ίηΙβΓρΓβΙβιιι, Ι» 1ί1)Γ08 ββχΐί Ιααι 
δοήρίοδ ί{α3ΐτι ίιηρΓβδδΟΒ, Β, €θ(1ίθ6ΐΏ ΚβξίαιοηίΑηαηι, 
5 οοίΐίεβιη δανίΐίαηαηι, V οοθίοβηι Υηαϋβίανίβηδβηι, 

Χ νηη&δ ΐ6{;ΐίοη6δ βΐ οοηίβεΙυΓίΐδ α ΟΉοιιβΙίδ α<1 ηι&Γςίηοιη 

δονίΐί. ΒβΓοΙίηί ίάίΐίαδ Ιαηϋβ ίΐ. 1842, 






ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



2ΕΞΤ0Υ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΥ 

ΠΤΡΡΛΝΕΙΟΙ ΤΠΟΤΤΠΛΣΕΙΣ. 



Λ*#. Λπρ. 1 □ί9ί,ίζβθΐ,νΟθΟ§ΐ€ 



(Ρ 1 '"2) ^ί 



ΠΥΡΡΛΝΕΙΆΝ ΎΠΟΤΥΠΔΣΕΛΝ 

ΤΛΝ ΜΙΣ ΤΡΙΑ ΤΟ ΠΡΛΤΟΝ. 



•ί οΤς ζητονϋΐ τι ηράγμ^ι^ η 9Όρ90ί9 ίηαηολου&$ί¥ $Ιμο£ ή 
ορ^σ<ι^ 9ύρίϋ€»ς %αϊ ά%α%0Χψ(βίας ομολογίαψ ^ Ιηιμοψη¥ 
ζψ^ηαβω^. ίφοη^ρ ϊοως %αϊ ίηϊ %άν Χξχ^ά φΛοαοφΙητ ζη^ 2 
%Ό(υμένων οΐ μ^ν ^νριμί^οα %ό αΐη&^ς ίφαοαν, οΐ ά* άη^φη- 
ναψτο μη άννατον Λψαί %αύτο Μα%αληφ&ηψαί , οΐ ^ Ηί $ 
ζητοΰοί^. ηαΐ ίνρηηέραί μ^ άοηουοίΡ οΐ Ιάίως ηαλονμ9Τθί 3 
9σγμα%ιηθί, οίοψ οΐ η^ϊ '^ρίοτοτέΧψ/ ηαΐ '^ΒI^7^ιιο1;ρο»^ ηαϊ 
τονς στωίΛονς καΐ άΧλρι τινές, »ς Λ^ η^Ι «ιιαταλΐ79ΤΓ«»ι^ 
άηΒψηναν%ο οΐ η€ρΙ Κλ^ηομαχον κα) Καρψ^άίίη^ %αϊ αΧ-^ 
1ο^ *ΑΜα&ημ€ί}^$, ζητονοι &ί οΐ ΟΗβηχιηοΙ. ύ&%ψ ενΧόγως 4 
ϋοηονοιν ίά οΡωτάτω "'φάοσοφίαί *ρβ7ς βΙ^^λι, ίογμοηιηη 
Ά%α9ημ9ΐ\ιη ϋχ^πταιη. η€ρΙ μΪ¥ σνρ %άν αΧΧων έ$έροις 
άρμοϋΒΐ Χίγ^ιν, η^\ 91 της α%$ιν$ιηης αγωγής νηιρτνηϋ^ 
τιηύς έηϊ του ηαρόντος ημβϊς ίρονμ9¥, ίηίΐ^ο ηρο9$ηόντ9ς 
οτι ηβρί ον&βψος τάν Χ^&ηαομ€Ψω¥ άΜβ^βαιονμΛ&Λ ύς ΐ5 
όντως βχοντος ηάντως ηα&άηβρ ΧέγομΒν, ά)Λά ηατά το 9ν¥ 
φαιρομ^νον ημίτ ΙστορίΜως άηαγγέΙΧομ%ψ η^ρϊ έηάατον* • 

Της σ»6ητίηής ον¥ φιΧοσοφίας ο μ^ Χίγ^ται ηα&οΧου 5 
λόγος 6 Λ 9ΐ9ίίι6ς, ηαϊ %α&όΧον μΪ¥ έν φ τ6$^ χοφαιη^ρα 
της σηέψ^ως Ιιηι&ίμΒ&ί», Χβγορτ$ς τ4ς ίτροια αυτής Μαΐ^ο 
τΐ^ίς άρχαϊ ηαΐ τίν^ς Χογοι τΐ τ^ %ρηηρίύ9 %αϊ τΐ τίλος, 
ηαΐ τίψΒς οΐ τροηοι της ίηοχής, ϋαΐ ψ^ύς ηαραΧαμβάψομ%¥ 
τάς οΐΜίταηίς' άηοφύθ€ίς , %αϊ τη¥ 9ίά%ρί94ψ της αηέψ^ως 
άηο τύν ^^ραηαμί^ω^ αύτη φύοοοφιων, 9ΐ9ίηος 9^ίψ φ 9 
ηρος Αιααναΐ' μ^ρος της καΧ^υμέρης φΛο^οφΙας άντιΧέγο^^^ 

; « • ■ ' • .'»: 

Υβηιι 1. ν«1 %1 ν^ β. 12. ίτιοος β. 14• η^οσΜηοντβς η. , 



4 (Ρ"*'"4) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

μεν. ηερί τον ηα&όλϋν δη ηρώτορ άιαΧάβωμεν Χογον, 
άρζάμβνοι %ης ύφηγησεως αηό των της οηεητιαης αγωγής 
ονομάτων• 
7 ^Η απεητικη τοιννν αγωγή καλείται μίν κα} ζητητι^η 

5 από 1^εργ^ΙΧί§ ϋ}ς %ατα 'ίό ζτ^τ^ΐν ΐίαΐ' όηέητΈΟ^αι, ηαϊ 
εφεκτική άηό τον μετά την ζητψίΐν ηερί το^ οκεητομενοψ 
γινομινον ηά&ονς, και άηορητικη ήτοι άηό τον ηερϊ παν- 
τός άηορείν καϊ ζητείν, ως ίνιοί φαοιν, '" η άηό τον άμηγα- 
ν€ΐν ηρός ανγκατά&^ΒΟΐν η άρνηα§ν , καϊ Πνρρωνειος άηό 

10 «-οΰ φαίνεα0•α$ ημίν τον Πνρρωνα σωματικωτ^ρον ηαΐ έηι- 
φανέβτερον των ηρό. αντού ηροο^ληλν^ενα^ τ^ ο%εψεί. 

θ ^Ε^ι 61 η οκ^ητικη δύναμις άντι^ετίαή φαινομένων 

%ε και νοον^ιενων καϋ:^ οιονδήποτε τρόηον, αφ* ης ίρχό- 
με&α δ$ά την έν τοις αντικείμενους ηράγ/αασι καΐ λνγοις 

15 Ισοσ&ενειαν το μίν πρώτον βίς ίποχην τό δί μετά τούτο 

9 εις άταραξίαν* δνναμιν μϊν ονν αύτην καΧονμεν ον Ηα%ά 
τό περιεργον αλΑ' άηΧως κατά τό δύναο&αι' φαινόμενα 
δι Χαμβάνομεν ννν τα αία^ητά, διότι^ρ άντιδ4αστέΧλομεν 
αντί>7^ τα νοητ4• τό δΙ "«α^' οίονδηηοτε τρόπον", δννα-^ 

Μται προ^αρμόζεύ&αι και τη δννάμει, ίνα άηΧως τό της' 
δννάμ^ως όνομα, ως ^ΙρψιαμθΤ, ηαραΧαμβάνωμεν, καϊ τφ 
^ άντιβ-^τικη φαινομένων τ€ και νοουμένων" ' έπ^ϊ γαρ ηοι- 
κΙΧως άντιτί&βμεν ταντα , η φα^νόμηνα φαινομενοις . ιζ 
νοονμ^να, νοοΗ^ίΛνοις η ^αΧΧάξ άντιτιΰ-έντες, ϊνα ηάααι 

25 αί άντι&εαεις έμηεριεχωνται, Χέγομεν '^κα^' οίονδηποτ^ 
τρόπον" η κα&' οίονδηπ4ΚΤ^ . τρόπον φαινομένων τε καϊ 
νοονμενφν,. ϊνα μη ζητώ μεν πώς φ^πνεται τά φαινόμενα 
η πώς νοείται τα ^^ο^ιζ/^β^'α ^ άΧΧ' άπΧώς ταύτα Χαμβανω- 

10 μεν. αντικείμενους δΐ Χόγονς παραΧαμβάψομεν αι;χ1 πάν- 

30 τως άπόφασιν καϊ κατάφαοιν, άΧΧ άπΧώς άντΙ τον μαχομέ-- 
νους. Ιοορ^εν^ιαν δΐ Χέγομεν την κα^ά πΐί^ιν κμϊ άπιψίίΐμν 
ισότητα, ως μηδέ,να (ί^ηδ^ίνός '^' προκεΤιο^α*^ τών μαχόμενων 

13. τζόπων V. 15 6^31. Ισοσΰ^ίψΙαψ V, 21. %&ψ βνΧ. 25. ^μ-^ 
πέζί^χορτα^ V. 26. τ€ οιη V. 30. αττόφβσ** ηηΐ χατβφασκ Γ<9. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩ2ΕΩΝ Α. (Κ "5) 5 

Ιογίύψ ως ηίθ%ό^€ρορ» ^ίηοχή 9έ έα%ί Όχάοις ^««ιτο/α^ #ί' ^¥ 
αντΒ αίρο/ί^ν τι ον%β %4^$μ$ψ» αταραξία άί έατί ρνχί}ις 
αοχλησία %αΙ γαληνατης^ ηώς ΰ^ τ^ ^^Χ^ 9νρ^ίίηρχηα€ 
η αταραξία, έν τοϊς ηερί τέλους νηομν^σομβν• 

ΚαΙ ο ΠνρρωΡΒως ϋ φιλοσοφυς ίνψάμα τ^ τής ﻀ* 11 
πτίχης αγωγές ί¥τοΙα αυναηοδέόοται' ίστί γαρ 6 μ9τ4χ»ρ 
τανί^ι;^ τ^ς ίυψάμεως. 

*^ρχην, 9ί της αηεητίϋήι^ αιτίύ&η μέρ φαμ^9^ βΐψαί τηρ 12 
έληίόα Τ9ν άταρηίίτΐ}αΜΡ' οΐ γαρ μνγαλοψν^ϊς %ύρ άν&ρω-^ 
ηωρ ν«ρασβομ«)το» ίϋά την έψ ταΐβ ηράγμασιψ ^ν9^ια%ίαν, ΐϋ 
ΛαΙ άηορονντΒς τίοιν αντων χρη μάλλορ ανγχατατί&*ο ^αί, 
^λ^ον ίηΐ 'τά ζητ€ϊρ τι Τ€ αίη&ές έστίΡ ίν τοϊς ηρύγμαοί 
«α2 τί φ§νάσς, ύς ίπ της έηίχρίϋίως τοντωρ άταραιηηϋύΡ^ 
τ$ς. ανατ(ίσ€0ς ϋ της σκεητιηης έατίψ άρχη μμλίοτα %ο 
ηαρτί λύγφ Χό/ορ Ιοορ αν^Μ$ξοϋ•α$* άηο ψάρ τούτον 9ΐ»τα^ ι& 
ληγ€ίΡ 9οηού/ί9^ΒΡ €ΐς το μη ΑογματΙζ$ΐΡ• 

Αέγομ^ρ Μ μη 9ογματΙζ/ητ τορ ση^η%ιηορ οό ι»ατ ίη^ίρο 13 
το οημαΐΡομΒΡΟΡ τον δόγματος ιιβ^' δ τίαΐ 9ογμα Λρ^ 
φαοί ΤίΡύς ηοιροτερορ το ^νίο*$ΪΡ τ^ρΙ ηράγματι {^ϊ^γά/ρ 
ηατα φαρταοίαν %^τηραγ%άύμέρο€ς %ά^90ΐ ονγηατΜί&^τα^^ 
Ό αχβητΜος^ οϊύΡ <μ;η αν $ϊηοί ϋτρμαιρομ^νος η ψν](ρ^ 
μ^νος ο%ι 9οκύ μη' ^^μαΐνβο&αι η ψνχεοίΘ^άί), αλλά μη 
ί^ογμα/τΙζ4ίρ },ίγομίίν ηα&' ο 9ύγμα 6Ϊ¥αί φααί τ$Ρ9ς τηρ 
"'τινιηράγματι τώρ πατά τάς έηιατημας ζητου/ίΐέΡΦν'αάηλίύν 
ονγ%ατά^%οιΐ^* 'ονάβρί γαρ τώρ α&^λωρ ανγ$ΜτατΙ&ίται ό 2« 
ΙΤνρρωΡΒίος. άλλ' ονάί έρτφ ηροφερίο^^ ηερϊ τ£ρ άύηλωρ 14 
τάβ αΐίεητ$κάς φωνάς, οίον την "ούί^ν μάλλον" η την 
^ ύύδ^ν ορίζίο* η τρρα,τών άλλων ττΒρΙ'ων ΰ.ατ4ρορ'λεΙομ9ν^ 
ίοχ^^^ίζει^ ο μ\ν γαρ όαγματίζωρ ως^ ύηά^^(ον τί&εταατο 
ηοάγμα ΙηΗνο ο λέγετ^αι ύογματίζβιρ , ό ά^ 4η$!εητ'έΗας τάς^α 
φωνάς τί^ο^ ταύτας ονχ ως ηάντως ντιαρχούοάς' νηο-. 
λαμβάρει γαρ οτι ωαηερ η "ηάρτα έοτί ψενάη" φωρη μετά 

τώ'Μ^ άλλωρ ηαΐ έαντην ψ^υάη εϊναί λεγεί, ηαΐ η ^'ονϋρ ίατίΡ 

' • ' »»•■..' 

^ 0ί9ίΐίζβί^ϋν(^ΟΟ§ΐ€ 



6 (Ρ "6) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

αΐη&ές^ ομίΜος, ούτως ηαΐ η "οι/ύί^ μάΧλορ*' μ^τϋί ήν 
£3Λω¥ ίίαΐ έαντη^^ φηαι μη μάΧΧον ύναι %ν\ 9ίά %ίΛ%ο 
%οΙς αλλοίς ίαντηψ συμη^ρίγράφει. το ά* αντό καΐ ίηΐ τύψ 

15 ολΑων οχ$η%έκων φωρύψ Χέγομεν. ηΧην αλλ* €ΐ ο ίογ^ια- 
5 τίζων τί&Ύίοιν ύς νηάρχον %αυ%ο δ άογματίζβί, 6 Λ σ«€ητι* 

ηος τάβ φωνάς αντον ηρϋφέρ^ταί ως Λυνάμα νφ* έαυ%ων 
η€ρίγράφβα&αί, ονη αν έν τί} προφορψ τβντωψ 9ογίΗ$%ίζην 
ληΐ&βΐη. νο α μέγιοτον^ ίν τ^ προφορφ %ω¥ φωψων %ον- 
των το ίαυτφφαίνό/Ηνον λί/Λί ΐίαϊ το ηά^ς οηιαγγέλλίί 
10 νο έαυτον α&οζάστως, (ΛηάΙν η^ρϊ των ίξω&βψ ύηοη€ίμέ- 
νω¥ ίίαβεβαέον μένος. 

16 ^Ομοίως 9ί φ^όμε&α %αί Λν τω έρωτίο&οί $1 Ιχα 
αΐίρ^ϋίν 6 αχίητ$9ί6ς. $1 μέν τις αΐρεοίν ύναι λίγη πρόα- 
ηλιοίν ύογμαϋΐ ηοί^^οϊς άηολον^ίαν Ιχονοι ηρός αλλ^/λά τ« 

ί&ηαΐ φαινόμενα, ηαΐ λεγη ύογμα τ$νί άΛηλω ανγϋΛτά&ΒΟΐν, 

17 φηοομεν μη εχαν αΐρεσιν. βί ίε τίς αΐρεοίν ^ΙναΦ φαοηει 
την λόγω τινϊ %ατά το φαινομ^νον άηολον^ουσαν *" άγω- 
γην, ίΛείνου τον λόγου ως εοτιν ορ^ς ίοηείρ ζην νηο-- 
94$κνύοντος {τονορ^ως μη μοψον %ατ άρβτην λαμβαρο- 

«) μεψου αλλ* άφβλέατερον) ηαΐ Μ το. ίηίχείΡ άύναα&αι άία- 
τείψοντος, αίρεοιν φαμεν ίχειν* άηολου&ούμε» γαρ τίΡί 
λόγω κατά το φαινόμενον ύηοόείπνύντι ημϊν το ζην ηρος 
τά πάτρια ί&η «αϊ τους νόμους ιμϊ τάς άγωγάς %αϊ %ά 
οίηεϊα ηά&η. 

18 ΠαραηληΟΜ 9^ λεγομεν ηαΐ έν τφ ζητεϊν εΐ φι/σιολο- 
γητεον τω όχεητί%φ' ξνεηα μϊν γαρ του μετά βέβαιου 
ηείϋματος άηοφαΐνεο&αι ηερί τίνος των %ατά την φί/σ^ο- 
λογίαν ίογματίζομενων ου φυσωλογοΰμεν , ίι^εηα ά^ ψού 
παντί λόγω λόγον ΐοον Ιχειν άντηέ&έναι ηαΐ της άταρ^ίξίας 

3οάητόμε&α της φυβιολογίας» ούτω ϋ ηαΐ το λογ<Η6ν μεξ^ος 
ΗαΙ το ηΟιηόν της λεγομένης φιλοσοφίας ίηερχόμε&α• 

4. ο] ο μ^Ρ^ θ. τύψ φωνωρ οπ) Χ. 13. μ^ψ] μ\ν γά^*ί αιΐΐΛ 

ΗύηΗϋΠΒ 8ΐ6ρ1ι&ηιΐ8. 15. άλϊ ν» φΐΜνόμ<ηχ? 96γμαΛΛ *^λ•# βτνΧ 

20. αμφύ4οτί(^ον V. 21. α^'ρ^σ»» 64 φαμιρ Ο, ΛΪρίσίΨ δη φαμιν "^ε- 

Ιιβββίθαβ δ. €. 5 ρ. 29. 25. ηαψΛηληοΜ V. ηα^ηκΙηοΜ ό^ Ιέγ^μιψ 

χ«1 οιη Χ, 



ΎΠΟΤΥΟΩΙΕΩΝ Α. (Κ "7) 7 

Οι ί^ ϋγορ^βς οτι αψαί^νοί τα φαιρομ^^π» υΐ ϋ%€9$&^ 19 
Ηθ\ άνηκΜί μοί ^οηουΌίΨ $ϊναι τύν ηα^* ^μίν λβ^ομ€ψ»9^* 
τα γαρ ηανά ψανταϋίαν ηα^η%ηίά άβονλ'ητως ημάς α/οι^« 
Θίς ϋυγ%ατα&9θ9ν ονη α^αι^ρέηομ^ν , ης ηαΐ ίμηροα&ΒΡ 
ίΧέγομΛΨ ' ναυτα δέ ίο%ι τα φα$νΦμ$να. οτα¥ Λ ζηηίμΜΨ % 
€ΐ τοίοντοψ Ιατι το νηοΛΜίμβΨον οί^οίον φαίψίτα$, το μΙ/0 
οτι φαίρετα$ ϋίομεν, ζητούμ9¥ 9* ον η9ρΙ τού φαιρομί*- 
^ον αϋα ηε^ έκβινου δ λέγεται η9γέ τον φα$ρ>ομ$ψ9ν* 
τοντο ^^ διαφέρει του ζητ^Ιν η^ρϊ αύτοϋ τον φα^ρομέτον. 
οίορ φαίψετΰ» "'ημίν γΧνηάζ^ίΡ το μέλι. τοΰτο σνγχίφρον'- Μ 
με^* γΧνΛαζόμβύ'α /αρ αΙαΰ^οίΛβ. β{ ^έ «αΐ γλυηύ ίοται^ 
οοον ίηΐ τω λόγω, ζητονμην' 6 ονη (οτι το φαιρομ^νορ % 
άλλα ηερί τον φαο^ομέτον λεγίμ^ψοτ. ία^ ά^ ΜαΙλαψτιιιρνς 
ηϋετά τάν φαίτομέψων έρωτύμβν λόγους, ονη άγαιρ$ίρ βωΐ'^ 
λόμοτοί τα φαινομ^ψ» τούτους ίητ^μ€&α, άλλ' έηφΛίαΐΨνψ^ ΐ9 
τ^ς την τωρ ίογματιηύν ηρμκέτΜίαψ' 9ΐγάρ τοιούτος ύηα* 
τοάν έοτ$ρ ο λόγος ίατε ηαλ τα φαινόμΒνα μόψ09^^ ονχΐ 
τωτ οψ&αλμωψ ημών νφαρηαζβΐρ, ηάς ου γ^»η νφορασ&αί - 
αΜΟ)^ ίν τοΙς άόηλοις, ωοτο μη ηαταηολον&ονρτας 9ΒντΛ 
ηροη^τονοσύνι; » 

"Οτι α τοις φααροριέροις ηροόέχομερ, 9ηλΛΨ άηο των 21 
λεγομένων ημίρ ηερί τον κριτηρίου της οηεητιηης αγωγής, 
ηρηηριον ϋ λέγεται 9ιχως, το τε εΙς ηιατιρ ύηάρξεως η 
άνυηαρξίας λαμβανομενον , ηερϊ ον έν τψ άρτιρρητοίψ 
λέζομεν λόγω, το τε του ηράσοειν, φ ηροσέ)^ρτες ηατα η 
τον βιον τα μ^ν ηραοούμεν τα ύ^ ον, ίεερί ο6 ννν λεγο^ 
μεν. ηριτηριοψ τοίννν φαμΛίΡ Λναι ^ς σηείρειηης αγε^ς 22 
το φαιρόμενοψ, Λννάμει τψ^ φανταοίαν αντον οντω ηα^^ 
Χούντες * ίν πείθει, γαρ ηαΐ άβονλητφ ηόϋ-ει ηειμένη αζή- 
τητος Ιοτιρ. "όιοηερί 'μ\ψ του φαινεο&αι τοίο*^ η τοίον το » 
νηοιεειμενον 'άυβείς Ισως άμφιοβητεί, ηερ\ Μ του εΐ τοιού- 
τον ίϋτνρ όηοϊον φαίνεται ζητείται, τοί^ φαινομόνοίς ούν 23 
ηροοεχαντες ηατα την^ βιεατιηηρ τηρηοιρ ά&οξάστως βι^ν- 

19. αντορ] οΛτύν V. 28. αντοΰ οιη V. 



8 (Κ '"8 "'9) ηΤΡΡΩΝΕΙΩΝ ' • « 

μ^ψ., έη4Ϊ μ^η άνΦ^άμβ&α ά^βρέργητοί παψτάηααιν έΙναι. 
Ιθίη9 α αΰτη ιη βιωτίηη ^η^ί^οκ ^9τρΛμ$^ης €ΪΡαί ηαΐ "'τσ 
μίρ τι ίχΒΐν Ιν νφηγηνα φύθ9ϋΐς, το 9ϊ ίν άψάγηι/ ηα^ών, 
%6 δϊ Ιψ ΨΒαραύόσ^ί νόμων %μ ηαϊ ί&άν, νο ^έ έν ^<Αη^ιΜ^- 

24 λια τβχνών, ύφηγηοα μΐ^ φυοίκ^ »α&* ηψ φυοΜω^ αίσ&η- 
%€Μθϊ ηαΐ νοη%ίκοι ίσμ€ν, ηη&ων <^έ άνάγκψ/ %α&*'^ν λιμός 
μϊν ίη\ τροφην ημάς οίηγίί' δίψας ά* έπΙ ηόμ», ίΌ^ρ Λ 
ηαΐ νόμξ$ν παραίόοΜί %αι8τ ην το μίν ΒνοίβηΙν ηα^αΧαμ-^ 
βίΰνομ^¥ βίητΜχως ύς^ ίγα&ον το άί ασ$β€Ϊν ως φανλο§^, 

10 τ$}[ν»ν ϋ ΜασπαΪΛα κα&* ην ον% άν^νίργητοι ίϋμ^ν ίν 
αίς ηοραλαμβάνομ^ν τεχνας• ταύτα ά^ ηάντα φαμ^ν άίο^ 

25 Τούτοις άηόλον&ον &ν 9Ϊη %αί < η9ρϊ τον τέλους της 
αηβητιηης αγωγής άιβλ&είν• {ατι μ^ ούν τέλος το ου χάριν 

ι& ηάντω ηραττ^ται ^ &Έωρ€ίτα$, αύτο ά^ ουΛενός ίν/Βηα , η 
το .{^χατον των ^ρηκτάψί φαμ^ ϋ αχρί-νΰν τέλος $Ινα$ 
του • σΐΜ9τηΐίθ«; την ίν τοίς ηατά όοξαν ριταραξίαν χαϊ Ιν 

26 τοϊς χατηναγιμχϋμένοίς μβτριοηΛ&^έαν. άρξάμβνος γ^ρ φι* 
Ιοϋοφεϊν ν^^ τον τάς φαντααίας έηιηρίναί παΐ χαταλαβεϊν 

«ι τίνες μέν εΙοίΡ άλη&εϊς τίνες 9^ ψευίεϊς, ώστ^ άταρε^τή-* 
σαί, ένέηεοεν εΙς την Ιαοο&ενη ίίαφωνίαν, ην ίηίΜρίναι 
'" μη δυνάμενος ίηέαχεν' έπίοχέντι δί αύτφ τυχαίως ^αρ* 

27 ηκολον&ηοεν η ίν τοΙς ίο^αοτοίς άταραξιμ. 6 μ^ γαρ 
9οίάζ€9ν τί καλόν τη φύαει η χείηόν είναι ταράααεται ίίά 

25 ηαντός' ηαΐ ότομη ηάρ^οτιν αύτφ τα καλά εΙνα% ίοηουντα, 
ύηο τε των φύσει κάπων νομίζει τεοινηλατοΐο^αι χαΐ διωηεί 
τα άγβ&ά, εις οϊετάι* αηερ %τησάμενος ηλειοοι ταραχαίς 
ηεριηίπτει δια τε το ηαρά λόγσν ηαι τό (ίμέτρωςίηοίρε^ 
α&αί, ηαΐ φοβούμενος την μεταβολην,ηάντα ηραοοει ϊνα 

26 μη άηοβάλί^ τά άγα^ά αύτω δοηούντα εΤναι. ο δε ά^ρι-^ 
οτών ηερί των ηρός την φύοιν χαλων η ηαήων ηυτε φεύγει 
τι ούτε διωπει ουντόνως* διότ^ρ άταρακτεΐ* οηερ ουν ηερΙ 
'^ίηελλού^τοϋ ζωγράφου λέγεται, τούτο υπήρξε τω οηεητιχώ. 

14. όίΐΙιΧ&έίρ χ, 28. πα^άλογον νχ, ίηαν^ρίσΟ•αι V, 

29. η^(^^]ε^^ β. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΊΎΠίΙΣΕΩΝ Α, (Κ"Ίθ) 9 

φααΐ γάροτί έΐΜίνο^ ΐηηο¥ γψίφωρ μχι τον άφρύντ^ 
ϊηηου μίμησασ&αί τί} γραψβ β^νΧη&Λβ όντως άη9ννγχοίΨ9§β 
ως αιπΒ§η%ϊν ηαϊ την νηογγιάν άς ην άηέμίαοαΒ τά ,άηά 
%9ϋ γραφβιον χρωματΛ^ηροορίψαι τ^ €ΐ%Αν$* την^^ ηρί^ο-^ 
αψαμίνην ΐηηον άφρον ηοιησαί μιμημα. ηαϊ οΐ α%&$%η6ύϊ 29 
ουν ηληιζον,μ^ τηψ άταραίίανιάναληφΛΟ&μί άίά του νφ« 
άψίφμαλίαν των φι»ίνομένων τΛ ηαΐ νοονμένών ίηοίρίναί, 
μη ίννη&ΐν%€ς 91 ποίησα^ τοντο. ίπέαγρν' ίπισχουυί ί^ 
αντβΐς οίον τνχιχάς ιη αταραξία '" ίπίρηηολού&ησεν ως σκιά 
Ηιωματί. ου μην άόχλητ^ν ηάντψΐ' τον νη^ητιηον €ΐνα$ νο* ι« 
μίζομψν, άΧϋ οχΑβίσ^»* φαμ^ν νηο των %αιτηναγ%αομίνϋ^ν * 
%αϊ γαρ ρίγαννηοτ^ ομϋΧογυνμέν %αϊ ύίψην καί τοίοντο'^ 
τροηά τίνα ηάαχΗν* άλλα ηαί έν τούτοις όΙ μίν ϋαίταί 80 
ίΐϋηαϊ^ ονν^γονταί ηβρίϋτάϋεσιν , νηό τΒ χων ηα&ων αν^ 
των καΐ σνχ .ήττον νηο «το^ τάς η9ρ:ίύτάΌ€ΐς ταντίίς ηοΜς » 
€Ϊναί φνοΜί ίβΜ£ΐν: Ο; (^Α οηβητΛΜος τά ηρουάοίαζ€$ν οτί$ 
Ισνι χαχόν: τούτων εχαατον ωςτίρο^ ^9ην^ φνοω^ ή^ρίαιρύν 
μβτρίωτΜρον %αΙ έν τούτος άηαλλάοηη» Λίά νοΜο ού^ ίν 
μ\ν τοΙς 9^αβτίθίς άταραϋοΛ^. τίλος^ύν^ίφαμ^ν %ον< οΐί#^ 
ητΐΗον, ίν α τοϊς ηατηναγχαυ^ίίνοίς μΈχρξοηϋί'&^ίΑν•^ τητ^^ 
α των ^οφμων \σ}»βπτί9Φων 99^θ€^ΰψίαν τοννίμς Μβά την ίν 
ταίς ζητη^οίν ίηο^χην^' 

*Έπα ^^ την άταραίίαν άΐίθλογ&€ίν ίφάοπομΒν ν^ η^ρί 31 
πάντων ίηόχρ,.άηόλον&ον Αν ΒΪη λίγείν οηως^μίνί^ίηοχη 
ηδρί^ινξται^ γίνεταί τοίνυν αντη, ως αν 6λοαχ€ρέίΐτ§ραν^2& 
Βίηοι. τις, 4ίά της .ά^τι^έα^ως των ηραγμάτων^ αντιτί^€^ 
μ^ν α.η φαινομ£να\<ρα^νομένοις η νοούμενα νοονμίνοξς 
η ένάλλ(ί£, ,οΐον φα^νρμ^να μίν φαίνομένοίς, όταν λέχω^ 32 
μεν "6 αν%ος ΐ!^ύργος πόρρω^Θ-εν μΙν φαίνεται ονρογγύίος : 
Ιγγν^εν , ίί τετράφ^ν^ς^* νοούμενα Λέ νοονμενοις^ -^ΟΈίαν ία 
ηρος τον ηατοίςκε^νάζοντα ο%ί εατί.ηρόνοίο, ε» της τάξεως 
των ούρο^ιων, Αν,τιτι&Λΐ^^βν το ^τονς μ^ν άγα^]ονς^ ί^©- 

5• ίηιαίον ? βιβά οί^ $ 58 φηγού »ΑάιΙ«ν βί πλατάνου φύλλου > § ΘΟ 
^ΐ9βον σώμοηος, 10* ηάντα Χ. ^, Μ V. 24. αν ιϊη Χίγηρ Χ: 
€€4€Γί ΙΛή ίϊη λή^ϋψ νίν. 



10 (Ρ "Ή "12) ηΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

η^αγ^ΐρ ηο%λά%ις τ^ς 9^ ηαχσνς βνηραγ^ΐψ, ηαΐ ίια τού%ον 

33 ϋνψάρομ9¥ %9 μη Λψοι Ηρόψο$€ί9^ * ψοσν/Μνα ίί φαίνομέ^ 
ΨΟίς, ως ο '^ί^α^α^'όρας %ψ Χ^ν^ηψ 9ΪΨαί '"την χίό^Λ ά¥%Β^ 
νί&η ο%ί η χπΛΨ νάφρ έοτϊ ηβπηγόα^ το ϋ νίωρ έατί 

ί μΰΜν^ ΐΛοΙ η χποί^ αρο μέλαινα ίατιν. »α&' έτέραν όί ίηί^ 
ΨΟίΟΨ άντντι^^μΒν ο%^ μ^ ηαροψψα παρονοΦν, ως τα ηρο- 
ηρημίψα, οτί Λ ηαρόιηα πίχρβληίν&όαν η μέΧλουσιν* 
οίοκ ΌΨαι^ %ίς ημάς ίρωτηοΐ] Ιογοψ ον λνσαι ου άυνάμε&α, 

34 φαμίψ ηρος αυτόν ϋτί ωαηΒρ ηρο τσυ γ9ψέο&αι τον €ΐσηγη- 
10 οάμ9νοψ την αϊρ^οιν ην μηίρχι/, ούϋηω ο ηατ αντη^ 

λόγος νγξης ων ίφαίν^'ο, νηίηητο μίψτοι ως ηρός την φύ^ 
ΟίΡ, ούτως ίνίίχ9ταί %αΙ τόν άντίχ^ίμ^νον τω νηό σον 
έρωτηό-ίντί νυν λόγω νηοκεία&αί μ^ν ως ηρός την φνσιψ, 
μηϋηω *' ημίν φαΙν€α&Μ, ωστ€ ουϋηω χρη συγί^ατα-* 

35• τί^ΒΟ&αί ημάς τω άοη^ντί νυν Ιοχνρώ ύναι λόγω. νηΐρ 
Λ τοΰ τας άν%ί&ίϋμς ταύτας άηρίβ€οτ$ρον ημίν νηοπ^^ 
σ$ίν , η«1 τους τρόηους ύπο&ηοομαί 9ί Λν η έηοχη σν<τ- 
άγεταί, οντ• ψπρί του ηλη^ους ουτβ ηερί της ύυνάμ^ως 
αυτών άιαβ^βαίούμ^ος* ίνϋχηοί γαρ αυτούς καΙ αα&ρονο 

Μ ύΐναί ηαΐ ηλίίους των λΜχ&ησομένων• 

36 ΙΙαρωάί9οντα$ τοίνυν ουνη&ως ηαρα τοϊς άρχαιοτέροις 
σαεητίηοίς τρόηοί, 9ί ων η έηοχη ουνάγηα&αί 9ο%•ϊ, ϋχ» 
τόν αρί&μόν, ους ηαϊ λόγους %αΙ τόηονς συνωνυμως ί^λου- 
οιρ* βΙοΙ ά^ ούτοι, ηρώτος ο ηαρα την των ζωών έ{αλλα- 

?5 γην, 66ύτ$ρος ο ηαρα την των άν&ρωηων ^ιαφοράν, τρίτος 
ο ηαρα τάς διαφόρους των αίσ&ητηρίων ηαταοΜ^υάς, τέ- 
ταρτος ο ηαρα τας ηΜριοταοΒίς, ηέμητος ο ηαρα τας ^έσ^ις 
ηαΐ τα ^ίαατηματα ηαΐ τους τόηους, ΐκτος 6 ηαρα τάί 

37 ϊηιμιϋας, Μβίομος ο ηαρα τάς ηοαότητας ααΐ ϋΜβυασΙα^ 
»των ύηοΗ€ίμ$νων, ογάοος ο άηό του ηρός τι, ίννατος ο 

ηαρα τάς αυνεχ^Ις η αηανίονς ίγηνρησας, δίπατος ο ηαρα 
τάς άγωγάς ηαΐ τα ί&η %α\ τους νόμους ηαΐ τάς μυ&ιηάς 

5. οί. ν^^βη^Μ^• ^ ΡΙιϋΑΓεΙι. 364 Β. θ. ίρν%^σα Ε,, 9. τοψ 
ΛΟά V. 23. τνηονς V: ο£. Μβηα^. &θ Β. Ι^. 9 79. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΔΣΕΩΝ Α. (Κ "13) 1 1 

ηί<η€ί£ ιι«# νας ίαγματαϋά^ νηοΧηψ^ίς, γρήμ^&α άί ψ^ 9^ 

ηίΗ τ($ϊς, ό άηο τον ηρίψοψτος, 6 άηο τον ηρί^ομί^ον, ο 
^1 ^ίμφοϊν * τφ μίν. /«ρ άηο του χρίνοψτος νηοτάύαο3^τα$ 
οί ηρώτοί τ4ϋσαρ%ς {το γάρ %ρί9θ¥ ή ζύοψ Ιστιν ^ άτ&ρω^ » 
ηοςι η αϊσ&ηοις χαϊ ¥ν τινι η€ρίθτάΌ9ί), «/^ Λ τοί^ άηο του 
ηρέρομίψον ο ξβ9ομος ηάϊ ο Λίηατος, οίς Λ νον ^| άμφοί» 
ονν&ετον ο ηέμητος χα} ο ^^οϋ %α\ ο ογ9^ος ηαϊ ο Ιτ* 
^ΜΓο^• ηάΧιν 91 οΐ τρύς ον^οι ανάγονται €ΐς τοψ προς τί, 89 
ως ^€ίί γΒΨϋίωτατορ μ^ τον ηρός τι, ^Ι^ηηύς Λ τον/ΐ μ 
^ρ«7^> νηοβ€βηη6τας ϋ τους ϋηα. ταύτα μ^ν ν^ρϊ τι^β 
η^οοτ^οί^ αντων ημτά το ηί&ανον Χίγομ^ν* .ηορϊ ϋ τη$ 
^ί^άμ^ως τάόε. 

Πρύτον ίλέγομΒν βΊρλι Χόχον ηα&* οψ ηαρά την 9$φ^ 40 
φοράν των ζοίων ονχ αΐ ανταΐ άηο τύν ην%»ν νποηίητονοί Ι5 
φαν^αοίαί4 τούτο 9^ ίη$Ιογ§ζομΒ&ά ίη τ^ψης ηορϊ ιρας γο* 
νίοέκ αύτων 9$αψορας ήαΐ ίη τη^ η9ρϊ τάς <ίνστάθ8ίς των 
οωμάίρων ηαραΧΧύργης. > πβρί μίν ούν τά^ ψ^νέο^ις, οτι 41 
τύν ζωών τα μίν χωρϊς μίξβως γίν^τα^ι τω 9* έ% ονμηΐο^ 
ηήΐ:• μ) των μΪ9 "χωρίί μΐί^ως γινομένων "'τά μϊν ίκ ηνρόί μ 
γίνοται ωί τά ίν ταίς %αμΙνοις φαινόμ^νω ζωύφια, τά 
9* Η ν9ατος φ&οιρομένον ως 9ίωνωί$$ς^ τά 9* Η οίνου 
τρη$ομ4νον ωϋ αηνίΜς, τά 9* έκ γης, τά 9* ίί Ιλύος ως 
βάτραχοι, τά 4* ίη βορβορον ως αηωλψιες, τά 9* έξ όνων 
ύς ίΒάν&αροι, τά 9* ίο Χαχάνων ως αάμηαι, τά 9* 1% καρ• 25 
ηωψ ως οΐ ίΛ των ίριν^ων ^^^ς, ^ά 9' έη ζωών οηηομί^ 
νω¥ ως μέΧιοοα^ ^:αύρων %αϊ σψηη^ς ΐηηων' των 9* 4η 42 
ουμηΧοπής τά μ^γ ίξ ομοιογενών ως τά ηΧεΙατα, τά 9* ί^ 
άνομοίογ^νών ως ημιονοι• ηάΧιν %οω^ των ζωών τά ^ύν 
ζωο^ίοη€Η0ίέ ως ανφρωηοι, τά 9* ωοτοη^Ηαι ως ορνί^9ς, τά » 
9ί οαρηο^ιΐΜΗαϊ ως άρητοι. ^Ιηβς ουν τάς ηερϊ τάς γονί- 43 
ϋβις ανομοιότητας ««ί 9ιαφοράς μ$γάΧας ποΐ€ίν άντξηα'^ 

β. ηί^ΛΟτάοης ΒΥ. 9. το ΒΓΟ, 14. Χ/γομίΡ 8, πΛ^α οιη V. 
18. 6ψύμ9η9$¥ Χ, 19. ίαύξ^ΟίΜ^ β• 21• ζωόφυχα 1. 23. γης] 



12 (Κ "14) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

' ^^ίας, το ααύγηρατοψ χαΐ άουράρμοοί^ον και μαχόμ^ρον 

44 4%€ΐ&€ψ ψΒρομέτας* άλλα ηαΐ η διαφορά τύν «ι/ριιιιτάτουτ 
μερΛψ τον θύματος, %α\ μάλιστα των προς %ο Ιηηίριν€ΐ¥ 
ηαϊ ηρος το αΙϋ^άψ$β^αι η%(ρυ%οτνη^ , μεγίστην ίυναται 

5 ποι^ψ Μ^ίαν^ ^^^ φανταοίάρ παρά τι^ν τύρ ζωίαν 9ΐαραΑ- 

λαγψ^. οί γοϋν ,Ικί9ρίωρτΒς ωχρά φααιρ Λραι τά ημϊψ 

φαίνόμ^Ρα λ€υχά, καΙ . οΐ νηόοφαγ^Μ. ίχορτ^ς αΐ/αωηά• έπ^Ι 

ουν 9κΛ τωρ ζάωρ τά μίν ωχρούς ίχει τους οφ&αλμονς τά 

' ά* νφφίμ^νς τά ^έ λευχα^^^&ίζορταβ τά ά* άλληρ χραά^ 

10 ίίχορτας, εΪΜς, οϊμαί, άίάφορορ αντοίς τηρ τωρ γ^ρωμάτωρ 

45 άψτίληψίΡ γίγΡ€ϋ&αί. άλλα ηηΐ έρατερίυαρτες ίηϊ ηολύν 
χρονορ τω 'ηλίφ^ είτα έγα/ύψαρτες βίβλιω τά γράμματα 
χρνοοειδη ίοΜονμερ είναι χα2 περιφερόμενα. Ιπε\ ονρ ηΰΛ 
των ζωωρ τιψά φύοει λαμπηίορα "'ίρ τοϊς οφ&αλμοίς έχει 

19 %αΙ φως λεπτομερές τε χαΐ ενχιρητορ άη αντώρ άποοτελ-* 
λβΐ'^ ϋίς 9ίαΙ ρνητός οράρ, ί90Ρ%ως αν ΡομιζοιμεΡ ον< μη 
4β όμοια ημίρ τε- ηάκείνοις τά ίητος νποπίητει• ικα /β ο{ 
γοητες χρίορτες τάς ό-ρυαλλϋας ϊω χαλχον < %αι &ολφ οη- 
πιας πο§ονϋΐΡ ότ^ μ^ρ χαλχονς οτέ άί μέλαρας φαίνηο^αι 
30 τους παρορτας 9ιά τηρ βραχείαρ του μνχ^ίντος η^ασβ^ί" 
ράν. ηολυ ΰι^ηον εύλογωτερσρ ίστι, χνμώρ 9ΐ9φορωρ άρα^ 
ηεκραμίρωΡ τ^ οράοει τωρ ζωωρ, διαφο^νς των. ύποχει- 

47 μερωρ φαρταύιας αι7το<^ γίρεο&αι. . οταΡ τε ηαρα&λίψωμερ 
τορ οφ&αλμόν, ίπιμηηη χαι σ%ενά φαίνεται τά \εΛάη ΜαΙ 

^ρτά^νχημα^α χαί.τά μεγβ&η τωρ ορατωΡ* ύηος βύνιΟ'Φι 
σοα των ζοίών λαξην ίχει,τηρ %6ρψ.ιιΚιϊ ηρομηηη, χα^ά- 
περ αίγε^ αίλουροι χαΐ^τά ίοίηότα, ^Μαφορα φαρτάζεται^τά 
ύηοχείμενα εϊραι, «ο} ούχ οΙα τά περιφερή τ^ν ηό^^ν 

48 εχορτα ζωει- είναι αυτά νπολαμβάνει. τά τ« %άφοπ/^^α^παρά 
«> %ηρ άιάφορορ χαταοχευην 6τ^ μ^ρ μιχρότ/ατα ί^ι^ιρυ,οφ .«ιχ 

έιινο^ νποχ^ίμΛΡα, ως τά Μοίλα, .οτί 9* Ιπιμηχη χα\ στερά, 
ως τά χυρτά * τιρά δϊ τηρ μΙν χ^φαληρ, ηάτω ϋείηνυαι τον 

49 χατοπτριζομένον , %ούς 9^ ποίας άρω, ίτ^ει ονν χαΐ τωρ 

14. ίν τσίς οφ^αΐμοίς λαμηίΐόφνα' Χ. ' ■ 28. ο^] ^« Χι» ' 
29. αντάς V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΈΩΝ Α. φ '"ΐδ) 13 

η^ζ\ ^ην Οψιν άγγΒΐΛ^ τα μ^ ίξόφ&αΧρ€ί ηομιί^ ηέητη^ 
χ€¥ νηό ην^τοτητος, να ϋ ΗΟίΧότίς/ά Ιση, τά 9* Ιν νητίψ 
ηλά$€ί βίβί/η^ψ, Ληος ιμΛ Αά ψοψίο άλΧοίορσ^α^ τάς φνή^ 
ταοία^, ηαί μητ8 ϊαα τοίς μ^ί'θ'ΒΟί μψΜ ομοί» ταϊς μορ^ 
φαΐς ίράν 9» «ιττοί ίΐύνας Ιχ^ας λέοντας αν&ρωηους η«ρ- & 
νοηας, αλλ* οΤαν έηάντον ηω$1 τυηωίπν ι/ ^Βγομίνη %ο 
φαίΡρμβνον- οψίς• ο Ιϋ^ αυτός ηαΐ η€ρΙ τύν άλλων αίσ&η^ 50 
ΟΒων λόγος ' ηως γαρ αν λεχ^Βΐη ομοίως ηινβία&αι %ατά 
τ'ήν άψην νά Τ6 όοτροΜό^Βρμα ηαΐ τα σαρχοφανή %αϊ τα 
ψίαν&ωμίνα %αϊ τα ΐητβρωμίνα η λελ^ηι^ωρ^ίνα ; πως ίο 
^έ ομοίως άντίλαμβάν%ο&αι %ατά τιΙ^ν άηοην τά τ8 •τ«- 
νωτατον έχοντα τον, ηόρον τόν αηονσηηον ηαΐ τα. βνρί;•^ 
τωτφ τούψω η^χρημίνα, η τα τετριχωμόνα "'τά Λα ηαϊ 
τά "ψιλά ταύτα ίχοντα; όηον ψΒ ηαΙ^μΒΪς άλλως μ^ 
ηννούμΒ&α κατά Τ'ήν ά%αην ηαραβνααντΒς τά ωτα^ άλλως ι& 
9^ ην άηλύς αύτοί^ χρωμΒ^^ι ««Ι η σσφρίΐας 9^ 9$αφΒροί 51 
ίν ηαρά'Τΐίν των ζωών ίξαλίίίγιίν' βΙ γαρ παΐ^ "ημΒίς όίλλως 
μίν ηίνύύμΒ&α ίμψυγέντΒς Ηαϊ τον φλέγματος ^λΒονάύαν-* 
τοξ ίν ^μϊν^ αλλβΒς ί^. ^ τά ηΒρϊ την,%Βφαλην ψ^Λν μίρη 
ηλ^ονασμόν αίματος^. ύηοΟίηταί, .άηοστροφόμΒνοΜ τά Βνωδιι 20 
τοΙς άλ,λοίς ίοΗονντα ΒΪψαι ηαϊ ωοπΒρ πληττΒύ&αι νη αν^ 
τύν νομίζοντβς ^ ίηΒΪ ^αΐ των ζωών τά μίν ηλίαίαρά τί 
Ιστί φύοΒί ίΐαϊ\φλΒγμαΛω9ΐί] ^ τά άί-ηολόοίμα σφϋρα^ τά 
&* έ994Ηρατούοάν ηαϊ ηλΒ^άζονυ^ν {χοντα ^ην ξαν&ι^ν χολι^ν 
η τ'ην μίλμιναν., ΒνΧόγον ^αϊ ,9§ά τούτο ίιάφορμ έ»ιάστύ§ς78 
αύτων φαίνηα&αί . τω όαφρ^ητά. ηαϊ τά γΒυοτά ομοίως των 52 
μ^ τραχΒίαν %αί ανιημον εχόντων την γλωαααν των Λ 
^ννγρον οψόίρα, %άϊ ημείς ΒίγΒ ξηροτέραν, ίν ηί^ΒΤΟίς τ^ν \ 
^'λων^^Γβίΐ^ σχόντΒς γΒωίη καϊ ηαηόχνμω η- ηικρά. τά ηρού:^ 
ψΒρόμΒΨα θ2#αι νομίζομΒν, τούτο 9ί ηάογρμΒν ηαϊ ηαρά » 
την 9ίάφορον.ίη$%ράτΒίαν των ίν ημϊν χυμών ΒΪναί λ^γο^ 
μίν^ν. ίηΒΪ ονν %αΙ τά ζώαΛϋφ^ύρον το γ»υΌ*ηίόψ αΙοΛη^ 

Ρ&1>τίοϋ 6Χ€ΐηρ1ο 0. ' 18. ίμ^Ιηϊχ^νΠζ Β. 21. Λαί) τα^» ΒνΧ. 
25. ίυΐογα βν: οοητ δ&Ιιη&βίιιβ. .β^> ηΜρΙ I^, , 



14 (Ρ 'ιβ) ΠΥΡΡίίΝ^ΕΙΩΝ 

%ιί^ίθ¥ Ιχεί ««} ίφαφόρόΐς χυμ^ϊς ηλΛονάζοΨ, ό§αφορονζ &ν 
«αϊ πατά την ^εύαψ φαψτασίϋίί τύψ ύησΜ9ίμίνων ΪΛμβά^ 

53 ν^. ύοηΜρ γαρ ^ σντή τροφή άι^αΛίίομέρη ίίΜ^υ μ^ γΙψΜ- 
%α€ φλ^ψ οηον δ^ ϋΙρτί]ρί» οηαν ϋ οστέορ οηου ^έ ψ^νρο^β 

& ηαΐ τάψ άλΧϋ$ρ ίααατοψ, ηαρά τηψ 9$αφορϋί¥ τΛν ύηοάη(ρ^ 
μίι^ω^^ αύτήτ μ^ρύν άιάφαροψ ίηί999»ι^μίψη άύραμιψ, μμΙ 
Μοη^ρ το νάωρ Ϊ9 %αϊ μονο%ί91ς άψα9ΜμΛΨθ¥ €ΐς τά ϋρ^ρα 
σηου μ^ρ γίν^ί^αί φΪΛίος οηου 9^ ηλαάος οτ»ο<ι 9^ ηα^ηός ηλϊ 

54 ίί9η αύκοψ Ηξ»1 ^ία ηαϊ τύν άλλων έΜοστορ, %αϊ ηα&άα^ %% 
10 τον μονοονργου ην€ΰμα ΐ¥ ηαΐ το αύτο έμηψΒομονοψ τψ 

αύλω οηου μΐψ ψίν^ται οξύ οηου 9ί βαρύ χαί η αντη Ιηέρ^Λ^ 
ϋ§ς τήςχείρος ίηΐ της λύρας οηου μΪ9 βαρύψ φ&όγγο¥ ηοί€ί 
θ9§ον 9^ οξύρ , όντως ^ηος παΐ τα έητός ύηοπ^Ιμ^ρα 9ίά~ 
φορά "'&9ωρ9ΐσ&αί ηαρα τηψ 9ιάφορο¥ %αταα%9νη¥ τω¥ 

55 τάς φοΛ^ααΙας νηομ€νόγτω¥ ζωών• ίναργίστΛρον 9^ το 
τίΗίοντον ίατ$ μα&9ϊν άηο τω¥ αίρβτωρ το ηαϊ φ^υητωψ 
τ(Λς ζωοίς• 'μύρορ γούρ άψ&ρωηοίς μίτ η9ίατορ φαίρ^ω$^ 
ηαρ&άροίς 9ί ηαΐ μΜοοοίς 9νοαράαχίτοΐβ * ηαΙ το ^λαιοΐ' 
τους μίν άρ&ρωηονς ωφ^λΛί, αφηηας 9ί »•{ μβλίοοας ανίΐΜ- 

τορέί παταρρααρομορορ* ηαϊ το &αλάττηρ ΰ9^ρ αν&ρωηοις 
μ^ρ άη9$ς ίστί ηΐΡομΛΨΟΡ ααϊ φαρμαηω99ς, ΙχΟύα 9^ 

5β η9ίστορ ηαϊ ηοτιμον. ούες 9^ η9ωρ βορβορφ λαύορταί 
9ναω99στάτω η ν9ατί 9ί9έ98ΐ Ηαϊ ηα&αρψ• τωρ τΒ ζωωΡ τα 
μίρ ίατί ηοηφάψα τα 9ϊ ^αμροφάψα τα 9^ ύληρόμα τα 9^ 

» αηερμοφάγα τα 9ί οαρκοφάγα τα 9ί ^^βίαχνοφά;^», καϊ τα 
μϊρ θ9οηηυίψ χαίρα τροφ^ τα 9^ Ρ€αρψ, ηαϊ τα μ^ρ ωμρ 
τα 9^ μαγ^ίρινως ίαηενααμέργ• ηαϊ ηοίρως τα αΧλοίς η9έα 

57 άλλοις ίατϊρ άη9η ηαϊ φευητά ηαϊ &αράθίμα. το γούρ ηω^ 
^Μ0<^ η^αίΡΗ τους ορτνγας ηαϊ ο ύοσηύαμος τάς ύς, «ϊ 

30 9ή χαΐρουσι ηαΐ οαλαμάρ9ρας Ισ&ίονοαί, ωοη^ρουρ ίΧαφο^ 
τα\Ιοβολα ζωα ηαϊ αΐ χ9λί9ορ%ς ηαρ&αρί9ας. οι τ€ μύρ^ 
μ/ηη^ς ηαϊ οΐ ΦΒΡϊηΒς άν&ρωηοίς μϊρ άη9Ίας ηαϊ οτρόφου£ 
Ιμηοιονοί ηαταηίρόμΒΡΟί' η 9^ αρητος ηρ άρρωοτία τιρϊ 

^ι^ριηέο'υ^ τούτους ηαταλιχμωμίνη ^ωρρυται. {χι9ρα 9ί 

6. αντ&ρ ν. ^ 30. Ιλοφος β. 3^. ηατάΧιχν»μ^ Ι, 



ΥΠΟΤΥΠΩΙΒαΝ Α. (Ε"Ί7) 15 

&$γοψτος αυνή^ μοψον φηγού ηλάίον ηαρ^%Μ, ΐΗΐΦάηβρ 
ηαΐ 0νηιτ$ρ}£ ηλα^νου φύλλου, φίίύγβί ϋ ηρ40Ρ μϊψ ίλέφϋΐς, 

&αλάΐ994α ηη^^ ηαΐ %1γρί£ φόφοτ τνμπάφ^ον* ηαΐ ϋΛ» Λ 
ηλβίω τούτων ίψ$α%ί Α^•μ^ * αλλ* ϊνα μη μαλλοψ %ον ίέοι^ & 
Τ9^ '"ίψ^ΐίχψρΙβΒ§ν ύοκωμβν, Η %α ικ^β %οΙς μέ¥ ία%ϋ^ ύηάη 
τοίδ Ά ηϋα, %6 Λ^ η&ύ ηαί άηάίς ί¥ φαψ%Λ0ίψ η^αί, 
Λίάφοροί γίνονται %οϊς ζμοις αηο %»¥ νηοη$ίμέψ»Ψ φαψ* 
τααίαί. βΙ ϋ τα αυτά Ψ9ράγματ» άψομο$α φαίψβται ί9αρα Μ 
τη^ των ζω9»ρ έίαλλ»γηψ, οηοίορ μ^ψ ημΛΨ &9ωρ9ί%αί το ίο 
νηοκοΙμ%¥θ¥ ^ομΜν λογαν^ οηοΗΛ^ ί^ ίοτί ηρος τηψ φύ-- 
οΜτ ίφίξομοτ. ουϋ γαρ ίηίΜ^ίναν αντοί άνρηοόμο&α ν«# 
φαψταοίας τάς το ημοτέρας ηαΐ τάς των άλλων ζ^ίων^ μί- 
ροβ %αλ αύτοΙ της ίίαφωνιας οντος μΛ Λμ τΐαντο τόϋ ίηΦ^ 
αρινουντος ύοηοομονοι μάλλον η οιντοί κρίνπν 9υνάμον μ 
%α\ αΙΧως ούτο άνοψ^οίοάιτως ^^β/Ε*•^ ηρο»ρίνο$ν τά^ ϋ 
ημίτ^ροβ φαντααίας των ηω^ά τοίβ άλίγοίς ζμοίς γινομέ^ 
νων οννβ^ μοτ άηαϋΒϋβως• ηρος γαρ τφ ρψ οίνοι αηο* 
Αμ(»ι^ 2σ»ς» «ς νηομνήσομον, αντη η λογομί/ντίΜοίοιία^ 
ητοί φαιψομένη ημίν ξσται η ον φα&νομίνη• ηαΐ οΐ μϊν μίξ » 
φαινόμενη^ ουά^ μοτά ψίοηοί&ηοοωςΐ αντην ηροοησόμο&α* 
Λ 9^ φαινόμενη ημίν, ΙηοΛη ηορί των φαινομένων τόί$ 
ζωοίβ ζητείται %αϊ ή άηούοιίις ημίν φαΐνβται ζμοις ο^αι» ηαϊ 
αύτη ζητη^οοται οΐ ίοτι» άλη&ης %α^ό ίατι φαινόμενη• 
άτοπον 9ϊ το ζητούμονον 9μ νον ζητουμένου ηαταοηουάζοιν 51 
Ιηιχβιροιν^ ίηοΐ ίσται το αύτο ηιβτον ηαϊ ιηηατον, οηορ 
άμηχανον, ηιστον μ^ν ^ βούλοται άποίοιηνύοιν , άηιστον 
9^ ^ άπο9οίΐΦνυται. ούχ ίξ^μέν αρα^ αηϋοιξίν 9ί ^ς ηρο^ > 
ιιρινουμον τας έαυτων φαντασίας των ηαρά τοϊς άλογοας- 
ηαλαυμονοις ζ/ύοις γινομένων* Λ ουν 9ιάφοροι γίνονται «Ι » 
φωντωαίαι «φα την των ζωών ΙξαλλΛγ4ν$ ας έωιηρίναι 
αμήχανον έοτωι, έ^ιέχοιν άναγβη ηορί τω^^ ίητος ύη οη οφμ ένων: ' 



7• ινΐ}^|ς V. 18. τό Ιτ. 21. «ροσ^σό^Φα Χ: οβίβτί 3ΐί|^ο^σβ»- 



16 (Ρ "18 "19) ηΥΡΡΩΝΒΊΏΝ » » 

62 *Ε% η^ίουοιοίς Ά ηαϊ βυγκζίνομ$¥ Τ€ί άλργα Ηαίούμ9να 

ζωα %οΐς ά'^^&ρωηοίς πατά φαψ^αοΐα^' ΜαΙ γαρ ηαψαη€$ίζΜίν 

την ίαγματιηύν τετνφωμέψ^ν ι^ϊ ηδρίαντοΙ(ητουψτην ονκ 

αηο^Μ€μϋίζομ€Ψ μετά τους 9$ραητί$^ς νώ^ λόγων, οΐ "'μ^ 

5 ουν ημέτεροι το ηλή&ος των άλογων ζωών άηΧως εΐω&ασι 

β3 αυγηρίναν τω άν&ρωηω* ίπεί 9^ ευρεόίλογονντες οί άογ- 
με^τιηοΐ άνίοον εΙναΙ φασ% την αύγηρίσιν, ημεξς ί% νν^λ- 
λον του η^ρωντος ίηΐ ηλίον ηαΐζοντε^ ίτή- ένες ζωον 
στηοομεν τον λόγον, οίον Μ χννός, $1 άοηεΐ, του εντοίε-- 

10 ατάτου ίοκοϋντος είναί. εύρηοομ^ γάρ %α\ οντω μη λ^ι* 
- ηόμενα ημών τά ζώα, ηερί £ν 6 λόγος, ως ηρός την ηίοτιν 

64 των φαινομένων* οτ^τοίννν αΙσ&ησε€ όίαφερει τον%ο το ζωον 
ημών, οΐ δογματικοί σννομολογουσιν' '%αΙ γάρ %'η όσφρη^ 
σ^ι μάλλον ημών αντιλαμβάνεται, τά μη όρωμβνωαύτω 

15 &ηρία 9ιά ταύτης άνη(νευφν, ιτα! τοίς οφ&αΧμοϊς όύττον 

9ί^ ημωντξχντω όρων ηαΐ νί/ άπο^ αία&ωνόμενος^ όξέξος* ούκάνν 
ίηϊ τον λόγον Ά&ρίμεν* τούτου ίΆ ο μίν έ^τιν ίνίίά&ειτος 
ο α ηροφοριψός• ϊ9ωμεν ούν ηράτεράν ηερΙ τον^ίνάια&βτον* 
0^0^ τοίννν'Ίία^εά τους μάλιονω ημϊν άψτιίοξαύντας^νύν 

20 δογματικούς^ τους άηο της ατοας, ^ν τούτοις ϋοικε ααλεύεέν, 
τ^ αίρεσαι των οίαείων ηαΐ φνγ^ των αλλότριων^ τη. γνωσεε 
των είςτεντο συντεινουοων τεχνών, τράντιληψει των ηατά 

66 την οίπείαν φύοιν αρετών τω¥'. ηερι τμ ηάάη^ . ο τοίνυν 
κύων, ^' 0^ τον λόγον ίδοίε οτηοαι παραδείγματος ^νεηα, 

Β8 αϊρεσιν ηοηίται τω¥ οίηείων «ού ^υγην των βλαβερών, τω 
μίν τρόψίμα διωηων, μάστιγος δ^ άνατα&είσης ύηοχωρων• 
άλλα %αΙ τίχνην ίχει ψ^οριστιαην των οΙηείων, την &ηρευτί'- 

67 99ην. Μοτι δϊ ουδ^ άρετης έπτός ' της γε τοί δηιεαοσύνης 
ούσης του ηατ αξιαν αηοσοτηξης εηαστω, ο ηυων τον£ 

3θμ^ οίηείους τε ηαί εν ηο&οΰντως σαίνων «ομ φρουρώε^ του^ 
δ^ άί^ΟΜείούς ηαϊ ^άδιηοΰντας αμυνόμενος ούη β}» αν ηη 

66 της δοΜεωσύνης^' . εΐ δϊ ταύτηνί'χει, των άρετωνάντοΜΟ^ 
λου&ουοων ηαϊ τάς άλλας άρετάς ίχει, ας ου φαοιν εχειψ 

6. ίϋρ€9Φ0^ί^9¥τις ΙΓ• > 30^ /« μλΪ βυηίοιονιΐΜτς Ι*. 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Α. (Κ "20) 17 

τους ηολΧονς ανϋ-ρωηονβ οΐ σοφοί ηαΐ αλχίμον ϋ αντον 
οντά ορωμεν ίν ταίς άμύναις, χα) ανν^νον, ως ηαϊ'Ό μη- 
ρός ίμαρτύρησΛΨ, ποίηαας τον Όίνσσεα πασι μϊν τοΙς οΐ- 
%είθίς ανβ-ρωηοις . άγνάτα οντά νηό μόνου Λ του ''^ίργον 
έηιγνωσϋ-έντα, μήτε νηό της αΧλοίοίαεως της χατά το θύμα 5 
τάνδρός αηατη&εντος του κυνός, μήτε έ%ατάντος της «ανα- 
ληητίΗης φαντασίας, ηψ μάλλον των ανϋ-ρωηων {χων ίφάνη• 
ηατά ίέ τον Χρυσίηπον τον μάλιατα ηολ$μούντα τοίς αλό- 69 
γοίς ζωοίς καΙ τ^ς άοίϋμου διαλεΐίπηης μετίχβί. φηοΐ γονν 
αυτόν 6 ^ροειρημενος άνηρ Ιπίβάλλειν τω ηίμητω ίία ίο 
ηλβξόνων άνατιοδείατων, οτα^ έηΐ τριοθον ίλ&ων χαΐ τάς 
ϋύο οδούς Ιχνεναας^ 9ί ων ου διήλ&ε τό &ηρίον, την τρί- 
την μηό' ιχνενσας ευ&εως όρμηοη άί αντης. δυνάμει γαρ 
τούτο αυτόν λογίζεαϋ-αΐ φηοίν ό αρχαίος "ητοί τ^δε η τηδβ 
η τη δε δίηλ&β τό ^ηριον* ούτε δ^τηδβ ούτε τηίε' τηδε (ίρο^/' ι^ 
άλλα ηαι των 'έαυτον πα&ών αντιληπτικός τέ ίατι ηαϊ ηαρα- 70 
μν&ητιχός' αχόλοπος γαρ αντω χαταηαγίντος Ιηϊ την 
αραιν τοι/τον όρμα τη του ηοδός προς την γην παρατρίψει 
ηαϊ δια τώί^οίόντων. έ'λχος τε εΐ εγ^ει πον, ίί$εΙ τά μίν 
φνπαρά έ'λχη δνααλ&η ίατί τά δί χα&αρά ^ψδιως •ί9-«ρα- 2ο 
πένεται, ηράως άποψα τόν γινομενον Ιχωρα. άλλα χαι 71 
τό *Ιπποχράτειον φνλάσαει μάλα χαλώς* έπεϊ γάρ ηοδός 
άχος άχινησία, εϊ ποτέ τραύμα έν ηοδί οχοιη, μετεωρίζει 
τούτον χαι ως οίον τε ασχνλτον τηρεί, όχλούμενός τε 
υπό χυμών άνοιχείων ηοαν έσ&ίει, με&' ^ς άποβλύζων τό 25 
άνοίχειον νγιάζεται. εΐ τοίννν ίφάνη τό ζώον, έφ* οί τόν 72 
λογον Ιατησαμεν παραδείγματος Μνεχα, χαϊ αίρούμενον τά 
οιχ€ϊα χαϊ τά όχληρά φενγόν, τεχνην τε ίχον ποριβτιχην 
των οιχείων, χαϊ των εαυτού πα&ών άντιληπτιχόν χαϊ ηαρα- 
μυ&ητικόν, χαϊ ονχ εξω άρετης, έν οϊς χείται η τελειότης 3ο 
τού ίνδία&ετον λόγου, τέλειος αν εΐη κατά τούτο ό χνων ' 
ο&εν μοι δοχούσί τίνες των χατά φιλοαοφίαν εαυτούς 
αεμννναι τη τον ζώου τούτον προσηγορία, περϊ ίί τού 73 

10. %ρΙτψ α, 11. ίλ&$ϊψ Ώ, 13. ορμηϋη ί» 15. αυτί τί\9ί] η 
τζβί Ι,. Λ. βνσαΧη^ V. 21. των γιψ^μ^»•^^ V, 22. Ιηηοηράτιον V. 

3€χί. Βηχρ. 2 /^ ^ τ 



18 (Κ "21) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ηροφοριηού λόγον τίωο^ μίν ον% ίοτιν άναγ%ίΛΐον ζιμύψ' 
τϋϋτον γαρ Μαϊ των βογμοΰ^ιΐίφν έ'νία ηαρτιτηοαντο ως αντί- 
ηράίτοντα τ^ της αρετής άναληψ^ί, Αο ηαϊ ηερί τον της 
μα&ηοδως χρόνον ηαηηααν αιωηην • ηαϊ άλλως, βΙ ηα&* νηό- 
&&βσίν €Ϊη αν&ρωηος ίνΒος, ονάβϊς φηοει αυτόν είναι αλο- 
γσν. ίνα άί ηαΐ ναντα ηαραλίπωμεν, μάλίστα μϊν όρωμεν 
τα ζύα, ηερι ων ο λόγος, ηαΐ άν&ρωηίνας ηροφερόμενα 

74 φωνάς, ως ηίττας %α\ άλλα τινά* ϊνα ίϊ %αϊ τοντο ίασω- 
μεν, εΐ παΐ μη αυνίεμεν τας φωνάς των αλόγων κα* 

10 λον μένων ζωών, όλως ουκ εστίν άηείκός άίαλεγεο&αι μίν 
ταντα ημάς ίέ μη οννίεναΐ' %α\ γαρ της των βαρβάρων 
φωνής ακονοντες ου αυνίεμεν άλλα μονοείοη ταυτην ει- 

75 ναί ύοκούμεν^ ηαΙ άηούομεν ύί των ηυνών άλλην μΙν 
φωνην ηροϊεμενων όταν άμύνωνταί τινας, αλλην δ^ όταν 

15 ξαρύωνταί , ηαΐ αλλην όταν τύπτωνταί, %αί ^«ά^Όροι^ έηάν 
ααίνωοίν* ηαϊ όλως εϊ τίς εις τούτο άτενίαειεν , εύροι 
αν πολλην ηαραλλαγην της φωνής ηαρα τοντω ηαι τοις 
άλλοις ζοίθίς Ιν ταις άιαφόροις ηεριστάσεσιν , ωατε ΰιά 
ταύτα εικότως λεγοιτ αν %αϊ τού ηροφοριηού •μετεχειν λό- 
7β γο^ ^ά ηαλούμενα άλογα ζωα. ει 9ί μήτε άηριβεΐα τάψ 
αίσ&ησεων λείηεται των άν&ρωηων ταύτα μήτε τφ εν^ 
ίια&ετω λόγω ^ έη περιουσίας ίέ ειπείν μηδ^ τω προφο- 
ριηω , ούη αν άηιστότερα ημών εϊη ηατά τάς φαντασίας, 

77 %αϊ εφ* έηαοτου δ^ των αλόγων ζωών ίσως ιστάντας τον 
25 Χόγον ταύτα άποάειχνυειν δυνατόν ίστιν. οίον γούν τίς 

ούη αν εϊηοι τους όρνιθας άγχινοία τε διαφερειν ηαϊ τω 
προφορικω ηεγρησ&αι λόγω; οϊ γε ου μόνον τά παρόντα 
αλλά ηαϊ τά έσόμενα έπίστανται ηαϊ ταύτα τοις σννιεναι 
δυναμενοις ηροδηλούσιν, άλλως τε σημαίνοντες ηαι τη 
3Λ)φωνη προαγορεύοντες, 

78 Την δί σνγηρισιν έηοιησάμην, ως ηαΐ Ιμπροσ&εν βπε- 
σημηνάμην, έη ηεριόντος, ιηανύς, ως οϊμαι, δείξας ^μ- 
ηροσϋ•εν οτι μη δυνάμε&α προχρίνειν τάς ημετέρας φαν- 

3. τ^ οιΐλ V. ηα^Ψ 1θ. ταΟτβ Χ• 17. π^ζΐ τ•ντον ^ΟΥ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Α. (Ρ'"22) 19 

τοίϋίας %ύν παρά τοις άΐόγοίς ζωοίβ γινομίψων• ηλην 
αλλ* βΙ μη έσην άηίοτότερα ,τά άλογα ζωα 'ημάν προς τηψ 
χρίϋίΡ των φαντασιών, %αϊ διάφοροι γίνονται φαντααιαι 
παρά την των ζωών ηαραλλαγην, οποίον μίν έ'χαστοι^ των 
ύηοΜί/ί^νων έμοϊ φαίνεται ίννηοομαι ΧέγΒΐν^ οποίον 6ϊ & 
ϊοτι «5 ψνοΒΐ 9ιά τά προειρημενα ίπεχειν άναγηασϋ^σομαι. 

Καϊ ο μΙν πρώτος της: ίποχης τρόπος τοιούτος Ιστί, 79 
άεντίρον δ^ ίΧεγομεν ίϊναι τον άπό της διαφοράς των 
άν^ρίύπων ίνα γαρ ηα&' νπ6&€σιν ηαΐ ονγχωρηοι/ τις πι- 
ατοτερονς είναι "'των άλογων ζωών ,τονς άν&ρωπονς, «5ρι}- ίο 
Όομεν καί όσον Ιπ\ τη ημβτίρα ίιαςοορα την ίποχην «ίσ- 
αγομένην. δυο τοιννν είναι λεγομένων έξ ων σύγκειται ο 
αν'&^ωπος, ψνχης καϊ σώματος, κατ άμφω ταντα διαφε- 
ρομεν αλλήλων, οίον κατά σώμα ταΐς τε μορφαϊς %α\ ταϊς 
ΙδιοανγκρισΙαις• διαφέρει μ^ν γάρ κατά μορφην σώμα ΘΟ 
Σκν&ον *Ινδον σώματος, %ην ίέ 7ταραλλα;^ι/ν ποιεί, κα- 
^άπερ φασίν, η διάφορος των χυμών επικράτεια, παρά 
την διάφορον τών χνμών Ιπικράτειαν διάφοροι γίνονται καί 
αΐ φανταοΐαι, ηαϋ•άπερ καϊ ίν τω πρώτω λόγω παρεστησα- 
μεν. ταύτα τοι και έν τη αίρεσει καΐ φνγη τών έκτος 'ϋ) 
διαφορά πολλή κατ αυτούς έστιν* άλλοις γάρ χαΐρουσιν 
'ΙνδοΙ καϊ άλλοις οΐ κα&' ημάς, το δ^ διαφόροις χαίρειν του 
τταρηλλαγμενας άπο τών υποκειμένων φαντασίας λαμβά- 
νειν ΙστΙ μηνυτικόν• κατά δί Ιδιοσυγκρισιας διαφέρομεν 81 
ως ίνιονς κρέα βόεια πετραίων ιχ&υδίων ςαον πέττειν «α2 25 
νπο ΑεσβΙου οίναρίου εις χολέραν περιτρέπεσ&αι- ην δέ, 
φασίν, γραύς *Αττικη τριάκοντα όλκάς κώνειου^ ακινδύνως 
ηροοφερομένη , Αϋσις δ^ καϊ μηκωνείου τεσσάρας όλκάς 
άλύπως έλάμβανεν. και ^ημοφών μίν ο ^Αλεξάνδρου τρα- 82 
ηεζοποιός Ιν ηλίω γινόμενος η έν βαλανεΐφ ίρρίγου > ίν 3υ 
ακίά δ^ έ&άλπετο, ^Α^ηναγόρας δί ο ^Αργεϊος υπό σκορ- 
ηίων καϊ φαλαγγίων άλύπως Ιπλησσετο, οΐ δ^ καλούμενοι 
ΨυλΧαεΐς ούδ* υπό οφεών η ασπίδων δακνόμενοι βλάπτον- 

11. τή* οιη V. * 17. ΐΛΜ^άτΜ^α — 18. χνμων οιη V. 18. ηα^α] 
τίορα Α Χ. γβΐ ηαΐ μψ «αρά. 28. μηχωνίίου ΥΧ: οβίβή μακωρ»^ου* 
.30. γ9ψ6μ%ψος Ζτ. 33. • ΨνλΧοί ί^ΙηΐΜΐτι». 



20 (Ρ'"23"24) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

83 τα#, οί #έ ΤβντνρΙται των "ΆίγυητΙων ου βλάπτονται ηρός 
ανω κάτω των κροκοδείλων, άλλα καΙ ΜΌ-ιοηων οί άντι- 
πέραν της Μεροης παρά τον. ^Τδάοηην ηοταμον οίχούντες 
οχορηιονς «ο) οφας καΐ τά ηαραηλι^αια ακινδύνως Ιϋ&ίονσιν. 

5 και "Ρονφΐνος Λ ο ίν Χαλκίίι ηίνων Ιλλέβορο^ ούτε ημει 
οντε όλως ίκα&αίρετο , αλλ* «5 τι των οννη&ων προσεφε- 

84 ρετο καΐ εηεοσεν. Χρνοερμος ί4 ο ΉροφΙλειος ει ποτέ πι- 
πέρι προοηνεγκατο, καρδιακως έκινίννενεν. καΐ Σωτήριχος 
ίέ ο χειρουργός ει ποτέ αίλουρων ζα&ετο κνίαοης, χολέρα 

ιοιξλίσκετο. ^Αν9ρων'9^ 6 *Αργεϊος οΰτως αδιψος ην ως και 
ΰια της άνυδρου Λιβύης οάεύειν αυτόν μη ίπιζητούντα 
ποτόν. Τίβίρως ίί ο Καίσαρ Ιν ακότω έωρα. * Αριστοτέλης 
δε ιστορεί Θάσιόν τίνα ος ίδόκει άν&ρωπου εΐδωλον προη- 

85 γεϊσ&αι αυτού δια παντός, τοσαύτης ούν παραλλαγής ούσης 
15 Ιν τοις άν&ρωποις κατά τά σώματα , ϊνα όλΙγα από πολ- 
λών των παρά τοις δογματικοΐς κειμένων αρκεσ&ώμεν 
εϊπόντες, εικός έστι χαΐ κατ' αύτην την 'ψυχην διαφέρειν 
αλλήλων τους άν^ρωπους' τύπος γαρ τις έστι το σώμα 
της ψυχής, ως καΐ η φυσιογνωμονική σοφία δεικνυσιν. το 

20 δ^ μέγιστον δείγμα της κατά την διάνοιαν των άν&ρωπων 

πολλής καϊ άπειρου διαφοράς η διαφωνία των ηαρα τοις 

δογματικοις λεγομένων περί τε των άλλων κα\ περί τον 

θβ τίνα μίν αίρεΐσ&αι προσήκει τίνα δί ίκχλινειν. δεόντως 

ουν καΐ οι ποιηται περί τούτων άπεφηναντο* ό μίν γαρ 

25 Πίνδαρος φησιν 

"'άελλοπύδων μίν τιν ενφραΐνοναιν ^Ιηπων τιμαΧ και στέφανοι, 
τονς δ^ Ιν ηολυχρνσοις &αλάμοις βιοτά' 
τίρηιται ϋ χαΐ ης Ιιί ο7δμ αλιον ναι &οα σως διαστείβων, 

ο ^4 ποιητής λέγει 
3<» άλλος γύρ τ αλλοισιν άνηρ Ιπιτέρπεται Ιργοις. • ' 
άλλα καϊ η τρα^^ωΛα μεστή των τοιούτων έστί' λέγει γονν 

1. Τιηνί^Ιτα^ Ρ&1>Γίοία8 ρΓΟ Τίΐ'τν^ϊτο» Λ^ος ϋνω κάτω των ηρο'- 
»ο09(Χωψ] Ιοουιη' ηοη ββββ ΐπίβ^^πιτη δίβρίι&ηηβ &ηηο(. 49 αΛίίΓΛίτίΓ. 

7. χύσ§ρμος Χ. 12. Άριστοταης] ΜβΙβΟΓ. 3 4 ρ. 373 * 4 βί. ΒβΓοΙίη. 

2β. τίμία Βθ6ο]ί?ιίϋ8 (ν. 242. 28. οϊ^μα &. αωζ οιη V. 30. άλ- 
λος] 0(1. 14 228. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Α. {\( "'25) 2 1 

«Α πασι ταντον χαλον ιψν σοφόν θ-^ ίίμα^ 
ουχ ην αν άμφίλίχτος άν&ρωποίς Ιρις^ 

χ«2 ηάλί^ 

Ο€ίνόν γε ταντον τοις μίν άνδάναν βροτών 

τοις δ^ ϊχΟΌς είναι. 5 

ίη€Ϊ συν η αϊρεοις %α\ η φνγη Ιν ηάονψ] ηαΐ άηδίομω έαιίι^^ 87 
ι/'ίέ ηδονή κ«ι ο άηδίομος έν αία&ησει ηεΐταί χαΐ φαρτα- 
Οία, όταν τά αντά οί μίν αίρωνται οΐ δ^ φενγωοίν , άηο" 
λον&ον "ημάς ίτΐίλογίζεσ&αι οτι ουδέ ομοίως ύηό των αυ- 
τών %ίνοννται, ίηεΐ ομοίως αν τά αντά 'ζρονντο η ίξεχλίνον. ίο 
ει δ^ τά αντά διαφόρως ΗΐνεΙ παρά την δίαφοράν των αν- 
&ρωηων 9 είσάγοίτ αν εΐηοτως χαϊ κατά τ ο ντο η Ιηοχη^ 
ο η μ\ν εχαατον φαίνεται των νποηειμενων ως ηρός έκά- 
οτην ίίαφοράν Ισως λέγειν ημών δυναμένων , τι δΐ έ'ατι 
%ατά δνναμιν ως προς την φνσιν ονχ οϊων τε όντων άπο- ι& 
ψηναα&αι. ήτοι γαρ ηάσι τοις άν'Θ-ρωηοις ηιοτενσομεν η θβ 
τΐϋίν. άλλ' ει μίν ηααιν^ %αΙ άδννάτοις ίηιχειρησομεν ηαΐ 
τά αντικείμενα ηαραδεξόμε&α * εΐ δ^ τιοίν, εϊηάτωααν ημίν 
τίαι χρη ονγ*ατατί&εα&αί\ 6 ^^ν γάρ Πλατωνικός λέξει 
οτ# ΤΙλάτωνι, ό * Επικούρειος δί ^Επικουρώ, χαϊ οί άλλοι ίο 
αναλόγως, χαϊ όντως άνεπικρίτως στααιάζοντες αν&ις ημάς 
εΙς την ίποχην περιστηοοναιν• ο Λ λίγων οτι τοις πλεί- 89 
στοις 9εΙ σνγηατατί&εσ&αι παιδαριώδες τι προσίεται, ονδενός 
δυνάμενου πάντας τους άν&ρύηονς Ιπελ&ειν ηαΐ διαλογί- 
σαο&αι τι τοϊς ηλείστοις αρέσκει, ενδεχομένου του εν τιαιν 7$ 
ε&νεσιν, α ημείς ονκ ΐσμεν, τά μΙν παρ ημΐν σπάνια 
τοις ηλείοσι "'προσεϊναι τά δί ημών τοϊς πολλοίς συμβαί- 
νοντα σπάνια νπάρχειν, ως τους πολλούς μΙν υπό φαλάγ» 
γιων δαχνομενους μη άλγειν τινάς δϊ σπανίως -άλγεϊν^ χα\ 
ίηϊ των άλλο)ν των εμπροσ&εν είρημένων ιδιοονγχρισιών βυ 
το άνάλογον* άναγχαΐον ουν χαϊ διά την τών άρ&ρώπων 
δίαφοράν εισάγεσΌ-αι την έποχην, 

1. ίΐ ηαθ9>] Εαπρίάββ ΡΙιοβη. 499. 4. δε^ρορ] ϊά^ιη (τ. άιιΐ). 32 
ρ. 44β ΜεΗϊι. 11. αντά οιη Ι•. 20. Έη^ηουραος δίβρίιαηπβ, *Εηί- 
χον^ος £•. 21. αΰ&ίς χαΐ ημάς ΡΟ. 28. η^οοίίχαι V. 29. τίνα V, 
31. ηναγκαΐην V, διοϊ\ ίηΐ V. 



22 (Κ"'26) ηΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

90 ^ ΈίΐΒΐ ίί φίλαν%9ί %ΐ¥€ς οντ^ς οΐ 9ογμα%ί%οί φασί &€ΐρ 
των άϊΧων άν&ρωηων εαυτούς ηροηρίναψ ίν τ^ «^ισ«ι των 
πραγμάτων , έηίστάμε&α μίν οτι ατοηός έστιν η αξίωϋΐς 
αυτών {μέρος γαρ ξΐοί καΙ αυτοί της οίαφωνίας' χαϊ έάν 

δαύτους ηροκρινοντες οντω κρίνωοι τα φαινόμενα,, ηρϊν 
αρξασ&αί της κρίαεως τα φαινόμενα σνναρπάζουσιν , ίαν^ 

91 τοϊς την %ρίοιν επιτρέποντες) , όμως ^* ούν ίνα χαΐ έηι 
ενός αν&ρωηου τόν λόγον Ιοτάντες , οίον τουηαρ* αύτοίς 
όνειροηολουμενον σοφον, έηΐ την ίηοχην ηαταντωμεν, τόν 

Ο) τρίτον τί} τάίει τρόπον ίγχειριζόμε^α. τούτον 9ϊ λεγο'μεν 
τόν από της διαφοράς των αίσ&ηαεων. οτι ίέ διαφερονται 

92 αι αίο&ησεις προς άλληλας, πρόάηλον. αΐ γοΰν γραφαϊ τ^ 
μίν Οψει ίοχούοιν είσοχάς %αΙ ίξογάς εχειρ, ου μην %αΙ 
τη άφη• καΐ το μέλι τί] μ^ν γΧωττη, ηάν φαίνεται ίηί 

15 τίνων, τοις ^' όφ&αλμοϊς αηάες ' αδύνατον ουν έοτίν εΙπείν 
πότερον ηδύ ίατιν ειλικρινώς η άηδίς. %αι έπϊ του μύρου 
ομοίως• την μϊν γαρ οσφρησιν ευφραίνει, την δί γεύσιν 

93 άηδίζει. τό τβ εύφόρβιον έπει τοϊς μϊν όφ&αλμοΐς λύπη-- 
ρον Ιοτι τω δ^ αλλω οωμφτι ηαντϊ αλυπον^ ούχ έΖομεν 

20 εΐηεϊν πότερον αλυπόν έστιν είλιπρινφς τοις οωμασιν οσο^ 
έηϊ τη έαντού φύαει η λνπηρόν• %ό τε όμβριον ύδωρ 
όφϋ-αλμοϊς μεν έατιν ωφελιμον, άρτηρίαν δί χαϊ πνεύμονα 
τραχύνει, χα&άπερ ΗαΙ %ό έίαιον, ααίτοι την "'έπιφάνειαν 
παρηγορούν» χαϊ η &αλαττία νάρκη τοις μΙν αχροις προσ- 

25 τε&εϊαα ναρχάν ποιεί, τω ί' όίλλω σώματι άλύπως πάρα- 
τί&εται» διοπερ όποϊον μίν έ'οτι ηρός την φύσιν έ'καστον 
τούτων ούχ ίζομεν λίγειν, οποίον <ίέ φαίνεται έχάοτοτε 

94 δυνατόν είπεϊν. ηαϊ άλλα ίέ πλείω τούτων ενεστι λέγειν ' 
αλλ ίνα μη διατρίβωμεν δια την πρό&εσιν του τρόπον 

30 της συγγραφής, ίπεινο λεπτέον. Βηαστον των φαινο/αένων 
ημϊν αίο&ητώρ ποιηίλον ύποπίπτειν δοχεΐ, οίον τό μήλον 
λεϊον ευώδες γλυχύ ξαν&όν. άδηλον ουν πότερον ποτέ 
ται/τα^ μονάς όντως έχει τάς ποιότητας, η μονόποιον μεν 

8. ίκ ν. 10. η^οχΗ^ι:ζ6|ιι&α ΥΧ, 14. μ\ρ οηι ί.. 18. ^ηΐ 
μϊν τοΙς V. 33. μονοηοιοψ Ι,. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



. ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Α. ίΚ"27) 23 

ίοτιν ηαρά ϋ την ίίάφορορ ηατααηενήψ τάν αΙοϋ"ητ'ηρί»ν 
δίάφορσν φαΐν^ταί, η ηαΐ ηΜορας μίν τύν φαίνομένωΡ 
εχΒί ηοίοτηταζ, 9/^^^ ^' ^^Χ νηοηιητονσί %ίΨΒδ αυτών* 
μονόηοιον μίν γαρ ύναι τοντο ίνϋχι^ται λογίζεα&αι ίη 95 
71191^ ίμηροΟ'&βν "ημίν βίρημίνων η^ρΐ της ^Ις -τα θύματα & 
άναβίίομένης τροφής ηαΐ του ύδατος του εΙς τα δένδρα 
άναδιδομένου %α\ του ην$υματος τον ίν ανΧοϊς ηάί ονρίχξί 
χα} τοϊς ηαραηληβίοίς όργάνοίς' δύναται γαρ %α\ το μή- 
λον μονοΒίδΙς μϊν ^Ιναί, δίάφορον δ^ ^^ωρεΐσ&αί ηαρα 
την δίοφοραν των ,αΐο&ητηρίων^ η^ρΐ α γίνβται αυτού η ιο 
αντίλη^ίς. ηλδίονας ϋ των φαινομένων ημίν ηο^οτητων 9β 
ε^Βΐν το μήλον ηοιοτίίΐτας δνναοϋ'αι ούτως ίπιλογιζόμε&α. 
έννσηαωμέν τίνα έη γεν^ης άφην μΐ-ν βγρντα χαϊ οοφρη-- 
οίΥ ηάΐ γδύοίν, μητ€ δί άηονοντα μήτε ορω*^α. οντος 
τοίννν νηοληψβταί μήτε ορατον τι ΒΪναί την αρχήν μήτε ι& 
άηουοτόν, αλλά μόνα ϊηεϊνα τα τρία γένη των ποιοτήτων 
ύηαρχειν ων άντιλαμβάνεσ&αι δύναται* καΙ ημάς ούν 07 
ίνδέχεται τάς πέντε μονάς αίο&ηοεις ίχοντας μόνον άντι-- 
λαμβάνεσ^αι, έη των ηερί το μήλον ποιοτήτων, ων έσμεν 
αψτιληητιηοι' ύποηεϊα&αι δ^ άλλος οίον τέ έατι ποιότητας, 'ά^ 
ύποπιπτονσας έτέροις αίσ&ητηρίοις, ων ημείς ου μετεσχη^ 
ηαμεν, διό ονδί αντιλαμβανόμεθα των ποτ αντάς αίσ&η- 
των• αλλ* η φύσις οννεμετρησατο, φηαει τις, τάς αίσ&η- 93 
αεις προς τά αίσ&ητα* ήο/α φύσις, διαφωνίας τοσαντης άν~ 
επιηριτου πάρα τοις οογματιχοις ονσης περί της υπάρξεως ?& 
της κατ αύτην; ο γάρ έπιηρίνων αυτό τούτο, ει ίστι φύ- 
σις, ει μίν Ιδιώτης ειη, άπιστος έ'σται κατ αυτούς, φιλό- 
σοφος δ^ ων μέρος εσται της διαφωνίας χα! κρινόμενος τ 
αυτός αλλ* ου κριτής, πλην αλλ* εΐ ίνεγωρει και ταύτας 99 
μόνας ύποκεϊο&αι παρά τω μηλω τάς ποιότητας ων άντι- 3() 
λαμβάνεσ&αι δοκονμεν, καϊ πλείονς τούτων η πάλιν μηδ^ 
τάς ημϊν ύποπιπτούσας , άδηλον ημίν ίοται όποιον ίστι 
το μήλον• ο δε αυτός καΐ έπΙ των άλλο)ν αίσ&^ητων λο- 

18. ^νω» Χ. 29. «ΑΑ' οΐ] αλΧσν V. «Ζ οητ V. 30. μόρας] 
ηλιΐο^ας £*. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



24 (Ρ'"28) ΠΥΡΡΩΝΕ1ΩΝ 

γας. %ύν αία^ησ^ωρ μίλτοι μη ηαταλαμβανουοώρ τα 
ίητός, ονάν η δίάνοια *ναύτα δύναται παταλαμβάνείρ, ωατ€ 
παΐ δια τούτον τον λογον η η9^ι των έιιτος ύηοχειμένων 
έηοχη αννάγερ&αι δόξει. 

100 ~ "Ινα δε ίΐαΐ έηΐ μιας έηάοτης αισΟηαιως ίοτάντες τον 
λό^ον, η %αϊ αφιατάμενοι των αίο&'ησεων, εχωμεν χατα- 
Χηγειν εΙς την ίποχην, παραλαμβάνομεν ηαΐ τον τέταρτον 
τρόπον αντης* εατι δ* ούτος ο παρά τας ηεριατάοεις κα- 
λούμενος, περιστάσεις λεγόντων ημών τας δια&έσεις. &εω- 

10 ρεϊο&αι δ' αυτόν φα μεν Ιγ τω ίΐατά φύαιν ηπαρά φύοιψ, 
Ιν τω ίγρηγορεναι η χα&ενδειν^ παρά τάς ηλικίας, παρά 
το χινεϊσ^αι η ηρεμεΐν, παρά το μισεϊν η φιλεϊν, παρά το 
ενδεείς είναι η χεκορεσμινονς, παρά το με&ύειν η νηφειν, 
παρά τάς προδιαΌ^εσεις , παρά το άαρρεΐν η δεδιεναι, [η] 

101 παρά το} λυπεισ&αι η χαίρειν» οίον παρά μίν το κατά 
φύσιν η παρά φνσιν εγειν ανόμοια υποπίπτει τα πράγματα, 
ίπεί οι μϊν φρενιτίζοντες χαϊ οΐ &εοφορούμενοι δαιμόνων 
άηούειν δοηούσιν, ημείς δ^ ου. ομοίως δ^ άποφοράς στυ- 
ραχοβ η λιβανωτοϋ η τίνος τοιούτου και άλλϋ^ν πλειόνων 

2ί) άντιλαμβάνεσ&αι πολλάκις λίγουαιν, ημών μη αισΰ'ανο- 

^ μίνων, και το αυτό ^ύδωρ φλεγμαίνουοι μΙν τόποις ίηι- 

χυ^Ιν ζεστόν είναι δοκεΐ , ημιν δί γλιαρόν. και το αυτό 

ιματιον τοις μΙν υποαφείγμα εχουσι φαίνεται Κίρρον, έμοί 

δ^ ο<7• και το αυτό μέλι έμοΙ μΙν φαίνεται γλυκύ, τοις 

102 ίέ ικτερικοΐς πικρόν. ' εΐ δε τις λέγει οτι χυμών τινών 
ηαραπλοχη ανοικείους φαντασίας ίκ τών υποκείμενων ποιεί 
τοις πάρα φύαιν εχουσι, λεκτέον ότι έπει καΐ οι ύγιαίνον- 
τες χυμούς εγουσιν άνακεκραμενους , δύνανται ούτοι τά 
έκτος υποκείμενα, τοιαύτα όντα φύσει όποια φαίνεται τοις 

30 πάρα φύσιν εχειν λεγομενοις , έτεροϊα φαίνεσ&αι ποιεϊν 

103 τοις ύγιαίνουσιν. το γάρ έκείνσις μεν τοις χυμοις μεταβλη- 
τιΚην τών υποκειμένων διδόναι δύναμιν, τούτοις ίέ μη, 

5. Ισχάντις V; οοΐοή στάνης β. ηαταΧΧαγν\ν ΎΧ, 12. η ήρ€- 
μιΐν V: ν.^ίοή χαΐ ηρψιΐν 17. ^ιοφρουρουμινοί 8ν, 18. άπο ψο- 
ρ«ς ΕΟ, 23. Μο^^6^^ V. 25. ηνών οηι V, 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΎΠ0ΤΥΗΩ2ΕΩΝ Α. (Ρ'"29) 2δ 

ηλααματίχον έοτιν, ίηβΐ ηαΐ ωαη€ρ οί υγιαίνοντας %ατά 
φνσιν μ^ν την των ύγιαινόντων αχονοίν ηαρά φνσίν Λ 
την τίίν νοαούντφν, οντω χα) οΐ νοαονντ^ς ηαρά φναν 
μίν εχουσι την των νγιαινόντων κατά φναιν 91 την των 
νοασνντων^ ώστε ηάηαΐνοις ηρός τ$ κατά φύαιν εχονοί ηι- β 
οταντεον. παρά ίί το νηνονν η ίγρηγορέναι διάφοροι γι-- 104 
νονται φανταοΐαι, εηεΐ ως καϋ-' νηνονς φανταζόμβ&α,ον 
φανταζ6/Λ€'&α ίγρηγοροτες , ονάί ως φανταζόμε&α Ιγρηγο^ 
ρότες, καΐ κατά τους νηνονς φανταζόμε&α, ώστε είναι 
αντοίς η μη εϊναι γίνεται οι;χ άηλώς άλλα ηρός τι* ηρόςιο 
γάρ το καϋ-^ νηνονς ^ ηρός Ιγρηγοροιν. εΐκότως ονν 
καύ•^ νηνονς όρωμεν ταύτα ά έατιν έν τω ϊγρηγορεναι 
ανύπαρκτα, όνκ ίν τω κα&άηαξ άννηαρκτα οντά* Ιοτι 
γάρ κα&* νηνονς, ωοπερ τα νηαρ εοτιν, καν μη ζ κα&^ 
νηνονς* ηαρά ϋ τάς ηλικίας, ότι ο αυτός άηρ το7^ ^^ν 105 
γεροναι ψυχρός είναι 9θγ.εΙ τοις ίί άκμάζοναιν εύκρατος, 
χαΐ τό αντό χρύμα τοϊς μΙν ηρεσβντεροις άμανρόν φαί^ 
νεται τοΙς δϊ άκμάζοναι κατακορες, και. φωνή ομοίως η 
αύτη τοις μΙν άμανρά ίοκεϊ- τνγχάνειν το7ς δ* έΐάκονστος. 
καΐ ηαρά τάς αίρεαεις Λ^ καί φνγάς άνομοιως κινούνται ιρ% 
οί ταϊς ηλικίαις διαφέροντες ' ηαισΐ μΙν γάρ, ει τνχοι, 
αφαΐραι και τροχοί διά οηονίης είσίν, οί ακμάζοντες ϋ 
άλλα αϊρούνται^ και άλλα οΐ γέροντες, ίξ £ν σννάγεται 
ότι διάφοροι γίνονται φαντααΐαι νηό των αντων νηοκει- 
μίνων καΐ ηαρά ιάς διαφόρονς ηλικίας* ' ηαρά Λ τα ιμ- ιο7 
νεΐσ&αι η ηρεμεΐν ανόμοια φαίνεται τά πράγματα , Ιηει 
άπερ έατώτες όρωμεν άτρεμονντα, ταύτα παραπλέοντες 
κινείσ&αι δοκούμεν» παρά δί τό φιλείν η μιοεϊν, ότι κρεα ΐ08 
νεια τινίς μΙν αποστρέφονται καϋ^ νπερβολην τίνΗ δϊ 
τβιοτα προαφέρονται* ό&εν καΐ ό Μένανδρος εφη 30 

οίος δί χαϊ την οψίν είναι φαΐνιται 

«φ* ου χοιοντος γίγονενΐ οίον θ-ηρίον! 

το μηδίν οίδίΧίΤν και καλούς ημάς ηοηΐ. 

12. άί'ύΛα^χτα ίν τω 1)^ρη^οζ^να& V, 15. ϊτ^ ΥΧ, 17. ίΤ^»/*" 

^^Ιπιαβίιιβ, β^ωμα I^. πρίοβυτάτοίς I^. 20. η(^ι? 22. οφ(*%^(* Χ* 
31. οίος] αριΐίΐ Μοίηοΐι. Ι'γ. ίηο. 34. 



26 (Κ "30) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ηολλοί παΐ ί^μένας αίοχράς Εχοντας ωραίοτάνας αν%άς 

100 ΒΪναι ίοΗούαα^. ηαρά ϋ το η%ινην η %€Ηορέο&αί, ο%ί το 

αύτο είβσμα %οΐς μϊ¥ ηα^ωαιψ ηδίστον ^Ινα^ 9ο%έί τοίς 

^έ χΒΚορβσμεΨΟίς άηϋς. ηαρά 9ϊ το μεόνεΐΫ η ψηφ^ιν, 

6 ο%ί αη€ρ νι^φοντες αίαχρά εϊναι ίοαονμεν , ταύτα ημίν 

110 με&νονων ουη αΙαχρά φαίνεται, ηαρά 9ϊ τάς προόια&έ- 
αείς, οτι ο αυτός οϊρος τοϊς μ^ν φοινιηας η Ιογάδας ηρο- 
φαγουοίν όξωίης φαίνεται, τοις ϋ ηαρνα η έρεβίν&ονς 
ηροοενεγχαμένοις ηδνς είναι ίοπεΐ, %αϊ ιζ τον /9αλα^«/οι; 

ιοτΓοραστα^ τους μ^ ίζω&εν είαιοντας θερμαίνει, ^νχει Λ 

111 τους ίξιόντας, εΐ έν αντ^ διατριβοιεν»' ηαρά δε το φο- 
βεϊσ&αι η &αρρεϊν, οτι το αυτό ηραγμα τω μϊν δειλω 
φοβερόν %αΙ δεινόν εϊναι δοηεϊ, τω ^αρραλεωτερω δ^ ουδοΗ 
μως. ηαρά δϊ το Χνηεισ&αι ή Χ^ίρ^^^ ρ οτι τα αυτά 

16 ηράγματα τοΙς μΙν Χνηουμίνοις ίοτϊν έηαχΟ-ή τοις δ^ χα/- 
ρονσιν ηδέα• 

112 Τοσαντΐ]ς οΰν ονοί^ς άνωμαΧίας %α\ ηαρά τάς δια- 
ϋ-εσεις, ηαΐ άλλοτε άλλων ίν ταίς δια&εσεσι των άν^ρω- 
ηων γινομένων, οηοΐον μ^ν Άιαατον των νηοηειμενων 

90 ίκάύτφ φαίνεται ράδιον ίσως εΐηείν, οηοΐον δ^ ίοτιν ονχέτι, 
ίηεϊ )ίαί άνεηίπριτός ίατιν η ανωμαλία, ο γαρ ίηιηρίνων 
ταντην ήτοι ίν τισι των ηροειρ^ημένων δια&εοεων ίατιν "η 
ίν ουδεμία το ηαράηαν ίστϊ δια^ίοει. το μ^ν ονν λέγειν 
ΟΤΙ ίν ουδεμία "'δια&εσει το σύνολον έστιν, οίον οντε ύγιαί- 

25 νε$ οντε νοσείς οντε κινείται οντε ηρεμεί, οντε Ιν τινι 
ηλικία ίστίν , άπηλλαηται δ^ καΐ των άλλων διαθέσεων,- 
τελέως άηεμφαίνει. ει δε εν τινι δια&εσει ων κρινεΙ τάς 

113 φχκΐ'τασια^, μέρος εσται της διαφωνίας, χαι άλλως ον» 
εΙλικρινης των έητος νηοκειμενων έοτΐ ηριτης δια το τε&ο- 

30 λωσ&αι ταϊς δια&ίσεοξν εν αίς έ'οτιν. οντε ονν 6 Ιγρ^- 
γορως δύναται σνγκρίνειν τάς των πα&ενδόντων φαντασίας 
ταϊς των Ιγρηγοροτων, οντε 6 νγιαίνων τάς των νοσούντων 
%αϊ τάς των νγιαινοντων* τοις γαρ ηαρονσι καϊ κινονσιν 

1. καΐ] όϊ ηαϊΨ 18. άλλωρ Χ, υΧλως €6ΐ€η. 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Α. (ΚΓ31) 27 

ημάς ιιατ« το ηαρόψ ονγηατατι&'ίμΒβ'α μάλλοψ η τοίς μη 
ηαρανσίΡ. ηαΐ άλλως 9^ άνεηίηρηός ίατιν η %άψ τοίοντωψ 114 
φαντασιών ανωμαλία• ο γαρ ηροηρινοίν φαντασίαν φαν-^ 
τασίας ηαΐ ηΒρίαταοίν ή^ρίοτάοεως ήτοι άηριτως 3μχ< άνευ 
άηοάβίξΒως τούτο ηοηΐ η ηρινων ηαΐ άηοίείκννς, αλλ* οντβ 6 
ανβν τούτων, άπϊοτος γάρ ^σταί, ούτε συν τοντοις. εΐ γαρ 
Ηρινεϊ τάς φαντασίας, ηάντως κρίτηρίω κρίνει, τούτο συν 115 
το αριτηρων ,ητοι άλη^^ς είναι λίξει η ψενίες. αλλ* εΐ 
μεν ψενϋς, άπιστος εσται. εΐ 9^ άλη^^ς είναι τούτο φη^^ 
σει , ^01 άνευ άηοάείξεως λίξει οτι άλη&ές ίστι το ίρηψ- ιο 
ριον^ ^ μ^ά άποδείίεως. χαΐ ει μίν άνευ άηοίείξεως, 
άηιστος έ'σται* εΐ ί^ μετά άηοίείξεως, ηάντως ίεησει ηαΐ 
την άηόόειξιν άλη&η είναι, ίηεΐ άηιστος εσται. άλη&η 
ονν λέξει την άηοίειξιν την εΙς την ηίστωσιν του ηριτη^ 
ρίου λαμβανομένην ηοτερον πεκριπως αντην η μη κεηρΐ" ι$ 
πως; εΐ μΙν γαρ μη κρίνας, '"άηιστος ίαται, εΐ δϊ χρινας^ ΙΙβ 
^^Αοι^.οτι ηριτηρίω φησει ηεηριηεναι, ου ηριτ^ηρίου ζητησο^ 
μεν άηοίείξφΡ, ηοΛείνης κριτηριον. χρί^ζει γαρ άεΐ καϊ ^ 
άηοδειίις ηρηηριου^ ϊνα βεβαιώ^, %αϊ το κριτηριον άπο^ 
άειξεω^ρ ίνα άλη&^ς εϊναι άειχ&η' παϊ ούτε άηόίειξις ύγνης 2ο 
εϊναι δύναται μη ηροϋηάρχοντος χριτηρίου αληθούς, ούτε 
χρηήριον άλη&ίς μη ηροπεηιστωμενης της αποδείξεως, ηαΐ 117 
ούτως ίμηιπτουσιν εις τον διάλληλον τρόηον τό τε κριτή-- 
ριον καΐ η άηόδειξις, Ιν φ αμφότερα €ί;ρ/σΐίβται άηιστα* 
έχάτ€ρον γάρ την Πάτερου ηίστιν ηεριμενον ομοίως τω 2$ 
λοίηω ίστϊν άήιστον. εΐ ούν μήτε άνευ αποδείξεως ηαΐ 
χρηηρίου μήτε συν τούτοις δύναται τις ηροκρίναι φαντα^ 
αία^ φαντασίας, άν^πίκριτοι ίοονται αΐ παρά τάς διαφόρους, 
δια&εοεις διάφοροι γινόμεναι φαντασιαι, ώστε εΙσάγεται 
^ ηερι της φύσεως των έκτος υποκείμενων έηοχη καϊ ως 3ο 
ΙηΙ τούτω τω τρόπω. 

9. άπιατορ Ι^ 19. βίβαίίύ&ηνα* V. 22. ηροπιη^στ§υμ^νης Ι»» 
26. χαΐ ζάά δίβρίιαηυβ. 29. Ηαας 1>, α/Ι^ΰϋϋοηίε δίορίιαηυβ. οογτ 
ο(1;ιιη Χ 30. πβ^α V: ο^ί^τϊ οιη. ος V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



28 (Κ "32) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

118 Πεμητος ίατί λόγος 6 ηαρά τάς &εαεις καΐ τα διαστήματα 
%αϊ τονς τόπονς' καϊ γαρ ηαρά τοντ^ν έ'χαστοΐ' τα αυτά 
πράγματα διάφορα φαίνεται, οίον ^ αντη οτοά άηο μίν της 
έτερας άρχης όρωμενη μύονρος φαίνεται άηό ϋ του μέσον 

& σύμμετρος πάντοϋ-εν, και το αύτο ηλοϊον ηόρρω&εν μ\ν 
μικρόν φαίνεται καΙ έοτως έγγν&εν ίέ μ^γα καΐ κινούμενον, 
και 6 αυτός ηνργος ηορρω&εν μίν φαίνεται στρογγυλός 

119 έγγν&εν α τετράγο)νος. ταντα μίν ηαρά τά διαστήματα^ 
ηαρά δΐ τους τόηους οτι το λυχνιαΐον ,φως έν ηλίω μ^ 

10 άμαυξόν φαίνεται έν σηοτφ δϊ λαμηρόν, ηαϊ η αύτη κάπη 
εναλος μίν ηεχλασμενη Ιξαλος^δί ευ&εΐα, καΐ το ωόν έν 
μ^ν τ^ ορνι&ι άηαλόν Ιν άερι δ^ σκληρον, και το λυγγού' 
ριον έν μΙν λνγγΐ ύγρόν έν άερι δ\ σκληρόν, καΐ το κορά- ' 
λιον έν Ό^αλάττνι μΙν άηαλόν Ιν άερι δ\ σκληρον, καϊ φωνή 

ιβάλλοία μϊν φαίνεται έν σύριγγι γινομένη, άλλοία Λ έν 

120 άύλω , άλλοία δ^ έν άερι άηλως. ηαρά δί τάς &εσεις οτι 
η αύτη είκων έΐυητιαζομενη μϊν λεία φαίνεται, ηοσωζ δ^ 
έηινευομένη εισοχάς καϊ έξοχάς ^χειν δοκεϊ. καΐ οΐ τράχη- 
λοι δί των ηεριστερων παρά τάς διαφόρους έηικλίσεις δια- 

121 φοροί φαίνονται κατά χρώμα, έηεΐ ούν ηάντα τά φαινό-- 
μένα εν τινι θεωρείται και άηό τίνος διαστήματος η κατά 
τίνα &εοιν, ων ¥καστον ηολλην ηοιεί ηαραλλαγην ηερί 
τάς φαΐ'τασ/οίς, ως νηεμνησαμεν , άναγκασ&ησόμε&α καΐ 
δίά τούτου του τρόηου καταντάν εΙς έηοχην» χαΐ γάρ ο 

25 βουλομενος τούτων των φαντασιών ηροκρίνειν τινάς άδυ- 

122 νάτοις έηιχειρησει. εΐ μϊν γάρ άηλώς καΐ άνευ αποδείξεως 
ηοιησεται την άηόφασιν, άπιστος εοται* εΐ δ^ άηοδείξει 
βουλησεται χρησασ&αι, εΐ μΙν ψευδή λε^ει την άηόδειξίν 
εϊναι, εαυτόν ηεριτρεψει, άλη&η δϊ λέγων είναι την άπό- 

30 δειξιν αΐτη'&ησεται άπόδειξιν του άλη&η αυτήν είναι, κά• 
κείνης άλλην, έπεϊ καΐ αυτήν άλη&ή εϊναι δεΐ, κα\ μέχρις 

« 

10. αμοινζΰ V. 12. ΙνΡ)^ονρίθψ βΐ 13. λνργϊ V: ^ί, ΟτβαζβΓΡΙοΙίη. 

ρ. 305 α. - 14. ^αΐάσσ»; ΡΟ. 21. τ»η] τ*•»» τ6πω? (η αΚφιο Ιοοο V, 

ύ!\ ηαΧ \\ 22. «αρα Ι#. 24. τούτους τοΐ/ς τροττονς £.: οί. $ 163. 

<ΐα3ης[ΐι&πι η^ϋ&ϋηβ ^»» το£/τοι> ιΐν τ^όηογ, 30. αυΐΌν V. 31. ^οχι7 Χ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΎΠΟΤΥΠίΙΣΕΆΝ Α. (Κ "33) 29 

αηβιρον. αίυνατον 'Λ ίστιρ απείρους άηοάείξας ηαρα- 
ατήσαί' ονκίήίν ονΛ μετά αποδείξεως ίννηοεταί ηροηρί- 123 
ψειν φαψτααιαν φαντασίας, εΐ 9ϊ μψ;ε ανεν αποδείξεως 
μήτε μετά αποδείξεως δυνατός εσται τίς έπικρίνέιρ τας 
προείρημενας φαντασίας, συνάγεται η ίηοχη, οποίον μίν & 
φαίνεται έ'καοτον ηατά τηνδε την &Β0ΐν η ηατά τόδε το 
διάστημα η Ιν τάδε ειπείν ϊσως δυναμένων ημών, οποίον 
δί έστιν ως προς την φύσιν αδυνατούντων άποφαίνεσ&αι 
δια τα προειρημενα. 

"Έητος έστϊ τρόπος ο παρατάς έηιμιγάς , . ηα&^ δν 124 
συνάγομεν οτι έπβΐ μηδϊν των υποκειμένων %α&' έαι/το 
ημϊν αυτό υποπίπτει αλλά συν τιη, οποίον μεν Ιοτι το 
μίγμα ίκ τβ τού ίχτός ηο^ι του ω συν&εωρείται τάχα Λ/- 
νατόν εΙπείν, οποίον δε Ιατι το ί^ηός ύποκείμενον είλι-- 
κρινως ούχ αν έ'χοιμεν λέγειν, οτι δ^ ουδϊν των ίπτός 15 
χα&^ εαυτό υποπίπτει αλλά πάντως συν τινι, ηαΐ οτι 
παρά τούτο άλλοίον θεωρείται, πρόδηλον, οΐμαι. το γουν 125 
"'ημέτερον χρύμα άλλοίον μ\ν όράταΐίΐ έν άλεεινω άερι άλ- 
λοίον δϊ Ιν τω φυχρω , χα\ ούχ αν ίχοιμεν εΙπεΐν οποίον 
Μστί ΤΎΐ φύσει το χράμα ημών , αλλ* οποίον συν έχάατφ » 
τούτων θεωρείται, χαΐ η αύτη φωνή άλλοία μίν φαίνεται 
συν λεπτά άερι άλλοία δί συν παχυμερεί^ χαι τά αρω/^ατα 
Ιν βαλανείω χαΐ ηλίω πληχτιχωτερα μάλλον Ιστιν η Ιν άερι 
χαταψύχρω, χαΐ τό σώμα ύπό ύδατος μίν περιεχόμενον 
χοϋφόν Ιστιν ύπό δΐ αέρος βαρύ. ϊνα δ^ χαϊ της εξω&εν 12β 
ίηιμιξίας άποστώμεν , οί όφ&αλμοί ημών ίχουσιν ίν έαυ-- 
τοϊς χαΐ χιτώνας χαϊ υγρά. τά ούν οψατά ίπε\ μη άνευ 
τούτων θεωρείται, ού χαταληφ^σεται προς άχρίβειαν' 
του γαρ μίγματος αντιλαμβανόμεθα, χαϊ διά τούτο οΐ μίν. 
ιχτεριχοϊ πάντα ωχρά όρώσιν , οΐ δ' ύποσφαγμα έχοντες 3ο 
ύφαιμα. χαϊ ίπεϊ η φωνή η αύτη άλλοία μίν φαίνεται εν 
άναπεπταμένοις τόποις άλλοία δ^ ίν στενοίς χαϊ ίλιχοειδέσι, 

1. ίβίτα* ί•0. 4. μητά] τά V. 7. τφάή τψΟΕ τ^ νόηφί ^ 

11. ηα^ Ιαντο ψιμίρ αντο] αυτό ημϊρ V, 13. !«] το ί*Ψ 1β. αντο V. 
19. ίψ ϋϋηαψνχρψ^ 20. Ι«ατ^φ? 22. τά &()(1 V. 23. ίν] ίι^ 
τω ΨΟ, 25. τής »ΛΗ V. 2^. αΰτοϊς Υ. 32. αψοη^^ασ μένους β. 



30 (Ρ "34) ΠΥΤΡΩΝΕΙΩΝ 

καΐ αλλοΐα μίν ίν κα&αρω αέρι αλλοία ύί Ιψ %Β9οΧί»μίνψ, 
άηος Ιοτι μη αρτάαμβάνδα^αι ημάς Μιηρινως της φοι- 
ψης * τα γαρ ωτα ΟΗολιόηορά ίστι χαϊ οτενόηορα ηαϊ άτμω- 
ίεαιν αηοφορησεσιν, αϊ ϋη άηο τάν η^ρΐ την ηεφαΧην φέ- 

127 ρβα&αί Χίγονται τόπωρ, τε&ολωμέψα. αλλά καΙ ίν τοΤς 
μνξωτηρϋΐ καΐ Ιν τσίς της γευαεως τόηοις υλών νποζβίμίτ- 
νων, μεν Ιηεινων αντιλαμβανόμεθα των γενάτων %α\ των 
οσφρητων, αλλ* σνκ είλιχρινώς. ώστε άιά τάς ίπιμιζίας αί 
αίο&ηοεις ονπ αντιλαμβάνονται οποία ηρός άηρίβειαν τα 

128 Ικτός ύηοΜίμενα Ιστιν. άλϋ ον9ί η διάνοια, /ιιάλίστα μ\ν 
\ηεϊ αΐ όίηγοί αντης αίσ&ησεις σφάλλονται* ϊαως 91 ηαΐ 
αΰτη ίηιμιξίαν τινά Ιϋαν ποιείται προς τά νηό των αΐϋ&η- 
αεων άναγγελλομενα* περ\ γάρ έ'καοτον των τόπων Ιν οίς 
το ηγεμονίΗον είναι άοηοΰσιν οΐ ίογματιηοΐ, χυμούς τιψας 

15 υποκείμενους &εωροϋμεν, εϊτε περί έγκεφαλον είτε ηερί 
ηαρΛΙαν εϊτε περί οτιδήποτε ουν μέρος του ζώου τούτο 
τί&εο&αι βούλοιτο τις, και κατά τούτον ονν τον τρόπον 
ορωμεν οτι περί της φυαεως των έκτος υποκειμένων ούϋν 
είπεϊν έ'χοντες ίπέχειν άναγκαζομεθα. 

.129 "Εβάομον τρόπον έλέγομεν εϊναι τον παρά τάς ποσό- 
τητας χα} σκευαοιας των υποκειμένων, σκευασίας λέγοντες 
κοινώς τάς συν&έσεις^ οτι 9^ και κατά τούτον τον τρό- 
πον ίπέχειν άναγκαζόμε&α περϊ της φύσεως τών πράγμα-- 
των, δηλον• οίον γοΰν τά Ι^σ^ατα του κέρατος της αιγός 
35 "' φαίνεται μίν λευκά απλώς καϊ άνευ συν&έσεως '&εωρον- 
μένα, συντι&έμενα 9^ ίν τη του κέρατος υπάρξει μέλανα 
&εωρεΗαι. και τού αργύρου τά μέρη τά φινηματα κατ* 
19ιαν μ^ν όντα μέλανα φαίνεται, συν 91 τω όλω ως λευκά 

130 υποπίπτει, κάϊ της Ταιναρείας λί&ου τά μϊν /ιιέρη λευκά 
30 όράται όταν λεαν&η, συν 9^ τη όλοσχερεϊ ξανθά φαίνεται, 
ηαΐ αΐ απ αλλήλων έσκε9ασμέναι ψάμμοι τραχεϊαι φαίνον- 
ται, ως σωρός 9^ συντε&εΐσαι άπαλώς κινούσι την αϊσθη— 
σιν. και ό έλλέβορος λεπτός μίν καϊ χνοώ9ης προσφερό- 

3• ψκολιοκόρα Η οτιροηορα Ζ.. β. τ^ς &(1(1 V. 29. τρίΐραρέας V• 



ΥΠΟΤΥΠΩΙΕΩΝ ^4. (Ρ "35) 31 

μΒΐ^ος ηΐβίγμον ίηίφερα, ΐίζψνύϋης 91 ω¥ ονηετί. καΐ ο 131 
οίνος ανμμΒτρος μϊρ ηίρόμετος ^νννοίν ι^μάς, πλ^Ιωρ &^ 
λαμβαρόμεροβ ηαραλύβί %ο αωμα, %αϊ η τροφή ηαραηλη- 
αιως ηαρα την τιοσονιττα ίίάφορον έηίάβίκψνταί 9υψαμα¥* 
ποΧΙάηις γονν 6ίά το ηολλη προϋενεχΰ-ήναι %α&α4ρ9Ϊ το 6 
σώμα 9ιά τ9 άηΒψηίν παΐ χολ^ρίκων ηα&ώρ. ϋομ^ν ονν 132 
%άν%ανϋ•α λίγΗΨ οηοϊον ίοτι τον %ερα%ος το Χεητον %αϊ 
όηοΙθ¥ το έχ ηολλων λΒητομερίν αυ^ηίβίμΒνον, ΜαΙ οηοϊος 
μέν ίοτιν ο μίχρομ^ρης άργυρος οηοίος 9ϊ ο έχ ηοΧΙ»ψ 
μίκρομερων ανγηείμεψος , ηαϊ όηοία μ^ν η άχινρια^ Ται- ιυ 
ναρβία λΐϋ-ος όηοΙα ά^ η ίπ ηολΧων μικρών ουγίΜΐμένη, 
%αϊ ίηΐ τύν ψάμμων ηαϊ του έλλεβόρου ηαϊ του οίνου η»ϊ 
τ^ς τροφής^ το ηρός τι, την μέντοι φύσιν των ηραγμάτων 
ηα&' έαυτην ονηέτι 9ιά την παρά τάς σνν&εσβις των φαν*- 
τασιων άνωμαλίαν. χα&όλου γαρ ίοιίεϊ %αϊ τα ωφέλιμα 133 
λυπηρά γίνεσ&αι παρά την ηατά ποσότητα αμετρον αύτων 
χρησιν^ καΙ τά βλαβερά είναι ίοχοΰίζτα έν τω Ηα&^ ύηερ^ 
βολην παραλαμβάνεσ&α^ άηαριαϊα μη λυπείν• μαρτυρεί 
α τω λόγω μάλιστα το κατά τάς ΐ€ΐτριηα$ δυνάμεις ^εω- 
ρονμενον, Ιν αίς η μίν προς άπρίβειαν μίξις των άπλων αο 
φαρ^Λαχων ωφέλιμον ποιεί το σνντε^έν, ροπής ϋ βρ^^χν- 
τάτης Ινιοτο παρορα&είσης ου μόνον ονχ ωφέλιμον άλλα 
κα} βλαβερωτατον χαϊ δηλητηριον πολλάκις, ούτως ό ηατά 134 
τάς ποσότητας ηαϊ σηευαοίας λόγος ουγχεί την των ίχτός 
υποκειμένων ϋπαρξιν. "'9ι6περ εΐκότως αν ηαΐ ούτος ο τρο- )& 
πος εΙς Ιπογιιν ημάς περιάγοι μη δυναμένους ειλικρινώς 
άηοφηνασ&αι ηερί της φύσεως των ίητός υποκειμένων• 

"Ογδοος ίστι τρόπος ο άπό τον προς τι, ηα&' ον συν-* 135 
άγομεν 6%ι ίπεί πάντα έστϊ προς τι, περί του τίνα έστϊν 
απολύτως χαϊ ως προς την φύσιν έφέξομεν. εκείνο δί χρη 30 
γί$^οκειν οτι ένταύ-Ο'α^ ωσπερ ηαϊ ίν άλλοις, τω ίστι «ατα-- 

^1. χρψώάης V. 5. καϋ'αίρι^ ΟβΫ: οοπ ΡαΒήοίτίβ. θ. λίτηΰψ 
μ^ρων δ(βρΙι&ηαβ« 10. μ^η^ων μίρώρ ίθβιη. τι να^χαΐα V, Τα&ψα- 
^έα Ο, 13. τ^νφήΐς V• 18. ακαριαία ηαζαλαμβάψισ&ίΜ £: ^^&η9- 

ν 
ροβαίΐ $&1ιιι&8ίιΐ8. &άά6η<!ιιπι 6ψτα, 30. ηηολύτω^ Χ, «ιηλύίίως V: 

€β*«Γί απλώς • 



32 (Ρ'"36) ΠΥΡΡΩΝΕΤΩΝ 

χρωμ€&α άντίτον φαίνεται, δυνάμει τοντο λέγοντες "ττρο^ 
τι ηάντα φαίνεται** τοντο ά^ διχώς λέγεται, άηαξ μ\ν ως 
ηρός το ηρϊνον (το γαρ ίκτός νποκεΐμενον καΐ %ρινομενον 
ηρος το κρίνον φαίνεται), Ηα&* ^ερον ίί τρόηον ηρός τα 

136 σνν&εωρονμενα^, ως το όεξιόν προς το άριοτερόν* οτι ά^ 
ηάντα εστϊ ηρός τι, έηελογιαά/ιε&α μίν %α\ εμηροσ&βν, 
οίον ηατά τό κρίνον ότι ηρός τόίε τό ζώον ιιαϊ τόνδε τον 
αν&ρωηον χαϊ τηνδε την αϊα&ί]αιν ^ιιαοτον φαίνεται, ηαΐ 
ηρός τοιάνίε ηερίστασιρ, κατά ί^ τα αννάεωρορμενα ότι 

10 ηρός ^ηνάε την έηιμιίίαν και τονίε τόν τρόπον ααΐ την 
σνν&εαιν τηνίε και την ηοσότητα καΐ την &εϋΐν ^καοτον 

137 φαίνεται. %α\ ιδία δ^ ίνδίχεται σννάγειν ότι ηάντα ίστϊ 
ηρός τι, τονδε τον τρόηον* ηότερον διαφέρει των ηρος τι 
τα κατά διαφοράν η ου ; ει μϊν ον διαφέρει, καϊ αυτά 

η ηρός τι εστίν ' ει δ^ διαφέρει, ίπεϊ ηάν τό διαφέρον ηρός 
τι εστίν (λέγεται γάρ προς εκείνο ον διαφέρει), τιρος τι 

138 ίστι τα ΐίατα διαφοράν* των τε όντων τα μέν έστιν άνω- 
τάτω γένη κατά τους δογματικούς , τα δ* έσχατα είδη , τά 
δ^ γένη και είδη ' ηάντα δ^ ταντά ίστι ηρός τι • ηάντα 

2θαρα Ιστι ηρός τι. ετι των όντων τά μέν έστι πρόδηλα 
τά ίλ άδηλα, ως αντοί "'φασιν , και σημαίνοντα μίν τά 
φαινόμενα, σημαινόμενα δ^ νηό των φαινομένων τά άδηλα ' 
οψις γάρ κατ αντονς των άδηλων τά φαινόμενα, τό άί 
σημαίνον καΐ τό σημαινόμενόν ίστι ηρός τι * ηρός τι <χρα 

139 ίστϊ πάντα• ηρός τούτοις των όντων τά μέν έστιν Ομοια 
τά δ^ ανόμοια καϊ τά μϊν ίσα τά δ^ άνισα * ¥ΐαντα δέ Ιστι 
ηρός τι' ηάντα άρα ίστι ηρός τι. καΐ ο λέγων δ^ μη 
ηάντα είναι ηρος τι βέβαιοι τό ηάντα είναι ηρός τ$* και 
αυτό γάρ τό είναι ηάντα ηρός τι ηρός ημάς είναι δείκννσι, 

140 ηαΐ ον κα&όλον, δι ων ημϊν έναντιονται. ηλην αλλ* οντω 
ηαριστάντων ημών ότι ηάντα ίστι ηρός τι, δηλόν ίστι λοι- 
ηόν ότι όποιον έ'στιν έ'καστον των υποκειμένων "κατά την 

7. χατά μϊν το? 17. Λ Ι». 22. τά οιη Ι». 29. πάντα (ϊραι V. 
<Ζηι» βίΐΜΡναι] άηρδείκνυσ^ Χ. ίοίβηι 30. το, ηοη ον^ ^^ ίναντίοΰντΜ, 
31. ιαξίστάν^ωη Ο, ηαςαστάντωψ οαιη 8α1ιηιΐ8ίο Ρ, ίστ$ το 1ο«- 

ηοψ ΓΟ. • 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΤΠΟΤΥΠΩΙΕΩΝ Α. (Ρ '"57) 33 

έαντσν φυοί9 %αι Μίκρίνώς λεγειψ ον 9ν9ηοομ9^α, άΐΧ - 
σηοϊθ¥ φαΐ¥9τα$ έν %ψ ηρός νι. άχολον'Θ'Βϊ %σ ηερί ^ης 
φνοβως τύψ πραγμάτων 9%1ν ημάς ίηέχαν. 

Περί ά^ %ον χατά τάς αννεχβΐς η οηανίί^νς ονγηνρψ- 141 
ΟΒίς τρόπου, ον ίννατον είναι λέγομεν %^ τάξει , τοιαντά 5 
τίνα ίίέΐιμεν. ό ήλιος ηολλφ δηπου έχηληπτίΛωτερός ίσταν 
άοτερος %ομητου' αλλ* έηεΐ τον^ μίν ηλιον αυνεχώς ορώ- 
μεν τον ίέ αομητην άατερα ϋηανιως, ίηΐ μΪΨ τω άατερι 
Ιιαηλτισοόμε&α ωστε^ ηαΐ ίιοαημείαν αυτόν είναι ΛοχεΙν, 
έηι α τω ηλιω ουδαμώς, ίάν μέντοι γε ίννοηοωμεν τον αο 
ηλιον αηανίως μ^ν φαινόμενον ϋηανίως ϋ ύυόμενον, καΙ 
πάντα μϊν αθρόως φωτίζοντα πάντα ίί εξαίφνης Ιπισηιά-- 
ζεσ&αι ποιονντα, πολλην εηπληξιν ίν τω πράγματι ^«ω- 
ρησομεν. ηαΐ ό σεισμός ό^ ονχ ομοίως θορυβεί τόνς τε 142 
πρώτον αντον πειρω μένους καΐ τους ίν ε&ει τούτου γε^α 
γενημενονς• πόσην ά^ εκπληξιμ άν&ρώπω φέρει &άλασσα 
πρώτον όφ&εΐσα. άλλα ααι χάλλος σώματος άν&ρωπίνου 
πρώτον ηαι εξαίφνης ^εωρούμενον συγηινεϊ /Λαλλον ημάς 
η ει Ιν Ι&ει του όράσ&αι γένοιτο. %αΙ τα μϊν σπάνια 149 
τίμια "^ είναι Λοχεϊ, τα ίέ σύντροφα ημϊν χαΐ εύπορα ουδοτ- 20 
μώς. ίάν γούν έννοησωμεν το ΰδωρ σπανίζον, ποσω αν 
των τιμίων είναι Λοχούντων απάντων τιμιωτερον ημϊν ςρα- 
νείη. η ίάν έν&υμη&ώμεν τον χρυσόν απλώς ίπϊ της γης 
έρριμμένον πολύν παραπλησίως τοΙς λί&οις, τίνι ίόξομεν 
εσεσ^αι τοι/Φον τίμιον η χατάχλειστον ούτως; ίπ§ϊ ούν τα 144 
αυτά πράγματα παρά τάς συνεχείς η σπανίους περαετω- 
σεις ότ^ μίν εκπληκτικά ^ τίμια ότ^ δ^ ού τοιαύτα εϊναι 
δοηεΐ, Ιπιλογιζόμε&α οτι οποίον μΙν φαίνεται τούτων ^κα^ 
στον μετά συνεχούς περιπτώσεως η στται^/ας ϊσως δυνησο- . 
μεϋ•α λέγειν, ψιλώς δί όποιον ^στιν Μκαστον τών ίχτός» 
νι^οχειμένων ουκ έσμ^ δυνατοί φάσχειν. χαϊ δια τούτον 
ουν τον τρόπον περί αυτών ίηέχομεν. 

2. νκοΐου^ιΐν Χ, 4. σν^τηρ^Μίς V. 1θ. η'αΐ V: οβλβή μ^9 
19. α ΛάΛ Χ. 24. «αραηΧησίω ΒΥ. 25. ίΐΜ0&α$ V. 

8€χ9, Εηρ, 3 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



34 (Ρ'^'Ββ) ΠΥΡΡΩΝ ΕΤΩΝ 

145 ^έηατυς Ιση τρόπος, δς %αϊ μάΧίβτα ϋννίχπ ηρυς τα 

η&ικά, 6 ηαρα τάς αγωγας ΐίαϊ τα ίδ^ παϊ τους ψομϋνς 

%άΙ τάς μν&ιΐίάς ηΙστΒΐς %α\ τάς ίογματίκοίς νηοληφβίς. 

άγίύγη μίν ονψ έοτίν αΐρεοίς βιον η τίρος πράγματος η$ρΙ 

5 Ά^α 4] ηοΧΧούς γινομένη , οϊον περί ^άιογένην η τονς Αά- 

Ι4β η»Ψας * νο/ίΦΟς άέ ίατιν ^τ^ροςοο^ συν&ι^ηη παρά τοις ην^ 

Χιτένομένοις, ην 6 παραβαίνων ΗοΧάζβται, Μος ίέ η συν- 

η&€ΐα (ον άιαφέρα γαρ) ηοΧΧων άν&ρωπων χοινη πράγματος 

^ίνος παραδοχή, ην 6 παραβάς ου πάντως ηοΧάζνται, οϊον 

10 νομός ίστϊ το μη μοίχεναν, έ'&ος άί ημϊν το μη 9ημοοια 

147 γνναιχϊ μίγννα&αί. μ^&ίκη ίί πίοτις ίστϊ πραγμάτων 
άγβν^ων τβ %αϊ ηεπλααμίνων ηαραύοχη , οΐά ίοτιν αλΧα 
τ8 καΐ τα περί τον Κρόνου μυ&ευόμίνα ' ταντα γάρ ποΧ- 
Χους (Ις πιοτιν αγα. άογματιηη &έ ίοτιν νπόΧηψίς ηαρα- 

15 δοχη πράγμ<3ίτος δι* άναΧογισμου η τίνος άπο&Β(ξ€ως «ρα- 
τννεα&αι άοχονσα, οίον οτι άτομα εοτι των όντων ητοιχείά 

148 'ή ομοιομβρή η έΧάχιστα η τίνα "'άΧΧα, άντιτί&βμεν όί τού- 
των ^καοτον οτλ μ^ν έαντω ότ^ δϊ των αΧλων έχάστω. 
οίον ί&ος μϊν Β&βι όντως, τιν^ς των Αιθιόπων στιζουσι τα 

^ βρέφη, ημείς δ' ον* και ΙΙέρααι μ\ν άν'&οβαφεϊ ίο&ητι %αϊ 
ηοδηρει χρησ&αι νομίζονσιν ευπρεπές είναι, ημείς δϊ απρε- 
πές ' Νά2 οΐ μϊν *ΙνδοΙ ταίς γνναιξί δημοαία μίγνννται, οΐ δ^ 

149 πΧεϊοτοι τωναΧΧων αίσχρόν τοντο εϊναι ηγούνται» νόμον δ^ 
νόμω ον^ως άντιτί&εμεν. παρά. μίν τοις ^Ρωμαίοις ο της 

75 πατρώας άποατάς ουσίας ονχ άποδίδωσι τα τον ττιντροβ 

χρέα^ παρά Λ τοις ^Ροδίοις πάντως άποδίδωσιν" ίΐα* έψ 

μίν Τανροις της Σχν^ίας νόμος ην τονς ξένονς τ^ *Αρ- 

τέμιδι καΧΧιερεϊσ&αι, παρά δί ημϊν αν&ρωπον άπείρη^αι 

ΙδΟ ητρο^ ίερω φονενεσ&αι. άγωγην Λ άγωγ^, οταΐ' την άιο-- 

«* γένους άγωγην άντιτι&ωμεν τη τον Άριστίππου η την τών 
Ααηωνων τη των *ΙταΧων. μυ&ηαην Λ πίστιν πίοτει μν- 
^ιηη, όταν οπού μΙν τον /ίία μν&ενεϋ&αι ττατί'ρα ανδρών 

7. η V. ΙΟ. 1(ηϊ] μ4ψ Ιοτι^ 17. 19 &η(6 ίΧάχίοτα οηι Ι*. 

32. δταρ λ/γωμιν χιηο τον ποιητον δηου — Χ*γοηοζΨ 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΊΎΠΩΙΕΩΝ Α. (Ρ'"39"'40) 35 

99 &ίύ^ 96 οηον α το¥ ^ΛηΒανον, Χίγον%Βς 

*Ωχ£αν6ν τ$ 9€ών γίνίσιν καΙ μητίρα Τη9νν. 
άογμ^τιχάς άί ύηοληφ^ίς άλληλαις άντηί&€μ€Ρ, όταν λέ- 151 
γωμβν τονς μίν €¥ Λναί οτοίχεϊον άηοφαΙνΒΌ&αί τανς άΐ 
αηαρα, ηαϊ %ον€ μΐ¥ &ψη9ηρ την ψνχην τονβ ίί οίθΊχι^»- * 
τον, ηαί τους μίν ηρονοΐα &££ν ίιοίΚΒίο&αί τα χα&' ημάς 
τσνς όί άπρσνοητως^ το ί&ος ί^ τοϊς άλλοις άντηί&βμΒν^ 152 
οίον ψομφ μίν, όταν λέγϋΐμ%ν ηαρά μΙν Πίροα$ς Ι&ος 
ΒΪναι άρρΒνομίξίαίς χρήο&αι, ηαρά ί^ 'ΡωμαΙοίς άηαγο- 
ρενΒσ'&αι νομω τοντο ηράττείΡ , χοΐ ηαρ* ημϊν μϊν το ίο 
μοίχ^νειν άηείρηο^αι, "'ηαρά δϊ Μαοααγέταις αδιαφορίας 
€&£ΐ ηαραύζδοϋϋ'αι , ως Ενδοξος ο Κνιδιος ΙοτορεΙ ίν τφ 
ηρωτω της ηΒρίόδον, χαΐ ηαρ* ημίν μΙν άηηγορΒνσ&αί 
μητράσι μίγννσ&αί, ηαρά Λ. τοΙς Πέρ(^αις ί^ος ΒΪναι μα- 
λίστα οντω γαμΒϊν. και ηαρ^ ΑΙγνητίοις δϊ τάς άδύφάς ι» 
γαμοναιν , ο ηαρ* ημϊν άη^Ιρηται νόμφ. άγωγζ δϊ ί&ος 153 
άντντί&Βται, όταν οί μίν ηολλοί άν&ρωηοι άναχωρουντες 
μιγννωνται ταϊς έαντών γνναίΐίν, 6 δί Κράτης τ^ Ίη- 
ηαρχία δημοοία ' %αΙ ρ μϊν /ίμ^γένης άηο ίξωμίδος ηερι^βί, 
ημΒΐς δϊ ως Βίω&αμΒν. μν&ικ^ δϊ ηίατΒΐ, ως όταν λέγω^ 154 
Όΐν οί μν^οι οτι ο Κρόνος πατηα&ΐΒν αυτού τά τέκνα, 
£&ονς οντος ημϊν ηρονοΒϊσϋαι ηαίδων ' ααΐ ηαρ* ημϊν μϊν 
οννη&Βία ως άγαμους καΐ άηα&Βϊς κακών αέβΒίν τους 
&Βονς, τηρωσηό'μΒνοι δϊ %αΙ φ&ονονντΒς άλληλοις υπό 
των ηοιητών ΒΪύάγονται. δογματική δϊ ύηοληψΒΐ, όταν 155 
ημϊν μϊν ί&ος η ηαρά &Βων αΙτΒϊν τά άγα^ά, 6 δϊ Έηί- 
κούρος λέγτ^ μη ίηίοτρεφΒσ&αι ημών το Ό-εΐον, καΐ ο^αν ο 
μϊν '^ριαταιηος άδιάφορον ηγηται το γνναίΧΒίαν άμφιέν- 
νυοϋ-αι οτολην, ημΒϊς δϊ αίσχρόν τούτο ηγωμΒ&α ΒΪναι• 
άγωγην δϊ άντιτι&ΒμΒν νομω μίν, όταν νόμου οντος μη 15β^ 
^ξΒϊναί τύπτΒΐν άνδρα ίλΒν&Βρον καΐ Βνγβνη οί ηαγκρατία- 
οταΐ τνητωοιν αλλήλους διά την άγωγην τού κατ αυτούς 

2. '^ιx^αψ6ρ] Ι1« 14 201. ^. ι^έ οχη V. 11. μαααγέια^ V. 
^ 27. Ι^η/Μ. 28. ίίΜφό^»ς Χ. 29. ηγονμι&Λ V. 30. οται^] 
οιτΓΜς ν, ούτως #Όβ• 31. τύπτοναιν Ι•. 



36 (Ρ "41) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

βίον, παϊ οταψ απαρημίνον τον άνδροφοι^Βίν οί μονομαχαί 

157 άναίρωσιν άλΧ'ηΧονς Λα τ'ήν αύτηψ αΐτίαν. μν&ιηην Λ 
ηίοΊΐψ άγωγί] αντιτΙ&Βμ^ν ^ ΙηεΜν λέγωμ^ν οτι οί μίν 
μν&οι πάρα τ^ ^Ομφάλτ] τον *Ηρα%λέα λέγονοιν 

5 ίΥρίά Τ€ 'ξαίνείν χαϊ δονΧοσννης ανίχισ^αι 

%άϊ ταντα ηοίηααί άηερ ϋυδ* αν μετρίως προρρημενος 
ίηοιηοέν Λν τις, "η 9^ ίϊγωγή του βίον τον ^Ηρακλέους ^ν 

158 γενναία. δογματίΗ^η Λ νποληψεί, όταν οΐ μΙν ά&ληταϊ ως 
αγα&ον της 96ΐης άντιηοιονμενοί ίηίηονον άγωγην βίον 

ϊθ9ί αντην Ιηαναιρωνταί, ηολλοϊ 9ί των φιλοοόφων φανλον 

15ί είναι την 9όξαν 9ογματίζωαιν. τον 9^ νομον άντιτί&εμεν 
μν&ί*η μ^ν πίστει, όταν οί μΙν ηοιηταΐ ιΐαάγωοι τονς 
&εονς ααΐ μοιχενοντας χαϊ αρρενομέξίαις χρωμενονς ^ νο- 

ΙβΟ μος 9ϊ τταρ* ημϊν κωΧν^ ταντα πράττειν, 9ογματίχ^ ίέ 

16 νηοΧηψα, όταν οΐ μεν περί Χρνοίηπον ά9ιάφορον είναι 

Χεγωοι το μητράοιν η α9εΧφαϊς μίγννσ&αι^ 6 9^ νόμος 

161 ταντα χωΧντ]• μν&ιηην 9^ πίαχιν 9ογματιχ^ νηοΧηψει 
άντιτί&εμεν , όταν οί μΙν ηοιηταϊ Χίγωσι τον /ίία κατεΧ- 
&6ντα &ν7ΐταίς γνναιξί μίγννσ&αι^ παρά 9^ τοΙς 9ογματι- 

102 %οϊς ά9ννατον τοντο ιΊναι νομίζηται,' %αϊ 6 μϊν ποιητής 
Χίγη ΟΤΙ Ζ^νς 9ιά το ηίν&ος το ίηι Σαρπη9ονι αίματοίο- 
αας φεηά9ας ηατεχενεν εραζε^ 9ογμα μεντοι φιΧοαόφων 
άπαβΊς είναι το &εΐον, ηαΐ ^οταν τον των ίηποηεντανρων 
μν&ον άναιρώοιν, ανυπαρξίας παρά9ειγμα τον Ιπποχίν- 

163 τανρον ημίν ψίροντες. ποΧΧά μΙν ονν ηαΐ άΧΧα ίνην χαϋ^ 
έηάστην των προ^ιρν^μενων άντι&ισεων Χαμβάνειν πάρα- 
9είγματα' ως έν ονντομω 9ϊ Χογψ ταντα άρκέοιι. ηΧην 
τοααύτης άνωμαΧίας πραγμάτων καΐ 9ιά τούτου τον τρό- 
πον 9εικννμενης, όποιον μϊν εοτι το νπο%είμενοί^'ΐίατά 
ΐύτην φναιν ούχ έ^ομεν Χεγειν, οποίον Λ φαίνεται προς 
τι/νίί την άγωγην η προς τόν9ε τον νόμον η προς τό9ε 



5^ ίϊ^ίά] 0(1. 22 423. 6. μιτ(^(ω^ ζ^^ η^Βυρ-ημ^ροςΤ 7. ή^α- 
κλ4ος 1.: (^αί τβεΐβ ρ. Ρ. 270 6ΐ 557. θ. γ€Ψ9Λ(α οιη V, II. 6^ κάά V. 
146(17. ηωΧΰί^ 1.. 21. αίμ«%ϋ4ιιθΛί\ II. 16 459. 23. χοψ οιη V. 
28. του οιη V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥηοΤΥΠΩΈΕΩΝ Α. (Ρ'"42> 37 

το 9&ος ηαΐ %ύψ άλλων οΜοτοτ. ηαι 9ίά %ου%ορ ουν η^ρϊ 
%ης φνα§ως %ωψ έχ^ός νηοηειμίνωψ ηραγμάτωτ έ^χει^ 
ημάς ανάχηη. 

Οντω μ^ρ ονι^ Λιά τάψ άέχα τρόηην ηα%αληγομ€Ψ €ΐς 
%ψ^ έηοχηψ * οΐ ά^ ψ9ύτ§ροι ΟΜβητίΜοϊ ηαραίΜααί %ροη9νς 164 
%ής ίηοχης ηέντί τσύαίε, ηράτον τον άηό της Λαφωνίας, 
ϋιντ^ροψ τοψ ίΐς αη^ίροψ Ιηβάλλοντίί, τρίτθψ %ον άηό %σν 
ηρός %έ, τ4ταρτο¥ τοψ ύηο&9%ίηΌ3^ , ηέμητον %οψ ίιάλλη- 
λοτ. ηαΐ ο μίτ άηο της ίίαφωνίας ίοτϊ ηα&* 0¥ η^ρΐ τον 165 
ηροτ€&€ψτοί πράγματος άνβηίηρηον οτάσιν ηαρά τ« τφιο 
βίψ %α\ ηαρά τοϊς φίΧοουφοις ^νρίσηομεν γεγ^νημίνην, 
α ην ου 8νψάμΒΨ0ί αΙρίΖσ&αί τι η άηοίοχίμάζαν ηατα- 
λ^/ομετ εΙς ίηοχην. ο άί άηο της €ΐς απ^ίρορ ίχητωοίως 166 
ίοτίρ έ¥ ψ το φ€ρομ$νον^ 9Ϊς ηΐατιν του ηροτε&έρτος 
ηράγματος πιοτιως έτίρας χρηζ^ιψ λεγομ^ρ, ηάπείρο άλλης, ΐ5 
καΐ μίχρ^ς άηείρου, ως μη Ιχοντωρ ημωρ ηο&εν αρ|ό- 
/^«θ-α της ηαταοκΛυής τηψ ίηογ^ρ άηολου&είΡ. 6 91 άηο 167 
χοΰ ηρός τι, ηα&ως ηροείρηηημεν, Ιν ω ηρός μίν το ηρΐ-- 
ψορ «αΐ να ουρ&εωρούμενα "'τοίον η τοίορ φαίνεται το ύηο^ 
χείμενον, οηοΐον δί Ιοτι ηρός την φύοιν Ιηέχομεν. ο άί 168 
^1 νηο&εσεως ίοτιν όταν εΙς άηείρον ΊηβαΧλόμΒνοι οΐ 
ίογματιηοί άηό τίνος άρξωνται δ ου καταοχευάζουσιν άλλ* 
άηλως %αΙ άναηοδείητως ηατά αυγχωρηαιν λαμβάνείΡ άξίου- 
Όΐν• ο α διάλληλος τρόηος ουνίοταταί όταν τό όφεΛον 169 
του ζητουμένου πράγματος είναι βεβαιωτιηόν χρείαν ίχυ 25 
της Ι» του ζητουμένου ηίοτεως* εν^α μηδετερον δυνάμε- 
ψοί λαβείν ηρός αατασκινην &ατίρου, ηερί αμφοτέρων 
Ιηέχομεν• ότι δϊ ηάν τό ζητούμενον εΙς τούτους άνάγειν 
τους τρόηους ίνδέχεται, δια βραχέων νποδείξομεν οϋτως. 
το προτε&^ν ήτοι αίο&ητόν έατιν η νοητόν , όηοΐον δ* αν 170 
ζ^ διαηεφωνηται* οΐ μ^ν γαρ τα αίο&ητά μόνα φαοϊν 
Λναι άλη&η , οι δ^ μόνα τα νοητά, οΐ δ^ τινά μϊν αΙ- 
α&ψά τινά δ^ νοητά• ηότερον ουν ίηικριτήν είναι φη^ 

Ι. τοντωψ V. 4. ονΐ" οιη V. 7. τοί' €ΐς V, βί ιΐς ¥0. 12. Μοχα- 
1//ο/^^^ V. 16. μίχ^ Γ. 1θΓ«ρ/Μ*ν Λ": 26. ιοκ V. 



Οί^ίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



38 (Ρ'"45) ^ ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ίχομ99 οτί ίβΐ έηεχαν * η^ρΐ γαρ των αηηοίρίτως άίαφω- 
νονμέψων ονχ ΌΪον τέ ίοτιν αηοφαιφ^εα&αι. €ΐ 9^ Ιηοίρι- 

171 νην, ηΟ'&Βν έηικρί&ησΒΤαί ηυν^ανομι9•α*. οϊον το αίσ&ψ- 
δ τότ (ίηΐ τούτον γαρ ηροτίρον οτηϋομ^Ψ το¥ Χόγοψ) ηότερον 

νηό αίο&ψον η ύηό νοητού; 9ΐ μϊν γαρ νηο αία&ητον, 
έηβΐ ίίΒρΙ τάν ϋ^σ&ητώψ ζψονμεν, χοΛ ίη^ΐψο άλΚον δεη- 
σ$ταί ηρός ηιστιψ. βΙ 91 ηάηΒϊ^ο αΐϋ&ητον ίοται, ηάλίν 
%α\ αυτό άλλον 9ει^09τα€ τον ηίοτωϋοττος, ηαϊ τούτο μέ- 

172 χρις αηίίρον. βΙ 61 νηό νοητού έίΐίηρίνΒϋΰ^χί ίΒηοΒί το 
αίσ&ψόν, ΙηΒΪ ΜΪ τα νοιμά ίίαηΒψάνηται , δίηοΒται ΐίαΐ 
τούτο νοητόν δν ηρΙαΒωζ τβ ««ί ηίοτκως. ηο^Βν ονν τϋ- 
οτωϋ^αεται; βΙ μίν νηό τοητον, Βίς ατίΒίροτ έηηεϋΒΗαι 
ό μοιχός* εΙ ί' νηό αίσ&ητού, ίηεΐ τνρός μΐψ την ηίστιν 

15 %ού αΙα9"ητον ηαρΒληφ&η νοητόν ηρός ίέ την τσύ νοητού 

173 ηίοτιν αίο^ητόν , 6 ίίάλληλος ΒΪοάγΒταί τροηος. βΙ 9ί 
ταύτα φενγων 6 ηροαίίαλεγό μένος ημϊν %ατα ανγχωρηίί^ν, 
%αί άναήοάείητως άξιωοΒίΒ λαμβάνειν "'τ4 ηρός άηϋείξίψ 
των έξης, ό νηο&ετίηός εΐοάγεται τρόηος, αηορος νηάρχων. 

20 εΐ μϊν γαρ ό νηοτι&εμενος ηιοτός έατιν , ημεΧς άεϊ τό 
άντι%ειμενον νηοτι&έμενοι Οϋχ έοομε&α αηιατότεροί• καί 
εΐ μίν αλη&ές τι νηοτί&εται ό νηοτι&εμενος^ νηοητον 
αντό ηΟΗί, 1^α&' νηό^εαιν αντό λαμβάνων άλλα μη μετά 
χαταακενης* βΙ ίέ ψίύάος^ σα&ρά ^σται η νηοβά&ρα των 

174 χατασηεναζομενων• κ<κί εΙ μίν άννεί τι τό νηοτί&εσ&αί 
ηρός ηιστίν, αντό τό ζητονμενον νηοτι&εο&ω, %αΙ μη 
^ερόν τι δι οί 9η χαταοηενάοει τό ηράγμα ηερϊ ου ό 
λόγος ' ει ί^ άτοπον ίστι τό νηοτί&εο&αι τό ζητονμενον, 

175 άτοηον ^αται ιιαΐ τό νηοτί&εο&αι τό ίηαναβεβηηός. οτι 
30 ^έ και ηρός τι ίοτι ηάντα τά αίσ&ητά, άηλον* εοτι γαρ 

"ηρός τους αίσ&ανομενονς• φανερόν οίν οτι οηερ αν ημϊν 
ηροτε&η ηράγμα αια&ητόν, εϊς τονς ηεντε τρόπονς ανά- 
γειν τούτο ενμαρες έστιν. ομοίως ϋ ί^Ι ηερϊ του νοητού 

5. ϋτηα»μΕΡ V. 1β. Β 6^ οΑΛν^^ος V. 19. υηοθτν^ηη V. βίσ- 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Α. (Κ"'44) 39 

έηίλογιζόμ^α. βΙ μϊν γαρ άνεηίχρίτως ύέΟΗΛφω^ηα&αί 
λίγοηο, άφ&ηα^ται ημίΨ το δ^ϊν έηέχ^ίν ηβρί αύτον. ει Λί 176 
ξηίκρι&ησεται ^ Λίαφ€»νια, λΙ μίν δια νοητού, εΙς αηειρον 
έχβαλούμεν , ύ δί νηό αίσ&ητον, εΙς τον ύίάίληλον* το 
χάρ αΐσό-ητον ψ%άΙίν διαφ^Λνούμενον , ηαΐ μ'η δυνάμενον « 
δι αντου ίηιχριψβσ^αι δια την εις αηδίρον ίιίητωσιν, τον 
νοητού δεηο^ται ωαη^ %α\ το νοητόν τοΰ αία&ητον. δια Ι77 
ναιΤτα ^^ ίξ νηο&ία^«ς ό λαμβάνων τ$ η^λιν ατοηος ίσται. 
αλλά ηαί ηρος τι Ιατι τα νοητά* ηρος γαρ τον νοούντα 
λίγ^ται, %αΙ ύ ην τ^ φνθ€ΐ τοιούτον οηοΐον λέγεται , ον» ιο 
αν διεφωνη^η• ανηχ&η ονν %αι το ^οι^γον ρΙς τους ηεντε 
τροηονς, διοηερ ανάγκη ηερί τού ηροτε&εντος πράγματος 
ηάντως ημάς ίηέχειν. 

' Τοιούτοι μίν ηαΐ'οι πάρα τοις νεωτεροις παρειδιδό- 
μ%νοι ηέντε τρόποι ' ους έκτί&ενται ον» έηβάλλοντες τους ΐ5 
δέκα τρόπους, αλλ* ύπίρ τού ποικιλωτερον χαϊ δια τούτων 
συν ίύείνοις ίλίγχειν την των δογματικών προπίτειαν. 

'" Παραδιδόααι δί καΐ δυο τρόπους ίηοχης έτερους ' ίπεί Ι7Θ 
γαρ παν το ηαταλαμβανόμενον ήτοι ίξ έαι/τον καταλαμ^ 
βά^εοάαι δο§ει η ίξ έτερου καταλαμβάνεται, την περϊ πάν- »> 
των άηορίαν εΐοάγειν δοκούαιν. και οτι μ^ν ούδΐν II 
εαυτού καταλαμβάνεται, φαοί, δηλον έκ της γεγενημενης 
παρά τοις φυαικοϊς περί τε των αία&ητών καΙ των νοη- 
τών απάντων , οϊμαι, διαφωνίας, η δη άνεπίκριτός έατι 
μη δυνάμενων ημών μήτε αία&ητω μήτε νοητω κρατηρίω 25 
χρηο&αι δια το πάν, όπερ αν λάβωμεν, άπιατον είναι δια- 
πεφωνημένον. δια δ^ τούτο^ ονδ* έξ έτερου τι καταλαμ- 179 
βάνεο^αι ονγχωρούοιν, εΐ μϊν γαρ το ^£ ου τι κατα- 
λαμβάνεσαι άεΐ έΐ ^έρου κιχταλαμβάνεα&αι δεηοει, εΙς τον 
διάλληλον η τον άπειρον έμβάλλουαι τρόπον, εΐ δΐ βον- 30 
λοιτό τις λαβείν ως έζ εαυτού καταλαμβανόμενόν τι ίξ ού 

4. άηο να, 13. ΙιαΙ&ύψ ΟβΥ: ^οττ δ&1ιη3£ίΐΐ8 χιοβΐ δΐΐ'ρΐιαηυιιι. 

τ 
14. ιαρί V. 16. τούτων δαίηι&βΐυβ, τούτο Ι•. 20. χαταΧαμβάψίοϋ^^ν. 
ιη&Ιίιη &5€88β .γ6Γΐ>ιυη ίηαϋΐβ. 23• ιίαρα — αία&η οιη V. 28. κα- , 
ταΐΛμβ{ί9£σΟ^»& V: €θχτ οχυα Χ $&1ΐη&δίη5. 29. ηαταΚαμβάΡίτα* V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



40 (Ρ'"45) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

τι %αταΧαμβά¥9ί¥ Ηβζοψ, άψτιηιητΗ το μηί^ν ϋ έαι/τοι; 
ηαταλαμβανΒσ^αί 9ιά τα ηροει^μέψα* το ϋ μαχομηνον 
ηως αν ίνναιτο χαταΧ'ηφ&ήναι αφ έαυτον η αφ* έτερον, 
αηοροΰμ€Τ, του κριτηρίου τ^ς άλη&δίας η της %αταληψίως 
5 μη φαινομένου, οημ^ίων ϋ ηαΐ άΙγα αηοδη^Βως 9ιατρ€ηο^ 
μένων, %α&άπΒρ Ιν τοις ίξης €ΐαόμε&α• 

Τοααύτα μίν οϋν %αΙ ηερϊ τύν τροιιων της έηοχής 

180 ΙηΙ του ηαροντος άρχεσαι λ€λέχ&αι' ωοη^ρ ϋ τους τρά- 
ήονς της Ιηοχης ηαραίΐίομιν, οΰτω ηαι τρόπους ίητι&Βν- 

10 ταΐ τίνες %α&* οϋς Ιν ταΐς %ατά μέρος αΙτιοΧογιαις διαησ^ 
ρονντες ίφιστωμεν τους ίογματ^ηονς Λα το μάλιστα '"έηΙ 
τανταις αυτούς μέγα φρονεϊν. «αϊ 3η ^ίΙνηύί9ημος οηιτω 
τροηονς ηαραϋδωσι ηα&' ους οΐεται ηάσαν ίογ/ίΜχτιχην 

181 αΙτιοΧογιαν άς μοχ&ηράν ίΧέγχων άτοφηναα&αι , ων ηρω- 
ΐΒτον μ^ν εΙναΙ φηοι Ηα&* ον τρόηον ^6 της αΙτιοΧογΙας 

γένος έν άφανέσιν άναοτρεφομενον ούχ ομολογουμένην 
ίχει την ίκ των φαινομένων Ιηιμαρτνρηαιν , ίευτερον Λ 
χα&* ον ηοΧλάΐίΐς ενεπιφορίας οναης ίαψιλούς ωστ$ πολν- 
τρόηως αΐτιολογησαι το ζητονμενον, ηα&* ίνα μόνον τρο-, 

182 ηον τούτο τίνες αΐτιολογονσιν , τρίτον ηα&* ον των ν€- 
ταγμέν.ως γινομένων αΐτ'ιας άηο9ι96αοιν ούάεμίαν τάξιν 
ίηιφαινουσας, τέταρτον ηα&' ον τα φαινόμενα λαβόντες 
ως γίνεται, ηαϊ τα μη φαινόμενα νομίζονοιν ως γίνεται 
χατειληφέναι, τάχα μΙν ομοίως τοϊς φαινομένοις των άφα- 

2δ νων επιτελουμένων, τάχα ί* ούχ ομοίως άλλ' Ιδιαζόντως ' 

183 πέμπτον κα&* ον πάντες ως έπος εΙπεΙν κατά τάς Ιίίας 
των στοιχείων ύπο&έσεις άλλ' ού χατά τινας χοινάς χαΐ 
όμολογουμένας εφόδους αΐτιολογοϋσιν * ξχτον %α&* ον λοΑ- 
λάχις τα μΙν φωρατά ταις 19ίαις νπο&έσεαι παραλαμβά-- 

30 νουοιΡ, τα Λ άντιπίπτοντα χαι την ϊοην έχοντα πιθανότητα 

1Η παραπέμπουοιν* ίβδομον χαθ" ον πδλλάχις άπο9ιδόαύΐν 

αΙτίας ού μόνον τοις φαινομένοις άλλα χαι ταΐς 19ιαις 

ύπο&έοεοι μαχομένας' ογίοον χα&* ον πολλάκις οντω^ 

3. δυψοται. £,. ^ ί{ Μ^ου Χ, 4. •Η}? αηίβ άΧηθ'Λίας οπι V. 
9, της οιη £.. 12. οψηαίόημος V. 25. Ιδίαζοψτων V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΊΎΙΙΩ2ΕΩΝ Α. (Ρ"'46) 41 

ύηορων ομοίως %ύν Τ€ φαί^€σ&αί 9οηονντ»ι^ %αϊ %ύ9 έηΐτ- 
ζητονμέροίΡ, ίη των ο^οιβ»ς άπόςων η^ρΐ των ομοίως άηό- 
ρων ηοίοννται τάς όίίαακαλίας. ονη άΜνατοι^ &ε φηοί 185 
ηαΐ ηατά τινας έηιμίη^ονς τρόπους, ^ρτημένονς έχ των 
αρθ€ίρημ4νων, διαηίητ^ιν Μονς έν τοας αΙτ%οΧογίαις. τάια 5 
9* Αν %αϊ οΐ ηέντ€ τροηοι της ίηοχης αηαρηονα ηρος τάς 
αΐτίολογίας^ ήτοι γαρ ανμφωνον ηύοαις ταίς "'ηατά χρύίο^ 
οοφίαν άίρέα^οι ηα\ τ^ οηέψΒί χαΐ τοις φαινομένοις αΐτίαν 
έρ9ί τις η ον. καΐ σνμψωνοψ μϊψ ίσως ούη ενδέχεται* τα 
ΤΒ γαρ φαιρομενα χοΐ τα αάι/Αα πά^^α 6ιαη9φωνηται. $1 ΐθβ 
ίϊ διαφωνεί, άηαιτΎΐ^4ΐύ&ίαι %αϊ ταύτης την αΐτίαν, ηαΐ 
φαινομίνην μ^ν φαινόμενης η ά9ηΧον άδηλου λαμβάνων 
ίΐς άηειρον έηηβαΜΗαι, εναλλάξ &^ αιτιολογών εΙς τον ίιάλ-- 
ληλον. Ιστάμενος 9έ ηου, η όσον έηΐ τοις είρημίνοις λέξει 
την αΐτίαν συνεστάναι, ΜαΙ εΐοάγει το ηρος τι ^ άναιρών ΐ5 
το προς την ψυσιν, ι} Η ύηο^ίσεως τι λαμβάνων Ιηισχε^ 
&ησεται. £οτιν ουν ηα} δια τούτων ίλέγχειν Ισως την των 
δογμαιταιύν ίν ταίς αΐτωλογίαις ηροηετειαν. 

*Εηε\ 9^ ίηάστφ χρωμενοι τούτων τε χ«1 των της 1Θ7 
Ιποχης τροηων ίπιψ'ΰ-εγγόμε&α φωνας τινας της σχετψτιηης οο 
9ια&6σεϋ»ς χαΐ του ηερϊ ημάς πάγους μηνντιχάς, οίον λέ- 
γοντες "οί/ μάλλον" ^ον9ΐν οριστέον** ηαι αλλάς τινάς<, 
άηόλον&ον αν εΐη ηαϊ περί τούτων έξης 9ιαλαβεϊν. αρίω- 
με&α 9ί άπό της 'Όι; μάλλον.** 

Ταύτην τοίνυν οτί μϊν ως Ιφην προφερομεϋ'α , οτΙ 188 
91 ούτως '*ου9ΐν μάλλον*" ου γαρ ως τίνες ύπολαμβα- 
νονσι, την μίν "ον μάλλον" ^ν ταϊς εΐ9ι%αΙς ζητησεσι' 
παραλαμβάνομεν , την Λ "ονίέί' μάλλον" ίν ταϊς γένι-- 
%αΐς, άλλ' ά9ιαψ6ρως την τε ^^ού^ μάλλον" %αΙ την *'ου9^ν 
μάλλον" προφερόμε&α, ηαι νυν ως περί μιας 9ιαλεξό-») 
με&α. εοτι μϊν ουν αϋτη η φωνή ελλιπής, ως γαρ όταν 
λέγω μεν 9ιηλη, 9υνάμει φαμίν έστΙα 9ιπλη, ηαΐ όταν λέ-- 

^ 4; ίη] *αΙ ί» Γα. 11. 3ίάφωΡ0*9 15. αυνιστάψΜ ηφΛ ΛΪοάγΗ] 
του Ιστάιτα» ίΐαάγωρ β&Ιιη&βίιΑ. 24. δϊ όηι V. 82. ίτία V, Ια&ίΐς 
ΡαΙ>πεπΐ8. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



Οοο§Ι^ 



42 (Ρ"'47"48) ΠΥΡΡΩΝΕ1ΩΝ 

γωμΒ¥ ηΧα%Λΐαν, ίννά/ιΐ€ΐ λέγομερ '"ηΧατ§ίαν οίον, οϋ%ως 
οταγ βϊηωμ^ν *^ον μάλλορ,'* άννάμ^ί φ$ίμΙν **οι; μάΧΧον 
1Θ9 το9Β η τοδΒ, ανω κάτω.** τι^ίς μέν%θί %ύν οηϋητίίίάν ηα- 
ραλαμβάνουοιρ άντϊ τον ηνσματος τον ου %ό τι μάΧΧον 
5^%6^3 η %698, το %ί Ψ9€^αλαμβ€ίνον%€ς νυν άν%ϊ αΜας, ϊν^ 
το λΒγομ^νον ,*^ 9ιά τι μίΛΧοψ τόόβ η τοάί;** οννη^^ς 9ε 
έατί ααΐ ηύσμαοίν αρτϊ άξίωμάτων χρηο&αι, οίον 

' τΙς τον 4ίος αυΧλεχτρον ουκ οΊί^ βροτών; 
καϊ άξξωμαοίν άντΙ πνομάτων, οίον **ζητά πού οίηέί 4ι^ψ* 
ιυκαΐ ^^ηυν&άψο/ϋΜί τίνος Βνεηα χρ^η ^ανμάζβιν ίν9ρα ηοίη- 
την.** άΧΧα ηαΐ το τι άντΙ τον 9$ά τί ηαράΧαμβάνΒΐτα% 
ηαρά ΜΒνάν9ρψ* 

τΐ γαρ Ιγώ χατ^Χατιόμην ; 

1Θ0 9ίΐΧοϊ 9^ το '^ον μάλΧον τ69ο η τό9β** παΐ ηά&ος ι/μέν^ρον^ 

15 κα&* δ 9ιά την Ιοοο&ένΒΛην τΛν άντοίβίμίνων ηραγματων εΙς 

άρρεψίαν ηαταΧήγομ^ν , Ισότητα μ^'Χ^γοντων ημών την 

%ατά το φαινόμ^νον ημϊν ηι&ανονρ άνπΜβίμβνα 9^ ποίνως 

τά μαχόμΒνα, αρρ$ψΙαν 9^ την ηρός μη9έτ%ρον σνγηατά&^ 

191 Ό9¥* η γονν ^Όν9^ν μάΧΧον** φωνή %αν ίμφαίνη χαροίητηρα 
70 ονγηατα'Θ-εσβως η αρνήσεως, ημείς ονχ όντως αντ^ χ^-* 

με&α, αλλ' ά9ίίχφορως αντην ΊίαραΧίχμβάνομεν %αΙ κατα- 
χρηοτιχως, ητοί αντί ηνσματος η άντΙ τον Χέγβιν '^ αγνοώ 
τίνί μϊν τοϋΤΜί' χρή ονγηατατί&εα^αι τινί Λ μη ονγ- 
ηατατί&βσ&αι** ηρόηαταί ημϊν 9ηΧώοαι το φαινόμενον 
2δ ημϊν • ««τα Λ την φω^ην 9$ ης αντό 9ηΧονμεν ά9ιαφθ'' 
ρονμεν. ηάηεϊνο 91 χρη γίνωαχΒΐν οτι ηροφ^ρόμεϋ-α την 
^^ον9^ν μάΧΧον" φωνην ον 9ίαβεβαιονμ€νοι η^ρΐ τον ηάν^ 
τως νηάργ^δίν αντην άΧη&η και βεβαιαν, άΧΧα πατά το 
φαίνόμενον ημϊν ιιαΐ ηερί αυτής Χέγύντες. 

192 "'ϋίρΐ ίί της αφασίας λίγομεν τά9$• φάσις χαΧεΐται 
9ιχώς , ηοινώς τε ηαϊ 19ίως, κοινώς μΙν η 9ηΧούσα ϋ-έοίν 

3. ανω η κάτω ΡΟ. 4. τοΰ ρο^ί αψτϊ οιη V. Ηίαί Ιοουβ, <ιαβιη 
ίΐ» βχρΙβνβΓΪιη: άρτΙ αξιώματος τοϋ ' ου μαΧΧον** ηύσμα »ο "τί μαύορ^* 
οίοψτΐ μάλλον τ60ί η τόό§, 5. άψτΐ] Μί 8. τίς] Ευτίρΐά. ΗοΓο. ίιΐΓ. 1. 

ανλλϋίτοψ ν^ 10. τίνος] ΛΓΪΑίορΙιαη. Κ&η. 1008. 11. τΐ ρο8( ομ οιη V. 

13. %{] ΜβΙηβΙι:. ίη€. ίΓ.302. 15. ΙσοΌθ^ίνίάν V. 19. ονν V, ίμφαίνηΐ,. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΆΊίΕαΝ Α, (Ρ"'49) 43 

^ αρσί)^ ψω%^, οίοψ ^^ιξμίρα ίστιν, οι/χ ημέρα ίσην^ ΙάΙως 
Θ^ η δηΧοΰϋα ^ίοΐ^ μονον^ %α^ ο σημαίρόμινον %ά αηο- 
φατίχά ον χαλονάί φάοας, ^ οϋψ άφααΐα άηόστασίζ ίστι 
^ς ηοίνως λ^γομέν^ις φάοεως, ^ νηοτάοαβο&αί λέγομ^Ψ 
τηψ Υθ ηατάφαβίψ ηαΐ %ην αηόφααι^, ως ΒΪναι άφαοίαψΒ 
ηά-ΟΌβ ημίτ€ρο¥ 9ι ο οντ€ τι&ίψοί %ί ούτε αψα^ρέΐν φα- 
μέψ. ο^βψ ίηλόν Ιϋτιν οτί %αΙ την άφααίαν ηαραλαμβάνό* 103 
μ^ψ συχ ως ηρός την φναν τοιούτων όντων των ηραγμά- 
των ωϋτο ηάντως ^Ιφααίαν ιανίΐν, άλλα άηλονντβς οτ$ 
ημείς νυν, ίτη ηροφ9ρόμ€&α αντην, ίηΐ τωνίε των ζη* ιο 
τονμένων τούτο πετιόν^αμεν. κάηΒίνο χρη μνημονεύ^ιν 
οτι μη81ν τί^ίναί μηίί άναιρπν ψαμϊν των ηατά το αάη-- 
λον δογματίκως Ιίγομένων' τοις γαρ χίνοΰσιν ημάς ηα&η^ 
ηπώς ηαΐ αναγίΜοτίκως αγονοιν εις σνγηατά&^οιν ΒΪηομεν. 

Το α "ταχα'* καϊ "ον ναχα" καί "ίΙ^στί** ηαϊ ^ον% 194 
ξζέίίτι* Μί "ίνϋχβταί'^ ηαΐ "ονη ίνάβχβται" ηαραλαμβάνο- 
μ^ν άντΙ του τάχα μ^ν εστίν τάχα ό' ονχ ίοτιν, χαί ^εατι 
μϊν ΒΪναί 1{«σν« <^^ μη είναι, καΐ ίνϋχεται μεν είναι εν- 
δέχεται 4^ μη είναι, ως ηαραΧαμβάνειν ημάς ^ντομιας 
χάριν το μη έξείναι άντ)τ του έξείναι μη «Ιναι, ηαΐ το μη ίο 
ένϋχεσ&Μ άντΙ του ένάέχεσ&αι μη είναι , ααΐ το ου τάχα 
αντί του τάχα μη εϊναι. ηάλιν <^ί ένταν&α ου φωνομαχού-- 195 
μεν, ου9ί εΐ φύοει ταύτα ίηΧούοιν αί φο}να(, ζητούμεν, αλλ' 
άίιαφορως αυτάς^ ως εΐηον^ ηαραΧαμβάνομεν. οτι μέντοι 
αύται αί φωναί άψαοίας εΐοΐ 9ηΧωτι%α(, ηρό&ηλον, οΐμαι.'^δ 
6 γούν λέγων ^'τάχα ίοτιν* άυνάμει %ι&ηοι ααϊ το μάχεα&αι 
δοηούν αντω , το τάχα μη "'εϊναι, τω μη ύιαβεβαιούα^αι 
ηερϊ του είναι αύτο• ομοίως ά^ ηαΐ ίηΐ των λοιπών ξχει. 

Το δί***έηέχω** ηαραλαμβάνομεν άντΙ τον ούη έ'χω 196 
είηεΐν τίνι χρη των ηροηείμένων ηιοτεύααι η τίνι άηιστη'* μ 
σαι, ίηλούντες^οτι ϊοα ημίν φαίνεται τα πράγματα ηρός 
ηιοτιν «αϊ άπιατίαν. %αΙ βΙ μεν ϊαα ίοτίν, ου ίιαβεβαιού- 
με^α ' το ^έ φαινομενον ημίν ηερΙ αυτών, οτε ημΙν ύηο- 

9 

1. «^«ηια»!* Χ. 2. οημιΛρορ V. β. όΜ Χ.. 12. «ου α4ήΧουΨ 

27. μη 1Η)84 τ^ Α«Μ V, 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



44 (Ρ""50) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ηίπ%9ί, λίγομ^ν* χαϊ ^η ίηοχη άί Βίρηται άηό %ο£ έηέγ^β-- 
σ&αι την ίιανοιαν ως μητβ τΐχ^έναι τι μήτβ άναι^έΐψ 9ίά 
την Ιαοσ&ενδίαν των ζψ^ουμένων. 

197 Π^^ϊ 9ϊ του ^Όύί^ν ορίζω" ταύτα φαμέν. οριζ^ιν 
5 €Ϊναί νομίζομεν ο<;χ} το άηλώς λίγβιν τι, αλλά το τιράγμα 

αάηλον ηροφίρεο&αι μετά ονγηατα&έοεως• οντω γαρ ου- 
ϋν ορίζων ο απεητίκός τάχα ενρβ&ηαεταί, ούά^ αντό το 
*^ονδίν ορίζω • " ον γαρ ίστί ίογματίχη νηόληψίς, τοντέβτιν 
άίηλω ανγκατά&εοίς , άλλα φωνή ηάϋ^ονς ημετέρου ίηλω^ 

ίοτιχη• (ίταν ονν βΪτιφ; 6 ακεητικοβ '^ονί^ν ορίζω," τούτο 
φηοιν '*ίγ^, οντω ηέηον&α νύν ως μη9ϊν των νηο την 
ζητηαν τηνδβ η^ητωκότων τί&έναι ίογματίπως η άναίρείν'* 
τούτο 9β φηοί λέγων το έαυτω φαινόμενον η^ρΐ των ηρο^ 
ηαμένων, ονπ άπαγγελτικως μετά ηαΜί&ηο$ως άηοφαίνο- 

15 μένος, αλλ* δ ηάσχει άίηγονμενος. 

198 ΚαΙ η αοριστία ^ί ηά&ος διανοίας εστί, ηα&* δ οντε 
αίρομεν τι οντε τί&εμεν των δογματιηως ζητουμένων, 
τοντέοτι των άδηλων, όταν ούν λέγ^] 6 οηεητικος ^^ηάντα 
έστΙν αόριστα," το μίν εοτι λαμβάνει άντϊ τού φαίνεσ&αί 

2οαύτω, ηάντα δί λέγει ου τα οντά άλλ' άπερ διεζηλ&ε των 
παρά τοΙς δογματίΗοΐς ζητουμένων άδηλων, αόριστα "'Λ 
μη προύχοντα των αντικειμένων η ηοινώς μαχόμενων κατά 

199 πίστιν η άπιοτίαν. καΐ ωσπερ ο λέγων *^ηεριπατω" δυνά^ 
μει φηοϊν '*ίγω περιπατώ" ούτως ο λέγων "πάντα έοτίν 

25 αόριστα" συσσημαίνει κα&* ημάς το ως προς ίμέ η ως 
έμοϊ φαίνεται, ως είναι το ,λεγόμενον τοιούτον **οοα Ιπηλ- 
&ον των δογματικως ζητουμένων, τοιαύτα μοι φαίνεται 
ως μηδϊν αύτων τού μαχόμενου προύχειν μοι δοκείν κατά 
πίστιν η άπιστίαν'" 

200 Ούτω δϊ φερόμε&α καΐ όταν λέγωμεν **πάντα ίστίν 
ακατάληπτα*" καΐ γάρ το πάντα ομοίως ίξηγούμε&α και 
το έμοί ουνεκδεχόμε&α, ως είναι το λεγόμενον τοιούτον 
^' πάντα δσα έφωδευοα των δογματικως ζητουμένων άδη- 

3. Ιαοαθ'ίΡίαψ V, ιηοΓβ βιιο. 17. ^ο^ματιχων Χ. 22. η^οΰ^^ά^- 
χο9τα ι : οοιτ Χ. 27. των τόΐς όο^^ματΜοϊς Χ, τΰρ όογματΜοίς 66(6ή. 



ΥΠΟΤΎΠΩΣΕΩΝ ^. (Ρ'^δΐ) 45 

λων φαίν^ταί μ9ΐ άηατάλψιτα.^ τοντο ϋ εσην ον Λια- 
βεβαιουμένου ηερί του ,τά παρά τοις 9ογματι%οϊς ζητού^ 
μένα φύσεως εϊψαι τοιαύτης ως είναι άχατάληητα, άΧΧά 
το εαυτού ηά&ος άηαγγεΧλοντος, χα&' ο, φηοίν, ύηολαμ-- 
βάννι οτι άχρι νυν ουά^ν ηατέΧαβον εκείνων ίγω Λα την 5 
των αντικείμενων Ισοα&ενειαν* ο&εν καϊ τα εΙς περιτρο- 
ηΎ}ν φερόμενα ηάντα άηά9οντα είναι ύοχεί μοι των ύφ 
ΎΪμ&ν αηαγγεΙΧομΙνων. 

Κα\ η "άχαταΧητιτώ** ^ί %αϊ η ^ ου ηαταΧαμ βάνω** 201 
φωνή ηά&ους οίηείου ίο'^ν δηΧωτιπη , χα^' δ άφίοταται ο ίο 
σκεητιηος ως ηρός το ηαρον του τι&εναι τι των ζητουμί^ 
νων άδηΧων η άναιρεΐν, ως εστί δηλον Ιχ των ηροειρημε^ 
^ίον 'ημϊ^ ηερΙ των αΧΧων φωνών. 

"'^Οταν Λ Χεγωμεν ^*ηαντ\ ΧογωΧογος Ισος αντίκειται,** 202 
ηαντί μίν Χεγομεν τω ύφ* ημών 9ιεΙω9ευμενω , Χόγί^ν 9έ ΐ5 
φαμεν ούχ άηΧως άΧΧά τον κατασκευάζοντά τι ίογματίτ» 
κύς, τουτίστι ηερϊ αάηΧου, καΐ ου ηάντως τον Ικ Χημμά^ 
των %α\ Ιηιφοράς άΧΧά τον οηωσουν ηατασκενάζοντα. ϊσοψ 
9ε φαμεν κατά ηίστιν η άηιστίαν, τό τε αντίκειται Χαμ- 
βάνομεν άντΙ τον μάχεται κοινώς, καϊ τό "ως Ιμο\ φαι-^ο 
νεται** ουνεκ9εχόμε&α. όταν ^ουν εϊηω ^^ηαντϊ Χογω Χογος 203 
ϊοος αντίκειται^* δυνάμει τούτο φημι ^^ηαντϊ τω ύη ίμον 
ζητουμίνω Χογω, δς κατασκευάζει τι δογματικώς, ^ερος 
Χόγος κατασχευάζων τι δογματικως, ίσος αύτω ιτατα ηιστιν 
καϊ άηιστίαν, άντικεϊσ&αι φαίνεται μοι,** ως είναι την τού 35 
Χόγου προφοράν ου δογματικην οίλλ' ανθρωπείου ηά&ους 
αηαγγεΧίαν, ο ίστι φαινομενον τω ηάσχοντι. προφέρονται 204 
9ί τίνες και ούτω την φωνην '^ηαντι Χογω Χόγον άντί'- 
κεισ^-αι τον ϊσον/* άξιοΰντες ηαραγγεΧματικως τούτο ^^ηαντϊ 
Χογω άογματικώς τι κατασκευάζοντι Χογον δογματικώς ζη^ 3ο 
τοι/^τα» ϊσον κατά ηιστιν καϊ αηιοτίαν , μαχόμενον αύτω 
άντιτι&ώμεν^'* ϊνα 6 μϊν Χόγος αντοις ^ ηρός τον σκε- 

γ 
θ. 4ι υποΧαμβάψω Χ. 21. Χό/ψ Χόγος] Χό Γ. 23. ος] «ς ^€^. 
26. αψ/^ωηίου V. 26. οψηηΟο&α* %οψ Ιοον\ %09ψ α,ψτ%*(ίί9^ν$ V. 

32, βντοΰ ΡΟ. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



46 (Ρ'''δ2) ΛΥΡΡΩΠΕίΩΐί 

ηψΐκόν, χρώνταί Λ άηαρεμφάτφ άψτΐ Η^οΰτακ^ίηον , *ω 

-205 ά^τίη€ΐσ&αί α#^1 τον άντιτιϋ'ώμ^. ηαραγγέλλοϋοι ίέ τσΰτο 

%ψ σηεητικφ, ^ξ>η'πως νπο του ϋογματικον ηαρα%ρονα&9Ϊς 

οίτιβΑτί^ τΐί^ ηερϊ *(χγτον ζητ^ηοιν^ ί<α1 της φαινόμενης αν- 

5 τοϊς αταραξίας, ην νομίζονοί ηαρνφίατασ&αι τ$ί η^ρϊ Λαΐ*- 

των Ιηοχη, κα&ως εμηροα&εν υπεμνηοαμ^ν , οφαΧί} ττρο- 

ηετΒνηάμΒνος. 

806 Περϊ τοοοντων αρκέσει των φωνών ως ίν νποτνηωαει 

άί€ί€λ'9•€ϊν, άλλως τε χαΐ ίηεΐ ίκ ^*'των νυν ημΐν είρημένων 

ίο ίννατόν ίστι λέγειν ιιαΐ ηερϊ των παραλελειμμένων. η9ρ\ 

πασών γαρ των σκεητιηων φωνών έηείνο χρη ηροειληφέ-- 

ναι οτι ηερϊ τον αλη&εΐς αντάς είναι ηάντως ον ^ιαβε- 

βαιονμε^α, οηον γε %ίάι ύφ' έαντων αντάς άναιρεΐσ&αί 

λέγομεν ίνναο^αι, αν μηεριγραφο μίνας ίχείνοις ηερΙ ων 

15 λέγονται, κα&άηερ τα χα&αρτικά των φαρμάηων ου μόνον 

τους χυμούς νηεξαιρεΐ τον σώματος άΧλά αοΐ έαντά τοις 

207 χνμοϊς σννεξάγει. φαμίν 8^ καΐ ως ου χνρίως ίηλονντες 
τα πράγματα, ίφ* ων παραλαμβάνονται, τΐ&εμεν αντάς, 
αλλ* άίιαφορως ηαϊ εΐ βονλονται χαταχρηστιηώς* σντε γαρ 

:μ πρέπει τω σπεπτιχω φωνομαχεϊν , άλλως τε ημϊν συνεργεί 
το μηίε ταύτας τάς φωνάς είλιηρινώς σημαίνειν λέγεσ&αι, 

208 άλλα προς τι ηαϊ προς τον ς σίΐεπτιηονς, προς τούτοις 
κάκείνον δει μεμνησ&αΐ οτι ον περί πάντων των πραγμά^ 
των κα'&ολον φαμεν αντάς, άλλα περί των άδηλων %αι 

^5 των ίογματικώς ζητον μένων , και οτι το φαινόμενον ημΙν 
φαμεν καΐ ούχΙ ίιαβεβαιωτικώς περϊ της φύσεως των έκτος 
υποκειμένων άηοφαινόμε&α* έκ γάρ τούτων πάν σόφισμα 
προς φωνην ένεχ&ϊν σκεητικην οΐομαι ίννασ&αι άιατρέ-- 
ηεσ&αι* 

209 Έπει Λ την εννοιαν «α2 τά μέρη καΐ *ο κριτηριοψ 
%αϊ το τέλος ^ ετι ίέ τους τροπονς της έποχης έφοΛεύσαν-- 

4. τρ•»] προς την Χ. 14. ^/♦««^♦^'ραφο^^ΐ'ος Ζ,. 20. αλλ»ς τβ 

κιτ) Χ,^«Λλ'•ις οβίβη. γτη^κτϋηι ^νϋτη δίβρίιαηιιβ. 21. ^^ΑΜρ&^Μς] 

βΐίϋΐη «η1(3< \^%\ 8ΐ6ρ1ι&ηιΐ8 ηαπα^ &ηηο(. 78. 22. χαί] «αλ«ς Ι^, νί- 
ΛΗκΰΙ δϊβρίιαηιιβ. .30. καΐ %ά] χβτά Χ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



Ϋη0ΊΎΠΩ2ΕΩΝ Α. (Ρ "'δ3) 4 /^ 

%9^, καί ηΒζί των σιι«9ΐτ<κ«ν φωψων εΐηοψτες, %6ν χα- 
ραΜΤΐ7((κ της €»ίψ€ως ίμη§φανίκαμετ , άκόλον&ον ηγσύ-^ 
μΒ&α €ΪνΛί ηάΐ τώ^ ηαραη€ΐμένην αντ^ φιλοαοφίύρ την 
ηρος αντηρ ίιίκρίαιν ανντόμως ίηΒΧ&ΜΐΨ, ίνα οαφίατ^ρον 
την Ιφηκτιηην άγωγην ηατανοηοωμεν. άρξήμ^&α δί άαο 5 
της 'Ιίραηλίίτείαν φιλοαοφίας. 

"Οτι μ^ ούν αντη δίαφύρΒί της ημετέρας άγωγης, ηρό- 210 
δηλον' ο μίν γαρ ΉράχΧατος ηερί ηολλων άδηλων απο- 
φαίνεται δογματιηύς, ημείς "'ί ' ονχι, ηα&άη^ρ έΐρηται. ΙηΒΪ 
α οΐ ηερΧ τον ΑΙνηαίδημον εΧεγον οδόν βΐναι την σχ«ητι- ιο 
%ην άγωγην έηΐ την ^ΗραηληίτΒίον φιΧοοΌφίαν^ διότι ηροη- 
γΒίται τον τάναντία ηερϊ το αντό νηάρχΒΐν το τάναντία 
ηερί το αντό φαίνΒΟ&αι, ηαΐ οΐ μ^ν σπεητίΜοΙ φαίνίϋ&αι 
λέγοναι τα εναντία ηερί το αντό, οι δί ΉραχλΒίτΒίοι άηο 
τούτον ηαΐ ίηΐ τό.νηάρχΒΐν αντα μετέρχονται, ςρα/«έν ΐ5 
ηρός τοντονς ότι το τα εναντία ηερί το αντό φαίνε- 
αϋ-αι ον δόγμα ίατί των σκεητικών άλλα ηράγμα ον μό^ 
νον τοϊς σπεητικοϊς άλλα χαι τοις άλλοις φιλοαόφοις ααΐ 
ηαοιν άν&ρωηοις ύηοπιητον* ονδεϊς γονν τολμηοαι ων 211 
εΐηειν οτι το μέλι ον γλνηάζει τονς νγιαίΨοντας η οτιοο 
τονς Ι^ηερίΛονς ον ηιηράζει, ωοτε άηο ηοινης των αν- 
^ρωηων ηροληψεως άρχονται οί ΉρακλΒίτειοι , ιια&άηερ 
ααΐ ημείς, ϊσως δί Μαϊ αΐ αλίαΐ φιλοσοφίαι• διόηερ εΙ 
μ^ν άηο τίνος των οηεητηιως λεγομένων έλάμβανον το 
Τύτναντ/α ηερΙ το αντό νπο%εΐσ&αι, οίον τού ^ηάντα^ 
έατ\ν άχατάληητα*' ^ τον "ονίίν ορίζω" η τίνος των πα- 
ραηληοίων, ϊοως αν οννήγον ο λίγοναιν* Ιηεϊ Λ άρχος 
Ιχοναιν ον μόνον ημίν άλλα ιιαι τοις άλλοις φιλοαόφοις 
«α2 τφ βίω νηοηιητονοας, τι μάλλον την ημετεραν άγω- 
γην 4} έκαστην των άλλ0}ν φιλοσοφιών η καΐ τον βίον.ΒΟ 
όδόν ίηΐ την Ήρακλείτειον φιλοαοφίαν είναι λέγοι τις - 
αν, ίηειδη ηάντ&ς χοιναΐς νλαις %εχρημε&α ; μηηοτε Λ 212 
ον μόνον ον αννεργεΐ ηρός την γνώσιν της ^Ηραηλείτ- 

10. ορησίόημον V. 16. τούτοι/ς] αντονς Χ 24. ίλαμβάψιτο ΨΟ. ." 
2β. τον] τΰν Ρ. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



'48 (Ρ'"54'"5δ) ΠΥΡΚίΝΕΙΩΝ 

τ^ιον φιλοοοφίας η ΟΗβητίπη άγηγη, αλλοΙ ηαϊ άποοϋνεργ^ί, 
£Ϊγ€ 6 σχ^ητίκός πάντα τα νηό τον Ήραΐίλειτου ίογματι-- 
ζομενη ως ηροηετώς λεγόμενα ίίαβάλλει, ίναντιού μένος 
μεν τ^ "'ίχπνρωαα έναντωνμενος ί^ τω τα εναντία ηερί 
5 το αυτό νπάρχΒίν, %αΙ ίηΐ παντός δόγματος τον Ήρα- 
ηλείτον την μϊν 9ογματί%^ν προπέτειαν όιαονρων, ^ό όί 
"οι; καταλαμβάνω** χα2 το ^ονύίν ορίζω** ίηιφ&εγγό μένος, 
ως Χφην Ιμηροϋ&εν οπ^ρ μάχεται τοΙς ΉρακλΒίτείοις. 
άτοπον ίέ έστι το την μαχομίνην άγωγην ό9όν είναι λέ- 
χογειν της αίρεσεως εκείνης ^ μάχίταί* άτοπον αρα το την 
σηεπτιχην άγωγην έπϊ την ^ΗραηλεΙτεων φιλοσοφίαν οίον 
είναι λέγειν. 
213 *^ίλλά χαΐ η /ίημοηρίτειος φιλοοοφία λέγεται Ηοινω- 

νίαν Μχειν προς την σχέψιν, έπεί άοπει τ^ αντ^ ϋλψ^ ημίν 
ΐ5χεχρηο&αι* από γαρ τον τοίς μϊν γλνκν φαίνεσ&αι το 
μέλι τοις ϋ πιηρόν τον /Ιημό%ριτον έπιλογίζεσ&αί φααι το 
μήτε γλνκν, αντό είναι μήτε πικρόν, καϊ 9ιά τοντο ίπι- 
φ&εγγεσ&αι την **ον μάλλον** φωνην σχεπτιηην ονσαν. 
ίιαφορως μίντοι χρωνται τ^ "οι; μάλλον** φων^ οΐτε σχ«- 
'ίοπτιηοϊ καΐ οΐ από τον Δημοκρίτου ' έκΒϊνοι μϊν γαρ έπϊ 
τον μηδέτερον εϊναι τάττοναι την φωνην, ημείς δ^ έπΙ 
τον άγνοΒϊν πότερον αμφοτβρα η ον&ετερόν τι Ιοτι των 

214 φαινομένων• ωοτε καΐ κατά τοντο μϊν διαφέρομεν, προ- 
δηλοτάτη δ^ γίνεται η διάκρωις οταγ ο Δημόκριτος λέγί/ 

26 "^«57 ^* άτομα καϊ. κενόν** έτεί] μ^ν γαρ λέγει άντΙ τον 
<ίλη&εία' κατ* άλη&ειαν δί νφβατάναι λέγων τάς τε άτό^ 
μονς καΙ το κενόν Οτι διενηνοχεν ημών, εΐ χα} από της 
ανωμαλίας των φαινομένων άρχεται, περιττόν, οΐμαι, λέγειν- 

215 . "^'ΦαοΙ δέ τίνες οτι η Κνρηναϊκη άγωγη η αντη έοτι 
■ 30 τίί ϋκέψει , έπειδη κάκείνη τα πά&η μόνα φηοΐ καταλαμτ- 

βάνειν• διαφέρει δί αντης, Ιπειδη εκείνη μϊν την ηδονην 
κα\ την λίίαν της σαρκός κίνηοιν τέλος είναι λέγει, ημείς 

7. οΰ καταΧαμβάρω Χ, ηοη €οηψτΛ€ηάο 8(βρ1ι&ηιΐ8: ββίβη ονχ ίπο- 
ον 
Χαμβάρω. 11. ^^ακΧιΙτίΐαρ V. 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Α. (Ρ '"56) 4β 

9ϊ την αταραξιαν, 'η ίναντιονται το %α%^ ίηείνονς τ^λος" 
ηαί γαρ ηϋ^ούϋηζ της η^ίονης %αΙ μη παρούσης ταραχάς 
ύηομίψΒί ο ίίαβββαωνμβνος τέλος ΒΪναί την ηάονην, ως 
ίν τω ηβρί τον τέλους ΙηΒλογιαάμην, «?τα ημ^ϊς μίν 
ίηέχομ^Ψ ρσον ίηΐ τω λόγω ηβρί των ίητος ύηοη^ίμένων, & 
οΐ Λ Κνρηνα^ΗοΙ αποφαίνονται φνοιν αυτά έ'χαν ακατά- 
Χηητον• 

Καϊ ο Πρωταγόρας ίέ βονλεται ηάντων χρημάτων 21β 
ΒΪναι μέτρον τον αν^ρωηον , των μίν όντων ως ίατιν, 
των ί^ ουκ όντων ως ονχ εατίν, μέτρον μΙν λέγων το «ρι- κ» 
τηρίον, χρημάτων Λ των ηραγμάτων, ως δυνάμει (ράσηαν 
ηάντων πραγμάτων ηριτηριον είναι τον αν&ρωηον, των 
μϊψ όντων ως Ιατιν, των Λ ονη όντων ως ονπ ίοτιν* ηαΐ 
όιά τοντο τι&ηοι τα φαινόμενα ίηάατω μόνα, χαΐ όντως 
ειοάγει το προς τι. διό %αϊ δοηεΐ ηοινωνίαν εχειν ηρός 217 
τους Πνρρωνείονς. διαφέρει δ^ οιντών, καΐ εΐαόμε&α την 
διαφοράν, έξαηΧωσαντες σνμμέτρως το δοκούν τω Πρω- 
ταγόρα, φηοϊν "^ονν ό άνηρ την νλην ρενστην εϊναι, ^εον- 
αης δϊ αντης αννεχως προϋ&έσεις άντΙ των άποφορηοεων 
γΙγν$σ&αι »α\ τάς αίσ&ησεις μετακοσμεΐσ&αί τε καΐ α1-20 
λοιονσ&αι παρά τβ ηλικίας καΐ παρά τάς αλλάς κατασκενάς 
των σωμάτων^ λέγει δ^ καΐ τους λόγονς πάντων των φαΦ- 218 
νομένων νηοκεισ^αι έν τί} νλη, ως δύνασ&αι την νλην 
οοον έφ ίαντη πάντα είναι όοα πάοι φαίνεται, τους δϊ 
ανθρώπους άλλοτε άλλων άντιλαμβάνεο^αι παρά τάς δια- 35 
φόρους αντων δια&έαεις' τον μ\ν γαρ κατά φ/ύοιν έχοντα 
Ικ€ΐνα των ϊν τί] νλ^ι καταλαμβάνειν α τοις κατά φύοιν 
εχφνοι φαινεσ^αι δύναται, τους δ^ παρά φύσιν α τοΙς 
παρά φνσιν* χαι ηδη παρά τάς ηλικίας καΐ κατά το 219 
νηνονν η ίγρηγορέναι και καΟ^ ^αοτον είδος των δια&έ- 30 
σεων ο αυτός λόγος• γίνβται τοίνυν ιιατ' αυτόν των όν^* 
των κριτηριον ο άνθρωπος* πάντα γαρ τά φαινόμενα τοις 
άν^ρωποις και ίατιν, τά δί μηδενΐ των άνϋρωπων φαι- 



12. ΐίψα^ οιη V* ^ 
8€Χί, Ετηρ. 4 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



50 (Ρ'"δ7) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

νόμβνα ονά^ β'στι^. όρώμεν ονν οτι «αϊ ηερί τον τί^ν 
νλ'ην ρενατίΐν βϊναι ηαΐ η^ρϊ τον τονς λό]^ονς τών φαινο- 
μένων ηά^των έν αύτ^ νηοκεΐο&αι ίογματίζει, άίηλων 
όντων παϊ ημίν ίφεκτών, 

220 ΦααΙ μεντοι τινίς οτι % *Ακαίί'ημαϊ%'η φιλοσοφία η 
αντη έοτι ττ^ ακέψΒΐ' διόηερ άκόλον&ον αν εϊη καϊ ηερϊ 
τοι;7θΐ; διεξελ&βϊν. Αηαδημιαι δ^ γεγοναοιν , ώ^ φασί, 
ηλείονς μίν η τρεις ^ μια μίν παΐ αρχαιότατη η των ηερϊ 
Πλάτωνα , δευτέρα δί και μέση η των ηερΙ *Αρ%εοίλαον 

ϊοτσν άχονστην Πολ^μωνος , τρίτη δί %αΙ νέα η των ηερι 
Καρνεάδην %αϊ Κλειτομαγρν ' ενιοι δϊ χαϊ τετάρτην ηροσ- 
τι&έασι των ηερι Φίλωνα «αϊ Χαρμίδαν , τινίς δί %αϊ 

221 πεμητην καταλεγονοι την των περί τον Αντιογον, αρ- 
ξάμενοι τοιννν από της αρχαίας ϊδωμεν την διαφοράν των 

16 εϊρημίνων φιλοσοφιών. τον Πλάτωνα ονν .οι μ^ν δογ^ 
ματιηόν €^(^ασαι^ είναι, οί δί άπορητιχόν, όί δ^ ηατά μεν 
τι άπορητίΗον κατά δε τί δογματιχόν* Ιν μϊν γάρτοϊς 
γνμναστιχοΐς [φαοί] λογοις , εν&α 6 Σωκράτης εισάγεταέ 
ήτοι παίζων προς τινας η αγωνιζόμενος προς σοφιοτάς, 

20 γνμναστιχον τε χάι άπορητιχόν φασιν ίχειν αντόν χαρά-- 
χτηρα, δογματιχόν ίέ εν ^α σπουδάζων αποφαίνεται ήτοι 

222 δια Σωχράτονς η Τιμαίον η τίνος των τοιούτων, περϊ μϊν 
ονν των δογματιχόν αντόν είναι λεγόντων, η χατά μέν τι 
δογματιχόν χατά δε τι άπορητιχόν, περισσόν αν εΐη λέγειν 

25 ψύν ' αντοϊ γαρ όμολογοϋσι την προς ημάς διαφοράν * περί 
δ^ τον εΐ ίστιν είλιχρινως σχεπτιχός πλατύτερον μϊν ίν 
τοις ύπομνημασι διαλαμβάνομεν, νυν δϊ ως έν νποτνποί- 
σει διαλαμβάνομεν χατά Μηνόδοτον χαϊ ΑινηαΙδημον {ον- 
τοι γαρ μάλίστα ταντης προέστησαν της στάσεως) οτι οτα^^ 

30 ο Πλάτων αποφαίνηται περί Ιδεών η περί τον πρόνοΐΛψ 
είναι η περϊ τον τον ένάρετον βίον αίρετώτερον είναι χοϋ 

3. ηάνχως Ι^Ο. 7. τούτων Ο, γιγόναοι,ν^ ως οΐ μίν ηλιίονς 

ψΛοΙ^ τρης? Ρ&1>ηοίυ8 ον ηΧιίου^ ρΓΟ ηΧιΙους. θ. μίν Οίη >'. μ^Ι 
ϋαΧμία ΓΟ. 13. τν^ οιη V. 16.17.20.24. αηορημα%^χ6ρ Ι.. ^ 25. τηψ] 
ηαΐ τψ #0. " 28. δ^αλαμβάνομιν} φαμϊνΨ λ^γομινΨ ιηίομψνηαχομίψψ 
Μηρϋόοτον ¥ΛΜήη», η*^μηόοτον £<. 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Α. ίΡ'''58'"59; 51 

μετά %α%ηίν, «Γτε ως νπάργονοί τούτοις ϋνγηατατι&εταί, 
ίογματίζει, είτε ως ηί&ανωτίροις ηροατί^εται , Ιίιβι ηρο* 
ηρίνει τι χατά ηιοτιν τ) άηιοτίαν , ίχηέφενγΒ τον αχεητι- 
χόν χαραχτηρα' ως γαρ χαΐ τούτο ^ημίν έατ\ν άΧλοτρηψ, 
έχ των εμήροσ^εν είρτ^ μίνων ηρόόηλον. ει ύε τίνα %αϊ 223 
Όχεητίχώς προφέρεται, όταν, ίος φασί, γνμναζηται, ου 
ηαρά τοντο εοται αχεητιχός' ο γαρ ηερί έρος ίογματίζων, 
Ύ} ηροκρίνων φαντασίαν φαντασίας, όλως χατά ηίστιν η 
άηιατίαν ηερί τίνος των άδηλων , τον-άογματιχον γίνεται 
χαραχτίίρος , ως ότ^λοϊ χαι ο Τιμών ίιά των ηερϊ «ΐενο- ι» 
φάνονς αντω λεγομένων, έν ηολλοίς γαρ αιττον έηαινεαας 224 
ιόν Αενοφάνην , ως χαΐ τους αίλλονς αντω άνα&εΐναί, 
^ηο^'ησεν αντόν οίυρόμενον χαΐ λέγοντα 

ώς χα\ ίγών οφελον πνχινον νόον άντιβοΧησαι 
άμφοτεροβλεπτος' ίολίτ} δ* οδω έξαηατη&ην ι& 

πρεαβνγενης ϊτ Ιών χα\ άπενθ-ήριστος απάσης 
σχεητοσννης. οππγι γαρ Ιμον νόον εϊρνσαιμι^ ' 
εΙς εν ταντό τε ηάν άνελνεχο' παν Λ* ϋν αΐεί 
πάνττ} άνελχόμενον μίαν εΙς φνσιν 7στα^' ομο/ι^κ 

Λα τούτο γούν χαΐ νπάτνφον αυτόν λέγει, χαΐ ου τέλειον τμ 
ατνφον, δι ων φηαΐ 

Βεινοφάνης νηάτνφος, ομηραηάτης Ιπισχωπτης^ 
"'Ιχτός άτι άνθ-ρώπων β^εόν Ιηλάσα-^ Ισον αηάνττι^ 

άσχηθιί^ νοερωτον ηί νόημα. 

νηάτυφον μίν γάρ εϊπε τόν χατά τι ατνφον , όμηραηά''2& 
της δί ίηισχωητην, ίηεΐ την ηαρ* ^Ομηρω άηάτην διέσνρεν* 



β. ακΐητικα Χ, 15. άμφοηρόβλοίτα οοάβχ ΜαΓοΐ&ητιβ &ρρ6ηά• 4 20 
€ί ΜοπΑΟοηκΐβ 439 , άμφότίράβλιητά Μοη&ο. 79. αη νμφοηξοβΧ/ιηουί 

16. ΐν' ίων Ι.&ηΓθη(ί&η!ΐ8 85 24. πιαϋπι Μων, , αναμφηρωτος δοΐιηβί- 
άβταβ δαχο 6^ΒαΓ]^6Γα8 (ΤΙιββ. δίερίιαη.)) ίηαμφηρΜτος ροίββία.ΐβ αοϋν» 
Κ&Τ8(6ηα3 1 ρ. 190. αη ίοΓΐβ απ€ν&ψίστοςΨ ψίοά ήί αη<ι/^ς> απαροςΨ 

17. οηη V, οηου ΜαΓΟ. βί Μοηαο. 79. 18. αυτό ιβ Μοη&ο. 439, 
τανζοτης Μοηαΰ. 79 βί Ματΰ. Λ ον γΐ^τ'ιψιβ. 19. ομοία V βΐ ΓιΑα- 
τ^ηύύιά^ ομοίαν νβ, Ιοοατα&μοίην ΜοηϋΟ, 4Β9, 20. τ<λ<^ς Μβη&^ίυι. 

22. ξιψοφάνης V. ίαΛΜόητης Βίο^βηββ ί&βΓϋοΑ. 28. έηνοψ 4» «9- 
•θ-ρωηϋν βν, ία τον άηάν&ρωηον Ο: ΟΟΓΤ Ρ'&1)Γί€ίπ8. 24. ψοίρφ Ο, τορ- 
νωτόν^ όλον νοον Ηβπη&]ΐηιΐ8. η ένοημα V, 4^^ νόημα ΗβππΜίηαβ. - 
• 25. μ^ν οίη V. ομηρααάτίΐν V. 



4» 



ϋθΟ§ΐ€ 



52 (Κ"βΟ) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

225 ϋογμάνιζΒ δι 6 Α^νοψάνης παρά τάς των αλλ»ψ άν&ρω- 
ηην ηροληψεις ιν ύναι %ό ηαψ, %α\ τον &εον συμφυή 
τοις ηάοίν^ αϊναι 9ϊ οφαιροειΛη ϋάϊ αηα&ή %αΙ άμετάβλη- 
%ον ηάϊ λογίχον' ο&εν χα} ράδιον την Ξενοφάνους προς 
5 ψξάς διαφοράν έηί&αηνύναί- πλην άλλ' ίκ των εϊρημένων 
πρόίηλον οτί πάν περί τίνων ίπαπορτ} ο ΠΧάτων, άλλ* Ιπεϊ 
Μν τιοί φαίνεται η περϊ υπάρξεως αποφαινόμενος πραγμά- 
των άδηλων η προκρίνων άδηλα χατά πίατιν, ουκ αν εϊη 
ΟΜ^πτιηος. 

22β "'ΟΙ δι άπό της νέας '^χαδημίας, εΐ καϊ ακατάληπτα 

είναι πάντα φαοί, διαφερουαι των απεπτικών ϊσως μίν 
%α\ %α%^ αντο το λέγειν πάντα είναι άηατάληπτα (Λα/Ϊ€- 
βαιοϋνται γαρ περϊ τούτου, ο δΐ οχεπτίΗος ίνδέχεο&αι 
%αΙ χαταληφ&ηναί τίνα προοδοχά), διαφερουοι δΐ ημών 
16 προδήλως ίν τη των άγαμων χαϊ των χαχων χρίαει. αγα- 
θόν γάρ τΐ φαοιν είναι οΐ *^4χαδημαΐχο\ χαϊ χαχόν ουχ ως 
ημείς, άλλα μετά του πεπεϊσ&αι οτι πι&ανον Ιστι μάλλον 
δ λίγονοιν εΊναι άγα^ν ύπάρχειν η το εναντίον, χαΐ έπϊ 
του χαχοΰ ομοίως, ημών άγα&όν τι^ η χαχον είναι λεγόν- 
»των ούδΐν μ$τά του .πι&ανόν είναι νομίζειν ο φα μεν, 
αλλ* άδοξάοτως επομένων τω βίω, ίνα μη άνενεργητοι 

227 ύμεν. τάς τε φαντασίας ημείς μίν ίσας λεγομεν είναι 
χατά πίατιν η άπιοτίαν όσον ΙπΙ τω λόγω, Ιχεϊνοι Λ τάς 
μίν πι&ανας είναι φασι τάς δΐ άπι&άνους. χαί των πι- 

τΛ^ανων δΐ λεγουσι διαφοράς ' τάς μϊν γάρ αύτο μόνον 
πι&ανάς ύίΐάρχειν ηγούνται, τάς δΐ πι&ανάς χαΐ διεξωδευ- 
μενας, τας δΐ πι&ανάς χαι περιωδευμένας χαϊ απερίσπα- 
στους» 4>ϊον έν οϊχω σχοτείψω ποσώς χειμένου σχοινίον 
Ισπειραμενου πι&ανη άπλως φαντασία ;Ίν«ται άπό τούτον 

228 ο^ (χπο οφεως τω ά&ρόως ίπεισελ&όντι' τω μεντοι ηβρί-- 
σχοπησαντι άχριβως χαΐ διείοδεύσαντι τά περί αυτό, οίον 
οτι ου χινεϊται, οτι το χρώμα τοΐόν ίστι, μοι των άλλων 
Άαστον, φαίνεται σχοινίον χατά την φαντασίαν την πι&α- 

β. |«•ιτ•^ΐ #Λ 10. οί] ον τ; 13• ΜηττΜον «Ι^ισ^νκ. V. 
18. αγα&ορ 1)ίβ Ιο^ίβββ τίάθΙαΓ $(6ρ1ι&νιυ.• 25. αννο» ΡΟ. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΎΠΟΎΥΠΆΣΕΆΝ Α. (Ρ"'6Γ"62) 53 

νην %α\ η€ρ{ωΛ9νμ4νητ. "'η ύί ιμΪ άηβρίαπαοτος φαντασία 
τοίάίε €ύτιν. λέγεται 6 ^Ηρακλής άποΰ-ανονααν %ην "Αλ" 
%ί]σ%ίν αΰ&ίς έζ αίσυ άναγηγείν ηαϊ ίι/ξαι τω ^ΑΛμητψ, 
%αϊ ηι&οψην ελάμβανε φαντασίαν ττ^ς Άλχηατιδος ηαΐ ηε- 
ρέωΛενμένην* ίπει μέντοι ^άδΐ οτί %€&νη%9ν, ηερίΜοηάτο & 
αντοϋ η δίάνοια από της σν/ηατα&εσβως ηαΐ προς απί-* 
ϋτίαν εχλίνεν. ηροηρίνονοίν ονν οΐ 1% της νέας Άηαίη- 229 
μίας της μίν ηί&ανης άπλας την ηι&ανην ηαΐ περιωδεν-' 
μίνην φαντασίαν, αμφοτέρων ίέ τούτων την ηί&ανην ηαΐ 
ηεριωίενμένην ηαΐ αηερίσηαατον. βΐ 9^ χαΐ πβΙ&Βσ&αι ^ο 
τίΌΐν οϊ τβ άηο της *ΑηαδημΙας %αί οΐ αηό της σκέψεως 
λέγονοί, πρόδηλος χαι η %ατά τοντο ά$αφορά των φίλοϋο- 
ψίών. το γαρ πεί&εαϋ-αί λέχετοίί όιαφορως, το τε μη αν-* 230 
τιτείνείν αλλ* απλώς §πεο^αί άνευ σφοάράς προσκλίαεως 
ααϊ ηροσπα&είας, ως 6 παις λέγεται πεί&εα&αι τω ιναιΛχ- ιε 
γωγώ* απαΐ 9^ το μετά αίρέσεως και οΙονεΙ ανμηα&είας 
κατά το σφόδρα βονλεσ&αί ουγκατατι&εσ&αί τινι, ως ό 
αοεηος ηεί&ετα$ τψ δαπανητικως βεονν άζίούντι. διόπερ 
επειδή οΐ μίν περί Καρνεά9ην καϊ Κλειτόμαχον μετά προα^ 
κλίσεως σφο9ράς ηεί&εσ&αί τε καϊ πι&ανόν είναι τι φα- » 
σίν, ημείς 9ϊ καχά το απλής εϊκειν αν εν προσπάθειας, καϊ 
κοιτά τοντο άν αυτών διαφέροιμεν. άλλα και ίν τοΙς προς 231 
το τέλος διαφέρομεν της νέας Ακαδημίας ' οί μΙν γαρ 
κατ αυτήν κοσμεϊα&αι λέγοντες άνδρες τψ πι9ανω προσ^ 
χρωνται κατά τον βίον, ημείς δί τοΙς νόμοις καϊ τοίς'^ 
ί&εσέ χαι τοις φυσικοίς πά&εσιν επόμενοι βιονμεν άδοξά-^ 
ατως. και πλειω ί* άν είπομεν προς την διάκρισιν, εΐ μη 
της αυντομίξΐς έστοχαζόμε&α. 

Ό μέντοΜ Άρκεσίλαος, ον της μέσης Ακαδημίας Ιλέ- 232 
γομ^ψ ΒΪναε προστάτην καϊ άρχηγόν, πάνυ μοι δοκεϊ τΟίς» 
Ιΐυρροεψείοις κοενωνείν "'λόγοις, ως μίαν είναι σχεδόν την 
κατ' αντόν άγωγην καϊ την ημετέραν' ούτε γαρ περϊ 
υπάρξεως η ανυπαρξίας τινός αποφαινόμενος ευρίσκεται, 

15. πΜΜ0^ Ι^ζ^ V. 1•. ^ ^• ". ί ο« V. 20. #^ 
3^« Γ. 24. «ο^ΐΜία^*» '^' 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



54 (Κ"'63) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ούτ9 κατά ηιοτιν η άηιστίαν ηροκρίνει τι έτερον έτερον, 
άλλα περί πάντων ίπίχα. ιιαΐ τέλος μεν είναι την ϊηοχην, 

233 '§ αννείσέρχεα&αι την άταραξίαν ημείς έφάσηομεν, λέγει ίέ 
χαϊ άχα&ά μεν είναι τάς κατά μέρος ίποχάς, ηακά ^έ τάς 

5 χατά μέρος ονγηατα&έοεις• [ήτοι] ηλην εΐ μη λέγοι τις 
οτι ημείς μεν κατά το φαινόμενον ημίν ταύτα λέγομεν 
και ου άιαβεβαιωτικώς ^ έηεϊνος ίέ ως ηρός την φνσιν, 
ωατε καΐ άγΜ&όν μ^ν είναι αύτην λέγειν την έποχην, «α- 

234 κον ίί την ονγκατά&εσιν• ει άε άεϊ και τοις ηερϊ αντον 
10 λεγόμενους πιστενειν , φααΐν οτι κατά μίν το ηρόχειρον 

Πυρρωνειος έφαίνετο εϊναι, κατά ίέ την άλη&ειαν δογμα^ 
τικός ην' καΐ έπεϊ των εταίρων άηόηειραν ελάμβανε ίια 
της άηορητικης ει ενφνως άγονοι ηρός την άνάλη^ριν των 
Πλατωνικών δογμάτων, άόξαι αυτόν άηορητικόν εϊναι, τοΙς 
15 μέντοι γε ενφυέσι των εταίρων τά Πλάτωνος ηαρ'εγχειρεϊν. 
έ'ν&εν ααΐ τόν *Αρίοτωνα εΐηείν ηερϊ αυτού 

πρόσ&ε Πλάτων^ οηι^εν Πυρρών, μέσσος Διόδωρος, 
διά τό ηροαχρησ&αι τί} διαλεκτική τη κατά τόν /ίίόδωρον, 
είναι δ^ αντικρυς Πλατωνικόν, 

235 οι δ^ ηερι Φίλωνα φασιν οαον μϊν ίηί τω ατωικω 
κριτηρίω, τουτέοτι τη καταληητικί} ςραι/τασ/α, άκατάληητα 
είναι τά πράγματα, οαον δ^ έπι τη φύσει των πραγμάτων 
αυτών καταληπτά, άλλα και ο *ΑντΊοχος την ατοάν μετη^ 
γαγεν εΙς την *Ακαδημιαν , ως κα\ ειρηα&αι έπ αι/τώ οτι 

25 ίν * Ακαδημία φιλοσοφεί τά στωικά * ίπεδείκννε γάρ οτι 
παρά Πλάτωνι κείται τά τών στωικών δόγματα, ώς προ- 
δηλον είναι την της σκεπτικής άγωγης διαφοράν προς τε 
την τετάρτην και την πέμπτην καλουμένην * Ακαδημιαν. 

236 *"*Επεϊ δϊ και τη εμπειρία τη κατά την ιατρικην α/ρε- 
σει την αύτην λέγονσί τίνες είναι την σκεπτική ν φιλοαο- 
φίαν, γνωστέον οτι εΐπερ η εμπειρία εκείνη ηερΙ της άκα- 



1. ηροχζ(ραν ΤΟ. 5. Χέγιι V. θ. ι^μβΐς μίψ κατά οιη .V• 

12. ίηΐ των Μρωψ V, 13. απορι;ματι.χ^ς Ι>. αφνΰς δ&Ιτη&βίυβ. 

15. ηαρίγχ€ίρ(ζί^νΨ 17. πρόα&ίψ V. μ^σαος β^ ιΙ^ο^νρος 1\ 

29. ύη V. 30. ίΐνίϋ, λ4γουοΙ ι^νίς V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ ^4. (Ρ"'64) 55 

ταληψίας %ύν άδηΧίαν 9ιαβ€βαιον%αι ^ οντβ η αντη ίο%$ 
τ^ σχέφ€ί 9υ%8 αρμοζοι άψ τω σπεητικω την αϊρβσιρ Ιχ€ί- 
ψην άψαλαμβάνΒίν. μάλλον 9ε την *αλουμενην με&οίον, 
ως ίμοϊ 9οχεϊ, ίνναηο αν μετίεναι ' αντη γαρ μονή των 237 
κατά Ιατριηην αίρεαεων ηερί μ^ν των άδηλων ίοχεί μη ( 
ηροηετεύεσ&αί, ηότερον χαταληητά Ιοτίν η άχατάληητα 
λε/είν αν^αδείαζομενη , τοϊς^ί^ φαίνομενοις επομένη άηό 
τοντων λαμβάνει το ουμφερειν δοκούν χατά την των 
οηεητιχών άχολον&ίαν. χαΐ ελεγομεν γαρ έν τοίς εμ- 
ηροσ&εν οτι 6 βίος 6 κοινός, ω χαϊ ο οχεητιχός χρηται, ίο 
τετραμερής έοτιν, το μεν τι ^χων ίν νφηγηαει φνοΒωύ', το 
ύ* έν άνάγχη ηα&ών, το δ* έν ηαραδοαει νομών τε χαι 
έ&ων, το δ' έν διδαοχαλία τεχνών, ωσηερ ονν χατά την 238 
άνάγχην των ηαϋ-ών ο αχεητιχος νηό μίν δίψονς έηΐ ηο- 
τόν οδηγείται νηό δ^ λιμού ' έηΐ τροφην, χαι έηί τι των α 
άλλων ομοίως, ούτω χαϊ ο με&οδιχός Ιατρός υπό των πα- 
^ων έπ\ τά κατάλληλα οδηγείται, νηό μ^ν ατεγνωαεως έηϊ 
την Ίκμννωοιν ,^ ως καταφεύγει τις άηό της διά φύχος Ιηι- 
τεταμενον πνχνωσεως έπι άλεαν , νηό ίέ ρυσεο^ς ίπι την 
έποχην αυτής, ως καϊ οΐ έν βαλανείω ίδρώτι ηολλω περιρ- 20 
ρεόμ^νόι καΐ έκλνόμενοι έηΐ την έηοχην αντον ηαραγίνον^ 
ται και διά τούτο έη\ τον ψυχρόν αέρα χαταφενγονοιν. 
οτι δϊ χαϊ τά φνοει αλλότρια έηΐ την φναιν αυτών ^'Ίεναι 
καταναγκάζει, ηρόδηλον, ίηον γε χαϊ ο κνων σχόλοηος 
αντώ καταηαγέντος έηϊ την αρσιν αντον παραγίνεται, καϊ 239 
ϊνα μη χα&' ίχαστον λέγων έχβαίνω τον νηοτνπωτικόν 
τρόηον της ανγγραφής, τια^τα οΐμίΑΐ τά νηό τών με&οδι-^ 
κών ούτω λεγόμενα νποτασσεα&αι δνναα&αι τη έχ τών πα-- 
^ών ανάγκη, τών τε κατά φναιν «αϊ τών παρά φνοιν, 
ηρός τώ καΐ τό άδοξαατον τε καϊ αδιαφορόν της χρήσεως 3υ 
τών ονομάτων κοινόν είναι τών αγωγών, ώς γαρ ό σχε-- 240 
ητικός .χρήται τη ονδίν ορίζω" φωνή καϊ τ^ "ονδ^ν χα- 

7- αυ&αβιαζομέτη δαίπκΐδίηβ: ΙίΙ)Γ0Γΐιιη ΙβοΙίοηβιη ίιιβίαΓ ΗοπιβΙβΓ- 
Ιιιιβίιΐ8 &(1 Τΐιοιη. Μ. ρ. 84. 9. καΐ οηι V. 19. νηο Ι.. 29. καΙ 
τύρ ηοζα φύσιψ ΛύΛ δίβρίΐ&ηιιβ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



56 (Ρ'"6δ'"β6) ΠΥΡΡΩΝΒΙΩΝ 

ταλαμβάνω" κα-^άπερ βίρηηαμβρ, σντω καΐ 6 μΒ&οίιηος 
Ηοιροτητα ΧέγΒΐ %αϊ 9ίη%Βίν %α\ τόί ηαραηΧηϋΐα άη^ριέρ- 
γως- οντω δ^ χαΐ το %ης ενδείξεως όνομα άάοξαστως παρα- 
λάμβανα άν%\ της άπο των φαινομένων ηα&ων των τε 
5 ηατα φνσιν χα! των ηαρά φνσιν οδηγήσεως ΙηΙ τα χατάλ- 
ληλα είναι άοκονντα, ως χαΐ έηϊ δίψους χαΐ ίηί λιμού ηαϊ 
241 των άλλων νπεμίμνηακον. ο&εν οικειότητα τίνα ίχειν την 
άγωγην την %ατά ιατριχην των με&οδικών ηρος την σχε- 
ψιν , μάλλον των άλλων κατά Ιατριαην αιρέσεων χαί ως 
ίοπροβ σύγηρισιν εκείνων, ονχ αηλώς, ρητέον ίκ τούτων καΙ 
τώ^ παραπλήσιων τούτοις τεκμαιρομένοις. 

Τοσαντα και περ\ των ηαραχείσ&αι δοκούντων τη 
κατά τους σκετντιχονς άγωγη δΐίξελϋόντες, έν τούτοις αη«ρ- 
τιζομεν τον τε καθόλου της σκέψεως λογον καΙ το πρω- 
15 τον των νποτνηωσεων σύνταγμα. 

"'ΠΤΡΡΙΙΝΕΙΙΙΝ ΤΠΟΤΤΠΛΣΕΛΝ 

ΤΛΝ ΕΙ2 ΤΡΙΑ ΤΟ ^ΈΤΤΕΡΟΝ. 

*ΈπεΙ δ^ την ζητησιν την προς τους δογματικούς 

μετηλ^ομεν, έΉαστον των μερών της καλούμενης φιλοοο" 

Ίύψιας συντόμως κα\ ύηοτνηωτικως έφοδεύσωμεν , πρότερον 

άποχρινάμενοι προς τους άεϊ &ρυλουντας ως "'μητε ζητεϊν 

μήτε νοεϊν όλως οϊος τε έστιν ό σκεπτικός περϊ των δογ- 

2 ματιζο μένων παρ αύτοίς» φασι γάρ ως ήτοι καταλαμβά- 
νει ό σκεπτικός τα νήό των δογματικών λεγόμενα η ον 

25 καταλαμβάνει * και εΐ μίν καταλαμβάνει, πώς αν άποροιη 
περϊ ων κατειληφέναι λέγει; ει δ* ου καταλαμβάνει, άρα 

3 περί ων ον κατείληφεν όύδ^ οΐδε λέγειν, ώαπερ γάρ ό μη 
είδώς, εΐ τύγοι, τι έστι το κα&' ο περιαιρουμένου η το 
δια δύο τροπικών &εώρημα , ούδί εΙπειν τι δύναται περί 

30 αυτών, ούτως 6 μη γινώοκων Βκαστον τών λεγομένων π^ρά 
τοις δογματικοϊς ου δύναται ζητεϊν προς αυτούς περί ων 

7. ϋπομιμνηακορ V. 23. <ραοΙ γάρ Λάά V. 25. ύς V, 



ΥΠΟΤνΠΩΣΕΩίί Α. Β. (Ρ'"β7'"€8) 57 

"Όνη οΙδΒ¥• ονάαμως αρα ύνηχναί ζητ^ϊν ο αη^ητικός η€ρΙ 
των λεγομένων ηαρά τοΙς 9ογμα9ΐ%οϊς. οι 9η %αντα λί^ 4 
γοντ^ς άηοηρινμαϋ-ωοαν ημϊν η»ς λέγονοί νυν το ηατα* 
λαμβάνειν ^ ηότερον %ο νοΒϊν αηλως άνευ του ηαι νπ^ρ 
της νηάρξβως εκείνων ηερί ων τιοίονμε&α τους λόγους ^ιιχ- 5 
βββαίονο&αί, η μετά τον νοείν καί την νηαρξιν έχβίνων 
τι&έναι ηερϊ ων άίαλεγόμε^α. εΐ μϊν γαρ χαταλαμβάνειν 
εϊναι λέγοναν έν τω λόγω το καταλψιτίκη φαντασία ανγ-^ 
χατατίϋ^εο&αί , της χΰζταληητικης φαντασίας ου'ύης αηό 
νηάρχοντος ^ %ατ αυτό το νηάρχον έναπομ€μαγμένης %αΙ ίο 
ίναηεοφραγίομένης, οΤα ονη αν γένοιτο αηό μη νηάρχον^ 
τοβ , ουδϊ αντοί βονλησονται τάχα μη δύνασ&αι ζητεϊν 
ψίερί ίηείνων α μη χατειληφαΟίΡ ον%ως, οίον γονν όταν 5 
ο στωίχός ηρός τον * Εηίχονρείον ζητ^ λίγοντα οτι ίη^ρη^ 
τα$ η ουσία η ως ο &ε6ς ου μρονοεί των ϊν ηόσμψ η οη 15 
η ηδονή άγα&όν , ηότερον ηατείληφεν η ου ηατείληφεν^ 
%αΙ ει μ^ κατείληφεν, νηάργεέν αυτά λίγων άράην αναι-* 
ρΐΙ την στοάν* εΐ ί' ου χατείληφεν , ου ίνραταί τ$ ηρός 
αυτά λέγειν, τά ί^ παραπλήσια χαΐ ηρός τους από των θ 
άλλων αίρέσεων αναγόμενους λεχτέον, όταν τι ζητείν περ\ 20 
των ασκούντων τοίς έτ^ροάόξοις αΰτων ί&ελωσίν. ώστε ου 
δύνανται ηερι τίνος ζητιϊν προς άλλη\ους* μάλλον δε, εΐ 
χρι) μη ληρ^ϊν , συγγυ&ησεται μίν αυτών αηασα ως ίπος 
είπεϊν η δογματική ^ συντόνως 6ϊ προσαχ&ησεται η οΐίβ- 
ητιηη φιλοσοφία, άιδομενου του μη δύνασ&αι ζητεϊν περϊ η 
τον μη όντως κατειλημμένου• ο γαρ περί τίνος άδηλου 7 
πράγματος αποφαινόμενος τε χαΐ δογμα'^ίζων ήτοι χατει^ 
ληφως αυτό άποφαίνεσ&αι ηερΙ αυτού ?.εξει η μη χατεΛη^ 
φως• άλΧ εΐ μΙν μη ηατειληφως , άηιατος έ'σται* εΐ δΐ 
κατβιληφως, ήτοι αύτό&εν %αϊ ίΐ εαυτού παϊ κατ ένάργειαν 3υ 
ύποηεαον αύτω τούτο λέξει ηατειληφέναι η διά τίνος ίρεύ^ 
νηι; ηαι ζητήσεως, άλλ' εΐ μίν ίξ εαυτού "'ηεριπτωτιχως θ 

β. ηαΐ το ττ^ψ^ξ 13. ούτοι Ι,, 14. ζψΛ νο. 2Α• προαχ&τΐ' 
ο<τα*? 2β« όηωι: V. 2Θ. &η$οτο¥ Ι». 30. «»το& V. ^ά^γιιαν 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



58 (Ρ 68) . ηΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ηατ ίράργααρ λίγοιτο νηοη^αϊν αύτψ ηαί καν^ίΑι^ςρ^αέ 
το αΛη^οΨ, όντως αν ονΛ^ α9ηλον €Ϊη άλλα πάοιν έη ίσης 
φαίΨομΒνον %αϊ ομολογονμενον καϊ μη άίαπ^φωνημέψον. 
ηερί έκάατον ά^ τύν άδηλων άνηνντος γέγονΒ ηαρ* αντοϊς 
5 δίαφωνία * ονη αρα βξ βαι/νοι; χαϊ χατ ίνάργειαν ύηοηΒοόν 
αύτω χατείληφως αν €Ϊη το αδηλον ο ηερϊ της ύηάρΙ%ως 
αντου διαβεβαιούμενος τβ χαϊ αποφαινόμενος δοχματιχος* 

9 εΐ δι δίά τίνος έρεννης, ηώς οίος τε ην ζητείν ηρο τον 
χαταλαβεϊν άχριβως αυτό χατά την ηροχειμένην ύηό&ε- 

ΐϋ ϋΐν ; της μ^ γαρ ζητηοεως χρηζοναης τον πρότβρον άχρι- 
βως χατειληφ&αί το μέλλον ζητεϊα&αι χαϊ οντω ζητεΐα&α^ 
της δΐ χαταληψεως τον ζητονμενον πράγματος δεομε^ης 
πάλ^ν αντης τον ηροεζητησ&αι ηαντως αντό, χατά τον 
δίάλληλον τρόπον της άηορίας αδύνατον αντοϊς γίγνεται 

ι& χαϊ το ζητείν ηερϊ των άδηλων χαϊ το δογματίζειν , ην τε 
άηο της χαταληψεως άρχεα&αί βονλωνταί τίνες, μεταγόν^ 
των ημών αντονς ίηϊ το δεϊν αντό προεζητηχεναι προ 
τον χατειληφεναί , ην τε άπό της ζητήσεως, ίηϊ το δεϊν 
προ τον ζητείν χατειΧηφεναι το μέλλον ζητεϊσ&αί, ώστε 

30 δίά ταύτα μήτε χαταλαμβάνειν αι/τονς δννασ&αι τι των 
άδηλων μήτε άποφαΐνεσ&αι διαβεβαιωτίχώς νπ^ρ ,αντων• 
<ί ων άναιρείσϋ-αι μϊν την δογματιχην ενρεσιλογίαν αντο- 
&εν, οΐμαι, ονμβηαεται, την έφεχτίχην δϊ εΐαάγεσ&αι φι- 

10 λοοοφίαν. εΐ ίέ φηοονσι μη τοίαντην λέγειν χατάληψιν 

25 ηγεϊσ&αι ζητήσεως προοηχειν, νόησιν δ^ άηλώς, ονχ (στιν 
αδύνατον [εν] τοίς ίπεχονσι περϊ της υπάρξεως των άδή-- 
λων ζητείν. νοήσεως γάρ ονχ άπείργεται 6 σχεπτιχός, οΐ^ 
μαι. απο τε των πα&ηματικώς νποπιητοντων χατ ένάρ- 
γειαν φαινομένων αντω λόγω γινομένης χαϊ μη πάντως 

30 είσαγούσης την νπαρξιν των νοονμένων ' ον γαρ μόνον 
τα υπάρχοντα νοονμεν, ως φασίν , αλλ* η δη χαϊ τα άνν- 
παρχτα. ό&εν χαϊ ζητών χαϊ νοών έν τ^ σχεπτιχ^ δια-- 
^έσει μένει ο έφεχτιχος' ότι γαρ τοίς χατά φαντασίαν 

1. 5. 28. ένάργααψ Ρ&1)Πθίιΐ8, ίν^γηαν Ι•. 7. τ< οιη V, 

23. έψίΗτηψ V. 29. αντώρ λόγων V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Β. (¥"'αβ'"Τϋ) 59 

πα&ητίΗ7]ν νηοηίητονοίψ αντψ, ηα&ο ίραινεται αντψ, ανγ- 
ηατατΙ^Βται, δεδηΧωται• ορα ϋ μη ηαι Ψνν οΐ ίογματίχοί 11 
ζ'ηχηοεως αηείργονταί, ον γαρ τοις άγνο^Ιν τα ηράγματα 
ως (χα ηρός την φυσιν ο βιολόγου σι το ζητ^ιν ίτι η^ρϊ 
{χυτών ανακόλου&ον , τοις ί* ίη άχρίβΐς οίομένοις ταύτα ^ 
χίψωσχ€ίν' οίς μίν γαρ €ηΙ ηίρας ηάη ηάρεοτιν η ζητη- 
σις, ως ύπειληφαοίν, οίς ί^ το (^ι' ο ηάοα συνίσταται ζη- 
τησις ακμην ύηάρχβΐ, το νομίζπν ως ονχ ευρηκασιν» 

Ούχονν ζητητίον ημίν ηΒρ\ έκαστου μέρους της %α^ 12 
Χονμένης φιλοσοφίας συντόμως έηΐ τον ηαροντος• *αϊ ίη9ΐ ίο 
7ΐθΧ)^η γίγον^ παρά τοΙς ίογματικοίς διαφωνία ηΒρϊ των 
μ€ρών της φιλοσοφίας , των μίν ϊν των δΐ άνο των δί 
τρία €Ϊναι λεγόντων , ^ερί ης ουχ αν ειι; προσήκον πλείω 
ννν όιεζέίναι, την άοξαν των ασκούντων τελειότβρον «νβ- 
οτράφ&αι κατά το Ισον έχ&εμενοι κατ αύτην προσάξομ^ν ι& 
τόν'λόγον. . 

Οί στωιχοϊ τοίνυν χαΐ άλλοι τιν^ς τρία μέρη της φι- 13 
λοσοφίας είναι λεγουσι, λογικόν φυσιχόν η&ιχόν' χαΐ ορ« 
χονταί γε της Μαοχαλίας άηό του λογικού, καίτοι ηολλης 
χαΐ περί τον πό&εν αρχεσ&αι δει στάσεως γεγενημένης. μ 
οίς άχολον&ησαντες άδοξάστως, ίπεϊ τα έν τοϊ6 τρισΐ με- 
ρεσι λεγόμενα κρίσεωςτ χρήζει χαϊ κριτηρίου, 6 ίέ ηερί κρι- 
τηρίου λόγος έμηερίίχεσ&αι δοκεΐ τω λογικω μέρει, άρξω^ 
με&α άηό του ηερι του κριτηρίου λόγου και του λογικού 
μέρους, "ΊκεΙνο προειποντες ότι κριτηριον μϊν λέγεται %ό 14 
τε ψ κρίνεΟ'&αί φαοιν νηαρξιν καϊ άννηαρξίαν καΐ τό ψ 
ηροσεγοντες βιούμεν, πρόκειται όί ημϊν νυν περϊ τού 
κριτηρίου της άλη&είας είναι λεγομένου διαλαβείν* περϊ 
γαρ του κατά τό ειερον σημαινόμενον Ιν τω ηερϊ της 
σκέψεως λόγω δηξηλ&ομεν. 30 

Τό κριτηριον τοίνυν περϊ ου ο λόγος ίστίν λέγεται 15 
τριγως, κοινώς ιδίως Ιδιαίτατα, κοινώς μΙν πάν μετρον 
καταλήψεως, κα&* ο σημαινόμενον και τά φυσικά ούτω 

1 . ίΡίςγιμ^Μΐιν Χ. 2. 3η V. 3. άηιί^ωνται V. 9. νμίρ] ημΙν /ατΙ•» Κβ. 
10. ουτέομίψος V. 13. 7ΐλ<^ νυν V: οβίβή ηλ^ίονα αυ 27. ιιβ^^ οιη V. 



60 (Ρ'"η) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ηροααγορευΒταί κριτήρια, ως δρασις, ΙίΙως ύ^ ηαν μέτρον 
ηαταλι^φίως τεχνικον ως κανών ,καϊ ίιαβψης, Ι&ιαίτατα 
α πάν μέτρον καταλήψεως τηχνιηον άίηλου ηράχματος, 
κα&* δ τα μϊν βιωτικά ον Χέγ^ται κριτήρια, μίνα ίέ τά 

δ λογικά καϊ αηβρ οΐ δογματικοί φέρονϋΐ προς την της άΐη-- 

16 &€ΐας κρίσιν, φαμεν ονν προηγουμένως πβρϊ τον λογι^ 
κον κριτηρίου ϋιείιέναι. άλϊά καϊ το λογικόν κριτηριορ 
Χίγοιτ αν τριχώς,' το ύφ ου καϊ το Λ' ου καϊ το κα&* ο, 
οίον ύφ ου μίν αν&ρωπος, δι ού Λ ήτοι αϊο&ηοις η δια- 

ίονοια, κα&* ο δ^ η ηροοβοΧή της φαντασίας, καθ•* ην ο 

αν&ρωπος έπιβάλλα κρίνειν δια τίνος των προΜίρημενων. 

47 Ταύτα μϊν ουν άρμοζον ην ϊσώς ηροΒίπεϊν, ίνα εννοήσω^ 

μεν περϊ ου ημίν έοτϊν 6 λόγος ' λοιπόν Λ έπϊ την άντίρρη- 

σιν χωρώμεν την προς τους λέγοντας προπετως κατειληφεναι 

15 70 κριτηριον της άληδ-εΐας, από της αλη&είας άρξάμεναι• 

18 Των διαλαβοντων τοίνυν περϊ κριτηρίου οΐ μϊν είναι 
τούτο άπεφηναντο, ως οΐ στωικοϊ καϊ άλλοι τίνες, οΐ δ^ 
μη είναι, ως άλλοι τε και δ '^' Κοριν&ιος Ξ^ιάδης καϊ Ξε- 
νοφάνης δ Κολοφωνιος, λέγων 

90 δόχος δ^ ίπΐ πασι τίτνκται' 

19 ημείς δ* έπισχωμεν ποτερον εστίν η ουκ Ιστιν, ταντην 
ονν την διαφωνίαν ήτοι έπικριτήν είναι φησουσιν η άνεπί-^ 
κρηον' καϊ εΐ μΙν άν$πίκριτον, αύτό&εν είναι δώσουσι το 
δείν έπεχειν, εΐ δ^ επικρίνεται, τίνι κρι&ησεται λεγετωσαν, 

25 μήτε κριτηριον δμολογούμενον ημών εχόντων , μήβ'* δλως 

20 εΐ εστίν 'είδότων άλλα ζητούντων. καϊ άλλως, ϊνα ή γε- 
νομένη περϊ τού κριτηρίου διαφωνία ίπικρι&η , δει κρηή-' 
ριον ημάς εχειν ωμολογημενον, δι ο% δυνησόμε&α κρίνειν 
αυτήν ' «αϊ ίνα κριτηριον δμολογούμενον εχωμεν, δεί πρό^ 

30 τερον έπικρι&ηναι την περϊ τού κριτηρίου διαφωνίαν. ούτω 
δί εΙς τον διάλληλον εμπίπτοντος τροηον τού λόγου άπο- 
ρος ή εύρεσις τού κριτηρίου γίνεται, μήτε εξ ύπο&εσεως 
ή/ίΐων ίωντων αυτούς κριτηριον λαμβάνειν , έάν τε κριτη^ 

3. τιχψΜΟΡ οσι Ύ, 4. β•ΜτΜ^Ρ V. 18. άλλοι ΟΌί τινις 8ν, 
20. τ^ταχτοίΧ. 21. ίπίαχομινΊ 24. ί^Μ^ιτηνί οί. $32. 25. μηβ' \\ 
33. ηριτηξίου λαμβ, V, 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΊΎΠΩΣΕΩΝ Β. (Ρ'"72) 61 

ρΐφ το ηρηηρίον ηρίνειν ϊ&έίωσίψ, ίΐς άΐΒίρΙαρ «ιΐτοι/ς 
ίκβαλλόί^ωτ. άλλα χαΐ ίπ^Ι η μ^ άηο^βίξις δείταί κρίτ- 
τ^ρίον οηο^Β^Βίγμέψου το ϋ ηρίτηριο^ αηοΟ€ίξ€ως ΚΜίρι- 
μεη^ς, βίς τον ίίάλΧηΧοτ ίηβάλλονταί τροηοψ. 

ΟΐόμΜΡΟί ονν Ιηαψά %αϊ ταύτα £?ναι ίΒίηνύναι τηψ 21 
των δογματιηάν ηροηέτζ$αν ηατά τον η^ρΐ τον ηρηηρίου 
Χογον, ϊνα ηάϊ ποίκίλως αυτούς ίλέγχ^ιν ίχωμ^ν, ονη ατο^ 
ηοψ ηροοχαρτρρήσαί τω τόπω. ου μην έηάοτψι των η^ρΐ 
ηρίτηρίου ίο^ών άμιλλη&ηναί ηροαιρονμΒ&α εΐάίχώς {άμυ^ 
^ΎΙ%ος γαρ η διαιρωνία γίγον^ν , ηαΐ όντως €ΐς άμί&οίον ίο 
%αΙ 7] μας Χόγον ίμη§06ΐν άναγηαϊον ίοται), άλλ' ίη^Ι το 
χρρτηριον ηβρί ον ζητοϋμ^ν τρ$οα6ν €Ϊναι άο%*1, τό τ3 
νφ* ου %αΙ το δι ον ηαϊ το κα&' ο, ^ηαστον τούτων έηελ" 
&όντ€ς ίν μίρ€Μ την άηαταληψξαν αυτού ηαραοτηοομ§ν' 
ούτω γαρ ίμμε&οάος αμα ηαΐ "'τελΜίος ημιν 6 λόγος ίοταί* ι& 
άρξωμ€&α ϋ' αηο τον νφ* ον* 9ο%9ΐ γαρ πως^ ονναΫίορΜί^' 
α&αί τούτω %αϊ τα λοίηά. 

Ό ανδ•ρωηος τοίννν 9οη9ϊ μοί, οοον Ιηϊ τοϊς Χ^γομί^ 22 
νοίς νηο των ίογματίηων^ ον μόνον άηατάληητος άλλα 
ηα} αναανόητος ΒΪναι• αΜνομ^ψ γονν τον ηαρά Πλάτωνί 3ο 
Σωηράτονς ίιαρρηΛην όμολογονντος, μη βΐάεναί ηότ^ρον 
αν&ρωηος έστιν η ^€ρόν τι. ηαριστάναι τ9 βουΧόμ^οί 
την ίννοίαν αύτον ηρωτον μίν ίίαφωνουοαν, ΜΪτα καϊ άού^ 
ν^τα λίγονοιν. 6 μϊν γαρ /ίημοηρηός φηοίν οτι αν&ρω-- 23 
πος Ιϋτιν ο ηαντβς ΐσμβν» όσον ά' ίηϊ τούτω ον γνωοό- 2» 
μ^&α τον αν&ρωηον, ίπίΐ %αΙ %ύνα Ιαμβν, καϊ ηαρά 
τούτο ίοτοα ηαϊ ο ηνων αν&ρωηος. τινάς τε άν&ρώηονς 
ονη ϊαμ^ν* 9ιο ού% ίσονται ανϋ•ρωηοι* μάΧΧον 9$, οοον 
Μ τ^ ίννοΐα ταύτη, ούΜς Ιαται αν&ρωηος* §1 γαρ εκεί- 
νος μέν φηοί όίϊν ύηό ηάντων γίνωσκεο&αι τον άν&ρω- » 
ηον, ονύένα 9ϊ αν&ρωηον ίοασι ηάντες αν&ρωηοί, ούί^ίς 
^στα^ Κ€η αύτον αν&ρωηος. καΐ οτ§ ταύτα ού οοφιζομε^ 24 
νοί Χίγομεν, 1% της ηρός αύτον άηοΧον&ίας φαίνεται• 

19. άηο ί. 

^^9^ΐ^ζΘάϋν>^ΟΟ^ι^ 



62 (Κ'"73) ΠΥΡΡΩΝ ΕΙΩΝ 

μόνα γαρ κατ άλη&ααν νπάρχειν φησιν ο άνηρ τα άτομα 
χα} το ΗΒνόν , , αηερ (ρηοϊν ου μόνον τοις ζίάοίς άλλα χαΐ 
ηασι τοις ανγκρίμασιρ νπάρχείν , ωστ€ οοον μ^ έπΙ τού- 
τοις ονκ έηινοηύομεν την τον άν&ρωηον Ιδιότητα , ίηειίη 
5 ηοινά πάντων έστΙν. αλλ* ούάε άλλο τι υπόκειται παρά 
ταύτα' ούη άρα ίξομεν δι ου τον άν&ρωπον διακρϊναί τε 
άηό των άλλων ζωών κα\ είλιχρινώς νοησαι δυνηοόμ^ε^α• 

25 ο δ* * Επίκουρος φησιν αν&ρωπον είναι το τοιούτοι μόρ- 
φωμα μετά έμψνχίας. καΐ κατά τούτον δε, ίπεί ο αν- 

ιο&ρωπος "' δείξει εμφανίζεται, ό μη δεικνυ μένος ουκ εστίν 
άν&ρωηος. και εΐ μίν γυναίκα δείηνναί τις, ό άνηρ ού% 
εαται άν&ρωπος, εΐ δ^ άνδρα, η γυνή άν&ρωπος ούκ εσται. 
τα δϊ αυτά ίπιχειρηοομεν και από της διαφοράς των περί- 
υταοεων ας ίσμεν Ικ του τε%αρτου τρόπου της εποχής. 

26 άλλοι εφαοκον άν&ρωπον είναι ζώον λογικόν &νητόν, νου 
ηαΐ επιστήμης δεχτικόν. ίπεϊ ούν δείκννται 'ίν τω πρωτω 
της εποχής τρόπω ότι ούδεν ίστι ζωον άλογον , άλλα %αΙ 
νου %αϊ επιστήμης δεκτικά Ιστι πάντα όσον ίπΐ τοις ύη 

27 αυτών λεγομένοις, ου γνωσόμε&α τι ηοτε λεγουσιν, τά τε 
20 κείμενα έν^ τω ορω συμβεβηκότα ήτοι κατ ίνέργειαν λε- 
γουσιν ή δυνάμει, εΐ μεν ρνν κατ ένεργειαν , ούκ εστίν 
άν&ρωπος ό μη έπιστήμην ήδη τελείαν άπειληφως καί έν 
τω λόγω τέλειος ων και έν αύτω τω άπο&νήσκειν κα&εστως • 
τούτο γάρ το ενεργεία &νητόν έστιν. εΐ δε δυνάμει, ούκ 

25 ε'σται άν&ρωπος ούτε ο τον λόγον έχων τελειον ούτε ό 
νουν καΐ έπιστήμην άνειληφως' [και] τούτο δί του προ- 
τέρου έστϊν ατόπωτερον• καί ταύτη άρα άσύύτατος πε- 

28 φηνεν ή έπίνοια του άν&ρωπου• ό γάρ Πλάτων όταν 
άξιοι τον άν&ρωπον είναι ζώον άπτερον δίπουν πλατυώ- 

30 νυχρν , επιστήμης πολιτικής δεκτικόν , ούδ^ αυτός άξιοϊ 
διαβεβαιωτικώς τούτο έκτί&εσ&αι* εί γάρ'καΐ ό άν&ρωπος 
^ν τι έστι των κατ αυτόν γινομένων μίν Οντως δε ουδέ- 
ποτε όντων, αδύνατον ^δ^ περί των μηδεποτε όντων δια- 

15. ζωον ιίψοι ΨΘ, . 1β. τροπφ της ίηοχης τφ ηρώτω ¥0. 
24. το] τ5 ΕΟ. 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Β. (Ρ'"74) 63 

βββαιωτίΜως αηοφαιν^α'θ-αί %ατ αυτόν, ονΛ^ ο Πλάτων 
άξίωθ€ί τον ορον έκτί^ΒΟ^αι 9ο%Ην ας άιαβεβαωνμ^νος, 
άλλ' ωσπΜρ ΒΪω&βν %ατά ^ο ηιΘ-ανον λέγων, 

ΕΙ μέντοί %άϊ ίοιτ^μεν κατά ανγχώρηαιν οτι ίηίνοΜΪ-- 29 
σ&αί άνναταί 6 άν&ρωηος, άκαηάληητος ευρΒ&ησΒται. ανν- » 
έστψ]%€ μίν γαρ ίχ ψυχής ηαϊ αωματος, ούτε βί το αώμα 
ηαταλαμβάνβταί τάγα οΰτβ η ψυχή ' οΰϋ ό άνθρωπος αρα. 
ηαΐ οτι μ^ν το σώμα ου ηαταλαμβάνεταί, άηλον ίνταύ^εν* 30 
τά αυμβεβηκοτα τινϊ ^τ$ρά ίστιν έκβίνου ω ουμβίβηχεν* 
όταν ουν χρώμα η τι ηαραηλ'ηαιον ημϊν ύηοηιητ^η , τα ίο 
αυμβεβ^αοτα τώ αώματι €ίΝος ημιν "'ύποηίητειν, άλΧ ουκ 
αυτό το αώμα. το γέ τοέ αώμα τριχρ διαστατον είναι λε- 
γονοιν' οφείλομεν ουν τό μήηος %αΙ το ηλάτος καϊ το 
βά^ος χαταλαμβάνειν, ϊνα τό αώμα χαταλάβωμεν. εΐ γαρ 
τοντο "ημΙν νπέηιητεν , έγινώσηομεν αν χαι τά ύπάργυρα ι* 
χρνσια. ούϋ τό αώμα άρα. ϊνα άί χαΐ την ηβρί τον 31 
σώματος άμφισβητηαιν ήαρώμεν, ηάλιν ό άν&ρωηος εν- 
ρίσηεται άχατάλψιτος ΰιά τό άχατάλψιτον είναι την ψυ^ 
χην. 01 ί ^ί άχατάληητός Ιατιν αντη, άηλον έντεύ&εν. 
τώ^ ηερι ψυχής ίιαλαβόντων, ϊνα την ηολλην και άνηνν^ 20 
τον μάχην παραλίηωμεν, οΐ μίν μη είναι την ψνχην ίφα- 
σαν, ως οΐ ηερΙ τόν Μεαοηνων /ίιχαίαρχον, οί ά^ εϊναι, 
οΐ Ά Ιηεοχον* ταύτην ουν την ίιαφωνίαν εΐ μϊν άνεηί-^92 
ηριτον είναι λείουσιν οΐ δογματικοί, ίώαουαιν αύτο&εν την 
της ψυγ^ης άχαταληψιαν, εΐ ίέ ίηικρηην , τίνι ίπιχρινοΰ- 76 
σιν αντην είπάτωσαν. αίσ&ηαει μίν γαρ ου δύνανται^ ϋιά 
τό νοητην υπ αυτών είναι λεγεα&αι' ει Λ λεξουαιν οτι 
δίανοιοί, ίρούμεν οτι ίηεϊ της ψυχής τό άάηλότατον εατιν 
η διάνοια, ως δεικνύουσιν οΐ περί μίν της υπάρξεως της 
ψνχης όμοφωνοΰντες περϊ δ^ της διανοίας διαφερόμενοί,^ο 
εΐ τ^ διάνοια την ψυχ7}ν ί&ελουαι καταλαμβάνειν^ και την 33 
ηερΙ αύτης διαφωνίαν έηικρινειν , τω μάλλον ζητουμίνω 
τό ^ον ζητούμενον έπικρινειν τε καϊ βεβαιούν έ&ελη- 

17. ηαύορώμί9 #." 22. μίΟ^Ρίον V. 28. 4η§1 Λάά V. 31. •1 
τ^] 9ΐ ό^ τΐί ψα, ιί Χ. 



64 (Ρ'"75) ηΥΡΡΩΝΕίΩΝ 

αονϋΐψ, οηερ ατοηον. οι;Λ νρ Λανο/α τοίρνν ίηικριδ^^ 
αεται 'η ηεζΐ της ψνχης διαφ^ίνία* ύνδ^νΐ αρα. β/ Λ τον%Φ, 
%αϊ αΜατάλί^ητος ίοτιν. ο&9Τ ονδΐ ό αν&^ωηος καταλαμ- 
βάνϋη αν. 

34 "Ινα 61 %α\ δωμεν οτί καταλαμβάνεται ο αν&ρηηος, 
μψιοτβ ουκ αν ίν^έχοίτο ά^ΐΐαί οτι νη αντον κρίνβσ&αί 
9ϋϊ τα, ηράγμοΛα. ο γαρ λίγων οτι νη αν&ρωηον δεΙ ηρΐ- 
νεσ&αι τα ηράγματα, ^ητοι αν^ν άήοίειξεως τοντο λέξει η 
μετά άηοίείξεως, οντε 9^ μετά αποδείξεως* δεΙ γάρ την 

ιοάηόδείξιν άλ'η&η είναι καϊ ηεχριμενην, διά ϋ τούτο ηαι 
ύηο τίνος κεκριμενην• ίηεί ονν ουκ εχομεν εϊ^είν ομολο- 
γουμένως ύφ* ου κρι&ί^ναι δυνψτεται αύτη η άποδειξις 
{ζητοϋμεν "'γάρ το κριτηριον το ύφ* οί)^ ου δυνησόμε&α 
την άηόάειξιν ίηικρίνειν , δια δ^ τούτο ονδ^ το ηριτηριον 

35 ηερί ου 6 λόγος άηοδεικννναι. εΐ δ^ άναηοδβίκτως λεχ&ψ- 
σεται στι υπό τού άν&ρωπον δεΙ κρι&ήναι τα ηράγματα, 
αηιατον Ισται, ώστε ούχ ^ομεν διαβεβαιούσ&αι οη το 
νφ ου ηριτηριον ίστιν ο αν&ρωηος. ύηο τίνος ϋ καϊ 
κρι^ησεται οτι το νφ ού κρηηριον ό αν&ρωηος Ιοτίν ; ου 

^χαρ δη άκρίτως τούτο λέγοντες ηιστεν&ησονται. άλλ* εΐ 

3β μίν ύη άνϋ-ρωηον , το ζητονμενον ονναρπαο&ηοεται. εΐ 

δ* ύηο έτερου ζωον , ηως έκεϊνο ηρός την κρίσιν τον αν- 

&ρωπον είναι το κρηηριον παραλαμβάνεται; ει μίν γάρ 

άκρίτως, ού ηιστεν&ηοΒται, εΐ δ^ μετά κρίσεως, ηάλιν έκεΐνο 

25 ύηο τίνος οφείλει κρι&ηναι. άλλ ' εΙ μίν νφ* εαυτού, μένει 
η αύτη άτοηία {το ζητονμενον γάρ διά τού ζητουμένου κρίτ* 
&ησεται), εΐ δ^ ύηο άν&ρωηου, 6 διάλληλος εΐΰάγεται τρό^ 
ηος* εΐ Λ ύπά τίνος ηαρά ταντα άλλον, ηάλιν εκείνον το 
ηριτηριον άηαιτησομεν το ύφ* ον, καϊ μέχρις άηείρον. ηαϊ 

30 δια τούτο άρα ούχ ^ξομεν λέγειν ως ύηο άν&ρωηον δεϊ 
κρίνεο&αι τα ηράγματα. 

37 Έστω Λ καΐ ηεηιστωσ&ω το δείν ύηο τού άν&ρωηον 

κρίνεσ&αι τά ηράγματα. ούηούν έηεϊ ηολλη των άν&ρεί^ 

3. ο »{1θ V. β. 5ν οιη Ιί. 15. Λβρ»] το Ιφ ον χι^Ι ΕΟ• ^λί/;ι:Λ}- 
σιτα» ΕΟ, 24. ΙχΛνο] Ικίϊνο π^ος την κρίαι,ρ ΓΟ, 31. ηίηίθηνο&^ Ϊλ 



ϋ\^\\\ζβά Όγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



χΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Β. »(Ρ "76) 65 

ηων έατϊ Λιαφορά, ηρότ^ρον οΐ ίογματίχοί σνμφωνησάτω- 
σαγ οτι τύδε τύ αρ&ρωηω Λδϊ ηροαέχαν, §ΐ&* οντω χαΐ 
ημάς αντώ ^έϋ&αί ΜύΧενετωσαν. $1 ά* 

Ιστ αν νδωρ Τ£ νάτ] χαΐ δίνδρια μαχρά τε^ηΧι^^ 

%οντο δη το του λογον , ηβρι αύτον διαψωνηαοναιν , ηίς^ 
ημάς έηείγοναι ηροηετως %ίνϊ ονχχατατι&εσ&αί; ην γαρ 38 
%αι λίγωαιψ οτι τω αοφφ ηίοτεντεορ ^ έρωτησομεν αννούς 
ηοίω σοφω, ηότερον τω χατά ^ΕηΙχονρον η τω χατά τονς 
στωιχονς η τω χννιχω* ονχ^^ονσί γαρ ανμφωνως βΐηεϊν. 
Βΐ δι άξίωσει τις "ημάς της ηερί του σοφού ζητήσεως άηο- 39 
οτάντας άηλώς τω οννετωτερω των όντων απάντων ηι-' 
ατ^νείν, ηρώτον μίν χαΐ ηερΙ τον τις συνετωτερός ίση 
%ώ$^ άλλων άιαφωνησονσιν, είτα "'ααν δο'&ί^ σνμφωνως Λί- 
νασ&αι Χηφ&ηναί τις έοτί ^ων τε όντων χαϊ των γεγονο-- 
των σννετωτερος, σνδ* ούτως Ισται ηίοτεως ούτος άξιος, α 
ίηεϊ γαρ ηολλη χαϊ σχεδόν άπειρος ίστιν ΙηΙτασΙς τε ηαΐ 40 
άνεοις χατά σννεσιν, φαμίν οτι τοι/τοι; τον άν&ρωηον δν 
Χέγομεν εϊναι των γεγονότων τε χαϊ όντων σννετωτεραν, 
έτερον συνετωτερον ενδέχεται γενέσθαι, ωσηερ ούν τω 
νύν είναι λεγομενω φρονιμωτίρω των τ ε όντων χαϊ τωντχ)* 
γεγονότων ίιά την σννεσιν αντον πιστενειν άζιούμε&α, 
οντω^χαϊ τω μετ αυτόν έσομενω τούτον σννετωτέρω μάλ- 
λον τούτον χ^ρη ηιστεύειν. χαϊ έχείνον γενομενον ηάλιν 
άλλον ίληιζειν γ^ρη σννετωτερον αύτον γενησεσ&αι, χάχει^ 
νον άλλον, χαΙ μέχρις άηειρον. χαϊ άδηλον ηότερόν ηοτε 41 
σνμφωνησσνσιν άλληλοις οντοι η διάφωνα λεξονσιν» διό- 
ηερ ηάν των γεγονότων τε χαϊ όντων σννετωτερος εϊναι 
όμολογη&η τις, εηεϊ ούχ ίχομεν ειπείν διαβεβαιωτιχως οτι 
ούδεΙς ίσται τούτον άγχινούστερος (άδηλον -γαρ), αδί δεήσει 
την τον μετά ταύτα έσομένον σννετωτερον χρίσιν περί- 3ο 
μένβεν χαϊ μηδεποτε σνγχατατί&εσϋ'αι τω χρειττονι. ΐ9α 42 

4. ίατ αν] Ρ1&(ο ΡΙιαβ^. ρ. 264. ΗβΓοάο^. νϋ. Ηοιηβή 11. 
Λ^α ρ. ρ. 492. β. Ιΐίάγουα* θ, 7. νφ οιη V. ίρωτ4ισωμ§ψ V. 
δ.' ανμφ^ψονς V. 11. σΐΛΊτωτ«τ»? βίο ίη&Λ <ιιιο<ΐιιβ ▼. 15 β* 27 

ιη&ΐπ». ον9{%ώτν9ος, "9. 18 συψηωτατοψ^ ν. 20 φροψψντάτψ. 
13. Μη Ι" 
8€χΙ» Βηρ. ' 5 Γ^ λ 



66 (Ρ "77) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ίέ παΐ «ατα ονγχωρί]αιν δώμ^ν οτβ, ονδεϊς τον νηοτί&εμέ- 
ψον οννετον αννδτωτβρος οντ€ Βοτιν οντ€ ίγέν^το σντ€ 

^'στ«ι, ονό^ ως πίστ^νειν αντψ ηροοηκΗ. ίηύ γαρ μάλίστ» 
ο/ σνι/βτο} φιλονσιν Ιν ίτ} %ών πραγμάτων καταοκΒν^ τοις 

5 σα^ροϊς παριστάμενοι ηράγμαοιν νγιη »αί άΧη^ί} ταύτα 
ίοκ€ΐν είναι ηοιεϊν, όταν τι λεγί] ον%ος ο άγχίνονς, ονκ 
εΐαόμε&α ποτερόν ποτέ, ως ε'γει το ηραγμα φύσεως, οντω 
λέγει, η φενδος αντό υπάρχον ως άλη&ίς παρίστησι παΐ 
ημάς πεί&ει φρονεΐν ως περϊ άλη&ονς, ατβ 9η οννετωτε- 

10 ρος των άν&ρωπων απάντων υπάρχων και δια τούτο ύφ 
ημών έλεγχεσ&αι μη δυνάμενος/ ούδϊ τούτω τοινυν σι;/- 
ηατα^ησομε^α ως αληθώς τα πρα>/^ατα ηρίνοντι, δια το 
οϊεσ^αι μϊν αντον άλη&η λέγειν^ οΐεσ&αι δ* οτι δι ύπερ- 
βολην άγχινοιας τα ψενδη των πραγμν^ων ως άλη&η βου- 

15 Χυμένος παριοτάν, α φησι λέγει, δια ταύτα μεν ούν ούδ^ 
τω των απάντων άγχινονστάτω δοκούντι ύπάρχε^ν ίν τ^ 
%ρίσει των πραγμάτων χρη πιστεύειν, 

43 Έι δί φησει τις οτι τη των πολλών συμφωνία δεϊ 
ηροσεχειν, λεξομεν οτι τούτ Μστι μάταιον, πρώτον μϊν 

• 20 γαρ σπάνιον ίσως έστΙ το άλη&ες, ηαϊ δια τούτο ενδέχεται 
ίνα των τίολλών φρονιμωτερον "* είναι, είτα %α\ παντι ηρι- 
τηρίω πλείους άντιδοξούσι των %ατ αύτο συμφωνούντων 
οΐ γαρ οποιονούν άπολιποντες %ριτηριον έτερον τού ουμ- 
φωνεϊσ&αι δοχούντος παρά τισιν άντιδοξούσι τε αύτω και 
25 ηατά πολύ πλείους είσϊ των περϊ αυτού συμφωνούντων. 

44 χο)ρις δ^ τούτων, οι συμφωνούντες ήτοι έν διαφόροις είσι 
δια&εσεσιν η έν μια. ίν διαφοροις μεν ούν ουδαμώς όσον 
ίπϊ τω λεγομενω * πώς γαρ αν τα αυτά ελεγον .περϊ αν- 
τού ; ει δί ίν μια, έπεϊ κα/ ο εΙς 6 λέγων έτερον τι μίαν 

30 έχει διά&εσιν ηαι οντοι πάντες οΐ συμφωνούντες μίαν, 

όσον έπϊ ταΐς δια&εσεσιν αίς προσέχομεν ο^ύδ^ πατά πΧη- 

^ 45 &ος ευρίσκεται διαφορά τις. διόπερ ού χρη τοϊς πολλοίς 

προσεχειν μάλλον η τω ένΐ, προς τω καΐ άκατάληπτον 

2. συν§τωτά%ουΨ 6. {Ιψαι «αΐ ηοηΤψ νο. 18. δίφηνΙίΌ, χρη Χ 
19. ηιστίυην Ο. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Β. (Ρ '"78) 67 

βίναι, κα&απΒρ ίν τω 'πταρτω τρόπω της οχίψΒως νηΒμνη- 
ααμ^ν, την ηατά ηλη&ος διαφοράν των πρΙοΒων , απείρων 
των κατά μέρος ανθρώπων υπαρχόντων και ημών μη 9ν- 
ναμενων απάντων αυτών τάς χρίσεις έπελΌ-εΐν ηαΐ άποφη^ 
ναα&αί τί μ\ν οΐ πίείους των αν&ρωηων απάντων αττο- β 
φαίνονται τί ίέ οι έλάττους• ««} χατά τούτο ούν άκοπος 
η πατά το πλη&ος ηρόηρισις τών κρινόντων. 

ΕΙ ά* ουδ^ τω πλήξει προσεξομεν, ούχ ευρησομεν 4β 
ουίένα ύφ' ού πρι&ηαεται τά πράγματα^ ηαίτοι τοααντα 
πατά ϋυ}^χώρηϋιν ίιδόντες^ 9ιόπερ εξ απάντων τούτων ίο 
άηατάληπτον εύρίαηεται το πριτηριον νφ\ον ηρι&ηοεται τά 
ττράγματα• 

Σνμηεριγραφο μένων δ^ τούτω παΐ τών άλΧων ηριτη^ 47 
ρίων, έπεϊ ίηαατον αυτών ήτοι μέρος η πά&ος η ίνίργημά 
Ιστι τού άνθρωπου, άχόλου&ον μ^ν ην ϊοως έπΙ τι τών ΐ5 
^ίνς Ιέναι τω λόγω ως καϊ περ\ εκείνων Ικανώς είρημενον 
ίν τούτοις* ϊνα άί μηά^ την είάικην ως προς ^αστον άν^ 
τίρρηοίν φεύγειν ίοηώμεν, ολίγα καϊ περί αυτών έί επι- 
μέτρου λίξομεν. πρότερον 9ί περϊ του κριτηρίου τού 9ί ού 
καλουμένου Λαλεξόμε&α. » 

'"' Πολλή μίν ονν καϊ άπειρος αχε&όν η περί αυτό γέγονβ 48 
διαφωνία παρά τοΙς δογματικοϊς' ημείς ίέ πάλιν τού ίμ^ 
μεθόδου προνόου μενοι φαμίν ότι, έπεϊ κατ αυτούς αν-- 
Ωρωπός ίατι το ύφ' οδ κρίνεται τά πράγματα, ουδϊν δί 
οντος ίχοι αν δι' ου κρίνειν δυνηα^ται, κα&άτεερ ιιιαϊ αιίνο}25 
αννομολογουσιν , η αία^οιν καΐ διάνοιαν, έάν δείξω μεν 
ότι ούτε δι* αίο^ηοεως μά^νης δύναται κρίνειν ούτε δια 
μόνης της διανοίας ούτε δι αμφοτέρων αυτών, συντόμως 
προς άπάσας τάς κατά μέρος δόξας ειρηκαμεν' πάοαι γάρ 
δύκούοιν εις τάς τρεις ταύτας άναφέρεσ&αι στάσεις, άρξεί" 49 
με&α δ^ από τών αίσ&ησεων, 

Ούχούν έπεΙ τιν^ς μ^ν κενοπα&εΐν τάς αίσ&ησεις φα- 

7. Λ^η^κι$ς δ»1ιιι&8ίαι, Λ^6αη^*0ΐς £. 10• ««τά] κλΙ κατά ¥0, 
1β• €ΐύΐιμ4ψον Ο, Λίρημένω» οβίβη. πίΓΟί^αβ ηβί(&ϋιΐ8 ίίρημ^ψου• 
25. όντως ίχ€^ ¥0: οοπτ οτιιη νχ δίβρΚ&ηαβ. 



68 (Κ'"79) ΠΥΡΡΩΝ ΕΙΩΝ 

οίν {ονίΐν γάρ νηοΗ€Ϊσ&αι ων άντίλαμβάν€σ&α$ δοκούοιρ), 
οΐ α ηάντα ύηοΗ6Ϊσ&αι νφ* ων οΐονται κινεΐα^αι λέγον- 
αιν, οι 91 τα μίν νηοχ^ϊα&αι τα ϋ μ'η νηοΗΒϊα&αι, τίνι 
ουγχαταβ-τ^αομεϋ^α ούχ έίομ^ν* οντε γάρ τ^ αΙσ&^ηοΒΐ τ^ην 
Βάιαφωνίαν ίηίχρινονμβν , έηεΐ π^ρϊ αντί^ς. ζητονμεν ηότε- 
ρον ΗΒΊ^οηα&εΐ η αληθώς καταλαμβάν€ί , ουτβ έτίρω τίνί, 
ίηδΐ μνι9^ ίατιν άλλο τι ηριτ^ηριον 9ι ού χρη χρίνειν χατά 

50 την ηροχειμένην ύηό&ΒΟΐν. άνεηιχριτον άρα ηαΐ άχατά- 
ληητον ίαται ηοτερον κενοπα&εΐ 'η αΐσ&ηοις η χαταλαμ- 

10 βάνει τι* ω αννεισίρχεται το μή Λεΐν 'ημας τ^ αία^ι^οβΐ 
μονί] προαέχειν έν ττ] χρίσει των πραγμάτων, περί'ης ου* 

51 ίχομεν εΐηεΐν εΐ χαϊ την αρχήν χαταλαμβάνει τι. αλλ* ίοτω 
χατά ανγχωρ'ησιν τάς αίσ&ι^σεις άντιληπτιχάς εΐναι' ούϋν 
γάρ ^τον χαϊ όντως άηιοτοι ενρε'θ'ησονταβ ηρός την χρί- 

16 οιν των Ιχτός νηοχειμενων ηραγμάτων. αί γονν αίο&η^ 
αεις νπεναντίως χινούνται νηο των Ιχτος, οϊον η γεύσις 
νηο τον αντον μέλιτος οτ^ μίν ηιχράζεται οτϊ Λ γλνχά^ 
ζεται, χαϊ η ορααις το αντό χρώμα οτέ μΙν αίμωηόν ο^ί 

52 ^έ λενχόν εϊναι. άλλ' ονύ^ η οαφρηαις έαντί} συμφωνεί* 
20 το γονν μύρον 6 μΙν χεφαλαλγιχος άηί^ς εΙναΙ φησιν , ο 

α μη οΰτως έχων η9ν, χαϊ οι θεόληπτοι 9ϊ χαϊ οΐ φρε- 
νιτίζοντες "'άχονειν 9οχονσί τίνων 9ιαλεγομενων αύτοΐς, 
ων ημείς ούχ έπαχονομεν* χαϊ το αντό ν9ωρ τοις μεν 
ψλεγμαίνονσιν. άη9ΐς είναι 9οχεϊ 9ί νηερβολην ^ερμοτη^ 

53 τος, τοϊς 9' άλλοις χλιαρόν. ηότερον ονν ηάσας τάς φαν- 
τασίας άληΰ-είς είναι φήσει τις] η τάσ9ε μ^ν άλη&εϊς τάσ9ε 
9^ ψευ9είς, η χαϊ 'ψευ9εΐς άηάσας, ειπείν άμηχανον, μη- 
ίέν ημών ίχόντων χριτηριον ώμολογημενον 9ι ού χρινον- 
μεν δ ηροχρίνειν μελλομεν, άλλα μη9^ άπο9είζεως ενηο- 

ιορονντων άλη&ούς τε χαϊ χεχριμενης, 9ιά το μέχρι νυν 
ζητεΐσ&αι το της άλη&είας χριτηριον, 9ι οί χαϊ την άλη&η 

54 άπ69ειξιν ίηιχρίνεσ&αι ηροσηχει. 9ιά ταϋτα χαϊ ο άξιων 

8. άΐλ* ίπίκ^ηόψ V. 14. ι5*το»] ψιμϋν V, 19. ίϊραι] ύναι, Ιί/ηΨ 
Λη φηοϊψ ιΙναΛ? οοΠ. $ 55. η Λάά V. 26. φήσ€^4 Ι.. 27, ί ΨΧ, 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥηΟΊΥΠΩΣΕΩΝ Β. (Ρ'"80) 69 

τοϊς μίν ηα%ά φνσιν ίχονσίΡ Ιν τοι/το/^ ηιοτίύαν, τοϊς ^έ 
ηαρά φύϋίν Λίαπ^ιμένοίς μηίαμώς, άτοηος εοται' οντβ 
2^ρ άραηο&είητως τούτο λέγων ηιστΛν&ηαβταί, οντβ άηό^ 
Θβίζιψ άλη&η %αΙ ηεηρίμερηψ ^ει 9ιά τα προείρημίνα* εΐ 55 
μεψτοι %αϊ ονγχωρηοειε τις τάς μϊν τύν ηατά φνσιν Ιχον- 5 
τΐΛν φαντασίας είναι πίστας τάς άί των ηαρά φυσίν Λια- 
κειμένων απίστους, ηαι όντως άάννατος ενρε&ι^σεταί η άιά 
των αίσ&ι^σεων μόνων χρίσις των έκτος νηοηειμένων. η 
ορασις γονν χα< 'η κατά φνσιν εχονσα τον ηνργον οτ4 μίν 
στρογγνλον ότΙ Λ^ τετράγωνον βΐι^οι λέγει, χα2 η γενσις τα ιυ 
αντά σιτ/α έηϊ μίν των ηεηορεσμένων ά^9ή ΙηΙ Λί των 
ηεινωντων ηδέα φ^ηοϊν είναι, ηαΙ 'η άκοη παραηλησιως της 
αντής φωνής νυκτός μίν ως εύμεγε&ονς αντιλαμβάνεται 
•ημέρας Λ άμαυράς, καΐ ή οσφρησις έπΙ μΙν των ηολλων 5β 
δνσωίη έηι ^ί των βυρσοδεψών ουδαμώς τα αυτά είναι ΐ5 
δοκεΐ, ηα\ η αύτη άφη είσιόντων μΙν ημών εις το βαλα- 
νείον θερμαίνεται ύηό της ηαραστάδος, ίξιόντων ίέ ψύχε-- 
Φ«τί. διόηερ ίηεϊ και «ανα φύσιν ίχονσαΐ αΐ αΙσθησεις 
έαυταϊς μάχονται, καΐ η διαφωνία Ιστ}ν άνεηίχρηος , έηεΐ 
μη Ιχομεν ωμολογημένον δι ου κρίνεσ&αι δύναται, τάς το 
αύτάς απορίας άκολου&εΐν ανάγκη, χαΐ άλλα δί πλείω 
μεταφέρειν προς την τούτου κατασκευήν ενδέχεται έκ των 
ηροειρημένων ήμϊν ηερι των της εποχής τροπών, διοηερ 
ουκ αν είη άλη&ίς ΐοως το την αϊσ&ησιν μόνην δύνασ&αι 
ηρίνειν τά έκτος υποκείμενα. >& 

Ούκούν έπϊ την διάνοιαν μετέλθωμβν "τω λόγω. οΐ 57 
τοίνυν άξιονντες τη διανοία μόνη προσέχειν έν τη ηρίσει 
των πραγμάτων πρώτον μΙν εκείνο ονχ έ^ουσιν δεικνύναι 
οτι καταληπτόν έστι το είναι διάνοιαν. έπεί γάρ ο μϊν 
Γοργίας ουδϊν εϊναι φάσκων ονδε διάνοιαν εϊναί φησι,τινίς 30 
δϊ ταύτην αποφαίνονται νπάρχειν, πώς ονν έπιπρινούσι 
την διαφωνίαν; ούτε γαρ διανοί^, έπεϊ το ζητουμενον 
ουναρπάσουσιν, ούτε αλλω τινί* ούδίν γάρ άλλο εϊναί φασι 

Ι. (ρ τούτος οπι 8ίβρ1ιαηηβ. 14. Λ] 9' ώς? 1β. μΐψ Λάό V, 
17. ίηί Ρ&1>ήοίυ8. 20. όύναψτα^ ¥0, \ 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



70 (Ρ'"8ΐ) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ηατά τ'ην ύηο&ΒΟίν την ^νν νηοηειμένψιν , Οι ον ηρίνεται 
τά ηράγματα. άνεπικρηορ αρ« καΐ άηαταλψιτον ίσται ηο- 
νερον ίοτι ύιάνοια η ονη εατιν' ψ ουνΗοέρχιται *ο μη 
δεϊν μόνη ττ] διάνοια ηροσέχειν έν τ^ των πραγμάτων 

58 Ηρια€ΐ, τί] μηάεηω κατειλημμένη, άλλα χατ€ΐληφ&ω η διά- 
νοια, ηαϊ ωμολογηα&ω το είναι ταύτην χα^' ύηο^εσιν' 
λέγω ΟΤΙ ον δύναται ηρίνειν τά πράγματα* ει γάρ μηδ^ έαν- 
την ακριβώς ορά, άλλα διαφωνεί ηερί %ε της ουσίας αντι^β 
και τον τρόπον της γενέσεως ηαι τον τοηον έν ω εατιν, 

10 ηώς αν δννη&είη τών άλλων τι ακριβώς χαταλαμβανειν; 

59 διδομίνον ίέ ^αι τοί την διάν^ιαν χριτικην εϊναι τών 
πραγμάτων , ονχ ενρησομεν πώς χατ' αντι^ν κρίνον μεν. 
πολλής γάρ ονσης της πατά διάνοιαν διαφοράς^ Ιπειδη 
^τ^ρα μέν έστιν η ΓοργΙον διάνοια, χα&\ην φησι μ^ηδίν 

15 είναι, ^νέ'ρα δϊ η ^Ηρακλείτου, καιΙ^' ην λέγει ποίΐ'τα εϊναι, 
έτερα δ^ η τών λεγόντων τάδβ μεν είναι τάδε δί μη εϊναι, 
νιώς έπιχρινωμεν την τών διανοιών διαφοράν ονχ έίομεν, 
ονδ^ δννησόμε&α εΙπεΐν οτι τη /ιΔν τοι/^θ διάνοια χατα- 

60 κολον&είν ηροσηχει τ^ τούδε δ^ ονδαμώς. ην τε γάρ δια- 
20 νοία τινϊ κρινειν τολμώμεν, της διαφωνίας μέρει σν^^αι^α- 

τ§&έμενοι το ζητονμενον σνναρπάσομεν' ην τε έτέρω τινί, 

ψενσόμε&α οτι μόν^ τ^ διάνοια δει κρινειν τά πράγματα. 

β1 λοιπόν Ικ τών περ\ χριτηρίον τον νφ* ον λεγομένου ^η- 

Μέντων δεικνύναι δννησόμε&α οτι μήτε την άγχινονστέ- 

25 ραν τών άλλων διάνοιαν ευρεΐν δννάμε&α , οτι τε αν ευ- 

ρωμεν τών τε γεγενημένων χαΐ ονσών διανοιών άγχινον- 

ϋτέραν διάνοιαν, έπεί άδηλόν έστιν εΐ πάλιν ταντι^ς ίτί'ρα 

62 ίσται άγχινονστέρα , "Όύ δει προσέχειν αντι^, οτι τε καν 

νποϋ-ωμε&α διάνοιαν ^ς έντρεχεστέρα ονκ αν γένοιτο, ον 

30 9νγκατα&ησόμε&α τφ δι αντί^ς κρίνοντι, ενλαβούμενοι 

μη φευδη τινά λόγον προφερόμενος διά τρ ο'£ντανί7ί ί«χ- 

. ^ο/α^ μετεσχηκέναι δύναται ημάς πει&ειν ότι άλη&ης έστιν. 

ονκονν ονδ^ τη διάνοια μόνψι δεϊ κρινειν τά πράγματα. 

7. μ.ί[ αύτηψ Χ. II. ΜαΙ οιη Χ. 13. οΰαιις οιη V. 15. Ή^α- 
χλιέτου] οί. δοΙιΙβίβηηαοΙιβΓ ρ. 442. 19. ^^ τουδίΨ 20. όοχύμΜν Ο, 
23. λίγομίνων Ε: οί. §47 βχίΓ. 28. «] ί^ ΡΟ. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Β. (Ρ 81) 71 

ΜΙηΙται Χίγίΐν οτι ίι άμφοτίρων. δ ηάΙίΡ ίστίν αΛί- β3 
ρατον ' ου μονσν γαρ ονχ ϋηγοναιν αί αΙα&ι^σΒίς την δίά^ 
¥θίαν ηρός ηατάληψιν, άλλα %αΙ έναντιοννταί αντί}, άμέ-- 
λίΐ γονν έκ του το μέλι τοίαίβ μ^ν ηιηρον τοίσ^Β Λ γλυκύ 
φαΐΨΒΟ&αί ο μ^ρ /ίημόηρηος ίφη μήτε γλυκύ αυτό βϊ^αι » 
μι^τε ηίκρον , 6 9^ * Ηράκλειτος αμφότερα* ηαϊ έηϊ των 
άλλων (ίΐο&ησεων τε καϊ αίσ&ητων ο αυτός λόγος, ούτως 
άηό των αίο&ηοεων ορμώμενη η ίίάνοία διαφορά τε καϊ 
[ίΐταγόμενα άηοφαΐνεα&αι αναγκάζεται, τούτο ίλ άλλότριόν 
έστί κριτηρίου καταληητικού. είτα κάκΒίνο λεκτέον. ητοί 64 
ηάααις ταίς αΙβ-^-ηοεοι κα\ ταίς ηάντων διανοίαις κρινούοί 
τα ηράγματα η τιαίν. - άλλ' εΐ μίν ηάοαις λέξει τις, αδύ- 
νατα άΐιωοει τοααύτης μάχης έν ταΐς αία&ηαεαι ηαΐ έν 
ταίς διανοίαις έμφαινομενης , άλλως τε και έηεΐ της Γορ- 
γιου διανοίας άηόφασίς ίοτι τδ μη δείν μήτε αίσ&ήσει 15 
μήτε διανοΐοί ηροσεχειν, η^ριτραπήοεται ο λόγος, εΐ δϊ 
τΐϋίν, ηί5ς κρινούοιν ότι ταίσδε μίν ταΐς αίσ&ηοεαι καΐ 
«5 διανοίφ ηροσεχειν δεί ταίσδε ίέ ον, μη έχοντες κριτής 
ριον ωμολογημενον δι ου τα ς διαφόρους αίο&ήσεις τε καΐ 
διανοίας ίηικρινούσιν $ ην δ^ λέγωσιν οτι τάς αίσ&ήσεις 65 
και τάς διανοίας τη διάνοια καϊ τάϊς αισ&ήσεοι κρινούμεν, 
το ζητουμενον συναρηάζουσιν * ηερϊ γαρ τον βΙ δύναται 
τις δια τούτων κρίνειν ζητούμεν. είτα κάκεΐνο ρητίον ότι ββ 
ήτοι ταΐς αίσ&ήσεσι τάς τε αίο&ήσεις καϊ τάς διανοίας 
κρίνετε, η ταϊς διανοίαις τάς τε αίσϋ^ήσεις και τάς^δια^^Β 
νοίας, η ταίς τε αΙσ&ήσεοι τάς αίσ&ήσεις καϊ ταϊς δια^ 
νοίαις τάς διανοίας, η ταίς μ^ν 'αΐσ^σεοι τάς διανοίας 
τη δ^ διάνοια τάς αίσ&ήσεις. ει μίν ουν ταΐς αίσ&ησεσιν 
η τη διανοΙα αμφότερα κρίνειν ^&ελήσουαιν, ονχετι δι α/- 
α&ηαεως καϊ διανοίας κρινούοιν αλλά δι ενός τούτων, όηερ 30 

2Γ. αί Λάά V. 11. όίαφηψίαις Ον. 13. ίρ ρο8( χα* οιη V. 17. ροβΐ 
τ^α/ι» Ρ2ΐ5πεία8 ^(Ιά, <|ααβ 1ίΙ>ή γ. 21 ροβ( Ηρινοΰμιν ροηιιηί, τισΐ ό^ μη 

18. τί/] τζ^ί τι} Ψ 21. ηαΐ νάς V, τ< ηαΐ ^Ο, ρθ8( %^%Ψθνμ%9 Ιλι- 
(-αη&ιη ϊίΗβπιηιιιί 18, Ιαιη τ^οΐ δί μη Τ. 22. τον] τοντον Ι^βν. 

23. τον^ο αν: οογγ Ρα1>Γί€ίιΐ8. 25. ηρίνηαΐ' Ι». 26. η — 27. δαί" 
νοίας, οιη ν._ 26. «] μ^ν Ι*. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



72 (Κ '"82 '"83) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

αν ξλωνται ' ηαι ηαραχολον&ι^αοναιν '^αντοϊς αί ξμηροσ&εν 
67 Βίρημέναί άτίορίαι. ύ ί4 ταϊς αΙαϋ"ηα6α τας αίσ&ηϋβίς 
ηαΐ τί} διάνοια τάς διανοίας Ιηιηρινοναιν, έη9ΐ9η μάχονται 
%αϊ αΙσ&ησ€ΐ£ αίσϋ^ησεαι κα} δυίνοιαι διανοίαις, ηντινα αν 
5 Χάβωοιν άηο των μαχόμενων αια^ηαεων ηρός την κρίσιν 
των άλλων αία&ηοεων, %6 ζητονμΒνον ονναρηάαουαιν* μέ- 
ρος γαρ της διαφωνίας ως ηιοτόν ηδη ληψονται ηρος την 
βθ των ίη Ιαης αντω ζητουμένων Ιπίηριοιν• 6 δϊ αυτός και 
έπϊ των διανοιών λύγος. €1 δί ταϊς μ^ν αίοΰ-ηοεοι τάς δια- 
ιυ νοίας έηικρινοΰσι τη διάνοια δί τάς αΙα&ηα€ΐς , 6 διάλ- 
ληλος ευρίσκεται τρόπος, Ηα&* ον ϊνα μίν αί αίσ&ησεις 
ΙπιχριΘ-ωοι , δει ηροκεκρίσ&αι τάς διανοίας, 'ίνα δ^ αί δια- 

69 νοιαι δοκιμασ&ώσι , χρη ηροδιακρίνεο&αι τάς αίσ&ηαεις» 
Ιηεϊ οϋν μήτε υπό των ομογενών τα ομογενή κριτήρια 

15 δύναται έπιχρίνεΟ'Θ'αι μητ9 υπό ενός γένους αμφότερα τα 
γένη μήτε υπό των ετερογενών εναλλάξ, ου δννησόμε&α 
ηροηρίνειν διάνοιαν διανοίας η αϊσ&ησιν αίσ&ηοεως. δια 
δ)ί τούτο ούδ^ ίξομεν δια τίνος ηρινούμεν* εΐ γαρ μητβ 
ηάσαις ταίς αία&ησεσι και ταϊς διανοίαις ηρίνειν δυνησο- 

20 με&α, μήτε εισομε&α ποίαις μίν δεΙ ηρίνειν ποίαις δϊ μη, 
ούχ ε%ομεν δι οί κρίνου μεν τα πράγματα, ωοτε καΐ δια 
ταύτα άνύπαρκτον αν εϊη τό ηριτηριον το δι ου- 

70 "Ιδωμεν οϋν έξης περί του κριτηρίου κα&' δ κρίνεσ&αι 
λέγουσι τά πράγματα, πρώτον τοίνυν έηεινο ίοτιν εΙπεΙν 

25 περϊ αυτού οτι άνεπινοητός ίοτιν η φανταοία. λέγουσι 
γαρ φανταοίαν είναι τύπωσιν έν ηγεμονικω. έπει ούν η 
φυχη καΐ τό ηγεμονικόν πνεύμα εστίν η λεπτό μερέστερον 
τι πνεύματος , ως φασίν , ου δυνησεταί τις τύπωσιν έπι- 
νοεΐν έν αύτω ούτε «ατ είσοχην καΐ έξοχην, ως έπι των 

3ϋ σφραγίδων όρωμεν , ούτε κατά την τερατολογονμένην έτε- 
ροιωτιηην' ου γάρ '" αν μνήμην τοσούτων άναδέξαιτο ^βω- 
ρημάτων οσα συνίστησι τέχνην, έν ταίς έπιγινομέναις έτε^ 

β. ουνα^ηη^ουα^ ΕΟ. 13. η^ο^ιαχ^ϋ^ιΐσ^α» Χ. &η προ^Α£νΐί^»> 

ψήϊα&αιί 24. ίΐηίΐν τι ηιρϊ ρα, 25. άηίς ανόητος ΡΟ : V οηίιη, <ιιιαβ 
ιηΙβΓ ίΐηιϊρ βί ίατιρ ΪΒζηηίητ, οιη. 32. έη^γιρο/ιέραις ΡΟ. 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Β. (Ρ"'84) 73 

ροίωαεϋί τάν ηρονηοκείμέι^ων άηαληφομΑνων. βΙ μέντοι 71 
%αϊ Ιηινοη^'ηναί ίνναιτο η φαντααΐα^ ακατάΐτ^ητος εαται* 
ίη^Ι γαρ ηά&ος έστϊν "ηγεμονιηου , το 9ϊ ηγεμονιηον ου 
%αιταΧαμβάνεταί, ως ΙίείΙαμεψ, ουδϊ το ηά&ος α^ον ηατα- 
ληψ6μ€&α• είτα εΐ %άϊ ίοίημεν οτί παταΧαμβάνεται ή φαν- 72 
ταοία, ον δνναταί ηρίνίο&αι [χαι] %ατ αντην τα πράγματα* 
ον γαρ Λι έαντης ίηιβάλΧει τοις ίητός χαΐ φανταοιούται 
η διάνοια^ ως φασίν, άλλα &ιά των αΐβ&ησεων, αΐ 6ϊ αία&η- 
οδίς τα μίν έητός νηοηείμενα ον κάταλαμβάνουοιν, μονά 
9έ, ει αρα, τα έαντών ηά^ί]. %αϊ η φαντασία ονν τον ιο 
ηά&ονς της αϊα&ηαεως βοταί, οηερ διαφίρεί τον έητός 
νποηειμένον* ον γαρ το αντό έστι το μέλι τω γλνχάζε- 
α&αί μΒ %α\ το άφίν&ιον τω ηιχράζεσ&αί, άλλα άιαφίρεί. 
βΙ άί διαφέρει τούτο το πά&ος τον έκτος νηοηειμενον , η 73 
φαντασία ίσται ονχί τον έητός νηοκειμενον άλΧ έτερον ι$ 
τίνος ^ διαφέροντος αντον> εΐ ονν κατά ταύτην κρίνει η 
διάνοια, φανλως κρίνει και ον κατά το νποκείμενον. διό- 
ηερ ατσηόν έοτι το κατά την φανταοίαν τά έκτος κρίνε^ 
ο^αι λέγειν. αΑλ' ονδ^ τοντο εστίν εΐηεϊν οτι η ψνχη 74 

καταλαμβάνει διά των αίσ&ητικών πα&ών τά έκτος νηο- το 
ΚΒΐμενα διά τό όμοια τά πά&η των αίο&ησεων εϊναι τοις 
έκτος νηοκειμενοις, ηό&εν γαρ εισεται η, διάνοια εΐ ομοιά 
έοτι τά ηά&η των αίο&ησεων τοις αίσ&ητοϊς, μήτε αντη 
τοις έκτος έντνγχάνονσα , μήτε των αία&ησεων αντ^η την 
φυοιν αντων δηλονοών άλλα τά έαντων ηά&η, κα&άηέρ 7& 
έκ των τρόπων της έηοχής έηελογιοάμην, ωσηερ γάρ ο 75 
άγνοων μίν Σωκράτην εΙκόνα δϊ τούτον ^εασάμενος ονκ 
οίδεν ει όμοια έοτίν η είκων τω Σωκράτει, οντω καΐ η 
διάνοια τά μϊν ηά&η των αισΰ-ησεων έηοητενονσα τά 
δί έκτος μη θεωρούσα ονδί ει ομοιά έστι τά των αίσ&η- 30 
σεων ηά&η τοίς έκτος νηοκειμένοις εισεται* ονδΐ κα&* 
όμοίεεαιν άρα δννηοεται ταίι^οί κρίνειν^ κατά την φαντα- 
οίαν, άλ).ά δω μεν κατά σνγχωρησιν, "'ηρός τφ έηινοεϊ- 7β 

5. ιΐταύ] ιΐ ίΐτα V. οτι] ο V, β. όύναο&Μ V. , 17. φονλος V. 
24. ηΐα^σιωψ αντύν αυτίί ¥Β, 33. τφ Χ, το οβίβή. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



74 (Ρ 84) ΠΥΡΡΩίίΕΙΩΝ 

σ&αί την φαντααίαν %αΙ καταλαμβά^εσ^αί , Λ* και έηΐ" 
(ίΒητίκην εϊναί τον ηρίνεο&αί κατ αντην τα η^αγματα, 
καίτοι τον Χόγον πάν το εναντίον νηομνηααντος. ονκονν 
ήτοι πάαψ] φαντααία ηιοτεναομεν , κα&' ην βλβ/β ηασας 
δ τάς φαντασίας αηίατονς ΒΪναί, καϊ περίτραηηοεταέ ο λόγος 
€ΐς το μη είναι πάαας τας φαντασίας ωστβ καΐ κατ αντάς 

77 κρΙν€σ&αι άννασ&άΐ τα πράγματα. (Ι ά^ τιαίν , ηώς ίπι- 
κρίνου μεν οτι ταΐοΰε μϊν ταΐς φαντασίαις ηιοτεύβΐν ηροσ- 
ηκει ταίσβε ίέ άηιοτείν ; ει μ^ν γαρ άνευ φαντασίας, Λά- 
ιο οονοιν οτι παρέλκει η φαντασία ^6ς το κρίνενν, εΐγβ 
χωρ}ς αυτής κρίνεσ&αι &ννασ&αι τα πράγματα [τινα^ λε- 
Ιονσιν* ει ίέ μετά φαντασίας , πώς ληψονται την φαντα^ 
σίαν ην παραλαμβάνοναι ηρός την τών άλλων φαντασιών 

7Θ κρίσιν; η πάλιν αντοΐς άλλης φαντασίας άεησει προς %'ήν 

15 κρίσιν τών άλλων φαντασιών, καϊ εΙς την εκείνης κρίσιν 
άλλης, καϊ εΙς άπειρον, άάύνατον 9^ άπειρα έηικρΙναΓ 
ά&ύνατον άρα ενρείν ποίαις μίν φαντασίαις ως ηριτηρίοις 
δεΙ χρησ&αι ποίαις ίέ ον(ί«/-ί€5ί. έπεί οϋν καν ίώμεν οτι 
κατά τάς φαντασίας ίεϊ κρίνειν τα πράγματα, έκατερω&εν 

90 ηεριτρεπεται 6 λόγος, καΐ έχ του πάστ} πιστ&ίειν καϊ Ικ τον 
τισΐ μίν πιστενειν ως κριτηρίοις τισϊ ίέ άπιοτείν, σννάγε^ 
ται το μη 6εϊν τ ας φαντασίας προς την κρίσιν τών πραγ μασ- 
τών ως κριτήρια παραλαμβάνειν. 

79 Ταντα μϊν άρκεΐ ννν είπεϊν ώς ίν νηοτνηώσει καΐ 

25 προς το κριτηριον κα&' ο κρίνεσ&αι τα πράγματα έλεγχο, 
εΐϋέναι 91 χρη οτι ον πρόκειται ημΐν άποφηνασ&αι ότι 
άνύπαρκτόν έστι το κριτηριον το της άλη&είας (τούτο γαρ 
ίογματί'Λον ) ' αλλ' Ιπεϊ οι δογματικοί πι&ανώς ίοκονσι 
κατεοκενακέναι ότι Μστι τι κριτηριον άλη&είας, ημείς αν- 

^τοΐς ηι&ανονς άοκονντας είναι λόγονς άντε&ηκαμεν , οντε 
ότι άλη&εϊς είσι ίιαβεβαιονμενοι οντε ότι πι&ανώτεροι 
τών ίναντίων , άλλα δια την φαινομενην ϊσην ηι&αν^τητα 

4. πιοτιναοαιν τη τισίν. χάΐ §1 μ\ν ηάαψ χαΐ τ•} /ίημοκ^(του, πα^ Ψ 
β. ίΐναί' πκηας ηασα^Ψ <Ϊ6βί(ΐ6Γ&1>&( ίΗ 6(ί&πι δίβρίιαηυβ. 12. φαν- 
τααίας βιηοίΐ, ηώς ΡΟ. -η}* οπι V, 20. ηάσρ Χ: οβίβπ η&οί 



ΟίΟίυζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΚ Β. ιν^δ^Κ) 75 

Ίοντωρ ¥€ %9ίψ λόγηψ ηαΐ %Λψ ηηρα τοις Λφψμ^ίταοΗς μ»- 
μέψω¥ ψηψ ίηοχητ συράχοψτες. 

Ει μέντοι %α\ ύοίτ^αψ μλ&' νη^^^ίτ £•ιηβ4 η η^ θ• 
αλη&ίίος πρη^ηριοψ, αχ^στστ βΌψΙσΜ^Λ$ '^μλΙ /^β^β^•^, 
έαν νηομψιηΌωμ^ν οτι , οσ^τ #ιη ^οίς λ^γομίψ^ίς νηο μτ ^ 
&ογμ€ηηΝύΡ, α^'ύηαρντος μίψ ^σν#τ % αλη&αΛ αι^νηοσι«νντ 
^£ ψο ά7.ηϋ^ίς» νηομΜμη^ΟΈΦμεν Λ ονιως. ϋγ^τοέ Ομλ- ^1 
φέρειψ %ης άΙι;&€{ας το αλη&ίς τρηι^ίς, ονα'α σνονα«« 
ίννσμΈί, ουαία μϊψ Ιηύ το μΐψ άλη^ίς βο■•/^^^τό^ <οτβ^ 
(αξίωμα γαρ Ιστι παϊ λικτοψ) ιζ ΛΙ άλη&^ία σ»/ι« {ίσ%Μ γαρ ιυ 
έΛΜΟΤί^μη ηάντ^βν άΙν,^Λψ αη•φα9%αίη9 η Λ^ έη€σ%τ^ι^ ηίς 
€χον ιηγβμσηηίν ωοη^ρ παί ιξ ηΛς «χονοβ χύρ κιγμι;^ το 
Λέ 'ηγΒμοψίκοψ αωμα' /οτι /αρ »βτ' αιττΜ'ς ΜΨ£νμα), αν- %* 
στΐ3Τ<κ< <^έ ^η^Ι το μ€Τ αλη&ίς άηίονψ τί έα%»ψ, 0μόψ "^ρ• 
ΰίαλί/ομαί,** ^ όέ άΐη&^ία αηό %ης ηοΐλήτ αλη^ίψ γρ ω ΐ5 
α^ω^ α%Μα%α%αι , ύνψάμ€ί ϋ έκΛ η μίψ άΐη^^ία ΙηΜΟ^ψ- β3 
μης έχβ^αί, το ί^ αλη^^ς οα ηάττως. ίίόη^ %η9 /μτ 
άλΐ7«^βΐαν Ιψ μάτψ αηανόαίψ ψαο}ν βίραί, το Λ άΐη&ίς 
ηαΐ ^ ψαιύΐψ ' έί^ίχηαέ γαρ τ•Ψ ψαυλοψ άλη9ί^ τ< βΙΐΜίτ• 
τβίΟτα μ^ψ οί ίογμα%ηΜ' ^μ€ίς Λ ηάλίψ αης «βτα %ηα 84 
ονγγραψηψ ηροα§ρέα€ως σ%αχαζόμ9¥0ΐ ηρος μάταια το αλη-- 
&1ς ^ψ αονς λίγους ηοίηαομ^^α , Ιηύ ανμπ€ρ$γραψ€9αΜ 
%αύ%ψ ααϊ η άΙη&Μα, αύοτημα %ής ήψ άλη^Λψ γτωα^ως 
ύψαι λη^μίψ^. ηάλιρ ό^ έα€Μ τωψ λογωψ οί μέψ ααι χα- 
^ο1«ΜΤ«ρο<, α Μψ Λντην την νηόαταατ τον άλη&αύς 75 
ηίΨονμΜψ, οί ϋ ^ίίΜοί, 9ί ωψ ί^ηψνμεν οτι ονα %α%ηβ §ψ 
φωτ^ το αΐη&^ς η έψ λεχτψ η έν τ^ 'Μ99%0€% %ης &ίααο{ας, 
νους ηα•&ολίΜω%ερους ίκ&ία&αι μόνους «ς ηρος το ^ιβ- 
ρον άρηέίν "'ηγουμ^^α• Λσηιρ γαρ τείχους ϋ^^μΛίψ «τ- 
τ€ν€χ&έψτί ααΐ τα ύη^ρηείμ^ψα ηάψτα αυγκα%αφίρ$%αί, οΰτω » 
τη τ4ίύ άλη^θ-ούς ύηοστάοΒΐ 9$ατρίηομέντ; ηοί βΙ «βρτα μέ- 
ρος των ίογματηων βύρεαύογίαι αυμπερίγράφονταί. 

^ιαίρωνίας τοίννν ούσης περί του αλη&οΰς ηαρα τοίς 85 

14. έπΙ ν. το μ^ρ] μ^9 το £. 15. τίΐς οιη Ι.. 32. ^Οψ 

ΛΑά V. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



76 (Κ'"87) ηΥΡΡΩΝΕΙΩΡΐ 

\ 

ίογματιχοίς, Ιηύ %ινΙς μέν φαοιν βίναί η άΧη&^ς τΐί^^ς 
Λ μψ^άίι^ ΒΪψαι άλί]^ε£, ονη ένϋχ^ναί τψ ίίαφηνιαν έηι^ 
ηρίί^αί, ίπβίδ'η ό λέγων ύναί τί άλ7]^^ς οντβ αν^υ άηο- 
Λείξ^ως τούτο λίγων ηίοτεν&ηαεταί Λα τ^ην διαφωνίαν " ην 
$%Β Ηαϊ αηόίειξιν βονληται φέρειν , ην μϊν ψενίή ταντην 
είναι συνομολόγηση^ , αηιστος εσται, άλη&η 9ί την από- 
δειξιν είναι λέγων εΐβ τον άιάλληλόν τε έμπίητει Αο/ο^ παΐ 
αηόδειξιν αΐτη&ησεται τον άλη&η αντην νπάρχειν, %αΙ 
ίκεΐνης άλλην, παΐ μέχρις άηείρον.. αδύνατον 9^ αηειρα 

10 αηοίεϊξαι ' αδύνατον αρα γνωναι %α\ οτι Ιστι τι άλη&έβ. 

θβ χαΐ μην το τί, όπερ φασιν είναι πάντων γενιηωτατον, ήτοι 

άλη&^ς η ψευδός ίστιν η οντε άλη-θ'^ς οντε ψεύδος η ιιαί 

ψεύδος και άλη&ές. εΐ μϊν ονν ψεύδος αυτό είναι φη^ 

σουσιν, όμολογησουσιν οτι ίοτι πάντα ψευδή, ωσπερ γαρ 

ίδίπεϊ το ζωον (μψυχόν έστι, ηαΐ πάντα τα ζώα τα ηατά 
μέρος εμψυχά έστιρ, ούτως εΐ το γενικωτατον πάντων το 
τΐ ψευδός έοτι, ηαΐ πάντα τα ηατά μέρος εσται ψευδή παΐ 
ούδϊν άλη&ές. φ συνεισάγεται το μηδ^ν είναι ψεύδος* 
χαΐ γαρ αυτό το '* πάντα έοτι ψευδή** ηαΐ το "βστι τι ψεύ- 

^οδος" των πάντων ηα&εστως ψεύδος εσται. ει δ^ άλη&ες 
έστι το τΙ, πάντα εσται άλη&ή* ψ συνεισάγεται πάλιν το 
μηδίν εϊναι άλη&ές, εΐγε ηαΐ αυτό τούτο τι υπάρχον, λέγω 

87 δ^ το μηδ^ν είναι άλη&ές , άλη&ές έστιν, εΐ δϊ καϊ ψεΰ-- 
δός εστί και άλη&^ς το τι, εχαστον των χατά μέρος ηαΐ 

26 ψεύδος εσται χαΐ άλη&ές. έξ Ου συνάγεται το μηδΙν φύ- 
σει αλη^ϊς είναι* το γαρ φύσιν έ'χον τοιαύτην ώστε είναι 
άλη&ές, πάντως ούη αν εϊη ψεύδος* εΐ δ* ούτε ψευδός 
έστιν ούτε άλη&ίς το τί^ ομολογείται οτι ηαϊ πάντα τά 
έπϊ μέρους μήτε ψευδή μήτε άλη&ή εΙνάι λεγόμενα ον% 

30 Ισται άλη&ή, "'««} δια ταύτα μϊν ούν άδηλον ήμίν ίσται 

88 εΐ ^στιν άλη&ές, προς τούτοις ήτοι φαινόμενα έστι μό- 
νον τα αλη&ή, ή άδηλα μόνον, ή των άλη&ών τα μίν 

β. άπιστα V. ^ τή»» Ε(1ί1 V. 8. τον οιη Ι.. 9. /*ιί^ρ» «ί« άηί*- 
^ν β. 12. οντί ψίύδός ούτι αΐη&^ς V. 15. το] «• ΕΟ, 

18. 27. χριυδ^ς Ι». 25. οννΗοάχααί ΕΟ. 26. <?^«* «Χη&^ς' V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Β. (Ρ 87) 77 

ά9ηΧά ίατι μ Λ φαινομ^α ' ^9ϊν ^ί τούτων ίστϊψ άλη^ 
^(δ, «ί Λ€ΐξομ€ν* ονίίν αρα ίστϊν άλη&ές. «/ μίν ούν 
φαινόμενα μοψον ΙστΙ %ά άΧη&η, ήτοι ηάντα %ά φαινό-^ 
μένα λέξοναν είναι άλη^η ^ τινά. ηαΐ εΐ μ\ψ ηάντα, 
περίτρεηβταί ο λόγος* φαίνεται γάρ %ιαι το μηδϊν ύναι 5 
άλη&ες. εΐ ϋ τινά, ανεηιχρίτως μίν ου 9νναταί τις λί^ 
γειν οτι τάδε μεν ίατιν άλ^η&η τάάε ί^ ψενδη, ηριττ^ρίψ δ^ 
χράμενος 'ητοι φαινόμενον είναι λέξει τούτο το ηριτηριον 
η αίηλον• ηα\ αίηλον μΙν ούάαμως' μόνα γάρ νποηει^ 
ται νυν άλ^&η τα φαινόμενα, εΐ δ^ φαινόμενον , ίηεΐ θθ 
ζητείται τίνα μΙν φαινόμενα έστιν άλη&'η τίνα δί ψενδη, 
καΙ το λαμβανόμ^ρν φαινόμενον ηρός την ηρίαιν των 
φα3νομένων ηάλιν έτερον 9εησε^αι ηριτηρίον φαινομένου, 
ηαπεϊνο άλλον, *αΙ μέχρις άηείρον. αδύνατον δί αηειρα 
Ιηριρίνειν* αδύνατον άρα χαταλαβεΐν εΐ φαινόμενα ίατία 
μόνον τα άλη^. ομοίως δί ηαϊ ό λέγειν τά άδηλα μό^ 90 
νον είναι άλη&η ηάντα^μ^ν ου λέξει είναι άλη&η (ου γάρ 
%αΙ το αρτίους εϊναι τους άατερας άληϋ-ίς είναι λέξει ^ το 
ηερητούς νοντονς ύηάρχειν)' εΐ δ^ τινά, τίνι %ρινονμεν 
οτέ τάδε μΙν τά άδηλα εοτιν άλη&η τάδε δ^ ψευδής φαι-το 
νομενφ μ^ν γάρ ουδαμώς ' ει δΐ άδηλφ ίηιζητούμεν τίνα 
των άδηλων έατϊν άλη&η ηαϊ τίνα ψευδή, δεηοεται ηαΐ 
τούτο το άδηλον άδηλου έτερου τον έπιηρινουντος αυτό, 
ηάηεϊνο άλλου, %αΙ μέχρις άηείρου* διόηερ ούδί άδηλα 
μόνον Ιατι τάλη&ή. λείπεται λέγειν ο,τι .των άλη&ων τά 91 
μεν έστι φαινόμενα τά δί άδηλα ' Μάτι δ^ ύα\ τούτο ατο- 
η^ν> ήτοι γάρ ηάντα τά τε φαινόμενα ηαΐ τά άδηλα έστιν 
άλη&ή, η τίνα φαινόμενα ιιαΐ τινά άδηλα, εΐ μϊν ουν 
ηάντα, ηάλιν ηερηραηησεται ό λόγος, άλη&ονς είναι Λ- 
δομίνον Λαϊ τού μηδίν είναι άλη&ίς, λεχ&ησεταί τε άλη- 3ο 
&^ς «ο2 το άρτίονς εϊναι τονς άοτέρας %α\ το ηεριττούς 
τούτους ύηάρχειν, εΐ δί τινά των φαινομένων ηαΙ τινά 92 
των άδηλων ίατιν άλη&η, ηως έηιηρινούμεν οτι των φα^ 

9. νΐΜΧϋ^α» να. 16. &9ηΚα μοΨΛ Ι.. 30. τ$] 32 ^.. 



78 (Ρ '"88) ΠΥΡΡΩΝΕΤΩΝ 

νομένων τά09 μίν ίοτιν άΧη&η τάΛ€ όί ψβνάη; εΐ μΐψ διά 
φαινομένου, εΙς άηβιρον έηβάλΧεται ο λόγοζ ' €ΐ ίί &$ «Λ^- 
λον, ίτίΒί χαϊ τα αάι^λα Κείται ΗρΙσ^ως, ηάλίν τούτο τύ 
αΛηΧον "'9ίά τίνος ηρί'ίΗ^αίται. «/ μίν δίά φαινομένου , ό 
Βίιάλληλος εύρίοχεται τρόπος, £ΐ ί^ ίι άδηλου, 6 $1ς αηδΐ-* 

93 ρον έί(βάλλων. ομοίως άί ηαϊ ηερϊ των ά&ι^λων λειιτέον ' 
ό μϊν γαρ αάηλω τινι χρίνβΐν αυτά ίπιχ^ιρων €ΐς άπειρον 
ίηβάλλίται, ό δ^ φαινομένψ η αΒί φαινόμβνον ηροαλαμβά-- 
νων εΙς απαρον", η έηΐ αδηλον μεταβαίνων εΙς τον Κιάλ- 
ια ληλον. ψευδός άρα • έοτΐ το λέγειν των άλη'&ών τά μ^ν 

94 είναι φαινόμενα- τά δ^ άδηλα* εΐ ουν μήτε τά φαινό" 
μενά έοτιν άλη&η μήτε τά άδηλα μόνα, μήτε τινά μίν 
φαινόμενα τινά δί άδηλα, ουδέν έατιν αληθές, εΐ δ^ μη- 
δέν έστιν άλη&ές, το δε ηριτηριον δοπεί προς την πρίοιν 

16 του άλη&ούς χρησιμενειν , αχρηοτον %α} μάταιόν έατι το 
χριτηριον, %άν δώμεν αυτό κατά συγγωρησιν Ιχειν τινά 
ύπόατασιν• »αϊ εΐγε ίφεητέον περί του εΐ Ιοτι τι άλη&έ^, 
άηόλου&όν έστι τους λέγοντας ως διαλεχτιπή έστιν έηιοτημη 
ψευδών ηαΐ αλη&ων ηαΐ ουδετέρων προπετευεσ&αι. 

95 '^ίπόρου δ^ του κριτηρίου της άλη&εΐας φανέντος, ούτε 
περϊ των εναργών είναι δοκουντων, όσον έπΙ τοϊς λεγομέ-- 
νι^ις υπό %ων δογματικών, Ηι οίον τέ έστι διισχυρίζεσ&αι, 
ούτε περϊ τών άδηλων * έπεί γάρ άπό των εναργών τειυτα 
ηαταλαμβάνειν οΐ δογματικοί νομίζουσιν, ίάν Ιπέχειν περί 

^τών εναργών καλουμένων αναγκάζω με&α , πώς αν περϊ 
9β τών άδηλων άποφαΐνεο&αι τολμηοαιμεν; έη πολλού δ^ του 
περιόντος καϊ προς τά άδηλα τών πραγμάτων Ιδίως έν- 
στησόμε&α, καΐ επειδή ταύτα διά σημείου τε %α\ απο- 
δείξεως καταλαμβάνεσ&αι καΐ κρατύνεσ&αι δοκει, διά βρα- 

3οχέων ύπομνηοομεν οτι καΐ περϊ του σημείου καϊ περϊ της 
αποδείξεως Ιπέχειν προσήκει, άρξώμε&α δ^ άπό σημείου ' 
ηαϊ γάρ ή άπόδειξις τω γένει οημείον είναι δοκει. 

Ι,δί οιη ν. 2. 6: οιη V. 3. το οιη Ι,. - 4. ιϊ\ κάί ίΙΨ 
5. ^/ οιη V, 12. έστιν] μόρα ίατϊν δ(6ρΙι»ηιΐ8. 16. όοχΑμΛΨ ΥΧ. 
31• άρξ6μ%^α Χ 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Β. (Ρ'"99) 79 

Των η^αγμάτων τοίνυψ ηοινά τους ίογματίκονς τά 97 
μέν ίατι ηρόάτ^λα τά Λ^ αίηΧα, %α\ τύν άδηλων τα μ^9^ 
ηα&άπαξ άδηλα τά δ^ ηρός καιρόν άδηλα τά δί φύσβί 
άδηλα. %αΙ ηρόδηλα μίν εΙναί φαα τά ίξ έαντων €ΐς γνω^ 
αν ημϊν ίρχομενα, οίον ίοτι το ημέραν €ΐναι, πα'^άπαξ^ 
δί άδηλα α μη ηέφνΗβί^ εΙς την ημετέραν πίητειν «ατα- 
ληψιν, ως το άρτίονς ΒΪναι τους (ίστίρας, ηρος ηαίρον δ^ 96^ 
άδηλα άπ€ρ την φνοιν Ιχοντα ίναργη ηαρά τινας εζωάεν 
ηβρίστάϋΒίς "'κατά καιρόν ημίν άδηλεϊται, ως ίμόϊ νυν η 
των *Α&ηναίων ηολις, φύοΛί δί άδηλα τά μη έ'χοντα φι/- ίο 
σιν ύηό την ημβτέραν ηίητ^ίν ίνάργ^ιαν, ως οί νοητοί 
ηοροί * ουτοί γάρ ούδίηοτβ ίξ έαυτων φαίνονται, άλλ' $1 
άρα, ίξ έτερων παταλαμβάνεο&αι αν νομιοϋ'Μϊεν, οίον των 
ιδρωτών η τίνος ηαραηληοιου. τά μ^ν ουν πρόδηλα μη 99 
δΒΪοΑ'αι αημ$ίου φαοίν' έξ εαυτών γάρ αυτά ηαταλαμβΰ^ι& 
νεσ&αι. άλλ' ούδ^ τά %αβ'άηαξ άδηλα άτ$ δη μηδ^ την 
άρχην ηαταλαμβανόμενα. τά δ^ προς καιρόν άδηλα καϊ 
τά φύσει άδηλα δια σημείων μίν καταλαμβάνεσ&αι , ου 
μην διά των αύτων, άλλα τά μϊν προς καιρόν άδηλα δια 
των ύπο^μίνηστικων , τά δ^ φύσει άδηλα διά των ίνδεικτί-Ίο 
κων* των ουν σημείων τά μεν ίοτιν ύπομνηστικά ηατ 100 
αυτούς τά δ' ενδεικτικά, καΐ ύπομνηστικόν μ^ν σημείον 
ΐξολοϋσΐΛ^ δ συμηαρατηρη&Ιν τω σημειωτω δι ίναργείας 
άμα τω ύπύπεσείν, εκείνου άδηλου μένου , άγει ημάς εις 
ύπόμνησιν του συμπαρατηρη&εντος αύτω και νυν εναργως η 
μη ύποπίπτοντος, ως έχει ίπ\ του καπνύύ και του πυρός. 
Ινδειχτικόν δέ εστί ση μείον, ως φασίν, ο μη συμηαρα^ 101 
τηρη^^ν τφ σημειωτω δι εναργείας, αΑΑ' ίκ της Ιδίας φύ^ 
οεως καϊ κατασκευής σημαίνει το ου έστϊ σημεϊον, «σ* 
περούν αΐ περί τό σ^ώμα κινήσεις σημεία εΐαι της ψυχής, ^ο 
ό^εν καϊ ορίζονται τούτο τό σημεϊον ούτως '* σημειόν ίστιν 
Μείΐ^τιχον αξίωμα έν ύγιεϊ συνημμενω προκα&ηγούμενον, 
ίκκαλυητικόν τού λήγοντος" διττής συν όυσης των ση^ 102 

θ. ηιρ{ αν: ΟΟΓΓ ρθ8ΐ Χ δ&Ιιη&βίαβ. 23. σημίίω 9^ νχ, σι^μα*- 
99μ§ψψ τ^ ψ&». 25. ^ίΛ^ονς ΕΟ. 2»^ ηηΐ οχη ΐΒΥ, 



80 (Ρ'"90) ηΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

μ€ίων Λιαφοράς^ ως ίφαμεν, σν ηρός ηάν αη μείον αντί- 
Αε/ομεν, αλλά ηρος μόνον το ίνίΒίχτίκόν ως νηό των 
ίογμα%ιηων ηεηλάο<Ρ•αι δοκούν, το γαρ νηομνηατιηον ηε- 
ηίστευται ύηο τον βίον, ίπΒΪ καηνόν Ι9ων τις αημΒίονται 
5 ηνρ ηαΐ ονλην &£ααάμβνος τραύμα γεγενήσ^αί λέγει, δ&εν 
ον μόνον ον μαχόμε&α τω βίω άλλα ηαϊ ονναγωνιζόμβ&α, 
τφ μίν νη αντού ηεηιοτενμένω άίοξάοτως ονγκατατί&έ- 
μενοί, τοις δ^ των δογματικών Ιδίως: άναηλαττομενοις άν- 
'&'ΐστάμενοι. 

103 Ταύτα μϊν ονν ηρμοζεν ϊσως προειηείν νη^ρ της σα- 
φψ^είας τον ζητονμενον* λοιηον Λ "'ϊηϊ την άντιρρηοιν 
χωρώ μεν, ον% άννηαρίΐτον δεΐξαι το ίνδεικτιηόν σημείον 
ηάντως ίαηονδαηότες , άλλα την φαινομενην Ιαοο^ενειαν 
των φερομένων λόγων προς τε %ην νηαρίιν αντού %α\ την 

κάννηαρξίαν νηομιμνηοηοντες. 

104 Το οημείον τοίννν, οαον Ιηι τοΙς λεγομένοις ηερί αν- 
τού παρά τοϊς δογματικόΐς, άνεηινόητον ίατίν. αντίηα 
γούν οΐ άηριβώς περί αντού διειληφέναι δοηούντες, οΐ 
ατωιηοί, βονλόμενοι παραατησαι την εννοιαν τον οημείον, 

τοφααΐ οημείον είναι αξίωμα ίν νγιεί σννημμενω προκα&η- 
γονμενον, έπκαλνπτίΗον τού λήγοντος, παΐ το μϊν άξίωμά 
φαοιν είναι λεχτόν αυτοτελές άηοφαντόν οοον ίφ' έαντω, 
νγάς δ^ οννημμενον το μη άρχόμενον άηό άλη&ούς %αΙ 

105 λήγον έηϊ ψεύδος, το γάρ σννημμενον ι^τρ< άρχεται άπό 
•ίΒ άλη&ούς χαΐ λήγει έπΙ άλη&ες, οίον ^ εΐ ημέρα εατι, φως 

εστιν,'* η άρχεται άπο ψεύδους ηαΐ λήγει έπΙ ψεύδος, οίον 
"εΐ πέταται η γη, πτερωτή Ιοτιν η γη Γ V άρχεται άπό 
άλη&ούς καΐ λήγει έπι ψεύδος, οίον "εΐ εστίν η γη, πέ- 
ταται η γη,** η άρχεται άπό ψενδονς καΙ λήγει έπϊ άλη- 
30&ές, οίον "εΐ πέταται η γη, (ατιν η γη** τούτίον δί μό- 
νον το άπό άλη&ούς άρχόμενον χαΐ λήγον έπι ψεύδος 
ΙΟβ μοχ&ηρόν είναί φαοιν, τά δ* άλλα νγιή. προχα&ηγονμε- 
νον Λ λέγοναι το ίν οννημμένω άρχομένω άπό άλη&οΰς 

θ. 6^] β* νηο 9 10. η$ρΙ Χ. 16. οαα Χν 22. αποφαντοψ ΕΟ, 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Β. (ρ"9ΐ) 81 

Γ;Γ7 ''"''«;^— V"-^«««<^«Ϊ*^ «Λ•.//.ί.^'α« 

λ«τ»ο^ γα^ ^«, ,ο' «{/«^„. ^ο^, ^^ ^„ί ,; ,.„^. ^_ 

λο«ί. οίοτ ;.ο«> ^„1 «ι; "./ ^^.'ρ« ,»α.., ^«", «-«.^,- ^^, 
λ.^φ^ο ημ,^„ 1„,^- ^^^^„„ ι^^ ^^ α^^.^ . ^^, 

« ον^ ^α μίν ανγχ,ίμ^α Η «Μ»^ αδύνατον ύηάο^,,ν «« 
ονννη^ρΤΙρηην άλΧήλοις τάν μ^ρύ* αντύψ , τά ίέ ^| «V 
ανγκβηαι το' α|/«/ία ον σνννπάρχβι άλΙήλθ€6, ονχ ύηάρξη 
το αξίωμα. ^ Ινα Λ ηάϊ %αΰτα ηαραΐίηημβν, τ6 νγας 110 
οννημμένον άικηάΧψιτον βνρ9&ιίαβταί. ό μ^ γαρ Φίλην »» 
ψηαΐν νγύί βίναι βυνημμίνον «ο μη άρχόμβνον άηο αλη- 
θούς καϊ λήγον έη) ψενδοβ , οίον ημέρας ονοηβ χαϊ ίμον 
ίιαΧβχομβτον %ό "β/ ημίρα εστίν, ίγ» ^<αλ«}Ό/*αι ," ο ίϊ 

Χ.τβν V. το V. 5. 7. τ» <»■» V. 12. βνηΦνδ••• V. 

Ι», ότ»] ίΐί ,Ι οπί; V. 

βτ*ί. Βιηρ. β 



Οίρίΐίζθά ^)ν 



ΟθΟ§ΐ€ 



82 (Κ "92) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

^ίοδωροζ, ο μήτε ίψΜχϋτο μη%9 Μίχεταί αρχομετον αηο 
άλη&ονς ληγειν ίη\ ψεύδος ' %α&* ον το μίν είρ^μίψρψ 
οννι/}μμενον ψενίος είναι 9ο%εΙ, Ιηεϊ ιζ μέρας μ^ν ούαης 
έμον ίί ΟΜίητ^οαντος από άλη&ονς άρξάμενον έηι ^|^%ν^ος 

111 '"καταληξεί, έχεϊρο Ά άλη&ες **εΙ ονκ ίστιν άμερη τύψ 
ορτων ατοιχεϊα, εατιν άμερη %άν όντων στοιχεία*" άεΐ 
γάρ' άηό ψενίους αρχόμενον τον "οι;» ίατιν άμερή τΛν 

" οντην στοιχεία^* εΙς άλη&ίς ηαταληζει κατ αυτόν τό "εστεν 
άμερή των όντων οτοίγεϊα" οΐ δε την σννάρτησιν εΐα- 

10 άγοντες νψάς είναι φασι αυνημμενον όταν τό άντεκείμετ- 
νον τω Ιν ούτω \ηγοντ$ μάχιμαι τω ίν αύτω ηγονμίΡφ' 
ηα&* ους τα μίν είρημένα ουνημμίνα Ιοται /«0][^!Η7ρα, 

112 ίηείνο ίί άλη&ες "εΐ ημέρα εοτιν , ημέρα εοτεν^ οΐ ϋ 
τψ} ίμφάοει κρίνοντες φααιν οτι άλη&ές ίοτ$ συνημμέ-• 

ΐΒνον ου τό ληγον εν τφ ηγουμένω ηεριίχεται δυνάμει* 
κα^ ους τό '^εΐ ημέρα ίοτιν, ημέρα εατι** χοέ ηάν διαφο- 
ρούμενον [αξίωμα] ουνημμένον ιοως ψεύδος εοται* αυτό 

113 γαρ τι ίν έαυτω ηεριέχεσ&αι άμηχατον. ταύτην τοίνυν 
την διαφωνίαν έηικρι&ήναι άμηχανον ίσως αν είναι δόξει. 

90 ούτε γαρ άναποδείκτως ηροκρίνοντές τίνα των στάσεων των 
ηροειρημένων ηιοτοί έαόμε&α ούτε μετά αποδείξεως» και 
γάρ η άηόδειξις ύγιης είναι δοκεΐ όταν ακόλουθη τη δια 
των λημμάτων αύτης συμη^κη τό συμπέρασμα αύτης ως 
ληγον ηγουμενω, οίον ούτως **ί/ ημέρα εοτιν, φώς/στιν 

Μ άλλα μην ημέρα ίστιν * φως άρα εστίν, εϊηερ ημέρα έ'στι, 

114 φως εστίν* καΐ ημέρα εστί καϊ φω^ ίστιν" ζητουμένου δΐ 
περ\ του ηώς κρινούμεν την άκολου&Ιαν τού λήγοντος 
ηρός τό ηγούμενον, ό διάλληλος ευρίσκεται τρόπος, ϊνα 
/ίύν γάρ η κρίσις τού συνημμένου άποδειχ&η , τό συμηέ- 

30 ρασμα τοις λημμασι της αποδείξεως άκολου&εϊ, ως προει- 
ρηκαμεν ϊνα Λ πάλιν ιτοντο πιστευ&η, δεΙ τό συνημμε- 

8. ιΐς —- 9. αχύ^χϋα οιη Ι'. 9. ^Ιοάψοντίζ ροβί Χ ΜΓ7^(θΐιΙ>Α<1ι. &(1 
ΡΙαίΑΓοΙι. 387 Α, ανρίγοηΐζ V, ουνί^οάχονης /Ό. 16. ηαψ] η&ψ το V. 
ίιψο^9¥μ%ψοψ' Χ, 19. ^ό|<*«ρ? .20. φάίΐ%ηψ Χ, ΜκηΐΜΐίοΐΜΐιη 8*«- 
ρΙι&ηηΒ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Β. (Ρ "93) 83 

Ρ0¥ ΗαΙ την άηοΐονϋ'ίαν έηίΗ€ΐιρίσ&«ί. οη$ρ α^οβνον. άκα^ Ιϋ 
τάΧηητον βφ« %6 νγάς οννημμένον• άϊΧά χαΐ το ηρο- 
ΐΛξΛ&ηγονμ€9ύν αηορόν ίοτιν• το μ\ψ γάρ ηροηα^γονμβ'- 
νο$^, '"ύς φααίν, ία^Ι το ι^γονμΜνσΡ ίν τοιο<;ν«ι αννημ^ 
μίνφ, ο ίρχ^τοί. άηο αληθούς ηαϊ ληγΒΐ έηΐ άλί^^ίς. β/ ιιβ 
^έ έκηαΧνητίκον ίστι τού Χηγορτος το οημ^ϊον, ^τοι ίΐρο- 
9ηΧ6ν ίατι το Χηγον η αίηΧοψ* $1 μ^9 ονν ηροίηΧον, 
ούύ^ του ίχχαΧνψορτος Λ9ηοηαι, άΐλα ονγηατ^ίΧτ^φ^ψ^ΟΛταί 
ούτω, ίξα^'Ονχ ίατιν οι;νο<; οψ^μΒοατον, Λίοη^ρ ονΛ έη€ξΡ0 
τούτου αημ^Ιον• - •1 9^ άίκιΧον, Ιαβϊ η^ρϊ των άΛηΧ^ν ^Λα^^ μ 
ηβφωντμίκί άνΒηοίρίτως ηοϊα μέν ίοτιν αύτων άΧί^ά^ 9Μ)Ι« 
ό^ ψευί^, ηαΐ οΧως βΙ εστ$ τι αυτών άλη^ίς, ϋί^λον ίοταί 
Η 9ΐς αΧι^&ίς ληγΜί το συνημμένοι, φ ονναοίρχβται %οΛ 
το αίηΧον βίναι βΙ ηροκα&ηγΒϊταί το ίν αυτφ ΐηγούμ^νον* 
ίνα 91 %αΙ ταύ%α ηαρ^αΧίηωμΒψ , ου δύναται ί%ηαΧ%ίητ%Ηον 117 
ΒΪναι του" Χηγοντος, βΙ/β ηρός το οημΒϊον Ιοτί το αημΒίω^- , 
τον ιμΛ ίίά τούτο ουγηαταΧαμβανΒται αύτφ. τα γαρ 99ροβ 
τι άλΧηΧοίς ουγηαταΧαμβάνΒται* %α\ ΑαηΒρ το ίΒΐ$ον ηρο 
του άρίστΒρον ύς Θβ^μρ άριοτΒρού ηαταληφ&ήναί ου ύύνα^ 
ταί, ονάί άνάηαΧιν , χαϊ ίηϊ των αΧΧίΛν τύν ηρος νι «να-ιο 
ραπΧησίΒΛς, οϋτφς ονϋ το οημΒίον ηρο του οημβίΒ^τοΰ 
ηαταΧηφ&ηναί^ ίννατόν Ιοτα$. βΙ ά\ ον ηρο%αταΧαμβάνΒ^ 118 
ναι το οημΒΪον του αημΒίωτοΰ , ούΆ ίκΗαΧυητ$ΜΟν αυτού 
ίυναταί ύηάρχΒΐν τού αμα αυτά %αϊ μη μετ αύτο ιιανα**- 
Χαμβανομένου. ούηούν ηαϊ όσον ΙηΙ τοίς ΜΟίνότΒρον Χβ^ >6 
γομΒνοις ύηο τύν έτΒροίόξων ^ν^ηινοητον Ιστέ το οημΒίον• 
%αϊ γαρ ηρο^ τι ηαϊ ίχηαΧυητίηον τού οημΒίΒ^τού, ηρος ψ 
φασίφ' αντό ΒΪναί, τούτο ΒΪναί Χέγονσιν. ο&Βν βΙ μίν ηρο£ 119 
τί ίατί ηαΐ ηρός τω σημΒίωτψ^ ουγχαταλαμβάνΒσ^Μ ηάν* 
τως οφΒΐΧΒί τω σημΒίωτω, χα&άηΒρ το άρίστΒρον τω ίΒξιψ ίο 
%αΙ το άνω τω κάτω ηαΐ τα αΧλα ηρός τί. βΙ Ά ^χ«α- 
Χυητοίον ίστί τού οημΒίωτον, ηροκαταΧαμβάψΒΟ&αί αννοΰ 
ηάψτως οψΒίΧΒί^ ίνα ηροΒηίγνωσ&ίν Βίς (ννοίαν ημάς 



8. Ιΐοΐ(έλνφ«ι^ος £.. 13. «< οπι V. 



6* 



84 (Ρ "94) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ΙΜ άγάγτ^ τον ίζ αυτού γίΡωσηομένον πράγματος, ά&ύνατορ 
Λ ίννοηααι ηράχμα μη 9ννάμΒνον ηρό εκείνον γνωα&ή- 
ναι ού ηροκαταλαμβάνεσ&αί άψάγπηρ (χει' άύύνατον αρα 
ίηίΫοεΙν τι %α\ ηρός τι 6ν τμΙ έκηαλνητίκόρ ίκεινον νπαρ- 
5 χον ηρος ω νοείται» το Λί ίίημεϊον %α\ * ηρος τι φαοιψ 
είναι %αϊ έκκαΧνητικόψ τον σψ/μειωτον * άάννατορ αρα 
ίατίν ίηιψοήϋαι το οημεΐον. 

121 Προς τούτοις χάκεΐνο λ^ητεον. θιαφηνία "'γίγονβ ηαρά 
τοΙς ηρό ημών^ των μϊν λεγόντων είναι τι οημειον ίν- 

10 ί^ιικτορίψ, τών ίί μηά^ είναι αημεϊον ΙνίειιηΐΗον φαοηον- 
των• ο λέγων οΰν είναι τι σημείον ίνίειητιηον ήτοι άηλως 
ίρεϊ %αΙ άναποίείκτως, φιλ^ φάσει χρωμενος, η μετά απο- 
δείξεως, αλλ* εΐ μίν φάσει μονή χρήσεται, άηια^ος εσται, 
εΐ ίΐ άηο9εΧΐαί βονληαεται, το ζητονμενον ουναρηάοει. 

122 ^•ι γαρ ^ άηοίειίις τω γένει οημεϊον εΙν<$ι λύεται, άμ- 
φιοβίΐτονμενον τον ηοτερον ίοτι τι οημεϊον η ονη εστίν, 
άμφισβητηαις Μαται %αϊ ηερϊ τον ηοτερον ^στιν άπϋειξις 
η ονίαμως, ωοηερ κα&* νηό&εοιν ζητονμενον εΐ Ιοτι ζώον, 
ζητείται χα! ηερϊ τον ει ίατιν άν&ρωηος ' ζωον γάρ ο αν- 

^&ρωηος.. άτοηον ϋ το ζητονμενον όιά τον Ιη ϊσης ζη- 
τονμενον η 9ί έαντον άηοίεικννναι ' ονά^ 9ί άηοίείξεως 
12& άρα άννησεταί τις ίιαβεβαιονα^αι οτι Ιατι οημεϊον. ει ϋ 
μήτε άηλως μήτε μετά άηοίείξεως οίον τε ίστι ηερϊ τον 
αημειον άιαβεβαιωτιχως άηοφαινεσ&αι, άίννατόν ίστι ηερΙ 

25 αντον %9ΐταληητι%ην άηοφααιν ηοίηοασ&αι ' ει ά^ μη κα- 
ταλαμβάνεται μετά άηριβειας το οημεϊον ^ ονδ^ οημαντι- 
ηον , είναι λ^χ&ησεται τίνος Με 9η μηϋ αντό ομολογούν 
μβνον * άιά α τοντο ονί^ σημ^ϊον ξοται. ο&εν ηαϊ ηατά 
τοντο^ τον ^ιλογιομόν άννηαρκτον ίοτμ'ι το οημεϊον καΙ 

30 άνεηινόητον. 
124 "Έτι μέντοι ηάηεϊνο ^ητεον. ήτοι φαινόμενα μόνον 

έοτϊ τα αημεϊα η άδηλα μόνον, η των σημείων τά μέν 
ίστι φαινόμενα τά Λ άδηλα, ονδ^ν Λ τούτων ίοτίν νγιες ' 

3. αράγκη V. 5. ο ΚΟ. 21. ηντϋν Εθ, ονό^} οντε £.. 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ β. (Ρ'"^) 85 

θύκ άρα ίοτι ύημ^Ιον. ο%ί μ^ρ ονν ^βηΐ,α ονη €α%ί ηάντα 
τα αημβία, ίψτ^&εν ^Μννταί, το ϋηλοψ ονη ίξ έα%;τού 
φαίνεταί, ως οΐ 9ογματί%θί φαοβψ ^ άλλα 9ί έτίρον νηο- 
ΗίητΒί. χα4 το σ$]μ§ίον ονί^^ $1 αίηλο'ν 9Ϊη, έτερον ί^^α^" 
ταί σημΒίον άίηλου, ίηβϊ μηδϊν φαί^όμΒ^οψ Ιοτι οημΒίον $ 
κατά %ηψ ηροΐί$ψέψη¥ νηόϋ-ΒΟίΡ, ηάηβίνο άλλου, καϊ μίχρ^ζ 
άίΐΒίρον. ά9νψατο¥ 9ϊ άηζιρα οι^μέΐα λαμβάνειν ' άάυνατορ 
άρα %ό αημίίον ηαναληψ&^ναι άίηΧον οψί 9ια ά^ τούτο 
καΐ άννηαρίΛΧον ίσταί, μη ίννάμΒνον οημαίν^ίν »ι %αΙ ση- 
μΒίορ βϊναι ίίά %ο μη ηαταλαμβάρΒΟ&αι. βΙ δί πάντα τα 125 
αημέία φαινόμΒψά εοτιν, ΙηΒΪ ηα\ ηρος τΐ έατι το οημ%Ιον 
Ηοϊ ηρος τω σημΒίίΒτψ, τα Λ ηρός τι ονγΜίταλαμβανΒταί 
άλληλοές, τα σημΒίωτά Βΐ^αι λΒγομΒΡα αύν τοϊς "'φαίνομέ" 
νοις %αταλαμβαψ6μΒ¥α ψαινομΒνα Ιοταί * ωοηΒρ. γαρ άμα 
νηοπαιτόντων τού τΒ όβξίον χαϊ τον άρίοτΒρον ον μάλλορ && 
το ίΒξων νου άρίοτΒρον η το άριοτΒρορ του ίΒ^ίοΰ φαί-- 
ΡΒΟ&αι λΒγΒΤαί, ούτω ον/παταλαμβανομίνων τού τΒ ση- 
μΒίον ηαϊ τού οημΒίωτον ου μάλλον το οημΒϊορ η το ση- 
μΒίωτον φαΐΡΒΟ&αί ^ητέον• ' $1 9^ φαινομΒΨον ίοτι το αη- 126 
μΒίωτορ, οι5Λ οημΒίωτόν ίσται μη ίίομΒΡον τον οημα-ν^ 
νούντος αυτό ηαΐ ίηκαλύψορτος. ο&βρ ωοηΒρ άναίρουμί- 
νου ΟΒξιού ού9\ άρίοτΒρον ίοτιν, όντως αναιρουμένου τον 
οημΒίωτού ονδί^ οημΒϊον ΒΪναι άνναται , ωστΒ άννηαρητον 
ΒνρΙοΗΒταί το οημΒΪον , ΒΪηΒρ φαίτόμΒνα μονά ΒΪναι λίγοι 
τις τα οημΒΪα. λΒΐηΒται λέγΒΐν οτι των οημΒίων τα μίν 127 
Ιοτι φαινομΒνα τα ϋ άίηλα * %αΙ όντως δί αΙ άηορίαι μέ- 
νουοιν» των τΒ γαρ φαινομένων οημΒί'ωΡ τα σημ$ιωτά 
ύναι λΒγόμΒνα φαινομΒνα ίοται, κα&ά ηροΒίρηκαμΒν, Μαι 
μη ίΒομΒνα τον οημανούντος ον9^ οημΒίωτά οίως ντιαρ- 
^η, ο&εν ονίϊ έηΒίνα οημΒϊα Βοται, μηδ^ν υημαΐνοντα ' 30 
τά τΒ ά&ηλα οημΒϊα χρηζοντα των ΒΗΐιαλνψόντων αντά, 12β ^ 
^«ΐ' μίν νηο άίηλων οημαίνΒΟ&αι λίγψαι^ εΙς άπειρον 
^ηη^ητοντος τον λόγον άηατμληητα ΒνρΙσηΒται - ηοϊ 9ιά 

^^9^ΐ^ζΘ^^ϋν>^ΟΟ^ι^ ^ 



86 (Ι^"'9β) ΠΥΡΡΆΗΕΙΩΝ 

'ίοντύ άψυηαρηταρ ως ηροε/ρψίαμΒν ' ίάψ ίϊ ύηό φ§ίίρσ^ 
μέψΛί^, φαίνόμβψα ίϋται ονν τοίς ψαινο^μένοις α%Μ9ύν οψ- 
μηίύέβ ηαταλαμ/ίαψόβίΒΡα , ίίοΐ ά^ νφι^ο ί$αΙ άψύηα^τη. 
άάύψΛτο^ γαρ 9ΐναΙ %ι ηρύγμα ο ηαϊ ϋηΧον ίστι φύ^ 
6 αβί ηαΐ φαι^βταί, ^ά ά^ αημ^Ια η^ρΐ ων έο%)ν 6 λόγος, 
άδηλα ύηοτΒ^έντα, φαϋ^όμ^α $ύρί&η «α^α τη9^ ηΒρίτρυ-- 

129 ηην τον λόγου, βΐ ουψ μητ$ ηάντα τα αημΒία φαιψο^ 
μ$ψά έστί μητ^ ηάντα αάηλα, μήνη των οημίΐων τινά μέν 
ίσχί φαινόμενα %ίνά ά^ άάηλϋί, ηαΐ ηαρά ταντα ονϋν 

ίοεοτιν, 'ίίς ηαι αυτοί φαοιν, άνύηαρητα εοται τα λ^γομηνα 
αημβϊα. 

130 Ταϋτα μίν ύύν ολίγα άηο ηοΧλύν άρηίοΒί νυν «Ζ^- 
' σ&αί ηρός νηομνηοιν τού μη ΒΪναι οημ^ον ίνδειπτίκόν ' 

έίήέ Ά ηαί τας ύηομνηαας τον ΒΪναΙ τι οημΰϊον ίκ&ηοσ- 
χ^μεβ'α, ίνα την Ισοα&ίν^ιαν των άντιηβιμέναίψ λόγων ««- 
ρ^ίοτηοωμεν. ήτοι οϋν οημαίνοναί τι αΐ ιτοικχ ^ρον ση•^ 
μέΐον φωναί φερόμενα^ η ούδ^ν οημαΐνουαιν. ηαι €ΐ μϊν 
άύημοι 9ΐύΐν, ηως αν Ηΐνηοειαν την ύηαρίίν τον υημβίαυ; 

131 €ΐ ί^ όημαΐνουαΐ τι,' Ιίϋτι οήμαονί ίτι ήτοι άηοδβιιηιηοί' 
2θ€ΐαίν οι λόγοί οΐ κατά του οημβίον Ίη σν% ,αηοά^ικταίοί 

άλλ' εΐ μ^ν ονχ ^άτζοίακτιίίοί ^ ουκ άηοδ^Μνύουαι τό^ μη 
είναι οημβιον * εΐ ϋ άπόάειητίΗοί, ίηεϊ η άηόίειξις '\ω γέρ- 
νει σημεϊον έατίν, έκχαλυπτίκη οναα του ουμηεράϋμαιτος, 
ίστάι σημεϊον. ϋ&εν χαΐ ίΐυνερωτάται λόγος τοιούτος, εΐ 
76 εστί τι σημεϊον, (στι σημεϊον, πάΐ εΐ μη εστί σημεΙον, ίστι 
σημεϊον* το γαρ μη είναι σημεϊον 9ί άηο&ε(ξε9}ς, η 9η 
ίστι σημεϊον^ ίείκνυται. ήτοι Λ ^στι σημεϊον 4] ονη εστί 

132 σημεϊον* ίστιν άρα σημεϊον. τοΰτφ δ^.τφ λόγω ηαρά-* 
χεηαι τοιούτος λόγος, εΐ ούη ίστι τι σημεϊον^ ονη Μστι 

^σημεϊον* %αϊ εΐ εστί σημεϊον υ <ρασιν όΐ δογματικοί ση- 
μεϊον είναι, ουκ ^στι σημεϊον. το γαρ σημεϊον ηερϊ συ ο 
λόγος, κατά την ίηινοιαν αι/^ον καϊ ηρός τι είναι λεγόμε^ 
νον κάΙ ίκκαλυητίκόν τού σημειωτόν, άνυηαρκτον εύρισκε-- 

6. νποχί&Αηα 1>. 19. σημαίψουοί τ*, ίΌτ* αημιϊορ. Ιτ* V; οβίβπ 
. οημαίψονϋί τΐ ίατ^ αημίϊον, Ηι 29. «ί οιη V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΙΕΩΝ Β. (Ε'"9ί) 87 

^αί, ως ηα^ΜνηααμΒΐ^. ήτοι ύ^ !στί οημειον ^ ονη ίστι 133 
αημΒίοψ' ονη αρα Ιατί σημ€ίον. «αΙ η^ρΐ %άν φωψύψ 
9^ %ύν ύηίρ του οημ€ΐον αυτοϊ άηοχρΐράο&ωσίχρ ύΐ ίογμα^ 
χίΗοί, ηοτ$ρο9 αημαίψονοι τι η ονδ^ ϋημαίνονοιν. ύ μ^ν * 
γάρ ονΙί\¥ οημ^νονοιν^ ον ηίοτονται το ΒΪ^αι οημΒΪοψ' 5 
ίΐ 9ϊ οημ^ίίψουαίψ , άαοΧβν&ιηαιι αύταίς το σημ€ίω%όΡη 
τούτο ό^ ^ψ το %1ψϋίί τι ρημείον' ψ' ^η$τα$ το %1να$ οη- 
μ%Ιο¥^ ως νη^μ^ψίαμετ, %ατά ττ^ν τον λόγου τΐδρηροπηψ. 

Πλη¥ άλλ' οΰτω ηι&ανων χα) προς το 9ΐναι οημΒΪΟΨ . 
ηάϊ ηρόβ το μη είναι Χογων φερομένων , ον μάλλον είναι ίο 
σημεϊοψ η μη εΐνοί^ ^ητέον. 

Φανερόν μϊν οΰν έκ τούτων οτι ονό^ η απόίειξ^ όμο^ 134 
λογονμενόν τί ηράγμα ίοτίν* εΐ γαρ ηερί τον σημείου 
έη^χομεν, Μαι η 'αηόάεφς ϋ υημεΐόν τι έοτι, μϊ ηερΙ 
της άηοίείξεως έηεχειν άνάγχη. ηαϊ γαρ ενρησομεν τονς η 
ηερΙ τον αημείον λόγονς ηρωτημενονς ίφαρμόζεσ&αι ίν^ 
ναμενονς %αϊ ίΐατά της άποίειξεφς, ίηεΐ ηαΐ ηρός τι είναι 
9οη(ί καΐ ίκιιαλνηηηΐ] τον ονμηεράσματος , οίς ηηολον&ει 
τα ηρός το οημείον ημίν είρημένα ϋχιίόν αηαντα. εΐ όί 136 
άεΐ ηαΐ 191ως ηερϊ αποδείξεως είπεϊν, ανντόμως Ιηελενσο-'Μ 
μαι τον ηερΙ αντης λόγον, πρότερον οαφηνίααι πειρα&είς 
δια βρύίχέων τι φασιν είναι την απόίεφν. 

"Εστίν οϋν, είς φασίν, ή' απόίειξις λόγος 9ί ομο- 
λογονμένε^ν λημμάτων χατά σνναγωγην έπιφοράν ίηκα- 
λυητων αδηλον• σαφέστερον ά^ δ λίγοναιν εσται 9ιά του-- κ 
των. λόγος "ΊστΙ σύα^ημα ίη λημμάτων %αΙ έηιφοράς' 
τοι;το«; ϋ λήμματα μϊν είναι λ«;^θ70ίΐ τα ηρός ηείτασηενην ΐ3β 
^6ν σνμηεράαματος σνμφωνως λαμβανόμενα αξιώματα, 
Ιηιφορά ϋ ^ συμπέρασμα το έχ των λημμάτων ηατα- 
οηεναζόμενο^ αξίωμα, οίον έν τούτω **εΙ ημέρα ίστι, φως^ 
Ιστ#ν• «λλα μην ημέρα ίστιν* φως αρα ίστιν** τό μίν 
φως αρα (σ%ιν^ συμπέρασμα Ιστι, τα δϊ λοιπά λήμματα* 
τείν Ά λόγων οΐ μέν είσι σνναητι%ο\ οΐ 9^ άσύναπτοι, σνν- 137 

5. πιστοΰιττα* ? 12. ονν »ΛΗ Γ. 17. της] %ί^ν τής Γ. 29. ί 
πιη ΨΒΎ, 80. τοΰχω τω «Ι V. 33. , συνηχπΜϋζ ΨΟ. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



88 (Κ"'9β) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

αητιηοϊ μ^ν ο%αν το ουνημμένον το αρχόμενοι μ^ρ αηο 
του Λα των του λόγου λψιμμάτων συμη$ηλεγμίνου , λ^- 
γον 9ί ίΐς την ίπιφοράν αύτον , ύγάς ^, οίον ό ηρο^ίρη- 
μίνος λόγος συναητίκός Ιατιν, ίηΒΪ τ^ ίιά των λημμάτων 
5 αντοΰ ουμπλοχη ταυττ} "ήμερα έατι, ηαΐ «ί ημίρα ίστ$, 
φως ίοτιν" άηολον&Βΐ το "φως {ατιν** έν τούτω τω αυνημ- 
μένω "«ί ήμερα {στ ι, καΐ «/ ημέρα εστί, φως εσ%ιν" αουν- 

138 ακτοι ϋ οΐ μη όντως ίχρντβς. των ϋ σνναιηιηών οί μεν 
είοιν άλη&εϊς οΐ Λ ούπαλη&εΐς, άλη&εΐς μίν όταν μη 

ια μόνον το αυνημμενον ίη της των λημμάτων συμπλοκής 
καί της Ιηιφοράς, ως προαρηηαμδν, νγάς η, άλλα %αϊ το 
συμπέρασμα κάΙ το 9ιά των λημμάτων αυτού συμπε-- 
πλεγμένον άλη&^ς ύηάρχη, ο ίστιν ηγουμενον εν τω συν- 
ημμένω. άλη&ίς Λ συμπεηλεγμένον Ιστ} το πάντα Ιχον 

15 άλη&ή, ως το "ημέρα εστί, ηαΐ εΐ ημέρα Ιστι, φως εοτίν** 

139 ουκ άλη&εΐς ί* οΐ μη ούτως ίχοντες. ο γάρ τοιούτος λό- 
γος ημέρας ούσης "ει νύξ ε'στι, σκότος ίστιν άλλα μην 
νύξ εστίν σκότος αρα εστίν** συνακτικος μέν έστιν, έπεϊ 
το συνημμένον τούτο υγιές έστιν "β/ νύΐ εστί, «αϊ εΐ νύΐ 

20 εστί, σκότος άρα ίστιν,** ου μέντοι άλη^ης. το γάρ ηγου^ 
μενον συμπεπλεγμένον φεύίός έστι, το ^νυ^ εστί, καϊ εΐ 
νυξ εστί, σκότος εστί,** ψεύίος ίγον ίν έαυτω το "νυί 
εστίν '** ψεύδος γάρ έστι συμπεπλεγμένον το Ιχον ίν εαυτω 
φεύάος. εν^εν και άλη&ή λόγον είναι φασι τον δι άλη- 

140 'Ο-ών λημμάτων άλη&ίς συνάγοντα συμπέρασμα, π^λιν 
ίλ των άλη&ών λόγων οί μέν ειοιν αποδεικτικοί οί δ* ουκ 
αποδεικτικοί , καΐ αποδεικτικοί μΙν οί δια προδήλων άδη- 
λόν τι συνάγοντες, ουκ αποδεικτικοί δ^ οί μη τοιούτοι, 
οίον ό μΙν τοιούτος λόγος "ει ημέρα ίστι, φως ίστιν* 

Μίάλλά μην ημέρα ίστιν φως άρα εστίν** ούκ ίστιν απο- 
δεικτικός" το γάρ φως είναι, όπερ έστΙν αυτού συμπέρασμα, 
πρόδηλόν ίστιν. ό δ^ τοιούτος "εΐ ίδρωτες ρέουσι δια της 
'" επιφανείας , τΐσΐ νοητοί πόροι* άλλα μψβ ίδρωτες ρέουσι 

8. οί ίΐ μη V. 17. ^μ^ρας ούσης Οίη V. 19. ηά$ ιΐ η ψύξ V. 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Β, (Ρ9β) 89 

ίίά της ΙηίψΛψύας' ύοϊν αρα ψοητοί ηόροι" αηο^94Μ9ίΧύ£ 
ίίη€, %ό ουμίΛέρααμα ^«ν ϋηλον, το "β/σιΐ' αρα ψοητοί 
ηόροί•" %Λψ ίΐ οΛηλοψ %ι> ονψαγόψτ^Λν ο1 μί¥ ίφο&9υ%ί- 141 
ηως μονίη^ αγονοί^ ημάς 9ίά %ύ¥ λ'ημματ»¥ ίηϊ τύ αυμ- 
ηέραομα, οΐ 9ί Ιφοί^Χίκάς αμα ηαϊ ίη%αλνητίηύβ• οίον ^ 
έφοδδντίηως μίν αΐ ίη ηιστεως %αϊ μ^ημ^^β ηρτήα^αι ίο- 
χούντας, οίος ίοτίν 6 τοίοντος 'Ίί %1ς οο$ ^9ω¥ Λη€ν οτι 
ηλοντηοΛί ούτος, ηΧοντηο^ ούτος ' ουτοοΐ ίί 6 &$6ς** 
{βειηννμί 6ϊ ηαϋ'' νηό&£θ§ν τοψ ^ία) '^ΛΪηέ σοι οτι ηΐαν- 
τηο€ΐ οντος * ηλον%ηο*ι αρα σδτος ' ** σνγ*ατατ$^έμΜϋ'α ι» 
γαρ τφ ονμηιράαματι ούχ όντως ίιά τηί^ %ών λημμάτωψ 
άψίί/ηηρ ίίς ηιατινοττΜς τ^ του &£ον άηοφάθ€ί. οΐ άί ου Ι4> 
μάτοψ ίφο9€ντίηώς άλλα ααΐ ίηπαλυη%αίως άγουοιν ημίς 
ίηϊ το ουμη4ραϋμα, ως 6 τοίούτος **«/ ^ίουοι δίά της 
ίηίψαν^ίας Ιάρώτ^ς, βίαΐ $^οητοΙ πόροι* άλλα Ι^ψ το ηρύ-α 
τον το ί€ντ§ρον αρα'** το γαρ ^βϊν τους Ιάρωτας ίη%α- 
λυητηιόν ίατί του ηορους ύναι, άίά το ηροΒΛί^ψΘ-αί δτ$ 
ίίά Ί^αστού θάματος νγρόν ου άύ^αται φέρΛΟ&αί, ή ουν 143 
αηο^ΒίΙίς ηαϊ λόγος ιϊ^αι οφύλ^ι %αϊ ανναητι%ος %α\ άλη- 
&^ς »αι ϋηλοψ έχων αυμηέραομα %αΙ έχηαλυητόμιψον ίο 
ύηο της άυπίμεως των λημμάτων,, καϊ ίίά τούτο εϊναί 
λέγ^αί άηόά^ίξίς λόγος ίί ομολογουμίνων λημμάτων ηατά 
αυναγωγην έηιφοράν ίηηαλύητων α^ι^^^^* 

. ^^α τούτων μϊν ούν οαφηνίζαν ίΐω&αόί την Βννοιαν 
της αηοάίΐξ^ως' οτ$.δΙ άνύηαριηος ϊοτιν η άηϋ^ιίίς, άη 144 
αυτών ων λέγουοιν ίηίλογίζβο&αι δυνατόν, Βίαατον των 
η^ραχομένων έν τ^η ίννο!^ ίίατρίηοντα. οίον γοϋν ο λο'- 
γος αύγχβηαί έξ αξιωμάτων, τα ύ^ σύν&^α πράγματα ου 
9ύνα%αί ύηάρχΘίν έαν μη τα έξ ων συνέατηχΒν άλληλοίς 
συννηάρχη, ως ηρϋηλον από ηλίνης ηαϊ των ηαραηλη- ίο 
βίων, τα ά^ μίρη του λόγου άλληλοις ου συνυηάρχε$. οτε 
γαρ λέγομ^ν %ό ηρωτον λήμμα, ουΟηω ύηάρχεί ουτβ %ό 
έτερον λήμμα ούτε η ίηιφορά * οτ9 ϋ τό δεύτερον φαμεν^ 

7. ^Λ•»9 Λάά ΡαΙήΰίαβ οοΙΙ. ρ. Ρ. 516 ίιη&. 



90 (Ρ'"99) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩϋ 

το μ^ι^ ηρότί^ΌΫ λήμμα ούηέτί ύηάρχεί, η 6^ ίηίψορα 
ον&έηω ί^^ίΡ * οτε ϋ τηψ έπιφοράψ ηροφ9ρομ8&α, %ά λι^/Μ• 
μα^α ϋΐύ^ης ϋύηέτι ύφέα%'η%%ν. ον ϋνψυηάρχ^ί άρα άΧία^-^ 
λοί^^ά μίρη 'ίού λόγου" ο&^ν ονΛ β λόγος νηάρχ^ίν ίόξα. 

145 "'χωρϊς ά^ τούτωψ ο συναχτίχός λόγοβ αΜίτάλψιτό^ ίο%ί¥ ' 
$1 γαρ ο^ος ΐίριΨί^α% αηό της τοϋ ουνημμένον άηολον- 
&ίας, η ^έ ηατά τό ουνημρ^9ον άηολον&ια άνβηίμρίτως 
Λίαηεφύνη^αι %άϊ ίατιν ϊϋίας άηατάλί]ητος, ύς έν %ώ ηθρΐ 
σημδίον λόγω ύηΒμψηοαμΒν ^ ηαϊ ο «π/^αιινΜος λόγος άπα- 

146 τάλψιτός ίοταί• οι γ^ μηι^ άίαλβητίΜοί φαοιν άονψαιηον 
λόγοψ γίγν^ο^αί ήτοι παρά βιάρτησζν η ηαρά ΙίλλίΐφίΡ ι$ 
ηαρά τό ΐΝΗά μο%^ρΟ¥ ηρωτήο&α$ οχήμα ^ ηατόί Μΐρολ- 
ηήν. οίον ηατά ίίάρτηαιψ μΪ¥•οτξ»ν μ^ ίχψ] τά λήμματα 
άηολου&Ιαί^ ηρός «ΑΑι^Αα τβ ηαΐ την ίηίφοράν, ως ό τοίον- 

15 τος ** $1 ημέρα ίστί, φώς Μσην ' άλλα μιην ηυροϊ ίν αγορά 

147 ηωλοϋνται* ^ίωψ άρα ηΒρίηατΒΪ*^ ηαρά ί^ ηαροληην όταν 
βύρίσηηται λήμμα ίνορ^Αχο^ ηρός την του λόγου ουναγω-- 
γι^ν^ οίον '*ίί ημίρα ίοτι, φως /οτίν' άλλα μην ημέρα 
ίατίν, αλλά ιιαΐ /ίΐων ηερίηατΒϊ* φως άρα (οτίν•* ηαρά 

Μ Λ τό ίν μοχ&ηρω ηρωτήα^αί οχηματί όταν μη ^ τό 

' ^νί^^ ^^^ λόγου συναητίχόν^ οίον όντων σνλλογίϋμωρ, ως 

φαοί, τούτων "*/ ημέρα «στι, φως ίοτιν * άλλα μην ημέρα 

Ιατιν φως άρα ^στ/ΐ'/' "ίί ημέρα έ'σνι, φως ^σ^^Μ'* ούχϊ 

α φως ^στιν ουκ άρα ημέρα ίστίν ^ ό λόγος άούναητός 

^^ίστίν οίτος **ίί ημέρα ίατι, φως §στίν' αλλά μην φως 

• 148 Ιίστίν* ημέρα άρα ίατιν.^ ίη^Ι γάρ ίηαγγέλλεταί τό σνν* 

ημμένον εντός του ίν αύτω ηγουμένου ίΐναι ηαΐ τό λήγον, 

βΐηότως του ηγουμένου προσλαμβανομένου έπόγ^αι «αϊ 

το ληγον,'ΐιαΐ του λήγοντος αναιρουμένου άναίρεϊταί ηαϊ 

30 τό ηγουμίνον* Η γάρ ην τό ηγουμενον, ην αν ηαΐ τό 
λήγον. του ίέ λήγοντος ηροολαμβανομένου ου ηάντως 
τί&$ται χαΐ τό ηγουμ$νον • ούΐίϊ γάρ νπιοχνίΗο τό ουν^ 
ημμένον τω ληγοντι άκολου&έΐν τό ηγούμενον, άλλα τω 

β. τ^ς &(]ί1 V. Ι^,μηρ] μην κα» ΓΘ. 23. φως ίαχι »ί1<1 Χ. 

25. μ^ν ημ/ςα ίατί^ φύς α^Λ 08ν: ΟΟΓΓ Κ«}>Π€ίιΐ3. 2Θ. Λρηίίημ^ρον V. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Β, (Κ'ΙΟΟ) 91 

ηγονμίνψ <ο ίίήγον μσψο^. 9ίά τούτο οί¥ ο μΛψ ίη ονψ* 149 
ημμέψοΌ ΜαΙ τον ηγονμ4ψον το ληγον αυψμγ^ψ ονλλογί'* 
οτηΐίος βίραί λίχοτβα, ηαϊ 6 έη ονψημμέτον ηαΐ τον ηψτ^ 
ηοίμένον τον }ηγορτος το ά¥τιη9ίμ9Ψ0¥ τω ηγονμίνψ 
ονψάγωψ * ο ίΐ έη σνψημμέψον ^κύ τον λήγοντος το ηγον-- « 
μΛ¥θ¥ ονψαγοΜ^ αοννακτος^ ως ο ηροα^ημενος^ ,ηα^ο ηοΛ 
αλη&ω^ οψτων των λημμάτων αντον ψηϋος ον^άχ^ι, 
όταν λνγτιαίον φωτός οψτος ψνητος λ^ί^αί. το μ^ψ γαρ 
"*/ "ημέρα Έοτί, φως Ιο^ι** ονψημμέψοψ άλη&ές ίοτιν, ηαΐ 
9 "αΧ^Ια μην ίρωο Ιανι" ηροοληψίς, ι/ ^έ "ημέρα αρα'* ίϋ 
ίηίψορά ψΒνδης* «αν» ηαράΐίϋψ^ν ϋ ίο%ί μοχθ-ηρος 1<(- ΙΜ 
χοο ίν Μ 5Μΐ^αλ«ί9νβ^ VI τών ηρος την ονναγωγην τον , 
ανμηοράοματος %ρηξΗμ€νοντων * οίορ νγίονς οντος, ως 
οίο^τα, τον λογον τούτον "ήτοι α^ηχ&ύς ίστ$ν ο ηλοντος 
η ηαηοβ η αίιάφορος* ούτο 9^. ηαπός ίατιν ούτε αϋίάφο* ι» 
ρος * άγαμος αρα ίοτίν" ψΜλός ίστί ηαρά Χλλείψφν ούτος 
ο λόγος *^ητοί άγα^&ος έστιν 6 ηΧοντος η καηός' ονπ ^στί 
^ ηαηος' άγαμος αρα έοτίν.** έάρ ονν 9$ιξω οτί ούίεμία 151 
99αψορά των ασννόητων 9ιακρίν€0^αι όννατα$ Ματ αντονς 
αηο τώ^ ονναηταοον, έάαξα οτί άηατάληητός ίατιν ο ονν^- το 
αατίχός λόγος, ως ηερητάς εϊνοΛ τάς αατά ίίαλεητίΐίην 
αντοϊς φερομένας αη^ιρολογίας, όβίηννμί ϋ όντως. 

*0 ηατά διάρτηοίν αανναητος λόγος ίλέγβτο έγνωρΐ^ 152 
ο^Χίί έη τον μη ^χ^^ ακολον&Ιαν τα λήμματα αντον ηρος 
άλληλα %α\ την έη4φοράν. ίηεϊ ονν της γνωθ€ως της αηο^ 25 
λον&ίας ταύτης ίεΐ ηροηγείο^αί την ηριοιν τον οννημ- 
μίνον, ανβηίχρηον δέ ίοτί το οννημμένον , ως ίτιελογί^^ ' 
οά(Λην 9 αάιάηριτος Ιίστα$ ηαΐ 6 ηατά διάρτηοιν άσύναητος 
λόγος. %αϊ γαρ ό λέγων ηατά ίιάρτηαιν άούναητον Λναί 15> 
τ$¥α λογον, φάοίΐ^ μίν ηροφ^ρόμ^νος μόνην άντντι&εμέ" ^ 
νην αντφ φάσιν ^Ιί$ί την άντιη/αμένην τη ηροαρημένη' 
άηοδηιιννς βϊ 9ιά λογον άηονΟΒταί οτί 9^1 τον λογον τον-' 

β. η(ο<ιρΐ]ΧΜς £.. %, Χέγηαι,ΨΟ. 11. ^ιν^ος αβϋ&ϋα^. 15. <σΗ| 
ό βΑοίΤτος οϋτ« Γ. 19. ίίΟΜζίναα^αι^ £». 20, αννιχητΰρ V• 28. αβιψ 
ηρίΛος 1> οηχ: δ(6ρΙι&Αΐ]• {ηάη»ά{€αΜί» ^ίί ; οαί ιηΛϋΗάίΰΜίί 6( το &ο$λ- 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



92 (Ρ "101) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

τον πρότ^ρον ανναητίκορ 9Ϊναι, βΪ&* όντως 'άηο9%αίΐ^νΒίν 
οτί άονράρτητα τά λήμματα του ίιτ^ρτησ&αί λεγομ^Ρβυ 
λόγου, ου γνωαόμβ&α δ^ $1 (στιν άηοίείΗτίηος, μη ίχοψ^ 
τ€ς συνημμένου αύμφωψον κρίαιν» ^^ χρίνούμ^ν βΙ ακο-^ 
5 λον&ίί τ^ δία των λημμάτων του λόγου ουμπλοη^ τα 
ονμηίρασμα. παΐ κατά τούτο ούν ουχ έ^ομβψ δίαηρινΛΐν 
των αυναητίχων τον ηατά διάρτηοιν μοχ&ηρόν είναί Α«- 

154 γόμενον. τά δ^ αυτά έρούμεν ηρος τον λέγοντα μοχ&ηρον 
είναι λόγον τινά ηαρά το έν φαύλω οχηματι"^ηρωτηο&α$' 

10 ο γαρ καταοχευάζων οτί μοχ&ηρόν τι οχημά έοτιν , ουχ 
έΐει όμολογσύμενον αυναχτίχόν λόγον δι ου δυνηβεται 

155 σννάγείν ο φηοίν• δυνάμει δ^ άντειρηα&ω δια τούτο ηαΐ 
ηρός τους ηειρωμένονς ηαρ ελλειψι/ν άοννάητους λόγους 
είναι δειχνύναι. εΐ γάρ ο ίντελης άπηρτιομένος άδιάχρι^ 

16 70^ Ιστι, χαι ο ίν ελλείψει άδηλος εσται. χαι ίτι ο δια 
λόγου δειηννναι τινά ίλλιηη βουλό μένος λόγον , μη έχων 
συνημμένου χρίσιν ωμολογημένην , δι ης' χρίνειν δυνησε•^ 
ται την άχολου&ίαν του νπ αυτού λεγομένου λόγου, ον 
δυνησεται ηεχριμένως καΐ όρ&ώς λέγειν ότι ίλλιηης έστιν. 

15β άλλα χαΐ ο κατά παρολχην λεγόμενος είναι μοχ&ηρός άδιά-- 
χριτός έστιν άηό των άποδιιχτιχων. όσον γάρ Ιηϊ τ^ 
ηαρολχίΙ χαϊ οι &ρυλούμενοι παρά τοΙς στωιχοις άναηό-^ 
δειχτοι άσύναχτοι ενρε&ησονται, ων αναιρουμένων η ηάσα 
διαλεχτιχη ανατρέπεται* οντοι γάρ είσιν ους φασιν άηο- 
7$ δείξεως μ\ν μη δείσ&αι ηρός την έαυτων σύσταβιν, άηο- 
δειχτιχούς δ^ νπάρχειν τού χαϊ τους άλλους συνάγειν λό- 
γους• ότι δ^ παρέλχουσιν, εσται σαφίς έχ&εμένων ημών 
τους άναποδείχτους χαΐ ούτως ο φα μεν έηιλογιζομένων* 

157 Πολλούς μίν άναποδειχτονς όνειροηολούοιν, πέντε δ^ 

30 τούτους μάλιστα έχτί&ενται, εΙς ους οΐ λοιποϊ πάντες άνα^ 

φέρεσ&αι δοχούοιν, πρώτον τον έχ συνημμένου χαϊ τού 

ηγουμένου το λήγον συνάγοντα, οίον "«/ ημέρα εστί, φως 

^ 7. λΐ]^6μΜΡ0»] Χογον £•. 12. τοΰτύ»ψί €χ Ηί$ $(€ρ]ι&ηυ8. 14. Ι»- 
τίλής ηαΐ αη^(τ«σ^*Ός? 15. ίν οιη V. ϊτΐ\ ογ* Χτ; ρτανίΘΓΟα δίβ- 
ρΐι&ηυβ. 31. τον οτη Ιι. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΊΎΠΩ2ΕΩΝ Β. (V '"102) 93 

{οτ$ν ' αλΧ(Λ μψ^ ιημέρα ίϋτιν ' φως αρα ίοτιν** άίνηρον 
τον ίχ ονψψιμμένον χαί %οϋ άντίκ^ιμίνου τον λ^ηγοψτος το 
άντέΜΜίμ^ρον τον "ηγουμίψον οννάγοντα , οίον "ίίημίρα 
^οτί, φως Μστιψ• ονη Ιοτ$ ί^ φως' ονη αρα ημέρα ίοτίν" 
τρίτον τον έξ αηοφατίκον σνμηλοκης Μαϊ ί$^ος των ίκ της 15Θ 
σνμηλοηης το αντίηίΐμ^νον τον Χοίηον οννάγοντα, "'οϊον 
"ο^^Ι ημέ^α ίοτι %αϊ ννί ί&ΐίν' ημέρα ϋ ίοτιν' ονκ αρα 
ψνξ ΙοτίνΓ %έτ$^τον τον ίκ ίιβζ^νγμίνον ηαΐ ενός των 
έηβζβνχμένων το άντιηΒΐμ9νον τον λοίηοΰ αννάγοντα, οίον 
^ητθ€ ήμερα Ι^οτίν η ννΐ Μοτ%ν' ημέρα ίΐ ίοτιν' ονη άρα ίο 
ψνξ ίοτιν,^' ηέμητον τον ίκ δι^ζ^νγμένον %αϊ τον άντικ^ι-- 
μένον ένος των ίη$ζενγμένων %ο λοαηον βννάγοντα, οίον 
*'η90ί ημέρα ϊοτιν η ννξ 'ίοτ§ν ' ονχΐ ϋ ννξ Βθτ$ν ' ημέρα 
αρα ίατίν" 

Οντοί μϊν ονν $1σϊν οΐ &ρνλονμενοί άναηόδαχτοί, 159 
ηάντες 9έ μοί όοκονοίν αοννακτοί ύναι κατά ήαρολκην. 
αντίκα γονν, ίνα άηό τον ηρωτον άρξωμε&α , ητοί όμο- 
λογέΐταί οτι άκολον^εϊ το '^φώς ίοτιν'* τω ^^ ημέρα ίατιν** 
ήγ^μένω αντω ίν τω ** βΙ ημέρα ί'στι, φως ίστίν" ονν- 
ημμένω, η αίηΧόν ίοτιν. αλλ* βΙ μίν αίηλον έοτιν , ον το 
άωσομεν το σννημμένον ως ομολογούμ9νον' ιΐ ϋ ηρο- 
άηίόν εστίν δ»ι οντος τον "ημέρα ίστιν** έί ανάγκης ίστι 
ηάΐ το "φως ίατιν,** εΐηοντων ημών οτι ημέρα ϊοτιν, ονν^ 
άγεται καϊ το φως Ιοτιν, ως άρκ^ίν τον τοιούτον λόγον 
"ημέρα ίοτι, φως άρα ίστιν,'* καΙ- ηαρέλκΒή' το "βΙ ημέρα 75 
ίατ$, φως ίοτιν^ οννημμένον. ομοίως 9^ φβρόμί&α και ΐβΟ 
ΙπΙ τον ίίβντέρον άναηοΛΒίκτον. ήτοι γαρ ενδέχεται τον 
λήγοντος μη οντος είναι το ηγονμβνον , η ονκ ενδέχεται, 
άλλ' εΐ μίν ενδέχεται, ονκ ίσται νγάς το οννημμένον* εΐ 
Λ ονη ίνδέχεται, α μα τψ τε&ηναι το ^'ονχϊ το λήγον" τι- 30 
&εται καϊ το *Όνχϊ το ηγονμενον,** καΐ ηαρέλκει ηάλιν το 
οννημμένον, της οννερωτηοεως τοιαύτης γινομένης "ονχΐ 
φως ίστιψ, ονκ αρα ημέρα ίστιν** ο δΐ αντός λόγος καϊ Ιβ1 



2. ανψημμέρύυ] ΜΨ^νμένου V, 8. <Ι Οίη V. ^ 14. αρα ι 



14. αρα οιη V. 
'ί. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ ^ 



94 (Ρ"Ί03) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ίηΐ τον τρίΨίή) άψαηοΜητου. ^τοί γαρ ηρόύηλορ ίστιρ 
οτι ον% έτ^εχεψαι τα Ι** ν^ συμπλοκή ονρνττάρξαι αλίι^- 
λο$ς, η αίηλοψ- Ηαϊ «ί μ^ψ άϋηΧον, ού όωαομβ¥ το βίηο* 
φαηηον της ονμηλοηης' βΙ 9^ ηροάηλον, α μα τφ τ^^ηναι 
5 το ίτ$ρο¥ άναιρ^ϊταί το λοίηόν, ηαϊ ηαρβλχβί το άίτοφατι- 
ηόν της Όνμηλοκης, όντως ημώψ ίρωτωψτηψ Σήμερα Ιστιτ^ 

162 ονΗ ορο νύΐ ΜοτινΓ τα 9\ ηαραηΧηοαα Ι,ίγομψρ καΐ ^η! 
τον τ^άρτον %α\ ίη\ τον ηβμητου ^'^^ηο^Ντοι/* > ^Ινοι γαρ 
ηρόδηλοψ Ιοτιψ οτίΐν τω ^ΐΒζ^υγμένω το μίν άλη&ές εστί 

δ) το #έ 'ψενδος μείά μάχης τβλ«ι«ί, οηβρ ίηαγγίΙλΒτίΗ το 

ίαζενγμένον , η αάηλον. ηαϊ βΙ μ^ψ α^ηΧον , ον 9ωύομ$ψ 

το διεζ^νγμένον* ύ ί* ηρίδηλίή^, τ^'&ερτος έψος «V αντύν 

. φαι^Βρόν ίατιν οτί το λοιπόν ονη έ'στιν, "'ιηχγ οΦ^αίρΒ&ε^'τΌς 

ενός ηρϋηΧον οτι το λοιηόν ίστιν , ως άρκεϊν ουν^ρωτάν 

η όντως "ημίρα (στίν, ονχ (?ρα ννξ ίατιν" "ονχΐ ημέρα 
ίοτιψ , νύξ αρα ίστ§ν/' καϊ ηαρέλπείν το δίεζ^υγμενον^ 

163 Παραηληαια Λ λέγειν ίνεστι %αϊ ηερί των ηατηγορί•^ ' 
%ών χαλονμένων σνλλογισμων, οίς μάλίοτα χρωνταί οί άηό 
τον ηεριηάτον. οΐον γονν ίν τούτω τω λόγφ **τό ϋηαί^ν 

νίπαλόν, το χαλόν άγα&όν, το όίχαίον αρα άγα&όν** ητοί 
ομολογείται καϊ ηρόίηλόν ίατιν οτι το ηαλόν αγα&ον ίστιν^ 
η αμφισβητείται ηαϊ εστίν αδηλον. αλλ' εΐ μ^ν αά^λόν 
ίστιν, ον Λο&ησεται %ατά την τον λόγον αννερωτησιν, Ιι^ι 
βιά τοντο ον σννάξει ο σνλλογισμός' εϋϊηροδηίον ίοτ^ν 

76 οτι ηάν οηερ αν η ηαλόν, τοντο πάντως καί άγαβ^ον 
έστιν, αμα τω λεχ&ηναι οτι τό9ε τι ηαλόν ίστι οννεισάγετ- 
ται ηαι το άγα&όν αντό είναι ^ ως άρχΗν την τοιαντην 
σννερωτησιν "το ίΐηαιον ηαλόν, το δίηαιον αρα άγα&όν Γ 
ηαϊ ηαρέληειν τό ^ερον λήμμα ίν φ το ηαλόν άγα&όν 

164 είναι έλέγετο• ομοίως ό^ ηαϊ Ιν τω τοιοντω λόγω **Σω*- 
ηράτης αν&ρωηος, ηας άν&ρωηος ζώον, Σωηράτης άρα 
ξωον" εΐ μίν ονη ίοτι ηρόίηλον αντό&εν οτι ηάν ο τι 
περ αν ρ άν&ρωηος, τοντο ηαϊ ζωόν έστιν, ονχ ομολογεί-- 

25. 33. ίάν ι». 30. ί> οιη V. 



ΥΠΟΤΥΠΩΙΕΩΝ Β. (Ρ"Ίθ4) 95 

^^νηηαβί. «/ Μ ¥η§ψαί τφ ορ^ρωηοψ %ίΡα «Ιι^α/ %ό ηαΐ 165 
ζίωοψ αιυ%ον νηάρχΒΐψ, %αϊ βία τούτο βίλι/^ς ίατιν^μολο^ 
^σνμέψως η "ηάς «ν&ρ^κιος βύοτ" 7$ρόταας, αμα τφ 
λΜχ&ηψαί ίτί ]Β»Μράψης αΦ'&ρωηος σντ^^οα^'βναι ηέίΐ το ζΛοί^ 6 
Λ^ίτοψ ΒΪψαι , «^ άρχέίν - την τοηαντψ^ ονΨ€ρύτη€»ν "Σω* 
Μ^ΟΜί^ς αψάρ99ηος, Σωκράτης αρα ζύαν/' ««] ηαρίΧη^ίν την 
'*9ΜΤ£ ΛΨ^^ρωηος ζίον^' ηρστααν^ ηορνηΧηοίοίς ύ^ μ^-' ΐββ 
^ύίοίς χφίΐ ίηϊ τύν αίλων ηρωτων χατηγοριηωψ λόγων 
χρηο&αί όννατίν ^οτ^ν, ϊνα μη νύν ένΛιαιρΙβωμΜν* ^ 

Πλην έηβϊ ηορέλΛίονοίν οντοί οί λογοί ίν οίς την ύηο^ 
βάθρων τάν ονλλογιοβίάν οί ό§»λ$ηταίθΙ τΙ&€νταί, όσον 
έ^Ι τ^ 99αρολΜ^ 9ίατρίη9ταί ηάαα η ίΦοίΛΜΠηη, μη ^να^ 
μ,ίνων ημών ίίαηρίναί τους ίπιρίλχοντας «αϊ ^«χ τούτο 
αουνάκτονς λόγους αηό των ονναητίχών ηαλουμίνων ουλτ- 1$ 
Χηγίομων^ €ΐ ϋ ονη άρέοΜΒί τ$οΙ λόχους μονολημμάτονς 167 
€Ϊναί, ουη εΙιΛν '*'αξίοη$οτότ9ροί ^Αντίηάτρον, ος ουΆ τους 
%θίούτους λόγους αηοάοΗίμάζείΦ 

/ίίά ταύτα μ\ν ονν άνεηίηρηός έοτιν ο ηαρά τοίς 
ά$ωλδητί%οϊς ουναντΜος καλούμενος λόγος• αλλά ηαΐ 6 άλη- το 
Όης λόγος ανεύρετος ίστι ίίά τε τα ηροείρημενα καϊ ίηύ 
ηάντως οφείλει εΙς άληϋ•ίς ληγε»ν. το γαρ ουμηίραομω 
το αλη&^ς εϊναί λεγόμενον ητοί φαινόμενόν ίοτ$ν η «Λ/- 
λον» ηαί φαίψόμενον μίν ούίαμώς * ου γαρ αν ϋοιτο του Ι6β 
ύίά των λημμάτων έη%αλύητεα&α$ 9ΐ ίαυτού ηροσηΐητον7Β 
«α« ούχ ^τον των λημμάτων αντον φαινόμενόν. εΐ Λ 
αάηλον, εηεϊ ηερϊ των άίηλων άνεηοίριτως ίιαηεφωνηται, 
ηα&άηερ ξμηροα&εν ύηεμνησαμεν ,, ίωηερ χλϊ αηατα^ 
ληητά ίοτ§ν , άηατάληητον ίοταί ηαϊ το αυμηεραομα τού 
αληθούς εΙνα$ λεγομένου λόγου, εΐ Λ [χ«Π ^οντ^ «»«»«-» 
ληητόν ίοτιν, ου γνωοόμ^α ηότερον αληθές ^τ. τό 
αυν^όμ^ον ^ ψεύδος, άγνοηαομεν οΰν ηότερον^ αλη&ης 
Ιατιν ο λόγος 4ί ψευδής, ηαϊ άν^ί^^^ ^^«* ο «λΐ7^β 






ϋθ09ΐ€ 



96 (Ρ'Ίοδ) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

169 λόγσς• ίνα δΐ %α\ ταύτα ηαρωμεν, ό ίίά προδηλωψ α9η^ 
Χαψ ουνάγων άνβύρΜς ίατιν. βΙ γαρ ^ηεται τ^ άίά τά^ 
Χημμά%μίν αντον συμπλοκή η ^ιφορά, το ά έηομερον 
%αϊ το Χήγον ηρόβ τι ίατι ηαϊ ηρσς το ηγούμ^νον^ τα 6ί 

δηρος νι συγηαταλαμβάν9ται άλληλοίς^ ως τίαρβοτηοαμβν, €/ 
μίν αάι^λόν ίστί το ονμ^έραομα, αίηλα ίοται ηαΙ τα λήμ- 
ματα, €ΐ ί^ ηροδηλά ίστί τα λήμματα^ ηροίηλον Ισται 
%αί το συμπέρασμα ατβ σνγηοιταλαμβαρόμβνσν αντρξς ηρο^ 
άηλοίς ον$ίν , ως μηηέτι έχ ηροίηΧων αάηλον σννάγε9&αί• 

170 ίίά α ταϋτα ονά^ ίηηαλνητεται υπό τών Χ'ημμάτων ^ 
ίηίψορα, 'ητοί αίηλος ούσα ηαϊ μη %(Λταλαμβανομένη , 'η 
πρόδηλος ηαϊ μη δβομίνη του έκχαλύψοντος. ύ τοίνυψ η 
άηϋδίξις λόγος ύναί λέγεται^ «ατα συναγωγην ^ τουτέστι 
συναητικως, δια τίνων ομολογουμένως άλη&ων ίπιφοράν 

ίδίχΗαλύητων άδηλον, ύ^Βμνησαμην δ^ ημΒϊς ο τι οντΒ Αο- 
γ^ς τις ίστιν ουτ$ συναητιχός ουτ^ άλη&ης ούτΒ δίά τ^νην 
ηροδηλων αδηλον ουνάγων οντβ έκκαλυητιχος του συμ- 
περάσματος, φανερον Ιστιν οτι ανυπόστατος έστιν η 
άποδβίξίς. 

171 "'ΚαΙ χατ Ιηείνην δ^ την ίπφολην άνύπαρικτον η ηαϊ 
. άνεπινόητον ενρησομεν την άπόδείξιν. 6 γαρ Χέγων είναι 

άπόδεφν' ήτοι γενιχην τί&ησιν άπόδειξιν η είδιηην τινα' 

αλλ* ούτε την γενιχην οϋτε είδιχήν άπόδειίιν τιρ-έναι δυ- 

νατορ, ως νπομνησομεν' παρά δε ταιί^αβ άλλο τι νοεϊν 

^ούχ ενδέχεται* ούχ αρα δύναται τις ως νηάρχονσαν τι- 

172 &έναι την άπόδειξιν. η μ^ν ονν γενιχη άπόδειξί$ άνυποτ 
στατός εστί δια τάδε. ήτοι ίχει λήμματα τίνα χαί τίνα 
ίηιφοράν η ούχ έχει. ηαϊ εΐ μίν ουκ ίχει, ούδί άπόδε4^ς 
εστίν εΐ δί λήμματα τίνα έχει και ίπιφοράν τίνα, ίπεί 

^πάν το άποδειηννμενον ούτω ηαϊ άποδειχνύον ίπϊ μέρους 
έστΙν, είδιηη εσται άπόδειξις * ουκ άρα εστί τις γενική άπό-- 

173 δειίις. άλλ' ονδ^ εΙδικη. ήτοι γαρ το ίκ των λημμάτων 
καί της έπιφοράς σύστημα άπόδειξιν ίρούσιν ^ η το συ- 

14. σνναχτιχός Ι<, ^^ιΝ;(^^β δίβρΙι&ηιΐΒ. ηίβί^ρπιββΙίΙΦΓΗ (οίαιη Ιιοε 
τον?/9Τ4 αυνΛηχίκος βϋοβΓο. 27. τ^ν» ηαΐ οιη V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Β, (Ρ"Ίθ6) 97 

ο^^ίίμα των λημμάτων μόνον ' ον&ίτερον ** τούτων ίατίν 
άηόίίίξις, ως ηαραοτησω* ουκ αρα ίστιν €ΐ&ιηη άηόάείξις. 
%ό μ^ οΰν ονστημα το έη των λημμάτων %α\ της ϊπι- 174 
φοράς ονχ ίοτίν άπό&βίξίς ηρωτον μϊν οτι μέρος τι ί^ονοα 
αάηλον, τοντεατί την Ιηιφοράν, άδηλος Ισταί, οηερ ατο-5 
πον* βΙ γαρ άάηλός Ιοτιν η άηόί^φς, αύτη ί^ηοεται τον 
άηοάβίξοντος αντην μάλλον η έτερων ίοται άηοάοΜτικη. 
€Ϊτα ηαϊ ίηεΐ ηρος τι φασιν είναι την άηόάβιξιν ηαΐ ηρος 175 
την ίηιφοράν, τα 9ϊ ηρός τι ηρός έτεροις νοείται, ως αν* 
τοί φαϋΐν, έτερον είναι ίεΐ το άηοίεικννμενον της άηο- ιο 
ίβίξεως* εΐ οΰν το ανμηερασμά ίατι το άηοάειηννμενον, 
ον νοη&ηο$ται η άηόίειξις συν τω σνμηεράσματι. ΜαΙ γαρ 
ητο$ σνμβάλλεται τι προς την άηόάεφν έαντού το σν/ι- 
ηέρασμα η ονΛαμως* αλλ* εΐ μϊν ονμβάλλβται, έαντού 
Μαται ίηκαλνητιηόν , €ΐ Λ ον ονμ/ίάλλεται άλλα ηαρέληει, ιε 
ονδϊ μέρος της άηοάείξεως ίοται, έηει ηάκεινην ηατά ηαρ^ 
οληην ίρονμεν είναι μοχ&ηράν. άλλ" ονϋ το σύστημα ΐ7β 
των λημμάτων μόνων άηοίειίις άν εϊη' τις γάρ άν εϊηοι 
το οντω λεγομβνον "^εΐ ημέρα εστί, φως ίστιρ' άΧλά μην 
ημέρα ίστιν^' η λογον είναι ή 9ιάνοιαν όλως άηαρτίζειν ζ το 
ού% αρα ού9ϊ το σύστημα των λημμάτων μόνον άηόίει- 
ξίς έστιν. οί/ίέ η ειΛιηη άρα άηόίειξις ύηοστασιν "'εχει. εΐ 
α μήτε η εΐ9ι%η άηο^ειξις νφέστηηε μήτε η γενιηη, ηαρά 
α ταντας ούη (ατιν έννοεϊν άηόίειξιν^ άννηοοτατος έστιν 
η άηϋειξιύ» 26 

&ι έη τοντων το άννπόστατον της άηοίείξεως «V*- 177 
στιν νηομιμνησηειν. εΐ γάρ Μοτιν άηόάειξις, ήτοι φαινό- 
μενη φαινομένου έστΙν έχχαλνπτιχη η άδηλος άάηλον η 
άδηλος φαινομένον η φαινόμενη άδηλου ' ονδενος δε τού^ 
των έκίίαλυητίΗη δύναται έηινοεΐσ&αι' άνεηινοητος άρα ν) 
εστίν* εΐ μίν γάρ φαινόμενη φαινομένου έκηαλνητιηη έστιν, 178 
εστίχι το έηκμλνητόμενον άμα φαινομένον τε και άδηλον, 

1. τώψ] ίχ τύρ Ρύ. μοψωψ ν. 18. β. ^ αηοόίΐξίς αντη, όίηοΕ- 
ται Ι». 10. το9 V. 20. ροβί ημ4ρα ϊστιρ οιιιη Ρλ^ποϊο οιηίβί φύς 
ίατιν 21. μ^νι» V. 23. ι/φ^ατηΜί μΐ}^^ ΤΟ. 



9β (Ρ'ΊβΤ) ΠΥΡΡϋΝΕίΟΝ 

φ^νόμ^νον μϊν ϊηΛ »ο<οννο»' Βίναι νηηε^η, αίηλον ύ^ 
ίηύ 9ΒΗαί τον ί%ηαλνψορτος καΙ ονη ίξ εαυτού νποηίητει 
'ημϊψ σαφιί^. «* ** α&η^ο^ άδηλου, αύτη ί^ηούταί τον &- 
ααΐύψο^ος αντηρ ^^α^ ούχ Μοται ΗΐΜλυητί3ίη έτέριορ, οηερ 

179 άψίοτηκε της έννοιας της «ιιοίβ/Ιβω^. Α« Λ ναντα οιίίέ 
α^ι^λος ηροάηΧου δύναταί ύναι άηοδειίις. άλ£ ονδ^ ηρό- 

' δήλος άδηλου • έηΜΪ γαρ ηρός τι ίοτίν, τα δ^ προς τι άλλη- 
λοις αυγκαταλαμβάνεταί, ουγίΛαταϊ^μβανομενον τί} ηρο- 
- δηλω άηοδ€αΗ το άηοδίίκννα&αί λβγόμ^ψον ηρόδηλον /σται, 
10 ως η^ριτρέπεο^αί τον λόγον ηαΐ μη ενρίοη€θ^αί ηρόδηλον 
την άδηλου άηοδείϋτιπην. «/ οΰν μήτε φαινόμενη φαινο- 
μένον Ιοτϊν η άηοδεί^ίζ μήτε «ίι^λο^ άδηλον μήτε άδηλος 
ηροδηλου μήτε ηροδηλος άδηλον, ηαρά δ^ ταύτα ονδ^' 
Λναι λέγονοίν, λ$%τίον μηδίν εϊναι την άηόδειξιν. 

180 ΙΙρος τούτοις κάκεϊνο λίκτέον. διαηεφωνηται περί της 
αποδείξεως ' οΐ μίν γαρ μηδϊ εϊναί λέγουοιν αντην, ως οί 
μηδίν όλως είναι φάοκοντες, οΐ ί* εϊναι, ως οΐ πολλοί 
των δογματίΗων' ημείς δί μη μάλλον είναι αύτην η μη 

181 είναι φαμεν. %αϊ άλλως η άηοδειίις δόγμα πάντως περίτ- 
00 έχει, περ\ παντός δϊ δόγματος διαηεφωνηκααιν, ωοτε περί 

πάαης αποδείξεως άνάγχη είναι διαφωνίαν. ει γάρ της άπο- 
δείξεΡϊς τον είναι ηενόν λόγον Ι'νεαεν ομολογονμενης %αι 
το είναι χενόν ουνομολογείται, '"δηλον οτι οί αμφισβητούν^^ 
τες περ\ τον είναι %ενόν και περί της αποδείξεως αυτού 

2$ άμφιαβητούοιν' ηαΐ περί των άλλων δογμάτων, ων εΙα}ν 

αΐ αποδείξεις, ό αυτός λόγος, πάσα τοίννν άπόδειξις άμ- 

1%2 ^φιοβητείται καΐ ίν διαφωνία εστίν, ίπεί ονν άδηλος ίστιν 

η άπόδειξις δια την διαφωνίαν την περί αντης (τα γάρ 

διάφωνα, χα&ό διαπεφωνηται ^ άδηλα ίστιν), ον» ίστιν ίξ 

30 ίαντης προνπτος αλλ* ίξ αποδείξεως οφείλει ημϊν αννίστα- 
σ&αι• η ονν άποδειξις δι ^ς ηατασηενάζεται η άποδειξις, 
ομ4ίλογονμενη μ^ν καϊ προνπτος ονκ ίσται (ζητονμεν γάρ 
νύν εΐ ίστιν άπόδειξις όλως) , διαφωνονμένη δϊ καΐ άδηλος 

3. όιη^ηυίΊΜ ¥0• 8. %η] τφ ΨΒΥ, οιη Ο 11. %^ιψ\ «ντήΐ' ί. 



Υη0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Β. (Ρ ΐοβ) 99 

ονϋα ύ^ύ^αί άηοΜίίί»α αλΧης, ηάχ^ί^η άλλης, ««2 μ€χ9^£ 

ηαραοτησαι οτι Ιστιν Λαο99ίΙ§ς. άλϋ σύΛ ίίά σι^/Είβ/ον 183 
άύί^αταί Ιη9Μίλνητ9α&αί. ζηνσυμίψου γαρ %ϋύ Λ ίστι ση^ • 
μΒίβ^, ηαΐ οηοίεΙ^Μως Ψϋΰ 9η μείον ίβομίνίήί ηρος ψην^ 
έαυτσν νηαρξί^, ο 9ι άλληλιον Βυρίσκεψαι ψρόηος, ψης μ^¥ 
άηοΛ»ίξ€ως οημβιον Λεομένης, το6 9ϊ αημείσυ ηάλιψ «ϋο*- 
Μξεως* οπβρ ατσποψ» άία ϋ ταύ^α αυά^ ίηιπρϊναί 9ν¥α^ 
τίψ ίστι τήψ ηερί της άηοίΛίξε^ς ίιαφωψίαψ, ίηεΐ χρ^ζ•ί 
μ^ν Μρί%ηρΙον η ίττίηριαις, ξηνήοεης 9^ ονσι/ς ηερϊ ^Μ «2 ίο 
εστί ηριτήρίον, ως ηαρ$9τηθ9μ$ν, «αϊ ίία ταύ^ο οηοΛείξεως 
τον %ρίτηρΐΌν ίεομίνου της άβηίννονοης οτί ίατί τ§ ηριτψ- 
ρω^, ο βίάλληλος τρόηος της άηορίας ενρίοηχταί ηάλετ. 
ίΐ ονν μη%9 9ί άηοάβΐξδης μητβ 9ίά οημείον μήτε άίά 184 
ηρηηρίον ίοτιν ύηομνήσαί οτ$ ίοτίρ αηόίείξβς, αλλ* οΜ Ι| » 
Μάντης ηρϋηλός ίοτιν, ως ηαρεοτηοαμ%ν , άχαταληητοψ 
ξοταί εΐ ίατ$9 άηόύεφς. 9ίά Λ τοντο ηαΐ άψύηαρ%τος 
ίοταί η άπΌ9είίίς* ψετόηταί μ^ψ γαρ ανν τψ αηοίεεηνύ» 
ψαί, άηο9ει%ψύψα$ 9ϊ ον% άψ ίύναιτο μη ηαταλαμβ^ψο^ 
μέρη. ίίόηερ ονίΐ αηο9είξις ίστα$, ^ 

Ταύτα μΪ9 ως ίψ νηοτυηωσεί χαΐ ηρός τηψ άηο9ε^ 185 
άρχεσεί λελεχ&αι, οΐ 9^ 9ογματίΗθΙ τουραρψΐοτ ηαταστίενα* 
ζοττες φασιρ οτι ήτοι αηο9εί%τ$%οΙ είσιψ οΐ ηατα της αηο^ 
9είξεως "'ηρε^τημίτοί λόγοί ^ ονη εΙηο9εηίτίαο{. ηαΐ εΐ μ^ρ 
ον% αηο9εηίτ$ηοί , . ον 9ύψανταί 9είΛψύ¥αι οτι ονζ εστ§ρ η η 
άηόάεφς' εΐ 9^ άηοίεηκταίοΐ είσιψ^ αντοί ούτοί %ηψ νηο-- 
αταορ της άΐΝ>9είξεως ίη ηερηροηης εΐαάγονοιν• ο&ερ ηαϊ Ιθβ 
τοίοντον αννερεΛτωσι λόγον• εΐ εστίΡ άηό9είξίς, εστίν άηο^ 
9είξές' εΐ ονη εοτ%ν άηό9εφς, εστίΡ αηό9είΙίς' ητοί 9ί 
εστιρ άπό9ειίίς η ου% εοτιρ αηό9είξίς ' εστιρ αρα άηόβε^ίς. 30 
άηό 9^ της αντης 9υράμεως ιμΛ τοντορ ίρωτωοί τορ λ^- 
γον• το τοϊς άρτοίείμεροις εηόμερορ ον μορορ άλη&ίς 
ΙστίΡ άλΙα ηαϊ άραγπαίορ' άρτίηεηαι 9% ταύτα άλληλοίς 

9. τηρ οιη Ιχ. 14. μψΛ ί»« η^ιτ'η^^ου — ονδ* οιη V. 1β. «ι/• 
τής ¥0, η^άηλορ Χ. 27• ΐί^$τ^οπ^ς τη^ 9ίεάγ^α9Ψ V» 



100 (ΡίΟβ) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

""Ιο%ίν αηόίειξίβ - ούη ^ατιν αηοί^ίίίβ,"* ων ίκβτ^ρω •!«ο- 
1Θ7 λον&€ΐ το είναι άηοδ^ιΐιν ' Ιστιν £ρα άηόδαξίς. εν^ση 
μϊν ουν ήρός ταντα άντάίγειν, οίον γσυν, Ι^βΪ μη νομί- 
ζομέν τίνα λογον είναι αηούειητΛπόν , ηαϊ %ονς ηατά της 
δάηοίεΐίεως λόγους ον ηάντης φαμϊν αηοίαητίΜονς είναι 
άλλα φαΐνεσ&αι ημιν ηι&ανονς' οί ί* ηιΰ•ανοΙ ουκ ϋ 
ανάγκης ειοΐν άηοάειχτίΗοί. εΐ 9ί άρα ηαΐ άηοίειητικοί 
είσιν, οηερ ου άιαβεβαιούμε&α, ηάν%ως ηαΐ άλη&εϊς. αλη- 
θείς 9έ εΐϋΐ λόγοι δι άλη&ών άλη&Ις σννάγοντες' ούχονν 
ίοάλη&ης ίοτιν αντων η Ιηιφορά. ην 9ε γε αϋτη "ον» εοτιν 
άρα άηοάειξις'" άλη^Ις άρα εστί το "ουκ εοτιν άπόάειξις" 

188 έη ηερηροηής. άννανται 91 οί λόγοι %αΙ ηα&άηερ τα 
ηα&αρτιηά φάρμαηα ταΐς έν τώ οωματι νηοηειμέναις νλαις 
έαντά οννεξάγει, οντω χαΐ αντο} τοΙς άλλοις λόγοις τοΙς 

15 άηο9εικτιηοϊς είναι λεγομίνοις %α\ έαντονς σνμηεριγράφειν. 
τούτο γαρ ουκ εοτιν άηεμφαΐνον , έηει και η φωνή αντη 
η ^'σνίεν ίατιν άλη&ες'* ου μόνον των άλλων ^χαστον αναι- 
ρεί, άλλα ηαι έαντην έηείνοις ανμηερηρίηει* ο τε λόγος 
οντος άύναται ίεΐηννσ&αι άονναπτος ^'εΐ εστίν άηόάειξις, 

2^ εστίν άηόάεφς* εΐ ονιι εστίν άηόάεφς, εστίν άηόίειξις' 
ήτοι 9^ ίστιν η ου» εστίν" Ιστιν άρα/' καΐ 9ιά πλειόνων 
μεν, ως 9^ ηρός το ηαρον αρκούντως 9ιά τον9ε του εηι- 

189 χειρηματος. εΐ ύγιες ίστι το συνημμίνον τούτο "«/ ίστιν 
άηό9ειξις^ ίστιν άηό9ειξις/' 9εΙ τα άντιηειμενον του έν 

2$ϋίντω λήγοντος, τουτεστι το "οι;« ίστιν άηό9ειΙις" μά^ 
χεσ^αι τω "ίστιν άηό9ειξις'^ τοΰτο γάρ ίστι τού συνημμέ- 
νου το ηγούμενον• ά9ύνατον 9ε ίστι κατ αυτούς συνημ- 
μενον ύγάς εϊναι ί% μαχόμενων αξιωμάτων συνεστως. το 
"μϊν γάρ συνημμένον ίηαγγίλλεται οντος του Ιν αύτώ 

30 ηγουμένου είναι ηαϊ το λήγον, τά Λ μαχόμενα τουναντίον, 
οντος του έτερον αυτών οηοιου9ηηοτε ά9ύνατον είναι το 
λοιηόν ύηάρχειν• οντος άρα υγιούς τοϋ9ε τού συνημμένου 
**εΙ εστίν άηό9ειξις, εστίν άηό9ειΙις^ συ 9ύναται ύγΛς είναι 

11. άΧη&^ς λΛΛ Χ. 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Β.• ^ (Ρ;"109) 101 

%οΌ'$ο το ουΫίίμμέ^αν "β/, ον» ίστίν άηόάΜίξίς, Ιατίν άηό&ίΦ- 
ξίς" ηάλίρ ί* αν ουγχωρούψτων ημών %α&* ύη6&90ί^ νγάς 190 
ύψ^ί τϋ• το οννημμίψον ^*Η ονη Ιοτιν άηϋΛί^, ίοτίΡ 
άηόόίφς/* ύύταται ανννηάρχαν το **«/ 9ατιι^ αηό^βιΙ/ς** 
τω '^ονη ϊοτιν άηοί^ιΐις^ μΙ 9ί άνταταί αντφ ανψνηαρ-^ 
χ^ίν, ου μάχβται αντω• Ιρ αρα τψ "δΙ βο%ίν οηοάεφς, 
εστίν αηό^€ίξίς*' αννι^μμένω ου μάγ^βται το αντ*»9ίμ€Ψ0Τ 
τον 4ψ αύτψ λήγοντος τω έν αντφ ηγονμένψ, •σν* ον% 
ίοτα€ νγάς πάλιν τοντο το ουνι^μμένον , Ηοίνον κατά 191 
ονγχοίρηοίν ως υγιούς τι&βμένου , μη μαχομίψον Λ του >ο 
* ονκ Ιοτιν άηοίαξές** τω '^ίατιν άηόί^φς.^ ονΆ το 9ΐ9^ 
ζενγμένον ύγάς ϊοται το ^γ^οι ίοτιν άηόίαξίς ^ ον% ίστίν 
αηόόαξίς*** το γαρ ύγάς ^ί^ζευγμένον ίπαγγέλλν^Λί βν των 
έν αντωύγώς εϊναι, το ϋ λόίπον .η τα λθ9ηά ψευίος η 
ψΛνάη μετά μάχης, η ηηερ υγιές έοτι το ίιεζευγμένον, ΐ5 
ηάλίΡ φαϋΧον βυρίακετύίί το '^β/ ούη (οτιψ άηό&βιξις, βατ$ν 
άη69βίίίς*' οννημμένον.ίη ^μαχόμενων αννεστως• ονηούν 
άονμφωνά τέ έοτι καϊ αλλήλων αναιρετικά τά ίν τω λόγω 
τω ηροίίρημένψ λι^/^/ί^ανα' άιόηερ ονη Ιοτιν υγιής 6 Αο*- 192 
γος. άλλ' ουϋ οτι άηολον&εί τι τοις άντικειμίνοις δύναν^ 2ο 
ται άεωίννναι, μη έχοντες ηρι/τηριον άηολον&ίας, ως ίηελο^ 
γιβάμε&α. 

Ταντα 9ϊ ίη περιουσίας λίγομεν. εΐ γαρ ηι&ανοί μεν 
εισιν οΐ ύιύρ της αποδείξεως λόγοι {εστωσαν γάρ), πι&α-- 
ναϊ α «αΙ αΐ προς την άπόδειξιν λεγόμεναι επιχειρήσεις, 7$ 
ίπεχειν άνάγηη ηαϊ περί της αποδείξεως, μη ΐίίαλλον είναι 
άηόόειξιν η μη είναι λέγοντας. 

/ίιο ηαϊ περϊ των &ρυλουμενων συλλογισμών ίσως Ι9» 
ηεριττόν έστι διεξιέναι, τούτο μ^Ϋ συμηεριτρεπομενων αν- 
τύν τ^ υπάρξει της αποδείξεως {δηλον γάρ οτι έηείνης μη 30 
ούσης ονδ^ αποδεικτικός λόγος χωράν έχει), τούτο δϊ καϊ 
δυνάμει διά των "Ίμηροσ&ρν ημίν λελεγμενων άντειρη- 
χότων ημών προς αυτούς, οτε περί της παρολκης διαλε-^ 

ι; το οη ν. 9. υτί4ς. λ«Α»ι» £. τοντο) το Ιηο Χ 83. ν(*^ Ι•• 



102 (Κ'ΊιΟ) ΠΥΡΡίΰαΕΙΩΝ 

γόμβψοί μέά^ίον %ίνα ίλέγομεν Λ' ης ίρϋχβηί Λ^ιη^ύναι 
οτ$ ηάν%Βς οι άηοίίίητίΧΌί λόγοέ %ων τε ϋτωίΐιω^ ηαϊ τύν 

194 η9^9ηατη%αιάψ ασννακτοι τνγγμψονίηιρ ον%9ς. ^ ίηψέτρ^ν 
α σύ χΒίρο^ ϊαως ηαί Ι91α η^ρί αντύν ίίαλαβίϊν, έηεΐ /*«- 

5λισ»• *»' αύ^οϊς μέγα φροψσνοιν. πολλά μΐ^ ονψ £οτι 
λέγειν »σ ιίτϋΛοστατοίτ αυτών νηομίμνηαηίπ^ας* ως έν 
νηοτνηωσα Λ άρηεϊ τ^άε %{] με^όάψ χρηο&αι ηατά νύ- 
τάτ. λίξω ίε ηαΐ ννν ηερ\ τώρ άναηο9»ίκτΐ0ν ' %ούτωρ 
γάρ άνε^ρονμίναν %α\ οΐ λοιηοϊ €νμηαΡ9ες λογοί Λοιν^«- 

ηπθΤίοα, την άηόίε$ξίΡ τον ουψάγειν ώ** αντιίΐ' Μχοντες.. 

195 *^ϊ ηρόταοις τοίψνν αν»ΐ|^ ^ηάς Μτβ^νηος ζ^ον Αι 
τάν «ατα μέρος ίηαγωγικάς βεβαιονται* εκ γάρ του Σ»^ 
ηράτην α$β&ρωηορ οτεα ηάί ζύον είναί^ ηαΐ Ι1λάτρ>να 
ομοίως ηαΐ ^ίωνα %αϊ Μηαοτον των κατά μέρος, ^ντατον 

15 είνϋΐί άοηεί Λιαβεβαιονο^ε^^ %α\ οτι ηας άν&ρωπος ζωον 
έ9τ$ψ^ ίίς εΐ %αν ^ τι των ιτατα μύρος ίνείντιουμ^νον φ«4• 
νοι/^ τοΙς ίΧλοις, ού% εοτιν νρης η κα^ί-όλον ηρύταοις, 
οίον γούν, ίηε\ τα μϊν η^Βίοτα των ζωών την. χά^ω γένυν 
ιπνεϊ, μονοβ ί* ο Ηροηοίειλος τηρ ανω, ονη ίοτιν άίη&ης 
Ιββ η '^ηαν ζωον τψ^ ηστω γενυν χινεΐ"^ ηράτασις. όταν ονν 
λεγωοι "ηας αν&ρωηος ζώον , Σωηράτης ί* ίν^ωηος, 
Σωχράτης αρα ζωον" έχ της χα&όλου ηροτάοεως της 9Μ»β 
αν&ρωηος ζώον'* την χατά μίρος ηρόταοιρ οννάγει» βον- 
Χομενοι^ την *^ Σωκράτης αρα ζωον" η δη βεβαιωτη^ της 

2$χα^ολιχης ηροτάοεως εατι χατά τον Ιηαγωγ^χον τρίηον, 

ως ύπεμνηοαμεν , εις τον όιάλληλον ίμηίητονοι λογον, 

την μεν χα&ολιχην ηρόταοιν 6ί έχάατης των «ανα μέρος 

197 έχ της χα^ολικης ουλλοχιστιχως• ηαραπλησίως ί^ χλΙ έηΐ 

τον τοιούτον Ιογον *'Σωχράτης αν&ρωηος, ονίείς Αέ^ αν- 

3ύ^ωηος τετράπονς, Σωκράτης άρα ονχ εατι τετράηονς 
την μίν ^*ουΜς άν&ρωπος τετράίίονς'* ηρόταοιν έχ των 
χατεί μέρος ίηαγωγιηώς βονλόμενοι βεβαιούν, εχάοτην ύί 
των χατά μέρος ίχ της **οιυδεις άν^ρωηος τβτράτιονς** «νλ•- 

12: αωη^άτη V. 2δ. ίηαγ^γον ν.^ 27. ^ρος Ιηα^^ω/^χνς β*.- 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΙΒΩΝ Β. (Ρ'Πΐ) 103 

λογίζίΟ'θτη &έΧορι;$ίί, τ^ ηατά %ον ΛίάλΧ^ιΧαν άηορίψ η^ρι-- 
ηΙητξήΧίίν• '" ομοίως ίί Ιφοδ$ν%ίον ζΰΛ τους Χοαιονς των Ι9β 
τναροί τοις ηίρίηαΐ^ητίκοίς λ$γομίψων άψαηοδ^ιητων. άλλα 
η€ίΙ τους τοίοντονς *«/ ημέρα ίση, φως ίστιρ'^* τό τβ γαρ 
'^^Ι ημέρα ίοτί, φως €θτί^ ανραητιχόι^ έστιν, ως φαοί, του & 

φως 9θτ€, ^ο τε φως εστί μβτα τον ήμερα έστ& ρε^ 
βαιητοίόν ίϋ^ι τον ^μΙ ημέρα ίατι, φως εοτιν*** ύυ γαρ 
αψ νγάά ίνομία&η το ηροειρημένον αννημμέ^οψ ΒΪψαι, Η 
μη ηρότερον τε&εωρητο ονι^νηάρχον άεΙ το ^*φως Λτη** 
τω ** ημέρα εοτιν^' εΐ ούν άβί ηροκατειληφέναί δτί ημέρας 1«9 
σνοης Μντως Ιστι ιταΐ φως εΙς το ανν-^εϊναί το ** βί ήμερα 
βστι, φβϊς βατι" ονψημμέψοψ, ίίά ίέ τον σννημμέψον τού- 
τον ίίυψάγεται το [οτί] ημέρας ούσης φως είναί, τήψ μίν 
σνννηαρξι^ του ήμέραν είναι ηαϊ τον φως είναι συνάγον- 
τας τον "« ημέρα Ιστι, φως ίστι" σννημμένον όσον ίηΙί$ 
τω ηροηειμένψ αναησίεΐατω, το (Κ σννημμένον της σννν^ 
ηάρξεως των ηροειρημένων βεβαιονσης, ηάνταν&α 6 άιάλ-- 
ληλϋς τρόηος της αηορίας ανατρέπει την νηόστασιν του 
λογού. ομοίως 9^ ιιαϊ έηϊ τού τοίύύτον Χόγον ^εί ημέρα 200 
^στι, φως Μστιν* ονχί Λ φως εστίν ' ονχ άρα ημέρα εστίν Γ μ 
έη μίν γαρ τού μη άνευ φωτάς ημέραν &εωρείσ&αι νγάς 
αν είναι νομισ&εΐη το "β/ ημέρα ίστι, φως εστί" σννημ* 
μένον, ως εϊγε χα&' νηό&εσιν ημέρα μίν φανείη ηοτ^ φως 
91 μη, ψενάος αν Χεχ&εΙη το σννημμένον εϊναι' 9σον δε 
έηι τω ηροειρημένω άναηοίείητω το μη ί7ναι ημέραν φω^^ 7$ 
τός μη οντος Λα τον "ίί ημέρα ίστι, φως §στι*' σννάγε- 
ται, ώστε έηάτερον αντων τΐρός την έαντον βεβαΐωϋιν - 
χρηζ^ιν τον το έτερον βεβαίως εΙΧήφ&αι, ϊνα 9ί αντον 
ηιστον γένηται %ατά τον διαΧΧηΧον τροηον. άΧΧά ιμΛ έ» 201 
τον μι) δννασ&αι άλΧηΧοις σνννηάρχειν τινά , οίον ημέ^ 30 
ραν, εΐ τνχοι, ηαΐ νύκτα, το τε άηοφατιπόν της σνμηλοηής, 
το *Όι?χ ημέρα Ιστι ηαΐ ννξ εστι^ %αϊ *ο άιεζενγμένον, το 
^ητοι ημέρα εστίν η ννξ εστίν, *^ νγιη νομίζοιτο &ν είναι* 



10Φ (Ρ "112) ΠΥΡΡϋΝΕΙΩΝ 

άλλα το μη ονννηάρχίίν αντά β€βαιονο&αί νομίζουα 9ίά 
τ« %ου άηοφατίκού της σνμηλοχης καΐ του διεζ^υγμένου, 
Ιέγορτες "ούχϊ ημίρα εατι χαι ννΐ Ιοτιν* «λλα μην ννΐ 
ζοτιν ον% άρα 'ημίρα ίστιι^/' *^ητοι ημέρα ίοτίν η ννζ 
5 6στΐ¥' αλλά μην ννΐ ίστιρ* ονκ αρα ημέρα ίστιν/* η **ονχΙ 

202 ίί τνξ 60τιρ • ημέρα άρα ίστίΐ'." ο&€ν ημ^Η ηάλιν ίηι- 
λογίζομ€&α οτι εΙ μίν ηρός την β^βαΐωοιρ τού δι^ζευγμέ-* 
νου χαΐ τον της συμπλοκής άηο(ΐιατικού "'χρηζομ^ν τού 
ηροπατίΛηφέναί ο%ι τα Ιν αύτοίς η^ριεχομενα αξιώματα 

χο Ιονιν άουνύηαρ%τα » το ^έ άουνύηαρ%τα ταϋτα $1ραί συψ^ 
άγΒΐν^ 9οηοϋοι Λα τ* του διαζευγμένου ηαϊ του της σι/μ- 
ηλοηης άηοφατίΗοϋ , 6 άι αλλήλων ύοάγεται τρόπος, μη 
δυναμένων ημών μητβ τοΙς προειρημένοις τροπικοϊς ηι-^ 
ατ$υ€ΐν άνευ του το άοννύπαρκτον των έν αύτοϊς η^ριεχο-* 

η μένων αξιωμάτων παταλαβΒϊν, μήτε το άσυνύπαρχτον αύ-- 
των άιαβέβςαούα&αί μρό της των συλλογισμών άιά τών 

203 τρρπιχών σννερωτησεως• άιόπ^ρ ούη Βχοντβς πό&εν αρ|ο- 
μα&α της πίστεως ίιά το παλινδρομον , λέξομεν μήτε τον 
τρίτον μήτε τον τέταρτον μήτε τον πέμπτον τών άναηο•τ 

2υ δείίίτων όσον έπϊ τούτοις ύπάστασιν εχειν. 

Τοσαύτα μΙν ηαι ηερϊ συλλογισμών επι του παρόν^ 

2Μ τος αρκέσει λελέχ&αι' εύπαραιτητον δϊ είναι νομίζω %αί 

τον ηερΙ επαγωγής τρόπον, έηεϊ γαρ άπο τών κατά μέρος 

πιστονσ&αι βουλονται 9ί αυτής το κα&όλου, ήτοι πάντα 

25 ίπιοντες τα κατά μέρος τοΰτο ποιήσουσιν ή τινά. αλλ* ει 

μίν τίνα, αβέβαιος εσται ή επαγωγή, ενδεχομένου του 

ίναντίούσ&αι τω κα&όλου τινά τών παραλειπομένων κατά 

μέρος έν τή επαγωγή ' εΐ δϊ πάντα, αίιί^ατα μοχ&ήσου- 

σιν , απείρων όντων τών κατά μέρος καϊ απεριορίστων. 

3ϋ ώ'σ^' ούτως ίχατέρω&εν, οΐμαι, συμβαίνει σαλεύεο&αι την 

Ιπαγωγήν. 

205 ^λλα και έπι τή πιρϊ ορών δη τεχνολογία μέγα φρο^ 

νούσιν οΐ δογματικοί, ήν τω λογικω μέρει της καλούμενης 

ι 

1. μη Οίη νΧ. 7. π^ός μ^ρ V, 12. άηοφατίκης V. 18. «α- 
λίΐ^όξομΗν V. 25. τά ^^ίφ 29. χα* ^ά δίβρίι&ηα^. 32. ίαάΡα. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Β, {¥ '"11$) 105 

φάοαοφιας έγηαταλη^ουοίψ. φ^ρβ ονρ και ηβρί ορών όλΐ/α 
έηΐ %ον ηαρόί^τος δΐηωμί^. 

Προς ηολλα τοιψνν χρηοιμίναί^ %ον£ ορονς των 9ογ^ 
μϋηιηων δοαονντων, άνο τα άνωτάτω κεφάλαια ηΒριλψιτί%α 
ηάοης ης λέγοναιν άναγκαιότψος αυτών ίσως ενρηαας' η 206 
]^άρ ως ηρός κατάληψίν η ως ηρός διΛααηαλΙαΦ έν ηάσι 
ηοραδεικνύονοι τους ορονς άναγηαιονς. ίάν συν νηομνη- 
αωμεν οτι ηρός αυίέτερον τοντων' χρηοιμενονσι , ηεριτρέ^ 
ψομΜν, οΐμαί, ηαααν την γεγενημενην ηίρι α%;τξ»ν ηαρα 
τοις άογματ/χοίς ματαιοηονιαν. ^^έως ονν , μΙ 6 μϊν 307 
άγνοάν το όριατόν ούχ οίος τί, έατί το μη γη^ωοχομενον 
αντώ όρίααα^αί, ο ϋ γινώοηων, εΐ&' οριζόμενος ον% Ικ 
τον ορού το όριατόν ηατείληφεν αλλ* Μ προκατειλημ^ 
μένω τούτω τον ορον ίηιανντεΰΉηεν^ ηρός ηατάληψιν των 
ηραγματων ό ορός ονη εστίν αναγκαίος. %αϊ γαρ έηεϊ ΐ5 
ηάντα μίν όρίζεα&αι '9ελοντες κα&άηαί ον9^ν οριζόμενα 
δια την εΙς αμειρον εκητωοιν, τινά δϊ καταλαμβάνεο^αι 
κα\ άιχα των ορών όμολογονντες ονκ αναγκαίους ηρός 
κατ€^Xηx|^ιν τους οροι;^ άηοφαίνομεν , κα&* δν τρόηον τα 
μη όρια&ίντα κατεληφ&η, δυναμένων ημών ηάντα χωρίς ίο 
των ορών καταλαμβάνειν , η κα&άηαξ ουδίν όρισόμε&α 20Θ 
Ι-διά την εΙς άηειρον εκητωοιν] η ουκ αναγκαίους τους 
όρους άηοφανουμεν. δια δϊ ταύτα ούδϊ ηρός διδαοκαλίαν 
αιηονβ εϋροιμεν αν αναγκαίους* ως γαρ ό ηρώτος το 
ηράγμα γνούς εγνω τούτο χωρίς Ορου, κατά τό ηαρα^ 25 
ηλησιον καΐ ό δίδαϋχομενος αυτό δύναται χωρίς ορού δι- 
δαχΟ-ηναι. ετι άηό των όριστών Ιηικρινονοι τους όρους, 209 
και φααι μοχβ-ηρούς όρους είναι τους ηεριέχοντάς τι των 
μη ηροαόντων τοΙς όριοτοϊς, ήτοι ηάαιν η τιοίν. διοηερ 
όταν εϊητι τις τον αν&ρωηον είναι ζωον λογικόν ά&άνατον 30 
η ζώον λογικόν '&νητόν γραμματικόν , οηου μίν μηδενός 
οντος άν&ρωηου ά&ανάτου, οηου δί τίνων μη γραμματί" 
κων όντων, φααϊ μοχ&ηρόν είναι τόν ορον. τάχα μ\ν καΐ 210 

5. ι5< Οίη νΧ, 8. χ^αιιιιύοουοί ¥0. 15. αψαγηαΐον V. 1β. 6^»<χ4- 
μι&α Χ. 1 7. ιίς οιη V. 27. ίπ»«ρ»•Όνσ* V. 33. (ύψ\ ιύν ονν 81βρ1ΐΛηαβ. 



10Θ (Ρ"Ίΐ4"Ίΐ5)ϊ ΠΫΡΡΩΝΕίΩίΙ 

άρίηίκρί'ίόΐ ύύ(Ρ οΐ οροί 9ίά την άηείρίαν των Μα^ά μέ-^ 
ρος, έ| άρ έηιχρίηα&αί οφείλουοίν* βΙτλ ουκ &ν κατά- 
ΧηητιηοΙ τ« %αΙ ΜαπτιηοΙ τούτων Λ^ν II ύν έταχρίνονταί 
9ηΧονο%ί ηροίίίβ/νωσμίνων, ΒΪγΒ άρα, χαΐ ηροΛαταλημμέ-^ 
5 νων. ηώς 9^ ούη &9 ^ϊη γίλοΐον τό λέγ€ίΡ ως οΐ οροί 
χρησίμενοναι ηρός ηατάλψρίν ^ Μαύηαλιαν η οαφήνειαψ 

211 οΧως^ άοάφΒίαν ^μϊν ίη^ιση^ΜίονντΒς τούαύτην ^ οίον γούν^ 
ίνα τι ΐία} ηαίξωμ^ν, βί' τις ηαρά τον βουλόμ^νος ηυ&έ" 
ο&αι βΐ άηηντψιαι αντω άν&ρωηος ίηϊ ΐηηον οχονμΛνος 

10 χα! μύνα ίψβΧΐίόμδνος , την έράτηοιν οΰτω ηοίηοαιτο " ύ 
ζωον ΧογίΗον &νητόν, νου χαΐ ίηαστήμης ΰεητίηόν, άηην- 
τητο οοι ζωον γ^λαατΜον ηλατνωννχον, "'έηίοτημης ηοΐιτι- 
%ης άεκτέΗον, ζύίφ &νητω χρβμ€τιστίχφ τά οφαιρωματω έφη^ 
δρακός, έφβλχομΒνον ζωον τβτράηΌνν νλξητίκ6ν$'' ηως ονη 

16 αν ΒΪη ηαταγέλαοτος^ $1ς άφαοίαν οϋ^ο) γνωρίμου ηράγμα-- 
τος ίμβαΐων τον άν&ρωπον βιά τονς ορονς; ονχούν ΰ^ρη- 

212 οτον ΒΪναι τόν ορον οοον ίηΐ τοντοις λβητίον, βϊτ οΰν 
λόγος είναί Χίγοίτο 9ιά βραχείας νηομνηοΒως δΙς ιννοΦαν 
ημάς άγων των νηοτεταγμένων ταϊς φωναΐς πραγμάτων, 

ίΟ ω^ 9ηλ6ν γΒ {ου γαρ ; ) ίη των μιηρψ ηρόο&Βν ημϊν ΒΪρη-- 
μένων, βϊτβ λόγος ό το τι ^ ΒΪναί ίηλων, βΗβ δ βούλβται 
τις. χαί γαρ τι Ιοτιν ο ορός βουλόμενοι ηαρίοτάν Βίς 
άνηνντον ίμπίητονοι 6ια(ρωνιαν , '^ν 9ιά την ηροαίρβΟίν 
τ1}ς γραφής ηΛρΙημι νυν, βΙ ηαϊ 9ο*Βΐ 9ια%ρίηΒΐν τονς 

25 ορούς. 

ΤοΌοϋτα μίν ηαΐ ιίΒρϊ ορών άηόχρη μοί νυν λβ- 

2Ιδ λέχ&αι' ΙπΒΐ 9έ τίνες των ίογμα^ίχών τήψ ΛιαλΒήτίκην «?- 

ναί φαοίν ίηιοτημην συλλογιστιπήν ίηαγωγικην όρίοτιηην 

Λέαίρετικην, άίελέχ^ημεν 9^ ^μ^Η ί*7 Α*«^« '^^^^ ^9^ 

30 του κριτηρίου ηαϊ του οημΒίου καϊ της άηο9ΒίξΒως λόγους 
ηερι τε συλλογισμών καϊ ίτιαγωγής "'καΐ ηερί ορών, ουκ 



3. ίφ νΧ, II. ^ιιί(1ηί άπηψτηταίί 12. «ολικής V. 13. χρ*- 
/Μτ^Μ^ V, χρψίοτίΜ^ ΡΟ. 20. ωρ δηΧορ γι ονδίν ίπ Γ οηπι 8ΐβρΙιιιηο, 
»ς δηλοψ γί ού9ί γα^ι Ιχ Ο. 2β. ορον V. 28. όΜίρη^κηρ ΛάΑ Γ»- 

>>ΠθίΐΙ8. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΑΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ β, (Κ'Ίΐβ) 10^ 

α%οηο¥ ήγούΐί{€&α Λ^αί %αϊ η^Ι Λίαιρίσ9ως βραχί» Λμ- 
ΧαβΒίΨ. γίνΒοϋ-Μ τοίννν τ^ην 9$αίρ9ϋίν φ»€ί ΊΜτραχύς* η 
γάρ ω^ομα $1ς οημαι^μ^να ^ιαιρ^σ^οι ^ ολο^ ΒΪζ [Μρη 

αυέ€νος τϋΌ%ων ίστίν έηιονημη ΛίΟίρΒίτιηη, ^9ί0Ψ ϊαως β 

Έύ&έΛ6 ^Ρ ^«^ ίηιστημΒίς %ών φύσα φαοί^ ύψοξ, 214 
τΛ¥ &€ηΒΦ α ον&αμΛί. παί Μΐηοτ^ς* ^ μ^ γαρ ΙηίΛη'^μη 
βίβαίοψ τι «βΐ άμ9%άη%^»%σν πράγμα είψαί &έλ€ί, μ Λ 
^€Ό€ί ^9ίξί¥ €γ9ί καί ΒΌμνιάητωτοψ τ^ψ μ^^αβοίητ , ταί^ &ο 
ί9αΙλαγαίς ηίν &έο$Λν, αϊ άσιν ίφ τ/μϊν, έτΒροίθνμ$να• 
έηά ονν τα ο^μάτ» &€Ρ€$ οημαιν^ι ηαϊ ον φύσβί {ηάψτ$ς 
γάρ αν ανψΐ^οαψ ηάρτα τα ύηό τύν φωηίν αημοξψόμΜΨα, 
ομοίως "Έλληνες τε χαϊ βάρβαροι , ηρίς τψ %αϊ ίψ ήμίν 
ύναι τα σημαινόμενα οίς άν βονλ»μ4&α όνόμααιν ετέρας η 
ΟΜΪ άηΧουν τ« ηαΐ αημαίνβιν), 'πύς αν άννατύν 9Ϊη άιαιρ^•^ 
%ΐ9ην ονόμαιτος ^ίς σημαινόμενα ίηιο%ημην είναι^ ή ηάς 
ίτϊΐστημη σημαινόντων τβ ηα} οημαιν^μίνων , άς οϊονταί 
Ίΐνες, η ίίαλΒχταίή ύύναιτ αν νηάρχ$ιν$ 

ΙίΒρϊ 91 ολοΌ ΗαΙ μέρσυς 9ιαλ€ΐόμ9^α μ^ν ηαϊ ίν τοίς 215 
φυσηιοίς 9η λεγομενοις, ίτίΐ 9^ τσν, ηαρόντος ηερϊ της 
λεγομένης 9ιαίρίσβως τον όλον εΙς τα μίψη αύτοϋ τά9ε 
λεχεέον• όταν λίγη τί£ 9ιαιρεΙσ&αί την 9εηά9α εΙς μίαν 
Μ•ί 9υο *αΙ τρία ηαΙ τέσσαρα, ον 9ιαιρεΙται εΙς ταντα η 
9σΛας* αμα γαρ τω το ηρωτον αντής αρ&ηναι μέρος, ίνα η 
κατά σνγχάρησιν ννν τούτο 9άμεν, οίον την μονά9α, 
οινίοέτι ύηόκεηαι η 9ετάς, άλλ' ίννέα ηαϊ όλως &εερόν τ$ 
99αρά την 9εΛα9α> η ούν των λοιηων άφαίρεσίς "'τε ηαϊ 21β 
9§αίρ€σις ον» άηό της 9εηά9ος γίνεται αλλ' άηό τινεεν αλ- 
λων, ΐία&* εκάστην άφαίρεσιν έτεροιον μίνων, τάχα ούν ^α^ 
ου» ίν9έχεται το όλον 9ίαίρεϊν εΙς τα λεγόμενα είναι αν^ 
του μέρη. ηαΐ γαρ εΐ 9ιαιρεΗαι το όλον εΙς μέρ^, φιλεΐ 
τα μέρη έμηερίέχεσ&αι τω ολω ηρό της 9ιαίρέοεως, ον 

17. ιΐ9α* ΛΟΑ ν. 23. μίαν] ίψψ «η μονά^αΨ 



108 (Ρ"ΊΠ) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ηΒρίέχηαι Λ ίσως• οίον γονν, ίί*α ίηΐ της 9^ά9ος οτψ- 
αωμεν ηάλιν τον Χογοψ, της Λ^χϋος μέρος φαοί ηάψτως 
είναι τα έννέα' δίαιρεϊταί γονν €ΐς εν και εννέα. άλΧά ηα\ 
τα οχτώ ομοίως" ίίαιρεΐταί γαρ εΙς οκτώ ηαϊ ύύο. χαΐ τα 
5 έητά ομοίως χαΐ «£ ηαί πέντε κβί τέοααρα %αϊ τρία ηαί 

217 9νο ηαϊ εν. ει ούν ταί/τα ηάντα έν τη ίεηάδι περιέχεται 
%αΙ ουντι&έμενα μετ αντης ηεντεκαι/αεντηηοντα γίνεται, 
έν τοϊς άέ/ια περιέχεται ηεντεκαιηεντηηοντα' όπερ άτοπον• 
ουκούν οντε περιέχεται ίν τη άϋχάύι τα λεγόμενα αύτης 

ιυ είναι μέρη ^ οντε η ίεηας εΙς εκείνα ίιαιρεϊα&αι ίύναται 

218 ως όλον εΙς μέρη, α μηά^ όλως έν αντη θεωρείται, τα ϋ 
αυτά άπανιηοεται και ίπΐ των μεγεθών, όταν το ίεηάπηχν 
μέγε&ος, ει τνχοι, άιαιρεϊν έ^έλοι τις, ουκ ένόέχεται ουν 
ϊοως άιαιρεϊν ονϋ όλον εΙς μέρη. 

219 Ουκονν 6 περϊ των γενών και των ε19ών απολείπεται 
-λογος^ περϊ ον πλατντερον μϊν ίν άλλοις ίιαλείομε^, ως 

εν ονντομφ 9ϊ νυν ταύτα λέξομεν. εΐ μϊν έννοηματα 
είναι τα γένη και τα εϊ9η λέγονσιν,αί κατά τον ηγεμονι- 
κού και της (ραντααίας επιχειρήσεις αντονς ίιατρέπουαιν * 
90 εΐ ίϊ Ιϋαν νποσταοιν αντοΐς απολείποναιν, τί προς τούτο 

220 Ιρούοιν; εΐ ίοτι τα γένη, ήτοι τοααντά ίοτιν οσα τα ει9η, 
ή ¥ν ίοτι ηοινόν πάντων των εΐάών αντού λεγομένων είναι 
γένος, ει μΙν ονν τοοαϋτά έατι τα γένη οσα τα εΐόη αν-- 
των, ονκετ αν εϊη κοινόν γένος, δ εΙς αντά ίιαιρε&ηοε-- 

36 ται. ει 91 εν είναι λέγοιτο έν πάοι τοϊς εϊ9εσιν αντού το 
γένος, ήτοι όλον αντού εκαατον εΙ9ος αντού μετέχει η μέ-- 
ρονς αντού. αλλ* όλον μΙν ον9αμως' άμηχανον γαρ έστιν 
έ'ν τι νπαρχον αλλω καϊ αλλω κατά ταντό περιέχεο&αι ού- 
τως ως όλον έν έκάοτω ^εωρεία^αι των έν οίς είναι λέγε- 

3ϋ ται. εΐ 9ϊ μέρονς, πρώτον μ\ν ονκ ακολον&ησει τω εϊ9ει 
το γένος πάν, ώς' νπολαμβάνουσιν, ον9ϊ 6 άν&ρωπος Ιαται 
ζώον άλλα μέρος ζφον, "Όιον ονοία, οντε Λ Μμψνχος οντε 

3. ^οΗ ο^ Ι,. 11. ίλ«ς] οΛ» V. 15. απολιίηϊται, 6 16γο<ί Μ. 
17. Λ ^ΑΛ V. ^ 22. ύψα^ ίΐίος ν^γουψ γίψος ϋ. 25. τό οιη V. 
28. υχα^χορ ίρ αΙΧω ^Γ. κατ αύτο V, 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Β. (ΡΐΐΤ) 109 

αίο&ί/τίκψ ««τα μίντοί ηαϊ ψοί ταντί>ν λ^γοηο αν /ιβΤ€- 221 
αχηχεψαι ηά^τα τά 6Ϊ9η μέρους %ού γινονς ηύτώψ, η Μραν 
»αΙ έτερον» άλλα ταντον μίν ον% ίν^ίχβταί 9ίά τα ττρο- 
αρημένα. €ΐ άί άλλον ηαΐ άλλον, ου%9 όμοια άΙΧηλοις 
€θ%αί τα 6Ϊ&η κατά γένος, οηερ ον ηροαδέξονταί , άηαρόψ & 
96 εσταί γένος ίχαστον δΙς άπειρα τεμνόμενον ου μόνον 
τά εϊ9η άλλα. και τα %αϋ•* ^καστον, ίν οίς ηαϊ αντοϊς μετά - 
των εΐίων αντον θεωρείται * ου γαρ μόνον άν&ρωηος άλλα 
%αΙ ζώον ο /Ιΐίον εϊναι λέγεται, εΐ ϋ ταύτα ατοηα, ^Λ 
αατά μέρος μετέοχηκε τα είδη τον γένους αυτών ένος ον- ίο 
τος. εΐ ^έ μτ^τε όλον μετέαχη%εν έ^καστον είδος τον γένονς 222 
μ^ητε ^ιέρονς αυτού, ηως αν λέγοηο εν είναι γένος ίν ηάαι 
τοις εϋεαν αυτού, είστε %αΙ βίς αυτά ίίαιρεϊο^αι; τάχα 
ου% αν £χοι τις λέγειν μη ουχί άναπλάοοων τινάς είδω- 
λοηοξησεις, αϊ ταϊς έηείνων αυτών άνεηικριτοις ίιαφωνίοιις ι$ 
ηατά τάς ακεητιηάς εφόδους ηεριτραηησονται- 

Προς δ^ τούτοις ηάκείνο λεχτέον. τα είδη τοϊα 1] 223 
τοίά ίατιν' τούτων τά γένη ήτοι ηαΐ τοϊα ηαΐ τοϊα η τοία 
μίν τοία ϋ ου η ούτε τοϊα ούτε τοϊα. οίον ίηεΐ τών 
τίνων τά μέν ϊστι οώματα τά δί άαωματα, καΙ τά μϊντο 
άλη&η τά δί ίρευδη, %αΙ ίνια μίν λευκά, εΐ τύχοε, ενια δ^ 
μέλανα, καΐ ενια μΙν μέγιϋτα ίνια υ ομηιρότατα, «αϊ τα 
άλλα ομοίως, το τΐ λόγ^ ένεκεν, δ φασιν εϊναί τίνες γενίη 
Μείτατον, η πάντα Ιαται η τά ^ερα η ουδέν• άλΧ εΐ μΙν 294 
ονδέν Ιατιν όλως το τι, ονδϊ το γένος, ηέρας ίίχει η ζη^25 
τησις. εΐ Λ πάντα είναι ^η&είη, προς τω αδύνατον είναι 
το λεγόμονον, και τών εΙδών και των «α^' ^καοτον ίν οίς 
ίατί ίεηοει πάντα είναι, ώς γάρ^ ί^πει το ζώον, ως φαοΐν, 
συσια ίστίν έμψυχος αίο&ητικη, ^ηαατον τών εΙδών αυτού 
ηαϊ ουαία είναι λέγεται καΐ έμψυχος καϊ αΙο&ητικη, ούτως 3ο 
εΐ το γένος καΐ αώμά ίστι καΐ άαώματον καϊ ψευδές ,καΐ 
άλη&^ς ηαΐ μέλαν, εΐ τύχοι^ κάϊ λενχόν καΐ σμικρότατον 
χαΐ μέγιοτον ηαΐ τάλλα πάντα, ίκαοτον τών εΙδών χα} τών 

25. ίχο^ ¥σ, 2β. τΛ Χ, <5«*βή το 27. , χβΐ] , ίηηατοΐβΨ οί. ν.βδ. 



110 (Ρ"Ίΐ8) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

225 ανν ηαϊ τσΰ^ο. εΐ Λ τ« ^ερα μονά ΙστΙ , τβντωι/ ^ο γί-- 
νος των λοίηάν σνκ Ιαταί γέψος^ οίον εΐ "'αωμα %ο τΙ, %ύψ 
ασωμάτων, ηαΐ εΐ λογαων το ζωον^ των αλόγων, ως μήτε 

ί»ασωματ6ν τι είναι ζώον μήτε αλογον, %αΙ ίηϊ των άλλων 
ομοίως, οηερ ατοηον* ούχονν ούτε ηαΐ τοίον %αΙ τοίον 
το γένος, οντε τοΙον μ^ν τοϊον ά^ ον, άντε μην ούτε τοίον 
ούτε τοΙον δύναται είναι [γένος'\ ' εΐ Λ τούτο, ούΛί ίοτιψ 
όλως το γίνος» εΐ 9^ λίγοι τις οτι δυνάμει ηάντα ίατί 

10 το γένος, λίξομεν ως το δυνάμει τι δν δεΙ τι %αΙ ίνεργεία 
είναι, οίον ου δύναται τις γραμματικός είναι μη τΙς ων 
ενεργεία, ηαΐ το γένος οΰν εΐ δυνάμει ηάντα ίοτίν, ίρω- 
τω μεν αυτούς τι εστίν ενεργεία, ααΐ ούτω μενουσιν αΐ 
αύταΙ άηορίαι. τάναντία μίν γαρ ηάντα ίνεργεία εϊναι ού 

226 δύναται• άλΧ ούδί τα μ^ν ααι ενεργεία τα δ^ δυνάμει 
μόνον, οίον σώμα μ^ν ενεργεία, δυνάμει δ^ άσείματον. 
δυνάμει γαρ ίστιν δ οΙόν τέ ίατιν ενεργεία ύηρστήναι, 
το δ^ σώμα ΙνεργεΙοί αδύνατον ίστιν άσωμαιτον γενέσ&αι 
Ματ ενεργειών, ώστε εΐ ίΐο^οι; χάρ9ν σωμά Ιστιν ίνεργειοί, 

9αούη εστίν άοωματον δυνάμει, ηαϊ το άνάηαλιν. ούηουν 
ούκ ίνδεχεται το γένος τα μϊν ίνεργείί^ί είναι τα δ^ δυνά^ 
μει μόνον• εΐ δί ούδίν όλως εστίν ένεργείοί, ούδ^ ύφεστη^ 
Ηεν• ούχονν ουδέν ίστι το γένος, δ^διαιρεϊν εΙς τα είδη λ€- 

227 γουσιν. ετι και τούτο &εάοασ&αι άξιον, ωσηερ γαρ ίί^Ι 
35 αυτός ίστιν ^Αλέξανδρος ηαϊ Πάρις, ον% ενδέχεται το 

μίν '* Αλέξανδρος ηεριηατει^' άλη&Η είναι, το δί 'Ήάρις 
περιηατεί** ψεύδος, ούτως εΐ το αυτό ίστι τω άνΘ^ωυεψ 
είναι θέεινι ηαϊ ^ίωνι, εΙς σύνταξιν αξιώματος αγομένη η 
αν&ρωηος προσηγορία η άλη^^ς η ψεύδος έη αμφοτέρων 
^ηοιησει το αξίωμα, ου θεωρείται δ^ τούτο ' τού μίν γαρ 
Δίωνος χα&ημένου Θέωνος δί περιηατούντος το '^άν&ρω'^ 
ηος ηεριηατεί" έφ ού μ\ν λεγόμενον άλη&ές'^έστιν ίφ ον 
δ^ ψεύδος, ούη αρα χοινη ίστιν αμφοτέρων η άν^ρω-* 

θ. Α//£• ν. 11. ωρ Λάά Χ. 25. ό αά(1 Χ. 27. &ρ&ρ•»ηθ¥ 
ΛβΜΛ ΤΟ ΘέΛΡα $1ρα^ η ^ίωνηΨ 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕϋΝ Β. (ν"Ίι&) 111 

ηος ηροο^ορία, καϊ η αντί} άμφοϊν ^ άλΧ εΐ αρα, Ιϋα 
έηΰίτίρου* 

Παραηληαια 9^ λέγεταί χαΐ η^ρΐ τύν «θ<^«ί^ ονμβ§- 228 
βψΜτων. ίΐ /«ρ ί^ ηαΐ %6 αύτο ουμβέβίρίβ //Ιωψι %€ ηαΐ 
θίΦνί το οραν , έάν ιμ&* νηό^$θίψ φ&αρ^ μ^ν /ίίηρ,^ 
θέηψ Λ η^ηί %αϊ ορά, ητοί την οραοί¥ του ίψ&αρμίψου 
^ΐίΛΨος αφβ-αρτον μίτ^ν ίρούαν, οπ^ρ άη€μφαίψ$ί, η τήψ 
αντΤ/Τ ορααιν ίφ&άρ&αί τ€ ηαΐ μη ίφ&άρ&αί λίξονοίτ, 
οηερ ίτοηοτ' ονη αρα η θίωνος οραοΐβ η αντη ίοτι τ^ 
"'^ΐωψος , αλλ' βΙ αρα. Ιδία ίηατέρον» %αΙ γαρ μΙ ταντον ιο 
θνμβίβη^ ^ίο^Ι ^< κ«1 Θέωνι το άν^ίηψΒΪν, ονη έν9ίχ$^ 
τα& την έν Θέων$ άναηνοην $ϊν^, την ίν ^^ίηνι ϋ μη 
εΊψα$ * ίνϋχεται δϊ τον μίν φ^αρίντος του άί ηβριόντος ' 
οώι αρα η αύτη ίστίΡ• 

Π^ρΙ μίν ονν τούτων έηΐ τοσούτον νυν άρχίοει σνν^ ι» 
τόμως λΜΐίχ&αί' ούα ατοηον 9^ Ισως καϊ τω η€ρΙ των 229 
αοφίομάτων Ιηίοτηααι Χογω 9ίά βραχέων, ία^Ι %αΙ $1ς την 
τϋύτων ίιάΧνσνν άναγηαίαν ύναι λέγονΟί την διαλβητιηην 
οΐ σ€μνννοντ9ς αύτην. βΐ γαρ των τ» άλη&ων %αΙ ι^βι;- 
9ί2ψ λόγων, φασιν, ίστίν αντη ίυαγνωστίΛη^ φ^νάβίς Λοο 
λόγοι χαΐ τα σοφίσματα, Η»1 τούτων αν εϊη όίαηρ$τίηη λν- 
/Ηίίνομένων την άΧη&βΚΛν φοίνομίναις ηι&ανότηοίν. ο&εν 
ως βοη&ονντΒς οΐ ίίαλ€ΜτίηοΙ σαΐΛύοντι τω βίω ηαΐ την 
εννοΦαν'^ηαΙ τάς ίίαφοράς καϊ τάς ίηιλύοΒίς δη των σο- 
φισμάτων μετά σπονδής ημάς ηαρωνται δίδάση^ίν, λέγον- α& 
τ€ς σόφισμα Λναί λογον ηίϋ-ανόν ηαΐ δβδρλίενμίνον ώστε 
ηροοδίξασ^οί την έηιφοράν ήτοι φενδή η ωμοιωμένην 
'ψενδεί η αδηλον η άλλως άηρόσδεητον , οίον ψευδή μϊν 230 
ος ^ϊ τούτον τσν σοφίσματος ^ει *Όύδε\ς διδωσι ηατη-^ 
γορημα ηιείν' κατηγόρημα δε ίστι το άψίν&ίον ηιείν* ν) 
ονδείς αρα δίδωοίν άφίν&ίον ηιείν/' ετί δ^ όμοιον ψενδεΐ 
4ύς ίηΐ τούτον "ο μήτε ένεδεχετο μήτε ενδέχεται, τούτο 

1. «λΤ €ΐ V: 66(Βή αλλί] 10. ΰλΧη αρα ΐΟ. 12. τ^ψ μ^ψ ίψΨ ^ 
1β. %0 V. 17. τψ οη V• 20. αντη νο, 23. τ^ βίοψ ΨΧ, 
24. Ιπ«φορας ΙΌ. 29. τούτου οιη £τ. ^. ηίι^ί*ψ * ηατ, #0. 81. Μ V. 



112 (Ρ"Ί20) ΠΥΡΡΩΝ Ε1ΩΝ 

ον« ίστιν ατοηον οντδ ϋ ίν€9ίχ6%ο οντΒ ^νϋχε^αί το 6 

231 Ιατροί, %α&6 Ιατρός ίοτι, φονβνα" έ'τι άί αίηΧον όντως 
"οι;χΙ %α\ ι^ρωτηχά τι οβ ηρωτον , %α\ ονγϊ οί αστέρες αρ- 
τιοί εΙοΐ9* ηρωτηηα ϋ τι όβ πρητον* οΐ αρα αοττερ^^ άρτιοι 

5 είσιν.*^ Άι ά^ άηροοίεητον άλλως, ως οΐ λεγόμενοι οολοί" 
%ίζοντες λόγοι, οίον "δ βλέπεις, Ιοτιν* βλεηεις άί φρενι- 
τιχόν' εστίν αρα φρενιτικόν* ο οράς, εστίν* οράς 9^ 
φλεγμαίνοντα τόηον' Ιστιν άρα φλεγμαινοντα τόηον^ 

232 εϊτα μίντοι %α\ τάς ίηιλνσεις αύτων [ρράν ήτοι] ηαριστάν 
10 ίηιχειρονσι, λέγοντες ίηϊ μ^ν τον ηρωτου σοφίσματος οτι 

άλλο ίιά των λημμάτων ονγκεχωρηται χαΐ άλλο ^ηενη- 
νεκται. συγχεχωρηται γαρ το μη ηίνεσ&αι κατηγόρημα, 
%αϊ είναι κατηγόρημα το άφίν&ιον ηινειν, ου» αυτό το 
άφίν&ιον. Λο άεον ίπιφέρειν '^ουίείς άρα "'ηινει το άψιν- 

16 &ιον ηινειν,^ όπερ ίστίν άλη&ες, ίπενηνεκται "ονάε)ς αρα 

άίΐβίν&ιον πίνει,** όπερ έστΙ φενάος, ου ουναγόμενον ίη 

' 233 των σνγ%εχωρηξφνων λημμάτων» ίπϊ βϊ τον &εντερον οτι 

άοκεϊ μϊν έπϊ ί^ενάος άπάγειν ως ποιεϊν τους άνεπιστάτους 

όχνεϊν αντω σνγηατατι^εσ&αι, συνάγει 9ϊ άλη&ες, το "οι;» 

2009α άτοπον έστι το ο Ιατρός, %α&ό ιατρός ίστι, φονεύει" 

ονί^ν γαρ άζίωμα άτοπον ίστιν, αξίωμα άε ίστι το "ο 

Ιατρός, %α&ό Ιατρός ίστι, φονεύει•" 9ιο ούβΐ τούτο άτο- 

234 πον. η άί έπΙ το άάηλον «τνα^^ω^^ι»/ φ(^οιν οτι έκ τον γε-- 

νους των μεταπιητόντων ίστίν. μηίενός γαρ πρρηρωτη- 

2$ μενον κατά την νπό&εσιν το άποφατικόν της συμπλοκής 
άλη&Ις γίνεται, ψευδούς της συμπλοκής ούσης παρά το 
ίμπεπλεχ&αί ψενίος το ^^ήρωτηκά τι οε πρώτον" ίν αυτή. 
μετά Λέ το ίρωτη&ήναι το άποφατικόν τής συμπλοκής, 
της προσλήψεως άλη&ούς γινομένης, **ήρωτηκα άε τι σε 

30 πρώτον, άιά το ήρωτήσ&αι προ τής προσλήψεως το «λο- 
φατικον της συμπλοκής ή τον άποφατικόν τής συμπλοκής 

^ 1. ^ί οιη V, ο ^άά Μ&Γοι&ηηβ 4 2β. 2. φοψίύη] &άάβ βχ $ 233: 
ουκ αρα ατοπορ ^α^^ το 8 Ιατρός, Μαθ^ Ιατρός ίστ*. φονιύέΛ, Μ V 

6( Μ&τεί&ηιιβ. 4. οΙ] ίΐ ΙΌ. 5. Μ V. 21. ο &άά Γ. 23. Ιηα- 
γνγη ΕΟ, 28. ί* οπι V. 29 βί 30. ηροίηψίως Ι.. 29. γίνομ^ρης V. 

30. ηρος ¥8, 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Β, (Ρ '121) 113 

ηρόταοις γίν^ταί ψβνίης τον έν τά ουμηΒηΧ9γμέί^ψ ψϋύ- 
ύουβ γενομεψον αλτ^ΌΌνς' ως μηύιηοτΰ ίν^αοχ^αι ουν-- 
αχ&ηνοίί το ονμπίρασμα μη ονννηάργοντος τον αηοφατί- 
Ηον της ανμηλοκης τ^ ηροσληψβί. τους Λ τβλβνταίονς 235 
φασίν εν&α τονς αολοιηΐζοντας λογονς άτοηως ίηάγ^ίν^ 
ηαρά την αννη^^Βίαν. 

Τοιαύτα μίν ονν τινίς άίαλβητίχοί φααι ηερί σοφισ^ιά- 
των {χαϊ γάρ άλλοι άλλα λίγοναιν) " ταύτα 91 τάς μΙν τώψ 
ΒΪΗαιοτέρων ακοας ϊαως δύναται γαργαλίζειν, η^ριττά 6ε 
€στ$ ηαΐ μάτην αντοϊς ηΒηονημένα. χαϊ τούτο ίννατον μϊν ^^ 
ϊαως %α\ άηο των ηδη λΒλβγμένων ημϊν οράν νη^μνη- 
οαμεν γάρ οτι μη δύναται το άλη&^ς ηαΐ το φΒνάος κατά 
τονς διαλεχτιχονς ηαταλαμβάνΒοϋ-αΦ, ηοιηΐλως τβ άλλως 
καΙ τω τα μαρτύρια της συλλογιστικής δννάμ^ως αυτών, 
την άηόδειίιν %αϊ τους άναποδβίκτονς διατρέηβσ&αι λόγονς» ΐ5 
€ΐς δ^ τον ηροχ€ΐμ€νον τόηον ιδίως χαι άλλα μίν πολλά 23β 
λεγπν ενΒοτιν, ως δί έν ονντομψ νυν τοδβ λβητέον. οοα 
μΙν οοφίσματα Ιδίως η διαλδκτιχη δύνασ&αι δοΜϊ δίΒ" 
λεγχειν, τούτων η διάλνσις άχρηστος ίστιν' όσων δί η δια- 
λυοις χρησιμεύει, ταύτα ο μΙν διαλεπτιηος ούκ αν Λαλίί- 20 
σειεν, οΐ δΐ ίν έκαστη νέχνη την "'έηϊ των πραγμάτων 
ηαρακολού'θ'ησιν έσχηηότΒς» εν&ίως γούν, ίνα ένος η 237 
δεύτερον /ϋτνησϋ^ώμεν παραδείγματος , έρωτη^Θ^εντος Ιατρω 
τοιούτον σοφίσματος ^ηατά τάς νόσονς Ιν ταϊς παρακμαίς 
την τε ποιχιλην διαιταν καΙ τον οϊνον δοχιμαστίον ' ίπΐ ^ 
πάσης δ^ τνηωσεως νόσου προ της ηρωτης διατρίτον πάν- 
τως γίνεται παρακμή ' άναγκαϊον άρα προ της πρώτης 
διατρίτον την τε ποικίλην διαιταν καΐ τον οϊνον ως το 
πολν παραλαμβάνειν^* 6 μΙν διαλεκτικός ονδίν άν είπεϊν 
ίχοι προς διάλνσιν τού λόγου , καίτοι χρησίμην ου σαν , ο 238 
ίέ ιατρός διαλύσεται το σόφισμα, είδως ότι παρακμή λέ- 
γεται διχώς η τε τού όλον νοσήματος καΐ η έκαστης επι- 
τάσεως μερικής άηο της άκμης ροπή προς το κρεϊσσον, 

5. ϊψίο^ Ο €\αη δίβρίι&ηο. 9. οΙχΗοτ4^»ν V, 14. 6υ9άμ$»ς οτη V. 
26. πάψτως Β,Λά βν. 

8€Χί, Βπιρ, 8 



114 (Ρ"Ί22) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

*αΙ ηρό μϊν της ηράτης ύίατρίτον ως το ηολύ γιψϋται 
ηαρακμη η της Ιηηάσ^ως της μ^ρίπης, την Λ ηοίχίλην 
ϋίΛξταν αυ* έν ταύτη &ο%ιμάζομ6Ρ α'Αλ' ^ν τη ηαρακμη 
τού όλον νοοηματος. ο&εν χαϊ ίιηρτησ&αι λίξ€ΐ τα λημ^ 
β ματα τον λογον , έτίρας μ^τ παρακμής ίν τω προτίρω 
Χημματί λαμβανομένης, τοντέοτι της τον όλον τια- 
^ον^, έτίρας ίέ έν τω άίντέρω, τοντέοτι της μερικής. 

239 ηάλιν τΰ ίηΐ τίνος ηνρέσαοντος ηατά ηνηνωαιν ίπιτ^ταμέ- 
νην Ιρωτη&έντος τον τοιούτον λογον "τα εναντία των 

ιοίναντίων ΐάματά ίοτιν* εναντίον Λ τη νηοπαμένη «ι/- 
ρωσ^ί το ψνχρόν' πατάλληλον αρα τη νηοη^ιμένη ηνρω'^ 

240 ϋ€ΐ το ψνχρόν'* ο μϊν ίιαλδκτίΗος ι^ανχάοει, 6 ίέ Ιατρός 
€ΐδως τίνα μέν ΙστίΙ' ηροηγονμένως ηροοεχη ηά&η τίνα 
α ανμητωματα τούτων, έρβί μη ίηϊ των ονμητωμάτων 

15 ηροηοητΒΐν τον λογον {άμέλει γονν ηρός την ίηίχνοίν τον 
ψνχρον ηλδίονα γίνβο&αι ονμβαΙνΒΐν την ηύρωαιν) άλλ' 
ίηΐ των ηροσβχων ηα&ών, καΙ την μΙν οτέγνωοιν Λναι 
ηροοβχη, ήτις ον την ηύκνωαιν άλλα τον χαλαοτικον τρο- 
ηον της ίηιμβλίΐας άηαιτεΐ, το Λ της έηακολον&ούοης 
&ερμασΙας ον ηροηγονμένως ηροσβχές, ο&Βν μηά^ το 

241 κατάλληλον εϊναι ίοκονν αντη* καϊ όντως μΙν έηΐ τοις 
αοφίαμασι τοις χρηοίμως άπαιτονσι την διάλνοιν ονίϊν 
ίξει λέγειν ο διαλεκτικός, "Ίρωτηοας ύϊ η μϊν τοιοντονς 
λόγονς "$1 ονχι καϊ καλά κέρατα έχεις και «ίρατβί ΐχεις, 
«ιίρανα εχεις' ονχΐ &ϊ καλά κέρατα ίχεις καΐ κέρατα έ'χεις* 

242 κέρατα αρα ίχεις.'* ''εΙ κινείται τι, ήτοι ίν ω έ'στι τοηω 
κινείται, η έν ω ονκ εατιν ' οντε ίέ έν ω ίστιν, μένει γάρ\ 
οντε έν ω μη ίοτιν* ηως γαρ αν ένεργοιη τι εν έχείνω 

-2^ έν φ μηϋ την άρχην εστίν; ονκ άρα κινείται τι" **_ητοι 

30 »ο ον γίνεται ^ το μη ον. το μΙν ονν ον ον γίνεται, 

Ιοτι γαρ' άλλ' ονίϊ το μη ον* το μϊν γάρ γινόμενσν 

ηαοχει τι, το 9ε μη ον ον ηάσχει. ονΟν άρα γίνεται** 

244*1^ χιών νίωρ έστΙ ηεηηγός* μέλαν Λ το νάωρ έατίν* 
μέλαινα άρα έστϊν η χιών." χαΐ τοιούτονς τινάς ά&ροίαας 

9. του Χογου χου νο»οντ•ν ΐΟ 27. οίττι 9ί ίψ Ι». 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ β. (Ρ"Ί23) 115 

ν&λ(ηίβ ουναγΗ τάς οφι^ς^ %α\ ηροχβίρίζίταί τ^ν (Κταϋ^χ- 
τιτΛηψ, ηαΐ ηάνν σ^μνως ίηίχαρΗ %ατασχ8νάζαν ημξψ Λ' 
άηούβίξ€ωι^ ύνλΧθ)^ίστικών οτι γίνεται τι χα ι ο%ί ηΐψΒΪταΙ %ί 
χαΐ οτί η χηίν έστι Α«ι;«ΐ7 »<*ί ονί ηίροψα σνχ ^ομ9ΐβ^ 
χαίψοί γ^ αρηουνψος ίσως τον την Ιψάργεαιν αντοΐβ αι^νι-5 
τί&ίψαί ηρός το ^ρανεο&αί τηψ διαβ^βαίΜτιηην &ία§ρ 
αντων διά της Ιχ τύν φαινομένων Ισοσ&ενονς αντων άντ%- 
μαρννρησ^ως. ταΰτά τοι %αΙ ίρο$τη&€ΐς ψίΧόαοφος τον 
χατα της ηινησεως Χόγον οιωηύν ηεριεηάτηοεν , ηαΐ οΐ 
ηατϋί τον βιον άνϋ•ρωηοι πβζάς τβ %αΙ ίιαηοντίονς σν^λ- ίο 
λονται ηορβίας χαταοηενάζοναι τέ νανς %αΙ οΙ%Ιας %αϊ ηα*- 
βοηθιούνται τύν %ατά της πινησεως χαΐ γενέοεως άμεΧοΰν- 
τες λό/ων. φέρεται ά^ ηαΐ *ΗροφΙλον τον Ιατρον χαρίεν %46 
απομνημόνευμα * αννεχρόνισε "'/αρ ούτος ^ιο9ωρψ , Ιίς 
ΙψαηειροηαΧων τ^ ίιαΧεχτιχη λόγους ίιεξηβι αοφιοτιηονς ΐ5 
%ατά τε αλΧων ^εολλύν %αΙ της κινήσεως• ως ονν Ιηβατ- 
Χύν ηοτε ωμον ο 4ίιό9ωρος '^χε &εραηευ'3'ησόμεψος ως τον 
Ήροφιλον, εχαριεντίσατο έηεϊνος προς αυτόν λέγων ^ητοι 
έν ω ην τοηω ο ωμός ων έχηεητωηεν , η έν φ ονχ ην* 
οντε ^^ έν ω ην ούτε ίν φ ονχ ην * ονχ αρα εχηεητωχεν" «υ 
ης τον σοφιστην λιηαρεΐν Ιαν μίν τονς τοιοντονς λόγσνς, 
την ί^ έξ Ιατριηης άρμόζονσαν αντφ προσάγειν &ερα-' 
ηείαν. αρχεΐ γάρ , οΐμαι, το ίμηίίρως τε χαι αίοξάοτως 246 
χίχτα τάς χοινας τηρήσεις τε χαΐ ηροληψεις βιονν, ηερϊ 
τύν Η Λογματιχής ηεριεργίας χαϊ μάλιστα £ξω της βιω/τι^ «5 
χης χρείας λεγομένων ίηέχοντας.^εΐ ονν όσα μίν ενχρήστως 
αν ίηιλν&ειη, ταντα οι^ αν άιαλνσαιτο η ίιαλεχτιχη, όσα 
α Ιηιλνεσ&αι δοίη τις αν ϊσως νη αντης σοφίσματα, 
τοντε^ η ίιάλνσις άχρηστος έστιν, άχρηστος ίστι χατά 
την ίηίλνσιν τείν σοφισμάτων η άιαλεχτιχη. 30 

ΚαΙ άη αντων ά^ των ηαρά τοίς ίιαλεχτιποϊς λεγο- 247 
μόνων ορμώμενος τις όντως αν σνντόμως νηομνησεεε 

16. ίρ 9η9ίρ9ηάλψ V. 17. τ^ »Μ V. 18. ίεϋ^ο V. 24. β(φί V. 
31. 9ί οσι V. 



116 (Ρ"Ί24) ΠΥΡΡΩΝΕ1ΩΝ 

ηΜριτ^ά 9ΐναι %ά η^ρϊ των αοφισμάτωρ ηαρ* αύτοίς δη 
τ€χνολογονμ6να* έπϊ την %έχνην την δίαλίκτιηην φασ$ν 
ωρμηχέναί οΙ άιαλεητίΗΟΪ ούχ άηλως νηΐρ τον γνώναι τί 
ίη τίνος συνάγεται, άλλα προηγουμένως νηίρ τον Λ* άηο- 
^^ δίί^ικών λόγων τα άλη&η και τα ^βυάη ηρίνειν έηίατα- 
Ό&αί ' λεγουοί γονν είναι την άιαλεητίχην έηιστημην άλη- 

248 ^ων %αϊ ψευάών παϊ ουδέτερων, ίηεϊ τοίνυν αντοι φαοιν 
άλη&η λόγον εϊναι τον δι άλη&ών λημμάτων άλη&ίς συ- 
νάγοντα συμπέρασμα , άμα τω ίρωτηϋ-ηναι λόγον ψενάος 

10 ίχοντα το συμπέρασμα εΐσόμε&α οτι ψευδής έστιν «α} ου 
σνγηατα&ησόμε&α αντω. ανάγκη γαρ ιιαϊ αυτόν τον λόγον 
ήτοι μη εϊναι συναχτιχόν η μηδ^ τα λ9//«^ατα Ιχειν άλη&η. 

249 *αϊ τούτο δηλον έκ τώνδε. ήτοι άκολου&εϊ το έν τω λόγω 
ί(ίευδ^ς συμπέρασμα τη δια των λημμάτων αυτού συμ- 

ι^ηλοηη η ουχ άχολου&εϊ. αλλ' εΐ μϊν ούχ άηολου&εΐ, ούδ^ 
σνναητιχός λόγος εσται ' "'λέγουσι γαρ συναχτιχόν γίνεσ&αί 
λόγον όταν άχολου&η τη δξά των λημμάτων αΐ/τού συμ- 
πλοκή το Ιν αντω συμηέρασμα.^ εΐ δ^ άχολου&εΐ, ανα/χι; 
καΐ την δια των λημμάτων σνμηλοχην εϊναι ψευδή κατά 

νίτάς αυτών ίχείνων τεχνολογίας" φασϊ γαρ οτι το ψεύδος 

250 ψευδει μίν άχολου&εϊ, άλη&εΐ δί ουδαμώς, ότι δ^ ο μη 
συναχτιχός η μη άλη&ης λόγος κατά αυτούς ονδε αποδεικ- 
τικός ίστιν, δηλον ίκ των εμπροο&εν είρημένων. ει τοίνυν 
έρωτη&έντος λόγον Ιν ω ψευδός έστι το συμπέρασμα, 

25 αύτό&εν γινώσχομεν ότι ουκ ίστιν άλη&ης ούδ^ συναχτι^ 
κός ο λόγος, ίκ τού συμπέρασμα ίχειν ψευδές , ου συγκα- 
τα&ησόμε&α αύτω, καν μη γινώσχωμεν παρά τι το άπα- 
τηλόν ίχει. ώσπερ γάρ οι/ί' ότι άλη&η ίστϊ τά υπό τών 
ψηφοπαιχτών γινόμενα συγχατατι&έμε&α , άλλ' ϊσμεν οτι 

30 άπατώσιν χαν μη γινώσχωμεν όπως άπατώσιν, όντως σνδ^ 
τοϊς ψευδέσι μίν πι&ανοϊς δ^ εϊναι δοκού σι λόγοις πει&ό- 

251 με&α, «»ί/ μη γινώσχωμεν όπως παραλογίζονται. η ίπεϊ 



β. .ΙέγονϋΜβ ούν £(• 11• ου/ηξχτϋθησομΜ V. 15. άΑΑ' — όκο- 
ΙουθΛ ΟΏί Γ. 31. μ^ν] μη ΤΧ, \ 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Β, (Ρ "125) 117 

ον μόνον ίηΐ ψεύδος άηάγ^ιν τοίς αοφίαμααν άλλα ηαΐ 
ίηΐ αΧλας 'ατσηίας, ηοίνότΈρον οντ» ονν^ρωτητέον. ό έρα»• 
τω/ί*Βνος λόγος ήτοι έηί τι άηρόσίδκτον 'ημάς άγει η ίηι 
τι τοίοϋτον ως χρήναι αύ%ό ηροσ^εχβσ&αί. αΑΑ' δΐ μεν το 
δεύτερον, ουκ άτοηως αντώ σνγηατα&ηαομεύ'α' εΐ 9ϊ ίηί 5 
τί άηροα6εα%ον, ούχ ημάς %'^ άτοηία δεήσει συγχατατί&ε" 
α&αί προηετώς δια τΐ]ν ηι&ανότητα, αλλ* εκείνους αφ/* 
σταα&αι τοϋ λογού τον τοϊς άτόηοις άναγκάζοντος ανγκα^ 
τατί&εα&αί, εϊγε /ίΐη λτιρεΐν ηαιδαρίωδως άλλα τάλη&η 
ζητείν, ως νηιαχνον^^αι, ηρο'^ρηνταί, ωοηερ γαρ εΐ οδός 262 
εί^ έηί τίνα κρημνόν φεροναα , ονκ ω&οϋμεν αι/ΦΟί)^ εΙς 
νον κρημνόν δια το όδόν τίνα είναι φίρονααν έτι αντό^, 
άλλ^ αφιστάμε&α της όδον δια τον κρημνόν, οντω καί εΐ 
λόγος ειη έηί τι ομολογουμένως ατοηον ημάς άηάγων, 
ουχί τω άτόηω ουγκατα^ηοόμε^α δια τον λόγον, άλλ' ι^ 
άηοοτησόμε&α "'τον λόγου δια την άτοηίαν. όταν ούν 253 
ίίυτως ημίν σννερωτάται λόγος, κα&* έκάοτην ηρόταοιν 
έφέξομεν, εϊτα τοϋ όλον σννερωτη&έντος λόγου τα δοκοϋντα 
έηάίομεν, κα\ εϊγε οι περϊ τον Χρύσιηηον δογματικοί ίν 
τρ σννερωτησιι τοϋ σωρίτου προϊόντος του λόγου φαοί^ 
δείν ΐαταα&αι κα\ έηίχειν, ϊνα μη έκηέοωσιν εΙς άτοηίαν, 
ηολύ δηηου μάλλον αν ημϊν άρμόζον ειη σκεητικοϊς ουοιν, 
ύηοητενουοιν άτοπίαν, μη ηροηιπτειν κατά τάς ουνερω^ 
τηόεις των λημμάτων, άΐΧ έηέγειν κα&* ^καοτον ^ως της 
όλης συνερωτηοεως του λόγου, ^αΐ ημείς μίν άδοξάοτως 254 
από της βιωτικης τηρήσεως ορμώμενοι τους απατηλούς 
οϋτως έκκλίνομεν λόγους, οι δογματικοί δί άδυνάτως ί^ουσι 
διακρίναι τσ σόφισμα από του δεόντως δοκουντος ίρω^ 
τάσ&αι λόγου, εϊγε χρη δογματικώς αι;τοι)^ έπικρϊναι και 
ότι σννακτικόν έστι το σχήμα του λόγου και οτι τά λημ^ 30 
ματά ίατιν άλη&η η ούχ ούτως έ'χει* ύπεμνησαμεν γάρ 255 
^μπροσ&εν οτι ούτε τους ουνακτικούς λόγους δύνανται 
καταλαμβάνειν οντε άλη&ίς εΐναΙ τι κρίνειν οίοί τε είσι, 

1. άηαγονα^ Ρ&6ήΰία5, χΜ9ί »Ι ίΑάποΛηΙ δλβρίι&ιιυ». 4. μΐι^ Ι»1 

το ΨΟ, 14. 6 λό^ος ¥0, 23. ;τροαιν^τΐΗ• #0. 



118 (Ρ "126) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

μη%8 %ριτηρίον μητβ άπϋεφψ ομολογουμένως Ιχοντες, ως 
έκ %άν λεγομένων νη αντων ίκΛίνων νηΒμψηϋαμ^ψ. ηαρ* 
έΧ%Βί ονψ οαον ΙηΙ τούτοις η ^ρυλουμέψη παρά %οΙς ίπι^ 
λβκτίηοίς ηίρϊ των οοφιομάτων τεχνολογία, 

256 Παραηληοία ά^ ηαΐ ίπΐ τί}ς ύίαατολης των αμφιβολιών 
λέγομεν. ύ γαρ η αμφιβολία λίξις ίατϊ άύο χαϊ ηλείω 
αι^/ίΐαίνονσα καΐ αΐ λέξΒΐς οψιμαίνουοι &έαα^ οοας μ^ν χρη^ 
Όΐμον Ιστιν αμφιβολίας διαλνίο&αι, τοντίστι τάς Ιν τινι 
των ίμηβιριών, ταύτας οΐ κα&^ έπάοττ^ν τέχνην ίγγεγυμ- 

ιονασμενοι άιαλύσονται, τι^ν ίμηαρίαν ίχοντες αι7το} της 
νη αυτών η^ηοιημινης ^ετιχης χρήσεως των ονομάτων 

257 πατά των αημαινομενων, 6 ά^ ύίαλεκτιηος ουδαμώς, οϊον 
ως ϊηϊ ταύτης της αμφιβολίας **ίν ταΐς ηαρα^μαίς την 
ηοικίλην δίαιταν »αΙ τον οΪΡον άοηιμαατέον.^* ηάη ί^ Μαϊ 

15 κατά τον βίον άχρι %αϊ. τους ηαίάας ορωμεν δίαστελλο- 
^ μένους αμφιβολίας^ ων ή διαατολη χρηοίμεύειν αύτοίς 
άοΗδΙ. βΙ γούν τις ομώνυμους οΐκέτας ίχων πελεύοι ηαιδίον 
ηλη&ηνάι «ντω τον Μάνην, «ί ι^ύχοι, {τούτο γαρ τοΰνομα 
τοΙς οιχέταις εατω κοινόν) ηίύαεται ο ηαΐς ηοΐον* και εΐ 
^ηλείονας καϊ διαφόρους τις οίνους έχων λέγοι τω ηαιδίω 
"ίγχεον μοι του οίνου ηιείν" ομο/ω^ α ηαΐς ηεύσεται 

258 ηοίου* ούτως η έν έπάοτοις εμπειρία του χρηαίμου την 
διαατολην εΙσάγει. οσαι μέντοι μη εν τινι των βιωτιηων 
εμπειριών είαιν άμφιβολίαι, αλλ* ^ δογματιηαϊς οΐήσεοι 

^^χεΐνται ηαϊ είαϊν ίσως άχρηστοι προς το άδοξάστως βιούν,' 
ηερί ναι/το^ Ιδίως 6 διαλεκτικός ε'χων άναγκασϋ^ησεται καϊ 
έν αί/ταί^ ομο/ω^ ίπέχειν Μάνα τάς σηεητικάς εφόδους, 
κα^ο ηράγμαοιν άδηλοις καϊ άκαταλήητοις η καϊ άνυηο- 

259 στάτοις ϊοως εισΐ ουνεζευγμέναι, αλλά ηερϊ μϊν τούτων 
^καϊ είσαύ&ις διαλεξομε&α* εί δέ τις δογματικός ηρός τι 

τούτων άντιλέγειν έπιχειροίη, κρατυνεΐ τον σκεπτικόν λόγον, 
ίκ τής έχατέρω&εν επιχειρήσεως καϊ της άνεηικρίτου διαφω^ 
νΙας την περϊ των ζητουμένων ίποχην καϊ αυτός βέβαιων. 

20. 14γιι Ι.. 31. »^ανν»<Α Ι., 



ΥΠΟΊΎΠαΙΕΩΝ Β. Γ. (Ρ"Ί27-129) 119 

Τοααντα παϊ ηερί άμφφοΧιύν ^Ιπίντ^ς αυτού ηου 
τιερίγράφομεν χαί το ίέύτβρον των νηοτνηαία9»ν σύνταγμα. 

"Ίΐ ΤΡΡΛ ΝΕΙΛ Ν ΤΠΟ ΤΤΠΛ ΣΕΛΝ 

ΤΛΝ ΕΙΣ ΤΡΙΑ ΤΟ ΤΡΙΤΟΝ, 

"'ΠΒρϊμ^ τον Χογικον μέρονδ της λεγομένης φάοσο^ « 
φίας ως Ιν νηοτνηωοΒί τοααντα αρκούντως Χίγοηο αν* 
%ατά άί τον αυτόν τρόηον της αυγγραφής ηαΐ το ψυαιηον 
μέρος αυτής έηίονζΕς ού ηρος ^ΐίαατον των λεγομένων 
αντοίς χατά τοηον άντ^ρούμεν, άΧΧά τα ηα&ολίκωτ€ρα χι- 
'ί^€ί¥ έηίχβίρηαομβν , οίς ανμηερίχράφβταί ηαϊ τα λοιηά* ίο 
οίρξομ^&α άί άηο του η^ρΐ άρχων λόγου, χαϊ έηπίη ηαρά 
'τοίς ηλείατοις αυμπεφωνηταί των άρχων τάς μ^ νλίηάς 
εϊναί τάς 9ί δραοτί%άς, άπό των άραοτιχων την άρχην 
τον λόγου ηοίηαόμβΰ'α* ταύτας γαρ ηαΐ ηυριωτίρας των 
νλίχων φααϊν £Ϊναι. ούκοΰν ίη£Ϊ ^€0ν €Ϊναί βραοτικωτα- 2 
τον αίτιον οΐ ηλ^ίονς άη^φηναντο , ηρότ$ρον η$ρΙ Ό'ίού 
οηοηησωμΒν , ίχΒΪνο ηροβίηόντβς οτι τφ μίν βιφ χαταχο^ 
λον&ούντ^ς άάοξάστως φαμίν ΒΪναί &€ονς χαΐ οέβομβν 
&βονς χαϊ προνοΒίν αυτούς φαμεν, ηρός δ^ τ^ν ηροπέτααν 
των Λογματίχων τάδβ λίγομ^ν. 20 

Των εννοουμένων ημϊν ηραγμάτων τάς ουσίας έηινο$Ιν 
όφΒΪλομ^ν , οίον η σώματα έστιν η ασώματα, άλλα χαΐ 
τά 9ί9η' ου γαρ αν τις ϊηηον ίννοήσαι ίύναιτο μη ονχΐ 
ηρότέρον το δϊ^ος του ϊηηον μα&ων. τό τβ έννοουμβνον 
έννο^ΐσ&αί ηου οφΒίλΒΐ* έηύ ουν των δογματικών οΐ μϊν 3 
σώμα φασιν ΒΪναι τον &€0ν οΐ ίέ άσώματον , χαϊ οΐ μΙν 
άνϋ-ρωηοΒίδή οΐ ίί ου, χαΐ οί μΙν έν τόηψ "Όί ίέ οι, χαΐ τών 
ίν τόηψ οΐ μΙν εντός χόσμου οι ύί έκτος, ηώς άυνηύόμβ&α 
εννοιαν ό-Βον λαμβάνειν μητ^ ούσίαν έ'χοντ^ς αυτού όμο- 
λογονμένην μήτε βίδος μήτε τόηον έν φ 9Ϊη; ηρότερον γαρ 3ο 
εκείνοι ομόλογη σάτο)σάν τε καϊ συμφωνησάτωααν ότι τσϊοσδε 

2. Μο^ Λάά ν. ϋ, «οκιντα νχ. 9. χβνα «Αν τόηον 90. 

11. άρξωμΛ&α ΤΟ. 13. ^^αντη^ίους νχ. ^26. τον Θλοψ ύ^α^ V. 



120 (Ρ"Ί30) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ίοτίν 6 άεος* εϊτα 'ημίν αυτόν νηοτνηωαάμ^ί^οί όντως 
άξίούτωσαν "ημάς εννοιαν ^εον λαμβάνειν, ές όσον ίέ 
άνεπίκρίτως διαφωνονοιν , τί νοησομεν ημείς ομολόγου- 

4 μένως ηαρ' αυτών ουκ ίγομεν• αλλ* αφ^αρτον τι, φασί, 

5 χ«1 μαηάριον έννοηαας, τον &εον είναι τούτο νόμιζε, 
τούτο άέ ίστιν ευη&ες* ως γαρ ο μ'^ εΐάως τόν /ίίωνα 
ού&^ τα ουμβεβηηότα αντώ ως ^Ιωνι δύναται νοεϊν, όντως 
ΙπεΙ ούπ ϊσμεν την ούσιαν τον '&εού, ονί^ τα ανμβεβη- 

5 ηότα αντώ μαΌ-εϊν τε και ίννοησαι ίυνησόμεάα. χωρϊς 

10 ί^ τούτων εΐηάτωσαν ημίν τι έατι τό μακάριον, πότερον 
τό ενεργούν κατά αρετην καϊ προνοονμενον των νφ έαντό 
τεταγμένων , η τό άνενίργητον καϊ μήτε αυτό ηραγματα 
ίχον μήτε έτερω ηαρεχον' και γαρ καϊ ηερϊ τοντον Λα- 
φωνησαντες άνεηικρίτως άνεννόητον ημίν ηεηοιηκασι τό 

15 μακάριον, άιά όί τούτο καΐ τόν -Θ-εόν. 

β "Ινα ίέ και ίηινοηται ο &ε6ς, εηέχειν ανάγκη ηερϊ 

τού ηότερον ίατιν η ουκ εστίν όσον έηϊ τοΙς δογματικοίς. 
τό γαρ είναι τόν ^θ-εόν πρόάηλον μίν ουκ εστίν, εΐ γαρ 
ίξ εαυτού ηροσέηιητεν, συνεφώνησαν αν οΐ δογματικοί τις 

^ίστι καϊ ηοδαηός χα} ηού' η άνεηίκριτος δϊ διαφωνία 
ηεποίηκεν αυτόν αδηλον ημϊν εϊναι δοκεΐν και άηοδεί- 

7 ξεως δεόμενον. ο μ^ν ούν λέγων οτι ίστι &εός, ήτοι 
δια προδήλου τούτο άποδείκνυσιν η δι άδηλου, δια ηρο- 
9ηλου μΙν ούν ουδαμώς* εΐ γαρ ην πρόδηλον τό^άϋο-- 

25 δεικννον οτι ίστι &ε6ς, ^'^έπεί τό άηοδεικννμενον ηρός 
τω άηοδεικννντι νοείτοίί, διό καισνγ%αταλαμβάνεται αντώ, 
κα&ώς και ηαρεστησαμεν , ηρόδηλύν έ'σται καΐ τό είναι 
&εον, σνγκαταλαμβανό μενον τω άηοδεικννντι αντό ηρο- 
δηλω οντι. ονκ εστί δ^ ηροδηλον, ως νπεμνησαμεν' ονδ^ 

Β αηοδείκννται άρα διά ηροδηλον. «'λλ' ονδ^ δι άδηλον. 
το γαρ αδηλον τό άηοδεικτικόν τού εϊναι &ε6ν, αποδείξεως 
χρηζον, εΐ μΙν διά ηροδηλον λεγοιτο άηοδεικννσ&αι, ούκέτι 

2. ^^] Μαιη δίορίιαηυβ. 5» χοντορ V. 6. ωοκίρ 6 Ι>. 12. ηρα- 
γμα V. 19. ηροέΛίητίΨ Ι«.^ 20. ηοταηος ΈΌ, 22. Χίγ^ψ Ι< Οϋΐ^ 

8(6ρΙι&πυΒ 6χρΐ'6»βΗ. * 25. αηοόίΜψυόμινο* V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋοο^Ι^ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Γ. (Ρ"Ί31) 121 

αΛηλοΨ Βοται άλλα πρόίί^λοψ το ΒΪναι &6ον, ονχ αρα το 
άηοΐίβίκτηίόν αντον αδηλον 6ίά ττρο^ι^λοι; άηοίΒΐηννταί. 
αλλ* ονϋ 9ι άδηλου* €ΐς άπειρον γαρ ίχπεαδίτάί 6 τούτο 
λέγων, αιτούντων ημών αΒί άηοδείξίν τον φερομένου 
άδηλου ηρός άηοδέίξιν του προκείμενου. ον% άρα έξ έτερου 6 
ύνναται άποδίίχνυσ&αι το είναι ^εόν. εΐ άί μήτε ίξ 9 
έαυτου έστΙ ηροδηλον μήτε ί£ έτερον άποδείκνυται , άπα- 
τάληπτον εοται εΐ εϋτ$ 'θ-εός» 

Έτι %α\ τούτο λεκτέον, 6 λέγων είναι &ε6ν ήτοι προ- 
^νσειν αι/νον των Ιν ηόσμω φηαΐν η ον προνοεϊν , καΐ εΐ ιο 
μ\ν ηρονοείν, ήτοι πάντων η τίνων, αλλ* ει μϊν πάντων 
προννόει^ ούπ ην αν οντε χαηον τι οντε καχια έν τώ 
χοσμω* παχιάς δί πάντα μεστά είναι λέγουοιν ου» 
αρα πάντων προνοείν λεχ&ηοεται ο &εός. ει δ^ τινών ίο 
προνοεί, διά τί τώνδβ μίν προνοεί τώνδε δί ου $ ήτοι ι& 
γαρ χαΐ βουλεται ηαι δύναται πάντων προνοείν, η βον- 
Χεται μ^ν ον ^ναταΐ δε, η δύναται μΙν ου βουλεται 
δε, η οντε βονλεται οντε δύναται. άλλ* ει μ^ν και 
ΐ7/ίοι;λ€Το και ηδννατο, πάντων αν προννοει* ον προνοεί 
ά^ πάντων διά τά προειρημενα ' ονκ άρα και βουλεται οο 
κα} δύναται πάντων προνοείν. ει δ^ βονλεται μίν ου 
δύναται δέ, άσ&ενέστερός εστί της αιτίας δι ην ού δύνα- 
ται προνοείν ών ού προνοεί* εστί δί παρά την &εον ΐΐ 
έπίνοιαν το άσ^ενεστερον έΐναί τίνος αυτόν, ει δί δύνα- 
ται μ\ν πάντων προνοείν, ού βουλεται δέ, βάσκανος αν 26 
€Ϊναι ψομισ&είη. ει δί "'ούτε βουλεται οντε δύναται, καΐ 
βάσκανος Ιστι καϊ άσ&ενης, όπερ λέγειν περί '&εον άσε- 
βούντων εστίν, ούκ άρα προνοεί τών έν κοσμώ ο &εός. 
ει δί ούδενός προνοιαν ποιείται σύδϊ ε'στιν αύτον έργον 
ούδ^ αποτέλεσμα, ούχ ίξει τις ειπείν πο&εν καταλαμβάνει ίο 
οτι Ιστι β-εός, εϊγε μήτε έξ έαντον φαίνεται μήτε δι απο- 
τελεσμάτων τινών καταλαμβάνεται, και διά ταίίτα άρα 
άκατάληπτόν έστιν εί έοτι Ό'εός. έα Λ'ί τούιν)ν έπιλογι-^ 12 



122 (Ρ'"132) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ζ6μ$&α ΟΦΐ ίσως άοΒβΒϊν αναγκάζονται οΐ δίαβεβοίωτίχως 
λέγοντΒς ύναι &%οψ* ηάρτων μίν γαρ αυτόν ηρονοΗν 
λέγοντες χαηων αϊτών τον &ί6ν 8Ϊναί φησονσιν, τίνων ίέ 
4} %αϊ μηδενός ηρονοεϊν αυτόν λέγοντες ητο$ βάοηανον 
Λ τον &εόν η άο&ενη λέγειν αναγκασ&ησονται , ταύτα ϋ 
ίστιν αοεβούντων ηροΛηλως. 

13 "Ινα ίέ μη ηαΐ ημάς βλασφημείν έπιχειρηοωσίν ο< 
δογματικοί δι άηοριαν του πραγματιηως ημϊν άντιλέγειν, 
κοινοτερον περί του ενεργητικού αΙτΙου διαηορηαομεν, ηρό- 

ίοτερον ίηιοτηααι ηειρα^^έντες τρ του αίτιου ίηινοΐα. οαον 
μίν οϋν έήϊ τοις λεγομένοις ύηό των δογματικών ουδ* αν 
ίννοηοαι τις τό αίτιον δύναιτο, εϊγε ηρός τψ διαφωνους 
%αϊ αλλόκοτους έννοιας του αίτιου, ίτι καΙ την ύηόστασιν 
αι;νο«; ηεηοιηκασιν άνεύρετον δια την ηερϊ αυτό διαφω^- 

14 νιαν. οΐ μίν γαρ αωμα οΐ δϊ άαωματον τό αίτιον είναι 
φασίν. δόξαι δ* αν αίτιος είναι κοινοτερον κατ αντσι/^ 
δι ο ενεργούν γίνεται τό αποτέλεσμα, οίον ως ο ήλιος 4} 
η του ηλίου ^ερμότής του χεΐοΌ-αι τον κηρόν η της χύσεως 
του 'κηρού. καΐ γαρ έν τούτω διαηεφωνηκασιν , οΐ μίν 

70 ηροσηγοριών αίτιον είναι "'τό αίτιον φάσκοντες, οίον της 
χύσεως, οι δ^ κατηγορημάτων, οίον του χεΖσ&αι. διό, 
κα&άηερ εΐηον, κοινοτερον αν εϊη τό αίτιον τούτο δι δ 

15 ενεργούν γίνεται τό αποτέλεσμα, τούτων δί των αίτιων 
οΐ μίν ηλείους ηγούνται τά μ^ν συνεκτικά είναι τά Λ 

7Β ονναίτια τά δί σύνεργα, και συνεκτικά μϊν ύπάρχειν ων 
παρόντων ηαρεστι τό αποτέλεσμα καΐ αίρομένων αίρεται 
και μειουμένων μειούται (ούτω γάρ την περί&εσιν της 
στραγγάλης αίτιον είναι φασι τού πνιγμού), συναιτιον δϊ ο 
την ϊσην εΙσφέρεται δύναμιν έτέρω συναιτίω προς τό είναι 

30 το αποτέλεσμα {ούτως έ'καστον των έλκόντων τό άροτρον 
βοών αίτιον είναι φασι της όλκης τού άροτρου), συνεργόν 
δ^ ο /ίραχ^ίαΐ' εΙσφέρεται δύναμιν καΐ προς τό μετά 
ραστώνης ύπάρχειν τό αποτέλεσμα, οίον όταν δυοϊν βάρος 

9. ίνι^^ητίκως V. 12. Άά ηρος τς> άβ^Βί \β\ άηοόίόόνα^ νβΐ βίιηί- 
Ιίβ &1](]υί8 ιηϋηίϋνυβ. 20. το λϊζμρ] το αγγιΐορ νχ, 33. ^ύο £<. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΙΕΩΝ Γ. (Ρ"Ί39) 123 

τι /ίαοταζοι^ω^^ μόλίς τρίτος τίς ηροα9λ&ΜΨ ουγχουφίοί/ 
τοντο. Ινιοί μει^οι %αΙ ηαρόψτα μίΧλοψτωί^ αίτιο ίφασαρ 16 
εϊι^αί, ως τα ηρρηα%αρίηίΜά, οίοψ την ίηξτβταμέψηρ ηλίωαψ 
ηνρ$%ου. χίνίς 9^ %αϋτα ηαρι^ηααντο, ίη^ιΛη το αΐνιον 
ηρόζ τι νηάρχοψ ΜαΙ ηρός το αηστ^ί^σμα ον ου ^ι^αται & 
ηρσηγβίσ&αί ηντον ως αϊηον. ίν 9ϊ τ^ η^ρϊ αντΛν ύ$α^ 
πορησα τοιάί^ λίγομ^. 

Πί&ανοψ έστίΡ ΜΪραί το αίτιοι* ηώς ]^αρ &ν ανξηοίς 17 
γένοιτο, μΒίωοίς^ γέτίϋίς, φ&ορά, ηαϋ-όλον ηίνηας, τύν 
φνοίκάν Τ6 ηαΐ 'ψνγ^αίάν άηοτβλββμάτων ίΐίαοτον, η τον ίο 
ηαντός Ηοομον ΛίοΙπηοις, τα άλλα ηάντα, 9ΐ μη κατά τιι^α 
αίτίαν ; ηα) γαρ βΙ μηΟν τούτων ως ηρός την φνοίν νηορ** 
χ$£, Χίξομίν οτί όίά τίνα αΐτίαν πάντως φα{ν$τωί ημίν 
τοιαύτα οηοΐα ον% !οτιν. άλλα καΐ ηάντα ίη ηάντων «αϊ 18 
ως Ιτνχβν αν ην μη ονσης αίτιας, οίον ϊηηοί μίν έ» ι» 
μυών, ύ τνχοι, γεννη&ηοονταί, ελέφαντες ό^ ίη μυρμηηων* 
«αϊ ίν μ^ν ταίς ^ίίγνητίαις θηβαις ο/ι/?ροι ηοτ^ εξαίσιοι 
«αϊ χιόνες αν έγίνοντο, τα 9^ νοτιά ομβρων ου μετείχαν, 
βί μη "'αΐτία τις ^ν, ίι ^ν τα μ^ν νοτιά έοτι Λνοχείμερα, 
αυχμηρά Λ τα ηρός την Λ», ηαϊ ηεριτρέηβται ίέ ο λίγων 19 
μηόίν αίτιον Λναι" βΙ μ^ν γαρ άηλως ηαΐ άνευ τίνος 
αίτιας τούτο φηοι λέγειν, άπιστος ίοται, εΐ άί 9ια τίνα 
αΐτίαν, βονλομενος άναιρεϊν το αίτιον τί&ηαιν, άηοάιύόο^ω 
αίτιας άι ην •οΐ/» ^στιΐ' αϊτιον, , 

^<α ταντα μίν ούν ηι&ανον έατιν είναι το αίτιον * 35 
ΟΤΙ ίί χαΐ το λέγειν μη είναι τίνος τι αίτιοι ηι&ανόν 20 
έατι, φανβρον ^αται λόγους ημών έη&εμένειν ολίγους άηό 
ηολλών έηι του ηαρόντος ηρός την Τούτου νηομψηοιν. 
οίον γούν αδύνατον ίοτι το αίτιον έννοηααι ηρίν το άηο^ 
τέλεαμα τούτου καταλαβεϊν ώς άηοτέλεσμα αυτού ' τοτβ30 
γαρ γνωρίζομεν οτι αιτιόν έατι τού αποτελέσματος, όταν 

1. τκ 2ίάά ν. 6; άπορηοΛ* Ρβ. 17. 18.^ ρθΒ( ομβ^ο^ οαιη V •( 
8(6ρΙ)αιιο οιηι»ί χ««α τύχηρ , ρθ8& χιορις ?6ΐο »ς Ηυχβρ , ρο•( &μζ^ι^ 
^βηίςαβ ίηιΐ μιν^χπ. 18. ίγ4ψοψ9θ £- 19. ^τ• οαι V. 23. *ιιιιο- 
όϋ^Οί γοΰρ'ί 24. αΐιία δ* ΓΟ, 



124 (Κ"Ί34) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

21 έκΒίνο ως άηοτέλδομα καταλαμβάνωμ^ν. άλλ' ουόε το άηο- 
τίλίομα τον αίτιον ίίς άηοτέλεομα αντον ηαταλαβεϊν Λ;- 
ψάμΒ^α, ίάν μη καταλάβωμεν το αίτιον τον αποτελέσμα- 
τος ως αίτιον αντον ' τότε γαρ παί οτι άηοτεΧεαμά έστιν 

5 αντον γινωσηειν άοκονμεν, ονα^ το αιτ^ο^^ αντον ως αίτιον 

22 αντον ηαταλάβωμεν. ει ονν ϊνα μίν έννο'ηαωμεν το αίτιον, 
δεΙ ηροεπιγνωναι το αποτέλεσμα , ϊνα 9ί το αποτέλεσμα 
γνωμεν, ως ίφην, ίεϊ προεπίστασ&αι το αίτιον, ο άιάλλη- 
λος της απορίας τρόπος άμφω δειπννσιν ανεπινόητα, μήτε 

ιοτσν αίτιον ως αίτιον μητβ τον αποτελέσματος ως άποτε^ 
λέαματος έηινοεϊσ&αι δνναμένον ' έηατέρον γαρ αντων 
δεομένον της παρά &ατέρον πίστεως, ονχ ίξομεν από 
τίνος αντων, άρίομε&α της έννοιας. 9ιοπερ ονδϊ άποφαι- 

23 νεσ&αι όννησόμε&α οτι εστί τΐ τίνος αίτιος, ϊνα 91 καΐ 
ι^ ίννοείσ&αι 9ύνασ&αι το αίτιον σνγχωρήοί^ τις, άχατάληπ- 

τον αν είναι νομισ&Βΐη δια την 9ιαφωνιαν. ος μίν γαρ 
φησιρ εϊναί τι τίνος αίτιον, ήτοι άπλως καΐ από μη9εμιας 
ορμώμενος αίτιας ενλογον τούτο φησι λέγειν, η 9ιά τινας 
αΙτΙας έπΙ την σνγκατά&εσιν ταντην Ιέναι λέίει. ιααϊ ει 
^μίν άπλως, ονπ ίσται πιστότερος τον, λέγοντος άπλως μη- 
9ΐν είναι μηδενός αίτιον- εΐ δί χαϊ αίτιας λέξει δι ας 
εϊναί τί τίνος αίτιον νομίζει, το ζητονμενον δια τον ζητον- 
μένον παριστάν επιχειρήσει* ζητονντων γαρ ημών εΐ ίστι 
τί τίνος αίτιον , αντός ως αίτιας ονσης τον είναι αίτιον 

24 αίτιον είναι φησίν. %αϊ άλλως, έπεϊ περϊ της νπάρξεοις 
τον αίτιον ζητονμεν, δεήσει πάντως αντόν ηαΐ της "' αίτιας 
τον εϊναί τι αίτιον αΐτίαν παρασχείν, κάχείνης άλλην, ηαΐ 
Ιίΐ^χρίς άπειρον, αδύνατον δ^ άπείρονς αίτιας παρασχείν" 
αδύνατον αρα διαβεβαιωτιχως άποφηναι ότι εατι τί τίνος 

25 αίτιον» προς τούτοις ήτοι δν χαϊ νφεστως ηδη αίτιον τό 
αίτιον ποιεί τό αποτέλεσμα, η μη δν αίτιον, χαι μη δν 
μίν ονδαμώς* εΐ δ^ ον , δεί αντό πρότερον νποστηναι 

8. ώς οιη V• 16. οΐ νχ, 17. φαοίν νχ. χί οιη νΧ. 21. ηαΧ 

οαι V 22. τί οιη Ιτ. νομίζοί Ι.. 24. τον Ο εαιη δίβρίι&ηο, %ο 
οβΙβΓΪ. 31. το 3(1(1 V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΙ10ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Γ. (Ρ "135) 125 

ΐ(θ} ηρογίνέσϋ-αί αϊτίον, εϊ&* όντως ίηάγΒΐν το άποτελβομα, 
οηερ %πυ αντον άηοτδλ^ΐσϋ-αί λί^'βτα* ο^τος ^9η αίτιον• αλλ' 
ίηίΐ ηρός τΐ ίστί το αΐτων ηαϊ ηρός το άηοτέΧΒΟ^να, οαφίς 
ΟΤΙ μη 9νναται τούτον ως αίτιον ηροϋποατηναι * ονίί ον αρα 
αηιον το αϊτών αηοτβλΒΐν ίύναται το οχ ίατίν αίτιον. €ΐ 26 
Λ μητΒ μη ον αίτιον άηοτίίΜ τι μητ9 ον, ονά^ άηοτβλδΐ τι. 
&ιό ονάί αίτιον έ'σται ' ανβν γαρ τον αηοτ^λείν τι το αίτιον 
ον άνναταί ως αίτιον νοιΐα&αι. ο&6ν ηάκβίνο Χέγονοί τινβς. 
το αίτιον ήτοι σνννφίοταα&αι 9βΙ τω άηοτ$λεσματί η ηρον- 
φίαταα&αι κοντοί; η μ&ι αντο γιγν^ο^αι• το μίν ονν ίο 
λέγειν οτι το αίτιον €ΐς νηόατααιν άγεται μετά την γενε- 
ά ιψ τον άηοτελεαματος αντον μη χαΐ γελοϊον ί). αλλ* 
ονϋ ηρονφίστασ&αι δύναται τούτον* ηρός αυτό γαρ 
νοείσ&αι λέγεται, τα ά^ ηρός τι φαοΐν αυτοί, ηα&ό ηρός 27 
τι ίατίν, ανννηάρχειν ηαΐ ονννοειοϋ'-αι αλληλοις. αλλ* ούδ^ ΐ5 
σνννφίατασ&αι' εΐ'γάρ άηοτελεοτιηόν αντον ίοτί, το ά^ 
γινόμενον νηό όντος η9η γινεα&αι χρή, ηρότδρον άεί το 
αίτιον γενεα&αι αίτιον, εϊ&' όντως ηοιεϊν τό αποτέλεσμα. 
εΐ ονν τό αίτιον μήτε ηρονφίαταται τον άηοτελέοματος 
αντον μήτε ουννφίαταται τοντω, αλλ* ονύΐ ηρό αντον ^ 
γίνεται, μηηοτε ούάί νηοστάσεως όλως μετέχει, σαφ^ς ϋ 28 
ίσως ότι ηαΐ δια τούτων η ίηίνοια τον αΐτίον ηάλιν ηερι-- 
τρεηεται. εΐ γαρ τό αίτιον ως μϊν ηρός τι ον δύναται 
τον άηοτελεσματος αντον ηροεηινοη^ηναι, ίνα δε ως αίτιον 
τον αποτελέσματος αύτον νοη^η, δβϊ αυτό ηροεηινοεϊσ'Θ'α4 2^ 
τον αποτελέσματος αντον, αδύνατον δί ηροεηινοηβ^ναί 
τι έηείνον ον προεηινοη&ηναί [τι] ον δύναται, αδύνατον 
αρα ίστϊν έπινοη&ηναι τό αίτιον. 

*Έη τούτων ονν λοιηόν ίηιΧογιζόμε^α οτι Ιπε\ ηι&α-- 29 
νοί μεν είσιν οΐ λόγοι ηα&* ονς νπεμνησαμεν ε!ς χρη λέγειν *> 
αίτιον είναι, ηι&ανοϊ δ^ ηαΐ οΐ ηαριστάντες οτι μη ηρο- 
σήχει αίτιον είναί τι άηοφαίνεσ^αι, χα) τούτων ηροηρίνειν 
τινας ονκ έροεχεται μήτε σημειον μήτε χριτηριον μήτε 

10. μηά το νΧ, μηά τοντο οβίβή. 20. /«τ αυτοί ροβΐ ιρβιιιη 
8(6ρΙ)ΐΐη]ΐ•• 2β. αρη οιη νΧ. 29. ίπ§1 οιη £«. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



126 (Ρ"Ί36"Ί37) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

άηα$ίΙίν ομολογουμένως ημώψ ίχοψτωψ , ώ^ €μηροα0€Ρ 
ηαρβστήααμεν , ίηίχΒΐν ανάγκη %αί η^ρΐ της νηοστάαως 
του αίτιου ^ μη μάλλον εϊναι η μη είναι τί αίτιον λέγον- 
τας όσον Ιηϊ τοις λεγομένοις ύηο των άογματίκων. 

30 Περί μίν ουν της δραστικής τοσαύτα νυν αρκέσει 
Ιελέχ&αι' συντόμως ϋ καΐ περί των ύλίκων καλουμένων 
άρχων Αβχ7£0#^« οτι τοίνυν α^αΐ είσιν άκατάληητοί, ξφ9ίον 
συνίίείν ίκ της ηερί αυτών γεγενημένης διαφωνίας ηαρά 
τοίς δογματίκοίς* . Φερεκύδης μίν γαρ ο Σύριος γην εϊηε 

ιον9/#^ πάντων εϊναι άρχην, Θαλής δί 6 Μιληοιος ύδωρ, 
Αναξίμανδρος δί ο άχοι/σνι;^ τούτου το άπειρον, ^^ναξι-- 
μένης δ^ καΐ Διογένης 6 Άπολλωνιάτης αέρα, "Ιππαοος δί 
ο ΜεταποντΙνος πυρ, Ξενοφάνης δ^ ο Κολοφώνιος γην 
%άί ϋδωρ, ΟΙνοπίδης δΐ 6 Χίος πυρ %αϊ αέρα, "Ιππων δϊ 

16 β 'Ρηγινος πυρ και ύδωρ, 'Ονομάκριτος Λ έν τοις ""Ορφ*- 

31 κοϊς πυρ καΐ ϋδωρ ηαί γην, οΐ δε περϊ τον Έμπεδοκλέα 
προς τοίς στωικοϊς πυρ αέρα ΰδωρ γην — > ηερΙ γαρ της 
τερατολογου μένης οποίου παρά τισιν ΰλης^ ην ούδ^ αύτοΙ 
Ηίχταλαμβάνειν διαβεβαιοϋνται , τί δει μΛ λέγειν; οι <Κ 

»περϊ ^^4ριστοτέλη τον περιπατητικον πυρ αέρα ΰδωρ γην, 

32 «ο κυκλοφορητικόν αωμα, Δημόκριτος δϊ %αΙ Επίκουρος 
άτόμονς, ^^ίναΐαγορας δ^ 6 Κλαζομένιος ομοιομερείας, Διο^ 
δωρος δ^ ο^ίπικλη^εις Κρόνος ελάχιστα και άμερη σώματα. 
Ηρακλείδης Λ ό Ποντικός καΐ ^Ασκληπιάδης ο Βι&υνός 

9< άνάρμους όγκους, οΐ δί περϊ Πυϋ-αγόραν τους άρι&μούς, 
οί δ^ μα&ηματικοί τα '" πέρατα των σωμάτων, Στράτων δί 

33 ο φυσικός τάς ποιότητας, τοσαύτης τοίνυν καΐ Κτι πλείο-^ 
νος διαφωνίας γεγενημένης περί των υλικών άρχων παρ' 
«ννοίβ^ ήτοι πάσαις συγηαταΟ-ησόμε&α ταΐς κειμέναις στα- 

30 σεσι καΐ ταΐς άλλαις η τισιν. άλλα πάσαις μεν ου δυνα-- 
τόν' ου γαρ δηπου δυνησόμε&α καϊ τοϊς περί Άσηλη-- 
ηιάδην συγκατατί&εσ&αι , &ραυστά είναι τα στοιχεία λέ- 

6. %ΰρ ^^αατίπύρ 5(θρ1ι&ηιΐΒ. 9. Ι^άρ ζΔά V. 17. ηρος τους 

στωικούς Γ, χαί τους «ττβΜίονς Χ. 23. 2 &άά V. 30. οΧφιη &* 



ΥΠΟΤΥΠΩΙΕΩΝ Γ. (Ρ"Ί38) 127 

γονοί ηαΐ πύίά^ ηαΐ ψοίς ηβρϊ /ίημο^ιτοψ, άτομα τα<7ν« 
είναι φάαχονσί ηαΐ αποια, %α\ τοις ηβρϊ ^ΑναΙαγοραν, ηά^ 
οαν αΙα&ίί%ην ηοίύτητα η€ρ\ ταίς όμοιομίρ^Ιαίς οιγιο- 
λδίησυσίν, «/ ϋ τίνα οτάϋΐν των άλλων ηροηρινονμεν, 34 
'ητοί αηλως χαΐ αν^υ αηοάβίξβως προηρίνονμεν η μηα 6 
αηοίείξίως. άνευ μίν ονν αποδείξεως ου ουν&^οόμε&α' 
εΐ Λ μετά αποδείξεως, άλη&η δεΙ την άηό9ε§ξίν εϊναι• 
άλι/Ι&ης α ον% αν όο&είη ^μη οι/χι ηεηρίμένη κρίτηρίψ 
αλη&εΐ, άλη&ίς Λ ηριτηρίον είναι δειηνυται 9ί αποδείξεως 
ηεηριμενψις• εΐ τοίννν ϊνα μϊν η άποάειξις η ηροκρινουαά 35 
τίνα ατάοιν άλη&ης είναι ίειχ^τ}, όεϊ το ΜριτηρΜν αντης 
αποδεάεϊχ'&αι, ϊνα ίέ το ηριτηριον άποίειχΘ^, 9εΙ τψ από- 
όειξίν αντον ηροΜεηρίαϋ'αί, ο άαίλληλος ευρίσκεται τρόπος, 
δς ου» έασει προβαίνειν τον λογον, της μΙν αποδείξεως 
άεϊ ηριτηρίου όεομενης αποδεδειγμένου, του %ριτηρίου δΐ ΐδ 
αποδείξεως ιιεχριμένης. εΐ δ^ άεϊ το ηριτηριον ηριτηρίφ 36 
ηρίνεξν χαι την άπόδειξιν δι* αποδείξεως άποδειι^νύναι 
βονλοιτο τις, εις άπειρον έμβληϋ^σεται. εΐ τοίνυν μήτε 
ψίάοαις ταϊς ηερί στοιχείων στασεσι δυνάμεθα συγχατατί- 
^εοϋαι μήτε τινι τούτων, ίπεχειν προσηηει περϊ αύτων. » 
δυνατόν μ\ν ουν ίσως ίστί ηαι δια τούτων μ6ν$εν 37 
ύηομιμνησηειν την των στοιχείων καϊ των ύλΐ}ΐων άρχων 
αΗοταληψίαν * ϊνα δί χα2 άμφιλαφεστερον τους δογματίη 
«ονς ίλέγχειν εχωμεν, ίνδιατριψομεν συμμέτρως τω τόπω» 
««1 ίηεϊ πολλαϊ παι σχεδόν άπειροι τινές είσιν αί περί Η 
στοιχείων δόξαι, ηα&ως "'ύπεμνησαμεν, το μΙν προς έηά" 
στην λέγειν είδιχως νυν παραιτησόμε&α διά τον χαραητηρα 
της συγγραφής, δυνάμει δε προς πάαας άντερούμεν* ίπεί 
γάρ ην αν τις εϊηη περϊ στοιχείων στάοιν, ήτοι ίπϊ σώματα 
ηατενεχ&ησεται η ίπϊ ασώματα , άρπεϊν ηγούμεδ'α ύηομ^ >ο 
νησαι οτι άηατάλητηα μεν ίοτι τα σαι/ιατο ακατάληπτα 



1. ιιο»ιί] τοϊα V, 3. αίοβψαιην 9, β. σι/^«αται^αό/«ι^α? 

17. ίί ά»Φ^<^«•ς] €αιοδ9ίξη V. 23. ηαί ββθ V. 24. ΜιντρΙ- 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



Οοο3ΐ€ 



128 (Κ"Ί39) ΠΎΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ί* τα άοωματα * Αα ^'αρ τίΛίτου οαφϊς ^αται οτι ηαϊ %ά 
αψοιχεϊά ίστιν άχαταληητα. 

38 Σώμα τοιννν λέγονοιν ύναι τίνες δ οίον τ6 ηοιείν η. 
ηάσχειν. όσον ί* ίπΐ ταντ^^ τ'η έηίνοΐα άχατάληητόν ίατι 

Β τούτο, το μίν γαρ αϊτιον άπατάληπτόν ίοτι, Ηα&ωςνπεμ- 
νηοαμεν μη έχοντες ίέ εΐηείν ει εστί τι αίτιον, ονίέ εΐ 
ξατι τι ηάοχον ειπείν δυνάμεθα * το γαρ ηάαχον πάντως 
υπό αίτιον πάαχει. ακατάληπτου Λ οντος ηαϊ τον αίτιου 
ΗαΙ τον πάσχοντος, 9ιά ταύτα άηατάΧψιτον εσται ηαϊ το 

39 σύμα• τινίς 9^ σώμα είναι λεγονσι το τριχι; 9ιαοτατον 
μετά άντιτνπίας* σημεϊον μίν γάρ φασιν ον μέρος ον&εν, 
γραμμην ίέ μηηος άπλατες, ίπιφάνειαν ό^ μηηος μετά 
πλάτους ' όταν ί^ αντη χαΐ βά&ος προσλάβω] χαϊ άντιτν- 
πιάν, σώμα είναι, περί ον νυν έστΙν ήμίν 6 λόγος, σννε- 

15 στώς εκ τε μηκονς παι πλάτονς χαΐ βά&ονς ηαΙ άντιτν- 

40 πίας. ενμαρης μέντοι καΙ ο πρός^ τοντονς λόγος, το γάρ 
σώμα ήτοι ονδϊν ηαρά ταύτα είναι λεξονσιν η έτερον τι 
παρά την σννέλευσιν τών προειρημενων. καΐ εξω&εν μίν 
τού μηκονς τε ηαΙ ^ον πλάτονς καΙ τού βά&ους καΐ της 

^άντιτνπίας ονϋν αν εΐη το σώμα* ει ίέ ταίττα ίστι το 
σώμα, έάν άείξτ^ τις οτι άννπαρ^ιτά έστιν, άναιροΐη αν καΙ 
το σώμα' τά γάρ ολα σνναναιρεϊται τοις έαντών πάσι 
μέρεσιν• ποιχίλω^ς μίν ονν εστί ταύτα ίλέγχειν' το άε 
νύν αρκέσει λέγειν οτι ει εστί τά πέρατα, ήτοι ;^ραμ^α/ 

41 εϊσιν η '"έπιφάνειαι η σώματα, εΐ μϊν ονν ίπιφανειαν 
τιψα η γραμμην είναι λέγοι τις, και τών προειρη μέρων 
έ'κασ^ον ήτοι κατά ιδίαν νφεοτάναι άννασ&αι λεχ&ησεται 
η μόνον περί τοις λεγομενοις σώμασι &εωρεΐσ&αι• άλλα 
κα&' έαντην μΙν ύηάρχουσαν ήτοι γραμμην η έπιφανειαν 

30 όνειροπολεΐν ϊσως ενη&ες. ει δί περί τοις σώμασι Λ•«ω- 
ρεϊσ&αι λεγοιτο μόνον καΐ μη κα&* έαντό νφεσταναι 
τούτων ίκαστον, πρώτον μΙν αντό&εν δο&ησεται το μη 
ίξ αντών^ γεγονέναι τά σώματα {έχρην γάρ, οίμαι, ταύτα 

2. Ιατο* Χ.. II. μίν οηι V. 13. ηύτή ΕΟ. 14. ημίν έοτ^ψ ^^^. 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Γ. (Ρ'"ΐ40) 129 

ττρότδρον νηόσταοιν χα&' έαντά ίσχηκί^^αι, ηαϊ ούτω σι/#^β1- 
&Όψτα η^ηοιηηέναι %ά α^ίματα ), είτα σύά^ ίν τοις καλον-' 42 
μένας ϋωμασιν νφέατη%Βν. ΐία< %οντο 9ιά ηλ^ίόνων μΐψ 
Μοτιν νηομίμΛ^ηο%Βΐν, άρπίσει ά^ νυν τα Ι^ της άφης άηο- 
ρουμάνα λίγεί¥. εΐ γαρ αητβταί άΧΧηΧωντάηαρατι&έμ^να^ 
σώματα, τοΙς ηέραοιν αντων, οίον ΐαϊς ίηίφανβίαίς, φαύ£ί 
αΚλ^λων. αΐ ουν ίπιφάνειαι ολαι μίν δι οΧων άλληλαις 
ούχ ένω&ηοονται %ατά την άφην , έηεΐ ανγχναις ίοται η 
άφ^η Ηαι 6 χωρισμός των άητομένν^ν άιαοηασμός* οη$ρ 
ου ^€0)ρΒΐται• εΐ 9^ άλλοις μίν ^θ'ρβσίν η ίηιφάνΒία οίητε^ 43 
ται της του ηαρατι&βμένου αύτ^ σω/ΑΟΤος ίηιφανείας, 
άλλοις ίί ουνηνωται τω σώματι ού έοτι ηίρας, ονη αρα 
ονάί ηερί σώματι &βωρ^σαι δύναται τις μηπος ηαϊ ηλάτος 
άβα&ές, ο&εν ούάί έηιφάνειαν. ομοίως άί παϊ δύο ίπι- 
φανειών καϋ•* ύπο&8θΐν ηαρατι&Βμένων άλληλαις πατά τα ΐ5 
ηέρατα αυτών βίς α ληγουσι, ηατά το λεγομενον αύτων 
μ/η%ος είναι, τουτεστι πατά γραμμάς, αΐ γραμμαΐ αύται, 
δι ων απτεύ&αι λέγονται αλλήλων αΐ Ιηιφάνειαι, ούχ 
^^ωθ^σοι^ται μ^ν άλληλαις {συγγυ&εϊεν γαρ αν) * εΐ δ^ 
εκάστη αυτών άλλοις μ^ν μέρεσι τοϊς κατά ηλάτος άητειται το 
της ηαρατι&εμενης αύτη γραμμής ^ άλλοις δ^ σννηνωται 
τη επιφάνεια ης έστΙ ηέρας, ούκ εσται άηλατης, ο&εν ούδί 
γραμμή, εΐ δΐ μήτε γραμμή Ιστιν έν σώματι μήτε ίπΐ" 
φάνεια, ούδ^ μηηος η πλάτος ή βά&ος ίσται Ιν σώματι, 
εΐ δε τις σώματα εϊναι τα ηίρατα λεγοι, σύντομος ίσται 44 
η προς αυτόν άηοηρισις. εΐ γαρ τό μηηος σώμα εστίν, 
δεήσει τούτο εΙς τάς τρεις αυτού μερίζεσ&αι διαστάσεις, 
ων έηάστη σώμα ούσα πάλιν αύτη διαιρε&ησεται εΙς δια-' 
στάσεις άλλας τρεΙς, α? (σονται σώματα, Ηαϊ ίκεϊναι εΙς 
άλλας ομοίως, και τούτο μέχρις άπειρον, ως άπειρο μέγεϋ'ες 9ο 
γίνεσ&αι τό σώμα εΙς άπειρα μεριζόμενον' όπερ άτοπον• 
ουδ^ σώματα "'άρα είσϊν αΐ προειρημέναι διαστάσεις• εΐ 



4» ψυ9\ %ίί¥ «νΐί 2, τ» Ψν¥ 0• 10. μΐψ οιη Ι<. 

$€Χΐ, ΒίΗρ, 9 



130 (Κ 140) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

Ά μψΒ αοίματά βΙοι μητβ γραμμαΐ η Ιηίφάνααί, ούίϊ 
ΒΪναι νομισ&ηαονταί. 

45 '^ίκατάλψετος ίέ έοτι ηαϊ η άντιτνηία, αντη γαρ 
9Ϊ996ρ ααταλαμβάνεταί, άφ^ παταλαμβάνοηο αν. ίάν ου¥ 

5 ίίΙξωμΒΥ οτί άκατάλτ^ητός ίοτιν ιη αφη, οαφίς ίαται οτι 
ονχ οίον ΤΒ έστι καταλαμβάνΒσ^αί %ην άντηνηίαν* οτι 
Λ άηατάληηνός Ιοτιν η αφν> ^'« νοντων ΙηιλογιζομΒ&α. 
%ά άηχομΒΡα αλλήλων ήτοι μέρΒΟΐν άλλ'ηλων αητΒχαι η ολα 
όλων. ολαμίν ονν όλων ονάαμώς* ένω&ηοΒται γαρ οντω ηαΐ 
10 οι/χ αψΒται αλλ'ηλων. αλλ* ονδϊ μίρεα μΒρων τα γαρ 
μέρη αντων ως μ\ν ηρος τα ολα μέρη ίοτιν, ως Λ ηρος 
τα μίρ^ΐ έαντών ολα. ται/τα ονν τα όλοι, α έστιν έτερων 

46 μέρη, ολα μϊν όλων ονχ αψεται άιά τα ηρθΒΐρί]μένα, αλλ* 
ονί^ μερΒΟί μερών * ααΐ γαρ τα τούτων μέρη ως ηρος τα 

ΐ6έαί;τών μέρη ολα οντςί οντε ολα όλων α^/^αι οντε μερεοί 
μέρων. εΙ δΐ μήτε κατά ολότητα μήτε κατά μέρη γινο-- 
μενην άφην ηαταλαμβανομεν , άκατάληητος ίοται η άφη. 
ίίά ά^ νοιΤτο καΙ η άντιτνηια. δ&εν »αϊ το σώμα* εΙ 
γάρ ούϋν ίοτι τούτο ηαρά τάς τρεις ίιαστάοεις %αϊ την 

^άντιτνηίαν, ίΜίαμεν &ί άκατάληητον τούτων εκαστον, 
%αϊ το οωμα εσται άκατάληητον. 

Οντω μίν οΰν, οοον ίηΐ τη ίννοΐοίτον οωματος, άπα- 

47 τάληητον έστιν εΐ εστί τι σώμα* λεκτεον άί καΐ τούτο 
εΙς το ηροκείμενον. των όντων τά μεν φαοιν είναι αίσ&ητά 

25 τά α νοητά, ηαΐ τά μϊν τη ίιανοΐοί χαταλαμβάνεσ&αι τά 
9ί ταΐς αίο&ησεσιν, καΐ τάς μίν αίσ&ησεις άηλοηα&εΐς 
ΒΪναι, την Λ ίιάνοιαν άηό της των αίσ&ητών καταλήψεως 
έηΐ την χατάληψιν των νοητών Ιέναι. εΐ ονν ίοτι Λ 
σώμα, ήτοι αίσ&ητόν Ιοτιν η νοητον. και αίσ&ητόν μΙν 

50 ον» Ιοτιν* ηατά γάρ σννα&ροισμόν μήκους καϊ βά&ονς 
«αϊ ηλατονς καΐ άντιτνηιας ηαϊ χρώματος καΐ άλλων τινών 
καταλαμβάνεα&αί όοκεϊ, συν οίς &Βωρεΐταΐ' αι ί* αίσ&η- 

48 σεις άηλοηϋ^&είς εϊναι λέγονται ηαρ* αντοΐς. εΐ ϋ ^οΐ|/τον 

12. » οιη Ι.. 26. «ΛΧ^χα^Οζ βΙβρΙίΑηιΐΒ, ίηΧοΐίΛ&είαζ α^ίβή. 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Γ. (Ρ "Ί41) 131 

βΐφ^αι Χ€]^9ταί το σώμα, ά$1 τι ηάν^ωβ ύηάρχ^ίΐ^ έν %^ φύα^ι 
των πραγμάτων αίαϋ'ητόν, άφ' ον η τών αωμάτων νοητωρ 
οψτων "'ίσταί ψοηοις. ουίίρ ό^ ίατι ηαρά το οώμα ηαΐ 
το άαωματοψ, £ν το μ\ψ ασωματον αντόϋ-δΡ νοητον Ιατι, 
το ΰί θύμα ονη αΙσ-Θ^τόΐί, ως νηΒμνηοαμ^ν• μη οντος 5 
οιυν ίρ τ^ φύοΒί των πραγμάτων αίο&ητον τίνος αφ* ου 
"η ψοηοίς ίσται τον οωματος, ονϋ νοητον ίσταί το σώμα» - 
«/ ά^ μητ€ αίσθ-ητόν ίατι μητβ νοητον , ηαρά Λ^ ταύτα 
ουά^ν ^στξ, λίπτεον δσον ίηΐ τω λόγω μ^ιδί εϊναί το οωμα. 
9ίά ταντα οϋν ^μβ?£ αντιτι&έντ€ς τους %ατά του οωματος 49 
λόγους τω φαίνεσ&αι ίοκέΐν νηάρχον το οωμα, ουνάγομ^ν 
τ^ην η^ρΐ του αωματος Ιηοχ'ην, 

Τ^ Λ τον αωματος άχαταλγψία συνασά/Βταί ηαΐ το 
άχατάληητορ ύναι το ασωματον. αΐ γαρ οτερηοείς των 
ίξ^ων νοούνται στερήσεις, οίον οράσεως τυφΧότης %αϊ άκοης ΐ5 
ηωφόττ^ς παΐ ίηΐ των άλλων ηαραηληοίως. 9ίοηερ ίνα 
στέρηοίν %αταλάβωμεν , ίεΐ την ^η^ ημάς ηροΜατ^Ληφέναι 
^ς λεγεταί οτερηοίς είναι η στερησις* άνεννόητος γάρ τις 
ων της οράσεως ου% αν ίνναιτο λέγειν οτ$ ορασιν ο3ε ου% 
ίχβέ, οηερ ίοτϊ το τυφλον είναι, εΐ ονν στίρησις σώμα-- (ίΟ 
τός Ιστι το ασωματον , των ά^ ίξεων μη χατοΛαμβανο- 
μίνων αδύνατον τάς στερήσεις αυτών ηαταλαμβάνεσ&αι, 
»αΙ ΛέίΜίηται οτι το σώμα άίΐατάληητον ίστιν, άηατάληητον 
Ισται ηαϊ %ό άσείματον. ηαΐ γάρ ^οι αίσ&ητόν Ιστιν η 
νοη^ον. εϊτε Λ αΙσ&ητόν ίστιν, άηατάληητον Ιστι 9ιάι& 
την διαφοράν των ζώων %αϊ των άν&ρώπων χαϊ τών αίσ&η-* 
αεων χαΐ %ών τψεριστάσεων χαϊ ηαρά τάς ίηψιΐία^ χαϊ τά 
λοιηα τών ηροειρημενων ημίν έν τοϊς ηερϊ τών δέχα τρο- 
ηην' 6Ϊτε νοητόν, μη διδομένης αύτο&εν της τών αίσ&η- 
τών χαταληψεως, αφ* ^ς ορμώμενοι τοίς νοητοϊς ίηιβάλλειν » 
δοχονμεν, ουδί η τών νοητών αντόΰ-εν χατάληψις δο&η- 
οεται, διόηερ ουδί η του ασωμάτου, ο τε φάσχων χατα^' 51 
λαμβάνειν το άσώματον ήτοι αίσ&ησει τούτο παραστήσει 

2. Λΐύ&ψΛψ Ιμ, 



132 (Ρ"Ί42) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ηαταΧαμβάναν η Λα ί^όγον. ^αϊ αίσ&ησει μίν ουδαμώς, 
έη€ΐ»η αΐ μΙν αίο&ηαεις χατοί ίπέρβίαν κα\ ννξιν άντιΧαμ- 
βάνεσ&αι δοκοναι των αίσ&ψών, οίον η ορασις, έάν τε 
κατά ίνατασιν γίνψαι %ωνου, ίάν τε κ«τ« είίωλων άπο- 

5ηρια6ΐ5 τβ παϊ Ιη-ιηρΊοΒίς, έάν τε άκτΙνων η χρωμάτων 
'"άηόχνθ6ΐς, χαΐ η ακοή ϋ, ην τε 6 ηεηλψ μένος «ι^ρ ην 
τε τα μόρια της φωνής φερψαι ηερϊ τα ωτα %α\ ηίψτγ^ 
το άκονατικόν πνεύμα ώστε την άντίληψιν της φο)νης 
άπεργάζεα&αι. αλλά καΐ αϊ 68μα\ ττ} ρινϊ^ χαΐ οΐ χνμοϊ 

10 «ί^ τη γλωτττ] ηροοηιητονβιν , ν.αϊ τα την άφην ηινονντα 

52 ομοίους τη άφη. τα ό^ άαωματα ίηίρίίσιν τοιαντην νηο- 
μένειν ούχ οϊά τέ έστιν, ώστε ονπ αν »ύναιτο τη αίσ&ησει 
παταλαμβάνεσϋαι. αλλ* ονίί ί/« λόγου, εΐ μΙν γαρ λε%' 
τον έστιν 6 λόγος ααΐ ασώματος, ως οί στωικοί φασιν, ό 

15 λέγων 9ιά λόγου καταλαμβάνεσ&αι τα ασω^Είατα το ζητου- 
μενον συναρπάζει, ζητούντων γάρ ημών εΐ δύναται ασω- 
^ατόν τι καταλαμβάνεσ&αι/ αυτός άσωματόν τι λαβών 
άπλως Λα τούτου την ηατάληχριν των ασωμάτων ηοιεϊσ&αι 
&ελει. καίτοι αυτός ο λόγος, εϊπερ ασώματος ίστι, της 

53 των ζητουμένων έστϊ μοίρας, πως ούν αποδείξει τις οτι 
ηρότερον τούτο το άσωματόν καταλαμβάνεται-^ φημί δ^ 
τον λόγον. εΐ μΙν γάρ δι άλλου ασω/<ατον, κάκεΐνου ζη- 
τησομεν την άπόδειίιν της καταλήψεως, και τούτο μέχρις 
απείρου ' εΐ δί διά σώματος, ζητείται καϊ η^ρΐ της κατά- 

55 λήψεως των σωμάτων ' διά τίνος ούν δείξομεν οτι κατα- 
λαμβάνεται το σώμα το εις άπόδειίιν της καταλήψεως του 
ασωμάτου λόγου λαμβανό μενον; ει μΙν διά σώματος, εΙς 
άπειρον έκβαλλόμε&α, εΐ δ^ δι ασωμάτου, εϊς τον διάλ- 
ληλον τρόπον ίκπίπτομεν. μένοντος ούν ούτως άκατα- 

^ληπτου του λόγου, εΐπερ ασώματος ίστιν, ουκ αν δύναιτό 

54 τις λέγειν δι αυτού καταλαμβάνεσ&αι το άσωματόν* εΐ 
Λ σωμά Ιστιν ο λόγος, ίπε\ καϊ περί των σωμάτων δια- 

4. γ^ψψα§. Ι.. 5. άκτίνωψ] κατ αιηίψωνί 7. τ« ροβί τι οιη V. 
10. αν τγϊ] οντή Χ#. 16. δυναταί τι άσωματόν τ• Ι.. 20. ίπιδιίξίΐ Ιτ. 
23. τοιΙτό οιη V. 28. ίμβαλλόμί&α ¥0, 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΊΎΠΩΣΕΩΝ Γ. (¥"Ί43) 133 

τιεφωνηται ηότερον καταλαμβάνεται η ον, Λα την λεγο- 
μένην ουνεχη ρνοίν αυτών, ως μηδΐ την τότε 9εΐξιν Ιπί- 
δέχεο^αι, μη9ε είναι νομίζεσ&αι {ηαρό χαϊ ό Πλάτων ^ι- 
νόμενα μϊν οντά ίέ ονάεποτε χαλεϊ τα αωματα), άηορώ 
ηως έπιχρι&ησεται ή περί τον οωματος ίιαφωνια, μητε^^ 
Όωματι μήτε ασωματω ταντην ορών έηικρινεσθ'αι αννα-- 
μένην δια τάς μικρω πρόσ^εν είρημένας άτοηίας. ονκονν 
ονίέ λόγω δυνατόν ίατι καταλαμβάνειν τα ασώματα, εΐ δϊ δ5 
μτμε αίσ&ησει νηοηίητει μήτε δια λόγου καταλαμβάνεται, 
ονδ' αν όλως καταλαμβάνοιτο. ίο 

ΕΙ τοίνυν μήτε ηερί της υπάρξεως τοϋ οωματος μήτε 
τκερί των ασωμάτων οϊόν τέ έοτι διαβεβαιωσασ&αι, χαΐ 
τί£ρΙ των στοιχείων ίατίν Ιφεκτεον, τάχα δί 4ίαι ηερΙ των 
μετά τα στοιχεία, εΐγε τούτων τα μίν σώματα τα Λ ασω- 
ματα, καϊ ηερΙ αμφοτέρων ηηόρηται. ηλήν άλλα των τε ΐ5 
δραστικών αρχών χαΐ των υλικών δια ταντα έφεκτών ούσών 
άηορός Ιστιν ό περϊ αρχών λόγος. 

^Ινα δ^ και ταίτα ηαραλίηη τις, ηώς άρα καΐ γίνε- 5β 
α&αι φασι τα^ σνγκρίματα έκ τών ηρώτων στοιχείων, μήτε 
&ίξεως και άφης νηαρχον σης μήτε κράσεωςη μίξεως ολως^ 2ο 
δτι μΙν γαρ ουδέν Ιστιν η αφή, καϊ μικρω ηρόσ&εν υπέμ- 
νησα, οτε ηερϊ της ύττοστάσεως τοϋ σώματος διελεγόμην* 
ΟΤΙ δί ονδί ό τρόπος της κράσεως όσον Ιηϊ τοις λεγομέ- 
νοις νη αυτών δυνατός έστι, δια βραχέων επιστήσω, 
πολλά μ\ν γαρ λέγεται περϊ κράσεως, καϊ σχεδόν άνήνυτοΐι^ 
περί του προκειμένου σκέμματός εισι παρά τοϊς δογματι- 
κοϊς στάσεις ' ο&εν ευ&έως «/ία τη άνεηικρίτω διαφωνία 
και το άκαταλί;ητον τοϋ σκέμματος συνάγοιτ άν. ήμβϊς 
Λ ννν την προς έ'καστον αυτών άντίρρησιν παραιτήσαμε- 
νοι δια την ηρό&εσιν της συγγραφής, τάδε λέξειν ίπϊ τοϋ 30 
παρόντος άποχρώντως ύπολαμβάνομεν. 

Τα κιρνάμενα ίξ ουσίας καΐ ποιοτήτων συγκεΐσ&αι 5* 
φασίν* ήτοι ουν τάς μΙν ονσ/α^ αυτών μίγνυσ&αι φήσει 
τις τας δί ποιότητας μηδαμώς, η τάς μΙν ποιότητας άνα- 
12. ^<ιτ«»? 20. χαί Αάά V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 




134 (Ρ"Ί44) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

μΙγννσ»αι μηπέτί δί ^«5 ούοΐας, η μη^^ιρον α^αμίγνν 
α&αι &ατέρω, η αμφότερα ένονσ&αί άλληλοίς. άλλ' βί μ^ 
οντ8 αΐ ηοιότψες οντβ αΐ οναιαί αναμίγνυνται άλληλοις, 
άνεηινοψος ί'σταί η ηράσις' ηως γαρ μια αϊα&ηοΐζ άηό 
δτίίν κιρναμένων γινεα&αι ανμβηαεταί, εϊγε κατά μη9^ 

68 τίον προειργι μίνων μίγνυται άλληλοις %ά ιαρνάμενα; εΙ 
ίέ αΐ μίν ηοιοττ^τες "'άηλως ηαραηεϊσ&αι Χεχ&εϊεν άΧΧηΧαις 
αΐ δϊ ονσιαι μιγννο&αι, ηαϊ όντως άτοηον αν εϊτι το λε- 
γόμενον* ον γαρ ΐίεγωρισμενο)ν των ποιοτήτων των έν 

ΐϋτ«?5 κράαεσιν άντάαμβανόμε&α, αλλ* ως μιας άηο των 
Ηίρναμένων αποτελούμενες αίο&ανόμεΰ-α* εΐ Λ τας μϊν 
ποιότί]τας μΐ/ννα&αι λεγοι τις τας ίέ ονσιας μηάαμως, 
αδύνατα λίζεΓ η γαρ των ποιοτψων νπόοτασις ίν ταϊς 
ονσιαις ίστιν, διόπερ γελοϊον αν εϊη λέγειν ως αι μϊν ποιο- 

ί^τητες χωριαϋ-εΐααι των ονοιων ηαΙ ιδία μίγνυνταί που 

69 άλληλαις, αποιοι δΐ αί ονσίαι χωρ}ς υπολείπονται, λείπεται 
λέγειν οτι καΙ αΐ ποιότί]τες των χιρναμενων %αΙ αί ούοιαι 
χωρούσι δι αλλήλων καΐ μιγνύμεναι την κράσιν άποτε- 
λοϋοιν. δ των προειρη μένων ίστϊν άτοπωτερον* αδύνα- 
το τος γαρ ίατιν η τοιαύτη ηράοις* οίον γονν ίάν δεηα ηοτύ'- 

λαις ύδατος κώνειου χυλού κοτύλη μιχ^'^, παντϊ τω υδατι 

αυνανακίρνασ&αι αν λεγοιτο το κωνειον* εΐ γούν και τι 

βραγύτατον μίρος του μίγματος λάβοι τις, ευρηαει π^πλη- 

βΟ ρωμενον αυτό της τον κώνειου δυνάμεως• εΐ δϊ ίπιμίγνυ- 

25 ται το κωνειον παντι μέρει του ύδατος καΐ ηαρεκτεινεται 

αύτω όλον ολω κατά τε την των ούύκον κα\ των ποιοτήτων 

αυτών δι αλλήλων δίοδον, ϊν ούτως η κράοις γενψαι, τα 

Λ παρεκτεινόμενα άλληλοις κα&* ατταΐ' μέρος τον ϊσον 

Ιπεχει τόπον, διό κα\ ίσα άλληλοις ίατιν, ίση ίοται η χο- 

30 τύλη τού κωνειον ταϊς δέκα κοτύλαις του ί/λχτος^ ως βίχοσι 

κοτύλας όφε'ιλειν είναι το μίγμα η δύο μονάς, ούον έηΐ 

τί^δε τρ ύπο&έσει τού τρόπον της κράσεως* και κοτύλης 

πάλιν ύδατος ταϊς είκοσι κοτύλαις όσον έπΙ τω λόγω της 

15. σα» — μίγνυρ οιη V. καΙ άβίβί ΟΓβαζβηιβ ΡΙοϋπ. 3 ρ. 116 α. 
19. ^οτίτ] ίτι. ΐϋβαι. 22. τ»] το* Ρύ. 31. οφ^ϊλοΐ' ΐΟ, 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΟΝ Γ. (Ρ '"ΐ46) 135 

νηο^έσεως ΙηΛμβλη^βΙσι^ς τεσοαράχο^τα κοτνΧων Όφ€ΐλ8ί 
το μέτρο ν ΒΪνίΛί η ηάλιν άνο μονην^ ΙηΒίβη %ξύ την %οτύ- 
λην €Ϊ%οοί ηοτνλας ένϋχβταί νοηίν, δοαις ηαρε^την^αί, 
ηάϊ τάς €ΐχοσί χοτνλας μιαν, ^ αννεζίοουνταί. δυνατόν 61 
δί οντω κατά μίαν χοτνΧην έηδμβάλλοντα %αΙ ομοίως 6 
ανλλογίζομβνον ουνάγειν οτι αΐ είχοσιν ορω/ΐΒναι του 
μίγματος χοτνλαι διομνριαί ηον χαΐ ηρός οφΒίλονβιν βίναί 
οαον ίηΐ τ^ νηο&ίαΒί %ον τροηον της χράσεως, αΠίανταΙ 
ηαΐ Λ/ο μοναι* οη^ρ άη^μφάοεως νηερβολην ονχ άπολί-- 
λοίπβν. ονχονν ατοηός έατι χαΐ αντη η νηό&βαις Φι^^ιο 
ηράϋΒως. βΙ δί ουτβ των ουσιών μόνων μιγννμένων άλλη- 62 
λαίβ ουτβ των ποιοτήτων μονών ούτε αμφοτέρων οΰτε 
ουδετέρου ϋναταί γινεα&αι χράοίς, "'ηαρά ϋ ταύτα ονί^ν 
οίον τέ έατιν έηινοδίν, ανεπινόητος ο τρόπος της τε κρά- 
α€ως χαϊ όλως της μίξβως έοτίν. ίιοηερ εΐ μήτε χατάη 
&ίΙιν ηαρατι&έμενά αλληλοίς τα χαλουμενα οτοιχεΐα μήτε 
άναχιρνωμενα η μιγνύμενα ηοίητίχά των ουγχριμάτων 
είναι δύναται, ανεπινόητός έστιν η κατά τους άογματιχούς 
φυοίολογια χαΙ όσον έηϊ τούτω τω λόγω. 

Προς 9^ τοίς ηροειρημένοις ην ίηιοτήσαι τω ηερϊ των 63 
Χίνησεων λογψ, χαϊ ως αδύνατος αν είναι νομισ&είη ή χατά 
τους δογματικούς φυσιολογία, πάντως γαρ χατα τίνα 
χΐνησιν των τε στοιχείων και της δραστικής άρχης οφείλει 
γίνεσϋ-αι τα ουγκρίματα• ίάν ουν ύηομνησωμεν οτι μηδϊν 
είδος κινήσεως ομολογείται, οαφίς εσται οτι κάϊ διδομένων 25 
χαϋ^ ύηό&έοιν των ηροειρημένων απάντων μάτην 6 «α- 
λουμενος φυσικός λόγος τοις δογματικρϊς διεζωδευται. 

ΦααΙ τοίνυν οΐ δοκούντες έντελέστερον περϊ κινήσεως 64 
διειληφέναι εξ εΐδη ταύτης ύπάρχειν, τοπικην μεταβασιν, 
φυσιχην μεταβολήν, αύξησιν^ μείωσιν, γένεσιν, φΰΌράν•30 
ημείς ούν έκάστω των προειρημένων εΙδών της κινήσεως 
κατ Ιδίαν έπιστησομεν, από της τοπικής μεταβάσεως αρ- 
Ιάμενοι. ίστιν ουν αύτη κατά τους δογματικούς κα&* ην 



1. όψιΟα α: 06(βτί οφιΛι^. 6. βΧχοσ* ν/ 14. %4 οιη V. 

21. *άί 001 8(6ρΙιαηπ8• ά^νΐ'ΐΐίτοι^ ΙΓΟ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



136 (Ρ"Ί46) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

τόπον έκ τόπον πβρίίρχεται το ηινονμβνον ητοί κα&' ολό- 
τητα ^ ηατά μέρος, όλον μίν ως ίπ\ των περιπατρύντων, 
πατά μέρος ίέ ως έηί της π^ρΐ κεντρω κινούμενης σφαί- 
ρας* δλης γαρ αντης μενονσης έν τω αντω τόπω τα μέρη 

65 τους τόπους αμείβει, τρεις 9ε, οΐμαι, γεγόναοιν αΐ άνω- 
τάτω περϊ ηινηοεως στάαεις. ό μίν γαρ Βίας %αί τίνες 
των φιλοοόφων είναι κίνηαιν νπολαμβάνονσιν , μη είναι 
ίέ Παρμενίδης τε καϊ Μέλισσος καΐ άλλοι '"τινες. μη 
μαΑΑοι^ Λ ΒΪναι η μη κινηοιν £φασαν οΐ σκεπτικοί' όσον 

ιομίν γαρ ίπΐ τοϊς φαινομένοις δοκεϊν είναι κίνησιν, όσον 
άί έηΐ τω φάοσόφω λόγω μη νπάρχειν• ημείς ουν εκθε- 
μένοι την αντίρρησιν των τε είναι κινηοιν απολαμβανόν- 
των κάϊ των μηάίν είναι κινησιν αποφαινομένων, Ιάν την 
όιαφωνιαν ευρίσκω μεν Ισοσ&ενή, μη μάλλον είναι ή μη 

15 είναι κινησιν λέγειν άναγκασ&ησόμε&α όσον έπΙ τοις λε- 

66 γομένοις* άρξόμε&α ίέ από των ύπάρχειν αύτην λεγόντων. 

Οίτοι δη τη ενάργεια μάλιστα έπερείδονται' εΐ γαρ 
μη ε'στι, φασι, κίνησις, ηώς μίν άπό ανατολών έπϊ δυσμάς 
ο ήλιος φέρεται, πώς δί τάς του ίτους ώρας ποιεί, παρά 

Μ τους προς ημάς συνεγγισμούς αύτοΰ και τάς άφ ημών 
αποστάσεις γιγνομένας ; η πώς νηες άπό λιμένων άνα- 
χ&εΐσαι καταίρουσιν έπΙ λιμένας άλλους πάμπολυ τών προ- 
τέρων άφεοτώτας; τίνα δί τρόπον ό την κίνησιν άναιρών 
προεισι της οΙκίας και αν&ις αναστρέφει; ται/τα δη τελέο)ς 

25 αναντίρρητα είναι, διό και τών κυνικών τις ίρωτη&είς 
κατά της κινήσεως λόγον ούδίν άπεκρίνατο, ανέστη δί καΐ 
ίβάδισεν, έργω και διά της ενάργειας παριστάς οτι υπαρκτή 
Ιστιν η κίνησις. 

Ούτοι μΙν ουν οντω δυσωπεϊν ίπιγειρουσι τους της 

67 έι^αΐ'τιας αυτοΐς στάσεως οντάς * οί Λ την ύποιρξιν της 
κινήσεως άναιρούντες λόγοις έπιχειρούσι τοιουτοις. ει 
κινείται τι, ^τοι νφ* εαυτού κινείται η ύφ έτερου, άλλ' 



17. ύ^ V. α] το ^Ι Γα. 26. κατά] «ατά τον Ε8, χον 

««ιά βάρη ρ. 115 8. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Γ. (Ρ "147) 137 

«2 μΐι^ ν φ έτίρον, (το γαρ λίγομ^νον ν φ ίαν%ον ηίνΒϊ- 
σ^αι] ήτοι άναιτίως %ιψί]&ηαε%αι η πατά τίνα αΐτίαψ. 
άναηίως μϊψ ουβέν φαοί γίνεσ&α»* εΐ ά^ ηατάτινα αΐτίαν 
χίνβϊται, η αιτία, κα&* ην κινείται, ηιντ^τιη^η αντον γένη- 
σεται, ο&εν εις άπειρον ίηηίητει ηατά την μιηρώ ηροα&εν 5 
είρημένην ΙηιβοΧην. άλλως τε ηαι ει το ηινοΰν ίνεργεϊ, 6β 
το α ενεργούν ηινείται, καηείνο άεησεται %ινοϋντος έτερον, 
%α\ το δεύτερον τρίτον^ χα/ μέχρις άηείρον, ως αναρχον 
γινεσϋ^αι την Ηΐνηοιν' οηερ άτοπον, ουκ αρα ηαν το 
χινονμενον νφ έτερον ίΐινεϊται. αλλ* ονί^ νφ έαυτοΰ. ΙηεΙ ιο 
γαρ ηάν το ηινονν ήτοι ηροωϋ-ονν ηινεϊ η ίηιαηωμενον 
"η άνωϋ-οϋν η ίν&λϊβον, δεηαει το έαντό ηινονν κατά τίνα 
των ηροειρημενων τροηον έαντό αινεϊν. αλλ* ει μίν 69 
ηροωστιχώς έαντό κινεί, εσται έξόπια&εν έαντον, εΐ δϊ 
έηιοηαοτιηως^ εμηροβ&εν, εΐ άί ανωατιηώς, νηοχάτω, εΐ ι& 
α έν&λιητιχως, έηάνω^ αάννατον 9^ αντό τι έαντον 
έηάνω εϊναι η εμηροσ&εν ^ νηοχάτω η όηίαω* άάννατον 
άρα νφ έαντον τι ηινεϊσ&αί. εΐ ί4 μήτε νφ* έαντον τι 
κινείται μήτε νφ* έτίρον, ονϋ %ινεί%αι τι. εΐ ϋ τις έηϊ 70 
την όρμην καΐ την ηροαίρεοιν καταφενγοι, ύηομνηοτεον το 
αυτόν της ηερϊ τον έφ* ημίν διαφωνίας, και οτι άνεηίχρι- 
τος αννη ηα&εοτηηεν, ηριτηριορ ημών της αλη&ειας άχρι 
ννν ονχ ενρηχότων. 

"Έτι χάχείνο λεχτεον. εΐ κινείται τι, ήτοι Ιν ω ίστι 71 
τόπω κινείται η Ιν ω ονχ ίοτιν. οντε άε εν ω εοτιν' μένει 25 
γαρ έν αντφ, εϊηερ έν αντω έοτιν* οντε ίν φ μη έατιν* 
οηον γαρ τι μη έατιν, εκεί ονδί δράοαί τι ονϋ πα&είν 
δύναται, ονχ αρα κινείται τι. οντος δΙ ο λόγος έατι μίν 
^ιοδωρον τον Κρονον^ ηολλών δ^ αντιρρήσεων τετύχηκεν, 
ων τάς ηληχτιηωτέρας δια τον τρόπον της ανγγραφης 30 
Ιχ&ησόμε^α μετά της φαινόμενης ημίν έπικρΙοεως. φαοΐν 72 
ονν τινίς οτι δνι^αταί τι έν ω ίστι τόπω κινείο&αι* τάς 

1. το μ\ν Χίγ6μ$909 νφ Μρου κ^νϋσ&Μ 1^. οί. ΟββΙ. Ν. Αο^. βοο. 
Κ1ΐ6ηο-Τηιί€0(. 2 ς. 44. 3. μϊψ] μ^ν ονψΨ 12. η^ψονρ] άγψ»&ου9 
V, άνω&οχν Ο, αν ω^ΰν V» 26. οΰ%€ 9> ίρ V. 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



138 (Ρ"Ί48) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

γοΰν η^ρΐ τοίς ηέντροίς ηΒζΐίινουμένας σφα/ραρ Ιν %ψ 
αντφ μ$νονααβ τόηω %ΐΨΒΐα&αι• προς ονς μ^ταφέρειν χρη 
τον λογον ίφ' έ'ύαοτορ των μβρων της σφαίρας, καΙ νηο- 
μιμνηοΗοντας οτι όσον ίηΐ τω Αο^ω μ^ά^ κατά μέρη 
6ηίν6ΐται, σννάγβιν οτι μηδ^ Ιν ω εστί τοηω κινείται τι. 

73 το ύ^ αντό ηοιησομεν καϊ προς τους λέγοντας οτι το ηινου- 
μενον ίυοϊν εχεται τόηων, τον τε εν φ ΐστι ηαϊ του εΙς 
ον φέρεται, πευσόμε^α γαρ αυτών ποτέ φέρεται το ηινού•- 
μενον από τον έν ω εστί τόπου εΙς τον ^ερον, άρα οτε 
10 Ιν τω πρωτω τόπω ίσϋιν η οτε έν τω 9ευτέρω. αλί* οτε 
μ\ν έν τω πρωτω τόπω ίατιν, ου μετέρχεται εις τον δεύ- 
τερον Ηι γαρ έν τω πρωτω εστίν* οτε ϋ ουκ εστίν έν 

Τ4 τούτω, ου μετέρχεται απ* αύτοϋ» προς τω " καΙ συναρπά" 
ζεσ&αι το ζητούμενον* έν ω γαρ μη έστιν, ούδί ένεργείν 
15 έν αύτω δύναται* ου γαρ δηπου φερεσι^'αι εις τίνα τόπον 
συγχωρήσει τις έκεΙνο άπλως δ μη δίδωσι κινείσ&αι. 

75 τινίς μέντοι χάκεΐνο φασίν. τόπος λέγεται δίχως, ο μϊν 
έν πλάτει, οίον ως εμού η οίηία, ο δ^ προς άηρίβειαν, ως 
λόγου χάριν ο περιτετυπωηως μου την έπιφάνειαν του 

20 σώματος άηρ. λέγεται ούν έν τόπω κινεϊσΰ-αι το κινούμε- 
νον ουκ έν τω προς άκρίβειαν αλλ* έν τω κατά πλάτος. 
προς ους ενεστιν , νποδιαιροϋντας τον έν πλάτει τόπον, 
λέγειν οτι τούτου έν ω μΙν εστί κυρίως το κινεΐσ&αι λεγό- 
μενον σώμα, ως έν τω προς άκρίβειαν αυτού τόπω^ έν φ 

75 δ^ ουκ εστίν, ως έν τοϊς λοιποϊς μέρεσι του χατα πλάτος 
τόπου ' είτα συνάγοντας οτι μήτε έν φ εστί τόπω κινεΐσ&αί 
τι δύναται μήτε έν ω μη ίστιν, έπιλογίζεσ&αι οτι μηδί 
έν τω κατά πλάτος καταχρηστικώς λεγομένω τόπω κινεΐσ&αί . 
τι δύναται* συστατικά γάρ έστιν αντον τό τε έν φ εστί 

2οηρός άκρίβειαν καΐ έν φ προς άκρίβειαν ούκ ίστιν, ων εν 
ού&ετέρω κινείσ&αί τι δύνασ&αι δέδεικται. 

76 Έρωτητέον Λ κάκεϊνον τον λόγον. εΐ κινεΗαί τι, 
ήτοι «ατα τό πρότερον πρότερον κινείται η κατά ά&ρουν 



33* π^ότ$^ρ &1(6ηιιη οπι V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



Οοο^Ι^ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Γ. (Ρ"Ί49) 139 

μ$ριστόψ διάα^ημα * οίττβ 9^ χατα το πρ6%9ξθΨ ηρότ9ρο¥ 
δύναται τι ίΐίΤΒϊσ&αι, συτ€ ηατά το α&ραυν μβριατόν ίιά- 
ατημα, ως ίδΙξομεν ' ον9^ ηΐΨΒΗαί τι £ρα• οτι μϊψ αυψ 
χατά το ηρ6τ%ρον ηροτερον ούη ίνϋχβται τι κινβϊα&α*, 
αντό&6ν &ήλον. «/ μ^ν γαρ ΒΪς αηΒίρον τέμνονται τα 5 
θάματα %α\ οι τοηοι %αι οΐ χρόνοι οϊς ηινΒίσ&αι λέγεται 
τα Οίάματα, ου γβνηύ$ται κίνηοις, αδυνάτου οντοβ του 
ηρωτον τι Ιν άηΒίροις Βυρε&ηναι^ αφ ού ηρωτου Μίνησε-- 
ται το ηινβίσ&αι Χεγομ^νον* βΙ δΐ ΒΪς άμΒρΙς καταλήγει 77 
τα ηροΒίρημένα, %α\ ^ηαοτον των κινουμένων ομοίως το ^ 
ηρωτον άμΒρϊς του τοηου τω ηρωτω Παντού άμερΒϊ μΒ'^ 
τέρχεται χρονω, πάντα τα κινούμενα Ιατιν Ιοοταχη , οίον 
6 ταχύτατος ϊηηος ηαΐ η χελωνη* οηερ του ηροτίρου 
έοτϊν άτοηωτερον• ουκ άρα κατά το ηροτερον ηροτερον 
γίνεται η κίνη^ις• αΑλ' ούά^ κατά το α&ρουν μεριβτόν κ 
διάστημα, εΐ γάρ από των φαινομένων, ως φαοί, μαρτυ^ 78 
ρΒίαϋ'αι^τά άδηλα χρη, (πει, ίνα τις άνύοι^ οταδιαίον 
διάστημα, δεΙ ηροτερον αυτόν άνύσαι τό πρώτον του 
σταδίου μέρος και τό δεύτερον δβύτΒρον καΙ τα άλλα ομοίως, 
ούτω καΐ πάν τό κινούμενον κατά τό ηροτερον ηροτερον ιο 
κίνΒΐϋ&αι προσήκει, ίπΒΐ τοί "'γε εΐ ά&ρόως διιέναι τό 
κινούμενον λέγοιτο πάντα τά μέρη του τόπον ίν φ κινΒΐ" 
σ&αι λέγεται, ίν πάοιν αμα ίοται τοϊς μέρεσιν αι/τοι7, 
καΐ εΐ τό μϊν ψοχρόν εϊη μέρος τό δί &ερμόν του δι ού 
ηοιεϊται την κίνησιν, η τό μέν, εΐ τύχοι^ μέλαν τό Λ μ 
λευχόν ώστε καΐ χρωζειν τά ίντυγχάνοντα δύναα&αι, τό 
Κινούμενον ίσται &ερμόν τε άμα καΐ ψυχρόν καΐ μέλαν 
καΐ λευχόν ' οπΒρ άτο^πον. είτα καΐ πόσον ά&ρόως διέζεισι 79 
τύπον τό κινούμενον, είπάτωσαν. εΐ μϊν γάρ αόριστον 
τούτον είναι φησουσιν, προσδέξονταΐ τι κινεΐσ&αι διά πά- » 
σης της γης ά&ρόως ' βΙ δί τούτο φεύγουοιν, όρισάτωσαν 
ημϊν τό μέγε&ος του τόπου» τό μϊν γαρ ηρός άκρίβειαν 
ΙπιχειρεΙν όρίζειν τόν τόπον ού πλέον διάστημα ούδ^ κατά 

12. ΚοτμΨ 22. «α μΜ V. 26. τύη V. 



140 (Ρ"Ί50) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

το άηαριαϊον ύννησεται άίβλ&ίΐρ το ΧίΡούμ^νον ά&ροως, 
ηρός τψ άηοηΧηρωτιηον %αΙ ηροη^τίς η ηαϊ γΛοΙον ίσως 
ΒΪναί, δΙς την άρχή&δΡ άποριαν ίμηίπτει' ηάντα γαρ 
εσταί Ισοταχή, β?/« ίπαστον αντών ομοίως %ατά ηεριω-- 
δ ρια μένους τόπους τάς μεταβάοας των %ινηϋ€ων ηοιβΐταί• 

80 €1 α φησουσιν οτι μιχρορ μεν, ον ηρος άκρίβειαν ύ^ νιβ- 
ριωριαμίνον τόηον άΌ-ροως κινεΐταί το κινούμενον, ίνέαταί 
ημίν κατά την σωριτίκήν άηορίαν αεί τω υηύτε&έντι μβ- 
γέ&9ΐ άκαριαϊον ηροατί&εναι μέγΒ&ος τόπου* βΙ μίν γαρ 

Κ) στησονταΐ που τοιαύτην ποιούμενων ημών ουνερωτηοιν, 
πάλιν ΒΪς τον ακριβή περιορισμόν ηαΐ την τερατείαν Ικεί- 
νην έμπεσούνται* δΐ άί προσησονται την παραύζηαιν, 
άναγκάοομεν αυτούς οωγχωρεΊν ά&ρόως τι άύναα&αι κινη- 
&ήναι Λα του μεγε&ους της γης άπάαης. ωοτε 6ύ9ϊ χατα 

15 α&ρουν μεριοτον διάστημα αινεΐται τά' %ινεΐα&αι λεγόμενα• 

81 εΐ ίί μήτε κατά ά-^ρουν μεριστόν τόπον μήτε κατά το 
πρότερον πρότερον ηινεϊται τι, ούϋ κινείται τι. 

Ταύτα μίν ουν χαΐ ετι πλείω τούτων φααΐν οΐ την 
μεταβατιηήν ηίνηοιν άναιρούντες. ημείς Λ μήτε τους 
70 λόγους τούτους μήτε το φαινομενον, ω ΗαταΗολου&οΰντες 
είσάγουαι την ύηόστααιν της κινήσεως, δυνάμενοι Λατρε- 
πειν, όσον έπΙ τη άντι&έσει των τε φαινομένων καΐ των 
λόγων, ίπεχομεν περί του πότερον εστί κίνησις η ουκ εστίν. 

82 "'Τω ί^ αύτω χρωμενοι λογισμω καΐ περί αυξήσεως 
35 τβ καϊ περί μειώσεως ίπεχομεν ' η γαρ ενάργεια δοκεί 

την ύπόστασιν αυτών είσάγειν, ην οΐ λόγοι διατρέπειν 
δοκουσιν, η &εασαι γούν. το αύξόμενον δν «αϊ ύφεστως 
εΙς μεγε&ος ίπιδιδόναι προσήκει, ως εϊγε έτερω προσδέσεως 
γενομένης έτερον ηύξηκέναι τις λέγοι, 'ψεύσεται. έπεϊ το/- 
30 νυν η ουσία ουδέποτε ^στηκεν αλλ* άεϊ ^εϊ τε και έτερα 
άν&* ^Τΐρας ίπεισκρίνεται , το ηύξηκέναι λεγόμενον ουκ 
{χει την προτέραν ούσιαν καϊ μετά ταντι/β αλλι;;^ την 

83 προστε&είσαν αλλ' ολι^^ έτέραν. ωσπερ ουν εΐ, λόγου 

2. το ί4, , 8. θί»τ^^«»ΐ]ΐ^ V. 14. ηατα οιη V. 29. γΐ9ομ4νης £•. 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Γ. (Ρ "151) 141 

χάρ0^, ξνλου τριηηχΒος οντος άεχάηι)χν ^ερο$^ άγαγάν τις 
ηγυΐηχέναι το τρίη^ηχν Χέγοι, ψεναΰταί Λα το όλον ^€ρον 
δίναι νοντο ίκδίνον, οντω ηαϊ έη\ παντός του ανξεΟ'Θ'αι 
λ€]^ομένον, της ηροτερας νλ^ης άηορρΒοναης %άΙ έτερας 
ίπειοίονσης, εΐ προστί&εταί το ηροστί&$σ&αί λεγομενον,^ 
ου% αν ανξηαίν τις εΐηοι το τοιούτον βίναί, αλλ* ^ξ όλου 
έτεροίωσίν. 6 ί^ αυτός καΐ ηβρί της μειώσεως Χογος' β4 
τό γαρ μη νφεστως όλως ηώς αν μεμειωσ&αι λεγοιτο\ 

Προς ίέ τούτοις, εΐ η μ\ν μείωαις γίνεται ηατά αφαί- 
ρεαιν η δ^ αύζηαις πατά ηρόοΟ-εσιν , ονδίν δε ίστιν ούτε ίο 
άφαιρεοις ούτε ηροο^εοις, ούηούν ούδ^ η μείωσις ούδί η 
αύξηοις Ιοτί τι. οτι ίέ ούδεν έατιν άφαίρεαις, ίντεύ&εν 85 
ίπιλο)^ίζονται. εΐ αφαιρείται τι άηό τίνος, ήτοι τό ΐαον 
άηό τού ίαου αφαιρείται η τό μείζον άηό του ίλάσαονος 
η τό έλασσον άηό τον μείζονος, ηατά ούδένα δΐ των 16 
τρόηων τούτων άφαίρεσις γίνεται, ως ηαραστησομεν* αδύ- 
νατος άρα έστϊν "η άφαίρεσις• οτι δί κατ ούδένα των 
ηροειρημενων τρόηων η^ άφαίρεσις γίνεται, δηλον εντεύθεν» 
τό άφαιρούμενον άηό τίνος έμηεριεχεσ&αι χρη ηρό της 
αφαιρέσεως τω άφ' ού αφαιρείται, ούτε δ^ τό ίσον ίν τφ 86 
ίσφ περιέχεται, οίον τα εξ έν τοίς έ?• μείζον γαρ εϊναι 
δει τό ηεριέχον τού περιεχομένου παΐ τό άφ' ου άφαιρεϊταί 
τι τον αφαιρουμένου, ϊνα μετά την άφαίρεσιν ύηολείπηταΐ 
τι' τούτο γάρ διαφέρειν δοκεί της παντελούς άρσεως η 
άφαίρεσις' ούτε τό μείζον έν τω μιχροτέρω , οίον τά ?|25 
έν τοίς πέντε * '"άηεμφαίνει γάρ, διά δ^ τούτο ούδ^ τό 87 
έίλασσον έν τω μεΙζ$νι. ει γάρ έν τοίς εξ περιέχεται τά 
πέντε ως έν ηλείοσιν ελάσσονα, παΐ έν τοίς ηέντε περί^ 
σχε'θ'ησεται τά τέσσαρα καϊ έν τοίς τέτταρσι τά τρία παΐ 
έν τοίς τρισΐ τά δύο παΐ έν τούτοις τό ^ν* ξξει ονν τά 30 
££ πέντε τ^σσα^α τρία δύο Μν, ων συντε&έντων γίνεται ο 
πεντεπαίδεκα άρι&μός, ο ς έν τω εξ περιέχεσ&αι συνάγεται 
διδομένου τού τό ίλασσον έν τω μείζονι περιέχεσϋ-αι» 

23. υηολίπψιαί Ι^ 26. ίν οιη Ιτ. 29, τέτραοι ί: οί. ρ. Ρ. 389. 



142 (Ρ "162) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ομοίως ίί «αϊ ίν τω ηΒ^τ^χαϋ^ηα τω έν τω ££ Ιμη^ρηχο- 
μένω ο τρία%οιη;αηαιηέντ$ άριθ'μοβ η^ρίέχεταί ηαϊ ηατά 
νηοβαοίν αηηιροι. ατοηον ί^ το λίγείρ \χπ€ΐρους άρι&μονς 
ίμπΒριίχΒΟ^αι τω «Ι άρι&μω* ατοηον αρα ηαΐ το λέγείν 

88 071 Ιν τω μ^ίζονι ηβριεχ€ταί το ίλασσον. βΙ ονν χρη το 
άφαιρονμΒΡον αηό τίνος η^ριέχ^ο^αι Ιν ίη$ινω αφ* ον 
άφαίρβίο&αι μέλλα, ούτε δϊ το ϊοον ίν τω ΐαω περιέχεται 
ούτε το μείζον έν τφ μιπροτέρφ οντε το μικρότερον ίν 
τω μειζονι, ονδ^ αφαιρείται τι άηό τίνος. 

10 ΚαΙ μ'ην εΐ αφαιρείται τι άηό τίνος, η όλον άηό όλοι; 
αφαιρείται η μέρος άηό μερονς η όλον άηό μέρονς η 

89 μέρος άηό όλον. όλον μ\ν ονν άφαιρείσ^αι λέγειν ήτοι 
άηό όλον "η άηό μέρονς άηεμφαίνει ηρούηλως, λεΐηεται 
δί λέγειν το μέρος άφαιρείσ&αι ήτοι άηό όλοι; η άηό μέ- 

16 ρονς * οηερ Ιβτϊν άτοπον, οίον γονν , ίνα ίηϊ άρι&μων 
οτησωμεν τον λόγον τον οαφονς ίνείΛα, ίατω όεηάς, και 
άηό ταύτης άφαιρείσ&αι λεγέο&ω μονάς, αντη ούν η 
μονάς οντε άηό όλης της άεκάίος άφαιρείσ&αι δύναται 
οντε άηό τον λειηομένον μέρονς της δεκάδος, τοντέατι 

^της έννεάδος, εις ηαραστησω* ονιιονν ονδ^ αφαιρείται. 

90 εΐ γαρ η μονάς άηό όλης αφαιρείται της δεπάδος, ΙηεΙ ή 
δεηάς οντε έτερον τι έστι ηαρά τάς δέηα μονάδας οντε τις 
των μονάδων άλΧ η οννέλενσις ηαοων των μονάδων, άηό 
έηάοτης μονάδος άφαιρείσ&αι οφείλει η μονάς, ίνα άηό 

25 ίλης άφαιρηται της δεηάδος. μάλιστα μίν ονν άηό μσ^ 
νάδος ονδίν δύναται άφαιρείσ&αι* αδιαίρετοι γάρ εΙσΐ¥ αΐ 
μονάδες, ηαΐ διά τούτο ονκ άφαιρεβ^οεται η μονάς άηό 

91 της δεχάδος 4ίντως. ει δε ηαϊ δοίη τις άηό έκαστης των 
μονάδων άφαιρείσ&αι την μονάδα, δέκα ίξει μέρη η μο^ 

9θνάς, δέκα δί (χονσα μέρη μονάς εσται. άλλα καΐ έηεΐ 
'"δέκα ^τερα μέρη άηολέλειηται, άφ* ων άφ^ρηται τα της 
μονάδος λεγομένης δέκα μέρη, ίσται τα δέκα πκοσι. άτα^ 
ηον δί λέγειν το εν δέκα είναι καϊ τά δέκα είκοσι καϊ τό 

28. ίψη ι». 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Γ. (Κ 162) 143 

ϋϋίαΐρβ^ον κάνα αντσνς άίαίρβϊσ&αί• αταμο9^αρα το λίγα¥ 
άηό οΧης της 9β%ά9ος άφαίρ€ΐσ&αί την μονάία• άϊΧ ούΆ ^ 
άήο της νηολαπομίνης Ινν^άδος αφαιρΒϊτα$ η μονάς ' νο 
μίν γαρ αφ* ού τι άφαιρ^Ιταί ου μέτΒί ολόκληροι, η Ά 
Ιννεάς μετά την άφαίρεσιν ίηβινης της μονάδος όλόηληρος & 
μένα. ηαΐ άλλως, έπεί η έννεάς ονίέν ίατί παρά τας 
ίννία μονάδας^ βΙ μϊν άηο όλης αυτής Ιέγον^ο άφαιρεία^αί 
η μονάς, ίννηάδος άφαίρΰοις ίαται, %1 91 άηο μέρους των 
ίννεα, εΙ μΙν άηο των οχτώ, τα αννα άτοηα άχολου&ηοΗ^ 
,εΐ α άπο της έοχάτης μονάδος, 9$αιρετην εΐναί φηαουοίίο 
την μονάδα, οηερ ατοηον. ούαονν ούδί άηο της Ιννεάίος 93 
άψαιρεϊται ή μονάς• εΐ δΙ μήτε άηο όλης της δβχάδος 
αφαιρείται μήτε άπο μέρους αυτής, ονδί μέρος άηο ολαν 
ή μέρους άφαιρεϊΟ'Θ'αι δύναται, εΐ ουν μήτε όλον άηο 
όλου τι αφαιρείται μήτε μέρος άηο όλου μήτε όλον άηο ι& 
μέρους μήτε μέρος άηο μέρους, ούδί αφαιρείται τι άηό 
τίνος. 

Άλλα %αΙ ή πρόα&εοις των αδυνάτων είναι ηαρ* αυτοϊς Μ 
νηείληηται. το γάρ ηροατι&έμενον , φασιν, ήτοι έαντω 
ηροστι&εται ή τω ηροϋηοκειμένφ ή τω ίξ άμφοίν αυνε^οο 
στωτι' τούτων δ^ ουδέν έατιν υγιές ' ούχούν ονδί ηροο^ 
τιμείται τι τινί. οίον γοϋν ΐοτω τι τετραποτυλιαίον ηλή-- 
&ος, καϊ ηροστι&έο&ω κοτύλη, ζήτω τίνι ηροατί^εταί" 
ίαυτή μϊν γάρ ου δύναται, ίηεΐ το μϊν ηροατι&έμενον 
Μτερόν έοτι του ω ηροστί&εται, ονδίν δϊ εαυτού έΊερόν^ 
έστιν* άλΧ ούδΐ τω Ι| άμφοίν, του τετραποτυλιαίου ηαΐ 05 
της χοτύλης* ηως γάρ αν ηροατε&ειη τι τω μηδέηω οντι^ 
ηαΐ άλλως, εΐ τω τετραηοτυλιαίω ηαι τή χοτύλ^ι μιγνυται 
ή κοτύλη ή ηροοτιΒ•εμένη , έΙα%οτυλιαΙον £οται ηλή&ος 
άηό τού τετρα%οτυλιαΙον ^ τής ηοτύλης %αΙ της ηροστι** » 
δεμένης ηστύλης. εΐ δ^ μόνφ τφ τετραποτυλιαίω ηροοτί^ 96 
ϋ'είται ή %9τύλη, ίηεΐ το ηαρεητεινόμενον τινι ίσον έστΙν 
έηείνφ φ ηαρεκτείνεται , τφ τετραηοτυλιαίφ ηλή&ει ή «ο- 

32. Ιίντα» ^^. 



144 (Ρ "163) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

τνΧη παρεκτανομίνη διηΧααιάοεί το τετραηοτνΧίαϊον οίς 
γινΒΟ&Λί το ηάν^ ηλή&ος ό%τω χοτνλώρ * οηερ ον θεωρείται- 
ει ονν μήτε έαυτφ προστί'3-εταί το ηροοτί&εο&αί Χεγο- 
μενον μήτε τω προϋποπειμένω μήτε τω ίξ αμφοϊν τον- 
δ των, ηαρά ίέ ταντα ονό^ν εοτιν, ούόί προοτί&εται ου9εν 
ονδενί. 

97 Τ^ ^^ της προσ&εσεως καΐ της αφαιρέσεως χαΐ της 
τοηιηης ηινηαεως νηοοτάαεί ονμπεριγράφεταί %αΙ η μετά- 
'Θ-εοις* αΰτη γαρ άηό τίνος μέν ίατιν άφαίρεοις τινϊ ϋ 

10 ηροϋ^εσις μεταβατίΛίως• 

98 Καϊ το όλον δε χαΐ το μέρος, χατά μίν γαρ αυνέ- 
Χεναιν χαϊ πρόσ^εαν των μέρων το όλον γίγνεσθαι ίοκεϊ^ 
%ατ άφαίρεαιν ίέ τινός η τινών ηανεσ&αι τον όλον είναι. 
%αϊ άλλως άε, ει εστί τι όλον, ήτοι ^ερόν ίστι παρά τα 

99 μέρη αντον η αντά τα μέρη αντον το όλον εστίν, έτερον 
μίν ονν των μέρων ονδίν φαίνεται το όλον είναι* αμε- 
λεί γονν αναιρουμένων των μερών ονβΐν νηολείπεται, ϊνα 
έτερον τι ηαρά ταντα λογισώμε&α το όλον. εΐ ^έ αντά 
τα μέρη το όλον ίστίν, όνομα εοται μόνον το όλον χαΐ 

20 προσηγορία χενη, νηόστασιν άί Ιδίαν ονχ ε%ει, ηα&άπερ 
ονδ^ διάατασίς εστί τι παρά τά διεστώτα ονδ^ δόχωαις 

100 παρά τά δεδοηωμένα, ονχ άρα εστί τι ίίλον. άλλ' ονδ^ 
μέρη. εΐ γάρ έστι μέρη, ήτοι τον όλον ταντά ίοτι μέρη 
η αλλήλων η έαντον ίκαστον. οντε δ^ τον όλον, έπει 

οΒμηδ^ ε'στι τι ηαρά τά μέρη (και άλλως τά μέρη όντως 
εσται μέρη έαντών, έηεΐ έ'χαστον τών μερών σνμηληρωτι- 
»όν είναι λέγεται τον όλον), οντε αλλήλων, ίηεΐ το μέρος 
ίμηεριέχεσ&αι δοχεΐ ίν ίχείνω ον έστϊ μέρος, χαΐ άτοηόν 
ίστι λέγειν την χείρα, ει τνχοι, ίν τω ποδΙ ηεριέχεσ&αι, 

101 αλλ* ονδε ίχαστον έαντον μέρος εοται ' διά γάρ την ηε- 
ριοχην ίαται τι έαντον μείζον καϊ Άαττον. εΐ ονν μήτε 
τον όλον μήτε έαντών μήτε αλλήλων μέρη ίστί τά λεγό-- 
μένα είναι μέρη, ονδενός έστι μέρη. εΐ δ^ μηδενός έστι 

13. δλου £>. 15. το οιη Ιτ. 17. αίρονμίνων Ι». 22• Κατα^ Χ, 
26. π€^ϊ Ι,, ρτ<Ηΐ€Τ $(βρΙι&ηη8. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΊΎΠΩ2ΕΩΝ Γ. (Ρ'ΊΜ) 145 

μέρίΙ^ ονίί (ατι μίρη' τα ''τ^9 ^ροβ ^« αΧληλοις συν-- 

Ταντα μ\ν ονν άλλως ίίρτ/ϋ&ω ηα%ά ηαρέηβασι^, 
ίη^ίδη αηαξ όλον χαΐ μίρονς ίπβμη^σ&ί^μβ^' άννηόστα- 102 
τοψ ίί 6Ϊκα# λέγοναί τιψίς καΐ νήν ηαλουμένην φναπηγ * 
μνταβολήν, λόγοις έπίχ^ίρον^τες τοιοντοίς. «/ μεταβάλλΒί 
91, ητοί αωμά ίστι %6 μεταβάλλον η αοωματον ' έηάτΒρον 
ύϊ τοντων "ηηορη^αί* αηαρος αρα δοταί ηαΐ ο περί τ^ς 
μεταβολίίς λόγος. ά μεταβάλλει %ι, κατά τινας ίρερ^ Κ» 

)^είας αιτίου καΙ ηάαχον μεταβάλλει, ίιατρεηεται γαρ η ίο 
%ον^ αιτίου νηοσταοις' φ το ηάοχοψ συμηεριτρίηεται μη 
Μγρν υπό ότου ηάϋ^. ού9ϊ μεταβάλλει τι αρα. [ο] εΐ 104 
μεταβάλλει τι, ήτοι τό δ$^ μεταβάλλει η το μη ον• τό 
μί^^ ονν μη όν άννηόατατόν ίστι χαΐ ούτε ηάσχειν τι 
οΰτε 9ραν δύναται, ωοτε ουά^ μεταβολην ίηιδέχεται. εΐιε 
Λ τό ον μεταβάλλει, ήτοι %α&ό όν ίοτι μεταβάλλει η 
%α^ό μη ον ίστιν. κα&ό μ^ν ονν μη όν έοτιν, ου με^ 105 
ταβάλλει' ού9ϊ γαρ ού% όν ίατιν' εΐ 9ϊ χαάό όν ίστι 
μεταβάλλει, ϋερον ίοται του όν εϊναι, τουτέστιν ούη όν 
εσται• ατοηον 91 τό λέγειν τό όν ούπ όν γίνεσ&αι * ούπ 20 
αρα ον9ί τό όν μεταβάλλει, εΐ 9ί μήτε τό όν μεταβάλλει 
μήτε τό μη όν, παρά ται7τα 9^ ού9^ν εστί, λείπεται λέγειν 
ότι ον9ϊν μεταβάλλει• ετι καϊ ταύτα φαοι τίνες, τό 100 

μεταβάλλον ίν τινι χρόνω μεταβάλλειν οφείλει* ούτε 9ε 
Ιν τω παρωίηηότι χρόνω μεταβάλλει τι ούτε ίν τω μέλ^ 2$ 
λοντι, άίΧ ουό^ ίν τω Ινεογώτι, ως 9είξομεν' ονχ άρα 
μεταβάλλει τι. έν μίν ουν τω παρεληλυ'Ο'ότι η μέλλοντι 
χρόνω ονόίν μεταβάλλει ' τοντων γαρ ονΰ•έτερος ϊνέοτη• . 
ηεν, ά9ύνατον 9ε ίστι 9ράν τι ή πάοχειν Ιν τφ μη όν^ι 
μΛ Ινεατηηότι χρόνω. άλλ* ου9ί έν τφ ένεστωτι. ο γαρ 107 
Ινεστως χρόνος ϊσης μϊν ηαϊ ανύπαρκτος ίατιν, Ζνα 9ϊ 
τούτο νυν νηερ&ωμε&α , άμερης ίατιν* ά9ννατον 9ε 



θ» μηαβάΧΧο•^ Χ. 9• ιΐ] ά9Μ(ΐ Η $(6ρΙι&ηη8• 10. αίτιον Χ 
^ά(] δί^ 12. £ ρτα§1^€α δΙβρΙίΑηιιβ• 10. ΙΌτα* Χ^ ίστ* ο«(βη. 

θΐτχ/. Βηιρ. • 10 

^ Οί9ίΐίζΘ(^ϋν>^ΟΟ^ΐ€ 



146 (Ρ '155) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

Ιατίν ίν άμΒρ€ϊ χρο^ω νομίζ^ιν τον οιάί]ρορ, βΙ τυχα, αηο 
της αηΧηρότητος ^Ις μαλαηόττ^τα /*6τα/?αλλ€ΐ^ ^ τύψ άλλων 
μεταβολών ίκάοτην γίνεσ&αι' ηαρατάοεως γαρ αύται 
φαίνονται χρ^ζβιν. βΙ οϋν μητβ ίν τω ηαρβληλν&ότι 
^"'χρονω μεταβάλλει τι μήτε ίν τω μέλλοντι μήτε ίν τω 

108 ίνεστωτι, ου μεταβάλλειν τι ρητέον. ηρος τούτοις, εΐ 
εστί τις μεταβολή, ήτοι αίσ&ησεις άπλοπα&είς είοιν, 'η δΐ 
μεταβολή ανμμνημονεναν εχειν δοχεϊ τον τε έξ ού μετά- 
βάλλει ηαϊ εΙς δ μεταβάλλειν λεγεται' εΐ 9^ νοητή ίστιν, 

νοίηεϊ ηερϊ τ^ς νηάρξεως των νοτ/των άνεηίΐίρινος γεγονε 
η αρά τοίς ηαλαιοϊς ίιαφωνία, χα&άηερ ηάη ηολλάηις ύπε- 
μνηοαμεν, ούδϊν έ'ξομεν λέγειν ονά^ ηερΙ της ύηάρξεως 
της μεταβολής» 

109 Σνμηεριτρεηεται μ^ν ονν και η γενεσις χαϊ ή φ&ορά 
α τ^' ηροσ&έοει παϊ τη αφαιρέσει παϊ τη φνσ$κη μεταβολή* 

χωρίς γαρ τοντω^ οντε γενοηο αν τι ούτε φ&αρείη., οίον 
γονν άηο της δεκάάος φ&ειρομενης, ως φασιν, ίννεάία 
γινεσ&αι συμβαίνει χατά άφαίρεσιν μονάδος, χαϊ την δε- 
χάδα από της έννεάδος φ'ϋ-ειρομενης χατά ηρόσ&εοιν της 
V) μονάδος, χαΐ τον Ιόν άηό τορ χαλκού φϋ•ειρομίνον χατά 
μεταβολην. ωοτε αναιρουμένων των προειρημένων χιψη^ 
σεων άναιρεϊσ&αι ιιαί την γίνεσιν χαΐ την φ&οράν ϊσως 

110 άνάγχη, ούδΐν Λ ^ττον τίνες χάχεϊνα φχχ^ιν. εΐ ίγεννη&η 
Σωχράτης, ήτοι οτε ονχ ην Σωκράτης ίγενετο Σωκράτης, 

55 'η οτε ην ηδη Σωκράτης, άλλ" εΐ μίν οτε ^ ηδη γεγε- 
νησ&αζ λεγοι^ο, δϊς αν εϊη . γεγενημένος ' εΐ Λ οτε ουκ 
^, άμα καϊ ην Σωχράτης καί ουκ ην. ^ μ^ τφ γε^ 

111 γονίναι, ουκ ην Λ κατά την νηό&εσιν. καϊ εΐ άηί&ανε 
Σωκράτης, ^οι οτε Ιζη άηέ&ανεν η οτε άηί&ανεν. κειΐ 

3θ9τε μ^ν ίζη, ουκ άηε&ανεν, ίηεΐ ο αυτός αν καΐ ίζη καΐ 
ίτε&νηκει* άλλ' ονΛ οτε άηε^ανεν, εηεϊ δϊς αν εϊη τε&νη-- 

1. ίν οιη Ι.. 2. μαλ&ααότίΐτα ίΌ. 5. μήτ* — 6. ού οιη ΟΤ. 
6. /ιιτα^αλίί* αν. 7. τι V. ίτο» αίσ&ητη ίστιν ^ ψοιιτή. ηαΐ 

Λία&^ηΐ μ\ψ (π/χ |0ΤΜτ• ηΐ μ\ψ χαρ αίσ^σα^ψ 23. ΙχίΡ^ί&η V. 

24, δ σωχράηις '®• ί^^»* οιη Ι. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝΓ (Ρ'Ί56) 147 

Οίον τε 6α%ίν έφ έκαστου »«»^^ . # « « , . 

γομέ^οΗ^ Ιοταντα αναιρειν την γενεαιν «6» *-^ ^^ , 

γιν^ταί η το μη ον. οντβ ίϊ το μη 6ν γίνεται ' τω γαρ 9 
μη οντι ονίΐν αν μβ έβηχαν αί ίνναταί, ωατε ον9ε το γΐ- 
νεσ'&αί. αΧλ* ονΛ το 09^. εΐ γαρ γίνεταί το ΟΡ , ν^^^ ^ 
»α&6 ον ίστί γίνεται η ηα&ό "'ονκ ον ίατίΡ. ηα&ό μίν 
ονψ οι/κ οψ ίατιν, ον γίνεται• εΐ ίΐ κα^ο οψ ίστί γίνεται, 
ίηεΐ το γινόμενον έτερον Ι| έτερον φασϊ γινεοϋ-αί, ϋίερον ϊο 
ξσται τον οντος το γινόμενον, οηερ έστΙν ονη ον* το 
αρα γινόμενον ον» ον εσται,, όπερ άπεμφαΐνει. εΐ ονν 113 
μ^ε το μη ον γίνεται μήτε το ον\ ονάί γίνεται τι. 
χατά τα αυτά 91 ονά^ φ&είρεται. ει γαρ φ&είρεταί τι, 
ήτοι το ον φ&είρεται η το μη ον. το μϊν ονν ονη ον ον ιβ 
φ&είρεται' ηάοχειν γαρ τι 9εϊ το φ&ειρομενον. αλλ' ονάί 
το ον. ήτοι γαρ μένον ίν τά ον εΐναί φΰ'είρεταί η μη 
μενον. «αϊ εΐ μ^ν μένον έν τω ον εϊναι, ίσται το αντο 
αμα και ον καϊ ονη ον* ίηεϊ γαρ ον φ&είρεται ηα&6 μη 114 
ον ίστιν άλλα κα&6 ον ίβτιν, ηα&ό μίν ίφϋ^άρ&αι λέγεται, » 
έτερον εοται τον οντος ηαΐ ίιά τοντο ονη ον, ηα^ό 9^ μί- 
νον Ιν τω εϊναί φ&είρεσ&αι λέγεται, ον ίοται• άτοπον 
9^ το Χεγειν το αντο εϊναι ηαΐ ι ν ηαϊ ονη ον* ονη αρά 
μενον ίν τφ εϊναι φ&είρεται το ον. εΐ 91 ον μένον Ιν 
τω εϊναι το ον φ&εΙρεται, άΧλ* εΙς το μη είναι ηεριίαταται 25 
ηρωτον, εϊ9•* όντως φ&εΙρεται, ονηετι το ον άλλα το μη 
ον φ&είρεται* οηερ ά9ννα%ον εϊναι νηεμνηααμεν* εΐ 
ονν μήτε το ον φ&είρεται μήτε το μη ον, παρά 9ί ταύ^ 
οι;^έ«^ ίοτιν, ον9^ φ&είρεταί τι. 

Ταύτα μίν ονν ως Ιν νηοτνπωαει ηαϊ περί των ηανη^ μ 
οεων αρηεαει λελεχ&αι, οϊς έπεται το άννπαρητον είναι ηαϊ 
ανεηινόητον την ηατά τούβ 9ογματικον£ φυσιολογίαν• 

'Εηομενως 9^ ηαϊ ηερϊ της ως προς την φνοιν μονής 115 
ηηόρησάν τίνες, λέγοντες, οτι το ηινον μενον ον μίνει^' 
παν 9^ σώμα 9εαρηως ηινεϋσα* ηατά τάς των 9ογματιηων 

1® *9ίΐίζβί^ϋν^ΟΟ§ΐ€ 



148 (Ρ'ΊδΤ) ΠΥΡΡΩΝΕ1ΩΝ 

• , / ^ -ν^ ονσίαν %αϊ αεΙ 

'^, ^ '^_^^««τίσβις ηοιουμ^ΐ^ην, ως τον μ^ν 

Οξαψύ^η^ ^^5ί οντά λέγΒίν τά σώματα άλλα γινόμβνα 

μάλλον καλβΗ', τον ίέ Ήρά%λ€ΐτον οξεία ηοτάμον "'φνοΒΐ 

11θ την Βυηίνησίαν της ημετέρας νλης άηεικάζειν. ονδ^ν άρα 

ϋώμα μένει, το γε μην λεγομενον μενειν σννεχεσ&αι 

δοκεϊ ύηό των ηερϊ αντό, το άί σννεχόμενον ηάογει' 

ονϋν ^έ εστί πάσχον, έηεϊ μηϋ αϊτών, ως νηεμνησα- 

μεν* ονϋ μενεί τι άρα. έρωτώσι ϋ τίνες ηαΐ τοντον 

ιονον λόγον. το μενον ηάσχει, το ά^ ηάσγον Ηΐνεΐται' το 

άρα μενειν λεγομενον ηινείται * εΐ ϋ ΐίΐνεϊται , ον μενεί. 

117 ίη 9^ τούτων φανερόν έστιν οτι ούΛ^ το άσωματον Μεχε- 
ται μενειν. εΐ γαρ το μενον ηάσχει, το ίί πάσχειν σα* 
μάτων ίστϊν ϊάιον, εΐπερ άρα, «αϊ ονχΐ ασωμάτων, ουά^ν 

ι& άί άσω/ίΐ^τον οντε ηάσχειν δύναται οντε μενειν , ονδεν 
άρα μένει. 

118 Τοσαντα μίν %α\ ηερ\ μονής ειρησ&ω. ίηεΐ 9^ ίηα-^ 
στον των ηροειρημένων ονη άνευ τοηον ή χρόνου Ιηι- 
νοείται, μετιτέον έηϊ την ηερϊ τούτων σηέψιν* έάν γαρ 

9οταντα Λείξη τις ανυπόστατα , άνυπόστατον εσται χαΐ άιά 
ταύτα εκείνων ^παοτον. άρξωμεϋ-α ά^ άηό του τόπου. 

119 τόπος τοινυν λέγεται δίχως, ηυρίως %αι καταχρηστί- 
πως, ηαταχρηστιχώς μίν [ως] ο έν ηλάτει, ως έμοϋ η ηό- 
λις, κυρίως ϋ 6 ηρός άκρίβειαν κατέχων, νφ* ού περιεχό^ 

η μεϋ•α προς άηρίβειαν. ζητούμεν ουν περ\ του [τοηοϋ] 
προς άκρίβειαν. τούτον ίέ οΐ μίν ε'&εσαν οΐ ίέ άνεϊλον, 

120 οΐ Λ ίπέσχον περί αυτού, ων οι μϊν ύηάρχειν αυτόν 
φάσκοντες Ιπι την ένάργειαν καταφευγουσιν* τις γαρ αν, 
φαοί, λέξει μη είναι τόπον όρων τά μέρη τού τόπου, οίον 

30 τά δεξιά τά αριστερά, τά άνω τά ηάτω, ε'μπροσ&εν οπίσω, 
ΐίαΐ άλλοτε άλλαχού γιγνόμενος, βλέπων τε οτι εν&α ο 
υφηγητής ο ίμος διελέγετο, ενταύθα έγω νύν διαλέγομαι, 
τόπον τε διάφορον καταλαμβάνων των κούφων φύσει και 

μ 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Γ. (Κ"Ί5β) 149 

%ωι^ φνοβί βαρίων, ^%ι ηαί %ύψ αρχαίωι^ άησνων λφγοψψωψ 121 
"ι^νοι μ^ γάρ ηρωνα χάος ίγέν^%ο'** βίναι γάρ φαα$ χάος 
τον τόηορ "'άηό %ον χιαρητοΜν αντοι^ είψαι %ώρ ίν αν%ψ 
γινομίνων• ΒΪγ^ μηρ Ιστί ?< οώμα, φαοίν, εαταί τίοΐ ο 
τόηος ' αψ€ν γάρ τούτον ούη αψ εϊη το αωμα* ««ι βΐ & 
ίί3τί το ι/φ' ου %αΙ το εξ ού, ίστί %άί το εν ω, οηερ ίατιν 
ό τόηος' το ϋ ηρύτον Ιν έτίξχτέρω' το άρα δεύτερον ίν 
άμφοτέροίς• οΐ ίΐ άναιρονιπες τον τόπον οντε τά μέρη 122 
τον τόηου Μόάσιν είναι* μηίϊν γάρ είναι τον τοηον 
ηαρά τά τούτον μέρη, »α« τον οννάγειν ηειραίμενον ον«ΐΜ 
εοτιν ο τόηος έη του τά μέρη αυτού ως οντά λαμβάνειν, 
τό ζητονμενον δι έαντον ηαταοηευάζειν βούλεο^αι. ομοίως 
ά^ ληρεϊν χαΐ τονς έ'ν τινι τόηω γΙνεαϋΌΐ τι η γεγονέναι 
φάοηοντας, όλως μη ίιίομένον τον τόηου, ουναρηάζειν 
α ξίύΐους χαΐ την τον αωματος νπαρξιν μη άιάομένηνι^ 
αντό&εν, Μαί το έξ ον %αϊ το νφ* ον δείκννο&αι άννηαρητα 
ηαραηλησίως τω τόηψ. τον δ^ Ήσίοδον μη άξιόχρεων 123 
είναι ηριτην των »ατά φιλοσοφίαν. %αι οντω άιαηρουομενοι 
τά εις ηατασηευην φερόμενα του είναι τόηον , ηίη %α\ 
ποίΗίλωτερον ηατασκενάζονοιν οτι άννηαριΐίτός ίατι, ταϊςτο 
έμβρι&εστάτα48 είναι δοκούοαις των δογματικών στάαεσι 
ηερί τον τόηον ηροοχρωμενοι^ τη τε των στωικών ηαϊ τη 
%ων ηεριηατητιηων, τον τρόηον τούτον. 

Οι στωικοί φαοι κενόν μίν είναι το οιόν τε νηό ον- 124 
το£ κατέχεσ&αι μη κατεχόμενον δε, η διάστημα ίρημον τα 
σώματος, η διάστημα άχα&εκτούμενον νηό σώματος, τόηον 
ίί διάστημα νηό όντος κατεχόμενον καϊ έξισαζόμενον τω 
κατεχοντι αντόν, ννν ον καλούντες τό σώμα, χώραν δί 
διάστημα κατά μεν τι κατεχόμενον νηό σώματος κατά δε 
τι άκα&εκτονμενον, ίνίων χώραν εΐηόντων είναι τον τόηον μ 
του μεγάλου σώματος^ ώς ίν μεγε&ει την διαφοράν εϊναι 
του τε τόηου κάϊ της χώρας, λέγεται ονν ότι ίηειδη Λα- 125 

2. ιιτο*] Ηββίοιί. Ύϊίβοζ. 115. 10. %ά Λάά V. 16. %6 11] το 

τ^ ϋΐ (Χ9Μνβφ«το# ν. 17. «^ ^^ ^• 21. ίμβς^^99τέ(ιαίς Ζ». 
22. %τ ρο8ΐ ηαΐ οιη Γ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



150 (Ρ"Ίδή) ΠΥΡΡΟΝΕΙΩΝ 

(ηημα ύηό α»μ«νος Ηατ^χόμΒψόψ φίΛΟΐν «&αι τον τόηον, 
ηω^ς ι^ϊ "'Χίγονση^ αυτόν ^Ιναι άίάστημη; ηότ^ρον το 
μήηος τον αωματος η το πλάτος 4} το βά&ος μόνον η 
τάβ τρίΐς ί^αοτάσηι^; «/ μίν γαρ μιαν ίίάσταοίν, οι/κ 
& ίίίοάζ^ταί ο τόποα νω ου τόηος ίατίν^ ηρός τά %αΙ μέρος 
του περιεχομένου τό περιέχον είναι^ δ παντάηαοίν άπεμ- 
126 φαίνει* εΐ όί αΐ τρείς διαστάσεις, έηεΐ ούτε κενόν υπό- 
κείται έν τύ λεγομένω τόηψ οντε αλΧο σώμα διασταοιν 
^Χ^^» Ρ'ένον δϊ τό έν τόπψ Χεγόμενον είναι ' σώμα ου σν- 
ιονέστηηεν έ% τάν διαστάσεων (ίστι ψάρ τούτο μήκος ηαΐ 
^Ιατος καΙ βά&ος και άντηυηία, ^ 8^ συμβεβηκέναι λέ- 
γεται ταΐς διαστασεοι ταίς ηροειρημέναις)^ αυτό τό σώμα 
ίίσταί' εαυτού τόπος, και τό αυτό περιέχον καϊ περιεχόμε-- 
νον, όπερ άτοπον, ουκ αρα εστί τις διάστασις τόπον 
1^ υποκειμένου* δια δ^ τούτο ούδ^ έ'στι τι ό τόπος. ίρω•^ 
τάται Λ καΐ ούτος ό λόχος, έπεί διπλαί αΐ διαστάσεις ου 
θεωρούνται κα&* Μκαστον των έν τόπω είναι λεγομένων, 
αλλ εν μήκος και εν πλάτος καϊ εν βά&ος, πότερον μόνου 
του <τω^ατοί είσιν αΐ διαστάσεις αύται η μόνον του τόπου 
«ίφ αμφοτέρων $ αλλ* εΐ μ^ν μόνου τού τόπου, ούχ ^ξει τό 
σώμα Ιδιον μήκος ούδ)ί πλάτος ονδ^ βάθος ονθέν , ώστε 
128 ονδ^ σώμα δοται τό σώμα, όπερ άτοπον* εΐ Λ αμφοτέρων, 
έπεϊ το κενόν ούδεμίαν νπόοτασιν ξχει παρά τάς διαστά- 
σεις, εΐ αΐ διαστάσεις αΐ τού κενού υπόκεινται έν τω σώ- 
25 μάτι σνστατιχαι ονσαι αυτού τού σώματος, τά τον κενού 
σνστατικά^ κ^ϊ τού σώματος ίσται σνστατιχά. περϊ μίν 
γαρ της υπάρξεως της άντιτυπιας ον« βστι διαβεβαίωσα- 
σ&αι, κα&άπερ ίμπροσ&εν ύπεμνησαμεν ' μόνων Λ τών 
διαστάσεων φαινομένων κατά τό λεγόμενον σώμα, αιπερ 
30 «/σ1 τον κενού και αΐ αύταΐτώκενψ, κενόν ^σται τό σώμα. 
όπερ άτοπον. «/ ίέ μόνου τού σώματος εΙσιν αΐ διαστά- 
σεις, ουδεμία εσται διάστασις τόπου, διόπερ ούδί ό τόπος, 
εΐ τοινυν κατ ονδένα τών προειρημένων τρόπο)ν ευρίσκε- 
11. 5 ^ί ν, ί ηόη ΡΟ. 24. €ΐ αί άΜοτέϋΐφς μΙ V; οβίοή αί Λ. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Γ. (Κ"Ίθθ) 151 

ναι τόηον διάίηαοίς, ονδ^ ίατίρ ό %6ηος. ηρος τούτοις 129 
λέγεται οτι οτε ίηΒΐθ4 τω η^νφ το οωμα •αι γίνεται τόηος, 
^τοι νηομέΡ9ί το κ6ρ6ρ η υποχωρεί η γ&Βίρεται. αλλ* λΙ 
/ΛΪΨ νηομίνει, το αυτό ίσταί %αΙ ηληρες %αϊ κενόν , εΐ δΐ 
νηοχωρεί »ινονμβνον μεταβατικώς η φ&$§ρβ%αι μεταβάΐ- & 
λον, οώμ» ίξξται το ηενόν' οωματος γαρ ϊόιά ίστι ταντα 
τα ηά^ψ ατοηον δϊ το αυτό λέγειν ηενόν %αΙ ηλήρβς, ή 
οτι οώμά έστι το ηενον. ατοηον αρα το λέγειν οίον τε 
είΐναι το ηενον νηο αωματος ηατασχε^ναι ηαΐ γενεο&αι 
τοηον• δια Λ 7αι;να %αϊ το ηενον άνυηοοτατον "'βνριακβ- 130 
νε^, εϊγε μη δυνατόν ίατιν αντο ηαταοχε&ήναι ύηό οωμα-- 
90£ «αϊ γένεσαι τοηον ' ίλεγετο γαρ χενον είναι δ οίον 
^6 νηο σείμειτος ηαιτααχε&ήναι. αυμηερατρίηεταί δί 

τούτοις ηαΐ η χοίρα* είτε γαρ 6 μέγας τόπος ίοτΐ χείρα, 
συμηεριγράφεται τφ τόηφ, είτε ι^ κατά μεν τι νηο οείμε^ ΐ5 
τος κατεχόμενη κατά δε τι κενή διασταοις, άμφοτεροις 
βνναναιρειταΐ' 

Ταύτα μίν ούν καϊ Ηι ηλειω ηρός την οτάαιν των 
στωιηων περί τοϋ τόηον λέγεται ' οι δ^ περιπατητικοί 131 
φασιν είναι τόπον το πέρας τον περιέχοντος, και^ο περιέ^ 2ο 
χει, ως έμον τόπον είναι την έηιφάνειαν τον αέρος την 
περνεετνηωμένην τφ ίμω σώματι, αλλ* εαιερ τούτο έοτιν 
6 τόπος, το αντο καΐ Ιοται καϊ ονκ ίσται. οτε γαρ μέλλει 
ίν τινι τοηφ γίνεο&αι το σώμα, κα&6 μϊν ονδϊν δύναται 
γενέσθαι ίν τφ μη ύπάρχοντι, δεΙ προνπάρχειν τον τόπον, 2$ 
ϊνα όντως ίν αύτφ γένηται το σώμα, «αϊ διά τοντο ίσται 
ο τόπος πρϊν ίν αντω γενέσ&αι το ίν τόπφ σώμα. κα&ό 
δί περηνπονμένης της του περιέχοντος επιφανείας τω 
ηεριεχομένψ αποτελείται, ού δύναται ύποστηναι ό τόπος 
ψερό τον ίν αντω γενέσ&Μ το σώμα, καΐ διά τούτο ούκ 30 
ίοται τότε. άτοπον δ^ το αυτό λέγειν και εΐναΙ τι καΐ 
μη είναι ' ονχ αρα εστί τόπος το πέρας τον περιέχοντος^ 
κει&ό περιέχει* προς τούτοις, ει εοτι τι ό τόπος, ήτοι 132 

4. %ο ϋάά ν, 5. ΜΡ9νμί¥ί»ν Ζ*. 9. <•»* νχ. 27. τόηψ] %Λ 

τόκΜ V. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



152 (Ρ "161) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

^βννητός ίστιν, η άγένρητος. άγένί^ψος μϊν συν σνη 
ξατιν' ηεριτνπονμβνος γάρ, φασίν , τω ίν αντώ οώματι 
άποτελβίταί. άλΧ* οι/Λ γΒννητος' εΙ γαρ έ'στι γεννί^ός^ 
ητοί οτΒ έν τόηω έατί %ο σώμα, τοτβ γίνεται ο τσησς έν 
5 ω η9η λέγεται είναι το έν τόηω, η στε σνη ε'οτιν ίν αντώ* 

133 οντε άί στε έν αντώ Ιατιν {βστι γαρ ηδη τσν έν αντώ 
σώματος σ τόηος) οντε οτε σύπ ίστιν έν αντώ, εϊγε ηερι- 
τνηονται μεν, ώς φασίν, τω περιεχομένω το ηεριίχον ηαϊ 
σντω γίνεται τόηος, τω ίέ μη ίν αντώ οντι ονδίν άννα^ 

10 ται ηεριτνηω&ηναι, εΐ 9^ μήτε στε έν τσηω έστΙ το σώμα, 
μτμε οτε σνη εστίν έν αντώ, γίνεται ο τόηος, ηαρά ϋ 
ταντα ονίΐν εστίν έηινοεΧν, σνϋ γεννητσς "ΐστιν ο τόησς» 
εΐ ίί μήτε γεννητσς έστι μήτε άγίννητος, σνάί ίστιν. 

134 κοινότ^ρον ϋ ηαΐ ταντα δύναται λέγεσ&αι. ύ εστί τι 6 
τόηος, ήτοι σώμα έστιν η άσώματον* έχάτερον δί τούτων 
αηορείται, ώς νηεμνησαμεν ' ιιαι ο τόηος €?ρα έστιν αηο- 
ρος. 6 τόηος ηρός τω σώματι νοείται ον έ'στι τόηος* 
αηορος δέ έστιν ο ηερι της νηάρξΒως τον σώματος "'λόγος' 
και ο ηερϊ τον τόηον άρα, ό τόηος έχάστον άίδιος μίν 

20 σνη εστίν, γίνεσ&αι ίέ λεγόμενος άννηόστατος ενρίσκεταί 

γενέσεως μη νηαργούσης. 

136 "Σνεστι δί χαΐ άλλα πλείω λέγειν, αλλ* ϊνα μη τον 

λόγον μηπννωμεν, έκεΙνο έηακτέον οτι τονς σκεητιχονς 

έντρεηονσι μϊν οι λόγοι, δνσωηεΐ δ^ καΐ η ενάργεια, διό- 

25 περ ονΰ'ετερω ηροστι&έμε&α όσον έηϊ τοις λεγομενοις νηό 

τών δογματικών, αλλ* έηεγομεν ηερΙ τον τόηον. 

13θ Το δί αντό ηάσγομεν ηαΐ έν τη ηερϊ τσν χρόνου 

ζητήσει* όσον μΙν γαρ έήΐ τοις φαινομενοις δοκεϊ τι είναί 

ο }[ρόνος, οσοψ δ^ έηϊ τοϊς ηερϊ αντον λεγομενσις άννηό- 

30 στατος φαίνεται, χρόνον γαρ εϊναί φασιν οι μίν διάστημα 
της τον όλον κινήσεως {όλον ίέ λέγω τον κόσμον), οΐ δΐ 
αντήν την κίνησιν τον κόσμον, ^Αριστοτέλης δε, η ώς 
τίνες Πλάτων, άρι&μόν τον έν κινήσει ηροτερον καϊ νστέ-- 

3. ί#τ» Αάθ ν. ^ 10. 19 τφ τόπων. 12. έύτ^ν ο — 13. ^«ι'- 

ψψός οιη V. 31. οΛοι;] χ^όρου Ι>• οίον] χ^ορον Ζ». 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ι3.ν 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Γ. (Ρ;"ΐ62) 153 

ρον^ Στράτωρ 9έ, η ως τίΡΰς '^Ιρίοτοτίλης , μέτροψ ηινη^ 157 
0β«»^ %α\ μοψης, 'Εηίκονρος 9έ, %α&ως Δημήτριος 6 Αά^ 
αων φηοί, σνμητωμα σνμητωμάτων, ηαρβηόμβρον ημ^ροές 
96 %αϊ ρν& ΐΗίΙ Λραίς ηαϊ ηά^εσί χοΐ αηα&βίαίς %αι ηινη^ 
ύ€θί ΐίαΐ μοραΐς, πατ ονοίαν %β οΐ μίν αώμα αντορ 138 
Βψαοαν ΒΪναι, ως οΐ π^ρΐ νον ΑΙψηοϋημον, {μηδ^¥ γαρ 
αν^άν ίιαφέρΒ^ τον οντος" %αϊ του ηρωτον αωμα%ος) , οΐ 
Λ άοωματογ. ήτοι οϋρ ηάοαι αΐ στάοΒίς ανταί βΙόιρ αΐη^ 
&βΐς, η ηάσαι ψίνά^ϊς, ή τιρις μίν άλη^Βϊς τινίς άί φείΗ 
άβϊς' ούτΒ 9^ ηάοαί άλ7ΐϋ•$ϊς νπάρχΒίν 9νψαν%Λΐ {μάχοψ'ΊΟ 
%αι γαρ αί 7τλ<?στοι) '"οϋτ€ ηάσαι ^ψΕνί^ίς ΒΪραι ίο^οοΡ" 
ται ύηό των ίογματικώρ. και άλλως, βΙ δο^Βΐη ψΒνίος 139 
^ίΛιρ ΒΪναι το σώμα ΒΪναι τορ χρόνοτ, ψΒνάος ϋ ηαΐ το 
δτι ασώματος ίστίν , αντό&ΒΤ ίοϋ^ησεται η τον χρόνου 
άννηαρξία ' πάρα γαρ ταύτα ουίΐν ΒΪναι δύναται §τΒρον. η 
ουτΒ τινΒς μέν Βίσιν άλη&ΒΪς τίνΒς ά^ φΒυίΒΐς δυνατόν 
χαταλαβΒΐν 9ια τΒ την Ισοσ&Βνη διαφωνίαν «αί την άιο- 
ρ/αί' την ηατά ηριτηριόν τΒ ηαΐ την άηόύβιξιν: ωστΒ 
9ιά ταύτα ονίϊν ^ξομΒν ηΒρΙ χρόνου διαβΒβαιωσα- 140 
σ&αί* €Ϊτα, βηβΙ ονη άνευ ΗΐνηοΒως η ηαΐ μονής τχί 

6 χρόνος ύψΒοτάναι όοη$ι, της κινηοΒως αναιρουμένης, 
ομοίως ό^ και της μονής, άναιρΒξται 6 χρόνος. ούδΐν 

δϊ ήττον ηαϊ τάδΒ φασί τινβς κατά του χρόνου. $1 Ιστι 
χρόΐ'Οβ^ ήτοι ηβ^έρασται 4} άηΒΐρός έοτιν. άλλ' βΙ μ^ν ΐ4ΐ 
ηΒίΐέραοται, άηό τίνος χρόνου ηρξατο καϊ ΒΪς τίνα χρόνον 25 
λήξει ' όια 9^ τούτο ^ν ηοτ^ χρόνος οτΒ ουκ ην χρόνος, 
ηρό του αρξαο&αι αυτόν, και ίσται ποτϊ χρόνος οτΒ ούη 
Ιοται χρόνος, μβτά το ληξαι αυτόν, όηερ ατοηον. ου 
τοινυν ηδηίραοται ο χρόνος. ^ βΙ 9^ άηΒΐρός έοτιν , ίηΒΪ 142 
το μέν τι αι/νοι; λέγεται ηαρφχηκός το 9^ ίνεστως το 9^ 30 
μέλλον, ο μέλλων καϊ ο ηαρωχηκως ήτοι είσιν η ουκ εΐοίν. 
αλλ* εΐ ουκ είσίν ^ μόνου του ένεστωτος ύηολειηομένου, 
ος έοτιν ακαριαίος, πεπερασμένος εσται ό χρόνος καΐ άκο^ 

2. μόψ^ζ V, 13. χ6 ρο•( μλΙ οιη Τ• -30. Ιηστος #'. 



154 (Ρ"Ί63) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

λον&ησονοιρ αΐ άρχή&^ν άηορίαι• €ΐ ί^ ο ηα^φχίι^^ω^ Μο%ι 
%αϊ 6 μέλλων ίοτιν, έψβατως Ισται έκάτερος αυτών. αν««- 
ηον Λ το λίγβίν έν^στύτα τον ηαρψχηκότα καΐ τον μέλτ- 
λοντα χρόνον* ονκονν ουϋ αηίΐρός έατιν 6 χρόνος, βΙ 
» α μητ€ αη9ίρος μητ€ ηεη$ρασμένος , ούϋ Ιοτίν όλως 

143 χρόνος. ηρός τοντοίς, €ΐ Ιατιν ο χρόνος, ι^τοι μβρια^ός 
ίστίν η άμέρίοτος. Δμέριατος μϊν ούν ονη ίατιν ί<αιρ«Ι- 
τα$ γαρ 9ΐς τβ τον ίν^οτώτα καϊ ύς τον ηαρψχηηότα ηαΐ 
εΙς τον μέλλοντα, ως αυτοί φααν. αλλ* ονϋ μεριστός• 

10 Μηαστον γαρ των μερίοτων ηατάμβτρεϊταί ύηό τίνος έάντοΰ 
μέρους, ηα&* έ'παστον μέρος του μετρουμένου γινομένου 
του μ^ρουντος, ως όταν ^αιιτι/λ^» ηήχυν μετρώμεν, ο ί^ 
χρόνος ου ^ι/ΐ'οται' καταμ€τρ4ίο&αι ύηό τίνος εαυτού μέ- 
ρους, εΐ γαρ ο ίνεατως λόγου χάριν ηαταμετρεί τον ηΰ^ 

ί^ρφχημένον, ΐσταί ηατά τον ηαρωχφίότα ΐίαί 9ίά τούτο 

' ηαρφχηηως, ηαϊ έη\ του μέλλοντος ομοίως μέλλων, ηαϊ 
ο μέλλων βΙ ηαταμβτροίη τους άλλους ^ ίνεατως ίαται «οΙ 
ηαρψχψμως, ηαϊ ο ηαρωχηηως ηαραηληοίως μέλλων ΐσταί 
ηαΙ ίνΒοτως' οηερ άηβμφαΙνΗ. ούκούν ούϋ μεριστός 

30 Ιοτίν. ύ α μήτε "'άμέρίοτος μι/τβ μεριστός, ου9ΐ Ιστί¥• 

144 ο τε χρόνος λέγεται τρίμερης είναι, ηαϊ το μ^ν ηαρωχη- 
χαΐ£ το ^έ ένεοτως το ίε μέλλων, ων ο μ^ν ηαρψχηηως 
ααϊ ο μέλλων ουκ εΐοΐν * εΐ γαρ εΐοΐ νύν ο τε η(»ρωχη^ 
χως %αΙ ό μέλλων χρόνος, ΐαται ένεστως έκαν^ροΰ αυτών. 

26 αλλ* ονΛ ό ένεοτώς. εΐ γαρ εοτιν ο ίνεοτώς χρόνος, 
ήτοι άμέρίοτός έοτιν η μεριατός. αμέριστος μ\ν ουν ουκ 
εοτιν* έν γαρ τω ένεστώτι χρόνφ λέγεται τα μεταβάλ-^ 
λ^ντα μεταβάλλειν, ούίϊν 9ϊ έν άμερει χρόνφ μεταβάλλει, 
οίον ο οϋηρος εΙς μαλακότητα η τών άλλων Μκαοτον. ώοτε 
146 ο<;μ ίοτίν αμέριστος ό ένεστως χρόνος, αλλ* ουό^ μερι-' 
στός' εΙς ενεστώτας μίν γαρ ουκ αν μερισ^εΐη, έηεΐ ίιά 
την όξείαν ^οιν τών έν κόσμω άηερινοητως ο ένεστως 
εΙς ηαρωχηκότα μεταβάλλειν λέγεται * αλλ* ούί* εις ηαρψ^ 

2. ίοχϋΛ] 9ϊ ίστοί #0. 6. οΧρς V. 31. <ηστ«3τ« η. 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΒΩΝ Γ. (Ρ'Ίβ4) 155 

χηηότα ηαΐ μίλλοφ^τα* Ιϋ%αι γά^ οίτν«^ ά^ύηαρν^ος, νο 
μέν τι μηηετι δν εχωρ μίρος έαντσν, %6 Λ μηίέηω 8ρ. 
ύ9%¥ σνάί 'ίίλος τον παρωχημένου καϊ άρχι; τοϋ μέλλον- 146 
%ος %ϊνα$ άνναταί 6 έψβοτως, ίπεί καΐ εοται ηα\ ούη ία%αί. 
ϊαται μϊν [ονν} ως ίν€σ%ως, ονη ίοται ^Α ίη^Ι μη ίστιν& 
αυτού τα μίρψ ούηούν ουΛ^ μερίΟτός ίστ$ν. $1 Λ μητΛ 
άμίρίοτοζ έοτιν ο ίνβοτως μήτε μερίοτός, ονίβ Ιατιν. μη 
οψτος α του Ινεστωτος μη&ί του ηαρψχημένου μηϋΐ του 
μέλλοντος, ούίί εοτι τι χρόνος ' το γαρ Ι^ άνυπάρ^/του 
συνβοτως άννηαρτίτόν έατ$ν. ίο 

Λέγεται %ατά του χρόνου %άκ€ΐνος ο λόγος. βΙ ίστι 147 
χρόνος, ήτοι γ^νητός 4ατι ηαΐ φ&αρτός η άγένητος ηα\ 
ϋίφ&αρτος» άγένητος μ^ν ουν ηαΐ αφ&αρτος ονη £οτιν, 
εϊγβ αυτού το μ^ ηαρωχηηέναι λέγεται και μηκέτι βϊναι 
το ό^ μέλλ^ιν ααι μηάέηω είναι• αλλ* ουάί γενητός %α\ 14β 
φ&αρτός. τα γαρ γινόμενα ε% τίνος οι^ο^ γίγνεο&αι άεΐ 
ΐΛαΙ τα φ&ειρόμενα εϊς τι 6ν φ&είρεα&αι κατά τάς των 
ίογματηζύν αύτων ύηοΰ-έσεις. εΙ ουν εΙς τον παρωχημέ- 
νον φ&είρεται^ εΙς ουη δν φθείρεται, ιιαΐ εΐ {« τού μέλ- 
λοττος γίνεται, ίξ ουη οντος γίνεται- ού&έτερος γαρ αι^- το 
των εστίν, ατοηον ^έ το λέγειν τι ίξ ουη οντος γίνεο&αι 
V εΙς το μη δν φ&είρεσ^αι. ού% άρα γενητος\αι φ&αρ- 
τος έοτιν ο χρόνος, «Γ δί μήτε άγένητος ημί άφ&αρτός 
έστι μήτε γ^νητδς ηαι φ&αρτός^ ουδϊ όλως εατιν. 

Προς τούτοις, εηεΐ ηάν το γινόμενον έν χρόνφ γίγνε^ ||0 
σ&αι δοηεϊ, "'εΐ γίνεται ο χρόνος, ίν χρόνψ γίνεται• ήτοι 
ούν αυτός έν έαντφ γίνεται η ¥%€ρος έν ετέρω> αλλ* εΐ 
μίν αυτός έν ίαυτψ, το αυτό ηαϊ ίοται ηαϊ ουκ εοται. 
^ έηεϊ γαρ το έν ω τι γίγνεται τού έν αύτψ γιγνομένου 
οφείλει ηροϋηάρχειν, ό γιγνό μένος έν έαυτψ χρόνος, ει 30 
μίν γίνεται, ονδέηω έοτιν, εΐ δί έν έαυτω γίνεται, ηδη 
εοτιν. ωοτε ουδί γίνεταί έν έαυτω. άλλ' ού^ έν έτέρω ΐ5ο 

6. ύύν] ο£. ρ. 14§ 27. 8. Ιμοτ^το« μψι Χ•. 9. τι οιη V. 
34. ^ϋ^«ς ^. 29. •ντψ] 4 Ι»: ίφεο βίβρίι&ηαβ. 32. Μί 8(β- 

ι 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



156 (Ρ "165) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

έ9Βρος• €1 γάρ 6 ένβοτως έν τω μέλλοντι γ(γ¥€%αί, μέλλων 
Βϋχαι Ό έν€α%ως, καΙ βΙ έν τω ηαρωχηηοτι, ηαρωχηαως. 
τα α αντά λ^ητέον ηαϊ ηΒρΙ των άλλων χρόνων. ωσχΒ 
ονό^ ^ΤΒρος χρόνος έν έτερω γινβται χρόνω. βΙ ϋ μητ* 
5 αυτός έν έαντω γίνεται μητΒ §τΒρος ίν ίτέρω, σνϋ /θνη- 
τός έατιν ο χρόνος, έάείκνυτο ϋ οτι ονίί άγένητός εστίν, 
μ/ητβ ονν γβντ^τός ών μητΒ άγένητος ον^ όλως Ηατιν' 
ίηαοτον γαρ των όντων ητοί γενητόν η άγένητον είναι 
ηροοηΐίΒΐ. 

151 ΕηΒΪ άί ο χρόνος δοΜΒΐ μη άνευ αρι&μον &€ωρΒΐο&αί, 
ουκ αν €Ϊη άτοπον παϊ πδρΐ άρι&μού /ίροχ^α 9ίβξδλ&6ΐν> 
οοον μίν γαρ ίηΐ τ^ ουνη^Βΐ^ ηαϊ άδοξάατως άρι&μβίν 
τι φαμεν ηαϊ αρι&μόν βϊναί τι άχούομεν ' η ά^ των 
δογματικών ηΒριβργία και τον κατά τούτον %€%ίνηχ9 λόγον. 

152 αι^τίΐίο γουν οι αηό τον Ιΐν&αγόρον καϊ στοιχεία τον 
ηόσμον τονς αρι&μονς' ■ είναι λέγουσιν. φασϊ γονν Οτι τα 
φαινόμενα ίη τίνος συνέστηπεν, άηλά ϋ είναι 9εϊ τα στοι- 
χεία ' α^ι/Αα άρα έστϊ τα στοιχεία, των άέ άάηλων τα 
μεν έστι σώματα, ως οΐ άτμοΙ ηαι οΐ ογηοι, τα ά^ άσω- 
τα ματα, ως σχι^/ΐ^ατα %α\ Ιάέαι ηαΐ άρι&μοί. ων τα μίν 

σω/κατα έστι σνν&ετα, σννεστωτα επ τε μηκονς και ηλά- 
τονς και *βα&ονς καϊ άντιτνηίας η καϊ βάρονς. ον μόνον 

153 όίρα άάηλα αλλά καϊ ασώματα έστι τά στοιχεία, άλλα καΐ 
των ασωμάτων ίκαστον εηι&εωρονμενον εχ^ει τον άρι&μόν ' 

3ΐ ^ γάρ εν έοτιν η άνο ^η ηλείω. δι ων σννάγεται οτι τά 
στοιχεία των όντων είσΐν οι άδηλοι καϊ ασώματοι καϊ ηά- 
σιν ίπι&εωρονμενοι άρι&μοί. καϊ ονχ άηλώς , άλλ' η τε 
μονάς καϊ ^η κατά έηισνν&εσιν της μονάδος γινομένη 
αόριστος ΰνας, ης κατά μετονσιαν αι χατα μέρος γιγνον- 

154 ται δνάδες δνάδες. έκ τούτων γάρ καϊ τονς άλλους γίγνε- 
σθαι αριθμούς, τονς ίηι&εωρονμίνονς τοίς άρι&μητοίς, 
καϊ τον κοσμον κατασκενάζεο&αι λέγουσιν* το μΙν γάρ 

2. Ό ηαρφχηκώς ΡΟ. 7. «ν μ^ι ϋ V. 15. άηο των Π. £. 

21. συν&ηΛ Εβ, 28. ά^α] γάρ Ο. 29. Λριατος ΟΨ: οοητ Ρα- 
-Μοίαι., οιη $(βρ1ι&ηυβ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Γ. (Ρ "Ίββ) 1 57 

ΌΎΐμΒΪον τον της μονάάος ΙηίγΒΐν Χόγον, την Λ γραμμην 
τον της 9νά9ος {9νο γαρ αημ^ίων μβταξν &βωρ£ϊσ&αί ταύ^ 
την), την 9^ !ηίφάν€ίαν τον της τρίά9ος {^α$ν γαρ ύναι 
φαοι της γραμμής %1ς ηλάτος ίη άλλο σημβίον ίη ηλαγίον 
ηείμενον), το 9^ θύμα τον της τετρά9ος* ίπανάότααν^ 
γαρ γίγνεσ&αι της ίηίφανΒίας ίηί τι οημ^ϊον νηδρη^ίμ^νον. 
%αΙ ούτω τα τε θάματα ηα\ όλον τον ηόσμον ανα9ωλο^ 1^ 
ηοίονσιν^ οντινα ιιαΐ 9ίθίΚΒϊθ'9'αί φαοι ηατά αρμονιηονς 
λόγους, τον τβ 9ιά τΒοσάρων, ος ίστιν ίηίτρηος, ως ίχ€ΐ 
ηρός τα !£ να όιιτω^ %αϊ τον 9ίά ηίντΒ^ ος ίατιν ημιολιος, ίο 
ως Ι)τβί ηρός τα ίξ τα εννέα ^ ηαΐ τον 9ιά ηασύν, ος Ιστι 
9ιηλάοιος, ως ίχβι ηρός τα βξ τα 9ω9βΗα• ταντά τε οϋν Ι5Θ 
ονειροπολοναιν , %αι οτι §τβρόν τι έστΙν 6 αρι&μός ηαρά 
τα αριθμητά ηατααηΒνάζονσι, λέγοντες οτι βΙ το ζώον ηατά 
τον εαυτού λόγον ίατίν, ίΐ τύχοι, ^ν, το φυτόν, ΙηΛ μη ΐδ 
Ιατι ζωον, ού% ΐαται {ν* ίστι '9ϊ %α\ φυτον ^ν' ουη 
αρα το ζώον ¥ν έβτιν, άλλα ηατά τι ίτβρον ίηι&€ωρουμ9- 
νον ΙξωΟ'βν αύτφ, ου μετέχει §καοτον %αΙ γίνεται 9ί αύτο 
IV. . χαΐ εΐ τα άρι&μητά ϊοτιν ο άρι&μός, Ιηεί9η αν^ 
&ρηηοί είσιν οΐ άρι&μητοί ηαΐ βόες, εΐ τύχοι^ ηαΐ ΐηηοι, ίο 
αν&ρ0)ηοι και βόες ηαΐ ϊηηοι ίαται 6 άρι&μός, ηαΐ λευηός 
αριθμός «αϊ μέλας ηαϊ γενειητης, εΐ τύχοιεν τοιούτοι 
τυγχάνοντες οΐ μετρούμενοι, ταύτα 9έ Ιοτιν ατοηα* ούη 157 
αρα τα άρι&μητά ίατιν ο άρι&μός, αλλ* Μίαν ύηόστααιν 
}ίχει ηαρά ταύτα, %α&* ην ηαΐ έηι&εωρεϊται τοίς άρι&μη» ^ 
τοϊς "'ηαϊ βατι στοιχεΐον. 

Ούτως ουν εκείνων ουναγαγόντων ότι άρι&μός ουη 
εστί τά άρι&μητά, ηαρειοηλ&εν η κατά του άρι&μού άηο^ 
ρία. λέγεται γάρ ότι ει ίατιν άρι&μός, ήτοι αυτά τά 
άρι&μητά ίστιν ο άρι&μός η Ηερόν τι ηαρά ταύτα Ιζω^ 30 
&εν' ούτε 9ί αυτά τά άρι&μητά ίστιν ο άρι&μός, ως 
άηέ9ειξαν οΐ ΙΊυ&αγοριηοί , ούτε ίτερόν τι ηαρά ται;τα, 

7. τβ &θ<1 \• . 17. ίν] κατά χοψ ίαντοϋ Ιόνοι» ^ι^ Χ. ρΟΜίβ βϋλΐη 
«α^ ζΰοψ ΙατΛΡ^ ^'ψ, 21. 6 οιη Τ. 22• χυχοιοαν τ; ΛΙβχ&η^ήηο- 
Γοιη παοτο. 29. «{ οηι Ο οαιη δ(βρΙιιιηο. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



158 (Ρ"'ιβ7) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

158 ως νηομνηαομβν * ονδίι^ αρα έστίψ 6 αρί&μός. οτι ϋ 
ονδ^ ίξωδ•$^ έατι παρά τα άρί&μητά ο άρί&μός, ηαρ»-- 
στηαομεν έηΐ της μονάδος %ον λόγορ σ%ησαν%6ς ευαημον 
ΜασκαΧίας ένεκεν. Λ γάρ ίατι τι ηα&* έαντην η μονάς, 

5 ^ς μβτίχον ίκαστον των μετεχόντων αύτης γίνεται ¥ν, ήτοι 
μία Ιαται αυτή η μονάς ^ τοαανταί οοα τά μετέχοντα 
αντης εστίν, αλλ* εΐ μίν μία εστίν, ηοτερον ολτ^ς αντης 
μετέχει ίκαστον των μετίχειν αντης λεγομένων η μέρους 
αντίίς; εΐ μίν γάρ ηάσαν Ιχει την μονάδα, εΐ τνχοι, 6 
10 εϊς άν&ρωηος, ονχέτι ίσται μονάς '^ς με&έξει 6 εΙς ϊηπος 
4] 6 εϊς ηύων η των άλλων ^ιαοτον δ λεγομεν είναι Εν, 

159 ωσηερ ηαΐ πολλών ύποτεΰ-εντων γυμνών άν&ρωπων, ενός 
δ^ οντος ίματίον %αϊ τούτο ενός άμφιασαμενον, γυμνοί 
μενουοιν οΐ Αοιδοί παϊ χωρϊς Ιματίου, εΐ δ^ βίερονς αντης 

15 μετέχει ίχαστον, πρώτον μ^ν Εξει τι μέρος η μονάς, ηαι 
άπειρα γε ίξει μέρη, εΙς α διαιρείσαι* όπερ άτοπον, είτα 
ως το μέρος της δεκάδος, οίον η δυάς, ονκ ίστι δεηάς, 
όντως ονδ^ το μέρος της μονάδος εοται μονάς, δια δ^ 
τούτο ουδ^ με&εξει τι της μονάδος, ώστε ονκ εοτι μία η 

160 μονάς ^ς μετεχειν λέγεται τά κατά μέρος, ει δί Ιοάρι&μοι 
τοϊς άρι&μητοίς, έφ' ύν λέγεται το Μν , αΐ μονάδες εΙσ\ν 
ων κΰίτά μετοχην Εκαστον των κατά μέρος λέγεται §ν, 
άπειροι Ισονται αΐ μετεχομεναι μονάδες, καϊ ανται ήτοι 
μετέχονσιν έπαναβεβηκνίας μονάδος η μονάδων Ισαρί&μωψ 

«δ α«^α?^^ καϊ δια τούτο είσι μονάδες, η ου μετέχουοιν άλλα 

161 χωρίς τίνος μετοχής μονάδες είσίν• εΐ μίν γάρ χωρίς 
μετοχής μονάδες είναι δύνανται αύται, δννησεται καΐ των 
αίσ&ητών έκαοτον χωρίς μονάδος μετοχής εν είναι, καϊ 
αντό&εν περιτρέπεται η κα&* έαντην &εωρεϊσ&αι λεγομένη 

ν^ μονάς, εΐ δ^ άπο μετοχής κάκεϊναι μονάδες εΐοΐν , ήτοι 
μιας μετέχονσι πα σαι ^ μία έκαστη Ιδίας, καϊ εΐ μεν 
πάσαι μιας, '"ητοι κατά μέρος έκαστη η όλης λεχ&ησεται 

6• αντιι Τ, Ηακ δ^^ρΙΐΜίαβ. τοσαντα V. 15. μέ^ος τ* V. 
18. μοράδος δίβρίΐλπιιβχ δίηάβος Ι*. 26. γα^] ονρψ 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΙΕΩΝ Γ. (Ρ ΙβΤ) 159 

μ^έχΒίΤ, %αϊ μέψονοίΫ αί άρχη&εν άτοηίαι * €ΐ ϋ έηάϋτη 162 
Μαβ, %αΙ ΙηβΙψωψ των μονάδων ίηάοττι μονάδα έπι&βω- 
ρεΐσ&αί Λβϊ, χάϊ ταΐς έηί&^ωρονμέναίς ίχβ/ναις αλλάς, ηαΐ 
μέχρις άπεΙρον. βΙ οίν ίνα %αταΧάβωμ9ν οτι Λοί τίνες 
Ηα&' ίαντάς μονάδες, ων κατά μετοχήν ίχαστον των όντων & 
ίστίν έν, δβΐ κατΗληφίναί άηΒίράηις απείρους νοητάς μο•- 
νάδας, αδύνατον δί ηαταλαβεΐν άηειράηίς άηείρονς μονά^ 
9ας νοητάς, αδύνατον άρα ίστΙν άηοφηνασ&αί οτι εΐαι 
τ§ψ%ς νοηταϊ μονάδες %α\ §καατον των όντων Ιστϊν εν 
ηατά μετοχην ΙδΙας μονάδος γινομενον έν. άτοπον αρσ 163 
το Χεγειν οτι τοοανται είσιν αΐ μονάδες οσα τα μετέχοντα 
α^ϋτων. εΐ Λ μήτε μια ίατίν ι} κα&' έαντην λεγομένη 
μονάς μήτε τοοανται δ σα τα μετέχοντα αντης εστίν, ονδ^ 
εστίν όλως μονάς ηα&' ίαυτην. ομοίως δΐ ούδί των άλλων 
αριθμών έ'χαστος ηα&* εαυτόν εοται* χρηο&αι γάρ ενεστιν η 
ίηΐ ηάντων των άρί&μων τω λόγω, ηαραδείγματιηως νϋν 
ίηΐ της μονάδος ηρωνημενω. άλλ* εΐ μήτε χα^* ίαντόν 
ίστ$ν 6 άρί&μός, ως ύπεμνησαμεν, μήτε αυτά τά αριθ- 
μητά ο άρί'θ-μός ίστιν , ως οΐ άηο Πυ&αγόρου ηαρί- 
στησαν, ηαρά δ^ ταύτα ούδϊν Ιστι, λεχτέον μηδ^ είναι 2ο 
αριθμόν. 

Πως δι ίίάί γίνεσ&αί φασιν έκ της μονάδος την δυάδα ^64 
οί εξω&έν τι δοκούντες είναι τον άρι&μον ηαρά τά αριθ^ 
μητά^ οτε γάρ συντιθεμεν μονάδα έτερα μονάδι, ήτοι 
ίΐροστι&εταΐ τι ταΐς μονάσιν !ξω&εν , η αφαιρείται η 35 
άη^' αύτάν, η ούτε ηροοτί&εται τι ούτε αφαιρείται• άλλ' 
εΐ μίν ούτε ηροστί&εταΐ τι ούτε αφαιρείται, ουκ ίσται 
δνάς* ούτε γάρ χωρίς αλλήλων ονσαι αΐ μονάδες είχον ' 
την μονάδα έηι&εωρουμένην αύταίς κατά τον Ιδιον αύτων 
λογον, οντε νϋν τι α^αΓς ίξω&εν προσγεγονεν, ωσηερ ούδ% ιβ& 
άφηρηται κατά την ύηο&εσιν, ωατε ουκ ίσται δυάς η 
σννθεσις της μονάδος ηρος την μονάδα, μήτε αφαιρέσεως 
μήτε ηροσ&έσεως ίίξω&έν τίνος γινομένης, εΐ Λ άφαίρε-* 

2. ίηίϋτψιψ Ιτ. 13. τοσβίτ» V. 97• τ» οιη £. 30. Λ^μ ίβ. 



160 (Ρ"Ί68) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

σίζ γίν^ταί, ον μόνον ον% Μαται άνάς, άΧΙα ηαϊ μ€ίω&η~ 
αονται αΐ μονάάβς. βΐ 9^ ηροστί&εταί αύταϊς έΐω&Βν η 
άνάς, ϊνα ίχ των μονάδων γένιμαι 9νάς, τά 9νο άοχονντα 
ΒΪναί τίσσαρα ίσταΐ' ύπόηβίται γαρ μονάς %αϊ έτίρα μο- 
& νάς, αίς ηροατι&εμένηζ Ιξω&εν άνάάος ο τέσααρα '"άρίϋ^ 

166 μος άηοτελοϊτο αν. ο Λ^ αυτός λόγος καϊ ίηί των άλλων 
άρί&μών των ηατά ανν&€αιν άηοτ^λεΐο&αι λεγομένων. «/ 
ονν μήτε ηατά άφαΐρβαιν μ^ητβ χατά ηρόα&ΒΟΐν μήτε άνευ 
άφαιρέοΜως %άί ηροο&έαεως γίγνονται οΐ ανν&ετοί λβγόμε- 

10 νοι εϊναι άρι&μοϊ έκ των έηαναβεβφοότων , άσυστατός 
έστιν η γένεοίς τού κατ 19Ίαν %αϊ παρά τά αριθμητά 
είναι λεγομένου άρι&μον. ότι ί4 ούάί άγένητοι τνγχάνον- 
οιν όντες οί %ατά σνν'Θ'εαιν άρι&μοί, δηλούαιν αυτοί ουν- 
τΐ&εο&αι τε αυτούς καϊ γίγνεσ&αι φάοκοντες ί% των ίηα-- 

15 ναβεβη%ότων, οίον τ^ς τε μονάδος %άϊ 9υά9ος της άορί- 

167 στου• ούκονν ονχ υφέστηκε κατ 19ίαν ο αριθμός, εΐ 
9ί μήτε κατ ϋίαν ο άρι&μός &εωρεΐται μήτε Ιν τοΙς 
άρι&μΐ]τοϊς ίχει την νηόοταοιν, ούϋ ίστι τι ό άρι&μρς 
όοον έηι ταΐς ηεριεργίαις ταϊς ύηό των δογματικών είσε-- 

20 νηνεγμέναις. 

Τοσαΰτα μ^ν και περί τοϋ φυαικον καλουμένου της 
φιλοσοφίας μέρους άρκονντα ως έν νποτυπωσει λελέχθ-ω' 

168 λείπεται δε το η&ικόν, όπερ δοκεΐ περί την διακριοιν των 
τε καλών καϊ κακών και αδιάφορων καταγίγνεσ&αι, ίνα 

25 οϋν κεφαλαιωδώς καΐ περί τούτου διαλάβωμεν, περί της 
υπάρξεως των τε άγα&ών καϊ κακών καϊ αδιάφορων ζητη^ 
σομεν, την εννοιαν έκάοτου προεκ&έμενοι. 

169 ΦασΙν ούν οί στωικοί άγα&όν εϊναι ώφέλειαν η ονχ 
ξτερον ωφελείας, ώφέλειαν μίν λέγοντες την άρετην καΐ 

30 την σπουδαίαν πράξιν, ούχ ^ερον ίέ ωφελείας τον σπον- 
δαΐον άν&ρωπον και τον φίλον* η μίν γάρ αρετή πώς 
£χον ήγεμονικόν κα&εστηκυϊα καΐ ή σπουδαία πράξις ένίρ^ 
γεια τις ούσα κατ άρετην άντικρύς έστιν ωφέλεια, ο ^έ 

.11. η§ρΙ I^. 26. }^ητηο•9μ•Ρ V• 



ΥΠΟΤΥΠΩΙΕΩΝ Γ. (Ρ ' Ίβ9) 161 

ΟΑΟΐ/^αΙο^ «τ^ρ«5νο£ %αΙ ο φίλος ί^χ ^9ρος ωφ^λ^ίας. 
μίρος μ^ν γαρ τον σηουδαίον έστϊψ ωφέλεια, %ό ήγβμοΦ^ι^ 170 
κόν αυτόν νηάρχοναα ' τα άί ολα οντ€ τα αυτά τοϊς μέ^ 
ρβϋΦΤ 9Ϊναί λέγουοίψ, ον γαρ ίαητ ο αν^ρωηος χ^ίρ, οννβ 
ετ€ρα ηαρα τα μέρη, ονη αν^ γαρ των μέρων νφεστηηεψ. 5 
άίοηερ σνχ ^τερα %ων μερών τα ολα λέγονοιν. ο&εν τον 
αηονάαίον οίον οντά ω$ ηρος το ηγεμονίηόν.εαυτον, οηερ 
εφαοαν ωφεΧειαν , ονχ ^ερον ωφελείας είναι λεγονοιν. 
εντεύθεν ΗαΙ τριχως το άγα&όν φααι λεγεα&αι. ηα&' 171 
^^ο» μίν γαρ τρόποι^ φαοΐν είναι α^^α^ον το νφ' ον ίατιν^ο 
ωφελεΐα&αί, ο βτ} άρχιηώτατόν έατι ηαΐ άρετη, χα&* έτερον 
ύ\ %Φ&^ ο ονμβαΐνει είφελεία&αι, ως η άρετη ηαΐ αΐ ηατ 
αρετην ηράξεις, κατά τρίτον (Κί τρόπον το οίον τε ωφελεϊν, 
τούτο ί^ χαΐ άρετην είναι χαΐ %ωτά άρετην ηράξιν χαΐ τον 
αηουϋαΖον %αϊ τον φίλον ^εούς τε χαϊ σηονίαίονς ίαίμο^ι^ 
νας, ως το μίν ^^ί/τβροι^ οημαινομενον τον άγα&ον ίμ- 
ηεριλίίητικον είναι τον ηρωτον οημαινομένον^ το Λ τρί- 
τον τον βεντέρον χαΐ τον ηρωτον. τινίς δε φαοιν άγω^ 172 
&ον είναι το 9ί ίαντο αίρετόν, άλλοι Λ το σνλλαμβάνον 
ηρός εν9αιμονίαν η το ονμηληρωτιχον* ενίαιμονία 9ε ^ 
Ιστιν, ως οί στωικοί φαοιν^ ενροια βίον• 

Τοιαύτα μέν τίνα εΙς την ίννοιαν τον άγα&ον λέγε•* 
ται. είτε 9^ το ωφελούν είτε το 9ι ίαντο αίρετον εϊτε το 178 
οννεργούν ηρός εν9αιμονίαν άγα&ον τις είναι λίγοι, ονγι 
τι ίοτι το άγαάόν ηαρίστηοιν, αλλά τι των ονμβεβηκότων 25 
αι^ω λέγει, οηερ εατί μάταιον. ήτοι γαρ μονφ τψ άγα- 
ϋ-ω σνμβεβηχε τα ηροειρημενα η καϊ ίτεροις. αλλ* εΐ μ^ 
ηαι ίτεροις, ονη εατι χαρακτηριατίκά τον άγα&ον χοινο- 
ποιούμενα, εΐ 9ί μόνω τω άγαϋ-φ, ονχ έν9εχε%αι ημάς 
άηό τ^ωΡ ί'οβίΐ'.το άγα&όν' οίς γαρ ο άνεννόητος ΐηηον 174 
ούτε το ^ρεμετίζειν τι Ιστιν οΊ9εν, οντε 9ιά τούτον 9ύνα'- 
τα# εΙς ίννοι^ρν ίλ^είν ϊπηον, εΐ μη ηροτερον ϊηηω χρο- 
μετίζοντι έντύχοι, όντως 6 9ιά το μη εΐ9ίναι το άγα&ον 

12; 9ΐ οη V. ΙΒ-η^ά^α» V. 14. »««£»ς V. 10. συίλα^ 
β€»αμ9ΐβ&9 Ιίίίη ρ. Ρ. 69§ί 90. ο] νο V. 

8€Χί, Βηιρ. 11 Γ^ Τ 

ϋφζβά ϋγ ν^ΟΟ^Ι^ 



162 (Ρ'ΊΙΟ) ηΎΡΡϋϋΕίΆΝ 

ζψάρ νί έονίν αγαθόν, ου ^ι/ι^αται γίψωο^ιψ %ό Ι^ίως 
αύ%ω %αϊ μονφ νηάρχοφ^, ϊι^α 9ί αύτον %ο άγα^ον αν%ό 
ροήοαί ίνψη&η. τν^ο^βροι/ γαρ όεΐ μΛ&^ϊΨ %ιη¥ αύτνυ τού 
άγ»θΌν φυσιν, βΙ&' οι/τ» ανΡ^Ιι^ηι ότι άφ^Χ^Ι ΐΛάϊ ύ%ί 

'^ίι αντο αίρ^τόν έστι παΐ οτ^ βνίαίμορίας ηο$ίΐ%$ίΐοΐί^ 

175 ο<η 9ϊ «α ηροΜίρημένί» συμβδβηηότα ούη ίστ^ψ Η^ι^ά μ^η- 

ψϋϋαί ^ΐ]¥ ίηΐνοίαν %0ΐ την φύοιν τον ύγα&ον, Ληλοϋσίν 

Μργψ οΐ άογματίκοί. ως μ^Ψ "γ^ρ ωψβλεϊ το άγα^ον ηα\ 

οτι ίύρ€τον ίοτι, ηαρό καΐ άγα&ον βΐρψ^ϋα το οϊοψβΙ άγα- 

10 ο^ον , ^αϊ οτί ενόαιμονίας ίοτΐ ηοιητί%6ν ^ ηάντες ϊαως 
ουγχιαροΰοίν * ερωτώμενα ίί τι έοτίΡ φ ταύτ» ονμβίβη- 
%€ν, ίΐς άαηΒίστον ίμη(ητονσί ηολ$μον, οί μίν ϋΙρ$την 
λέγοντες, οΐ άί 'η^ονην , οΐ Λ αλνηίαν, οΐ άί άλλο η. 
ηαΐτοί ύ ίη των ηροΒίρημένων ορών ίάΒΐηνντο τΐ ίοτί το 

ί^αγα&όν αυτό, ου» αν ίοτααίαζον ως αγνοουμένης της τού- 
του φύθ6ως• 
Πβ Ούτω μ^ν ούν βιαφέρονταί περϊ της ίννοΐας τον άγα- 

μου ϋΐ άοχιμνίτατοί ίοηούντΰς ΒΪναι των ίογματιπων* 
ομοίως 9^ άίηνίχ&ησαν ίκχϊ περί του κακού, λέγοντες «α* 

20 ηον βΖι^αι βλαβην η ούχ έτερον βλάβης, οΐ 9ί το 9ε εαυτό 

φευχτον, οί 9^ το ΗαΗθ9αιμονΙας ηοίητίκόν• 9! ων ουγΐ 

την ούοίαν του ηαηοϋ άλλα τίνα των ουμβεβηπότων ϊοως 

αύτω φάσκοντες εΙς την ηροειρημενην ίμηίητονοιν άηορίαν. 

177 Τό 9^ ά9ιάφορόν φααι λεγεο&αι μίν τριχως, ϋαϋ"* ίνα 

^^ μϊν τρόηον ηρός £ μήτε όρμη μήτε αφορμή γίνεταί, 
οΙόν ίστι τό αρτίους είναι τους άοτέρας ^ τάς ίηϊ της 
ηεφαλης τρίχας, %α&* §τερον 9ϊ προς δ όρμη μ^ η αφορμι; 
γίνεται, ου μάλλον 9ί ηρός τό9ε η τύ96, οίον Μ 9υοϊν 
τετρα9ράχμ•ων άηαραλλάπτων , όταν 9έ^ι τό ^ερον αντωψ 

^ξύρεϊοϋτα* όρμη μΙν γαρ γίνεταί, ηρός τό αίρΗο^ε τό 
Ηερον αύτων, ου μάλλον 9ί ηρός τό9ε ^ ^090, ηατα τρί- 
τον 9^ τρόηον φαοϊν ά9ίάφορον εϋναι %0 μ^ε η^ός εν9αΦ^ 



α άγϋοΗορ Ρ&ΒήεΗΐι ρ. Ρ. 697, η^^^9 Μ^ 12. έί^στο» ΟΨ, Μ- 
ϋτεάϋηΐε δ(6ρ1ι«ιια8: οοιτ Ρβ^Ηοίν•. Μ. 9υ4^ V. 81. όϊ «Μ V, 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Γ. (Ρ'"17ΓΊ72) 163 

μι^Ιαψ μητΒ ηρος ηαηοάαίμ&ρίαν ύνμβαλλόμεψΟΦ^ , αίς 
ύγΐΈΜν ηλοντοψ* φ γαρ ^σν<ν οτέ μέ^ βί7 οτέ ^έ ηαηύς 
χριξσΛΟ&αί, 9ϋν%ο αύιάφορον βΐνσί φαϋΐν. η^ρϊ ού μάΧίοτα 
'*'ίψ τοις ή&ί%οΚ ^ίΰΛαμβάνοΡ Χεγ^αιψ. τΐ^α μίψ%θί ηαΐ 178 
η€ρΙ ταύτης της ί^νοΐας ίΗ φροψΒΐρ, ^λοψ ηαΐ ίη τύν^ 
€ΐρημέψω^ ημί9 η^ρί τ€ άγα&ων «αϊ ηαΗώι^. 

Ούτω μ^ οΛ^ σαφές ίατίν ότί ονη ίηΰοτησαν ημάς 
τι} έν^οΙα τάν ηροαρημίί^ω^ έηάατου ' σύΛτ ά^ οηΒΟίος 
ηέηάν&αοίν ίν άψυηοατάτοίς τάχα πράγμαα ύφαλλόμ§Ψθύ. 
δη γάρ ύύΛϊ^ ττ] φύσα έατϊι^ άγα&όψ ^ χοκον ^ οΛίάφο^ ιο 
^ον^ ίι^βν&ίν τί^βς ίηίλογίζοψται. το ηύρ φνοΒί άΧ9αΧψ9ν 179 
ηοσι φοι/νβται άΧίαντοίον, καϊ η χιάν φύσα φνχσνσα ηασί 
φαίηται φνητηίη, ηαΐ ηά^τα τα φύσα ηινούι^τα ομοίως 
ηά^τύς η§ρ^1 τους πατά φνσιν, ως φασίψ, Ιχοψτας• σύ9ϊ¥ 
Λ τάψ λεγομένων άγα&ών ηάντας ΜνεΙ ως άγα&όν, ωςϊβ 
ύηύμνησομβψ: ύν% αρα Ιστί φύσα άγα&όν. οτί Ά ονΛ^ 
των λεγομένων άγα&ωνηάντας ομοίως ηινεϊ, &ηλον, φαύΐν. 
ϊνα γαρ τους 19ιωτας ηαρωμεν, ων οΐ μ^ν Βυεξίαν σωμω^ 180 
Ψος ο^^αθ'όν έϊναί νομίζονσιν, ο2 9^ το λαγννύβίψ, οί ^^ 
το αάάηφαγΒΪν^ οΐ άί οΙνοφΧνγΙαν, σΐ άε το χρησ&αί ωύ^νί 
βοις^ ΰΐ 9^ ηλεονδξίαν, οΐ ά^ ηαΐ χείρω τινά τούτων, αύτων 
των φάοϋόφων τ^ψ^ς μ^ν τρία γένη φασίν β&αι άγαμων, 
ως ϋΐ ηεριηατητίϋίοΐ* τούτων γαρ τα μ^ν εϊναι η^ρϊ ^ψυ*- 
χην ως τάς αρβτάς, τά άί ηερί σώμα ως ύγίειαν ηαϊ τα 
έοίκότα, τά ί^ έπτός ως φίλους, ^Χοι/νοι^^ τά ηαραπλι^σΜ». 35 
οΐ &ί άηο της στοάς τρ^γένααν μίν 9ΐαϊ αυτοί φωσ$ν νίται 181 
άγαμων* τούτων γάρ τά μϊν είναι η^ρϊ φνχην είς τάς 
άρετάς, τά &ί ίι^τός ως τον σηονδ^ϊον ζαΐ φίλον, τά 9^ 
οντε ηερί 'ψυχην ούτε ίητός, οίον τάν οκου9αΜον ως προς 
έαντϋν* τά μέντοέ η$ρΙ σώμα ^ ίίΐιτος, α φασιιν οΐ ίη» 
τον ηεριηάτον άγα&ά ^αί, ου φαοίν άγσ^ά. ίνωι 9ί τι^ν 
τ^ονην ησηάσαντο είς '^'άγα&όν, τίν^ς Μ ωα^ον αύνην 



4. τάΰτόν Χ. 6. μ) οία V. 17. 9ηΧθρ] μϊ τνφΧ^ ^Χ<^ Χ• 

11* 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



164 (Κ 172) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

αντίκρνς Βΐναι φαοίν, ωο%9 %αί τίνα %άν ίη φιΧοούφίας 

182 άναφ&ίγΪΛΟ&αι '^μαν^ιην μύλλον η ηαΟ^εΙηψ.^* «ί τοίνυν 
%ά μΪΨ φνοει ηινονντα ηάντας ομοίως %ί¥6ϊ, Ιηϊ ίΐ %οϊς 
Χβγομένοις άγα&οϊς ου ηάντ^ς ομοίως ΜίΡονμΜ&α, ονϋν 

5 ^σνι φνοΒΐ αγαδ-ορ. παΐ γαρ οντ€ ηάσαίς ταίς ηρο€%η€ί- 
μέναις οτάοεαι πίστεΰβιρ ϊνάέχ^ταί 9ίά %ην μάχην ^Λτε 
τΐ¥ΐ. 6 γαρ λέγων οτι τ^δε μίν ηιατεντέον ττ/ στάοΒΐ 
%η9Β 9ϊ ουδαμώς, Ιναντιου μένους τους ηαρά των άντι9ο- 
ξούντων λόγους αύτω ίχων, μέρος γίνεταί διαφωνίας, %αϊ 

10 τον ηρίνούντος αύτος δεηοεται δίά τούτο μετά των αϊΧων, 
αλλ* ούχ έτερους χρινεϊ. μήτε οΰν κριτηρίου ο^9θ£ ομο- 
λογουμένου μήτε αποδείξεως, δια την άνεπίηριτον %αϊ 
ηερί τούτων διαφωνιαν εΙς την έηοχην καταντηθεί, ηαϊ 
δια τούτο ουχ έ|βι διαβεβαιούο^αι τι έστι το φύαει άγα&όν. 

183 "'Έτι ηαηεϊνο λέγουοί τίνες οτι α^α^οι^ έστιν ήτοι το 
αίρεϊα&αι αυτό η εκείνο ο αίρούμε&α. το μ^ ούν αίρέί- 
9&αι ού% ίατιν αγαθόν κατά τον ίδιον λόγον' ου γαρ αν 
έσηεύδομεν τυχεϊν εκείνου δ αίρούμε&α, 'ϊνα μη Ικηέαω- 
μεν τού &ζΐ αυτό αίρεισ&αι, οίον ει άγα&όν ην τό άντι-- 

<») ποιεϊα&αι ηοτού, ουκ αν έσηεύδομεν ηοτού τυχεΙν* άηο- 
λαύααντες γαρ τούτου της άντιηοιήοεως αυτού άηαλλαττό- 
μ€&α• ηαΐ έηΐ τού πεινην ομοίως και έηΐ τού Ιράν καϊ 
των άλλων• ουκ αρα το αΙρεϊα&αι δι αυτό αίρετόν έστιν, 
εΐ μη γ6 καΐ όχληρόν ' και γαρ ο ηεινών σπεύδει μβτα-- 

75αχεΙν τροφής, οηως άηαλλαγη,της έκ τού πεινην όχλψ- 

184 αεως, καΐ ο έρών ομοίως και ο δίψων, αλλ* συδϊ τό αίρε- 
τόν έστι το άγα&όν. τούτο γάρ ήτοι έΐω&έν έστιν ημών 
η τιερί ίημάς. άλΧ ει μίν ίξω&εν ημών, ήτοι ηοιεΐ ηερΙ 
ημάς άστείαν κίνησιν καϊ άηοδεκτόν κατάστημα και άγα- 

30 στον ηά&ος, η ουδαμώς ημάς διατί&ησιν, καΐ εΐ μ^ ουη 
ίστιν ημίν άγαστόν, ουτβ άγα&όν ίσται ούτε έηάξεται ημάς 
ηρος τό αίρείσ&αι αυτό ούτε όλως αΙρετόν ^σται. εΐ ϋ 



3. Ιηά V. 8. τήίί Λ V; οθίβΗ τ»; ί*. 9. γίψίτα^ τής 9%αψ9ί- 
ψίαςί 29. ηαΙ ροβί ηίνη0*ψ οπι V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΎΠΩ2ΕΩΝ Γ. (Ρ '173 "174) 165 

[ίγ]γ!^^ταΙ τ$ ηίρϊ ημάς άηό τον ίτίτος προσηνές ηα%ά- 
ατημα %α} ασμ6¥§ατόν ψ^ά&ος, "'ονχΐ άί εαυτό αίρβτορ 
έ'σταί το έκτος, άλλα άιά την περϊ ημάς έη αντφ γινομέ-^ 
νηρ άίά&€αίρ' άστυ ου 9νναταί το &ί αντό αίρετόν ίχτος 185 
εΐ^αι. αλλ* ον9^ ηερϊ ημάς, ήτοι γαρ ηερ\ σώμα Λναι & 
λέχεται μόνον η ηερϊ ψυχην μόνην η ηερϊ αμφότερα. 
άλΧ εΐ μίν ηε^ οώμα μόνον, ίκφενξ^αί την γνάβίν ημών ' 
ψνχης γαρ αΐ γνώσεις είναι λέγονται, το Λ αωμα άλογον 
είναι φασιν όσον ίφ έαντω. εΐ 9ϊ «χσι μέχρι της ψνχης 
ίιατείνειν λέγοηο, τη της ψυχής άντιληψει ηαι τω ταύτης ίο 
άγαοτψ ηάϋ-Βΐ ίοηοίη αν αίρετόν είναι ' το γαρ ηρενόμε" 
'ναν ως αίρντοι^ τη διανοία κρίνεται κατά αυτούς ηαι ου» 
άλό/ω σώματι• λε/η^ται λε/ειν οτι ηερί ψνχην μόνην το 1Θ6 
άγα&όν έστιν. ηαί τούτο άί έξ ων οΐ ίογματιχοί λέγουσιν 
άίύνατόν ίστιν. η γαρ ψυχή τάχα μίν %α\ άνυηαρκτός ι» 
έστιν' εΐ Λ^ ηαΐ υπάρχει, όσον έφ οϊς λέγουσιν ου κατά-- 
λαμβάνεσαι, καθείς έηελογισάμην ίν τω ηερΙ ηρηηρίου 
λόγω* ηως 9* αν &αρροίη τις έν Ικείνω τι γίνεσ^αι λέγειν 
ο μη καταλαμβάνει; ϊνα 9ϊ κάί ταιτνα ηαραλιηωμεν, 7%ως 187 
άρα χαΐ λέγουσιν έν τη ψυχή το άγα&όν γίνεσ&αΐ', εΐ γούν^ 
ό 'Εηίκονρος έν η9ονη τίθεται το τέλος νοΙ φησί την 
ψνχην, έηεϊ καΐ ηάντα, έΐ ατόμων συνεστάναι, ηώς ίν 
ατόμων σωρώ 9υνατόν η9ονην γίγνεσ&αι καϊ συγκατά^ε-- 
σνν η ηρισιν του τό9ε μ\ν αΙρετόν είναι καΐ άγα&ον το9ε 
9^ φευκτόν καΐ κακόν, άμι/χα^οι^ ειπείν• ηάλιν οΐ στωικοί 188 
περί ψνχην άγα^ά φασιν είναι'τέχνας τινάς, τάς άρετάς' 
τέχνην Λ εΐναΙ φασι σύστημα έκ καταΧ^ι^βιο^ συγγεγυμνα- 
ομένων, "'τάς Λ καταλήψεις γίγνεσθαι; περϊ το ηγεμονι- 
κόν. πώς συν έν τφ ηγεμονιηώ., πνεύματι «ατ' αιίτοι/ς 
ύπάρχοντι, ίναπό&εσις γίνεται καταλήψεων καϊ ά&ροισμός 3ο 
τοσούτων ως γενέσ&αι τέχνην, ουχ οΙόν τε έννοησαι, της 
εηιγινομένης τυηείσεως άεΐ την προ αυτής άπαλειφονσης, 
έπεί χυτόν τέ έστι το πνεύμα καϊ έξ όλου κινείσ&αι λέγε- 

2. Ιβι/το V: οβίβή βνιο. 3. αΜ V. 9. ίαι/ιό ίί. 19. ηα^α- 
λίίπωμίΡ V. 23. Ψΐ^οψη V. 



166 (Κ"Ί76) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

189 %αί ««θ-' ίηάοτην νύηηοί». %ο γαρ %ψ Πλάτωνος άψ^ω^ 
ΧοηοΙηοίν λή'βιν ίηιδϋητίχήν ΒΪναι ίύναο&αι %ον άγα&αν, 
φημϊ Λ τψ Ηράαν της άμβρίοτον και μεριστης ουσίας 
%αϊ της ^ατβρον φναεως καΐ ταντου , η τους άρι&μούς, 

5 τέλ€09 Χ'ηρύϋς Ιοτιν. ο&εν ονί^ ηβρϊ ψνχην ΒΪναι Λΐη^α^ 

190 ται το αγαθόν, εΐ ί* ^Μ1/τβ το αΙρΒϊβ&αι αντο άγα&όν 
εστί, μψΒ έκτος νηόηΒ^ταί το άι αύτο αίρετόν, μψΒ η^ρϊ 
οΛμά ίατί μητβ ηερϊ φυχην, ως ίηβλογίσάμην , ονί' οίως 
Ιοτί τι φνοΒί άγα&ον. 

10 ^ίά 9ϊ τα ηροβίρημένα οι/Αέ ηακον τι ^ϋτ^ φύο$ί* 
τα γαρ έτέροις δοχονντα ΒΪναι ηα»ά, ταντμ Βτνροί ίίωκου- 
σιρ ως άγα&ά, οϊον άσέΧγΗαν άΛικΙαν φάαργυρίαν άχρω^ 
αίαν, τα Ιοιχότα. ο&βρ βΙ τα μ^ ψίοΒί ηάψτας ομοίως 
ηίφυκξ ηινΒΪΨ, τα δβ ΧΒγόμΒνα ΒΪψαί ηαηά ον ηάντας ομοίως 

19 ια$^ΒΪ, ονϋν έοτι φνοΒί ηανον. 

191 ΌμοΙως Λ ονί' αδιάφοροι ίστι «ι φύοΒΐ Λα τήί^ ηΒρϊ 
των άδίαφορον ίίαφωνίαν. οίον γοΰν οΐ μ^ στωίηοΐ των 
άάίαφορων φασί τα μϊν προηγμένα ΒΪναι τα Λ άηοηροηγ^ 
μίνα τα Λ οντε προηγμένα οΰτΒ οηοηροηγμένα , ηροηγ^ 

οομένα μϊν τα Ικανην άξίαν ίχοντα ως υγίΒίαν ηλοντον, 
άηοηροηγμένα Λ τα μ'ή '"ΐ%ανην ίχοντα άξίαν ως ηενίαν 
νόοον, μήτε Λ προηγμένα μήτε άηοπροηγμένα ως το 

192 ίητεΐναί η ονγηάμψαί ταν άάκτυλον- τίν^ς #έ ονΆν ψύν 
άΛιαφόρων φνοει ηροηγμένον η άηοηροηγμενον είναί Η- 

25 γοναιν • ξχαογον γαρ των αδιάφορων ηαρά τάς ίίαφόρονς 
ηΒρίοτάσεξς ότ^ μϊν ηροηγμένον φαίνεο&αι οτί Λ αηο- 
ηροηγμένον, εΙ γονν, ψαοίν ^ οΐ μϊν ηΧονοίοι έηιβον- 
λβι/οιντο νηό τυράννου οΐ Λ ηένητες είρηνευοιντο , πάς 

. αν Άοιτο εϊναι ηένης μάλλον η ηλονοιος, ως άποηροηγ- 

193 μένον γίνεο^αι τον ηλοϋτον. ωοτε ίηεϊ ^καοτον των λε- 
γομένων αδιάφορων οΐ μϊν άγα&όν εϊναί φαοίΡ οί ίέ «α•- 
%6ν, άπαντες δ* αν ομοίως άδιάφορον αύτο ίνομιζον εΙναί 
Βίγε άδιάφορον ί}ν φναει, ουδέν έοτι ψύσει άδιάφορον. 

2. ίηιδακτ^ηγ ΚΟ, 4. ι} οιη ν. 7. Ιηχ^%] ίκ ιον V. 8. μηίί? 
16. ου όιάψο^6ν V, τ*] τι/ Χ#. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΛΙΕΩΝ Γ. (Ρ'ηβ) 167 

Οντως ηαΐ «ι τις φύσ$έ αίρ^τη^^ ΛνοΛ λίγα %ην άν- 
ύ^ί^ν ύέά το τούβ λίορτας φυσικώς ορμάν έηΐ το άνύρί- 
ζ^Ο'&ϋ^ 9ϋη9ΐί^, ηαϊ ταύρους, βΙ τνχοι, ηαΐ άψ&ρωηους τίνάς 
χα} άΧ9%τρν6ψας, λεγομ^ν οτι οοον Μ τούτω καΐ η Λβίϋα 
τΛψ φύα9ί ίύρ^των ίστί^, έη^Ι ίλαφοι ηαΐ λα/ωοΐ καΙ άλλα & 
ηλΜίονα ζύα φυοίπως έη αντην ορμψ, ηαΙ οΐ πλείοτοί 
9^ των άτ&ρωηων ί^ίλοί &•Βωρον^ταΐ' οηανίως μ^ γάρ 
τις ναίρ ηα^ρΐάος ίαντον έηέδω%Βν ας θάνατον βλαη^ν- 
αάμενος 4} άλλως &€ρμό^ νι τνφω&είς ϋοξέ τ$ς ίιαηράττε" 
οό'αί , ο α ηλΒϊοτος ομιΧος των άν&ρωπων ηάντα τά ^^ 
το€αντα έΜπλίν^ί. ο&βν καΐ οΐ *Έ!ηιηονρ9αοί Ο€ΐκνύναί ψο- 194 
(Λίζβνοί φύοΒί α^ρ9την ύναι τηψ ηίορ^' τά γάρ ζωά 
φοίσιρ άμα τω γβνίυ^αί, ^άίάοτροφα οντά, ορμάν μ^ν 
ί'ΐύ την ηάονην έηηλίνβ0^ Λ άλγηίόνας. ηαϊ ηρος τούτους 195 
^έ ίοτι λέγειν οτι το ηοιητιηον ηαηοϋ ου» αν 4ΐη φύση ι& 
άγαΌ^όν. η ϋ γ6 ηδονή ηαηων έστϊ ηοιητιηη* ηάαΐ] γάρ 
ηίον^ ηαραηίηηγβν άλγηίων, η έοτι ηατ αυτούς φύθ€ΐ 
«α«όν* οίον γούν ηδεται 6 μέ&νσος ίμφορονμ^νος οϊνον 
'^'ηαίί Φ γαστρίμαργος τροφής, χαΐ ο λάγνος άφρούιοίοις 
αμέτροίς χρωμ^ος' άλλα ταύτα χαϊ πενίας %αΙ νόσων το 
ϊοτΐ ηοιητιηά, αη$ρ αλγεινά ίστι καί ηαηά, ως φασίν. ού% 
αρω φύοει άγα&όν ίοτίν η ηδονή, ηαραηληοίως δί ηαΐ 196 
το ηοαητίΗον άγα&'ύν ουχ ίστι φύσει καηον, ηδονάς δ^ 
αηοτ^λοναν άλγηδόνες' %αΙ γάρ Ιηιστημας άναλαμβάνο* 
μ^ν ηονουντες^ παΐ ηλούτου ΐίαΐ ίρωμενης ούτως έγχρατης 25 
γίνεται τις, ηαϊ ύγίειαν ηεριηοιούσιν αί άλγηδονες. ονη 
α^α ο ηονος φύαει ηαηον• ηαϊ γάρ εΐ φύσει άγα&ον μίν 
ην η ηδονή φαύλον δί 6 πόνος, πάντες αν ομοίως διέ- 
ηεεντο περί αύτων, ως έλέγομεν ' όρώμεν δ^ πολλούς των 
φιλοσόφων τον μίν πόνον ηαϊ την ηαρτεριαν αίρουμένους, ^^ 
της ηδονής δ\ ηαταφρονοϋντα'ς- ομοίως δ' αν περηρέ- 197 

2. ορμαψ Χ 6Χ οοηίβοΙυΓα, ΐ€ΗάηηΙ 8(6ρ1ιαηιΐ5, τοΧμ&ρ £.. 

3. <Τοχ« Ι*. 5. λατώς V. 9. τνφλω&ίΐς V. 16. «άσι^ ^ηο] οΓ. 

ΐν7αβιι6«οΙι. ίη ΡΙαί. ΡΙι&βιΙ. ρ. 123. 28. ή οιη V. 29. αι/ιώ? 
&η ανίάΐ 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



168 (Ρ"Ί77) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ηοιντο ηαΐ οΐ τον έψάρ^τον βίον φνσ€ί άγα&όν βΙρμ λι^ 
γοντες έκ τον τινάς %ώρ αοφών το^ μ9&* ηδονής αίρ€ϊα&αί 
βίον, ως 1% της παρ' αύτοίς ίηείνοίς ίίαφωνίας το ψύοα 
τι τοίον η τοΐον εΐναί άιατρεη6σ&αί. 

198 Ουκ ατοηον ά* αν ϊοως Βΐη ηρός τσύτοίς ηαϊ €ΐάηΜί^ 
τβρον έπίοτήοαι ίιά βραχέων ταΐς νηοληψ^υι ταϊς ηερί 
αίαχρων καΐ ουκ αΙσχρων ά&έυμων τ8 ηαΐ ου νοιοντων 
ηαϊ νόμων καΐ ί&ών χαι της €ΐς 'Θ'ίούς ΒνοΒβ^Ιας καϊ της 
π^ρΐ τους κατοιχομένους οσίότητος καϊ των ίοίκότων' ηαΐ 

ίογάρ ούτω ηβρί των ηρακτέων ^ μη ηολλην €ύρηαομ$ν 

199 άνωμαλίαν» οίον γούν ηαρ* ήμίν μίν αϊσχρόν, μάλλον Λέ 
καΐ ηαράνομον νβνόμιαται το της άρρ9νο μιξία^ς, ηαρά 
Γερμανοϊς 9έ, ως φασίν, ουκ αίσχρόν άλλ* ως έ'ν τί των 
σννη&ων. λέγεται ϋ κάϊ ηαρά ΘηβαΙοις το ηαλαιον ουκ 

15 αίοχρόν τοντο είναι ίόξαι^ καΐ τον Μηριόνην τον Κρήτα 
οντω κεκλήσ&αΐ φαοι 9ί έ'μφαοιν τσυ Κρητων ε&ους^ καϊ 
την Άχιλλέως ηρός Πάτροκλον ίιάηνρον φιλίαν εΙς τσύτο 

200 άνάγουοι τινές. κα\ τι ϋ'ανμαστόν, "'οηου γε καϊ οΐ από 
της κυνικής φιλοσοφίας καϊ οι περϊ τον Κιτιέα Ζήνωνα 

20 και Κ).εάν&ην και Χρύαιηηον άίιάφορον τούτο βϊναι φα- 
οίν; καϊ το άημοσία γυναικϊ μίγνυο&αι, καίτοι ηαρ* ήμΙν 
αίαχρόν εϊναι δοκούν, παρά τιαι των 'Ινάών ουκ αΙοχρόν 
είναι νομίζεται^ μίγνυνται γούν άδιαφόρως δημοσία, χα- 

201 &αηερ καϊ περϊ του φιλοσόφου Κράτητος άκηκόαμεν. αλλά 
25 καϊ το τάς γυναίκας έταιρεΐν παρ* ήμίν μίν αΙσχρόν Ιστι 

καϊ έηονείδιοτον, παρά Λ πολλοίς των ΑΙγυπτίων ευκλεες ' 
φασϊ γούν ότι αΐ πλείοτοις συνιούααι καϊ κόσμον εχουσι 
περιοφύριον , σνρ&ημα τον παρ* ανταϊς οεμνολογηματος. . 
30 παρ ίνίοις δε αυτών αΐ κόραι προ των γάμων την προίκα 
ίξ έταιρησεως σννάγουααι γαμούνται. καϊ τους στωικούς 
αί ορωμεν 0ούκ άτοπον είναι λέγοντας το εταίρα συνοικειν 

202 ή τό εξ εταίρας ^ρ;/ασ/α^ διαζήν. άλλα και το έστίχ&αι 

9. ^ατιιχουμ^ρους V, κατοιχονμίνους ΙΤΟ: ο(. $ 226. 13. Κα^μα- 

♦Όϊς ΡΛΐιηοΐυβ. ώς φαα(ν οηι «. 14. 0^ αάά V. 19, Χ»νη/« ρί 
ρ. 1θ9 27. Κιττιινς Λ. 23. ^οϋρ V, οϋν ίΤΟ, 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠαΙΕΩΝ Γ, (Ρ'"Π8) 169 

ηαρ "ημίν μ^ν αίοχρόν ηαΐ ατψο¥ €Ϊναί 9ο%βϊ, ηολλοί Λ 
^ίιγνη%^ω^ %αϊ Σαρμα%Λν ατίζουαί τα γεννώμενα. %ό τβ 20^ 
ίλλΌβ{α ίχείψ, τους αρρει^ας ηαρ" ημ%¥ μϊν αΙοχρον εστί, 
ηαρ* Μοις 91 %ων βαρβάρων, Λαηερ ίίάϊ Σύρος, ευγενείας 
ίατί ϋύν&ημα. τινίς ίέ ΙηηεινοντΒς το σνψ&ημα τής& 
ευγενείας, χαΐ τάς ρίνας των ηαί9ων τίτρωσηοντες ηρΙηους 
αη αυτών άργνρέους ή χρυσούς αηαρτώσ$ν, δ ηαρ* ημϊν 
ουη αν ηοιήσεά τις, ωσηερ ον#έ αν&οβαφη «αΐ ηοίηρη 204 
τις αρρην ένταϋ&α αν άμφίέσαηο ΙοΛ^α, καίτοι ηαρα 
ΙΙέροαίς ευπρεπεοτάτον τον ηαρ ^μϊν αίοχ/ροϋ τοντου ^^ 
9ο%ονντος είναι. %αΙ ηαρά ΛιονναΙω Λ τω της ΣιηεΧΙας 
%ν^ννψ τοιαύτί^ς έΰ&ητος Πλάτωνι ηαϊ ^Αριοτιηηφ τοίς 
φιλοσοψοίς ηροσενεχ^είσης ο μ^ν Πλάτων άηεηεμφατο, 
εΐηεαν 

ονχ αν δνναΐμην ^^Χνν ένδνναι στοΐψ ** 

&ρρψ ηπ/^νχως, 
ο α ^ ΑρΙστιηηος ηροοι^ηατο, φηοας 

καϊ γΑρ Ιν βα^χεύμασιν 
ονα η γ^ σώφρων ου διαφ^-αρησίταί'• 
ούτω ηαΐ των σοφών ω μίν ον% αίσχρον ω Λ αίσχρον^^ 
^96κει τούτο είναι, ά&εομον τε ίσχι ηαρ ?^ι> μψέρα η 205 
ϋελφην Ιάίαν γαμείν ' Περσαι 9ε, %α\ μάλιστα αυτών οΐ 
^φίαν άσκεΐν 9οκονντες, οΐ Μάγοι, γαμούσι τάς μητέρας, 
^ ΑΙγυητιοι τάς ά9ελφάς άγονται ηρος γάμον , ηαϊ ως 

ο ^ητης φηοιν, ^ ^* 

Ζευς "Ήρψ ηροσίιιηι χασιγνητψ αλοχόν τε, 
αλλά .} ο* Κηιεύς Ζήνων φησι μη άτοηον είναι το μο- 
ριον τη μ^^^^ς τώ εαυτού μορίω τρίφαι, ηα&άηερ ον9ί 
άλλο τι /οο5 τού σώματος αντης τί; χειρι τρϊψαι φανλον 

7. αη οπν §, ^υτ^ ^^υ. 8. αψ οιη Ι.. 11. ^^ ^άά V. 

16. •νη άν] '4ρ44. Βιιοοίι. 827 Ηβπη. 17. Ά^ίατ^ττηος] ▼• ^γί- 

ΙβηΙ»8θ1ι. λΛ ΡΙϋϊ^,^ 330 Ο. 18. ««Ι ϊ»θ] Εαπρίί. ΒεοοΙι. 317• 

23. ααηουψπς ο.^^ γ 24. *αΙ οί Αίγυπτίοι, ΙΌ. 20. Ζίυς\ 11. 

18 35β. 27. Ζ'ηί, ^ >νναβηΙαοΙι• λΑ ΡΙαίβΓοΙι. 239 Α. ΚτίβοΙι. ΤΙιβο- 
ΙΟβ. ΧβΙΐΓβη <Ι. 6γ. ^^^^ ρ 374. 28. τωψ Παντού μο^Ινν Ο : ηηΛβ 

Μβιι&ι^ηβ ^^ Ϊ^'^Κ' "7 33 τοϊς ίαυτον μορίο^ς. 



170 (Ρ"Ί79"Ί80) ΠΥΡΡΩΝΕΙΟΝ 

άψ βΐηοί Ίξς βΐ^αί. κνΛ 6 Χρύοίπηος ϋ ίρ %ρ ηολίΤίίαι 
ίογματίζβί %ον %6 ηατίρί» έη %η^ ^νγατρός ηαίίαηοιέίσ&αι 
%α\ την μψέρα ί% νου ηαιίός η(χϊ τον αίελφόν έ» τής 
άά^λφης• ΙΙΧάτΦτ άΐ ηαΐ Ηα&ολίηΦ9€ρον ηανάς ΒΪναί %άς 

206 γνναίηας ΟβΙψ άπεφην^το. το τβ αΙοχρϋνργΒΐν έηάρατον 
ον ηαρ ημϊν ό Ζήνων ονη άποίοΗίμάζΒΐ' χα) αΙΧον^ <)έ 
ύς άγα&φ τινί τουτψ χρήο&α$ τφ ΐίακφ ηνν&ανόμ€&Λ• 

207 άλλα ηαΐ %ό άν&ρωηβίων γεύβσ&αί οαρχών ηαρ ημίν "'μΛν 
ά&βσμον, ηαρ* ολοίς ά^ βαρβάρας Ι&νεοίν άάίάφορον έατίν. 

10 ηαΐ τι δεϊ %ονς βαρβάρους λέγειν, οπού %αϊ ο Τνδευς τον 
έγηίφαλον τον ηολεμίου λέγεταί φαγεϊν, ηαϊ οΐ άηό της 
ατοάς ονη ατοηον είναί φασι το οάρ%ας τινά ίο^Ιειν άλ- 

208 λων τε άν&ρύηων καϊ ^αι/νο<;^ τό τε άν&ρηηείφ μΛοίνειν 
αϊματι βωμόν &εον ηαρ* ημϊν μίν τοΙς ποΧλοΙς ά&εσμον, 

ί&Αάηωνες άί ίηϊ τον βωμού της 'ΟρϋΌΐσίας *^4ρτεμι9ος 
μαστίζονται ηίκρώς νη^ρ τον ηολλην αίματος ίηΐ τον 
βωμού της &εον γενέο&αί ^ναιν. άλλα %αΙ τω Κρονψ 
&νονσ$ν άν&ρωηον τίνες, ΐΜ&άηερ ηαϊ Σην&αι τ^ Άρτίτ- 
μιΛί τονς ξενονς* ημείς ϋ χραίνεσ&αι τα ίερά άοκούμεν 

209 άν&ρωηον φονω. τονς γε μην μοιχούς κολάζει ηαρ* ημΛν 
νομός, ηαρά 9ε τιοιν άδιάφορον έοτι ταϊς των έτερων γν^ 
ναιξ} μίγννα&αι ' καΐ φιλοοόφων 6έ τινές φασιψ -άΛιάφΟ' 

210 ρον είναι τό άλλοτρΙο: γνναιηϊ μίγννο&αι. τονς ηατέρας^^ 
νηό των ηαίδων έηιμελείας άζιονα&αι κελεύει ηαρ* '^^^ 

25 νομός • οΙ Σην&αι άί ύπ^ρ τα ίξί^ κοντά ^τη "'γενομ/^^^ 
αυτούς άηοαφάττονοιν. ηαΐ τΐ &ανμαστ6ν , εϊγε Α*^ 
Κρόνος τη άρηη τα αΐάοϊα έξέτεμε τού πατρός, ό ε Ζενς 
τον Κρόνον ηατεταρτάρωοεν , η Λ *Α&ηνά μ^ Ηρας 
%αϊ Ποσειδώνος τον πατέρα ίεσμενειν έηεχεΙρ^^'^Ι «*^ 

211 και τους έαντον ηαϊ9ας ό Κρόνος άναιρεϊν ^Ρ'"^^* »«* 
ο Σόλων *Αϋ'ηναιοις τον ηερι των άκριτων <*ί*^'^ ε&ετο, 
χα&* ον φονενειν έπάστω τον έαντον η^^ έηετρεψεν• 

1. Ιρ τή «ολ*τ£/^] 8ρϋθ Β&^υβίυιη (ΑηηαΙ. 8γ^*"?; ^ν^' ,^^^') 
§ 124. 4. καΐ ΛάΑ V. 8. ^^ύοαοΟ^ ΡΟ ^^ '^^' ^^«"^^Ι ^• 

>ν7((βιιΙ)αο1). αά ΡΙυΙαΓοΙι. 552 Λ 16. ϋκν^ας ' 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΒΩΝ Γ. (Ρ"Ί81) 171 

ψομοί^ ϋΐ 99 ^Ρημαίωψ ψομο&4τφίί 9ουςηα0ας υποχείριους 
ΗαΙ δούλους των ηα^ίρωψ ηδλβύουοίψ Λρα$, %αΙ %ης ουσίας 
τωψ τίαίάωψ μη ηυρίβυΒίΡ ^ους ηαίάας άλΙα %ους ηο%4ρίΛς, 
έώς &¥ ίΧεν&Βρίας οΐ ηαϊδβς ^χωσ$ ηα%ά %ους αργυρή^ $ 
ν^ους' ηαρ έτεροις ϋ ως τυραψνιηοψ τούτο έηβίβληταί. 
ψομος %έ ίατι %ους άνδροφοψους ηολίζ9θ&α$^ οΐ μονά- 212 
μάχαί 9ϊ φοννίοντΒς ηολΙά%ξς ηαϊ %»μης τυγχάψουοιν• 
άλλα «α) το τύητ^ιρ ίΧ^υ&ίρους οΙ ^όμοί η»Χύουϋ$¥* ο1 
α^λι/νο} <1λ τύψ^τορτες έλβυ&ίρονς αψόρας^ ηολΧάηίς ψκΛμ 
άψϋαροΰψτ$ς, τίμωψ %αΙ α%9φάψρ9ψ άξίσύψτ»ί. ^όμοβ τ9 213 
ηαρ' ημξψ ϋβλευ^ί μίοί ϋυ^οηίηΐρ Ήαοτον, θραι^Λν ϋ ηαΐ 
Γαηο^λω^ (Αίβύω^ Λ ί9ψος τούτο) "'ηολλαξς έκαστος 
ονψοίΜϊ^ τό τβ Χγιστ^ν^ιψ ηαρ ημΐ¥ μ^¥ ηαρανομοψ ηα\ 214 
α#ι«ον Ιστι, ηαρά ϋ ηολλοΐς των βαρβάρων ούη ατοηοψ. ^ 
φαοί δί οτί ηαΐ βυηλε^ς νοννο οΐ ΚΙλίηες ίνόμίζον βίναί, 
ως «αϊ τους Ιν X^]οτ9ιφ τελευνησαντας τιμής άξιους %1ναί 
ΛοηεΙν. %αϊ ο Νέστωρ Λ ηαρά τω ηοίητ^, μετά τό φάο^ 
φρονησασ&αί τους ηερί τοί' Ί\]λίμαχον, φησί ηρος αύτους 

^ μαψίδίως άΧαΧησ^^ «> 

οΐά τ€ Χψστηρίς; 
ηαΐτοί εΐ άτοηον ηψ το Ιγ/στευειν, ουκ αν ούτως αυτούς 
φιΧοφρονησά μένος δίά το ύηοητεύ^ιν μη άρα τοίουτοι νι« 
νες είεν. αλλά ηαϊ ηΧίητείν Ιμ^9^^ ηαρ' ημίν' μίν άδιηον 21& 
ηαΐ ηαρανομον ίστιν * οΐ δί ηαϊ κλεητίστατον είναί &ε6ν 2$ 
λέοντες τον ^Ερμήν ουκ αδίκον τούτο νομίζεΟ'Θ'αί ηοίούο$ν • 
ηώς γαρ αν &$6ς εϊη ηαηός; φασϊ δέ τίνες οτί καΙ οΐ 
Αάηωνες τους ηλ^τας ίκόΧαζον ου δίά τό κεκλοφίναί άλλα 
δίά τό ηεφωράσ&αί* άλλα καΐ ο δβιλός και 6 ^ίψασηίς 216 ^ 
άνηρ κολάζεταί ηαρά ηολΧοίς νομω ' διό καΙ η την άσηΐ- 3» 
δα τω ηαίδί ίηΐ ηόλεμον έξίόντί δίδουσα Αάκοίνα "'σι;" 

Ι. οΖ αά4 V. 7. τέ] ό^ ίΌ. μονομάχοι V, ιιΐ 1 156: οβΙβΗ 

μ^ψομπχοί. 20. ι^] 0<Ι. 3 72. 2β. ηΧ^ιραντας ¥0, 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



172 (Ρ "182) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

Βψη, "τέΗΨΟι^, η τανταν η ίηϊ ταύταν** * Αρχίλοχος ϋ, 
ωαηερ οβμψνρομβνος ημϊ9^ ίπΐ τψ την άσηίάα ριψας φν^ 
γβϊν, έν νοϊς ηοιημαοί πβρί έαντου φησϊν 

ααπίδι μίν Σαΐων τις άγάΧΧίται^ ην ηαρά β^άμρφ 
& ίντος άμώμητον ΜοΙλΧίηον ονχ ΙθΆων, 

αντος ί* Ιξίφνγον &ανάτον τίλος. 

217 '' αϊ ^έ *Αμαζόψ6ς χαΐ ίγωλΒνον τα άρρενα τών ηαρ' αν- 
ταϊς γεννωμένων νηίρ του μηίΐν άνίρηϊον αυτά ηοιησαί 
δύνοτσάαί, ηβρί ηόλεμον δ^ ίσχον ανταΐ, τον ίναντίον 

Μ) ηαρ* ημϊν ηαλώς εχειν ν$νομίομένου,. ηαι η μητηρ <ΪΑ τβίν 
^εών προσίεταί τους &ηλνίρίαε, ονη αν οντω ηριναοα η 

218 ^Βος, ΒΪγε φι/σει φαύ}Λν ην το μη άνάρείον είναι, ούτω 
ηαι τα περϊ των δίκαΐων καϊ αόίηων ηαΐ τον κατά την 
άνάρίαν ηαΐον ηολλην άνωμαλίαν Ιχει. 

15 Καϊ τα ηερί ευσέβειας άί παΐ ^εων ηβηληρωταί ηολ- 
λής διαφωνίας. &εονς γαρ οΐ μ^ ηολλοι φασιν είναι τι^ 
ν^ α ονη εϊναι, ωσηερ οΐ ηερί /Ιιαγοραν τον Μηλιον καΙ 
Θεοδωρον %αϊ Κρριιαν τον \/ί&ηναΙον» χαϊ των είναι 
&εούς άηοφηναμενων οΐ μίν τους πατρίους νομίζουσι 

20 &εονς, οΐ ύί τους Ιν ταϊς δογματικαϊς αίρέαεοιν αναπλασ-- 
σομένους^ ως * Αριστοτέλης μΙν άοωματον είπεν είναι τον 
&εόν %αϊ πέρας τοϋ ουρανούς οτωιηοι 9^ πνεύμα διηχον 
ηαΐ δια των είδεχ&ών , Επίκουρος δϊ άν&ρωπόμορφον, 

219 Ξενοφάνης δί σφαΐραν άπαϋ-η. κα\ οΐ μΙν προνοείν των 
^6χα^' ημάς^ οΐ δί μη προνοείν* το γαρ μακάριον ηαϊ 

άφ&αρτον ο *Επίκονρός φηοι μήτε αντό πράγματα (χειν 
μήτε έτέροις παρέγ^ιν. ο&εν %αι των ηατά τον βίον οι 
μίν ε'να φασΙν είναι &ε6ν, οί δί πολλούς ηαΐ διαφόρους 
ταίς μορφαϊς, ως %αϊ εΙς %άς των ΑΙγυπτίων υπολήψεις 



1. ταύτνιψ — χαύττιψ Ρθ, οί. τας 2ηάρταςΛάΐί. ΚΙίθΙ. $21. ρΓΟ ϋΗθΓο 
ταύταρ ρπιβ3(ϋ6Γί( ταύτας νβΐ ταύτι^. * Αρχίλοχος] (τ, 51 Γ<ί6ΐ>6ΐ. 

4. άσπίί$ V οοητβοΐαβ, ασπίδα ίΌ, 5. ίντος ΒΓυηοΙίαβ 6( (Αηαοη 

ρ. 128) ΒθΓ^Ιάυβ: Ιηος Ια. κάΐΐίηιψ βν. 6. αντος] ν. ^γηβηΐϊ&οΐι. 
Λά ΡΐοϋΐΓθ!ι. 239 Β. 7. π<^ί αντας Ι.. 9. ίσχόλαζονί αη ίίχορψ 

αύται ϋ6π. ^ 12. ι6] αύτο β. μηδ^ν Ο, 21. το** &ί6ψ ιϊψαι ΤΟ. 

22. η^ρας τον ουρανού] οί. ΚηβοΙι. ρ. 309. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



Οοό§ΐ€ 



, ΎΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩΝ Γ. (Κ'"ΐ83'Ί84) 173 , 

"'ίηηίη'ίΗΨ, ην^οηροαωηονς ηαί Ιεραηομόρφονς παΐ βόας 
χαΐ ηροηοίβίλονς χα} τι γαρ ούχΙ νομιζοντων τονς ϋ-^ους• 
ο&ίψ χαΐ να ηβρί &νθίύν ηαϊ της η^ρΐ τονς ^€ονς •8•ρη- 220 
ΟΜΒίας όλως ηοΧλην οψωμαλιαν ίχ9ΐ * α γαρ ί¥ τισιν ί^ροίς 
ύοία, ταύτα έν ίτέροις ανοσία, ηαίτοί εΙ φνσνι το οοίΜ^ & 
ηαΐ το άνόοιον ην , ον% άν τούτο ίνομίοϋ"η. οίον γούν 
Σαραηίίί χο}ρον ουη αν ^α^ίέ τξς, *Ηραηλ8ί ^έ Μαι 
'^ίσηλήηίώ &νουαίν. ηροβατον "Ισίίί ^ν^ίν α&εσμον, τ^ 
μητρί μέντοί Χεγομένη των &9ύν ηαΐ &€βίς άλλοις ηαλ" 
λί€ρ6Ηαί• τω Κρόνψ ^νονοιν ην'^'ρωηον, ο τοίς ηΧ^Ιστοις 221 
άσεβες είναι νομίζεται, αιΑοι/ροΐ' έν ^^ΆεξανίρεΙψ τω ^»Ω,ρω 
^νοναι, %άί θετιίι σίλφην * ο' ηαρ* ημίν ού% αν ηοιηαεη 
νις, Ιηηον τω Ποοειίωνι ηαλλίερονοίν ' *Αη6λλωνι ϋ, 
έξαιρετως τω ^ίίνμαίω, το ζώον άηεχ&ίς. αίγας Άρτί- 
μί9% &νείν εναεβες, αλλ* ονπ Άα%λψΐίω. κα} άλλα 91 222 
τούτοις όμοια ηαμηλη&η λέγειν ίχων ίω, της ανντομίας 
\ηαρα'\οτοχαζ6μΒνος. εΐ μίντοι τι ην οοιον φνοει &νμα 
ι$αΙ άνόαιον, ηαρά ηασιν αν ομοίως ένομίζετο. 

Παραηληβια ϋ τούτοις Ιστιν ενρείν ηαϊ τα έν ψη 
%Φΐτά την Χαιταν των άν&ρωηων &ρησΗεΙα περί τονς '&εούς. ίο 
'Ιονάαΐος μίν γαρ η Ιερεύς ^ίίγνπτιος 'θ'άττον αν άηο&α- 223 
νοι η χοίρειον φάγοι, Αίβνς 9^ ηροβατείον γενσαα&αι 
Μρίως των ά&εαμοτάτων είναι 9οηεϊ, Σύρων Λε τίνες 7κβρ<- 
στερας, άλλοι ^ί Ιερειών. Ιχΰύς τε έν τιοί μίν Ιεροϊς 
^έμις ίο^Ιειν, έν άλλοις ύ^ άσεβες. ΑΙγνητιων ύΐ των ^β 
σοφών είναι νενομισμενων οΐ μϊν ηεφαλην ζωον φάγείν 
άνίερον είναι νομίζοναιν, ρΐ ίί ωμοηλάτην , οι ϋ ηο9α, 
οι α "'άλλο τι. κρομμνον άί ούτι αν τις ηροοενεγηαιτο 224 
των Ηα&ιερον μένων τω %ατά Πηλούσιον Καοίω ΛΙ, όίσηερ 
ούύί ιερεύς της πατά Αφνην * Αφροδίτης σίΛοροδον γεύσαιτο 3α 
αν. άηεχανται Λ ίν οίς μ^ν ίεροις μιν^ης, ίν οίς δί 

11. 'ηρω ΟβΥ: 00» Ρϋ&ποίαβ» 12. αίλφ§οψ η68ΓΪο φΐίβ «ριιΑ Ρα- 
Κ>ηοίαιη. 16. «] ίν ώ νχ, 17. ηαράπαν στοχαζ6μ$9ος^ 22. λίβυΖ^ 
ηΐά ίαΙΙοΓ, V. 25. «β χΛν V. 26. ^ομ§ζομ4νωρ ΕΟ, 28. η^άμυορ V, 
^ 31. οίς &η(β μ^ οιη Ζ*. 



174 (Ρ"Ί85) ηΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ή&νϋσμαν, έψ οΐβ Λ^ αβλίνον, ίνΜΐ <Μ &ά%%οΐβ &9 νας 
ΐΜψαΧάς φαγΒΐν φαα\ των ηατίρων η κυάμονς. άΐλά 

2% ηαρ* έ^έροίς ταύτα άάίαφορα^ Ηυν€ΐ»ν Ψ8 γ€νααϋάα$ Λο^ 
ηίΐυμΰψ ι^μϋί άψΐ^ρον ΜΪναι , θραηωρ Ά ίψΜοι ηνψοφαγορ 
& ίστϋρσυρταί. Ισως ί^ ηαΐ ηαρ ''£λλΐ7^ι τοϋτο η¥ αννη&^ς * 
δΐΌΗΒρ ηαϊ /ΙίοηΧης άηό τάν^ %ατά τους * ΑοηΧηηίάδας ο^ 
μήμΒΨος τ§σΙ ψύν ηασχορτω^ ύΗνΙάί$$έα άΙάοο&ίΛί Ν«λβώ< 
ηρία. τιρ^β ί^ ηαΐ άν&ρήηων ϋάρηας, ύβ ίφην, άάίαφό-- 
ρως έα&Ιίή/σίν, οηβρ άνΐ^ρον ηάρ* 'ημϊΡ Λναί ψ^νόμισταί• 

^^ ΗαΙτϋί ΒΪ]^6 ήν φνσβί τα τι}ς άρηοηβιας παΐ τύν ά&έαμηψ, 
ηαρά ηάσιν &9 ομοίως ίνομίζ^το. 

ΠαραηΧ'ηοία 9^ έ'ση λέγειν %αΙ η^ρΐ ψης Ης τούς «α- 

%θί']ΐΐρμέ¥ονς οσωτητος* οΐ μϊψ γαρ ολοηληρως 9$$ρίστ€ί^ 

Χαψ9€ς %ονς άηο&αροψτας γζ ΗοΧχηνιουαίν ^ άο$βΙς $ΙηΗ 

ι^νομΙζο¥τ%ς ηλίψ ίΒΐηνυΒίν αυτούς* ΑΙγυητΗ>ί 91 τα ίψτ^ρα 

ίξδλόντΒς ταριχενονΟέΡ αυτούς ηρί) οι/ν έαυτοίς ύηίρ γής 

227 ίχουοίΫ. ΑΙ&ίόηωρ άί οΐ Ιχΰνοφάγοί $1ς τάς ΧΙμΛ^ας <μ- 
βάΧΧουαΐ9 αυτούς, ύηο τωρ Ιχ&ύωψ βρω&ησομίρους* 
*1)ίκα^οΙ Λ ίίυύΐψ οπ/τόΐ/ς ί^1&ύρτα$ β^ράρ, Ίψ^ύρ ϋ 

^ενίοι γυψίρ. ΤρωγΧύάύτας 9ί φαοιψ ίηί τιψα γΒωΧοφορ 
αγΗ¥ τον άηο^ανορτα, βΚτο» ^€σμ««;οονν«^ αυτού τηρ ϋβ- 
φαΧηρ ηρός τους ηόάας ΧΙ^οις βάλΧ^^ν μ^τά γέΧωτος, Λ&* 
δταΡ ΊΐυίύωΟΦΡ αύτορ τοίς βαΧλομίψοίς άηαλΧάσοΒΟ&αί• 

228 Τ^Ρ^ς α βάρβαροι τοι)ς μ^ν ύη^ρ έξηηορτα ίτη γεγορ^τας 
25 'θ'ύοαρτΒς ία&ΐουοίρ, τους Λ έν ΡΒΟτψι άηο&αρόρτας γ^ 

ηρύητουΟίΡ• ίριοι^ 9^ ηαίουοι τοι/^ ΤΒΤΒλΒυτ'ηηοτας * Λρ 
οΐ μϊρ άραΧαβόρτΒς αύτωρ τα οοτία Η^ΜουύίΡ, '"οί 9^ 
άφρορτιοτης ηαταΧΒΐηουοίΡ Ιρριμμίνα* Πέροας ϋ φαοΒΡ 
άρασκοΧοηίζΒίΡ νοι;; αηο&αρορτας παΐ ριτρψ ταρίχΒύΒ$ρ, 
30 βΙ&' οίττω ΤΒΧαμύοί ουρΒίΧΒϊρ. αΧΧοί 9^ οοορ ηέν&ος ίηϊ 
|229 τοΙς ΤΒΧΒυτηααοιν ύηομέΡουοίΡ ορώμΒΡ. %αΙ τορ &άρατ•ρ 
9^ αύτορ οΐ μίν 9β$ρ6ρ και φΒυκτόρ ΒΪράι ρομίζουσιρ , οΐ 
9^ ου τοίοϋτορ. 6 γοΰρ Εύριη19ης φησίρ 

3. η] ^ Μ. 5. ηα^ "ΕΙΧηο^] οί. Μβίη^Ι^ Οοιη. 6τ. 4 ρ. 484. 
12. Ηβηοίχουμέ^νς V. 20. γυψζο^ς Γ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΙΒΟΝ Γ. (Ρ'Ίίβ) 175 

τίς δ* οίδιν ά τ6 ζψ μίν Ιση παχ&ιϋ^^ψ^ 
τό κατ&ανΗν α ζην κάτω νομ(ζιται\ 
%α\ ο *ΕηίΜονρος άέ φηαί¥ "6 'θ•άνα%ος ονΟτ ηρίς ημάς * 
το /αρ Ααλι/^έν άναίο&'ητ^ϊ , το 9ϊ άψαίΟ&ψίούψ ονϋψ 
ηρός ιημαςΓ φαοϊ 9ϊ ηαί ως βϊη9ρ αν^βο^ι^ηαμει^ ίη ψν-- & 
χης %αΙ οωμα^οββ ό ά^ ^άνα%ος ί§άλνύΙς έατι ψυχής «αϊ 
οωμανος, ο%9 μίν ημ€ϊς ίσμέν, ονη ίύ^ιν ο 9'άναΛος (οι/ 
γά^ ό$αλνόμ9&α), ον9 άί ό ^ά^α^ος ία%$Ρ, ονη ί9μ^¥ 
ημ€ΐς* τω γαρ μψίέτι την οναταοίψ %Ϊ¥αί της ψνχής ηαΐ 
τον αωμ^ίτος ού^Ι ήμ^ίΐς Ιομέψ. ο ά^ ^ΗράΛλ^ιτός φηοίψ ^^ 
οτί ηαΐ το ζηψ ηαΐ τό άηο&αν^ν ηαί ίν τά ζην ημάς Ιύ^Ι 
χαΐ ίν τώ τβ^νάναι' οτΒ μίν "'ψάρ ημείς ζωμ^ν, τάςψυ- 
χας ημών τ^&νάνϋίί %αΙ ίν ημϊν τΒ&άφ&αί, ο^« ίί 9/^^ 
ά^ο&νησχομ^νβ τας ψυχάς άναβίονν ηαΐ ζην. ίν§θί Λ μ1 
βέΧτιον ΜΪναι τό άηο^αν^ΐν του ζην ημάς νηοΙαμβάν<^^ ίδ 
ϋ9ψ. ό γονν Μυριηί&ης φηοΐν 

ίχρίίν γαρ ημ&ς αύΧΧογον ηΟίΟ^μίνονζ 

τΑν φύντα &ρην$ΐν^ άζ %σ ϊρχηαι ΧΜχά, 

τ^ δ* αν θανόντα χα! ηαηών ηίηανμένον 

χαίροντας ^φημοϋντας Ικτίίμπαν δόμων• 30 

αηο άί της αυτής νηοΧήφβως ηαΐ *ίαϋτα βΐρηταί* 231 

αρχήν μίν μή φνναι Ιηίχ9ονΙύίσιν Βρίοχον, 
μηδ* Ιαιδ^ ανγάς οξίος ήέΧίου^ 
φνντα δ^ δηως ώχίοτα ηύΧας ^ίδα0 ηίρησαί 
καΐ κιΧαρ-αι ηοΧΧψ γάΐαν Ιφ^σσάμίνον, 35 

ηαΐ τά πβρί Κλίοβίν δί %αϊ Βίτωνα ϊομ^ψ, Λ φηο$ν ό 
Ήρόάοτος ίν τω ηερϊ της ^ΑργΒίας ΐΒρεΙας λογφ. Ιοτο-^ 232 
ρουνται 9^ %οϊ θροίπων ίνιοι ηΒριηα&βο&έντίς τον γβννη^ 
^4ντω &ρην9ϊν. ονδί ο &άνατος οΰν των φύοΗ δείνύν 
Βΐνα$ νομίζοιτο άν^ ωαηερ ονδ^ τό^ ζην των φυσπ ηαΧων. ^ 



1. %ίς ^] ΕαΗρ. ΡοΙ^ίίΙ ίτ. 7 ρ. 311 ΜβίίΙι. 10. ίομέρ οιη V. 

'ϋρΛΜίΛί^ς] {ψ. 6Θ 9οΙι1βίβπ黀ΐΐ6Γ. ρ. 494. οί« ¥Γ3τ((6ηΙ)&οΙι* «ά ΡΚα* 
<«Γ€ΐι. 106 β. 17*. ίχρην] Εαπρ. Οτ6Βρ)ιοηϋ8 ίτ. 13 ρ. 126 Μ&ί(1ι. 
γαρ οιη V. 21. άρψΜ] ΤΚβοβηίΗί 425. 23« μη δ^ Ιδύ^ν V. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



176 (Ρ '187) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ονάί %ων προβίρημένων %ί ίστι φναα τοϊον η τοΓον, νο- 
μ$6%ά 91 ηάντα %αΙ προς %ί, 

233 Τον αντόί^ Λ^ %ρ6ηον της ίπιχειρηο^ως μετάφεραν 
ίατι %αΙ Ιφ Μκαατον τών άλλων, α μη έί$&$μ€<9α ννν 9ιά 

5 7^^ συντομίαν τον λόγον• $1 <^ί ηαΐ ηερί τίνων μη Ιχο- 
μεν βΙπΒΐν "'αντο&εν άνωμαλίαν, λειίίτέίη^ οτι ίν τιοιν 
ί&νεαιν άγνοονμένοις ημϊν ενδέχεται ηαϊ περί αυτών είναι 

234 δίαφωνίαν. ως οΰν εΐ μη ίγιγνωοχομεν, εΐ τύχοι, το περί 
τον τάς άδελφάς γαμεϊν των ΑΙγνπτίων ε&ος, ον» αν 

ϊοόρ&ώς δίεβεβαίονμε&α ομολογονμενΌν παρά ηααιν είναι 
το μη δεϊν άδελφάς γαμεϊν, όντως ονάί περϊ των πράγμα-^ 
των Ιηείνων ίν οίς ονχ νποπίπτονσιν ημϊν άνωμαλίαι δια- 
βεβαιονα&αι προαηκει μι^ είναι ύιαφωνίαν ίν αντοίς, ένδε^ 
χομένον, ηα&άηερ ίφην, τον παρά τιοιν έ'&νεσι των ήμΙν 

^ μη γινωοηομένων την περϊ αντών είναι 9ιαφωνιαν> 

235 Ό τοίννν οηεπτικός την τοααύτην άνωμαλιαν των 
πραγμάτων ορών επέχει μ\ν περϊ τον φνοει τι άγα&όν η. 
ηαπόν ή όλως πρακτέον η μη πραητέον είναι, »αν τούτω 
της δογματικής άφιστάμενος προπετείας, Ιπεται δ^ άδο^ 

^ζάοτως τί} βιωτιη*^ τηρηαει, ηαϊ δια τούτο ίν μ\ν τοΙς δο- 
ίαοτοίς άπα&ης μένει ^ έν δ^ τοίς ηατηναγηααμένοις με^ 

236 τριοπα^εϊ^ ως μίν γαρ αν&ρωπος αίσ&ψ^τικός πάαχει, μη 
προοδοίάζο>ν δί οτι τούτο ο πάσχει κακόν έατι φύσει, με- 
τριοπα&ει. το γαρ προσδοξαζειν τι τοιούτο χε^όν έστι 

2&καϊ αυτού τού πάσχειν, ως ενίοτε τονς μ^ν τεμνομένονς 
η άλλο τι τοιούτο πάσχοντας φέρειν, τονς δί παρεστωτας 
δια την περί τού γινομένον δόξαν ως φαύλου λειποίψνχείν• 

237 ο μέντοι γε νπο&έμενος το φνσ€ΐ τι άγα&όν η ηακον ^η 
όλως πρακτέον η μη πρακτέον είναι ταράσσεται Ηοικίλ/ως. 

30 χα) γάρ παρόντων αντω τούτων α νομίζει φναει κακά 
είναι ποινηλατεΐσ&αι δοκεϊ, καϊ των φαινομένων άγα&ών 
αντω γινόμενος εγκρατής υπό τε τού τύφον καΐ τού περί 
την άποβολην αντών φόβον, καϊ ενλαβονμετος μη πάλιν 

18. η μη ηραητέορ οιη V. 26. τοιούτον V. 28. νό] τ^ Ι<. 



ΥΠΟΤΥΠΩΣΕΩΝ Γ. (Ρ"Ί88) 177 

έ^ τοις φυαα ηαηοϊς νομίζομένοις ηαρ* αντω γένιμαί, 
ταραχαίς ονχί ταίς τνχούααίζ πίριηίπτΒΐ' τους γαρ άνα^^ 238 
ηόβλητα ίΐναί τα αγαΌ'ά Χέγονταζ Ιφέξομεν έκ της αηο- 
ρίας της κατά τηψ ίιαφωνίαν. οϋ'ΒΨ ίηιλογίζόμε&α οτι «Ι 
το Λαηον ηοη^τιηοι^ ηαηόν ίοτί ηαΐ φ^νχτόν, η Λ η^ηοί^'η-' * 
Οίς τον τάδε μίν $ΐρα'{ ^"φύσβί άγα&ά ταΛ 91 χαηά τάρα- 
χάς ποξ€ϊ, %α%ον ίστι ηαΐ φβνητόν το νηοτί&εσ&αί ηαΐ 
7¥€ηοί&€ναί φανΧοψ τι η αγα&όν ως ηρος την φύαιν ^Ιναι. 
Ταντα μΐ¥ ονν ίηϊ τον ηαρόντος άρηβϊ λβλέχ&α$ ηΒρΙ 
άχα&ών ηαϊ %α%ίίν χαΐ αδιάφορων " ίηΧον 9ϊ ^κ τάν 239 
προΒίρημίνων οτί ονδ^ '^^χνη τις αν Βΐη ηηρϊ τον βίον. €Ϊ 
γάρ ίοτι τααντη τέγνη, πβρϊ την ΰ^ωρίαν των τβ άγ«ϋ•ων 
χαί των ηαηων %αϊ των αδίαφόρων ίχα' διό τούτων άνν- 
ηάρητων όντων άννηαρητός έατι χάϊ η ηερί τον βίον 
τέχνη, ηαϊ άλλως, ίηβΐ μη ομοφώνως μιαν άπολβίπονσί ΐ5 
πάντες οΐ δογματιποϊ τέχνην περϊ τον βΙον, αλλ* άλλοι 
άλλην νηοτί&ενταί, νποηίητοναι ττ} διαφωνία καϊ τω άηο 
τ^ς διαφωνίας λόγω, ον ηρωτηοα έν τοις ηερϊ τάγά&ον λί- 
λϋγμένοις ημίν. «ί μέντοι %αΙ μίαν ύναι ηάντ^ς λίγοαν 240 
κα&* νηό&ΒΟίν την τταρί τον βΙον τίχνην, οίον την άοίδΐτ- » 
μον φρόνησιν, ήτις όνειροηολεΤται μίν ηαρά στωιαοίς, 
μάλλον δί ηληχχικωτίρα των άλλων εϊναι δοχεΐ, καϊ όντως 
ονδ^ν ήττον άτοπίαι ηαραηολονϋ'ηϋοναιν. ϊπει γάρ φρο^ 
νησίς ϊότιν άρ$τη, την δΐ άρετην μόνος βϊχεν 6 οοφος, οΐ 
στωιηοΐ μη οντες οοφοϊ ονχ ^ονσι την ηερί τον βίον 35 
τίχνην. όλως τε, ίηεΐ μη δύναται ηατ αυτούς ύηοοτηναι 241 
τέχνη, ονδΐ περϊ τον βίον ίσται τέχνη τις όσον ίφ* οϊς 
λέγονσιν• όΙόν γονν τέχνην είναι φαοι ονατημα έπ ηατα- 
λήψεων, πατάληφιν ίέ χαταληητικη φαντασία σνγηατά&ε" 
σιν. ανεύρετος δέ ίστιν η καταληητιΗη φαντασία ' οντε^ 
γάρ ηασα ςρα^τασ/α ηαταληητιχη εστίν, οντε ποία τις έστιν 
άηο των φαντασιών η χαταληητιχη ' φαντασία έηιγνωσ&ή- 
ναι δύναται, έηεϊ μήτε πάση φαντασία δννάμεϋ'α ηρίνειν 

16. τοψ οιη V. 18. β/«Λ)ν ί/ 26. τί] <ίί ^α. 28. Ι^^βα- 



178 (Κ "189) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

απλύς τις μέν ίατι καταΧηητιηη τ!ς ί* ον τοιαύτη, χιά- 
ζοντας τΒ ηαταληητίκής φαντύσΙας εΙς την Ιπίχνωοίν του 
ηοία τΙς έατιν η 'καταλιιηιτιηή φαντααία «/ς αηΛίρον έηβαλ" 
λομ€&α, 9ΐς έηίγνωοιν της λαμβανομένης ως ηαταληπτί- 
Α «1^^ φαντασίας "'ηαταληητιηην φαντασίαν αλλην οΙτούμΒ- 

242 νοί. ταντά τοί ηαϊ οΐ ατωικοί έν τ^ της ηαταληητίηης 
φανταοίας έννοιας άηοάόοβί ονχ ύγιώς φίρονταί' «ανά- 
ληητίΗην μίν γαρ φανταοιαν Χέγοντες την αηό νηορχον- 
τος γίνομένην, νηάρχον ϋ είναι λέγοντες ο οΙόν τε ηινείν 

10 ηαταΧηητίχην φαντασίαν, εΙς τον άιαλληλον ίμηίητουσι 
της αηορίας τρόπον• ει τοίννν, ϊνα μίν περί τον βιον 
ζ τις ϋχνη, 9εϊ ηροτερον είναι τεχνην, ϊνα 9ϊ νηοοτ^ 
"εεχνη, κατάληψιν ηρονφεστάναι, ίνα δί νποστ^ τιατάλη^Ιίΐς, 
ιιαταληητιηη φαντασία σνγηατά&εσιν πατειληφ^αι, άνευρε- 

η τος ίε ίοτιν η παταληητιηη φαντασία, ανεύρετος έστιν η 
ηερί τον βίον 'εεχνη^ 

243 "Ετι κακεϊνο Χεγ^ται. πάσα 'τεχνη έκ των Ιϋε^ νη αυ- 
τής άηοΜομενων έργων χαταλαμβάνεσ&αι άοηεϊ, ούϋν 
α ίστιν ιύιον ίργον της ηερΙ τον βίον τίχνης* ο γαρ αν 

^(ργον είναι ταύτης λίγψ^ τις, τούτο ηοινόν ευρίσκεται χαΐ 
των ιάιωτων, οίον το τιμάν γονεϊς, το ηαρα&ηιιας άηοίι- 
ϋναι^ ταΧλα ηάντα. ούη αρα £στι τις ηερΙ τον βιον 
τίχνη. ούτε γαρ ίκ του άηο φρονίμης ίια&εσεως φαίτε- 
σ&ϋΐι Χεγόμενόν τι ύηό του φρονίμου η ηοιούμενον, ως 

35 ςραοί τινες^ έηιγνωαόμε&α 'ότι της φρονησεως ίργον έατίν• 

244 αύτη γαρ η φρονίμη ίιά&εσις άηοίΐάΧηητός ίατι, μήτε 
ίξ αύτης άηΧως ηαϊ αύτό&εν φαινόμενη μήτε ίκ των ίργων 
αύτης* κοινά γαρ Ισ%ι ταύτα παΐ των Ιδιω%ων. %ο τε 
Χεγειν οτι τφ ίιομαΧισμφ των ηράξεων ηαταΧαμβάνομεν 

30 τον ίχοντα την περί τον βίον τεχνην, ύπερφ^εγγομενων 
,έστί την άν&ρωπων φύσιν ηαι ευχόμενων μαΧΧον η τα- 
Χηϋτη λεγόντων 

2. ίϊ Μ.^ 9. ^ίνομ^ψηρ ΨΟ. 19. ίαψ Ια. 22. τα οΙΧλ V. 

24. λΜγομβνόν δΙβρΙι&ηπΒ, ^ρόμ§ν6ψ ί, αί. ρ. 185 18. τ« V. 25. 

(/ΗοάΛαη Β(6ρ1ι&ηιΐ8 ί. β. ό τ». 28. των οιη V. 31. τηψ] τύ¥ Χ*. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋαο^Ι^ 



ΥΠΟΤΥΠΩ2ΒΩΝ Γ. (Ρ"Ί9α) 179 

%ο§9ς γΑρ νόος ίστϊρ ίηιχ^ο^ΐΛΨ άι^ρ^^^>»^ 
οΖον Ιτί ημαρ Αγγλοι ηατί^ρ άιιδρων τβ ^ηοψ τ«. 

9^βνΛί ή ηΒρί τον βίορ ν^^ν ^^^9 «ψογράφ^νοίν έρ Τ9^ 
βί/ίλοΛ^' »ρ ηολλωτ ΐ9αί ηαραηλησίων αλλ/^λοίς '''«^#ν« 
σλί]τα ίη&ι^μΜί παραί8ίγι$^»ος χμρίψ» θΙοψ γ^ηίτ ό αίρ^ 

άγωγί^ς άλλα %9 σμαα ηαΐ τάίΒ '^Λιαμηρίζ^η^ μηΟν μΆ- 
Λ4ητ μ^Μ ^σο9ν ηαιΛακά η μη ηαίίοίφί, μη^ί ^Αμι 4 
αρρβνα' 9ν γαρ [έσνι] η(ΐ$ίααας άλλα ^ μή ηαιΑχοΙβ^ιο 
01/4^ &ΐ[λΛαίς ^ άρρ90ί$^, αλλά ταύ^ά Ι9^έη4ί ν« καΐ ηρί' 
ψ$Β¥τα έατιν*^ ηβρϊ 9ί %ης ύς %ούς γο^έΙς ίϋίοτητφ^ ο 246 
€ηΜίί άνηρ ψγσίν άς τα η^ρΐ ψην 'Ιοαάατην^ ηαΐ τον 
ΟΜίηοάα^ οτι σύχ ψ^ ύ9ίνο¥ τρίβ^ίψ τψ^^ μητέρα• '^ηαΐ Λ 
μ^ψ αα&βψνίσαν έτ$ρότ τί μέρος του θάματος τρίφας ταία μ 
χβρσίν ωφελεί, ούύ^ αίοχρόν εΐ ά^ ίτφρα μίρ^ τρίψας 
€υφραί¥99, οάνΦ^ημέρί/ν ηαύαας, χαί ηαίίας ^ ψης μητρός 
γ$ψταιονς ΙηοΙηοεν, αίαχρον^ τούτοις 9ϊ 6μογνωμο¥Μϊ }ΛαΙ 
ά Χρναηηοίΐ* ίν γούν τί] ^ολιν#ια φηοϊ *'^•«β{ Αί μοί 
ταύτα οντά ίίβίέγΗΡ ηα&άΐίβρ ηαϊ νυν ον ηοΜώς ηαρά^ 
ποιίΐοΐρ €ΐ^9τα^ ύστο ηαΐ την μητέρα ίη του νΙου τοΜνο- 
ηοίΗϋ&αί ίκΛ τον 5ίατέρα έκ της &υγατρος ηϋΛ τον ο^ο- 
μητρΦον ί» ν^ όμομητρίας." ηαΐ άν^ριαηοφαγΜϊν ίν τοί^ 247 
αύτοϊς ουντάγμαο^ν ημίν ίΛ^ίοάγβί' φηαϊ γοΰν "ηαΐ ίάν 
τύν ζάντην αηοαοη^ τι μέρος ηρος τρρφην χρη^^μον,» 
μητ€ Ηατορύττο*Ρ αύτο μψο άλλως. ^ίητ$§ν, αναλίοη^Λν Λ 
αντό, οηως ία των ημοτέ^ν Η$ρον μέρος γένητα$•'* ίν ΙΜβ 
Μ 9οϊς η^ρί του ηα^ψίοντος ηορί ^ης των γονέων ταφ$ίς 
^ητως φψΛν ''ά99ογ9νομίνων άί των γονέων τΰ^φαίς χρη-- 
οτέον τ0^ αηλονατάτοές , ως αν τού σώματος , %α^0Ηθ(^^ 
ονύγων 9 Μντων η τρίχων, ούί^ν οντος ί9ρ4ς ημάς, ααΐ 

1. «οίος] 04. Ιβ 136^ 3.9^θΛΐ^ β. ^$αμ§ρ(ζβ»9 V. 

10. δλΛα οπλ V:  ρ. Ρ. 724. 16. ύψίΧΛ 90. 19. /ιο• ηβΧ 

τβίηα V. 27. Ιϋ οη 9» Ρ. 125. 28ι »«φ) τον ηη$4μν/ι^^\ •ροΑ 

Β&β:ο6(ιιιη § 118. 

1ί* 



180 (Ρ "191) ΠΥΡΡΩΝΕΙΩΝ 

ον9^9 Λϊΐστροφ^ς ή ηολυωρίας ηρορί^ομένων ημύν τοιαι/- 
της τινός- Λο %αϊ χρηοίμων μϊν όντων των ηρβων %ροφ^ 
χρησονταί αντοϊς, ηα&άηίρ ηα} των 191ων μ$ρω¥, οίον 
ηοίός άηοκοηέντος, ίηίβαλΧβ χρησ&αί αντω ηαϊ τοΙς ηαρα- 

&ηΧησίθ€ς' αχρείων 9^ όντων η κατορυξαντες ίάσονοίν, η 

καταηαύααντες την τέφραν άφηαουσιν, η μαχρότβρον ^ί* 

ψαντες ούίεμιαν αυτών έηίοτροφην ηοιηαονται ηα&άηερ 

240 "'οννχος η τρέχων" τοιαύτα μϊν ηΧέΙοτα οοα λέγοναιν οί 

φάοσοφοί' αηερ ονη αν τοΧμηαειαν ίιαπράττβα&αι, €Ϊγο 

10 μη ηαρά ΚνηΧω'ψιν η Ααιοτρυγοοί ηοΧηβνοιντο. ύ 91 
τούτων μΙν άνενέργητοι ηαντάηασίν είοιν, α 9ϊ ηραττουοι, 
Μοη^ά ηαΐ των Ιδιωτών ίατιν, ονί^ ϊύιον έργον ίστί των 
ίχειν νηοητενομένων την ηερϊ τον βίον τέχνην. εΐ ονν 
αΐ μΙν τεχναι πάντως οφειΧουαιν έη των Ιβίων Ιργων ηα- 

1» ταΧαμβάνεα&αι, ονϋν ϋ ίίιον ^ργον οράται της ηερϊ τον 

βίον Χεγομένης τέχνης, ου καταλαμβάνεται αντη. διοηερ 

ον9^ ύιαβεβαιούσ&αι ηερΙ αντης ύνναταί τις οτι Ιατιν 

ύηαρκτή• ^ 

250 Και μην εΐ γίνεται ίν άν&ρωποις η ηερΙ τον βίον 

^ τέχνη, ήτοι φύαει έγγινεται αντοΐς η 9ιά μα&•ηοεως και 
ΜαακαΧίας. αλλ' εΐ μ^ν φύσει, ήτοι κα&6 είσΐν αν&ρω- 
ποί Ιγγινοιτο αν αύτοϊς η περί τον βίον τέχνη, η καί>Ό 
οώί εΐαϊν αν&ρωποι. κα&6 μ\ν ουν ουκ εΐαϊν αν&ρωποι, 
ούίαμώς' ονΛ γαρ ουκ εΐαΐν αν&ρωηοι. εΐ Λ κα&ο 

Μ εΐοϊν αν&ρωποι, πάοιν άν&ρώποις ύηήρξεν αν η φρονηοις, 

ως ηάντας είναι φρόνιμους τε καϊ ενάρετους καΐ σοφούς. 

2&1 φαύΧους Λ τους πΧεΙστους ΧέγουίΛν. ούκουν ούίε κα&ο 

έίσιρ αν&ρωηοι ύπάρξειεν αν χ αύτοίς η περί τον βίον 

τέχνη. ον#* φύσει αρα. καΐ αΧΧως, έηειίη τηντέχνην 

^ σύστημα ίκ καταΧηψεων εϊναι βούΧονται συγγεγυμνασμέ- 

νων, ίια πείρας τε τίνος καϊ μα&ησεως έμφαίνουσι μάΧ- 

Χον άναΧαμβάνεο&αι τάς τε αΧΧας τέχνας καϊ ταύτην περϊ 

252 ^ς ο Χόγός. αλλ" ουϋ ΜασκαΧία καϊ μα&ι^σει άναΧαμ- 

1. ο^> ν. 4. ΜβαΧ• Ι.. 18. Ιπηρηταιη ί. 30« I^ι^«- 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΕΩα Γ. (Ρ"Ί9^ 181 

βά¥^αί• ΪΨΛ χάρ ύη09τα9$¥ Μχψ) %αν%α, 8βΙ τρία ηροΦμο- 
λσγ^ο&αί, το Μασηόμβτί^ ^ρ^γμη» ^^ν Μάϋ%ον%α %Λί 
%όψ μαψ&όψοντ», τον τρόηορ της μα^αως. οό9^ Ά 
τούτων νφέοτηη^ψ * ούϋ η ΜααηαΙΙα αρά. "'οΐον γοΰν 2&3 
το Μααηόμ^νον ητοί άλ^ΰ-ες ίατιν η ψενίος ' «αϊ Λ μ\ν 5 
φ^ΰΛος, ονη αν Μάσκοηο* άννηαρητον γαρ φαοιν ΒΪναί 
το "ψ^νΛος, άννηάριαων άί ουχ αν 9ΐη Μασσαλία, αλλ* ουί^ 
έΙ αλη&^β ΒΪναι Χέγοννο' οτ$ γαρ άννηαρητόν ίατ$ το 
άλη&ές^ νη^μνησαμ^ν ίν τοις ηίρϊ ηρηηρίον• βΐ οϋν 
μήτε το ψβυάος μητ$ το άλη&^ς Μάοκεταί, ηαρά Ά ταντα ^ο 
9$9α%^ον ονϋν ίστιν {ον γαρ άη τούτων άΜαΜτων όντων 
%ους άηόρους μόνους Μάσηαν ίρεί τίς), ονϋν ΑΑιίσΐΜ-* 
τ1»$* το τ€ διδααηόμενον ηράγμα ητοί φαινομενόν 254 

Ιατίν 7] οΛηλον. αλλ* εΐ μίν φαινομενον ίατίν, ονη Ιαται 
Μααχαλίας ίβόμενον τα γαρ φαινόμενα ηάαιν ομοίως ^^ 
φαίνεταί. εΐ ϋ αίηΪΛν, ΙηεΙ τα αάηλα 9ιά την άνεηΐιιρί'• 
τον ηερί αντων ί$αφωνίαν άηατάληητά ίοτιν, ως ηολλάχίς 
ύηεμνηοαμεν, ^ού* ίοται δίδαινΐόν* ο γαρ μη ηαταλαμ- 
βάνει τις, ηως αν τούτο Μάοηείν η μαν&άνειν 9ύναι%ο\ 
εΐ Λ^ μήτε το φαιν'ομενον μήτε το άίηλον Μάσχετα$,^ 
ούδ^ Μάοκεταί. ^ί το Μαοηόμενον ητοί σωμά 256 

εστίν η άαωματον, έχάτερον Λ αυτών ήτοι φαινόμενον η 
οΛηλούμενον ου δύναται ίιδάσχεσ&αι χατά τον μιχρφ ηρο- 
ο&εν ημϊν είρημένον λόγον. ουχ άρα άιάάσχεταί τι. 
ηρός τούτοις ήτοι το ον Μάσχεται η το μη ον• το μϊν 256 
ονν μη ον ού ίιίάαχεται" εΐ γαρ άιδάαχεται το μη ον, 
Ιηει των αληθών ίοχούσιν είναι αΐ Μασχαλίαι, άλη&Ις 
Ιοται το μη ον. άλη&^ς ίε ον χαϊ υπάρξει ' άλη&^ς γαρ 
είναί φαοιν δ υπάρχει χαι άντίχειταί τινι. άτοπον 9έ ίστι 
λέγειν ύπάρχειν το μη ον ' ούχ αρα άιδάαχεται το μη 3ο 
ον. άλλ\ούα το ον. ει γαρ άιάάοχεται το ον, ήτοι χαϋ'ό 257 
ον ίστι διάάοχεται η χατ άϊΧο τι. άίΧ ει μϊν χα&ό ον 
ίοτι Μαχτόν, των όντων Ιοται, δια δί τούτο ούδ^ δι- 

1. η(^ο»ΐίθΧογ%ία^Μ Ψ^ ηροομολο/έίσ^αι ΨΟ. β. λ^οιτο οιη V• 
12. τον« αττορονμ/τονς 6^9, Χ* 33. ίατ^ 9ιΛνΐΜ%όψ\ ίστ» 4«^(ίσΝΐν«•? 



182 (ίΓ''Ί93"Ί94) ΠΥΡ¥ΟΧΒΙΟΝ 

9αΐ09θψ' %ας γαρ ΜαοηαΧΙξα^ ί% ^ίψύν 0/ΐύλογουμ$η^ 
%ξύ άάί&ίητ4ον γίΐ^$Ό&αί ηροβηα/α. ον» άρυι «ο ορ ηα&ο 

258 01^ ίσ%ί 6ιδα%%6ν ίσ%ΦΤ. "Ίικύ μ^ην σύά^ 1Μ^* αΜο %ι. το 
γαρ ον όν% Ιχ^βι «λλο τι ουμβεβηηός αντψ ο μη ορ ίατίν, 

6 ύοτε €ΐ το ον κα&ό αν έατιν ου 9ιίάίίΛ9ταί, ονΛ %ατ &ΧΚο 
τ$ 9ί9αχ^ηο9ται * έΜϊΨΟ γάρ ο τί ηοτέ ίατί 0νμβββη^£ 
»υτφ, ον ίοτίψ. %άϊ αΧΧως, €ΐτ$ φοέτόμΛΡΟΡ €Ϊη %ο ον ο 
άγονοι δι9άθΜ£θ&αί, $ΐτ6 αίηλον, ταϊς ύρημέναίς άηορίαίς 
νποπϊπτον άδϋακτον €αταί. «^ ^έ μητ^ το ον 9ι9άσιιεταί 

ιομητε το μη ον, ονϋν έοτί το Μαακόμβνον. 

259 Σνμη€ρίτρ£π6τ«ί μίν ονν τούτω ο τβ 9ι9άο%»ν %οΛ 
* ο μαν&άνων, ον91ν 9^ ^ττον μοΛ ηατά 19ιαν άπορούνται* 

ήτοι γαρ 6 τ^χνίτηβ τον τ^χνίτην 9ίδάοια$ η 6 άτεχψξ^ς 
τον ατεχνορ η 6 άτίχνοβ τον τεχνίτην ή ο τβχνίτης τον 
€5 ατεχνον. ο μ^ν ονν τβχνίτης τον τεχνίτην ον 9ι9άοκΜ * 
ουδέτερος γαρ αυτών, ηα^ό έαη τ^χρίτης, 9%ϊται μζχ,^ψ* 
ύ£ωί. άλλ' ού9^ ο άτεχνοβ τον ατεχνον, ΛσηΜρ ον9ί τν-^ 
φΐον ο9ηγ9ΐν 9ύναται τυφλός. ού9ί ατεχνος τόντεχνίτην* 

260γ93ίθίον γάρ. λ$ίηεται λέγειν οτι 6 τεχνίτης τον ατεχνον' 
»Ρ ηαΐ αυτό τύν α9υνάτων ίστίν. όλως γάρ νηοοτην%4 
τεχνίτην ά9ννατον είναι λέγεται, έπεί μήτε αΐ/νο^βίς τ$ς 
«αϊ α/^α τφ γενεσ&αι τεχνίτης υφιστάμενος βλεηεται μητ9 
Ιζ ατεχνου γίνεται τις τεχνίτης, ήτοι γάρ εν θεώρημα 
ΜαΙ μΙα χατάληψις 9ύναται ηοιήσαι τον άτεχνον τεχνίτην 

7»1 η ουδαμώς, αλλ' εΐ μ^ν ηατάληψις μία τον ατεχνον τεχνί^ 
την απεργάζεται, ηρώτον μΙν ίνεαται λέγειν οτι ονη Ιστι 
ουοτημα έη καταλήψεων η τέχνη ' ο γάρ μη9ίν όλως 
ε19ώς^ εΐ εν θεώρημα 9ί9αχ&εΙη τέχνης, τεχνίτης αν ούτω 
λέγοιτο είναι, είτα %αϊ έάν λέγψι τις ώς ο τινά ^^ωρη-- 
^)ματα τέχνης άνειληφώς %αι ηροοδεό μένος ίνός ετι ηαΐ 
9ιά τούτο ών ατεχνος, αν το εν ί%εΙνο ηροσλάβη, τεχνίτης 
α άτεχνον αποτελείται "'έ% καταλήψεως μιας, άποΗληρω- 

262 τΐΗον λέζει. έπϊ γάρ τών ηατά μέρος ούη αν 9ύναιτο ί^ίΐα* 

2, ηα^9 9Ρ οιη V. 27. ίγκατμίηψίνν Χ,. 29. λι^ρ* Ι*. 

33. ονμαίτο οσι V. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



Χ^ΟΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΊΎΠΩίΕΩΝ Γ. (Ρ""ΐ95) 183 

&^^ίημα ηροολυτ^• 0ν γαρ ύηηον χηψ ίξαρί&μηοίψ %ύψ 
&€ωρι^μάτ»τ έΜαντης τέχνης ΙηίΌ%α%αί %4ς, ύατ€ αηαρι* 
&μησάμΒΨος μ εγνωσμένα &9ωρι}ματα, πόσα λβιπθται 
ηρος τον ηΐηρη των ^^ωρημάτων τ^ς τέχνης άρί&μον& 
9ΐη€ϊν ΙχΒίν. ουηονν ενός ^^ρηματος γνώας ον ηθ€€ΐ 
τον άτ^χνον τ^χνίτην. «ί Λ τούτο έστ$ν αλη&ές\ ίη^Ι μή 26» 
ηαντα ά&ρόως τά &8ωρηματα τύν τεχνών άναλαμβάν$ί 
9ίς, αλλ βΐηερ αρα', ηα&* ίν ίχαοτον, ϊνα τ$ς %αϊ τούτο 
ηα&* νηο&€σιν ίιάω, 6 ηατά ΐν &€ωρημα της τέχνης «ν«- *^ 
λάμβαναν λ$γάμ£νος ονη αν τεχνίτης γένοίτο ' ύη^μι- 
μψηοηομ^ν γαρ οτί ον Μι^αναι &€»ρηματος ίνός γνωσ$ς 
τον ατ§χνον ησίησα$ τβχνίτην. οι?Λ έΐ άτέχνου τοίνυν 
γίνεται τις τεχνίτης, ώστε ηαί Λα ταύτα φαίνεται άνυ-- 
ηόστατος 9Ϊναί ο τεχνίτης, άια Λ τούτο ΜαΙ ο Μαοκων. « 
αλλ* ονΛ ο μαν&άν$ιν λεγόμενος, άτβχνος ων, δύναται ^^4 
τα της τέχνης &9ωρηματα, ^ς έστΙν ατβχνος, μαν&αν^ιν 
τε ηαϊ %αταλαμβάν9ΐν. ως γαρ ο ίχ γβνβτης ηηρός, Βίς 
ύσον ίοτΐ ηηρός, ουκ αν λάβοι χρωμάτων άντίληψιν, ονΐϋ 
6 Ιη γενετής ηωφος ομοίως φωνης^ όντως ονάί ο ατ$χνος τύ 
αα^ϋΐλοίβοί αν τα της τέχνης &€ωρηματα ης έστϊν ατβχνος. 
»ο} γαρ αν όντως ο αντος €ΐη τβχνίτης τ9 καΐ ατ^χνος 
των αντων, ατΒχνος μίν έηέΐ όντως νηοκΛίται, τβχνίτης 
ό^ 6»β] κατάληψιν ^χει των της τέχνης ϋ'Λωρημάτων. 
ωσ%Β ούϋ ο τεχνίτης τον άτεχνον ΜάσηΛί. $1 ίέ μητ9 ο 265 
τεχνίτης τον τ^χνίτην 9ιβάο%9ΐ μητ$ ο ατεχνος τον ατ^χνον 
μήτε 6 ατβχνος τον τεχνίτην μητβ 6 τεχνίτης τον ατεχνον, 
ηαρά ϋ ταύτα ονϋΐν εστίν, οντβ ό Μάσηων ίστιν οντε 
6 ίιάαϋηόμίνος. 

Μη οντος Λ μήτε τον μαν&άνοντος μητ9 τού ίιάά^ 30 
οηοντος %αϊ 6 τρόί$ος της άιάασηαλίας ηαρέλκβί' ονάίν 266 
Λ ήττον ηαΐ άια τούτων οηορΒΪται. 6 γαρ τρόπος της 
διδασκαλίας ήτοι Ιναργεία γίνεται "'η λόγω ' οντε ά^ έναρ-- 

18. Ις V. 19. οΙη άναΐάβο^ Ι,, 21. ύ^ β. 24. τι^ς οιη V. 
33. ίψι^ίίι^ ιιΐΓθΙ>ί9θβ βν, 

οφζβά ϋγ ν^οο^ι^ 



184 (Ρ 195) ΠΥΡΡΩΝΕίαΝ 

γ€ΐοί γίνεται οντβ λό^^φ, ηα&άπερ ηαραα%ηοομ9¥ * ονί^ ο 
τροίρος αρα %ηύ μα&^ησαιίβ ίατ^ν ^νηορος. έναργ^ί^ μϊρ 
ον¥ ου γιρνταί ΜααηαΧια,^ίηίϊ τύν άδίκ^νμέψων έστιψ η 
ενάργεια• το ^6 ίακννμ$νον ηάσίν Ιστι φξΗΨομ9νο¥' %ό 
^ 9ϊ φαινομ^νον , "ζ φαίνεται, ηααίν έατί ληητον' το #έ 
%οίψάζ ηάσι Χηητον άδϋαητον* ονα άρα τ$ Ιναργει^ι^ 9ι^ 

267 ίαητον Ιατιν• %αι μην ονϋ λόγω Μάσκεταί τι• οντος 
γαρ ητοί οημαίνει τι η ονύίν αημαίν^ί. οίλΑα μη9ϊν μΪ¥ 
οημαίνων ονδΐ ΒΟται τίνος ίίδασκαλιηός• ει 9^ σημαίν^ί 

10 τί, ήτοι φύο^ι σήμαινα τί η ^ίσεί. %αϊ φύοΒί μ^ν ου 
αημαΐνα 9ιά το μη ηάντας πάντων άκούοντας ουνιέναι, 

268 οίον "Ελληνας βαρβάρων %αϊ βαρβάρους Ελλήνων- &ία6ί 
δί βΐ σημαίνει, δηλον ως οι μϊν ηροχατειληφοτβς καΰ-* ων 
αί λέξβΐς είσΐ τεταγμεναι άντιληψονται τούτων, ονη, έζ 

15 αυτών διδασκόμενοι αηερ ηγνοουν, άλλα άναμιμνησηομενοί 
και άνανεονμενοι ταν^α αηερ ηδεσαν, οι δί χρ^ζοντες της 
των αγνοουμένων μα&ησεως, καΐ μη ειδότες «α^' ών είσΐν 

269 αΐ λέξεις τεταγμέναι, ούδενός άντίληψιν έ'ξονσιν. διόηερ 
ονδ^ 6 τρόηος της μα&ήσεως ύηοστηναι δύναηο αν, ,χαΐ 

^γάρ ο διδάσκων ηατάληψιν των θεωρημάτων της διδασηο^ 
μένης τέχνης έμηοιεΐν οφείλει τω μαν&άνοντι, ϊνα όντως 
έκεϊνος το σύστημα τούτων ηαταλαβων τεχνίτης γίνηται• 
ονδίν δέ Ιστι κατάληφις, ως έν τοις έ'μηροσ&εν ύπεμνη^ 
σαμεν * οι;κοι/ι^ ονδί 6 τρόηος της διδασκαλίας νφεστάναι 

25 δύναται, εΐ δΐ μήτε το διδασηόμενον ίστι μήτε ο διδά- 
σκων και ο μαν&άνων μήτε ο τρόηος της μα&ησεως, οϋτε 
μά&ησις εστίν οϋτε διδασκαλία* 

270 ' Ταύτα μίν ουν ποινότερον έηικεχείρηται ηερί μα&η-- 
αεως και διδασκαλίας ' ενεστι δ^ άηορείν ούτω καϊ έττι της 

30 λεγομένης ηερι τον βίον είναι τέχνης, οίον γοϋν το μϊν 
διδαρκομενορ ηράγμα, τουτέστι την φρόνησιν, άννηόστα^ 
τον έδείξαμεν έν τοις ίμηροσ&εν' ανυπόστατος δέ έστι 



2 βί 6. Ιρι^χιία Ον. 4. ίι^/^^αα ΟΥ. 8. μ^9 οιη Ι*. 

30. τον οιη Γ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΥΠΟΤΥΠΩΙΕΩΝ Γ. (Ρ'"ΐ9β) 185 

χα} ο Μάοηωΐβ καΐ ο ' μοψ&άψ^ν. ψοί γαρ ο φρίημφς 
τοψ φρόημον ίίϋίβι την η$ρϊ τον βίον τέχνην η ο άφρων 
τον άφρονα η ο άφρων τον φρόν$μον η ο φρόνιμος τον 
άφρονα^ ουδΒΪς^δ^ τούτων ούϋνα ίιίάοηη' ονη αρα ί»^ 
Λάοχ^ται η η^ρΐ τον βίον Λναί λ^γομέψη τέχνη. %αΙ ηίρΐ 171 
μϊν των '" άλλων Ισωί η^ρατον ηαΐ λίγΛίν' δΐ Λ ο φρονί^ 
μος τον άφρονα ίίίάση9$ την φρόνηοα^, η Λ φρόνησ$ς 
έηιοτημη Ιοτ\ν αγα&ων ηαΐ ηαΐΝον ΜαΙ ου^^τέρων, ο άφρων 
μη ίχων την φρόνηαιν αγνοίαν ϋχα των άγα&ων %αΙ «β- 
»ων «αϊ ού^^τέρων, αγνοιαν ϋ τούτων έχων ηάντως ίι^ ίο 
δάαηοντος αυτόν τον φρονίμου τα άγα^ά %α\ κακά %αϊ 
αύ&έτερα άκούοεται μόνον των λεγομένων ^ ου γνωο9τα% 
δ^ ταύτα. «/ γαρ άντιλαμβάνοηο αύτων ίν αφροσννρ ηα-- 
&€στως, έαται ηαϊ ή αφροσύνη των τ8 αγα&ων ηαΐ χαχων 
Μαϊ ον&€τέρων &€ωρητί»η. ουχί &έ γ€ τούτων ηατά αυτούς 272 
η αφροούνη &8ωρητιηη καΰ έατηηβν, ίηβΐ ο άφρων ίοται 
φρόνιμος, ο αρα άφρων ούχ αντιλαμβάνεται των ύηό του 
φρονίμου λεγομένων η ηραττομένων ηατά τον της μα&η^- 
οεως λόγον* μη αντιλαμβανόμενος Ά ούη αν ίΜσχοιτο 
νη αυτού, άλλως τε %αΙ έηει μήτε Ιναργεια μήτε άιά λόγου το 
ϋύναται ίιίάοιιεο^αι , κα&ά προειρηχάμεν. ηλην αλλ* εΐ 
μήτε άιά μα&ηοεως %αΙ δι9αο%αλίας έγγινεται τινι η περί 
τον βίον λεγομένη τέχνη μήτε φύοει, ανεύρετος έστιν η 
ηαρα τοις φιλοοόφοις &ρυλουμένη τέχνη ηερϊ τον βίον. 

ΕΙ μίντοι ηαϊ άοίη τις ίκ ηολλον του ηεριόντος έγγί^ 273 
^εα&αί τινι την όνειροηολουμένην τέχνην ηερϊ τον βΙον, 
βλαβερά ιιαϊ ταραχής αΙτία φανησεται μάλλον τοίς ίχουαιν 
αύτην η ωφέλιμος, αύτίηα γονν, ϊνα παραδείγματος ^νε%εν 
ολίγα άηό ηολλών εΐηωμεν, ωφελεϊν αν άοηοΐη τον αοφόν 
η ηερϊ τον βίον τέχνη έγηράτειαν αυτά παρεχομένη Ιν 30 
ταϊς προς το ηαλόν όρμαϊς %α\ έν ταϊς από τον ηαπου 
άφορμαϊς- ο ουν λεγόμενος κατ αυτούς ίγηρατης σοςρος 274 

5. ίΙ*αι οηι V: οί. ΐηΓη ▼. 23. 18. τ^^ μα&^αί»ζ] τησσιως ΨΧ, 
αη<ΐ6 «υιηρβί ψιοά-^Ο άβ^ηΐ ^ής. 21. Μα&άπ^^ ΙΡΟ, 24. ^ρνλ- 

Χονμ4τη ΨΟ, 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



186 (¥'"191) ΠΥΡΡΩΝΒΙΩΝ 

'η90€ ηανα τοννο Ιέγβ^αι ίγηρΰίψης ηα&οσορ ίψ ονίβμιφ ψί-- 
ψβν^ί ορμ^ %^ ηρος %ο ηαηοψ ηαΐ »φορμ^ %^ άηο τον 
άγα&οΰ, ^ «α^οσο^ β2χ« μ^ν φαύλϋίς ορμάς $ίαϊ άφορμάς, 

275 9ΜρΜΐφιΧ7«ι δ^ αντάψ %φ λόγω. άλλα πατά μ^ν %ο μη 
%γιψ€α&αί έν φαύλαις %ριθΒΌ$ρ ονιι αΐ' %ϊη ίγηρηνης* συ 

γαρ ηρατηθ9ΐ οί ανη βχ<ι. ηα\ ως σνη αν εϊηοι %€ς %6ν 
9ύτ9νχφψ Ιγχρα%η ηρός άφροάίσία ηαΐ το¥ ηαηοσνομαχονντα 
ηρος ί9€θμά%ωρ άηόλαυοίν (οι/^' όλως γαρ Ιηίζηνηας 
αν%οϊς γίν^αί %ών "'τοίοντωψ, ϊνα ηαϊ έγ%ρα%άς »αγ•£α- 
10 ψαστΛοί %ής ίηίζητηϋ^ως), %ψ αυτά τροηφ ούϋ %ον οοφον 
ίγηρανή ^ητέον ίιά %ο μη φυΒα&αι ίν αύ%ώ τΜ&ος οδ 

276 ϊοται εγκρατής. $1 ϋ ηατά τούτο άξίωοουσίν αύτόνύηάρ- 
χ^ίΡ ίγηρατη ηα&όοον γίνεται μ^ν έν φαύΧα§ς %ρΙθ9θίψ 
περίγινβταί Λ αυτών τω λόγφ, ηρωτον μ^ ίωοονο§ν 6τ$ 

ϊδουδ^ν ωφέΧηοεν αυτόν η φρόνησις, άημην ίν τ($ραχαΙς 
οντά ηαΐ βοη&^ίας όβόμενον, βΐτα %αΙ %αηο9αιμονέστ9ρος 
των φαύλων λεγομένων ευριαηεταί. ά μϊν γαρ ορμψ έηΐ 
τί, ηάντως ταράσοεται, βΙ ^λ περιηρατεί τω λόγω, ουνίχα 
ίν έαυτω το ηαηόν, ηαΐ ίίά τοι7?ο μάλλον ταράασεται τοΰ 

277 φαύλου ίχείνου μηκίτι τούτο ηάσχοντος* ά μ\ψγάρ ορμψ, 
ταράαοετάί, εΐ ύ^ τυγχάνει των Ιηι&υμιων, ηαύεταί της 
ταραχής, ου τοίνυν εγκρατής γίνεται όσον ΙπΙ τ^ φρο^ 
νηαει 6 οοφός* η εΐηερ γίνεται, ηάντων άν&ρωηων ίστί 
κακοίαιμονεστατος, ώστε ουκ ωφελειαν άλλα ταραχην αύτφ 

26 μεγίστην η ηερϊ τον βίον παρέσχε τέχνη, ονι ά^ ό νομί- 
ζων Ιχπν την ηερ\ τον βίον τέχνην καϊ ίι αυτής ίηε- 
γνωκίναι τίνα τέ ίστιν άγα&ά ως ηρός 'την φύσιν καΙ τίνα 
φαύλα, ταράσσεται σφόδρα καϊ των άγα&ων αύτφ ηαρόν^ 
των καϊ των κακών, έν τοΙς εμηροσ&εν ύηε/ιινησαμεν. 
27Β λεκτεον ούν ότι εΐ μήτε ή των άγα&ων τε καϊ κακών καϊ 
αδιάφορων ύηόστασις ομολογείται, ή τε ηερϊ τον βίον 
9εχνη τάχα μ^ν καϊ άνυηόστατός έστιν, εΐ δ^ καϊ ύφεστά- 
ναι δο&είη χαθ-' ύηό&εσιν, ούδεμίαν ωφελειαν τοϊς (χου- 

3. φανίων V. 21. τής οιη V. 



ΥΠ0ΤΥΠΩ2ΒΩΝ Γ. (¥"Ί9Β) 187 

Οίρ αντψ^ ηξ^ρίχα, ν^^ναντίοψ 9^ %αραχάς αντοίς ίμηοΜ 
μ^γίοτας, μά%ην ωφρνώοΰ-Μ ίοκοί9Ψ αψ οΐ άογμα%ίηοΙ ηαρ 
%ώ λβγομένψ η^ιηφ μέρβί %ής ηολουμίρης φΛοαοφίας. 

Τύααντα «α} η$ρϊ %ον η&ίηον "κόπου ονμμίτρως ως 279 
έ^ ύηοτνηωσ€ί δι^ί^Χβ-οψτες , ένταύ&α η^ρ^γράφομ^ρ %α\ 5 
%ο τρίτον αννταγμα %αΙ το ηαν τύν Πυρρωρβίωρ ΰηστίπ 
ηωαεωψ οηονίαομα, ΙχΒίνο ίηβιψίόρτες» "'ό α%9ητ$ΛΟς 9ίά 280 
το φίΧάψ&ρωηος είναι την των όογματίχύν οϊηοιν τε ιμτ} 
ηρσηέτπαν ΐΛατά ϋναμιν Ι&σ&αι λόγω βονλεταί» »α9•άη^ 
ονν οΐ των σωματίηων ηα&ων Ιητροϊ ^«άφορο %ατά μίγε- ίο 
&Ό^ Ιχοροι βοη&ηματα, ηαϊ τοϊς μίν οφοίρως ηεηον^όοί 
%ά οφοδρά τούτων ηροοάγονοι τοϊς 9ί χονφως τα ηουφό- 
τερα, ηαΐ ο οπεηταίός όντως διαφόρους έρωτα [χαΐ] ηατά 
Ισχνν λόγους, ηαΐ τοίς.μίν ίμβρί&έαι ηαϊ εντόνως άνα- 281 
ακενάζ9ίν όυναμένοις το της οίηαεως των άογματαωίν ηά- 15 
&ος ίηΐ των οφό9ρα τ^ ηροηετΛΐ(!^ ηεηαηωμίνων χρήται, 
τοϊς ί^ ηουφοτίροίς ίηϊ των ίηιηόλαίον καΐ Μυίατον ίχόν- 
των το της οίηοεως ηά&ος %αΙ νηο~ χονφοτίρων τΐί&ανο^ 
τητων άναϋ%ενάζεσ'9'αί όνναμένων. ίίόη^ρ ότΙ μ^ν ίμη 
βρι&εϊς ταΐς ηι^ανότηοιν ότϊ ϋ ηαΐ άμανροτερονς φαι•2ο 
νομενονς ονη οηνΒΐ λόγους αυν^ρωταν ό άηό της ακεψ$ως 
ορμώμενος, Ιηίτηίβς, ως άρησΰντας αντω ηολλάηίς ηρος 
το άνύπν το ηροηείμενον. 

1. τό Ινα^ν^ν να. 15. οίηηαιως V. 18. αφ^ί^Λ V• 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΣΕάΤΟΥ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΥ 

ΠΡΟΣ άΟΓΜΑΤΙΚΟΤΣ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



(ΙΓ'"570'"571) 191 



\^ μϊν %α90λον %^^ αηβπτοίης ίυράμ4ως χαρβΜίν^Ρ ί^*^^ 
της ηροοηηούσ'ης φργααίας ύηοδίί^ηί^αι^ %ά μϊν ηροηγοχ^-- 
β*έγως τα ί^ «αϊ «ατα 9ιορΐϋμον των ηαραη§{μίρωψ φάύ^ 
οοφιών ίκτνπω&Βΐς * αηολεΐηεται άϊ έΙ%ς ηαϊ τ^ιν ίίΈΪ τύν 
%α%ά μέρος αντοϋ χρ^αν ΜάοΜπν εΙς το μήτε Ιβία η^ρΐ $ 
%ύν ηραγματων οηνητομένονς μή%Β τοίς 9ογμα%Μαϊς αν- 
ταίροντας ^<ΐίάίως προηιη^^ί^• α2Χ ίη^Ι ηο$ηίΧορ τι χρι^/^ ^ 
φιΧασοφία, ί^ηα^ι ηρός το ηατα τάξιν %αΙ οάψ ζιητ^Ιν Αα- 
οτορ όλΙγα π^ρΐ τάν ταύτης μέρων ίίϋΛαβέίν. αύτίΜα γαρ 
οΐ μ^ μοι^ομ«ρ^ 9ο%ονθίν αντην ύηοτ£&€ία&α$ οΐ 9ΐ ^ι- ίο 
μ$ρη τιρίς Λ %ρψ^ρ%> %οϊ τάν βν μέρος ύηοοτηοαμέψ(θ¥ 
οί μϊν το φναιχον οΐ ^ί το η&ιηον άλλοι Λ τα Χογ^ηον 
άΐΛονηαηί^ο, »α1 ωοαντως των ηατά ^ναΑ» ^ιαιρονι^βΗ^ 3 
οΐ μίν εΙς το φνααιον χ($1 το λογαων ίί$ύον, οΐ δ^ 9ΐς 
το φνοΜχον 9αΙ η^ΊΜον^ οΐ 9ϊ βίς το λογαον %αϊ η^ίηόν"^ 
οΐ μϊν γαρ 9ΐς τρία ίιαίρονντβς ονμφΑνως εΐ^ το φυαιαον 4 
«αΐ λογαιον %αΙ η&ιηον ^ 9§^ιρψΜαη^. φυοαιον μίν ούν & 
μόνον ύηεατησαντο μέρος Θαλής τ« ιμχΐ *Αναίίμένης χα) 
* Αναξίμανδρος ^Εμηεάοκλής τβ ηαΐ Παρμενίδης «αϊ *ΰρά- 
«λ^ιτοβ^ άν Θαλής μϊν «α2 *ΑναΙιμένης «αϊ ^Ανα^μαν'^ «> 
δρος πατά ηάντας ηαΐ αναμφύιάίτως ^ ο δϊ *Μμη9δοιΛης 
ηαΐ Παρμενίδης Αι δϊ Ήράηλεηος ον «ατα αάντας^ 
*£Ιμηεδοχλέα μ^ν γαρ ο Αριστοτέλης φηοΐ ηρωτον ^^^ο- β 
ρ4»ην »Λ%η/ηηέναί, ^ξς άντίστροφον εϊναί την δίαΐΒ^ίηη^ρ 
"'τουτέστιν Ιοόατροφον, Λα το ηερϊ την αντην νλην στρέ- «* 
φεσ&αί, ως «αϊ άντ!&9ον ο ηοιητης ίφη τον *Οδνοοέα, 

ιπλύΙ^βΓ ρ. 352. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



192 (Ρ'"372) ΠΡΟΣ ^0ΓΜΑΎ1Κ0Ύ2 Α. αάν.πιβΛβ 

οη9ζ ην Ιϋοϋ'Βον* ΙΙαρμ€νιίης ϋ ούη άν ίόξαί %ης ίια- 

7 λΗηιηής αηίίρως ίχειν, Βη6ίη$ρ πάλιν ^ Αριοτοτέλης- νον 
γνωρψοψ αννσν Ζήνωνα ίίαίΒητίχης άρχη]^ον ύηΒίλ^ιφβν. 
ίζη^9Ηο α, %αϊ ηερϊ *Ηραηλ6ίτου , ηΐ μη μόνον φυοικος 

5 ίστιν αλλά ηαΐ η&ίκός φάοοοφος. ηλην οΐ μίν τον φυσί- 

8 %ού μέρους ηροατάν%€ς είσΐν οϊ9$, %ου 9^ η&ίηου μόνον 
ίηΒμ^λΒϊτο Σωηράτης ηατά γ€ τους άλλους αυτού γνωρί- 
μους, ΛγΒ ηαΧ ο Βί^νοφων ίν τοΙς άηομνημονενμαοί ρη- 
τώς φηαΐν άηαρνέΐο&αι αυτόν τό φυαιχόν' ως ύη^ρ ^μας 

^0 ηα&Βοτηηός ηαΐ μόνον σχόλαζαν τω η&ιηω ως ηρός ημάς 
οντί. τοιούτον αυτόν ο/Λ χαϊ ο ΤΙμων; έν οϊς φηαΐν 

Ικ ό* αρα των άηίχΧιη Χηοξόος ίννομολίσχης, 
τούτέοτιν άηό των φυσικών ϊηΐ την η&Ίηην ^^ωρίαν* ίιό 
ηαΐ ίννομολέοχης ηροοέ&ηπΒν, ατΒ του η&ιχον μέρους όν- 

9 τος του ηερϊ νόμων διαλέγΒΟ&αι. ό μϊν γαρ Πλάτων 
ηαντός μίρους φιλοσοφίας αυτά μβταδϋωοιρ, τού^ίν λο" 
γΐΗού τταροσο^ ηβρί όρων ηο^ϊ ίιαιρέοΒων *αϊ ετυμολογίας 
ηαρΒίσηχται ζητών , αηβρ ίστί λογικά, του 9ί η&ικού ο%ι 

10 ηΒρϊ άρ^ς χαι ηολιτείας καΐ νόμων 9ιασχέητεται , τού 
70 ϋ φυσικού ότι καϊ ηερί )ΐ<((Τ/ίΐοι; τι και "'πίρϊ ζωογονιας 

«α! ψυχής η^φιλοσόφηκεν. ίν&Βν καΐ ο Τίμων αΙτιάται 
τον Πλάτωνα ΙηΙ τω ούτω καλλωηΐζαν τον Σοίκράτην 
ηοΧλοΙς μα9ημασιν* η γάρ φησι τόν ουκ ί&Ιλοντα μέΐναι 

11 η&ολόγον. ύοκσνσι 9^ κατά τινας -κάϊ οι άηό της Κυρη-^ 
75νης μόνον άσηάζεσ&αι τό η&ικόν μέρος, ηαραηέμηΒΐν 9^ 

τό φνσικόν καΐ τό λσγικόν ως μη91ν ηρός τό ευ9αιμόνως 
βιούν συνβργούντα, καίτοι ηβριτρέηβσ&αι τούτους Ινίοιί 
ν^νομίκασιν έξ ων τό ηθικόν 9ιαιρούσιν βΐς τβ τόν η^ρΐ 
των αΙρετων καΐ φίυκτών τόηον καΐ €ΐς τόν η^ρΐ των 
90ηαδΛν χαΐ Κτι ίΐς τόν πδρΐ των ηράίεων χα} η9η τόν 
η^ρΐ ^ων αίτιων καϊ τΒλίυταϊον δΙς τόν η^ρι των ηίστβων* 

6. μονοζ Οην, άβ Γ6 οΓ. Κτίβοΐι. ρ. 207. 10• κα&Μτηκωζ € ο( 

ρΓ ϋ. . (^ύ99ζ ϋΗ. , 11. κο^ούτον^ ό' αντον ¥ύν, 17. ορο^ V• 
22. το α 23• 4 Οην, 29. τ6ηοψ οχη Ι., Υθηιοηί ίηίοΐίΐ ΡαΒΗοιι)•• 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ιηαΐΗϊο»νΐΙ. ΙίΡΟΙ /ίΟΓΜΑΎΙΚΟΥΣ Α. (Ρ^'β^Β) 193 

έν τοντοίς γηρ ο η^ρΐ αΐτίωρ τόηος, φαοίν, ίη τον φι/σι- 
Μοΰ μέρους ί^ύγχανεν^ ο Λ η^ρΐ ηίαηων ίη %ον λαγίηον• 
καΐ ^Αρίοτων 9^ ο Χΐϋς ου μοψοψ, άς φαοί, ηαρψ^τβίτσ %η¥ 12 
ΐΓβ φυοΜην- %αΙ Χογηίΐιψ &9ωρίαν ύηί το άνωφ$λίς ηαΐ ηρός 
Μαηού νοίς φΛοσοφοϋοίν νηάρχεβν, άλλα χαΐ του η&ίποΰ 6 
τόπους τι^άς συμη9ρ§$γραφ9Ψ , ηα&άη^ρ τον τ9 ηαραιψ•- 
τΐΛον %α\ τοψ ύηο&βτηίοψ τόηοψ' τούτους γάρ βίς τίτ&ας 
»αΙ ηαίίαγωγονς ηίητίΐψ, άρηβΐν Λ ηρος το μακαρίως 
βίάναι τον οΙη€$ουντα μ^ν ηρος άρ$την λογον, άηαΧλσ- 
τριούντ» ίί ηαηίας, ηατατρέχοντα Λ τω¥ /Μναξν τούτ9»ν, ι» 
η€ρϊ & οΐ ηολλοϊ ητοη&ίντες καποίαιμονούοίν• η^ρι ϋ 13 
%6 λογίΜον %α%ι^νίγβ^οαν μίρος οΐ η^ρΐ ΙΙαν&οι&ην ηαϊ 
*^λβξΙνον ηαΐ ύΕν/ίονλίάην ηαΐ Βρυσών» /ίίονυσόάωρόν τ£ 
χαΐ Εν&νίημον [θουρίθ§, ύν μίμνηται '"%αΙ ο Πλάτων 
ίν τψ Έύ&υάημφ]. των 9^ ίψΒρη την ψίλοοοφίαν 14 

νηοστηααμένων Ξενοφάνης ^Λ^ν 6 Κολοφωνιος το φυοίζόν 
αμα %αϊ λογιηον^ ως φασί τινίς, μ9%ηργ9το^ Αρχέλαος ϋ 
6 *Α&ηναΙος το φνοιηον ηαϊ ιζ&ίΜον' μβ&^' ού τίνίς »α) 
τον ^ΕηίτΛΜίρον τάττουοιν ως %α\ την λογηνην &βωρΙαν 
έηβάλλσντα. αΧλοι 9ϊ ήσαν οι φαα μη Μίνως αυτόν την 15 
λο/ίχην παρ^/τησ&αί, μόνην Λ την των οτω$%ων^ ωοτΒ 
άυνάμ€ί τρίμερη ηάλιν άηολ9ίη£$ν την φάοσοφίαν• άνα^ 
φέρηαί ϋ υπό τίνων 9όξ«, ηα&ό ηαΙ ό ΣωτΙων μ^μαρτύ^• 
ρηη^ν, έΐς τους αΗο της Κυρηνης ως λέγοντας η&ιαόν τί 
ηαϊ λογοίόν φιλοαοφίας ΒΪναι μέρος. πλην ούτοί μίν 16 

ίλλίηως άνΛοτράφ&αι ίοηούόιν, ίντίλέοτβρον ϋ παρά τού- 
τους οΐ εΐηόντ^ς της φΛοαοφιας τό μέν τι Λναι φυοΐΜΟν 
το 9^ η&έ»όν τό 9^ λογίπόν* ων 9υνάμ€ί μ^ν Πλάτων 
έοτϊν αρχηγός, π^ρΐ πολλών μϊν φυοοάν [π%ρ\'\ πολλών 
9^ η&ί%ων ουη ολίγων 9ί Χογιηών 9ίαλβχ&βΙς* ^ητότατα» 



2. ^» οπι Ι*. - 3• ^1 Οσι €β. 5. φάοαοφοα ΟΗ, 7. χΙτΘ-ααοιτ 

νχ, τί9&αζ &ψ ΟΤΛ. θβ Ιοαα€η(1ί τ&ϋοηβ οί. 1.βΙ)Γ8ίαιιι ΑγιβΙ. ιΙικΙ. ρ• 210. 

8. ά^Μ*α^* Ζ». 10. τοψ €Η, 13. β^έ^ωρα ΓΑ. 17. ό^Χβος Γ. 

•10. ««α] κβί β>ντον? 20. 9ΐσΙρ9 21. μοψης €, 26. ^ψαστ^" 

ψ&α$ Γ• 

βτχ/. Βηιρ, 13 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



194 (Ρ "374) ΠΡΟΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΥ! ^ί. αάτ.ηιαίΐιβ 

^ί οΐ περϊ τον Σενοηράτην %αί ύΐ από ^οι; ηερξηάτον Ηι 

17 ^έ ο{ άηο της στοάς ίχοι^αι τηο^Β της ίιαίρίσεως. ίρ&ένάε 
άηαθ'άνως όμοίονσί τηψ φάοαοφίαρ ηαγχάρηφ άλω^, ϊψα 
%η μϊν νψηΧότψ^τί των φντύψ είχάζηται το φυβίηόν, τω 

5 ()ί γοστι'μω των "'ηαρπώρ το η&ιηον, ττ} 9ϊ οχνροτητί των 

18 τείχύν το λογιηον. οΐ ί^ ωφ φαοΐν αύτην Λναι ηαρατΛη- 
Οϋον* έωχΒί γαρ τ^ μίν λ9χί&ω, ην τίνες νεοττόν ύηαρ- 
χείΡ λεγουοί, τα η&ιηά^ τω 9^ λεναω , ο 9η τροψη 
έοτί της λεηί&ον, τα φνοίκά, τω 9ε ίξω&εν 6ατραηω9εί τα 

19 Χογίηά.' 6 9^ Ποαει9ωνιος, έηεϊ τα μϊν μέρη της φάοϋο- 
φίας αχωρίοτά ίοτιν αλλήλων, τα 9^ φυτά των ηαρηών 
^ερα &9ωρείταί %αϊ τα τείχη των φντων κεχωρισταί, ζωψ 
μάλλον εΐηάζείν ηξίον την φιλοσοφίαν, αϊμα%ί μίν *αϊ 
σαρξϊ το φνα4ΗΟν, οατέοίς 9^ χαι νενροίς το λογΐκον, ψνχ^ 

15 9^ το η&ίΜον. 

20 *Αλλα γαρ τρίμερους ούαης %ης φιλοοοφίας οΐ μίν 
πρώτον μίρος τάττουσι το φυσιπόν, έπεϊ χαι χρονω μΙν 
πρεϋβντάτη ίατίν η περί την φυσικην πραγματεία ως ηαΐ 
μέχρι νυν τους πρώτους φάοαοφηοαντας φυσίηούς «αΐβΐ- 

^ο&αι, τάζεί 94, οτι πρώτον άρμόττει περϊ των όλων 9ία^ 
λαβείν ηαΐ τότε περϊ των Ιπ εϊ9ους χι»1 τάν&ρωπου οηί- 

21 πτεβ&αί. οΐ 9^ από των η^ίηων ηατηρξαντο ως άναγ-- 
ΦΗαιοτερων ηαί προς εν9α€μονίαν επειγόντων, %α&ό χαΐ 

ο Σωΐίρυιτης παρηγγελλε μη9^ν άλλο ζητείν εΐ μη 
35 δττι τοι ίν μεγάροισι πακόν τ άγα&όν τβ τίτνχταί. 

22 οΐ 9ί *Επί%ουρείθΐ από τω^τ λογοίων 'είσβαλλουαν' τά 
γαρ ηανονίηα πρώτον ίπί&εωρούσίν , περί τε εναργών ηαΐ 
ϋϋηλων ιμΛ τών τούτοις άηολού&ων ποιούνται τηνύφηγη-^ 
οιν. οΐ 9ί από της υτοάς ηαΐ αύτο} αρχειν μεν φαοι τα 

^οΧογηιά, 9ευτερεύειψ 91 τα η^ιηά, τελευταία 9^ τ^χ^αι 



Ι.^ΜΡΟΜροηη ΡΥ. 2. Ιν&^Λ Ο, ΙψΜ499 Α, ^•'^^^ 6^ #0. 

3. ινηΜίψωζ Μβάλ^ώβ λΑ Ο. Ια, 7 40, ονκ άη^&άτως Χ^ ικΐηο^^κιη 
μτοΰαΜία^τ Η. ςαίάηί η«^νι9<? 7. λφκν&ω Βί 9. ^ι<xύ^«ν €. 

20. άρμόττην V. 23. ΙτϋΌτωτων ΘΥ, ΜηιστώιηΦίΨ €ΨΕΧψ (ξηαβ ρ«τ« 
ΟηΜΗΐ Η. 25. οττ»] 0(1. 4 392. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΐϋΛϋεοινίΙ. ΠΡ0:Σ δογματικούς Α. (Ρ "375) 195 

»α φυσιηά. ηρά%σρ γαρ ίείν ηατΛ/οφαλίο^αί τον νσνψ βίς 23 
όναέηΜρσυατον "'των ηαραΜομένων φνλαηηρ, 6χυρο$%$ΜΟψ 
Λ^ Λναι της όέαροίας τον άιαλβ^τίΜον τοηον * ί^υτερον ϋΐ 
ύησγράφ€ίν τ^ν η&ίηην &€ωρ!αρ ηρός β^ίχίωοίν %ϋν ^^ν 
οΜίνίυνος γαρ ιη ηαραδοχη ταύτης έη\ ηροϋηο%Λίμένυ τψ] β 
λογίκ^ ίυνάμ^ι' τβλβνταίαν Λ ΙηάγΒΐν την φυοίπην ^«ιβ- 
ρίαν &αοτίρα γαρ έστι χα) βα&ντέρας άειταί της &νι- 
στά^Βως. 

Ταύτα μίν ηαΐ οίτοι ' ημεϊς δϊ το μϊν άχριβ^ς Ιν 24 
τά πράγματι τα νυν ον οηεητόμβ&α, ^βίι^ο δέ φαμ^ν »ς ^ϋ 
€ίη€ρ έν ηαντϊ μέρει φιλοσοφίας ζητητέσν ίοτΐ τάλη^ίς, 
τνρο ηαντός δει τάς άργάς ηαϊ τους τρόηονς της τούτον 
&ιαγνωαεως ίχειν ηιατούς. 6 άί γ€ λογίΗος τόηος την η$ρΙ 
των χρηηρίην %α$ των άηοδείζΒί»^ &βωρίαν ηερίΒϊχεν* 
άηό τούτον αρα ηοιητέον ίστίν ήμϊν την αρχήν. %αΙ ϊνα ^ 
βνέψοδος γένηται προς τονς δογματικούς η ζητηαις, ίηεΐ 
τα μϊν έναργη δια χριτηρίον τινός αύτο^Βν γνωρίζβο&αι 
δο%6ί, τα δ^. άδηλα δια αημείων ηαι αποδείξεων ηατά την 
αηό των εναργών μετάβαοιν ίξιχνΒνεο&αι , τάξη ΟΜεητω^ 
μ£&α πρώτον μεν περί τον ει εοτι τι ηριτηριον των αυτό-- 20 
&€ν χατ αΐο^σιν ή διάνοιαν προσπιπτόντων ^ το δί μετά 
τούτο π^ρΐ τον εΐ ίοτι ϋημειωτιηος ^ άποδειητίΜος των 
άδηλων τρόπος, οΐμαι γαρ ως τούτων άναιρε&εντων ονδε- 26 
μία ^τί %αταλειφ&ηοετα$ ζητη^ις περί τον δείν ίπεχειν ατε 
μήτε έν τοϊς προφανεαι μήτε ίν τοΙς συνεοΗίασμενοις εν- 35 
ρι^ηομενου τινός άλη&ούς» άρχετω ονν ο περί τον Μριτη^^ 
ρίον λόγος, ίπεί χαΐ πάντων των της ηαταλη^μεως τρόπων 
περιεκτικός είναι δοκεΐ• 

*Η περίί τον κριτηρίον ζήτηοις ον μόνον δια το φύσει 27 
φιλάλη&ες ζωον είναι τόν άν&ρωπον, άλλα καϊ δια τό τάς 3υ 
γενικωτάτας της φιλοσοφίας αΙρέσεις περί των κνριωτάτων 
βραβεύειν, πάσίν Ιοτι περιμάχητος. η γαρ τό μέγα καΐ 



1. βα σην. 9. μΐ»] δ^ οηχ. 20. ρΛψ οτη ι«. 21. «ρο#>*• 

πτόηων Χ^ η^οχίοτοψτωψ οβΙβΗ. 28. ηί^^λιρηΜος ΜΌΥ. 29. ^ «ηη €. 

13* 



196 (Ρ'"376) ΠΡΟΣ ^0ΓΜΑΤIΚ0Υ2 Α. α<Ιτ. αίΛΛβ 

θΒμνο¥ των ίογμα%ίηών αι/χΐ7/*(χ άναίρ€ΐσ&αί Αρδην ί^ηα^ί, 
μηί^νος ^νρίοχομίνον ηανόνος της %ατ άλη&9ίαψ των 
πραγμάτων υπάρξεως, η άνάηαλίν ως ηροηβτεϊς ίλίγχΒΟ&αί 
τσυς αηεητίχσυς ηαΐ της ηανής ηΐατεως^ ηατατολμησαντας, 
& ίάν 9<)('^ν^<>(<' ^' ^<^' δννάμβνον ημάς έηΐ την της άλη&Μίας 
ηατάληφιν οίΐηγέίν. %α\ γάρ^ οχέτλίον βΙ τα μίν ίητός 
ηρίτηρια "'μ^τά ηάαης οηονδης άναζητηοομ^ν , οίον κα- 
νόνας ηαϊ διαβητας ατα&μία τβ ηαϊ τρντανας, το ίΐ Ιν 
ημϊν ηαϊ τοντων αύτων ίοχίμαατικόν ΒΪναι άοχοΰν ηα- 

28 ρηοομΒν. τά^Βΐ τοίννν ως αν πΒρΙ των όλων ονοης της 
ϋηΒψΒως άναλαβόντΒς, ίηΒΪ δύο μέρη ίμφέρΒται τ^ ηροτά- 
ΌΒΐ, το τΒ ηρηηρίον ηαϊ η άλη&Βΐα\ έν μίρΒί τον ηΒρϊ 
ίηατέρου τοντων λόγον ηοιηοόμΒ-Θ^α^ ηαΐ οτί μϊν ίΐηγητι- 
χως νηοδΒίχννντΒς ηοσαχως λέγΒται το ηρίτηριον ηαΐ η 

ι& άλη&Βία, ΗαΙ τίνα ηοτ^ ηατά τους ίογματίχονς ΒΪχΒ ψύοιν, 
οτϊ 9^ %αϊ αηορητιηωτβρον σηΒητομΒνοί βΙ δύναται τι τού^ 
των νηάρχΒίν. 

29 Αντιηα τοίννν το Ηρηηρίον (άρκτίον γαρ άηο τού- 
τον) λέγεται ηρωτον μΙν δίχως, ηα&^ ίνα μϊν τρόπον φ 

70 ηροΟΒχοντΒς τα μΙν ηοιονμΒν τα δϊ ονδαμως, ηα&* ^Βρον 
δί ω ηροσέχοντΒς τα μϊν νηάρχειν φαμίν τα δ^ μη 
νηάρχΒίν ηαϊ τανΆ μίν αλη&η ηα&Βοτάναί ^α<>«) δί ψΒνδψ 
£ν το μϊν πρότΒρον ίν τοΙς ηΒρΙ της α%Βητικης αγωγής 

30 ίξΒ&έμΒ&α* κατ ανάγηην γαρ £δΒΐ τον άηορητιηως φίλο- 
35 ϋοφονντα , μη Βίς το ηαντΒλϊς άνΒνίργητον οντά ηαϊ ίν 

ταϊς ιίατά τον βΙο¥ ηράξΒΟίν αηραητον, ίχΒΐν τι ηριτηρκή^ 
αίρΒΟΒως α μα ηαΐ φνγης, τοντέοτι το φαινόμΒνον , ηα&ως 
ηαΐ ο Τιμών μΒμαρτύρηκΒν ΒΪπων 

αλλά τ(} φαινόμΒνον ηαντί α^Ίνιι^ ονη^ρ αν .Άθ'τι. 

31 το δ* ¥τΒρον, λέγω δϊ το ηΒρϊ της νηάρξΒως ηαϊ ηΒρϊ ον 

8. στά^/ΚΜΐ Οκν. τρηάνας €31. 9. βοιαιιασχωψ €> βοΜουΡ 

οη €Η, 15. ίκατέρων Ι». ηαΐ οη Β, 19. ηρωτωζ η ό^χΛς ΟΟΛΥ: 
ϋοττ ΟΙβλποβ. β( Η |)τίιιιι•ιη Ιί^ατΜίη. 20. τα μ^ψ — 21• ποσσ^ 

Χ9Ρτ§ς οιη €». 23. τ^ς οιη Ο. 29. πάτηιΨ β( οΤ«<^? 30. νό 

ρο•( ^1 οιη Ιι» 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟοοξΙ^ 



«ΗΗεοβνϋ. ΠΡ02 λογικούς Α. (Ρ "377) 197 

%ά ιΛν ση€η%όμ9&α, λέγ^α&αί ύοηεΐ νρίχως, ηοίψάς %6 %αϊ 
Ιϋως %αϊ ΙάιαΙτατα. χοίνώς μ^ν γαρ τκαν μίτρον «αναλΐ7~ 
ψίως, κα&' δ οημαίνομ^νον %α\ τά φναχά «ριτι/ρια ταύ^ 
νης ηξίηται της ηροαηγορίας , οίον οραοις αηοη γίνοις* 
ϋίως ΙΛ ηάρ μέτρορ ηαταλι^ψεως %Βχνιχον, %α&* δ ηήχνν 31 
μίψ »αΙ ζνγοψ ιμΛ ηανόνα ααΐ ίιαβητην ίίηοί τις αν ηρί- 
τηρια^ ηαροοον ίοτΐ τ^χνιπά, %ην δΐ δραοιν ηάϊτην άηοην 
ΐίαι ηαϋ-ολον τά λοιηά χοίνά των αίο&ητηρίων , φυοίΚ'ήν 
ίχοντα την ηαταοη^νην, οι;^α/ιώς* Ιδιαιτ^ρον 9ί ηάν μέ- 35 
τρον ηαταλη^Βως '" άδηλου πράγματος, κα^^' δ να μίν /?ιω- ίο 
τιχα . ονκίνί λέγεται ηριτηρία, μόνα δ^ τά λογιηά καϊ αη$ρ 
οΐ 9ογματιχοϊ των φίλοαόφων ηαρ€ίθάγουσ§ ηρος την της 
άλ^&€ίας 9νρ€0ΐν. ηολλαχως δη λεγομένου τον ηρηηρίου, 34 
ηρόηεηαι ηάλ$ψ το σηέητ€σ&αί προηγουμένως μίν περί 
του λογίχον ηαΐ παρά τοις φίλοαόφοις ^ρυλουμένου, ηατ ίπα- ι& 
ηολού^μα δ^ ηαΐ περϊ ίηάοτου των ηατά τον βιον, πά- 35 
ρεοτι μέντοί καΙ το λογίηόν τούτο ύποδιαιρείο^αι , λέγον- 
τας το μέν τι είναι κριτηριον ως ύφ ου, το δί ως δι ου, 
το δ^ ως προοβολη «αϊ σχέοις. ύφ ου μΙν ως αν&ρωπος, 
δι* ού δί ως αΐο&ησις, το δ)ί τρίτον ως η προοβολη της τα 
φαντααίας. δν γαρ τρόπον ϊν τη των βαρέων χαΐ κούφων 36 
Ιξετάσει τρία έστΙ ηριτηρια, ο τε ζυγοοτάτης ηαϊ α ζυγός 
χαΐ η του ζυγού &έαις, τούτων δ^ 6 μίν ζυγοοτάτης ηρι- 
τηριον ην το ύφ* ού, ο δ^ ζυγός το δι ού, η δί &έοις του 
ζυγού ως οχέοις , χαΐ πάλιν δν τρόπον προς την των βν- 2δ 
&ειων %αϊ οτρεβλων διάκριοιν τεχνίτου τε ηαΐ ηανόνος %αι 
της τούτου προοβολης ίοτΐ χρεία, κατά τά αυτά καϊ ίν 
φιλοοοφίοί προς την των άλη&ων τε καΐ ψευδών διάγνωαιν 
δεόμε&α των προειρη μένων ημίν τριών κριτηρίων ^ καϊ 37 
εοικε τω μΙν ζυγοατάτη η τέκτονι 6 άν&ρωπος, ύφ* ου^ 
γίνεται η κρίοις, τψ δϊ ζυγω καϊ κανόνι η αϊο&ηοις καϊ η 
δξόινοια, δι ης γίνεται τά της κρίσεως, τ^ δί σχέοει των 

2. ηαι^ το μ^νοορ ρΓ Α. 12. «Ις ΟΗΧ. 19. ηροβοΧιι €Β. ιηϋιί 

(ολαη Ιλοο προσβΛψι — 21. φΛΨτ$Μίας »ραπιιιιι νίθβΙαΓ ιηαΙ«η^ιιιηςυο 
αηο ηα^' 6, οί. $ 261. 21. τ^οηορ οιη α 24. το όί] του όί Ο. 



198 (Κ'"378) ΠΡΟΈ ^0ΓΜΑΤΙΚ0Υ2 Α, αάν. ηίΛΛβ 

ηροαρημέρων οργάνων η ηροσβολη %ης φαντασίας, ηα&* ^ 
Ό αν&ρωηος ίηίβάλλίται ηρίνην. 

*ΑΧλα η€ρΙ μίν κριτηρίου ταντα άναγ%αΙον ην ίη\ 

38 %οϋ παρόντος ηρολαβ^ϊν την 9ϊ άλη&βιαν οΐονταί τιν^ς, 
6 χαι μάλιοτα οί άηο της στοάς, βιαφίρ^ιν ταλη&ονς ηατά 

τρΒϊς τρόπους, ουσία τε ηαϊ ουστάσεί χαΐ δυνάμει, ουσία 
μϊν ηαροσον η μϊν άΙη&€ΐα σώμα Ιστί, το 9^ άΧηϋ^^ς 
άσοίματον ύηήρχβν. ηαι εΐκότως, φασίν τουτί,μίν γαρ 
άΐίωμά ίοτι, το ίέ αέιω^α λεκτόν, το ϋ Χεκτόν άσωμα- 
10 τον. άνάηαλιν 9ί, η άλη&€ία σώμα ίστι ηαροσον επιστήμη 

39 πάντων αληθών άποφαντιχη δοκεϊ τυγχάνην, πάσα Λ έττι- 
οτημη πώς £χον έστιν ηγεμονικόν, ωσηερ ηαΐ η ηώς 
έχουσα χβίρ ηνγμη νόίΐταί ' το άί ηγεμονιχόν "'σώμα χατά 
τούτους ύηηργ^ν ' τοίνυν καϊ η άλη&εια ηατά γένος ίσταί 

40 σωματίηη. συστάσεί ά^ καθόσον το μϊν άΧη^\ς ώς μο^ 
νοείάες τι και απλούν την φύαιν νενοηται, οίον έηΐ του 
παρόντος το "ήμερα εστίν" και το **έγώ άιαλεγομαι", η ίέ 
άλη&εια ώς αν επιστήμη κα&εοτηκυϊα τουναντίον συστη- 
ματική τε ηαϊ πλειόνων ά&ροίσμα τυγχάνειν ύπείληψηαί. 

41 ψ ουν λόγω ^ερόν τί ίστιν ό άήμος καϊ ^ερον ό πολίτης, 
χοΐ 9ημος μϊν το έκ πολλών πολιτών α&ροισμα πολίτης 
α ό εϊς, τω αύτώ λόγω διενηνοχεν η άλη&εια του άλη-- 
'&οΰς, καί ώμοίωται η μϊν άλη&€ΐα τώ δήμω το ί^ άλτ^ 
&•^ς τω ηολίτΐ] , Λα το την μεν είναι συστηματικην το 

42 ίέ απλούν, δυνάμει Λ ταύτα αλλήλων κεχώρισται, έηεϊ 
το μίν άλη&Ις ου πάντως ^ηιστημης εϊγετο {καΐ γαρ ό 
φαύλος «φ} ο νηπιος και ό μεμηνώς λέγει μέν ηοτε τι 
αλη&ες, ουκ έχει Λ έπιοτημην άλη&ούς), η δί άλη&εια 
κατ έπιστημην &εωρ€ΐταί, ο&εν καϊ 6 ^χων ταντην σοφός 

ϋ) έστιν (έπιατημην γάρ είχεν άλη&ών) καί ούποτε ί|^ενδε^' 
δεται, καν φεύδος λέγψ] , δια το μη άησ κακής άλ)! άπό 

43 αστείας αντό δια&έαεως προφέρεσ&αι* ηα&ά γάρ ο περί 
της τού κάμνοντος σωτηρίας ψευδός τι λέγων Ιατρός, και 

11. νποφαψτιηη Γ. 18. ΟίπηηηΜη Γ. 1ί). ι>ηίίίακχα^ Γ. 

22« η οπτ Ζ<. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



μΗοοβΥΗ. ΠΡΟΣ λογικούς Α. (Ρ"'379) 199 

ίηαγγβλλόμΒνός τι άωοΛί^ μη ίίδϋύς ϋ, ψενίος μεν τί 
λίγΒί, ου φενάβται 9έ {ηρός γαρ την τον ίηίθ%ατουμένον 
οω%ηρΙαν αυτά το τοιούτο λαμβάνε την άναφοράν), η»1 
ως οΐ αρίοτοί των στρατηγών ηρός δύ'&υμίαν των νηο^ 
ταττομένων αντοίς στρατιωτών ηολλάηις ίηιοτολάς άηο & 
ονμμαχίίων η6λ$ων ηαρασηίυασάμενοι ψδύάος μέν τι λί- 
γονοιν, ον ,-ψΒνάονται ί^ δια το μη αηό ηονηράς γνώμης 
τοντο ηοΐΒϊν, %αϊ ον τροηον γραμματικός σολοικισμού τι-* 44 
&9}ς νηόδΒίγμα σολοιηισμον μίν ηροφίρ^ται, ον σολοικίζει 
α (ον γαρ ηαρά άη^ιρίαν τον ορ^&ον Χογον τούτο 7κασχ€ΐ)> ίο 
ω9ε %αϊ 6 '"σοφ6ς, τουτέστιν ο την τον άλη&ονς ίηιστη- 
μην Βχων, ίρΒϊ μέν ηοτ9 ψεύδος, ψενσεται δ^ ονδέηοτε 
δια το μη Ιχειν την γνώμην ψεύδη σνγηατατι&εμένην. 
οτι γάρ, φασίν, αηό της δια&έσεως ηαϊ ονκ άηό ψιλής 4& 
της ηροφοράς ηριτέον έστΙ τον ψενδόβΦενον, ηάρεστι μα-* ΐ5 
&εΙν έη τών τε&ησομένων νηοδειγμάτων, τνμβωρνχος 
γαρ λέγεται %αΙ 6 ίηΐ τώ σηνλεύειν τονς νεηρονς τούτο 
ηράττων %α\ 6 τνμβονς τοις νεηροϊς όρνττων ' αλλ* 6 μίν 
ηρώτος χολα{;«τσι ώς από ηαηής δια&εσεως τοι;το πρασοων, 
ό Λ δεύτερος ηαΐ μισ&όν λαμβάνει της νηηρεσίας δια το 
την άντιηειμένην αΐτίαν• ηροφανίς τοιννν έστϊν οτι %αϊ 
το ψεύδος λέγειν τού' ψενδεσ&αι πατά ηολν διενηνοχεν, η 
το μίν άηό αστείας γίνεται γνώμης, τό δί ψενδεσ&αι αηο 
ηονηράς• 

Ταύτα ηαϊ ηερί της άλη&είας %ατά τινας ηροαηοδον- 46 
τες, άκολον&ως χαϊ την γενομένην τοϊς ύογματικοϊς φίλο- 
οόφοις διάστασιν ηερΙ τού ηριτηρίον σκοηώμεν' αι>α^»ι? 
γάρ ίστι ζητονντας ηερϊ της τούτον νηάρξ,εως σννεηι&εω- 
ρείν ηαι ο τι εστίν, ηολλαϊ μίν ονν %αϊ ηοιηίλαι δ^αιρέ-\^ 
σεις φέρονται %ατά τόν τροηον* άλΧ ημϊν άηόχρη ηρός ^ 
τό ηαρόν λέγειν οτι οι μίν άνείλον τό κριτηριον οι δί 
άηέλιηον. %αΙ τών άηολιηόντων τρεις αί άνωτάτω γεγο- 

3. τό οιη α θ. ηΐαοάμέρο^ ΥΧ. - 9. μΛ9 οιη Ι». 12. ν«ν^«- 
'τα» α 15. ηοοσφο^ς α το €!Β. 22. ι^ιν^Η Ι/. 25. τνροατϊο- 
ι^ι^όιτίς α 30. τοΛοϊ'Τ 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



200 (Κ "'580) ΠΡΟΣ δογματικούς Α. 8<Ιν. ηΐΗίΙιβ 

^ασι οτάσείς* οΐ μ^Ρ γαρ Ιν λόγω τοντο άηέλιηον, ο{ 9^ 

48 ίΐ' ^«ίβ άλογοις ίι^€ργείαίς, οί ίέ ίν αμφοτίροις. %α\ ίη 
αΡ€ΐλθί^ μ^ν αι^ο Ξενοφάνης τ« ο £ολοφ»νιθ£ χα] Ξένια- 
9ης 6 Κοριψ&ίος %αϊ ^Ανάχαραις 6 Σχυ&ης χαΐ Πρωταγο- 

5ραβ καΐ /1ιοννο69ο}ρος , ηρός #€ τοντοις Γοργίας ο Αεον- 
τϊνος ηαϊ Μη%ρ69ωρος ο Χίος %αϊ Άνάξαρχος 6 ευ9αίμο- 
ψιηος ηαΐ Μόνιμος 6 ηνων. ίν τούτοις 9έ είοι %αΙ οΐ 

49 άηό της σηεψεως. ων Ξενοφάνης μίν %ατά τινας εΐηύν 
ηάντα ακατάληπτα ίηι ταύτης έατϊ της φοράς, έν οίς 

10 γράφει 

"'χάί τό μίν ονν σαφίς ον τις άνηρ ϊδεν, ούϋ τις ίσται 
εϊδώς άμφΐ ^εων τε χαΐ&σσα λίγω ηερϊ ηάττων 
εΙ γαρ χαΐ τα μάλιστα τνχοι τεχιλεσμένον είτιιύν^ 
αυτός Βμως ονχ ο7δε, δόχος δ^ ίηΐ πασι τέτνχται. 

50 Λα τούτων γαρ οαφίς μϊν ίοικε λέγειν τάλη&Ις ηαΐ το 
γνωριμον, ηα&ο ηαϊ λέγεται 

απλονς 6 μν&ος της άλη&εΐας Ιφν^ 
άνδρα 9^ τον άν&ρωηον, τω είδιχω ηαταχρωμενος άντΙ 
τον γενονς* είδος γαρ άν&ρωηον χα&έστηκεν 6 άνηρ. 
20 αννη&ες 9' εατι τούτω χρηο&αι τω τρόπω της φράαεως 
χαι "Ιπποχράτει, όταν λεγι/ '^γυνη άμφιδεξιος ον γινεταΓ, 
τοντεστι &ηλεια ίν τοις δεξιοϊς μέρεοι της μήτρας ον ον- 
νισταται. άμφϊ &εών Λ νηοδειγματικως περί τίνος των 

51 άδηλων, δοχον Λ την δόχησιν χαι την δόξαν. ώστε τοιον- 
25 τον είναι χατά έξάπλωσιν το νπ αντον λεγομενον "το μεν 

ονν άλη&^ς και γνωριμον ον&είς άνΟ'ρωπος οίδε, το γε 
ίν τοις άδηλοις πράγμασιν* καν γαρ ίχ τύχης έπιβάλλη 
τούτω, όμως ονκ οίδεν οτι έηιβεβληχεν αντω, άλλ' οιεται 
&2 καΐ 9οκεΐ" ωσηερ γαρ εΐ έν ζοφερω οΐχηματι καΐ πολλά 
30 βχοντι κειμήλια νπο^οΐμε&ά τινας χρνσον ζητονντας, νπο- 
πεοεΐται 9ι6τι έ'χαστος μίν τούτων λαβομενος τίνος των 

5. γο(ΐγίαζ φλιοντίρο^ Χ. 8. Έΐπω¥ κατά ι*ι»βς θ|. 9. ίστ» II V 
11. ηαΐ το] ίν, 14 ΚϋΓβί. 12. 23. αμψί&4%ί9 ΟΗΥ, 14. β^ο V 

17. άηλονς] ΕιιπρΜ. ΡΙιοοη. 472. 21. γυι^] ΑιΛοηβπι. 7 43. 

;ί9. ίΐ] οΐ €Ην. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ιηβίίοοβΥΙΙ. ΠΡΟΣ Α0Γ1Κ0Υ2 Α. (Ρ'"381) 201 

έψ τψ οίηηματί %Βίμένιαν οίηαβται τον χρναοϋ Μράχ&αί,, 
ονίίΐς α αυτών ίσται ηεη^ιομίψος οτι τώ χρναψ η^ριέ- 
ηΒΟΒ, %άν μάλίοτα τύχα %οντψ ηβρ§η€ητωηως , ω^β %αΙ βίς 
%οντονΙ %οψ ηοαμον ωυηβρ %0η1 μέγαν οίχον ηαρηλ&9 
ηΐ^&ος φάοσόφων έηΐ την της άλη^ίίας ζητησίν, ης τον * 
}4χβ6μενον €Ϊχ6ς ίατιν άηίοτ^ϊν οτι ^υστόχησεν. 

Οντος μϊν 9η ου φηαν βίναι κρηηρίον άλη&βίας 9ιά 
το "'μηδίν βΙνα$ ηαταληητόν ίν ιτ^ φύαει των ζητουμένων* 
Ξενίάάης 9^ ο ΚορΙν&ως, ου καΐ Αημοηρηος μέμνηταί, 53 
ηάντ βΐηων 'ψενΛη, χαϊ ηάααν φαντααίαν ηαΐ Λόίαν ^βν- ίο 
090&αι, χα} ίη του μη οντος ηάν το γ$νόμ9νον γίνεα&αί, 
ηϋίΐ €ΐς το μη ον ηάν το φ&αρόμδνον φ&€ΐρ€α&αί, άυνά- 
μ9ί της ηύτης /χεταί τω Ξ^νοφάνα αταοεως- μη οντος 54 
γαρ. τ»νος άλη&οΰς %ατά άιαφοραν τού φευίους, άΧίά 
ηάντων ^ψευδών όντων ηα\ δια τοϋτο άηαταΧηητων, ούδϊ ΐ5 
9ία%ριτικον τ$ τούτων Ιοταί ηρίτηρων, το ί* οτι ηάντα 
έατί φ^υάη %αΙ άια τούτο ακατάληπτα, ούϋ διαηριτίηόν 
τούτων Ιαται ηρηηρίον, δείηνυται ίη της των αΐϋ&ηοίων 
ίιαβολης' εΙ γαρ το ίηαναβββηηος ηριτηρίον ηάντων 
των ηραγμάτων Ιοτϊ ψδυϋς, ϋ άνάγηης καΐ ηάντα έστϊ το 
ψ$ν&η• το α γ€ Ιηαναβββηηος ηραηρων ηάντων των 
ίίραγμάτων εΐοϊν αΐ αίο&ηοας, ηαΐ ί^Ικνυνταί ψευδείς* 
ηάντα άρα τα πράγματα Ιστι φευδη. 

ΚαΙ ^Ανάχαροίς, ως φασίν^ ο Σίίύ&ης ηάσης τέχνης 55 
την ηρηικην ηατάληψιν αναιρεί, σφόδρα τε ίηιτψά τοίς 25 
"ΕλΧηϋΐ ταύτην άηολείηουαιν * τις γαρ έατί, φησιν, ο 
πρίνων τι τεχνικώς; αρά γε 6 Ιδιώτης η ο τεχνίτης; αλλ* Ι^ 
διείτην μεν ουκ άν εϊηοιμεν* ηεηηρωται γαρ ηρός την 
γνωοιν των τεχνικών ιδιωμάτων, κα\ ως οΰτε τυφλός λα^- 
βάνει τα της οράοεως £ργα ούτε κωφός τα της άκοης, 3ο 
ούτως ούδΐ 6 άτεγνος οξυωηεί ηρός την κατάληψιν τοί 
τεχνικώς άηοτελεο&έντος , ίηει τοι ίάν καΐ τούτω μαρτυ- 
ρώμεν την τίνος ηράγματος τεχνικού κρίαιν , ού διοίαει 

3. τνχοί V. 17. ονό^ — 18. κ^^νηριοι^ οηι V. 20. ίατί ααϊ 

ηάντα α 22. αΙ ίΐίΚΙ ϋΗΥ. 26. χαύτης Γ, 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



202 (Ρ'^ββί) ΠΡ01 άΟΓΜΑΤΐΚΟΥΣ Α. «άτ.η»«1ιβ 

%ης τέχνης η ατβχνια, οηβρ έστΙν ατοηον' ωοτε ονχ ο 

56 Ιδιώτης έατϊ ηρίτης τάν τ^χνιπών Ιδιωμάτων• λΒΐηεταί δρα 
λέγειν τον τεχνίτην* δ ηάλίν ίστίν άηι&ανον. ήτοι γαρ 
6 όμοζηλος τον όμόζηλον η ο άνομόζηλος τον έτ$ρόζηλον 

&ηρΙνβι. αλλ' ο έτερόζηλός ονχ οΙός τέ έατι ηρίν£$ν τον 
έτβρόζηλον* της γαρ Ιίίας τέχνης ίστίν ίπιγνωμων^ προς 

57 9ϊ την άλλοτρίαν Ιδιώτης ηα&έστη%9Ρ. ηαΐ μην ουδ^ ο 
ομοζηΧος τον όμόζηλον δύναται δοχιμάζειν* αντο γαρ 
τούτο Ιζητούμβν , τις έοτιν 6 τούτους ηρινων έν μια δν~ 

ΙΟ νάμ€ΐ το όσον ίηϊ τ^ αύτ^ ^ήί*17 ηα&Βοτωτας• άλλως τε, 
Βΐηερ οντος έηεϊνον κρίνει, γενησεται το αυτό ηρϊνον τε 

58 %αϊ ηρινόμενον πιστόν τε ηαΐ αηιστον ' ^ μ^ν γαρ όμό- 
ζήλος ίστιν 6 έτερος τω ηρινομίνω, κρινόμενος ηαι αυτός 
άπιστος ίοται, η δ^ κρίνει, πιστός γενησεται, ου δυνατόν 

15 δ^ τό αυτό καΐ κρίνον και κρινόμενον καΐ πιστόν καΐ απί- 
στον ύπάρχειν* ουκ αρα ίστι τις ο κρίνων τεχνικώς, διά 

59 δϊ τούτο ούδ^ κριτηριον * των γαρ κριτηρίων τα μέν έστι 
τεχνικά τα δ^ Ιδιωτικά, ούτε δ^ τα Ιδιωτικά κρίνει, ωσπερ 
ούδϊ ό ιδιώτης, ούτε τα τεχνικά, ωσπερ ούδί ο τεχνίτης, 

% δια τάς Ιμπροσ&εν είρημένας αίτιας, τοίνυν ούδεν έστι 
κριτηριον. 

60 ΚαΙ Πρωταγόραν δ^ τόν *Αβδηρίτην έγκατίλεξάν τφ- 
νες τω χορω των άναιρονντων γό κριτηριον φιλοσόφων, 
ίπεί φησι πάσας τάς φαντασίας κα\ τάς δόξας άλη&εϊς 

25 νπάρχειν καΐ των προς τι είναι την άλη&ειαν διά τό πάν 
τό φαν^ η δόξαν τινι εύ&εως προς έκεϊνον ύπάρχειν. 
ίναρχόμενος γούν των καταβαλλόντων άνεφωνησε "^πάντων 
χρημάτων μέτρον ίστΙν άν&ρωπος, των μίν όντων ως 

61 έ'στιν, των Λ ούκ όντων ως ουκ ίστιν \ καϊ μαρτυρεϊν 
30 φαίνεται τούτω ο αντικείμενος λόγος, εΐ γαρ φησει τις 

μη πάντων των πραγμάτων κριτηριον είναι τόν άν&ρωπον, 
βεβαιώσει τό πάντων των πραγμάτων κριτηριον είναι τόν 

2. %ω9 οπ) ^^. 5. κο^<»] ον Η(^ΐ9ΐΛ ΓΑ. 7• 6 οιη €Η. 13. τβ»» 
Μρ^νομ^ρωψ £>. 19. οΐί^ 8ηΐ6 ο Ιδιώτης οη\ ΟΑ. 30. φηαα σο/ 

τις £>, ηοη Β. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



πίΛϋοοβΥΗ. ΠΡ02 ΑΟΓΊΚΟΥ2 Α. (Ρ'"383) 203 

ανθ-ροηοι^* ούτος γαρ ο τονψο λέγων £ρ&ρωπ6ς έατιν, 
ΐΛοϊ το ως ηρός αντον τι&είς φα$ψ6μ€Ρον όμολογ$1 χαΐ . 
αντο τοντο των ως ηρος αντον φαίνομ^ων νηαρχείν. 
ο&δψ ηαΐ 6 μβμηνως των ίν μανία φαινομένων ηίοτόν ίστί 
ηρηηρίον, χαϊ 6 κοψωμενος των έν νηνοις καΐ ο νψ€ίύς$ 
των ίν νψιιοτητι %α\ ο γίγ^ηρακως των έν γ^ρα ηροσηί•^ 
πτοντων. οι/χ ίατί 9^ οίηέίον άηο των δίαφΒρουϋών η€ρ§^ 62 
στάσβων τάς διαφορονς ηεριστάοας ά&βτ€ϊν, τοντέστιν 
άηό μϊν των έν τω αωψρονέιν νποηίητοντων τα έν τω 
μεμηνέναι φαινόμενα, άηά 9^ των ϋηαρ τα %ατά τους ιο 
νηνους, άηό 9^ των έν γηρα ^ά έν νψιιοτητί. ως γαρ 
αυτά έχύΐνοίς ου φαίνεται, οϋτω χαΐ άνάηαλιν τα τούτοις 
φαινόμενα έ%€ίνοις ου ηροσηίητα. θιόη^ρ βΙ οτι ό μβμψ- β3 
νως 7] 6 κοιμωμ^νος έν ηοια 9ια&έσ6ΐ &ΒωρΒί%αι, ουκ ίστι 
βέβαιος των φαινομένων αύτω ηριτης, έη9Ϊ ηαί ο σωφρο^ %$ 
νών ηαΐ ό έγρηγορως έν ηοιά κα&έατηηΒ 9ια&έθ6ΐ, πάλιν 
οι;» ίοται ηιστος προς την 9ιάγνωαιν 4ίων ύηοπιητόντων 
αύτω. μη9$νός ουν χωρϊς περιστάσΒως λαμβανομένου, 
έηάστω πιοτευτέον των χατα την οϋ^είαν περίστασιν Ααμ* 
. βανομένων. ηαϊ τούτψ 9η ηινέΐν τινίς ύπενρηοαν το χρι- 64 
τηρών, έηείπερ τουτι μϊν των ηα& αυτά υποκειμένων 9ο%ι- 
μαστικόν είναι βονλεται, του τε άλη&ους ηαϊ του 'ψεύ9ους 
9ίοριστιη6ν ύηάρχειν, 6 9ί προειρημένος άνηρ ούτε ηα&' αυ- 
τό τι υπάρχον ούτε φευ9ος άπολέλοιπεν» τοιούτοι 9ί γε^ 
/οΐ'εναί λέγονται και οί ηερί τον Εύ&υ9ημον καϊ /ίιονυ-- «5 
σο9ωρον* των γαρ ηρός τι καΐ ούτοι το τε δν κα) το 
άληϋ-ες άπολελοΐψίασιν, 

Γοργίας Λ ο ΑεοντΙνος έκ του αύτοΰ μ^ τάγματος 66* 
υπήρχε τοΙς άγ7]ρη%6σι το κριτηριον , ου κατά την ομοίαν 
9ϊ έπίβολην τοΤς περί τον Πρωταγόραν. έν γαρ τω έπι- 3ο 
γραφομένω περί τού μη οντος η περί φύσεως τρία κατά 
^ έίης κεφάλαια κατασκευάζει, εν μ^ καϊ πρώτον οτι 

1. αιηο V. 5. ΰηψ^ ¥Θ, 7. τ> ΟΗΥ. αχάσέων β. 

18. ατάοίως ΟΟΗΥ. λαμβανόμινον €. 20. ίη*ΐβ6'ηϋαψ Χ. 

28. 'Γο^γ<ίΐίί;] οί. Κοββ. θβ βοι^ΐΑ 1.βοηϋηο ρ. 171 Βί|ί|, 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



204 (Ρ'"3β4) ΠΡ02 ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΥ! Α. Αάγ.ηΑΟιβ 

ού9^ ίοτί9, ^ΒντΒρον οτ$ «/ %αΙ ίοτιν, αηατάληητον αν- 
&ρωπφ, τρΐ90Ψ οτι «/ χαϊ καταΐ^ητόψ, άλλα τοί γΒ άνίίοι^ 

66 στον %α\ άνβρμηρδντοτ τω ηέΧας• οτι μϊν ονν ούδϊψ 
{στΒν, έπίΐογίζεταί τον τρόηον τούτον, ίΐ γαρ £στι τί, 

^ητοί το δν ίστιν η το μη ον, η ηαϊ το ον ίατι %αϊ το 
μη ον• οντ€ Λί το δν εατίν, ως ηαραατηθ€ί, οντ€ το μη 
δν, ως ηαραμν&ηοΒται, ούτε το δν ηαϊ το μη δν, ως ηαϊ 

67 τούτο δίδάξ^ί* '"ού% αρα Ιατί τι. χαΐ δη το μίν μη δν 
ονη Ιατιν. ύ γαρ το μη δν ίοτιν, ίοται η αμα ϋαϊ ονη 

ίοίαται' ^ μ^ν γαρ ον» δν νοΒΪται, ονη ίσταί, ζ 9ϊ Ιατι 
μη δν, ηάλιν ίαται. ηαντελως δ^ άτοηον το έΐναί τί 
αμα ηαΐ μη €ΐναι* ον» αρα ίοτι το μη δν. %αΙ άλλως, 
ύ το μη δν ξοτί, το δν ονη Ιοταΐ' ίναντία γαρ ίστι 
ταύτα άλλήλοις, ηαϊ Λ τφ μη δντι ονμβίβηηΒ το ΒΪναι, 

ί&τω δντι σνμβησεταί το μη είναι, ονχϊδέγδτδδνονηΒΟτιν, 

68 ονδί το μη δν ίοται• ηαϊ μην ονδϊ το δν ίοτιν, 
9ΐ γαρ το δν ίστιν^ ήτοι άίδίον ίστιν η γενητόν η άίδίον 
αμα ηαϊ γενητόν* οντε Λ άίδίον εστίν οντε γενητδν 
οντε αμφότερα, ως δείξομεν* ονη άρα Ιστι το δν• εΐ 

^γάρ άΙδιόν έστι το δν {άρητεσν γαρ έντεύ&εν), ονη Ιχει 

69 τινά αρχήν * το γαρ γινόμενον παν εχεί τιν αρχήν, το 
δΐ άΙδίον άγίνητον ηα&εστως ονη εϊχεν αρχήν, μη ίχον 
δϊ άρχην άηειρόν ίστιν. εΐ δ^ αηειρόν έστιν , ούδαμον 
ΙατΙν. εΐ γαρ πού ίοτιν, Ηερον αντού έστϊν έηεϊνο το 

26 [δν] ίν φ έοτίν, ηαϊ ούτως ονηίτ αηειρον' Ισται το δν 
Ιμηεριεχόμβνόν τινί' μείζον γαρ ίστ$ τού ίμπεριεχομίνον 
το έμηεριεχον, τού δί άηεΙρον ονδέν έστι μείζον, ώστε- 

70 ονη £στι ηον το αηειρον. ηαϊ μην ονδ* ίν αντω περιέχε- 
ται, ταντόν γαρ ίσται το ίν ω ηαϊ το έν αντω, ηαΐ δύο 

ίογενήσεται το δν, τόηος τε ηαϊ οωμα' το μίν γαρ έν φ 
τόπος έοτίν, το δ* έν αντω σώμα. τούτο δέ γε άτοηον* 
τοίννν ονδί έν αντφ έστΙ το δν. ωστ €ΐ άίδιόν έστι το 

4. τ* οηι £>. 7. το αη(6 μή οιη Ι<. 9. τ*] ιι ΐΟ, 15. ^'οτπν' 
τοίνυψ ϋν6ί^ υ1 ▼. 32 6( ρ. 205 2 9( 12. 32. ος τ ιΐς V. 



, ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



πίΛΐίοοβνυ, ΠΡΟΣ Α0ΓΙΚ0Υ2 Α. (Ρ/'ββδ) 205 

ον, αη€ίρ6ν Ιοτίν, βΙ δϊ αηΒίρον ίσ%ιν, ονίαμον ία%ιψ, βΙ 
δϊ μηίαμον ία%ίν, ου% ίστ$ν. τοίννψ βΙ άϋιον ίση το 
ο^, ουθί την ^9Χν^ ον ίοτιν. καΐ μην ονίέ γΒΤητον Βίναι 71 
άνναταί το ον. βΙ γαρ γέγονΒΨ, ητο$ ίξ οντος η ίη μη 
οντος γίγονΒν• αλλ* οντΒ ί% του οντος γέγονΒν* βΙ γάρ^ 
ον έατ$ν, ου γέγονΒν άΙΧ ίατιν ηίη ' οντΒ 1% τον μη 
οντος ' το ^ γαρ μη ον ονδί γΒννήααί τί ίνναταί άίά τό 
ίξ ανάγκης οψΒίλΒίν νηάρίΒως μΒτέχΒΐν το γΒννητιικον νι* 
νος» ονη αρα ονίϊ γΒνητόν ίοτί το ον, ηατά τα αυτά 72 
^έ ονί^ τό ονναμφοτΒρον, άϋων α μα %α\ γΒνητόν * ταύτα ίο 
γαρ άναίρΒτίχά *"ΐοτιν άλΧηλων , %αϊ βΙ άϋαον ίοτι το ον, 
σν γίγονΒν, χαϊ βΙ γέγονΒν , ούη Ιατ§ν άϋίον. τοιννν βΙ 
μητΒ άΐδιον ίστι το ον μητΒ γΒνητόν μητΒ τό σνναμφό- 
τΒρον, ονη αν ΒΪη τό ον. %αΙ άλλως, βΙ Βοτιν, ητοί ίν 73 
Β<η§ν η ηολλά' οντΒ <Κί ϋ^ ίατιν οντΒ ηολλά, ως ηαρω^ι^ 
στα^ηοΒται* ονκ άρα Βοτί τό ον. βΙ γαρ §ν ίστιν, ητοί 
ηοοον ίστιν η οννΒχές έστιν η μέγΒ&ός ίοτίν. η αύμά 
Ιοτιν. ο τι δΐ αν η τούτων ^ ονχ Μν ίοτίν, άλλα ηοοόν 
μίν ηα&Βοτως δίαίρΒ&ηοΒταί , οννΒχ^ς Λ ον τμη&ηοΒταί. 
ομοίως ϋ μέγΒ&ος νοονμΒνον ονη ίστα$ άάίαΙρΒτον• οώμα ^ο 
^^ ^νγχάνον τρίπλοΰν ίοταί* %αϊ γαρ μηηος %αϊ ηλάτος 
ηαϊ βά&ος φι. άτοηον ϋ γΒ τό μηί^ν τούτων ΒΪναι λέ~ 
γΒίν τό ον* ονχ αρα ίοτϊν ίν τό ον. χΰΛμην ονϋ ηολλά 74 
ίοτίν. βΙ γαρ μη ίστιν Ά^, ονϋ ηολλά ίατιν' ούν&ΒΟίς 
γαρ των χαβ-' Μν ίοτι τα ηολλά, ΛίοηΒρ του ενός άναίρου- ^5 
μένου ονναναιρΒίται χαϊ τα ηολλά. α*Αλά γαρ οτι 

μίν οντΒ τό ον Βοτιν οντΒ τό μη ον Ιοτιν , ίχ τούτων 
ανμφανές' οτι 91 ούϋ άμφοτΒρα ίο%ιν, το τΒ ον χαϊ τό 75 
μη ον^ ΒνΒηιλογιατον. ΒΪηΒρ γαρ τό μη ον Βοτι χαϊ τό 
ον ί'οτί, ταντόν Βοται τω οντι τό μη ον οοον ίηϊ τω 30 
ΒΪναι' χαϊ ίιά τούτο ουΟτΒρον αντων Ιοτιν. οτι γαρ τό 
μη ον ονχ ίοτιν , όμόλογον* ϋόΒίχται άί ταντό τούτω 
χαϋ'Βοτως τό ον ' χαϊ αυτό τοιννν ονχ ίσται. ον μην 7β 

2. (2] ίΐς ν. 16. 1ί9^ οη V. 18. ϋ) αη Ι^ 32. τοί>το ΟΟΒΗ. 



206 (Ρ "386) ΠΡΟΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΥΣ Α, βιΐ^.ηι&ϋιβ 

αλλ' ΒΪηερ ταντόρ ίατι τω μη οντι το 6ν, ου δνι^αται 
αμφότερα είραί' βΙ γαρ αμφότερα, ου τούτον, ηαΐ %1ταν- 
τον, ουκ αμφότερα, οϊς εηετοί το μηδ^ν εϊναί ' εΐ γαρ 
μήτε το δν ίατι μήτε το μη 6ν μήτε αμφότερα, ηαρά 
Β α ταντα ονά^ νοείται, ονϋν ίστιν. 

77 "Οτί Λ ηαν 17 ^^^ ^οντο άγνωστόν τε χαϊ άνεπινόητόν 
έοτίν άν&ρωηψ, ηαραηεψενως νηοδειητεον. εΐ γαρ τα 
φρονουμενα, φηοϊν ο Γοργίας, ονπ ^στιν 09^α> το ον υν 
φρονείταί• ηαϊ %ατά λόγον * ωσηερ γαρ εΐ τοις φρονι>ν^ 

10 μένοΐδ σνμβίβηηεν είναι λενκΰϊς, ηαν ονμβεβηηΒΐ τοις λεν- 
ΗΟΪς φρονεϊα&αι, όντως εΐ τοις φρονονμενοις συμβεβη%9ΐ 
μη εϊναι όνοι, Μκτ ανάγκην ϋυμβηαεται τοις όνοι μη 

78 φρονεία&αι. ίιόηερ νγάς ηαι αώζον την άηολον&ίαν ίατί 
το *'εΙ τα φρονουμενα ου% εοτιν οντά , το δν ου φρονεί- 

15 ταΓ." τα δε γε φρονουμενα ( προληητεον γαρ ) ουκ εατιν 
οντά, »ς ηαραϋτησομεν ' ον% αρα το ον φρονειται* ηαΙ 

79 οτι "τα φρονουμενα ουκ ίστιν δντα , αυμφανες * βΐ γαρ 
τα φρονουμενα ίστιν ο«^α« ηάντα τα φρονουμενα Ιοτεν, 
%αϊ δηψ] αν τις αυτά φρονηοψ^^ δηερ ίστϊν άηεμφαϊνον* 

^{^εΐ δε εστί, φαύλον."] . ούδ^ γαρ αν φρονη τις άν&ρωηον 
ίητάμενον η άρματα εν ηελάγει τρέχοντα, ευ&εως αν&ρω- 
ηος ϊηταται η άρματα ίν ηελάγει τρέχει, ωοτε οι; να 

- 80 φρονουμενα ίατιν δντα. ηρός τούτοις εΐ τα φρονουμενα 
εοτιν οΐ'τα, τα μη δντα ον φρονη&ηοΒται. τοις γαρ έναν- 
25 τίοις τα εναντία ονμβίβηκεν, έ^αι^/ο^ 'δί έατι τω οντι το 
μη δν και δια τούτο ηάντως εΐ τω δντι ονμβέβηη• το 
φρονεΐα&αι, τω μη δντι συμβησεται το μη φρονείο&αί, 
αταηον δ* έστϊ τούτο* ηαϊ γαρ 2Ίί«;λΑα ηαΙ Χίμαιρα ηαι 
ηολλα των μη δντων φρονειται. ούη αρα το δν φρονείται• 

81 ωοπερ τε τα δρώμενα δια τούτο ορατά λέγεται δτι δρα- 
ται, ηαΐ νά άηουστά διά τούτο άηουατά δτι ακούεται, «αϊ 
ον τά μεν δρατά έηβάλλομεν οτι ουκ ακούεται, τά δί 



2. ου — 3. ά/ιφότ^^α οιη Ο. 8. φρον^ονμΐνα €, 
ηαϊ\ ηαΙ μηνΐ αηίβηι Η. 29. ούη — ^^ρματμ οιη 

νΟθΟ§ΐ€ 



16. 6ψ%α οιη €. 
, _ οιη ΟΛ ^ 31. κβ» 

ον *- 32. ακούηαι οιη ΟΗΗ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ ^ 



ΛΑϋοοβΥΗ. ΠΡΟΣ λογικούς Α. (Ρ "387) 207 

αΜονατα ηαραηίμηομΰν οτί ουχ όράται (^Μαατσν γάζ.νηΌ 
τ^ς Ιδίας αΙο&ηοΒως άλλ' ονχ νη άλλτ^ς οφίίλβί χρίηα&αί), 
σντω παΐ τα φρορονμβνα ^«2 βΙ μη βλεηοηο τ^ οψΒί μηϋ 
άχονοίτο %{] α%ο'ζ ίσται, οτ$ ηρος τον οίηβίον λαμβάψ9%Λί' 
Ηρηηρίον. «Ι ονν φροΡ€ϊ τίς ίν η^λάγ^ι άρματα τρίγαψ, 82 
ηαΐ βΐ μη βλέηΒΐ ταντα, όφΒΐλ$ι ηιοτεύείν οτι άρματα έ'σχίψ 
ί¥ ηεΧάγΒί τρέχοντα, ατοηον δϊ τούτο ' ουη αρα το δψ 
φροηΐται ιμΙ %αταΧαμβάνβτα$. 

Καϊ βΙ χαταλαμβάνοιτο ϋ, ανέξοιβτον έτέρψ. οΙ γαρ β3 
τα ίντα ό^ατά ίοτί %α\ ακουστά «αϊ %οίνάς αίο&ητά, αηΒρ ιυ 
έιηοβ ύποχΒίταί, τούτων τβ τα μ^ν ορατά οράοΒί ηαταΧη- 
ητά έστι τά δί άηονοτά άκοη ηαΐ ουκ εναλλάξ, πως ουν 
'" δύναται ταύτα έτερω μηνν€σ&α$; ω γαρ μηνυομεν Αττι 84 
λόγος, λόγος δ^ ονη Ιστί τά ύηοηείμΒνα ηαΐ οντά* ού% 
ίίρα τά όντα μηννομεν τοις ηέλας άλλα λόγον, ος ^ερός η 
έοτί των ύηοηΒΐμένων. ^Φα&άηερ ονν το όρατόν ον% αν 
γέψοηο άηονατόν ΐίαΐ άνάηαλιν, όντως ^βϊ νηόχΒηαι το 
δν ίητος, ονη αν γένοιτο λόγος ο ημέτερος ' μη ων δ^ 85 
λόγος ονκ αν δηλω^εΐη έτέρφ. ο γΒ μην λόγος, ψηοίν, 
άηό των Ιξω&εν ηροσηιητόντων ημΐν ηραγμάτων αννί^ιο 
ύτατα4, τοντέβτι των αίο&ητων' έη γαρ της τον χνλον 
^γην^ϋΒως έγγίνεται ημϊν ο κατά ταύτης της ηοιότητος 
ίηψΒρόμΒνος λόγος, %α\ ίη της τον ][^ω^ανο; νηοητωοΒως 
ο ηατά του χρώματος, βΙ δ^ τούτο, ονχ ο λόγος τον έητός 
ψ^αραοτατιπός έστιν, αλλά το ίχτός τού λόγον μηνντιηόν κ 
γίνεται, ηαΐ μην ονδϊ ενεοτι λέγειν ότι δν %ρόηον τά 86 
ορατά %α\ άκονοτά' νηόηειται, όντως ηαΐ ο λόγος, ωΌτε 
δννσσ&αι ίξ ύηοκειμένον αυτού ηαΐ δντος τά νηοκεΐμενα 
ηαΐ ο$^« μηνύεο&αι. εΐ γάρ ηαΐ νηόιΐΒίται, φηοΐν, δ Αο-* . 
γος, άλλα δϊαφέρει των λοιηών νηοχειμένων , καϊ ηλείοτω 30 
δίΒΡηνοχε τά ορατά οωματα των λόγων ' δι έτερον γάρ 
όργανον ληητόν ίατι το όρατόν χαϊ δι άλλον δ λόγος• 

11. τήόϊϊΌ» 13. μηνύομιρ Β, αηννόμίΡΟψ Ι*. 14. ΜαΙτηοηα^Ο, 
ω 
18. ον? 30. ηλίϊατοψ η, ηΧιίοτων ΟΧ. 



208 (Ρ'"388) ηΡΟυΟΓΜΑΤΙΚΟΥΣ Α. αάν.ΛΛΛβ 

ον% αρα ίρίείηννται τα ηολλά- των ύηοηβίμίνων 6 λόγος, 

87 ωαηερ ονί^ έκ6ϊνα την αλλήλων 9ία9ηλοΙ φνσ$ν. τοίοντων 
ονν παρά τω Γοργία ψιορημένων οϊχΒται οαον ίη αντοϊβ 
το της άλη&Βίας κρηήριον' τον γαρ μητβ οντος μήτε 

5γνωρ!ζ€α&αί δυναμένου μήτε αλλω ηαραατά&ηναί ηεφυ- 
χότος ονδ^ν αν εΐη κριτηριον. 

Ουη όλίγοί ^έ ^ααν, ως ηροβϊηθ¥, οΐ καΙ τους ηερϊ 
Μητροίωρον ηα\ *Ανάΐαρχον ίτι ϋ Μόνψο^ φησαντες 

88 άνψ^ρηηέναι το ηρηηρων, άλλα Μητροδωρον μίν οτι εΐηεν 
ιο'^ονδ^ ϊομεν, ούδ* αυτό τοντο ϊομεν οτι ούΟν ιαμεν,** 

'^νάξαρχον άί χαί Μονψον οτι σηηνογραφια άηειηασαν 
τα οντά, τοίς τε ηατά νηνους η μανίαν ηροσηίητονα 
'"ταντα ωμοιώα&αι νηέλαβον. 

89 'Λλλ' ουτοί μ^ν τοιαύτης μετεσχηηασί στάαεως, ηρώ- 
15 701 δ* ίδοίαν οΐ άηό θάλεω φνοίκοϊ την ηερϊ ηρηηρίου 

ϋηεψίν εΙοηγηοασΌ-αί. κα%αγνόντ€ς γάρ της αίσ&ηοεως ίν 
ηολΧοις ως άπιστου, τον λόγον ηριτην της έν %οϊς ουαιν 
άλη&ειας επέστησαν αφ ου ορμώμενοι ηερί τε άρχων 
ίΐαϊ στοιχείων ηαΐ των άλλων διετάσσοντο, ων η $ιατάληφ4ς 

90 διά της τούτον δυνάμεως περιγίνεται. Ιν&εν ο μ^ φυσι^ 
ιΐίύτατος * Αναξαγόρας ως άσ&ενεΐς διαβάλλων τάς αίσ&η- 
σεις **νη6 άφανρότητος αντών" φησίν **ον ^ι/^^ατοί ίσμεν 
ηρίνειν τάλη&ές^* τι&ησί τε πιστιν αντών της απιστίας 

. την παρά μιηρόν των χρωμάτων έξαλλαγην' εΐ γάρ δύο 

75 λάβοιμεν χρώματα, μέλαν %αΙ λενηόν, είτα ίη ^ατέρον εΙς 

^άτερον ηατά σταρ^ονα παρεχχέοιμεν, ου δννησεται η δψις 

διαηρίνειν τάς παρά μιηρόν μεταβολάέ, ηαίπ^ρ προς την 

91 φύσιν νποηειμένας• τούτω δΐ τω λόγω δννάμει ηαϊ ο 

Άσηληπιάδης εύρίσηεται ηατάηεχρημένος έν τω πρωτω τιϋν 

30 περί οίνου δόσεως, ίν&εν έπΙ ώχρας ηαι μέλανος Υσταται* 



2. δηΧοϊ V. 3. αύτης τής αλ. Γ. δ. παρα&ηψα^ Γ. 9. §1π έ9- 

0^9 Ιαμΐ9 V. 11. υη^ογι^αψία ΟΗ^ ρΓοίΛίαιη }νγ((θη6&ε1ΐίο ίη ΡΙ»Ι. 

Ρΐΐ&βά. ρ. 171. 14. ^έψτο^ αχηοϊ £, μίν τής αυττ,ς ¥κ\^ή^\\ϊ%. 18. τι 

οιη α 20. '€^ύχ»9 ΡΟ. 22. άμαυροτητος ΚίΙίβΓ Ιοη. ΡΗίΙοβ. ρ. 298. 

23. β^ ΈΟΗ, 29. χω9] τ« Α. 30. ί90αί 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



πΐίΐΐιοοβ νπ. ΠΡΟΣ λογικούς Α. (Ρ '"38θ) 209 

*^μίγέν%ωψ γαρ τοντων'* φηοϊν ** άίυνατα ίιαγίνωαηΜίν η 
αΐσ&ηοίζ «ΓΓβ ξν ίατί καϊ άηλονν χρώμα το νηοκβίμενον 
βιτβ πα) μη!* ωστ€ ο μΐι^ Αναξαγόρας κοινώς τον Χογον 
έ'φη χρηηριον ίΐναί ' οΐ Λ Πν»αγορι%οι τον λόγον μέν 92 
φασιν, ον κοινώς &€, τον ίέ αηό των μη&ημάτων η^ριγι^^ 
ΨομΒνον, χα&άπέρ ίΧηγΒ χα\ 6 Φιλόλαος, &εωρητίΗΟν τ€ 
οντά της των όλων φύσεως Ιχειν ^ τινά ονγγίνέίαν προς 
ταντην, έτιείττερ ύηό τον όμοιου το ομοιον καταλαμβάνε- 
ο&α$ ηέφνκεν' 

"'γαΐΎΐ μίν γαρ γαΤαν οπώπαμεν^ νίατέ ί* ϋδωρ, «) 

αϊ&ίρι δ* αίϋ•ίρα ίΓον, άτάρ ηνρι ηνρ άίδηΧον, 
στοργην δί στοργτ]^ νεΐχος δέ'γε νείχπ λνγρφ. 
%αϊ ως το μίν φως, φηοϊν 6 Ποϋαίωνιος τον Πλάτωνος 93 
Τίμαιον ίξηγονμενος, νηό της φωτοίίάονς όψεως «οτα- 
λαμβάνεται, η ά^ φωνή νηό της άεροειάονς άποης, ξ^υτω « 
και η των όλων φνσις νηό συγγενούς οφείλει ηαταλαμβά- 
νεσϋ-αι του λογον. ην ϋ άρχη της των όλων νηοστάαεως 
αριθ^μος* Λο καΙ ο ηριτης των ηάντων λόγος ουκ αμέτο- 
χος ων της τοντον δυνάμεως καλοϊτο αν άρι&μός. χαϊ 94 
τοντο ίμφαίνοντες οΐ Πν&αγοριηο} ποτ^ μ\ν εΐω&ααι λε-νί 
γειν το 

άριθ-μώ δέ τε ηάντ ίηίοιχίν, 
οτ^ ίέ τον φυοικωτατον όμννναι ορηον οντωοΙ, 

ον μα τόν αμετίρα κεφάλα παραδόντα τετρακτύν, 
ηηγην αενάου φύσεως ριζώματ* εχονσαν^ 25 

τόν μίν ηαραάόντα λέγοντες Πν&αγόραν (τοίτοί' γάρ 
έ&εοηοίονν), τετραητύν Λ άρι&μον τίνα, ος ίκ τεσσάρων 
των πρώτων αριθμών συγκείμενος τόν τελειότατον άπηρτι- 
ζεν , ωσηερ τόν δέκα ' εν γαρ και δυο και τρία ηαΐ τεσ-^ 
σάρα δέκα γίνεται, έ'στι τε ούτος ό άρι&μός ηρωτη τε^ »» 



β. ό οιη Βθ6€ΐιΙπο8 ΡΙιίΙοΙλί βαί ρ. 192. 11. δΤΜψ V. 

12. στορνν} ^^ <ηοργηψ αρίίά 8ΐ?ΐΓΖΐΐ]πι ΚιηρβιΙ. ν. 320. 14. νηό -^ 

16 φ^9η' οιη 0« 2\. τύ €, 24. ον] ψαϊ Ο&Γΐη. αογ. 47. ψυχ^ ί1>. 

6| ρ. ν.^^Ί. 25. Μψψάον Οη, 28. ϋΐρ^^μωρ τιψ^ν Η»9 ηρω- 

τωρ ΟΟΗ, 30. ό αθ() Γ. 

^χ/. Ετηρ, 14 



210 (Ρ "390) ΠΡ0υ0ΓΜΑΤ1Κ0Υ2 Α. α^ν.η&ώβ 

95 τραΐίνι/ς, η'ηγ'η 9ϊ άινάον φύσεως λίλ^πταί ηαρόαον χα«* αϊ;- 
%ονς ό σύμη»ς ηόομος ηατά (χρμο^Ιαν ίιοικΒίται, η 9^ 
αρμονία Όνοτημά ίο%ι τρίών ονμφωνιών , της τβ ίιά τβα- 
Όάρων %αι της 9ιά πέ¥%Β %ϋΛ ιής 9$ά ηασύν, τσντων 9^ 

5 %ύν %ρι»ν συμφωνιών αί άναλογίαί έν τοίς ηροαρημένο^ 
τέτταραν άρί&μοϊς ΒνρΙακονταί, έν τβ τω ένΐ ηάν τω 9ύο 

96 χαν τω τρία καν τφ τέσσαρα, ην γαρ• η μϊν 9ιά τεσσά- 
ρων συμφωνία ίν ίηίτρίτφ λόγω κβιμίνη, η 9^ 9ιά ηίντ€ 
ίν ημωΧίω, η 9^ 9ία ηασών έν 9ιπλασίονι. 6&ίν ο μ^ν 

ίοτέσσο^α αριθμός τον τρία έηίτριτος ων, έπείπερ έζ αυτού 
χαΐ τοϋ τρίτου μέρους αύτοΰ συνίσταται, ηεριέσχηκδ την 

97 "'Λα τεσσάρων συμφωνίαν ' 6 ίέ τρία του 9ύο ημιόλιος 
ων, ^ έ%€ϊνόν τβ ΨίΒριέσγί^χί ηαΐ το ημισν αυτού, εμφαίνει 
την 9ιά ηέντε συμφωνίαν* 6 9^ τέσσαρα τον 9ύο ηαΐ 6 

ι&^ο της μονά9ος 9αιΧασίων χα&δστως περιληητιηός ίστι 

98 της 9ια πασών, έπεϊ ονν η τετραητύς άναλογίαν τών 
Χεχ&εισών συμφωνιών υποβάλλει, αί 9ί συμφωνίαι της 
τελείου αρμονίας είσΐ συμπληρωτικαί, «α^ ^ί την τέλειον 
ορμο^/αι^ πάντα 9ιοιχ6ΐται, τού98 χάριν πηγην άενάου φύ- 

99 σεως ^ιζώματ αχούσαν είρηηασιν αύτην. %α\ άλλως, έπεί 
χατά τους λογούς τών τεσσάρων τούτων άρι&μών το τε 
σώμα %αΙ το άσώματον νοείται, έξ ων τα πάντα* στιγμής 
γαρ ^υείσης γραμμην φαντασιούμε&α , ήτις έοτϊ μηχος 
άπλατές, γραμμής δί ^υείοης πλάτος έποιησαμεν, όπερ 

25 έστιν επιφάνεια τις άβαθης, επιφανείας 9^ ρυείσης στερζον 

ίγένετο σώμα. αλλ* ^ν γε έπϊ μ^ν της στιγμής η μονάς 

100 ά9ιαίρετος ούσα, χα^ώς χαϊ η στιγμή, ίπΐ 9^ της γραμμής 

. ο 9υο αριθμός ' πο&ίν γαρ πάρεστιν η γραμμή, τουτέ- 
στιν άπό σημείου έπϊ σημέϊον χαϊ πάλιν άπό τούτου έπϊ 

30 άλλο ση μείον. Ιίύ 91 τού στερεού σώματος ο τέσσαρα "^ 

1. 19. α%ΐβψάον 011. 6. τίταααιρ V. Ινϊ] Μ 26. Ιστϊρ οητ Γ. 
28. ρθ8( αρί&μός Ρ&1)η€ίΜ8 [ηπο οημίΐον ΙπΙ αημίΧορ, ίηΐ ό^ της Ιη^^ 
ΦοΜ^ς 6 τρία], ε^Ο οοΝ. Αήίίιη. $$ 4 βί 5 Ιιαβο ΙηΙ όί της ίη^φαν^Ιας 
ο τ^ τ. 29 βη(ο ΠΙα «α* πάΙίΡ ροιαοηοι, Α^^ϋβ Ιιίι ί«Γβ: ηο^^ν γαρ 
»•» ΜΛΪ ηβυ η §π»φα»Μα, τοιτ/στ*•^ αηο οημίίον Μ οημύοψ, γαρ\ 
γαρ ηου^ 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



πιβϋοοΒ νπ. ΠΡΟΣ Α0ΓΙΚ0Υ2 Α. (Ρ '"391) 211 

ίάν γαρ τριαϊ αημείας τ^ταρτοι^ ίξϊαιωρησωμίΡ αΐί^μΠοψ, 
ηυραμίς γίνεταί, οη^ρ ίη ηρΑτόν έστί <ηδρ90ν σώματος 
όχημα* κατά Χογον ονν η τδτραητνς ηηγη της των όλων 
φυαεως ίστίν. ηαΐ άλλως, ηαν το ηαταλαμβανομννοψ 101 
άνβ'ρωηψ, φασίν, ητοί σωμά ίοτιρ η άσωματον* ΐάν τβ5 
ί^ αωμα ^ Ιαν τε %α\ άοωματον, ου χωρίς της των ορι-* 
&μων έννοιας ζοιταλαμβάνβταί , το μ^ν οωμα, έηύ ^ρη[Β 
ίιαστατον %α&9στως τον τρία άρί&μόν νηαγορενε^• ίη$1 102 
α των σωμάτων τα μέν ίοτίν έη σνναητομένων ως ηλοϊα 
χαϊ αλνσεις ιμχΪ ηνργίαχοί, τα δΐ Ι| ηνωμένων, αηερ νηο ίο 
μιας ^ξεως σννέχεταί^ ως φυτά ηαΐ ζώα, τα 9^ ίκ δίεστω•- 
των ως χοροί ηαΐ στρατίαΐ χαϊ ηοϊμναι. αλλ' ίάν τε έη 
σνναητομένων ^ ίάν τε ίξ ηνωμένων "'έάν τε έκ Λ«στω- 
των, άρι&μονς ίχει ηαροσον ίπ ηλειονων σννεστηηεν. Ιτ$ 103 
των σωμάτων τα μίν ίν άηλαίς ηεΗαί ηοωτηοί τα ϋ ^ ΐ5 
ά&ρόαίς, %α&άηερ το μήλον* ηαϊ γαρ ηοιιάλον Ιχει χρωμω 
ηρός οραοίν Ηαϊ χνλον προς γενσ$ν ηαϊ οσμην ηρος οσφρη^ 
οιν %α\ λειοτητα ηρός άφην* α ΰη της των άρί&μων ίστί 
φύσεως• ο 9^ αντός ηαΐ έηι των ασωμάτων ΙστΙ λόγος, 104 
εϊγε χαΙ χρόνος ασώματος τω αρι&μώ λαμβάνεται, ως ίστί » 
σνμψανϊς από ίνίαντών τε ηαΐ μηνών %αϊ ημερών ηαί 
ωρών. ωσαύτως ά^ ηαΐ η στιγμή χαϊ γραμμή χαϊ ^ιφα* 
νεία, χαϊ τάλλα ηερϊ ων χαϊ μιχρώ ηρόσ&εν ίίελεχ^ημεν, 
σννάγοντες χαϊ τάς τούτων νοήσεις εΙς άριΌ-μονς* οννά- 10} 
δειν 9ί τοϊς είρημενοις φασϊ χαϊ τα χατά τον βίον, ΐτ$ 91 2$ 
χαϊ τα χατά τάς τέχνας πράγματα, ό τε γαρ βίος ξχα- 
στον χρίνει χριτηρίοις άηερ ίστϊν άρί&μον μέτρα. Ιάν 
γονν άνέλωμεν τον άρι&μόν, άναίρεϋΊ^σεται μ^ πηχνς 
έχ δνοΐν ημιηηχείων χαϊ παλαιστών εξ χαϊ δαχτύλων είχοσΐ" 
τεσσάρων σνγχείμενος, άναιρε&ησεται δί μέδιμνος χαΐ 106 
τάλαντον χαΐ τα λοιηά των χριτηρίων* ταντα γαρ πάντα 

ι. Ιρ V• 2• 3. οχήματος σϋμα ΟΒΗΧ. 6: η] ίστ^ν Ι.. 8. τοία] 
τρίτορ Ι^ ίηύ] Γτ»? 9. τύρ ΟΦμΰηωψ] ο£. Ρ1α<8Γθ1ι. 142 ΕΡ, ιΒί- 
^αβ ΐν^ϋβηΙ^ιιοΙι. 13. «} Οίη Ι- 10. ιιο*χ^λοΐ'] ποιοτψα νΧ. 

19. οντάς τι ηλΧ ΡΟΥ. ' 23. ηρότ^ν ΤΧ. ΟΗίΧ4χ^μ^9 ί*^ 

26. μ^Ρ οίη Ι». * 31. ηάντα γαρ ταίΛτα V. 



14» 



ΟθΟ§ΐ€ 



212 (Ρ'"392) ΠΡΟΣ δογματικούς Α, βάν. πΐίΐΛθ 

έη ηλδίονων σνΡ£θτώτα ίνάνς άρί&μον ίστί^ €ί9η. οδ-δν 
ηαϊ τα Χοιπα τούτω ουνέγίβται, ίάνεια μαρτνρίαι ψηφοί 
ανγγραφαΐ χρόνοι ηερΙο9οι• %αϊ κα&όΐον των αμήχανων 
^οτ\ν Βνρέϊν τι «ατά τον βιον άμοιρονν τούτον, ηάσά γε 
^ μτ^ν τίχνη ον χωρ)ς αναλογίας ουνέατη, αναλογία ά' έν 
άριΒ-μω κ^Ιταί* πάόα αρα τεχνί] ίι άρι&μον αυνεστη. 

107 *ΡοΑοι γονν, ως φααίν, ίηύ&οντο Χάρτμος τον άρχίτέκτο- 
νος ηοοον 3ξχηανη•^ηύ^ται χρίσμα προς ηαταθΗ€νΐ3ν τον 
Μολοααον. όρίοαντος άε αντον τι, ηάλιν ίηηρωτων ηοοον 

*^ 9έ, εΐ ^έλοιεν Λιηλαοίονα κατά μεγε&ος άντόν καταοκενά- 
οαί' τον α το διηλάοιον αΐτ^οαντος οί μίν ίδοοαν, ο ί' 
εις %άς άρχας και τα ηροκεντηματα ίαηαν^ηοας το άο^ίν 

108 έαντον άνεϊλεν. «?-αι/οντοβ δί αντον αννειδον οΐ τεχνίται 
ως ον ίιηλάσιον ^χρ^ν άλΧ οχταηλάσιον αΐτηοαι' ον γαρ 

^^ μηηος μόνον "'άλλά %αι ηάοαν 6ιάσταοιν ωφειλε μεγε^ο- 

ηοιείν τον ίημιονργηματος» ώστε αναλογία τις εστίν ίν 

πλαστική, ομοίως δί %αΙ έν ζωγραφιά, όι ην ομοιότητα 

*^ %αχ άηαραλλαζίαν ήατορ&ονται, κοινώ τε λόγω ηάαα 

τέχνη ίστϊ σύστημα έη χαταληφεο)ν, το Λ σύστημα αρι- 

^&μός. τοίννν νγύς το 

άρίθ-μω δί τε ηάνχ^ Ιηέοικερ^ 
τοντεστι τω ηρίνοντι λόγω και όμοιογενεΐ τοις τα ηάντα 
σννεστακόσιν άρι&μοϊς, 
110 Ταντα μ^ν οί Πν&αγορικοί ' Ξενοφάνης Λ κατά τους 

71 ως έτερως αυτόν ίξηγονμενονς^ όταν λίγη 

καί το μίν ονν σαφίς ον τις άνηρ ΐδιν, ουδέ τις Ισται 
είδώς άμφΐ θ'εων τε και &σσα λέγω ταρί πάντων 
εϊ γαρ καί τα μάλιστα τνχοι τηιλισμίνον ύηών^ 
αντ6ς Ζμως ουκ οίδε^ δάκος δ* ΙπΙ πάσι τίτνκται^ 
Μ) φαίνεται μη ηάσαν κατάληψιν άναιρείν άλλα την ίηίστη- 
μονηην τβ καϊ αδιάητωτον, άπολείπειν δί την δοξαστην 

2. τούτωψ 1^. 14. ίηαχοψχϋίηΐάίίίοψ ΟΟΗΗ. 16. ίμ V, 

17. οαοίότης V. 22. τ^ οιη €Λ. 27. άμφι^^ωψ ΟΗΥ. 28. »α^ 
τά] κατά V. 29. «ύτος β' ομω^ 011. 31. τ^ οιη V. αηο- 



ιπΗίίοο• νπ. 11Ρ02 Α0ΓΊΚ0Ύ2 Α. (Ρ""593) 213 

τοντο γαρ ίμφαΐνα το ^^ίοηοβ ί* ίηι ηάοι τίτνηται** 
ώστε χριτηρίον γίρβο&αί χατά τούτον τον ίοξαοτόν λόγον, 
τοντίοτι τον τον ίΐηοτος άλία μη τον τον ηαγίον Ιγόμί^ 
ψον. 6 Λ γνώριμος αντον Παρμενίδης τον μίν δοξαστον 111 
λόγου χατίγνω, φημί ίέ τον αα&βνείς έχοντος^ νηοληψας, 5 
τον 9 ίιτιοτημονιχον , τοντίστί τον αδιάπτωτοι^, νηέ&Βτο 
κριτηριον, άχίοοτάς χαΐ της των αίο Ρήσεων ηίοτεως. έναρ- 
χόμενος γονν τον περϊ φνσεως γράφει τον τρόπον τοντον. 
"ηηοί ταί με φίροναν, όσον τ ΙηΙ &νμ6ς ιχάνοι^ 
ηΐμηον^ Ιπίί μ Ις οδον βήσαν ποΧνψημον αγούηαι ίο 

'" δαίμονος^ η χατά πάντα τη φίριι ίϊδότα φώτα. 
τγι φερόμην • τ^ γαρ με τιολνφραστοι φερον ίπποι 
Άρμα τιταίνονααι^ χονραι ί* οδον ηγεμόνενον, 
άξων δ* Ιν χνοίΤισιν ^Ιει σνριγγος άντην 
αΐ96μενος' δοιοΐς γαρ Ιπείγετο δινωτοΤσιν ι& 

χύχλοις άμφοτίρωΘ-εν^ δτε σηερχοίατο πίμηειν 
"ΉΧίάδες χονραι, προλιηοίσαι δώματα ννχτός^ 
εΙς ψάος^ ώοάμεναι κρατών αηο χερσί χαλνπτρας^ 
εν^^ ηνλαι ννχτός τι χαΐ ηματός είσι χεΧεν&ων^ 
χαΐ οφας υπίρΟχ^ρον αμφις έχει χαΐ Χάινος ουδός' ^ 

ανται δ^ αϊ^Ιριαι ηληνται μεγάλοισι θ-νρίτροις, 
των δί /ίίχη ποΧνηοινος έχει χληΤδας άμοιβονς, 
την δή παρφήμεναι χοΐραι μαλαχοΐσι λόγοισιν 
ηεΐσαν Ιηκρραδέως &ς σφιν /^αλανωτοι^ ^Χ^ι^ 
άητερίως ώσειε ηνΧίων αηο, τα\ δε ^νρίτρων η 

χάαμ αχανές ηοίησαν άναητάμεναι^ πολνχάλχονς 



2. τοΰτο V. 5. βη €Η, 8. τοδ οιη Γ. 9. τέ €Η, 

τοί σ. Όοοον ΓΑ. 10. ζησα» 8ν. 11. δαίμονος] οί. Κπβοΐΐ. 

ρ. 108. η Ο, πάντα νφ/ρ<» τι} Ο, ηαν πάντ^ φ/ι^'» ^ΒοβοΙί- 

]ηΌ», πάντα ααφη φ. ΒΓ&ηθίβ, ηάιτρ άσ$νη φ, Μ^ίηβΐιίυβ, πάντ αίδη νβΐ 
πάψτ άδαη φ. &Ιϋ. ίΐ€τηι&ηηα8 θ€»ηί<]ΐιβ η χαΐ πάντ αντη φ. ηναε εαά^η 
φΐ£ΐηνίΜ Μρ%6Ηΐ€ΐη νίπιιη άπήί, 12. ψί^ομ^ιτην Γ, φίςομαιΟ. 

13. άρματα τα£ψουαα^ Ο, 14. £<« &θ<1 ΚαηΙβηυβ. 15. αϊσ&6μΜ9ος Ο, 
ίηηγηο ΟΑ, ίπίιγηοζ €. ^ 18. χ^ατών Κ&η(6ηοβ, κροτάφ»•^ Η«ίη- 
ΓΪΰΙιίπΒ, ηραηραΐζ Ο, χρατί^ων οβίβη. 20. ηαΐ αφας όΟΗΥ. 

21. αΙ&4ύία ηληντα^ μιγάλοΜ* Ο, αΐ&ίρ^ ηιπτίαχα^ μ€/άλασ^ ΙίΟΒβ- 
ολίαβ μΙ ΒαΙΙπι&ηηί 6πιιηηι. Ογ. 2 ι>. 17, αΐ^/ρπι* πηκταΐ μίγάΧοίΟί 
δβίΗΙβΓηβ ^ α2^/ι^»α» ηλ^οταΐ μίγάΧοίΟΐ' Ι>&ο1)ΐη&ηπηβ, αΙΟ-^ρ^α^ ηλΨ^ντ 
ιύ»*λάίθίσ* ΒβΓί5ΐιίιΐ8. ' 22. όίπην ΟΗΥ, 24. /ίαλα^ωιο»"] ▼• ΒβοΙ^βΓΐ 

0ϋ2ή€ΐ68 1 ρ. 180. 25. τ«»ς να. 20. χαίμ ίχαν^ς Ο. ίποίησαν ΓβΑ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



214 (Κ "394) ΠΡΟΣ άΟΓΜΑΤΙΚΟΎΣ Α, Αάτ.πΜίΛβ 

άξονας ^ν σνριγξιν άμοφαΰόν έΐλίξασω, 
γόμφοίς χα2 πιρόντ^οιν άρηρότας, γι ρα δι αυτών 
, Ι&νς Ιχον κονραί κατ* άμαξηον άρμα χα! ^ίπηονς. 
χαΐ μ^ βΈα πρύφρων νπίδίξατο^ Χ<<'('<^ ίί Λ^'^* 

δ δέξίπρην ί'λ«>, ωδε ί* ϊπος φάτο και με ηροσηνδα. 

(3 χονρ α^ανάτγ^σι συνηορος ηνίόχοισιν 
^πποίς θ** α^ σε φίρουσιν, ίκάνων ημέτερον δώ 
χαΐρ\ Ιπεϊ οντί σε μοίρα χαχή ηρονπεμηε νίεα^αι 
%ψδ* ο,δόν (η γαρ απ άν^ρώηων Ιχτ6ς ηάτον ΙστΙν) 

10 αλλά ΰ'ίμίζ τε δίχη τε. χρεώ δί σε πάντα πνθ-ίσ&αέ^ 

ημεν άληθ-είης ευηει^ίος ατρεμίς ^τορ 
ηδε βροτών δοξας^ ταΧς ονχ ενι ηΐστις άΧηΟτ^ς, 
αλλά σύ χησδ^ άφ' οδού διζησιος είργε νόημα^ 
μηδέ σ ΪΒ-ος πολνπειρον οδον χάτα τηνδε βιάσθ'ω 

15 νωμάν ασχοπον ίμμα χαΐ ήχήεσσαν άχονην 

χαΐ γΧώσσαν, χρΐναι δί λόγφ ποΧνδηριν εΧεγχον 
Ιξ έμί&εν ρηθ-ίντα. μόνος δ* ετι &νμος οδοΐο 
λείπεται. 

112 ίν τοντοίς γαρ 6 Παρμενίδης ΐπηους μεν φησιν αύτοψ φε- 
2ορ«ιν %άς άλογους της φνχης ορμάς τ β χα\ ορεξας, πατά 

α την ηολνφημον όδον τον ίαίμονος ηορΒυεα&αί την 
ηατά τον φάόοοφον λόγον &δωρίαν, δς λόγος ηροηόμηον 
δαίμονος τρόηον ΙηΙ την απάντων οδηγεί γνώσιν• %ονρας 
δ* αι/τον προάγβιν τάς αίσ&ηοεις, ύν τάς μίν ά%οάς αΐνίτ- 
25 τεταί έν τω λέγειν '^δοιοις γαρ ίηείγετο δινωτοϊοι ηνηλοις,^ 
τοντεστι τοϊς των ωτων , την φωνην δι ων καταδέχονται, 

113 τα^ δ^ οράσεις 'Ηλιάδας κούρας ηεκληηε, ^ούματα μϊν 
νυκτός άηολίηούσας, ίς φάος δί ωσα/(^ας δια το μη χω- 



17 Ηθπη&ηηαι. 3. κατ* άμα&,τρν Α, ιτα^' αμαξηορ Ο. 4. χϋρΛ 

ό^ οηι Ο. 6. ά^αΐ'άτοΜ* σι/Μίορος Ι•: €οπ Βηη<1ΐ8. 4ΐ'ΐό;|τοκ €ϋ• 

7. ίηηα V. τέ Η, ταΐ ΰβίβη: οοΓτ Ηβπη&ηηυ». 2»ανι»# Ο. 

8. οντο» ΟΒ, οντβ α. θ. ί ν^ η Ο. 10. αϊ δ\ χ^ σι&ΐϋ Μβί- 
ηβΐιία». ηΜ%α&ϋίΐ €Β. 11. ίύφίγγ^ος ΡΐΌοΙαβ. άτο^μ^ς ΡγοοΙοο, 
άτρικ^ς Ι».^ 12. δό^αι ΟΗ. 13. β^α*ος Ο, 15• ίυΟΛοηοψ Ββτ^;- 
Ιίίυΐ. αΜοην Οαα, 16. ΜαΙ γΧωσοαν οιη €Λ• κ^^β ΟΚν, κρΧ- 
νο^ Ο. ηολνδη^ί¥ Οίο£^θη63 Ι^86Γϋυβ , ηοΐύιη^^ορ £>. 91. δ4 τ* V, 
όί το» €Η, δέ γι ¥0, α τ< Ηβπηαηηιιβ. 22. Χογον οιη Ο* ος] μ« ί^• 

π^οηόμπον^ V. 26. ίπηγιτο ΓΑ. 28. πηολαπούσας V. ^> Οίη ί. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ηιβίκϊοβνπ. ΠΡΟΣ λογικούς Α. (Κ "395) 215 

ρίς φωτός γΐΨΒΟ&αι την χρήοίρ αυτών, έηϊ δ^ την ηολύ- 
ηανον έλ&Βΐν ύίκην ηαΐ ίχουααν ηληΐΛας άμοίβούζ, την 
9ίάνο§αν άοφαλβϊς /χονσαν τάς των ηραγμάτων ηαταλη- 
ψ$ίς, ήτις αυτόν ύηοάεξαμένη ίηαγγέΧΧβτοί ίύο ταύτα 114 
δ$9άίΗΡ^ ημίν αλη&Ηης εύηει&έος άτρ^μ^ς ητορ, οη«ρ 5 
έατί το της έηιστημης άβΜτοΗίνητον βήμα, Α^ρον 9^ βρο- 
των δόξας, ταίς ουη ίνι ηιατίς άλη•&ης, τουτέστί τό ίν 
άόξι^ η^Ιμ^νον ηάν, ότι ην άβέβαιον. %αΙ έηϊ τέλη προσ- 
άίασαφεί τό μη δβίν ταίς αΙο^9^αι ηροσέχΗν "'άΐλά τω 
Χόγψ' μη γαρ οβ, φησιν , ί^ος ηολύηείρον οίον ηάτα *** 
τηνίβ βίάϋΰ'ω νωμάν αοκοηον όμμα %αϊ ηχψοααν άηουην 
χαΐ γΧάαααν, ηρίναι ϋ λόγψ πολνηβίρον ίλΒγχον ίξ ίμό^Βν 
ρη&Βντα. 

*Λλλ* ούτος μίν %α\ αυτός, ως ί% των ύρημένων σν/ι- 
φανές, τον Ιηιοτημονιηόν λόγον ηανόνα της έν τοϊς ούοιν ι& 
άλη&βίας άναγορεύοας άηέατη της των αΙϋ&ηοΒων ίηίστά- 
ΟΒως' *Έμπ$ύοηλης 9$ ό ^Αηραγαντϊνος πατά μ^ τους 115 
άηλούατβρον δοηοΰντας αυτόν ϋηγΒϊσ&αί «£ ηριτηρ§α της 
άλη&Βίας ηαραδϋωοιν. δύο γαρ δραστήριους των όλων 
αρχάς ύπο&έμενος, φιλίαν %'αϊ ν^ϊκος, αμα τ€ των τβοσα- μ 
ρων μνησ&ΒΪς ως ύΧίηών, γης τ6 παϊ ύδατος %αΙ αέρος παΐ 
ηυρός, ηάοας ταύτας ίφη ηριτηρια τύγχαναν, ηαίαια γαρ 1 16 
τΐ£> ως ηροΒίηον, άνω&εν ηαρά τοίς φυσιηοίς χυΧι^ται 
δόξα ηβρί του τα όμοια των ομοίων είναι γνωριστιχα' 
τιαΐ, ταύτης ίδοξε" μίν %αϊ /Ιημόχριτος ηΒηομιχίναι τας25 
ηο^αμυϋΊας, ίδοξε δϊ %α\ Πλάτων αυτής έν τω ΤιμαΙφ 
ηαρΒψαυηέναι. αλλ* ό μίν Δημόκριτος ίηι τβ των έμψυ- 117 
χων ηαΐ αψύχων ϊοτηοι τόν λόγον. %α\ γαρ ζωα, φη* 
αίν, όμογενέοι ζωοις συναγελάζεται ^ ως ηεριοτεραϊ ηερι- 
στεραίς ηαΐ ρ^^ρανοι γεράνοις, παι έηϊ των άλλων άλό- 3ο 
γων' ωααύτως δί ηαϊ ίηι των άψυχων, πα&άηερ όραν 
ηάρεατιν έηί τε των ηοσηινευομίνων σπερμάτων χαϊ ίηΐ 

1. Η^(α$9 Ο. 5. ημΙν] ^ μίνί «τ^«>ς Ου. 12- ««ϊί'* ^«» 

χ^(^€ V. 16. ιής] « Ο. «Ιβ^τύι» Κ. 22. πλάσβς ΟΟΗ, 

-ταύτα ΟΟΛΥ. 



216 (Κ "396) ΠΡ0υ0ΓΜΑΤΙΚΟΥ2 Α, • αέΙτ. πιλΟιθ 

των ηαρά ταΐς κυματωγαίς ψηφϋων ' οπον μίν γαρ χ<χ%ά 
τον τον ηοαχινον δίνον ίίακρνίίΜίς φακοϊ μετά φαχωψ 
τάσαορται χαϊ χρι&αϊ μετά χρί&ωρ %αϊ ηνροί μετά ηυρων, 

118 οηον ί^ κατά την τον κύματος ηίνησιν αί μ^ν Ιηιμηηεις 
5 ψηφίίες εΙς τον ανιόν τόηον ταϊς έηιμηκεοιν ω&οϋνταί, 

αΐ α ηερίψίρεϊς ταΐς ηεριφερέαίν , ως αν ονναγωγον τι 
ίχοναης των πραγμάτων της έν τούτοις όμοιότητος» άλλ' ο 

119 μίν /Ιημοκρηος όντως, Πλάτων ^έ έν τω 2\μαΙω προς 
ηαράαταοιν τον άοωματον είναι την ψνχην τω αντω γένει 

10 της άηοόείζεως κεχρηται, εΐ γάρ η μΙν οραοις, φηοΙ, φω- 
τός αντιλαμβανόμενη εν^νς έστι φωτοειδης , η δΐ άκοη 
άερα πεηληγμενον χρίνονσα, οηερ έοτι την φωνην, εν&νς 
αεροειάης θεωρείται, η ίέ οογρησις άτμονς γνωρίζουσα 
πάντως έοτϊν άτμοειίης παΐ η γενσις χνλονς χνλοΒίάης, 

15 χατ ανάγκην και η ψνγ^η τάς άοωμάτονς Ιϋας λαμβά•- 

νονοα, κα&άηερ τάς έν τοίς άρι&μοίς χαΐ τάς έν τοΙς 

130 ηέρααι των αωμάιων , γίνεται τις ασώματος, τοιαύτης 

9 ονσης παρά τοις ^'προγενεστίροις δόξης ^ ίοιχε χαϊ ο 

Εμπεδοκλής ταντη σνμηεριφίρεσ&αι, έ'ξ τε ούσών των τά 

2ϋ πάντα σννεστακνιων άρχων λέγειν Ισάρι&μα ταν^αις νπάρ- 
%ειν τα κριτήρια, δι ων γ έγραψε 

121 γαιγι μίν γάρ γαΤαν οηώπαμίν^ νόατι δ* νδωρ^ 
αΙ^Ιρι δ* αΐ&έρα δΐον^ άτάρ πνρι πνρ άίδηλον, 
στοργην δί στοργγι^ πΐχος δ4 τε νπχΗ λνγρψ, 

25ίμφαίνων ως γην μΙν καταλαμβανόμενα μετονσΙα γης, 
νδωρ δ^ κατά μετοχην νδατος, άερα ίέ μετονσΙα τον 

122 άίρος, καΐ έπΙ πνρός το άνάλογον. άλλοι δί ήσαν οι λέ- 
γοντες κατά τον ^Εμπεδοκλέα κριτηριον εϊ%*αι της άλη&ειας 
ον τας αισθήσεις άλλα τον όρ&όν λογον ^ τον -δΙ ορ&ον 

^λογον τον μέν τίνα &εΙον νπάργπν τον δ^ άν&ροίπινον, 
ων τον μΙν ό-είον άνέξοιστον είναι τον δε άν&ρωπινον 

ι. χυματωγάΐς Λ, ηυμαχαγωγαΐς V. ν β. αυναγνγόν €. 7, αλλ* — 

8. ονιως οιη ΟΛ. 14. χυλούς οιη V. χυΙοαόΛς €Η. 16. τοΙς 

οιη V. ιας Ιν οηι ΓΗ. 22. νδωρ τ νδωρ €Η, 23. δίαν V. 
24. 6^] βι τι ΟΛ. :$0. ιό μί* €. 31. το μ^ν V. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



πια(ί€θ8 VII. ΠΡΟΣ λογικούς Α. (Κ '"397) ? 1 7 

έέοίστογ'. ΙίγΗ ίέ τι^ρί /αίν τον /^ι; ίν τα?ς αίσ&'ησβοι 123 
τι;^ ηρίοίν τάληθΌνς νηάρχειψ όντως» 

στανατηοϊ μίν γάρ παΧάμαι χατά γνΐα χίχννχαι^ 
πολλά δί ίί/λ' ϊμηαια^ τά τ άμβλννονσι μέριμνας, 
ηανρον ϋ ζω^ς άβίον μίρος ά&ρήσανης^ δ 

ώχνμοροί χαηνοΐο όιχην άρθ^ίνκς άπέηταν^ 
αυτό μόνον ηαα&ίντίς οτω ηροαίχνραίν ίίχασχος, 
πάντοσ Ιλαυνόμίνοΐ. το δί όλον ίνχίται ίνριιν. 
όντως οντ ίπίόίρχτά τάό^ όψόράσί,ν οντ ίηαχονστά 
οίίτί νοω ηεριλτιητά. ίο 

ηερί 9^ τον μη €Ϊναί €ΐς το παντ^λίς άλί]ητον τηψ άλη-^ 124 
&€ΐαν, αλλ* ίφ όσον ίκί^βίταί ό άν&ρωπινος λόγος ληητηρ 
νηάρχαν, διαοαφηΐ τοις προηα/Λίνας έηίφερων 

συ ό' ουν ίηύ ώό* ίλίάσθ-ης^ 
ηίνσίαί^ ου ηλπόν γί βροτπη μητίζ ορωρίν. ΐδ 

ηα\ Λα των έξης έηιαληξας τοις ηλέον ίηαγγεΧΧομίνοις 
γιγνωοχειν, ηαρίστηοίΡ οτι το άί έηάοτης "'αΙα&ηοΒως Χαμ- 
βανομ^νον ηιοτον ίοτι^ τον Χογον τοντο^ν έηίοτατονντος, 
ηαΐΗΒρ ηρότερορ χαταίραμων της άη αντών ηΐατιως^ 
φηοΐ γάρ 125 

αλλά 3^ίθΐ των μίν μανίην αποτρέψατε γλώσσης, 
ίχ ό^ οσίων στομάτων χαΟ-αρήν όχετ^ύσατί ηηγήν, 
χαΐ σ/, πολνμνηστη λενχώλεη παρ^Ινι μονσα, 
αντομαι^ ων δ-^μις (στ)ν ίφημίρίοίσιν άχηναν, 
πίμη^ παρ (υσίβίης Ιλάονσ ίυψίον α()μα* 3δ 

μηδί σί / ίυδύ'ξοιο βίήσεται ιίνΘ-^α τιμής 



3. μ^9 οιη Γ. 4. βίΐΧ(μη^α ΟΟΗ β( οπτίββο αοοβηία V, δΜ^λίμ- 

ηηΛ Μ': οοΐτ Ειηρβποβ• 5. ζω-ης αβίου α<Ά\\^6τ: €ΤΗν ζωησι βίου^ 

Ο ζ«ο*σ» βίου, βαΙαΚ^πιι ΐ¥ ζωο)ίσ« βίου^ ^^Κβη^&ηίπαβ αά Ρ1ύ(&Γθ1ι. 

360 Ο ζώοι;σ* βίου, α&^οίααντοζ 07*, ά&ζο$ααιηος Α, α&Χηααηις 

ο ον 

Κ3Γ8(6ηα3. 7. αντω Ά^ αυτός Ο. μόνω Η, 8• παντός α* Γ. 

<|^ ^ίώιοΐ' 8ο»Ιί£;βΓ, ό' ολορ πας ΒθΓ^Κίαβ. 10. νύ ΟΎ, 11. ««να» 

&η(6 τι)ν V. 13. τοΙς οιη V. 14. ό' αάά ΒοτςΚΐοβ. 15. ον 

ηΧ4ο9 ή/€ ίθβιη, πίβΐ ιη&Ιίί βροτοίς ή ρΓΟ ίΐΐο βροτ%ίιι, Λί ΗβΓΟί&ηηηβ ου 
πλίίων. 21. μαψίαν Ο.^ άπίτρ^ί^/ατ* ΟΟΥ, 22. ηα&αραν ΓΟ. οχίύ- 
αατί €ΟΗ\, 24. ίφ ημί^ι^ο^αν Ο, έφημ^ροίΟΐΡ Κ, ίφημί^ΨΐΟίΡ Ο: €0ΤΙ 
8(6ρ)ι&ηυ9. 25. πα^'] 94 μ Β6Γβ1ιΐιΐ8. 26. σύ ί(1<Ίη. /?ο»ι}ο«τα4 V, 
βιησίαι Β6Γ£ΐΐίΐΙ5 



Οί^ίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



218 (Ρ"'3Μ) ΠΡΟΣ δογματικούς Α. «Λτ.ηίΛΛβ 

ηρ6ς ^ατών άνίΧία&αί Ιφ ω ^* οσίης ηΧίον ίΐηέΐν 
&άρσίϊ χαΐ τότ£ δη σοφίης Ιη Άχροισί &οάζβίν. 
αλλ* αγ αβ-ρει ηάσγι παλάμυ ηγι ίηίον ΙίΐΛαστον^ 
μητι ην ίψιν ϊχων πιστην πΧίον ^' χατ άχονήν 
5 η άχοην ΙρΙδονηον νπίρ τραι^ωματα γλώσσης, 

μήτε τι των Άλλων, οπόστ} ηόρος ΙστΙ νοησαι, 
γνίων πίστιν ιρι;κ<, νόπ ί' § δηλον ίχαστον, 
12Θ Τοίαντα μ^ ηοΛ 6 *ΕμηΒδο%λης* 6 δί ^Ηράκλειτος, έη€Ϊ 
πάλίΡ ίδοΗΜί δνσϊν ύργανώσ&ηι 6 άρ&ρωηοβ ηρός την της 
ΐο αλη&δίας γνώσιν, αίσ&ησα τβ ηαΐ λόγω, τούτων την μ^ν 
αϊσ^ησιν ηαραπλησίως τοις προΒίρημένοις φνσικοϊς αηιστον 
ΒΪναί ν^νομιηεν, τον δί λογον νηοτίϋ-εται κριτηριον. άλλα 
την μίν αϊσ&ησιν ελέγχει λέγων κατά λέξιν '^ηαηοΐ μάρτυ- 
ρες άν&ρωηοισιν οφ&αλμοϊ ηαΐ ωτα βαρβάρους φυχάς 
ι^ίχοντων^ οηερ ϊσον ην τω βαρβάρων έστΙ ψυχών ταίς 

127 άλόγοις αίσ&ησεσι ηιοτευειν. τον δί λογον ηριτην της 
άλη&€ΐας αποφαίνεται ου τον οηοιονδηηοτε^ άλλα τον *βι- 
νόν ηαΐ Ο-εΙον. τις δ* ίστίν ούτος, συντόμως ύηοδειχτέον• 
"'άρέσκει γαρ τω φυσιηω το περιέχον ημάς λογιικόν τε' δν 

128 %α\ φρενήρες, εμφαίνει δί το τοιούτο πολύ πρόσ&εν 
"Ομηρος εΙπων 

τοΐος γαρ νόος ίστίν ΙηίχΒ-ονίων άν&ρώηων 
οίον Ιτί ημαρ αγυσι ηατηρ ανδρών τί β-ίών Τ€. 

ηαϊ Αρχίλοχος δε φησι τους άν&ρωπους τοιαύτα φρονεΐν 
25 δποίην Ζευς Ιφ ημίρην αγίί» 

ειρηται δ^ ηαϊ τω Ευριπίδη το αυτό* 



1. αραδιία&αι ΒβΓ$]^Ια8. ίφωΟθ9(ης ΟΗΥ, ίφ ι^ ^οί(ης Ο^ ίφ ψ 

^υ^ Ο: βοτΓ δ<6ρ(ιαηα8• ιΙτιμΙρ &ά^ση Ηβπη&ηηυβ, ύπιϊρ, ^^αρσαΐί, 

Θ3 Β. 3. αλλ* α/ α&ρα πάο^ ΒβΓ^^Ιειιιβ, άΙΙα γά^ α&ζα ιιας Ιι. 

ηηδηΧοψ V. 4. τ» ΒβΓ^ΐίΐα5. β( ιηοχ πιστηρ, ιιΙ>Γ Ιι ηΐστι^, ΐίΐ^ωψ €, 

5. ακουηρ Ο. γλώιτης ΓΟΛ. 7 /υιύρ €. ό* Κ&ΓΒίοηαβ, ^' £.. 
8. * ΗράκΧίίτσς] ίτ. 22 δοΙιΙβίοΓίη&οΙιβΓ. μ. 363. 10. μ^ρ οοι Ζ^ 

11. φυαΜοΧς οιη ϋ. 13. κλμοΙ] δοΙιΙβίβΓΠίαοΙίθΓ ρ. 364. 

- 14. &α( άρ&ρωπωρ οιιιη δίοΐιιιβο &α^ 15. Κχουαιρ ΚΐΜ€Γ Ιοιι. Ρΐιίΐο». ρ. 
74. αρ&^αωρ ϊϋ^ίη ΟββοΙι. ά, ΡΙιίΙο». 1 ρ. 259. 15. τ^] τωρ Ι•. 

19. τ^ φυοΜ^] Γγ. 43 δοΙιΙβίβπηαοΙιβΓ. ρ. 475. 22. τοΧος] Οά. 18 136. 

24. ' Αρχίλοχος] ίϊ, 37 ΙιίβΜ. 25. όποια Οϋ, ΪΜοΙηρ Μ«η&^α8 &(1 
Β. ί. 9 71. 26. ΕυρΜίό^]] Τιο&ά. 885. 






ϋθΟ§ΐ€ 



ιηβϋ€ο«νΐΐ/ ΠΐΟΙ Α0ΓΙΚ0Ύ2 Α. (1•'"3^) 219 

δστις τιοτ^ Λ αν δνστόηαστος Βίσιδέΐν 
Ζίύς^ ΗΊ άτάγΐίη φνσιος «Γτ« νονς βροτώψ^ 
ίτηνξάμην α. 
τοντοί^ 9η τον^^9ϊον λόγον ηα&' ^Ήράηλείτοι^ 9ί άψαηνοηβ 120 
σηάααντες νοΒροι γίΨομΒ&α^ ηίύ έ¥ μϊψ νηνοίζ ληΌ-αΙοί,^ 
ΐίατα άΐ. ίγ€ζΌίν ηάΧίν εμφροψες. Ιν γαρ τοϊς νηνο%ς 
μυοάψτ^αν τίν αία&ητίχων ηόρων χηρίζετοα της ηρος τά 
ηεράχοψ ονμφνϊας 6 έν ημίν νσΰς, μόνης της ηατά άνα- 
ηνοην προσφυοεως οωζομίνης οΙονεί τίψος ^ιζης, χο^<- 
ο&Βίς τ€ αποβάλλει ην ηροτερον είχε μνημονιηην 9ννα^^^ 
μ%ν' έν δε ίγρηγοροϋΐ ηάλιν 9ιά των αΐϋ&ητίηών ηόρων 1Μ 
ωοηερ δια τίνων θυρίδων ηροχύψας καϊ τψ ηερίεχοντ$ 
σνμβαΧων λοχέηην ίνδνεταί ύνναμ§ν. ονηερ ονν τρόηον 
οί αν&ρακες ηληαιάσαντες τω ηνρϊ ηατ άλλοίωσίν δίάηίΗ 
ροί γίνονται, χωρ$σ&έντες δί οβέννννταί, ουτω-ηαϊ ή ίπι- ^ 
ξβνω&είσα τοϊς ημετεροις οωμαϋίν άπο τον ηερίίχοντος 
μο?ρα ηατά μίν τον γωρίομον οχεδον άλογος γίνεταί, πατά 
δ^ την δια των ηλΰίοτων ηόρων συμφυσιν ομοιοειδης τψ. 
ολψ ηα&Ιαταταί. τούτον δη τον ηοινόν λόγον ηαϊ &εϊον, 131 
καϊ ου ηατά μετογ^ην γινόμε&α λογικοί, ηρηηρων άλη&είας « 
φηαϊν 6 Ηράκλειτος• ο&εν το μίν κοινή ηάσι φαινόμΛ^ 
νον, τοϋτ είναι ηιοτόν {τω κοινω γάρ «{χΐ ^εΐφ λόγω λαμ- 
βάνεται), το δέ τινι μόνω προσηϊητον άηιστον νηάρχειν 
δια την Ιναντιαν αΐτίαν. ίναρχόμενος ονν των ηερί φύ^ 132 
οεως ο προειρημένος άνηρ, καϊ τρόπον τινά δεικννς τό^ 
περιέχον, φηοΐ ^ λόγον τούδε ιόντος άξιύνετοι γίγνονται 
άνθρωποι, ηαΐ ηρόο&εν η άηούααι, ηαΐ άηονοαντες το 
πρώτον, γινομένων γάρ χατα τον λόγον τόνδβ άπειροι 
ίοίκασι πειρωμενοι ίπόων καΐ ίργων "'τοιούτων όκοΐων Ιγω 

1. ηοτ 001 ΟΟΗΥ, 2. φύσίως ΟΟΗΥ, φύσιος Ρ* 4. ονρ €Η. 

ΉϋΛηΧΗ%09\ δ€]ιΙβίθηηΒ€ΐΐ6Γ ρ. 516. 5. ίψ μίν\ ΡΙιιΙ&γοΙι. 166 € βί 
382 Β^εοηίβιΐ ΜΓ^Ιίβη^Αΐ^ίαβ. 10. άηοβάΧλί^ψ ΟΙ. 12« ηροηρνψας V. 

13. ορίίίρ] δοΗΙβίθΤΐηΑοΙιβΓ ρ. 518. οδν οιη €Η, 26. Χάγον] £γ. 

47 ρ. 482 8οΙιΐ6]€Πΐι&εΙι<;Γ. οοΙΙ. ρ. 476 βί 496. άβ λό^ψ - Κι^6Γ Ιοη. 
ΡΜΙοβ. ρ. 151, ιηίηυβ τββίο ςη&ιη ΚΓΐιοΙιΐυβ ρ. 370. έίι^ος ΟΑ.^ 

28. τοι^ οιη Ο. λ6χα»« Ο. 20. ΙοίχυΛ^ ηι%^ύμΐ¥αι\ οί. ΜϋίηβΙί. 

Οοιη. 6γ. 4 ρ. 641. χα) — δκΐί^ίων οιη Ο. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



220 (Ρ 399) ΠΡΟΣ ^ΟΓΜΑΤIΚΟΥΣ Α. λΛ^. πιλΛθ 

όι?υ^ενμα(, κατά φνοιν βιαιρέων ^χαοτον και φράζων οχω^ 
εγα» τους άί αλλονς άρ&ροίηονς λαν&άνη υηόαα Ιγερ&έν- 
τες -ηοίονσιρ , οπωαηερ όαοαα ενΛοντες έηίΧαν&αΨονχαί** 

133 8ιά 'τοντων γαρ ρητώς Λαραατηοας ότι κατά μετοχην του 
5 ^εΐου λόγου πάντα ηράττομέν τ β %αϊ νοούμεν, ολίγα ηροσ-^ 

Λίελ&ωρ ίηίψερεί ^'^ίίό δεϊ εηεα&αι τω ξύνω*" ξυνός γαρ 
6 κοινός, ^τον λόγου ίέ ίόντος ξυνοϋ, ζωουαιν οΐ πολλοί 
ως ιδίαν έχοντες φρόνηαιν, η ύ' εατιν ουκ άλλο τι αλλ* ίξη- 
γηοις του τρόπου της του παντός διοικηοεως. διό κα&* ο 
Μ τι άν αυτού της μνήμης κοινωνήοωμεν, άλη&ευομεν, α 

134 Λ αν ιδιάοωμεν, ψευδόμε&α" νυν γάρ ρ7]τότατα χαΐ 
ίν τούτοις τον κοινόν λογον κριτήριον αποφαίνεται ^ καϊ 
τά μίν κοινή φηοϊ φαινόμενα πιοτά ώς αν τω χοινω κρι-^ 
νόμενα λόγω, τά δ^ κατ ιδίαν έκαατω ψευδή. 

135 Τοίόοδε μίν χα\ ό ^Ηράκλειτος* Δημόκριτος ί^ δ»ι 
μίν αναιρεί τά φαινόμενα ταΐς αίσ&ήαεσι, καϊ τούτων 
λέγει μηδίν φαίνεα&αι κατ άλή&ειαν άλλα μόνον κατά 
δόξαν, άλη&ίς δ^ ίν τρϊς ούσιν ύπάρχειν το άτόμους είναι 
καϊ κενόν* ^*νόμω" γάρ φηοι ** γλυκύ καϊ νόμω πίκρόν, 

^νόμω &ερμόν, νόμω ψνχρόν, νόμω χροιή* έτεή δ^ άτομα 
καϊ κενόν *^ οηερ εοτι^ νομίζεται μίν είναι χα^ δοξάζεται 
τά αια&ητά, ουκ έ'οτι δ^ κατ άλή&ειαν ταϋτα^ άλλα τά 

136 άτομα μόνον καϊ το κενόν, έν δε τοις κρατυντηρίοις, 
«α/τΐβρ νπεοχημίνος ταΐς αισ&ήσεσι το κράτος της πίατεως 

^δάνα&εΐναι, ούδΐν ήττον εύρίοχβται τούτων καταδικάζων. 
φηοϊ γάρ ^^ήμεις ίέ τω μίν ίόντι ούδΐν άτρεκίς ουνιεμ^ψ, 
μεταπϊπτον δ^ κατά τε σώματος δια&ήκην καϊ των ίπει- 
οιόντων χαι των άντιοτηριζόντων" καϊ πάλιν φηοϊν '^ίτεή 
μεν νυν οτι οίον έχαοτον εοτιν ή ουκ ίστιν ού ουνίεμεν^ 



1. φράζον Η, φράξθ9 Ο, 5. ηροβηλ&ων Ι,. 6. ξυνψ δοΙίΙβίβΓ- 

ιη&οΗβΓυβ, ηοΐΫψ £.. ηββοίο >&η Αΐΐάβικίοιη τοντ^στι τψ ηοιψψ, 7. ^' ^όι^ 
χος ν, δ^ οντος €Η, 13. φασί Ι.. 17. μηϋν μηό^ν Ο. 19. Ρομφ] 
οΓ• ΚίηβΓ 668θΙι. (]. Ρΐιίΐοβ. 1 ρ. 332 3). 20. αΐιίη Ι,: οογγ δίβρίι&ηαβ. 

21. αηίρ €Τ. Ιστ» οηι Ι, 23. ίν] ίΐ V. 28. αΐίίη μίν Ο, 

τοίη μ\ψ ΟΗΧ, τίημΛν V βί πίΛΤζο Χ: οογγ ΡαΒΓίαυβ. 29. ΐ'ί/ΐ' ΟΥ. 

η οιη ΟΗΥ, ού ΓΛν. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ιηβίίοοβνπ. ΙΙΡ02 Α0ΓΙΚ0Ύ2 Α, (Ρ'"400) 221 

ΧΡ^" ςρ^σίν ''αν&ρωηον τάδε τω '/,ανόνι οτι ίτ^ς αηηλ- 
λακταέ/* %αί πάλιν "ίηλοί μίν '"9η καΐ οννος ό λόγος οτι 
έτε^ ονάΐψ ϊαμεν ηερϊ ονδενος, άλΧ ίηιρνομί'η έηάστοισιν 
"ή 9όξις,** ηαΐ Ιτι \αΙτοι Ληλον ^σται οτι ίτετ] οίον ^ηαοτον 5 
γιγρωσχειν Ιν αηόρω έατι*^ καΐ Λη έρ μεν τούτοις πάσαν 
αχεόον ηινεϊ χατάλψριν, εΐ %α} μόνων έξαιρέτως πα&άητε- 
ται των αία&ι^σεων* ίν ϋ τοϊς ηανόοι 9ύο φηαιν είναι 138 
γνώσεις, την μΙν Λα των αϊα&ησεων την ό^ Λα της άια-- 
νοιας, ων την μϊν 9ιά της διανοίας γνηοίην ηαΧεϊ, ηροσ- ίο 
μαρτύρων αύτη το ηιατόν εις αλη^Ο-είας κρίσιν , την 9^ 
9ιά των αισ&ησεων σχοτίην ονομάζει, αφαιρούμενος αντης 
το ηρός διάγνωσιν τον άλ^&ονς άηλανες. λέγει Λ κα%ά 139 
λεξιν '^γνωμης 9ί 9ύο είσϊν 19εαι, η μϊν γνησίη η 9^ σχο- 
τιη^ χαΐ σκοτίης μεν τάδε σύμηαντα, όφις άκοη ό9μη ΐ5 
γενσις φανσις, η 9^ γνησίη, άηοχεχριμενη Λ ταύτης" 
εϊτα ηροχρινων της ύκοτίης την γνηοίην έηιφερει λέγων 
**οταν η σποτίη μηηίτι 9ύναται μήτε όρην ίη ίλαττον 
μήτε ά%ονειν μήτε ό9μάσ^αι μήτε γενεαϋ-αι μήτε έν τιξί 
ψανσει αίο&άνεσϋ-αι , αλλ' ίηΐ λεητότερον" ούκοΰν «α}» 
«ατα τούτον ό λόγος ίατι χρηηριον, δ ν γνηοίην γνωμην 
ηαλει. /ίιότιμος 91 τρία %ατ αυτόν ελεγεν είναι ηριτη*- 140 
ρια, της μΙν των άδηλων καταλήψεως τα φαινόμενα, ως 
φησϊν ^Αναξαγόρας, δν ίηΐ τούτω Αημόκριτος ίηαινεϊ, ζη» 
τησεως 91 την ^ννο(αν (ηερί παντός γάρ, ω παΐ , /«/α 25 
άρχη τό εΐ9εναι ηερ\ ότου εστίν η ζη^ησις), αίρεσεως Λ ' 
ηαΐ φνγης τα ηά&η' τό μ^ν γαρ ω τεροσοικειούμε&α. 



1. ΐίίρΐ ϋίύν] οί. Κπβΰΐι. ρ. 140. 2. αΐτίτις Η 4. 6ΐ 5. αΙ- 

τίη ΟαΚΥ: οοιτ Μβηα^ίαβ αά Όίο^, Ια, 9 47. 3. &η οιη ΟΙ. 

ω 
4. ίηΐ (υσμίη €Η, 7. ιΐ χαϊ] «α) Ιι, ϊίΰβΐ Ε&Βποίυβ. μορον Κ, 

μόψοψ Ραν. 10. γψωσιν ΟΘΗΥ: ΟΟΓΤ Ρ&5ηο{θ8. ηαΧιΐ] )ίατάγ{$ 

1>: οΓ. ν. 22. 16. γνησΙα ΓΑ. άποΜίΜ^υμμ^ψη ΕΟΥ 6ί γ^ΟΗ: 

17. γρηαίαψ €Η. 19. μη άκ, €. χ«το ταυτόρ ΟΟΗΥ^ €Λ €ίνε 

ίβηίΘηϋα Η, 35. πιρί παΡτος] Ρ\&ίο Ρ1ι&6<)γ. ρ. 237 δίορίι. 

26. οπού €, 27. η^ο^οικΗωμιθ-α ρΓ Α, προς οίπι^ύμ^&α Ο. 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



222 (Ρ'"401) ΠΡΟυΟΓΜΑΎΊΚΟΥΙ Α, αθτ. πίΛΑβ 

%οντο αίρβτόν έσνι^» το βί φ ηροσαλΙονρίον/Μ&α , τσΰτο 
φευκνόν Ιστιν• 

*Η μΐψ ονν των ηαΧαιων η^ρΐ %οϋ ηρξί^ηρίου τής άλη- 

141 ΰ'Βίας Ιστορία τοίαντί^ τ/ς ην ' αητωμΒ&α Λί έξης %αΙ των 
6 μετά τους φνοίχονς αΙρέσεων, 

Πλάτων τοίννν έν τω ΤιμαΙω ίίελόμενος τά "'ηρά-- 

γματα εις τε τά νοψά %αΙ αίσ&ητά, %αΙ εΐηων ηεράηπτά 

μϊν λόγω είναι τά νοητά άοξαατά Λ τνγχάνείν τά αίσ&η- 

τά, ηροάηλως ηρίτηριον ωρισε της των πραγμάτων γνω- 

χ\^ϋεως τον λόγον, σνμηερίλαβων ούτω ηαΐ την άίά της 

142 αίσ&ηοεως ίνάργειαν. λέγει 91 όντως, ^τΐ το δν άεΐ, 
γίνεοιν ϋ ούη έχον, ηαΐ τι το γινόμενον μέν, δν Λ ονδί^ 
ηοτε; το μΙν δη νοήσει μετά λόγον ηεριληητόν, το Λ 

143 δόξί] μετά αΙσ&ηο^ωςΓ ηεριληητικόν δί ηαλεΐσ&αΐ φασι 
ΐ5λο;^ο^ ηαρ' αντω οΐ Πλατωνικοί τον ηοινόν της ενάργειας 

%αΙ της άλη&ειας. δεΙ γαρ τον λόγον Ιν τω ηρίνειν την 
άλη&ειαν άηό της ενάργειας όρμάσ&αι, εΐπερ δι εναργών 
η κριοις γίνεται των άλη&ων. οΑλ* η τε ενάργεια ονη 
ίστιν αντάρχης ηρός γνώσιν άλη&ονς* ον γάρ ει τι %ατ ί-- 
30 νάργειαν φαίνεται, τοντο %αϊ ηατ άλη&ειαν νηάρχει ' άλλα 
δεΙ ηαρεΐναι το χρϊνον τί τε φαίνεται μόνον καϊ τι σνν 
τω φαίνεσ&αι ετι καΐ %ατ άλη&ειαν νηόηειται, τοντεστι 

144 τον λόγον. αμφότερα το/ΐΊ/ν σννελ&εϊν δεήσει, την τε 
ένάργειαν ως αν άφετήριον ονσαν τω λόγω ηρός την ηρΐ-^ 

» σιν της άλη&είας, ηαϊ αντόν τον λόγον ηρός διάκρισιν 
της έναργείας. εΙς μεντοι το έηιβάλλειν τ^ ίΐ'αρ;'βια χαι 
το ίν τανττι άλη&^ς διακρίνειν 'ηάλιν σννεργον δεϊται ο 
λόγος της αίσ&ησεως' διά τ«ι?τΐ7^ γάρ την φαντασίαν 
παραδεχόμενος ποιείται την νόησιν ηαϊ την έηιστημην 

30 τάλη&ονς, ωστε περιληητικόν αντόν νπάρχειν της τε ενάρ- 
γειας καΐ της άλη&είας, όπερ ϊσον έστΙ τω ηαταληπτίΜον. 



4. &πτ6μ§&α V, 11. τ/ το οι^] ρ. 27 βχ(τ. 14. ηί^ιΙψη6ν Χ<: 
οί• ▼. 30. 15« ίριργι^ς Ο* Ιβ. γ*1 27. σι/^ρ/οντα» Μται Γ. 

30. ίρί^γίΐας V* 31. Μοτξάηπνόψ ϋ, καταΧηηΐίχφ ¥0. 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



πιβϋοοίνπ. ΠΡ02 λογικούς Α. (Ρ'"402) 223 

^119% μ\ψ %άϊ Πλάτων ' Σηενσατηος ϋ, έπβΐ τίτ 145 
ηραγμάτωψ τα μΐρ αίο'&ψά τα 91 νοητά, των μϊψ ν&ητων 
Μρηηριοψ ίΧίξβν εϊψαι τον έηίοτημονίηον λόγον, τύν 9^ 
αΙο^Ο-ψων την ίπίστημονηιην ΟΛΟ&ηοιν. ίηίοτημονίηην 9^ 
αίσ&ηϋΐν ύπείληφε κα&Βοτάναί την μ^ταλαμβάνονσαν της 6 
χξίτά τον λογοψ άλη&9ίας* ωσηερ γαρ οΐ τον ανλητον ^ 140 
ψάλτου 9άητνλθί τΒχνιχην μίν €Ϊχον Ινίργααν, ονη ίν 
αντοίς 9^ προηγουμένως τβλειουμένην αλλ* ίχ της ψ$ρος 
τον λογιομον αυνααηηϋίως άηαρτιζομένην , «α2 ως η τον 
μουαίΗον αίο&ηοις ένέργααν μ^ν «Ιχβν άντιληητίηην τοΰνί 
τβ ηρμοσμένου ηαΐ τον ανάρμοστου^ ταντην 9^ ον% αιινο- 
φνη άλλ' ίη "' λογισμού ηΒριγ&γονυϊαν , σντω %αϊ η έηίοτη^ 
μονιηη αίσ&ηοίς φυσιχώς ηαρά του λόγου της έηίστημο- 
φΠκης μεταλαμβάν^ί τριβής ηρός άήλανη των ύίί0Χ9ίμίνων 
άίάγνωσιν. ΐ5 

Ξενοκράτης 9ί τρβϊς φησίν ουσίας είναι, την μίν 147 
αίσ&ητην την Λ νοητην την ίέ σύν&ίτον ηαϊ 9οίαστην, 
άν αίσ&ηιην μ^ν είναι την εντός ουρανού, νοητην Λ 
ηάντων των ίχτός ουρανού, δοΐαστην^ 91 ιλοΧ σύν&ετον 
την αυτού τον ουρανού ' όρατη μίν γάρ ίστι τη αίσ&η^ 20 
σει, νοητι^ 91 9ί αστρολογίας• τούτων μέντοι τούτον 148 
εχόντων τόν τρόπον^ της μϊν ίητός ουρανού ηαϊ νοητής 
ουσίας αριτηριον άηεφαΐνετο την έηιστημην, της 9ϊ ίντός 
οι/ροίΐΌΰ »αΙ αίσ&ητης την αϊσ&ησιν, της Λ μιχτης την 
^οξον* %αϊ τούτων κοινώς το μ^ν 9ια τού ίηιστημονιηού ιλ 
λόγου ιιριτήριον βέβαιον τε ύηάρχειν ηαΐ άλη&ές, το ί* 
9ιά της αίσ&ησεως άλη&^ς μέν, ούχ ούτω 9ί ως το 9ιά 
τού ίηιοτημονικού λόγου, το 9ί συν&ετον κοινόν άλη&ούς 
τε ηαΐ ψευ9ούς ύηάρχειν της γάρ 9όξης την μεν τίνα Ι4Θ 
άλη&η είναι την 9ί ψευ9ή. ό&εν ιιαΐ τρεις, /,εοιρας ηαρα^ ΐο 
9ε9όσ&αι, "Ατροηον μ^ την των νοητών, άμετά^ετον 



6. οΐ] η ση. 8. ίκ Λάά Β. 10. ίρά^τΜΨ £. 14. μηαΐαμ- 
βίν% α 16. ιΤβΐΌχ^ιχτιις] Κι»αΐ3. ρ• 316. 1& ^] 4ϊ νήν? 

24. ΧΎ^ψ &η(6 αΧσ^ανρ οιη I^ 25. ηίανϋν V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



224 (Ρ"'403) ΠΡΟΣ /ίΟΓΜΑΤΊΚΟΥΈ Α. «Ον.ιηΛΑβ 

ονααν, ΚΧω&ω ίέ την των αίαϋ^ων ^ Αάχεσίψ ά^ την 

των ίοξαοτών» 
150 Οί ίί ηερί τον ^Αρχεοίλαον προηγουμένως μίν ονΐίΐν 

ωρίοαν κριτ^ριον, οί ίέ και ωρικέ^^αι δοχονντες τοντο κατά 

5 άνταιαρεξαγωγην την ως ηρος τους Ο'ίωίκονς αηϋοσαν, 

161 τρία γαρ ΒΪναί φααιν έκΒϊνοι τα ανζνγονντα άλληίοίς, έηι- 

οτημην καϊ δόξαν καϊ την ίν μ€&ορία τούτων τεταγμένην 

κατάληψίν, ων έπιατημην μίν €ΐναί την άαφαλή και βε- 

βαίαν ηαϊ άμετά&ετον νηο λόγου καταληψιν, ίόξαν ίέ την 
10 άσ^Βνη καϊ ψευδή αυγκατά&εαιν, κατάληψιν Λ την μεταξύ 

τούτων, ητι^ έατϊ καταΧηητικής γαντασίας ουγκατά&εοίς' 

152 καταληητίκη δε φανταοια κατά τούτους έτνγχανεν η αλή- 
της χα ι τοιαύτη οϊα ουκ αν γένοιτο ψευδής, ων την μΙν 
ίπιοτημην ίν μονοις ύφίοταα&αι λεγουσι τοις αοφοίς, 

%$την,δ^ δόξαν ίν μόνοις τοϊς φαύΧοις, την δΐ κατάληψίν 
κοινην αμφοτέρων εϊναι; κα\ ταύτην κριτηριον άλη&ειας 

153 "'κα&εατάναι* ταύτα δη λεγόντων των από της στοάς ο 
Άρκεοΐλαος άντικα&ιστατο, δεικνύς οτι ουδέν έατι μεταξύ 
ίηιατημης καΐ δόξης κριτηριον η κατάληψις. αύτη γάρ ην 

20 φααι κατάληψιν καϊ καταληητίκη φαντασία ουγκατά&εσιν, 
ήτοι ίν σοφω η έν φαύλω γίνεται, αλλ* έάν τε έν σοφω 
γένηται, επιστήμη εστίν, ίάν τε έν φαύλω, δόξα, και ουδέν 

154 άλλο ηαρά ταύτα η μόνον όνομα μετείληπται. εϊηερ τε 
η κατάληψις καταληητίκη ς φαντασίας συγκατά&εσίς ^στιν^ 

25 ανύπαρκτος Ιστι, πρώτον μΙν οτι η σνγκατά&εσις ον προς 
φαντασίαν γίνεται αλλά ηρός λόγον (των γάρ αξιωμάτων 
εισίν αΐ συγκαταθέσεις), δεύτερον οτι ο«/(^£/^/α τοιαύτη 
αλη&ης φα^τασ/α ευρίσκεται οία ουκ αν γένοιτο ψευδής, 
155 οίς διά πολλών και ποικίλων παρίσταται, μη ούσης δ^ 
30 Μίταληητικής φαντασίας ούδ^ κατάληψις γενησεται* ^ν 
γάρ καταληητίκη φαντασία συγκατάΟ-εοές. μη ούσης Λ 
καταλήψεως πάντ ε'οται ακατάληπτα, πάντων δ^ όντων 

5. ι&ς οιη €». 7• χα* &η1β όόξαρ οηι Γ. 13. μίρ Λάά Ο. 

20. ηαταΙηπη*η9 φαντασία* συγχατά&ια^ς Ζ». 31. καταληητίΗίΐ ψαρ- 

ταϋ(α ΟΟΗΥ: ΟΟΓΓ Ρ&6ποίαί. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΜΑίίϋοβνΐΙ. ηΡ02 Α0ΓΙΚ0Ύ2 Α. (Ρ'"404) 225 

ά%αταΧψιτν^9 άηολον&ησα ηαϊ κατά τονς ατωιηονς ίηέχΒί9 
τον οοφυν. οχοηάμίψ 91 ούτωσί. ηάψτων όντων άηατα" Ι5β 
λι^ητων Λα τ^ν άννηαρξίαν τον &ίωικοΰ ηρίτηρίον, βΐ 
ανγηατα^ηα^ταί 6 αοφός, ίοξάσ£ί ο σοφοβ' \μη&€νός γάρ 
οντος ηαταληητον βΙ σνγχατατί&βταί τίπ, τω αηαταληητψ & 
ανγκατα&ψϊεταί, η 9έ τω αηαταΧηητω ονγηατά&ηοίς άοξα 
ΙατΙν• ωατ€ ηΐ των ονγηατατιϋ-^μένων έστϊν ο σοφός, των 167 
^οξαατών Ισται ό σοφός. οι/;τ1 ί^ γΒ των άοξαστών ίστίν ο 
σοφός (τοντο γαρ αφροσύνης ^ν χατ αυτούς, χαϊ των αμαρ* 
τημάτων αϊτιον) ' ουκ αρα των συγκατατιϋ^βμένων ίστίν ο ίο 
αοφόςί βΙ σί τοντο, ηίρΐ ηαντων^αντόν 9βΐ^σ€ί άσνγηατα^- 
&ΒτΒίν. το ά^ άσυγηατα&ΒτΒΐν ουδϊν §τΒρόν ίστίν ^ το 
ΐ994χΒίν • ίφίξΒί αρα ηΒρΙ ηάντων 6 σοφός. άΧλ' ΙπΒΪ 158 
μΒτά τοντρ ίίΒΐ παΐ ηΒρΙ της τον βίου ίΐΒξαγωγης ζητΒϊν, 
ήτις ον χωρίς ηριτηριον ηέφνηΒν άηοΛΙΛοσ&αι, αφ" οί ηαϊι^ 
η Βνδαιμονια, τοντέστι το του βίου τέλος, ηρτημίνην ίχβ< 
την ηίστίν, φησίν ο Αρ%Βσιλαος οτι ου ηΒρΙ πάντων Αΐ€- 
χφν κανονίΒΐ τάς αίρέοΒίς %αΙ φυγάς χα\ χοίνως τάς ηρά-* 
ζΒΐς τω ΒυΧόγω, χατά τούτο τΒ ηροΒργομΒνος το χρίτηρίον 
χατορ&ωΟΒΐ ' την μεν γάρ Βυίαιμονίαν ηΒριγινεσ^αι Λα 20 
%ηβ φρονηοΒως, την Λ φρόνησιν χινΒίσ&αί ίν "'τοϊ( χα^ 
τορ^ωμαοιν, το 9ϊ χατόρ&ωμα ΒΪναι οη^ρ ηραχ&ίν Βυλο- 
γον ΒχΒί την άπολογίαν. ό ηροσέχων οϋν τω Βνλόγω χα-* 
τορ^ώοΒί χαϊ ΒυάαιμονησΒί. 

Ταύτα χαϊ 6 ^ΑρχεσΙλαος ' ο ^ί Καρνεάδης ου μό- 159 
νον τοις στωιχοίς αλλά χαΐ ηάσι τοϊς ηρό αυτού άντιδίΒ- 
τάσσετο ηερί τού χριτηρίου. χαϊ 9ή πρώτος μίν αύτω 
χαι χοινός προς πάντας' έοτΐ λόγος χα&' ον παρίσταται 
οτι ούδίν έστιν άπλως άλη&Βίας χρττηριον, ου λόγος, ουχ 
αίσ&ησις, ου φαντασία, ί^ύχ άλλο τι'των όντων ' πάντα Μί 
γάρ ταύτα . συλλήβδην δ^αψΒυδΒται ημάς. δεύτερον δ^ 160 

2. οντωσί] όντως. «Ι 1.. 17. ον] 6 Η. 22.^ οπΜ πραχ&^ρ] ^^. 
Βανί•. αί) Οίο. Ηβ Γίη. 3 17. 31. όίύτΜ^ος ό^ κα^ ονΊ 

^χί. Β»ηρ. 15 

οί9ίΐίζΘ(^ ϋγ ν■οο^ι^ 



2:26 (Κ "405) ΠΡΟ^ δογματικούς Α. βίΙν.ιιΐΛϋιβ 

καΦ' ο δ^ιηνυοίν οτί χαΐ «/ ίατί %ό ηρμηρ$ορ τσυτο, ον 
χωρίς νοί; αηό τφς ίναργ$Ίας ηά&ους ύφίσταταί. ιηβΐ γαρ ■ 
αία&ψιη^. δύναμη διαφέρει το ζώον τάν άψυχων^ ηάν%ως 
' δια ταύτης ίαντον τ* ηαΐ των ίητός άντιληητιχον γ^νψ- 
Β ϋΜταί• 17 δι γΒ αϊο&ηαις ακίνητος μϊν ονσα χαϊ άηα&ης 
ηαΐ ατρεητος οντ€ αίσ&ηαις έοτιψ οντε άντιΧψιτίηη τίνος, 

161 τραηΒϊρα δϊ και ηως ηα&οναα κατά την των εναργών 
ύηοητωσίν, τότε ίνδίίκννταί τα πράγματα* έν αρα τω 
άηο της ίναργείας ηάϋ-Βΐ της φνχης ζητητίον ίατϊ το «ίρ<- 

§οτηρίον• 'ίούτο δί το ηά&ος αύτον ίνδ$ίχτίηον οφείλει 
τυγχανειν χα2 του έμηοιηοαντος αυτό ψαινομένου , οηερ 

162 ηάϋ-ος ίοτίν ονχ Ηερον της φανταοΐας. ο&εν ηαΐ ψαντα-^ 
οιαν ρΐ7Τ«ο«/ είναί ηά&ος τί ηερί το ζώον έ,αυτον Τ9 %αΙ 
τον έτερον παραατατίηον. οίον ηροοβλίψαγτε^ τινι, φη^ 

α ο}ρ ο Άντίοχος, δίατί&έμε&ά ηως την οψιν^ ηα\ ονχ 

όντως αντην δίαχειμίνην ΐσχομεν ως ηρίν τον βΐέ^αι 

διαηειμένην εϊχομ^ν ' χατά μέντοί την τοίαντην άλΧοιωαιν 

δυοίν άντίλαμβανόμε&α, ένος μΙν αντης της άλλοίωοιως, 

τοντέοτί της φαντασίας, ^«ι;τ/ροι; δ^ τον την άΧΧο^ωοιν 

^ Ιμηοιηοαντος , νοι/ν^σνι τον ορατού* %αϊ Ιηϊ των 'α^λων 

103 αία&ησεων το ηαραηληοίον• ωση^ρ ούν το φως έαντό τε 

δειίΜ^νοί %αΙ ηάντα^τά έν αντω, οντω καΐ η φαντασία^ 

αρχηγός οναα της ηερί το ζώον είδηοεως, φωτός δι%ην 

εαντην τε έμφανίζειν οφειλή χα\ τον ηοιηοαντος αντην 

ν Ιναργονς ίνδειχταιη ηα&εοτάναι. ολλ' ίηε\ ον το ηατ άλη- 

&είαν αεί ποτέ ένδίΐηννταί, πολλάκις δ^ διαψεύδεται και 

διαφωνεί τοϊς άναπεμψααιν αντην πράγμαοιν ως οΐ μοχ&η- 

ροΐ των αγγέλων, %ατ ανάγκην "'ηκολού&ησε το μη πάααν 

φανταοιαν δνναο&αι κρηηριον άπολειπειν αληθείας, αλλά 

164 μονην, εΐ ηαϊ αρα, την άλη&η. πάλιν ονν ίπεί ουδεμία 

ίοτίν άλη&ης τοιαύτη οία ονη αν γένοιτο ψενδης^ άλλα 

' πάση τ»] δοκούση άλη&εΐ κα&ιοτάναι εύρίακεταΐ βίς αηα- 

2. νφίοταύ&α• €, 4. αντιΧιιπηΗη €Λ, 5. αιι^ΐ'^ος /«Αουσν Ι*, 
' 8. ίρβΜΜψύ€* £. 10. αίηοϋ] αυτοϋ ηΨ Μημύορ Ο. 12. φα- 
σίας V. 24. τ• οιη Γ. . 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ιιΐΛίί<50•νΠ. ΗΒΟΣ Α0Γ1Κ0Ύ2 Α. (Ρ 406) 227 

9αϋΐα τον η αλη^ονς ηαί ψίύίους. ιη Λ ηοίί^ι} %αν%ωτ 
ψΦ^¥%αοία νύη Ιίηί ηατάΚψντιχη, μη οδαα Λ χαταΙηηταΦη 
ονϋ Μρ4τηρ£αν ίαταίφ μη^^μίάς ϋ ονοη^ φαντασίας «ρι- 1β5 
9$ηης ούΛ λό/ος άν 9Ϊη %ρηηρ%9¥ * οίηο ψαψτΛΟΐας γαρ 6 
<Μ$9^ άψάγβταίΦ χαΐ 8ΐ»ό%»β• ηρά%^ μίτ γάρί^Ι φατψ- 
«^αι αύτω το χρίνομεψον, φανηψϋίί Λ ούάίψ Μψατα4 χ^^- 
9ίβ της άλογου ^α&ηθΒ9Λς. ουτ9 ονν η άλογος αίσ&ησίς 
σνι^9 ο λόγος ην Μρηηριον* 

Ταύτα μιίν [γάρ^ άντίπαρΒϋάγ^^ν τοΙςαλλο$ς <ρ$λοο6- λ^ 
φοίς ο Καρν9ά6ης εΙς την ανυηαρζίαν τον ηριτηρίου ^#«{- 
«79Χ<νο' «ηαηονμβνος ϋ %αϊ αυτός τί ^ζριτηριον τιρός τ9 
νην του βίου άί€ξαγωγην ΜαΙ ηρος την της ίνόαιμονίας 
ψηρ4Μτηβίν,^υνάμ9ί ίηαναγχίίζεταέ ηαί καϋ-* αύτον η9ρΙ 
τούτου ίίατάττ90&αέ, ηροολαμβάνων την τβ ηί&ανην φαν- 1& 
ψαοίαν ηαΐ την ηι&ανην αμα αα\ άηΒρΙοηαοτον ηαΐ <λβ|βι- 
ύ^υμίνην• τίς άέ έοτιν η τούτων όιαφορά, αυντόμως 167 
νηοί^ηιτίον. η τοίνυν φαντααία τίνος φαντασία (στίν, 
οίον του τΛ αφ* ού γίνβταί^ηαΐ τον ίν ψ γΐνστοί, ααϊ 
αφ* ού μ^ γινηαί ως τού ίχτός νηοΐΜΐμένου αΐϋ&ητου, «ο 
τοϋ εν φ 9^ γίνετοί^ χα^άηερ άν&ρύηου• τοιαύτη ύί οϋοα 168 
ίύο αν εχοί αχίσ$ις, μίαν μίν ως ηρός το φανταστον, 
όευϋραρ ά^ ως ηρός τον φανταοωυμενον. ΜΜα μ^ οΰν ^ 
την ηρός τό φανταοτόν αχέοιν η άλη&ης γίνετα$ η φευ- 
ύης, ηαΐ άλη^ης μϊν όταν σύμφωνος η τω φανταστψ,^ 
ψευάης Λ όταν άιάφωνος• κατά ϋ την ηρος τον φαντα- 16^ 
θίάύμενον σχέσιν η μίν ίση φοίνομενη άλ^&ης η Λ συ 
φαινο/,ι^νη' αληθής, ων η μϊν φαινόμενη άλη&ης ίμφασις 
ηιαλεΙταΛ ηαρά τοις '^4»α^μαϊηύ^ς ηαϊ ηι&ανότης ηαί ηΐη 
θανή φαντασία, η Λ* ού φαινόμενη αλη&ης αηίμφασίς τ» » 
ηροσαγορεύεται %αΙ άηει&ης ηαΐ άπί&ανος φαντασία* 
οΐ)ΡΤ• γαρ το αύτό&εν φαινόμενον ψΛυάίς ούτε τό άλη&^ς 

ΙΟί. /«α οιη ν. ' II. 6 001 ΟΒ. 14ρ αηαψα/αάζίτΜ £τ. 

*«α] η 0• 1β• βαξ94{υομέηΐ9 ΟΒΥ. 23. 2β. το €. 32. μο&9ρ Χ. 

15* 



2:28 (Ρ '"406) ΠΡΟΣ ^ΟΓΜΑΤ1ΚΟΎΣ Α. ηάτ. ηΐΑίΙιβ 

170 μίψ, μη φαινομένου 91 ημίν ηεΐ&αν ημάς ηέφνχετ. τον-- 
%ων 9^ τωνφαντασίύν η μίν φαν^ράς ψευάης καϊ μη 
φαινόμενη '''άλη&ης παραγράψιμός έοτι ηαϊ ού ηρηηριον, 
Ιαν ν« αηό υπάρχοντος μίν ^ άιαφωνο)ς Λ τ» ύηάρχοντι 
5 χαΐ μη κατ αυτό το νηάρχον, όηοΐα ην η άηο ^Ηλέκτρας 
ηροσηεϋονσα τω Όρίστί], μίαν των "Ερινυών αυτήν Λ)2ά- 
ζοντι %α\ κεκραγοτι 

μί&ις μΐ* ούσα των ίμών ^Ερινυών. 

171 της 91 φαινόμενης άλη&ους ή μεν τις ίστιν ά^$Λ>9ρά, ως 
10 ή ίηϊ των ηαρά μικρότητα του θεωρουμένου η ηαρά 2χα- 

νόν 9ιάατημα η και ηαρά άα&ενειαν της όψεως ουγηεγυ" 
μενως καϊ ουκ έκτύηως τι λαμβανόντων, ή 9έ τις ην ονν 
τω φαινεσ&αι αληθής ίτι καϊ οφο9ρόν Ιχουοα τό φαίνε-- 

172 ο&αι αυτήν άλη&ή. ων ηάλιν ή μίν άμυ9ρα κα\ ΆΛντος 
15 φανταοία ουκ αν εϊη κριτήριον ' τω γαρ μήτε αυτήν μήτε 

τό ηοιήοάν αυτήν τρανως ίν9είκνυσ&αι ού ηεφυκεν ήμας 

173 ηείθειν ού9* εϊς ανγκατά&εαιν ίηιοηάο&αι. ή 9^ φαινο-- 
μένη άλη&ής καϊ ιηανώς ίμφαινομένη κριτήριον Ιατι της 
άλη&είας κατά τους περϊ τόν Καρνεάίην. κριτήριον Λ 

Μονσα ηλάτος εϊχεν ικανόν, καϊ έηιτεινομενης αυτής άλλη 
άλλης ίν εϊ9ει ηι&ανωτεραν τε και ηληκτικωτεραν ϊοχει 

174 φαντασίαν, τό 9^ πιθανόν ως προς τό παρόν λέγεται 
τριχως, κα&* ^να μϊν τρόπον τό άλη&ες τε δν και φαινό- 
μενον άλη&ές, κα&" ^ερον 9^ τό 'ψευ9ϊς μϊν καθεστώς 

35 φαανόμενον 91 άλη&ες, κατά 9^ τρίτον τό [άλη&Ις] κοινόν 
αμφοτέρων, ο&εν τό κριτήριον ίσται μΙν ή φαινόμενη 
άλη&ής φαντασία, ην καΐ πιθανήν προσηγόρευον οΐ άηο 

175 της *Ακα9ημίας, ίμηιπτει Λ ίσ&' οτε καϊ φεν9ής, ώστε 
ανάγκην ίχειν καϊ τρ κοινή ποτί του άλη&ους καϊ ^βν- 

3ο^ίοι?ς φαΐ'τασ/α χρήσ&αι. ού μίντοι 9ιά τήν σπάνιον ταυ- 

3. )ΐ<^»/ρά^»μός? 4. ίάν τ<] ίάν τ< άηο μη ϋπά(^θΡΤος γίιη/να* 

ίάν 'τιΐ & μί^β«] Ευηρ. 0γ6Β(. 204. 10. /4«»ρότατα Ο, μΜ^τα- 

τθ¥ Χ. ίη ^€0 ηΐέοΛ ηίηΐίηαψη α&ΑΤί νΐ ατηαίητ Η. ηη^ ανίκανονί ηοη 
ΒλΟλ 9ραίη Β, 12. λημβαρονοης Ζ./ 15. το €Η• 16. ηοιηΟΜ Ο. 

18. ιυφρα$νομέτη ΤΧ. 20. άλλι; ΚΟ. 23. τ«] το α Μ. *η&\ — 
25. &λη&4ς οιη Γ. 25. ιηοΐαβί ςαοθ Γ60(6 θεββΐ ρ. Κ. 301 § 63. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ΐΒΛΐί€ο.νΐΙ. ΠΡ05 Α0ΓΙΚ0Υ2 Α. (¥'"4αΤ) 229 

τηβ ηαρεμητωοίψ, Χίγω Λ %ης μίμουμένης τάΧη^ές, α»ι- 
ότητέον Ιύ%1 τρ ως 90 πολν άλη&Ηβοναψ] ' τψ γαρ ως ΙηΙ 
το ηοΐύ τάς %8 χρίοβίς ηαΐ τάς ηράΐ%Λς ηανο¥ίζ€α&αί 
ονμβίβηη^ν• . 

Το μ^ψ όνρ ηρωτον %αϊ κοη^ρ χρηηριο^ ιιο^α τονς^ 
η^ρΐ τον ΚαρψΒαίηρ έατ! τοιοντοψ * ϊηεϊ ' άί ούϋηοτε 176 
φαντααία μονθ9ίάης υφίσταται αΑΑ' άλνύΜως τρόήοτ αλλί^ 
ίξ αλίης ηρτηταί, άβύτβρον ηροογΜνηοηαι χριτ^ηρίον η ηι- χ 
&ανή αμα %αΙ άηβρίσηαστος φαντασία, οίον ο αν&ρωηον 
σηύν φανταοίαν ϋ άνάγηης ηαϊ των ηερϊ οννον λαμβάνει ίο 
φαντασίαν καΐ των έχτός, '*'των μ\ν ηιρ\ αύτον ως χροϋ^ς 177 
μεγε&ους οχήματος ηινηοεως λαλιάς ίο&ητος νηοϋαεως, 
των α ίητός ως άίρος φωτός ημέρας ουρανού γης φίλων, 
των άλλων απάντων, όταν ουν μηίεμία τούτων των φαν^ 
ταοιών ηερίέληΐ] ημάς τω φαίνεσΟ-αι ψενΰης, άλλα ηαοαι^^ 
ανμφωνως φαίνωνται άλη&εϊς, μάλλον ηιοτενομεν. οτι 178 
γαρ ουτός ίστι Σωκράτης, ηιοτενομεν ίη τον ηάντα αντω 
ηροοεϊναι τα εΐω&ότα, χρώμα μίγε&ος όχημα διάληψιν 
τρίβωνα, το . έν&άδε είναι οηον ον&είς ίοτιν αντω άηα^^ 
ράλλαητος. ηαϊ ον τρόηον τινίς των ϊατρΛν τον κατ* άλη-- 179 
^ειαν ηυρέσαοντα ορη ίί ενός λαμβάνονοι ονμητωμα%ος, 
κα&άηερ οφνγμον αφοδροτητος^ η ίαψιλονς &ερμαοίας, 
άλϋ έκ οννάρομης, οίον &ερμαοίας αμα ηαΐ οφνγμον %αϊ 
ελκώδους άφης καϊ ίρνϋ^ηματος ηαΐ άίψονς ηαϊ των άνάτ- 
λογον, οντω ηαϊ ό * Ακαδημαϊκός τη οννδρομη των φαν^ 25 
ταοιών ηοιεϊται την κρίοιν της άλη&είας, μηδεμιάς τε των 
ίν τ^ συνδρομή φαντασιών ηερισηωσης αύτον ως ψευδούς 
λέγει άλη^ίς είναι το ηροσηϊητον. ηαϊ οτι η άηερίσήα'- 180 
στός ίστι συνδρομή του ηίοτιν ίμηοιεϊν, φανερόν αηο 
Μενελάου '^ καταλιηων γαρ έν ^η- νηΐ το εϊδωλον της^ 
*Ελενης, οηερ αηο Τροίας ίηηγετο ως Έλένην, και Ιηι- 

ι. ^ αν. άΧ$ι&Η νΟ. 7. αίλη] ίλλ' ο». 10. Αα^/ϊάΐΗΐ» ¥0. 
11. ώς οιη Ιλ 16. ψηίροψχη• ϋΗ. 18. ^4άλ«^ν? ςυλβ βαρτ& ▼. 12 

ίϋβηΐ λ«λ*ά.' 24. %ω9 V. ηννίΪΛγίΛΨ #α. 28. η^Μίιη^9 ΓΟΛ. 



23ο (Ρ'"40β) ΠΡ0υ0ΓΜΑΤ1Κ0Υ2 Α. ίΐ<1ν•ικιΑβ 

βάύ της Φάρου ν^ύον ορά νήν άλη9ή ^ΕΧέψψ, σηύψ τ« 

«η' θύτης άλη&η φανταϋίαν όμως ου ηίοτεν^ί ψ^ τοίαύτη 

φαρτασία 9ίά %6 ύη αΧλης ηέρίοηάο&αί, Ηα&* ^κ ηία 

181 αηολΒλοίηως ίν τ^ ψηΐ την ^Ελένην. το4αντη γου¥ έατϊ 

5%ύίΙ η άηΰρίοηαστος φαντασία* ητίς Μαϊ αντι^ ηλάτος 

^ εχ€§ν ΙοίΚΒ δ§ά το αΧλην άΧΧης 'μάΧΧον άηερίσηαατον εν- 

ρίοηβσ&αΐ. 

Της ίΐ άηΒρίοηάοτον φαντααΐας ηίοτοτίρα μαΧΧον 
Ιοχί %α\ τ^Χειοτάτην ηοιουαα την ηρίοέν, ^ σνν τψ άη^ρΐ- 
1β2 οηαατος δϊψαι ίτι %α\ άί9ξω99νμέτη Ηα&έστηΗ€ν. τις 9έ 
ίατί καΙ 6 ταύτης χαρακτήρ, ηαραηειμίνως ύη^ίΒίατίον, 
ίηΐ μίν γαρ της άηίριοηάοτου ψίλόν ξηχΒΪταί το μηδ%^ 
μίαν των ίν ττ^ ουνίρομη φανταοιων ως ψ€ν9ή "'ημας 
ηίρίοηαΡ, ηάοας ϋ ΒΪναί άΧη&€ΐς τΒ καΐ φαινομένας 
αηαϊ μη άηι&άνονς* ίηϊ 91 της ηατά την η€ρίω9Βυμένην 
ονν9ρομΐ]ί^ ίηάατην των ίν τη ονν9ρομη Ιηωτατιχως 
9ο%ιμάζομΒν , οηοϊόν τι γίνεταί ηαϊ έν ταϊς ίχηληοιαίς, 
οταΡ ό 9ημος ίίηαατον %ων μ^Χλόντων αρχαν η 9ίηάζ$ίν 
φτάζη ίΐ αξιός ίοτί τοϋ ηιατ€ν&ηναί την άρχην η. την 

183 χρΙοίΡ. ρίον όντων ηατά τον της κρίοΈως τοηον τον τε 
πρίνοντος %αΙ τον πρινομένον %α\ τον 9ί ού η ηρίας, 
αηοοτηματός τε ηαϊ 9ιαοτήματος , τόηον χρόνον τρόηον 
9ία&ίϋεως Ιηργ^Ιας, έ'καστον των τοιοντων οηοϊόν ίατί 

« ψυΧοπρινοΰμ^ν, το μίν ηρϊνον, μη η οψις ημβΧνταί (τοι- 
^6 «1(1^17 ϊ^ί <>^<'« α&Βτόςίοτί ηρός τιΐιν ηρίαν), το Λ «ιρι- 
νόμΒνον, μη μικρόν άγαν ηα&έατηηΒ, το 9^ 9ι ον η ηρΐ- 
^^ς» Ι^η ό άηρ ζοψΒρός ύηάρχΒΐ, το 9^ αηόστημα, μη μέγα 
Χίαν νηόκΒίταί, το 9ί9ίάστημα, μι^ σνγκεχνταί, τον 9ί 
τόηον, μη αχανής Ιοτί, τον 9ϊ χρόνον, μη ταχνς ίστι, 
3οτι^ν Λ 9ία^Β0ξν, μη μανιω9ης Ο'ΒωρΒΗαέ, την Λ ίνέργείαν, 

184 μη άηρόσ9Βητός ίοτιν. ταν¥α γαρ ηάντα ηα&' Βν γΙνΒ^ 

9•.νιλϋ0ΤΑτΐ2 γ; «οιοΰοα £. ^ οηι Α 12. «η^^ι^^ν^(^»(; ΓΟβν. 

17. ΐ4οκιμύ^ομΐ¥ ΟΟΗ» 18. }')(η9το« ΓΛ 19. τ^^ οίη V, 

ί οιη ββν. 20. ιής οοι V. 22. χύτΐύυ ΟΙΗ. - 24. φ^Χοκοί^ 
Μ^ΐΜΐ' η, 27. υηά^χη Ο&Α. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ιΐΗαΐ€οβνϋ. ΠΡ02 Α0ΓΙΚ0Ύ2 Α. (Ρ'"409> 231 

ται ηρίτηρίοι^, η ν« ηί^Λψη φα^%ασία ηαΐ η η$^οψ^ αμα 
9αϊ άπ9ρΙαπασ%ος , ηρός άί 9ο«/νοι^ η η$&αψη &μα ιμΛ 
άη^ρΐόηαοτος %αϊ άίΜξωάβνμίψη. ηαρ ί}ψ αΐτίαν δν νρο- 
7%οτ έψ τω /ίίω, οταψ μίν η$ρΙ μιηροϋ ηράγματός ζητύ^ 
μβτ, έ^α μάρτυρα άναηρίγομ^ν, όταν 9^ η$ρΙ μείζονος, & 
ηλ^Ιονας, οτα¥ ί' Ηί μϋΧοψ η^ρΐ αρα^αίοτίρον , καΙ 
«^αστον τω¥ μαρτνρούντωρ ίξηάζομφρ ί% 'τής των αλΙωΡ 
άν&ομοΧογιΙίϋ$»ς, οντω, φαοΐτ οΐ η^ρΐ τορ ΚαρψΜοίηψ, ίΡ 
μΐρ τοΙς τνχούοί ηράγμαοί τ^ ηί&αψ^ μορορ φαρτασία 
ηριτηρίφ χρωμε&α, ίψ 9% τοί^ διαψίρρνοι τ^ άη^ριαηάστφ, ίο 
ίρ α τοϊς ηρός ^ύδαίμονίαψ ϋνντ^ίνονϋί τ^ ηίρίωί^νμιρ^• 
ον μήρ άλλ\ ωση€ρ ΙηΙ τύψ ίίαφ^ροντων ήραγμάτωψ την 19& 
Λαφορόψ φασι ηαραλαμβάν€ί¥ φαψτασίαρ, σντω ηαΐ ηατα 
τάς 9ίαφόραυ§ ηβρίοτάσβίς μη τη αντη καταχοΧσν&ΜΪΡ• 
τη μΐψ γάρ αυτό μονορ ηι^ανη ηροαέχ%$ν λίγονοίν ίφ άν ι« 
ού ΜωοίΡ ημίν ηαιρορ η η^ρίστασίς ηρός άηρ*βη του 
πράγματος άνα&Μωρηοίν. οΓον άιωπ^ταί τις ύηό ηοΧβμΙωΡβ ^^ 
τζαΐ Ά&»ρ β/ς τμφρον τινά φανταοίαν αηα ως ηάρταύ&α 
ηολ€μίΛψ αυτόν Χοχωντων* βΙ&* ύηό ταύτης της φαντα^ 
οίας ως ηι&ανής ουναρηαο&ΒΪς **' έΐίμΧίν^ταί %αϊ φ^ίγ^ι την ιυ 
τάφρον, ίηόμβνος τη ηβρί την φαντασίαν ηί&ανότητί, 
ηρϊν άηριβώς ίηιοτηοαι ηρότ^ρον 9ΐ τω ορτί Χοχος ίστι 
ηοΧ^μίων ηατα τον τόηον η, ουδαμώς, τη ίέ ηι&ανη ηαϊ 187 
ηΒριηίευμένη §ηονται ίφ ων χρόνος ίϋοταί 0ΐς τό μβτά 
έηίστάσβως ηαΐ Λι^ξόάου χρήο&αί τη ηρίσα του ηροαηΙητοΡ'- 3» 
τος ηράγματος. οίον ίν άΧαμηΗ οίηηματί ΒΪΧημα οχρινίου 
&€ασάμ9νός τις ηαραυτίχα μΙν όφιν ύηοΧαβων τυγχανειν 
ύηβρηΧατο, τό Λ μ^τά τούτο ύηοοτριψας <ί«τά£>ι τάΧηΌ'ές, 
ηαϊ εύρων αχίνητον ηδη μΙν %1ς τό μη ^Ιναι όφιν ^οηην 
ιοχει %ατά την ίιάνοιαν , όμως Λ Χογιζομενος ότί ηαΐ 188 
οψξίς ηοτ^ άηίΡητουοί χεΐμ$ρίνω ηρύβί,ηαγένης, βαη^ηρΊα 

2. 3. α»βρΑιτβτο€ Ι: τβοίβ Η• 7. &ΧΧω>^ οιη €. 9. μ6ΐΌ9 V: 

μοψψΙ 06&6Π. 13. ιιρίιΙαμβΛΡίίν V. οΰτω Οίη Γ. 16. η^ς Οΐπ ΟΒ. 
28. το) &η α 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



232 (Ρ"'410) ΠΡΟΣ δογματικούς Α. ίΐάν. ωαΐΐιβ 

%α^ί%νέίται τον ση^ίράματος , ηαΐ %6%9 οΰτως έχπ€ρίο9βν- 
ααβ τ^ν . προσηιητουσαν φηντασίαν σνγκατατΙ&ε%αί %ψ 
ψΒνδοβ ύναι το οφιν νηάρχ^ιν %ό φαι^ταο&^ι^ αντω οώμα. 
χα} ηάΧιν, ως ηρο€ίπον, ορωψτίς τι Λβριφαί'ώς σν/»ατατι- 
$&(μ8&» οτί τοντο άλη&ίς έατι, ηροίηξοδενσαψτες οτι 
αρτίους μίν έ'χομ^ν τάς αΙο&ησ€ίς, νηαρ ίέ καΙ ου %α&* ν- 
ηνονς βΗηομΒν, ανμηάρίΟΤί Λ καΐ 9ιανγ%ς άηρ %αί από- 

1Θ9 στημα ουμμ^τρον ηαϊ άηινηοια τον ηροοπίπτοριος, ώ'στβ 
Λα %αντα ηιοτήν ιΐναί ^την φαντασίαν, χρόνον ημώ^ 
ιοίοχηηοτωψ ο^ντάρηη προς ΜΙο9ον %Λν κατά τον τοηο¥ 
αντης &6ω^νμίνων. 6 ΰ' αυτός λόγος ίστι ηαΐ η^ρΐ της 
άηΒρωηάοτον ' ηροαίενταί γαρ αυτήν όταν μί]9^ν ρ "^^ 
αντίηερίέΧηβιν 9ννάμ6νον, ύς^ηϊ Μενελάου ηρο€ΐρηται• 

190 *Αλλά ηαΐ τ'ης ^Ακαδημαϊκής Ιστορίας ανω^ίν αηο 

15 Πλάτωνος άποάο&είο'ης, ουκ ίοτιν άλλότριόν ηον χαΐ την 

των Κνρηναϊκων οτάϋΐν ίπδλ&^ϊν' ίοκεϊ γαρ καί τ'ών 

άνβρων τούτων ψαΐρεοίς από της Σωκράτους άνεσχηκέναί 

Λατρίβης^ αφ* ,^σπερ άνέσχε καΙ η περϊ τον Πλάτωνα Λα- 

191 Λοχη. φααΐν ούν οί ΚυρηναΐκοΙ κριτήρια είναι τα πά&η 
2«ιισι μόνα καταλαμβάνεα&αι καΐ άίιάφενατα τνγχάνειν, 

των Λ πεηοιηηότων τα πά&η μηδίν εϊνα$ καταληητον 
"'μηϋ άάιάψενοτον. ότι μίν γαρ λευκαινόμε&α, φασΙ, ηαΐ 
γλυκαζόμε&α , δυνατόν λίγειν άίιαψεύοτως καΙ [βεβαίως"] 
ανεξελεγκτως' ότι (ίΐ τό ίμηοιητικόν του πά&ους λβνϋον 

192 Ιατΐν η γλυκύ ίατιν, ούχ οΙόν τ άποφαίνεο&αι. εικός γάρ 
Ιοτι και υπό μη λευκού τινά λευκάντικως διατε&ηναι καΐ 
νηό μη γλυκεος γλυκαν&ηναι. κα^α γάρ ο μεν σκοτω&είς 
καΐ Ικτεριών ωχραντικως υπό πάντων κινείται, ο ά^ όφ&αλ- 
μιών Ιρν&αΙνεται, ρ ί* παραπιεσας τον όφ&αλμόν ως υπό 



2. τό Ο. ^ 3. τω οψίν ΟΧ, τΰν οφ»ν Ο. ^6. άρτίοις Ο. ^ 7. β^αν- 
γης Β, ^» αντης Ι,^ 22. βίάίΐ/Έυστοψ Γ. 23. αβίαψιυστως] αδιαψινατως 
ηαΐ αληθώς ΕΟν, οιη 17. ηάί ροβΐ βίβαίως Η. βιβαζ^ς ίοΓί&βββ &θ 

ίϋη^ ν. 26. αηοφαΐνιαθ^αι Γ6(Γ&Ιΐϋη(]ιιιη. 24. α9€^ιΧίκτως ΟΟΗΥ, άρίξ- 
<λ/«τ«#ξ ΛΓ, άψιζίλέγατω^ς Η. 26. ΤΑΐ'ος Γ. 27. μι\ γΧνηίως καν- 

^ζνα» Ο. γΐ^ρ οιη Ο. 28. «»ο Ι,, 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ιηϋΐίϋοβνΐΐ. ΠΡ02 ΑΟΓΙΚΟΥ2 Α. (Ρ""411) 233 

ίίνοίν ηί9^€ΐτ€ί$, ο άί μ^μηνως ^ίοσας 6ρ^ τας ίθηβας ηα\ 
όίοοό^ φαψτάζ^ταί %6ρ ηΙίΟΨ, ^Ι ηάψ%ω9^ Λ τούτων το 193 
μίν οτι το9ί τι ηάοχουοί¥,, οίον άχραίνονταί ψίρν&α{- 
ψονταί η άυάζονταί, άΧη^ίς, το Λ οτ/ ύχρον Ιοτι το «ι- 
ί^οΰν αυτούς ^ Ιν^ρ^υ&Ις η όιηΧονν φ^ύάος %Ϊ¥αίν%ν6μΐ'' 5 
οταί, οΰτω και ιζμάς ίύλογωτατόν έστι ηΧέον τωρ οΙηβΙλ¥ 
ηα&ών μ%9^ λαμβάνειν άύνασ&αί. ο&9ν ητοί τα ηά&ί/ 
φαινόμενα ^^τίον η τα ηοέί^τίπα τύν πα&ων. %αϊ $1 μΐ¥ 194 
τα ηά^ φαμίν ΒΪναί φαίνομ^να^ ηάντα τα φα§νομ§9^α 
λίκτέον άλη&η %αϊ καταΧηητά * «2 δί %ά ηοίητίπα τύν ίο 
ηα^ών τιροϋαγορΒνομίν φαινόμενα, ηάντα ίστί τα φαινό- 
μενα ψενάη κα} ηάντα άηατάΧ'ηητα. το γαρ περϊ "ημάς 
ονμβαΐνον ηά^οβ εαυτού ηλίον ονάίν ιημϊν ίνίεΐηνυταί. 
ίν&εν Ηαι εΐ χρ'ή τάλη&^ς Χεγεέν , μόνον το ηά&ος 'ημϊν 
έοτϊ φαινομενον* το ί' έκτος ηα\ τον ηά&ονς ηοαιτιπόν ϊ$ 
τάχα μεν ίστιν ον, ου φαινόμενον Λ ^μίν. ηαΐ ταύτΐ] 195 
ηερί μΛν τα ηά&η τα γε οίχεϊα ηάντες ΙομΙν άηΧανεϊς, 
ηερί Ά το ίχτος ύηοχειμενον ηάντες ηΧανωμε&α* «α- 
ηεΐνα μεν Ιοτι ηαταΧηητά^ τούτο ^έ' αιιατάλι;;ητο^', τ^ς 
ψνχής ηάνυ άο&ενούς χαΰ-εατωσης προς ίιάγνωαιν αντονιο 
ηαρά τους τόηονς, ηαρά τα διαστήματα, ηάρα τάς κινη-- 
οεις, ηαρά τάς μεταβοΧάς, ηαρά άΧΧας ηαμηΧ^^εϊς αιτίας, 
εν'&εν ονδϊ Ηρηηριόν φααιν εϊναι %οινόν άν&ρωηων, ρνο^ 
ματα ϋ κοινά τίϋ^εο^αι τοις ηρίμααιν. Χευηόν μ^ γάρ 19β 
τι %αΙ γΧνηύ ηαΧούσι κοινώς ηάντες, ηοινον 9ε τι "'Χευχόν 25 
η γΧυκν ουκ εχουσιν. έκαστος γάρ τον Ιδίου ηά&ονς αν- • 
τιΧαμβάνεται, το άί ει τούτο το ηά&ος άη^ Χευκού έγγι- 
νεται αύτω καϊ τω ηεΧας, οντ αυτός 'δύναται Χεγειν μη 
άναίεχόμενος τό του ηεΧας ηά&ος, οντε ο ηίΧας μη άνα- 
δεχόμενος τό εκείνου, μηδενός δ^ κοινού, ηά&ους ηερ\ 197 
ημάς γινομένου ηροηετές ίοτι τό Χεγειν ότι τό ίμοϊ τοϊον 
φαινομενον τοϊον καϊ τω ηαρεατώτι' φαίνεται, τάχα γάρ 

1. ό] οτί Γϋν, ο τ< ΕΟ, ^ βΐϋσαςί Βαπρί<] Β&οεΙι. 918. 

4. ^$άζορται> V, 14. ταλψι&η ΡΟΥ. πΛ&ΌΡ Γ. 21. τόηονς] ηό6ας Γ. 
27. τουίο τό] ταντοί 30. μηδενός «— 31. γί^ψομένου οη Ο. 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



234 (Ρ'"412) ΠΡ0υ0ΓΜΑΤΐΚ0Υ2 ^ί. •<1τ.ΒΜΐ1ιβ 

ίγ» μΐψ οντω ονγηίηρψαι ης λ^νχαί^^^α&αί ύηό τον ίξω- 
&$ν ηροσηίητονξΟί, ¥%βρος ϋ ον%ω κατ^ΟΜναομίψην #χ«ι 
ψην αίσ&ηοίΨ ωστβ ί%€ρως διατΒ^ήψαί* ον ηά^τως ον¥ 

198 9ίθίψόγ ίσ%ί νο φαινομ^νον ,ημί^• ηαΐ οτί τω ορτί ηαρά 
$τάς άίϋαΰόρους %ης αία&ηϋ^ως «ατασιιη;ος ονχ ωσαύτως 

ηί¥σύμΒ&α, πρόόηλορ έηί τ« τωρ Ικτ^ρίωντω^^ ηοΙ όφ&αλ-^ 
μίωντων ΜϋΛ %ωψ χατα φνο$ν 9ια%Βίμίνωψ• ως γαρ αηό 
του αυτού οί μϊν ωχρα^τιηως οί ά^ φοίταιτίΜως οΐ ά^ λ«ν- 
Ι9αντίχώς ηάοχονοίΡ, όντως ίΐχός έατι* ηαΐ τους Μίχτά ψνο%¥ 
ίο 9ίαΜίμ€Ρονς ηαρά τηρ άίαφορον των αΙσ^ι^ΟΜων κοητα- 
αηίν'ην μη ωσαύτως αηό των αυτών χίνείσ&αί, αλλ' ^€- 
ρως μίν^τον λ^νηοί, έτέρως ϋ τον χαρο^νον, μη ωσαύτως 
9^ τον μβλανόφ&αλμον. ωστβ κοίνά μίν ημάς ονόματα 
τί&ίνα$ τοίς ηράγμασιν, ηά&η ϋ γΒ ΙχΒΐν ϊδια. 

199 ^Ανάλογα 9ϊ ύναί 9ο%Η τοίς η^ρΐ ηρηηρίων Χ^γομί- 
νοίς ηατά τούτους τους αν9ρας ηαΐ τα ηβρί τελών λεγό^ 
μένα. 9ΐ'η%Η γαρ τα μά&η παΐ έηΐ τα τέλη, των γαρ 
ηα^ων τα μέν ίστίν η9έα τα 9^ αλγεινά τα 9^ μετα^ν, 
ηαΐ τα μΙν αλγεινά %αηά φασ$ν είναί, ων τέλος άλγη9ων, 

90 τα 9^ η9εα άγα&ά, ων τέλος ίστϊν ά9ίάψευστον η9ονη, τα 
Λ μεταξύ ούτε αγα&ά οντε χακά, ων τέλος το οντε αγα- 
θόν ούτε ηαηόν , οηερ ηά&ος ίστί μεταξν ηδονής ηαΐ 
ίΜ άλγη9όνος. πάντων ούν των όντων τα ηά&η κρινι/ρ^ά 
εστί %αΙ τέλη, ζώμέν τε, φασίν, έηόμενοί τούτοίς, ίναργείφ 
ητε ηάΐ εύ9ο%ησει ηροβέχοντες, έναργείοί μϊν χατά τα αϊΧα 
ηά&η, εν9οηησεί 9^ ηατά την η9ονην. 

Τοιαύτα μΙν χαϊ οΐ ΚνρηναΙ'ηοΙ, συστέλλοντες μάλλον 

το ηρηηρ'ίον ηαρά τους ηερϊ τον "Πλάτωνα * έχείνοί μΙν 

γάρ σύν&ετον αντί ίηοιονν εη τε ενάργειας χαϊτού λόγον, 

9υ ούτοι 9^ ίν μόναις αυτό ταίς έναργείαις χαι τοϊς ηά&εσιν 

όριζουσιν• 

201 Ούχ αηο&εν 9ί της τούτων 9οξης έοίχασιν είναι χαϊ 

, οΐ άηοφαίνόμενοί χριτηριον υηάρχειν της άλη&εΐας τάς 

23. %ύψ ύψχΦίΡ οιη ΟΗΆ, 



ΜίΜοβΥΗ. ΏΡΟΣ λογικούς Α, (Ρ"'4Ι3) 235 

αΙό&ηθ9ίςη ο%ί γαρ ίγίι^ντο ^ίνβς %ο %θί9ν%ο ύξίοντης, 
ηρονητον η9ηο§η%9Ρ ^Αί^τίοχος ο άηο της * Ακαδημίας, ί¥ 
δ&νχίρψ νων ηξ$ψθψηιύρ ^η%ύς γράψας ταύτα ^άλλος ϋ τ^ς, 
ί¥ ΙατρίΚ^ μ^9 ονί^νός ίΒυτ^ρος, αητομ^ος 91 %αϊ φιλο- 
ούφίας, έη^Ι&.ετο τάς μ^¥ αϊο&ηα9ίς οντάς ηαϊ άΙη&Λς$ 
άντίΧψ(ί€ίς βϊψ&ί, λόγω Λί μηί^ψ όλως ημάς ηαταλαμβά* 
ΨζίψΓ {οηΐ€ γαρ 9ίά τούτων ο *Αντίοχος την ηροΜ^μί^ 202 
ψην τί^ίναί ατάοίν ηαΐ ^ΑϋχΧηη•α9ην τον Ιατρον αΐνίττ^^ 
ο^αί, άναίρονντα μίν %ο ηγε/Ιονίχόν, ηατά 9ί τον αυτόν 
χρόνον αντω γ€νόμ$νον. αλλά ηβρί μίν της νοι^οι; φο* ίο 
ρας ηοίηιλάτ^ρον %α\ %ατ Ιϋαν ίν τοϊς Ιατρηιοίς νηομνη- 
μαοί 9ί9^λ&ομ4ν, ώστε ψίη ξχη$ν άνάγηην ηαλίνψί^Ιν. 

'Έηίχονρος ϋ άνοΐν όντων των ονζνγονντων άλληλοις 203 
πραγμάτων, φαντασίας χαί της ίόξης, τούτων την φαντα-- 
οιαν, ηρ αα\ ίνάργααν ηαλβϊ, 9ίά ηαντός άλη&η φησίνΐΒ 
ύηάρχΒΐν^ ως γαρ τα ηρωτα ηά&η, τοντέστίν η9ονη ηαΙ 
ηόνο4, άηό ηοίητίηων τίνων ηαϊ ηατ αυτά τα ηοίητηιά 
αννίοταταί^ οίον η μ^ν ηίονη άηό των ηϋων η δϊ όίλγη^ 
9ων άηό των αλγεινών, ηαϊ ούτβ το της η9ονής ηοιητίηόν 
ίν9έχ9ταί ηοτβ μη είναι η9ύ οντβ τό της άλγη9όνος ηβ- 9ο 
ρβιιτίκόν μη ύηάρχειν άλγεινόν, άΧΧ άνάγηη ηαϊ τό ^9ον 
η9ύ κάΙ τό άλγννον άλγεινόν την φνοιν ύηοηεϊσ&αι, ούτω 
χαΐ έηΐ των φαντασιών, ηα&ών ηερϊ ημάς ονσων, τό 
ηοιητιπόν έκαστου αύτων ηάνττ] τβ ηα\ ηάντως ψανταοτόν 
έστιν, δ ούη ένάέχεται όν φανταοτόν, μη ύηάρχον κατ α- 39 
λη'99ΐαν τοιούτον οίον φαίνεται, ηοιητιχόν φαντασίας »α- 
&εστάναι. καΙ ίηΐ των ' κατά μέρος τό ηαραηλησην χρη 204 
λογίζεσ&αι. τό γαρ όρατόν ου μόνον φαίνεται όρατόν, 
άλλα «αϊ ίστι^ τοιούτον όηοϊον φαίνεται* καϊ τό άπονστόν 
ου μόνον φαίνεται άηουοτόν, άλλα ηαΙ ταίς άλη&είαιςιο 
τοι^τον ύηήρχεν, καΙ ΙηΙ "'τών άλλων ωσαύτως, γίνον- 
ται ουν ηάσαι αΐ φαντασιαι άλη&9ΐς. παΐ %ατά λόγον* 

4. 19 τ§ Ιατ^ίϋΐί ΙΟ. 15. ηαΧϋς €• 17• κατ άντν ««] »«τη 

ταννα Χ<: ΰί: $$ .205, 248, 249. 22^ ίΛγουν^ψ ίΧγηΨΟΨ V, ΐΛ,γπψοψ 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



236 (Ρ 413) ΠΡΟΣ δογματικούς Α. αάτ.ηΑΟιβ 

20& βΐ γαρ άΧη&ης φαίνεται φαντααία, φαών οΐ ^Εη^Μνο^ίοι, 
όταν από νηάρχοντός τ€ χαΐ κατ αυτό το ύηάρχον γίνη- 
ταί, νιάσα 9ί φαντααΐα αηό υπάρχοντος του φανταατοΰ 
χαϊ,χατ αύτο το φανταατόν συνίοταται, ηασα κατ άνάγ^ 

206 %ην φαντααΐα έατϊν άληΟ-ης, Ιξαπατψ ί^ ίνίους η βία-' 
φορά των από του αυτού αίσ&^τοΰ, οίον ορατού, ^οχον- 
αων προσπίπτειν φαντασιών, Ηα&* ην η άΧλοωχρονν η 
άλλοίοσχημον η άλλως πως' ίΐηλλαγμένον φαίνεται τό ύπο^ 
ηείμενον. ύπενοηοαν γαρ οτι των οΰτω ίίαφερουαων ίαΐ 

10 μαχόμενων φανταάιων ίεϊ την μεν τίνα άλη^ή είναι την 
ί' έη των εναντίων^ ψευδή τυγχάνειν. όπερ Ι^τίν ευη&ες, 

207 ααΐ άνάρών μη συνορωντων τηη ίν τοϊς ουσι φύσιν• ου 
γαρ όλον όραται το οτερεμνιον, ϊνα έπϊ των ορατών ποιω^ 
με&α τον λόγον, άλλα το χρώμα του. ατερεμνίον/ τον ϋ 

α χρώματος τό μεν ίοτιν Ιπ* αντον του οτε]ρεμνιου^ χα^α* 
ηερ Ιπϊ των σύνεγγυς ηαΐ 1% του μετρίου διαστήματος 
βλεηομενων, τό ά* ίχτός του 4τερεμνίου πάν τοϊς ίφεξης 
τόποις ύποηείμενον , ηα&άπερ ίπϊ των έκ μακρόν διαστή- 
ματος θεωρουμένων, τούτο δ^ έν τω μεταξύ ίξαλλαττο- 

30 μενον, παι ίδιον άναδεχρμενον σχήμα, τοιαύτην άναδίδωσι 

203 φαι^ασιαν οποίον ηαϊ αυτό %ατ άλη&ειαν υπόκειται• ονπερ 

ουν τρόπον ούτε η έν τω κρουομένω χαλίΜ,ματι φωνή 

έξακονεται ούτε η Ιν τω στο μάτι τού κεκραγοτος^ άλΧ η 

προσπίπτουσα τ^ ημέτερα αία&ησει, και ως σύρεις φησι 

^5τόν έξ αποστήματος μιχράς άκούοντα φωνής ψευδώς άηου^ 
ειν, ίπείπερ σύνεγγυς έλ^ων ως μείζονος ταύτης άντιίαμτ 
βάνεται, ούτως ούπ αν ειποιμι ψεύδεσ&αι την όψιν, ότι 
ίκ μακρού μίν, διαστήματος μικρόν όρα τόν πύργον καϊ 
στρογγύλον Ικ δΐ τού σύνεγγυς μείζονα και τετράγωνον, 
209 άλλα μάλλον άλη&εύειν, ότι καΐ οτε φαΐν^αι μικρόν αύτ'η 
τό αΙσΟ-ητόν και τοιουτόσχημον , όντως ίστϊ μικρόν και 
τοιουτόσχημον , τ^ διά τού άερος φορφ άπο&ραυομενων 

2• αηο του νπάρχορτός €* γε ί» 7. ξι^ ^ ] ηι» οΐ €Η, 

14• τον 61 — 15•,ύηρίμψίΌυ οπι €Η, 31. όηος Η, οηι Ο0. 

ΙστΙ οπι ΟΗΗ, μικρόν ηαΐ τοιουτόσχημον οηι €Η, 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



πΐΛ<ί€ο•νυ. ΠΡ02 λογικούς Α. (Ρ'"414) 237 

%£ν %α%ά %ά ΒΪδωΧα η$ράτων, χαΐ οτβ μ$χα ηάΧΐ¥ ηαΐ 
άλΧοίόαχημο^, ηάλ§ν ομοίως μέγα κα) άλλοίόσχημον, ηάη 
μίν%οι ού %ο αντο άμφότβρα ηα&βσνως. τοντο γαρ της 
διαστρόίρον λοίηόν ίστι 9όξης ΌΪΜΟ&αί, οτί το αύ%ο ^ το 
τ« έη τον οννεγγυς ηάϊ το ηορρω&εν &εωρονμΒΤον φαν-δ 
ταοτόψ. αία^ηαεως ϋ ϊ9ιον νηηρχε του παρόντος μόνον 210 
ηαϊ Ηίνονντος αντην άντίλαμβάνεσ&αί , οίον χρωμαιτος, 
ονχΐ ^ί το '^'^ιακρίναν οτι άλλο μέν έοτι το Ιν&άί^ άλλο 
ύ^ το ίν&ά^Β νηο%9ίμ9νον• ϋιόη^ρ αί μίν φαντασίαί λα 
%αντα ηαοαι βιαν άλτι&είς^ αί 91 ίόξαί εϊχόν τίνα ^ια• ίο 
φοράν• τούτων γαρ αΐ μΙν ^οαν άλη&6Ϊς αΐ 91 ψ6υ9€Ϊς, 
έηείηερ ηριοείς ηα^ΒΟταοιν η/Λών έηΐ ταΐς φαν^ασίαις, ηρί^ 
νομ$ν άί τα μίν όρ&ώς 'ϋά 9ί μοχ&ηρώς ήτοι παρά το 
προοτι^έναι τι %α\ ηροσνέμειν ταϊς φαντααίαις η παρά 
το αφαιρείν τι τοντων χαι χοινως καταψ6ν9€σ&αι της αλο* ΐ5 
γ^ν αίσ&ηαως. ονηούν των 9οξων κατά τον *ΕηΙ%ονρον. 211 
α{ μ\ν άλη&είς είσΐν αί 9^ φΒν96ΐς, άλη&εϊς μ\ν αϊ τβ 
ίπιμαρτνρονμεναι %αι ου», άντιμαρτνρονμεναι προς της 
Ιναργειας^ 'ψΒν9€ίς 91 αϊ τε άντιμαρτνρονμβναι χαΐ ονη 
Ιπιμαρτνρουμεναι προς της ενάργειας, ίατι 91 ίπιμαρτύ- 212 
ρηαΐ£ μΙν χατάληψίς 9ί ενάργειας τον το 9οΙαζόμενον 
τοιούτον είναι όποϊόν ποτέ ί9οξάζετο, οίον Πλάτωνος μα- 
χρό&εν προοιόντος είχάζω μΙν χαϊ 9οξάζω παρά το ^ιά- 
οτημα οτι Πλάτων ΙοτΙ, προοπελάσαντος 9ί αύτον προσε- 
μαρτνρη&η οτι ό Πλάτων ίστί, ονναιρε&εντος τον 9ια- » 
ατηματο'ς, χαϊ ίηεμαρτνρη&η 9ί αντης της ενάργειας, 
ονχ άντιμαρτνρηοις 9ί εστίν άχολΌν&ία τον νποστα&ίντος 213 
χαΐ 9οξασ&έντος ά9ηλον τω φαινομένω, οίον ο ^ΕηΙχονρος 
λέγων είναι χενόν, όπερ ίοτϊν ά9ηλον, ηιστονται 9ι εναρ- 
γούς πράγματος τούτο, της χινηαεως ' μη οι^ο^ γάρ^ χε- 30 
νού ον9^ χίνησις ωφειλεν είναι, τόπον μη ίχοντος τού χι- 

Ι. ότ* εακ, 10. αΐ β^ ^ό|α*] «αΙ ορίηίοη^ε Η, άλΛ* λΙ βοξαί 

οιιιη -Οββββηάο Ε^ «λΧ* ΟΟΆΥ. 17. αί τβ] οί. ΚίΜβτ ΟβιβΙι. <ΙβΓ 

ΡΙιίΙοΒ. $ |ΐ/ 474 3). 18. τας Ο. 21. ίρι^ίίας V. 25. & 

Λάά Οην. 26. (μαοτνρη^ Χ, 



238 (Ρ"'41δ) ΠΡ02 ^0ΓΜΑΤ1Κ0Ύ2 Α. Λάν.ιπΑΑο 

ψηνμέΐΗή) σωμητος ίϊς δν η^ρίοτι^σβταί 9ίά %ο ηά^τα 

214 ηλη^ί^ ΒΪι^αι %άί Ραατά^ Λο%9 τω ίοξασ&εντί άύήλω μη άψ^ 
%ίμαρτνρ9ϊν το φαίψομβνον ηίψηοΜως ούσης, η μέρτοι 
άψτίμαρτνρηοίς μαγόμηνον τι ίοτι τ^ οΰη άντίμαρτνρη^βί' 

^ην^γάρ οϋναναοη^υη τον φαιρομένον τω ύηοσταϋ^ίντι άδη- 
λω, οΙο¥ 6 στωιηος λίγπ μη βίναι: %£ν6ν^ ϋηΧον τι Λζαϋν, 
τούτω ί^ί ούτως νηοστα&ε^τί οφείλβί το φαινομ^ον αννα^ 
ψασχβνάζβο&αί, φημί ί* η ηΐνηοις* μη οψτος γάρ χ^ρον 
%»τ άψάγηην ονϋ τίίνησις γΙ/Ρίταί ηατάτον ηδηηροΜη- 

215 Χωμέψοψ ημίΡ τροηον. ωσαύτως ϋ ηαΐ η ούπ ίηψα^ιτύ- 
ρηοις άντΙΙονς ίοτϊ τ^ Ιηιμαρτνρηαεί' ^ν γαρ νηόητωοίς 
9ί ίψαργΜ% τον το 9οξαζ6μ€Τθ¥ μη \ΐραί τοιούτοι οηοΐον 
η9ρ ϋοξάζετο^ οίον ηόρρω&ίψ "'τ^ψος ηροοιορτος ύηάζο- 
μ9Ψ ηαρά το δίάοτημα ΙΙΧάτωψα ΒΪναι, αλλά ονροΦρΒ&ίρ^ 

16 τος του ίιαστηματος ίγνωμβν όι ίταργ^Ιας οτί ούη ίστ$ 
Πλάτων, ηαΐ γέγονβ το τοιούτον ού» έηίμαρτνρηας* ού 
-216 γαρ Ϊη6μαρτυρη&η τω φαίψομέψω το άοξαζόμβψοτ. 6^99 
ή μΐψ ίηίμαρτύρησίς χαί ούη άντιμαρτύρηαις τούάλη&βς 
βίναί τ$ €οτί ηρατηριο^, η Λ ούη ίπέμαρτύρησίς ηαΐ άντίη 
Ίομαρτύρηοίς τού χΐβ^νίος ΛΪψαι. ηάντων ϋ ηρηη\ς ηαΐ &ε^ 
μίλίος η ΙψαργΒ$α. 

Τοίσύτο μίν ηα\ ηατά τον *ΕτίΊηονρον ίοτί ηρηηρων * 
οΐ ά^ ηβρϊ τον ΆρίοτοτέΙη ηαΐ θ^οφραύτον ηαΐ κοινώς. οί 

217 ηβρίπατητίΜοί , διττής ούοης ηατά το άνωτάτω της των 
25 πραγμάτων φύαβως, ίη9ΐ τα μεν, ηα&ως ηρο^ϊηον, αίσ^ψ^ά 

ίστι τα άί νοητά, διττόν ηαϊ αύτοϊ το ηριτηριον άηοΐΛί" 
ηονοίν, αίσ&ησίν μίν των αίσΰ^των νόηαιν ά^ των νοη^ 

218 των, ηοινόν 9ϊ αμφοτέρων, ως ίλ9γΒν ο Θεόφραστος, το 
εναργές. ταε«< μ^ν συν πρώτον Ιστί το αλογον ηαΐ άνα^ 

^ηϋηιη^ον ηριτηριον, η αισ&ηοίς, ίννάμει ϋ 6 νους, «/ 

219 ««ι τ^ τάξεί ί9ντ§ρ9ύ9ίν ίοηεΐ ηαρά την αίσ&ηοίν» άηό 

2. «Ζη» ηΧνι^ V. 4. τι οιη ΟΗΒ* 6. συψαρα^ηίνη ϋτΟΜβη- 

^υι, άναβΜέΐηι Ιλ 13. η^•6ρτο9 ΤΟν, 16. τοιοίττο α 20# &ψί^ 
1^9 να. 23. ^^ρ^σ%ο%^ιη¥ V. 28. Μίψων Ο. 30. ή οιη Μ^. 

31. νπο? 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ηΐΑΐΛΟίΥή. ΙΙΡ02 ΑΟΓίΚΟΥΙ Α, (Ρ'"416) 239 

μ^ γαρ %Λψ αί0&ητών ηΐΨΜίταί ιη αϊα&ησις^ άηό ά^ της 
ηατά ίναργίίαν η^ρΐ %ην αϊσ&ησίτ ηινηοβΜς ίηίγίν^αί τί 
χατα ψυχψ^ πιπ/μα 9Όϊς ίίρ$ίττοαί χα} β^Χτιοϋί «αϊ ^£ αν- 
τώ^ ίυ^αμένοις ηα^Βϊσ&ϋί ζωοίς. ίη^ρ μνήμη ν« «αϊ φαψ- . 
τααία ηαΧ^Ηαι ηαρ' αύ%οΙς, μνήμη μϊν %σύ αερΙ την α?- & 
Ο'^ηοίν ηά'^ους, φαντασία ϋ τον ίμηαηϋαντβς τ^αΐσ&η- 
σ^ι %6 ηά&ος αίσ^^ητού. άίοη^ρ Γχι^βι %6 τοίοντον άναίο" 220 
γ€ϊν κίνημα φασίν* ηαΐ ον τρόπον ίηΒϊνο, φηΜ ^^ το 
ίχνος,. νηό τινός τ4 γινΜταί κα) άηό τίνος, νηό τίνος μίν 
οίον της του ηούός ίη9ρεισ€ως , άηό τίνος ό^ ωοηΒρ τον ίο 
Δίωνος, οντω ηαϊ το ηροαρημίνον της ψνχης κίνημα 
νφ* ου μίν γίνεται ωση^ρ τον ηερι την αίσ&ησίν ηα&ονς, 
αφ* ον α ιψ&άηερ του αίσ&ητον, ηρός ο ηαι ομοιότητα 
τίνα σωζβί. τοντο ά^ ηάλιν το κίνημα, οηερ μνήμη '"τ9 221 
καΐ φαντασία καλβΐται, €ΐχ$ν ίν έαυτω τρίτον ίηιγίνόμβ-ΊΒ 
νον άλλο κίνη/ίΐα το ^%ης Χ^γί^ης φαντασίας, κατά κρίσιν 
λοιηόνηαΐ ηροαίρεσιν την ημ^τέραν συμβαίνον, οη^ρ κί^ ^ 
νήμα διάνοια τ€ καϊ νους ηροσαγορευεται, οίον όταν τις 
ηροσηεαόντος κατ ίνάργ^ιαν Δίωνος ηά&η ηως την αϊσ^η^ 
αν καϊ τραηρ^, νηό ί^ τον ηερί την αιο&ησιν ηά&ουςν} 
^Τγόνητάί ης αυτού τ^ ψ^ φαντασία, ην καϊ μνήμην 
ηρότερον ίλέγομεν καϊ ιχν^ι ηαραηλησιον υπάρχον, άηό 202 
^έ ταύτης της φαντασίας εκουσίως άναζωγραφ^ ούτω καΐ 
άναηλασση φάντασμα, κα&άηερ τον γ$νι%ον ανϋ^ρφηον• 
το γαρ 9η τοιούτο κίνημα της φνχης κατά διαφόρους ^ινι- 2& 
βολάς οΐ ηερίηατητικοϊ των φιλοσόφων ίιάνοιάν τε καϊ 
νουν όνομάζουοί, κατά μ^ν το ίυνασ&αι ίιάνοιαν , κατά 
Λ ένέργηιαν νουν • όταν μίν γάρ ίύνηται τούτον ηοι$ϊ• 223 
σ&αι τον άναηλασμόν ψυχή, τουτέστιν δταν ηεφυκη^ ^μ- 
νοια' καλείται , όταν ό^ ενεργητικώς ηάη ηοιί}, νους όνο-- ίο 



1. άχο] αυτό Γ. 2. ηαρα νΧ. 7. χο οιη ΟΙίΧ» ηα&ους ΟΛΧ. 
χοΜντο €, 18. τι ηαΙ ψοΟς οιη €Β, 21* ί/γ^ψ'η^αι Α, ίνν/μιμία Ι>. 
27•^ όννασ&α^ δΐιΙιΐΜΐ8ίοβ, ο)ίΜ^«» Ι<. 28. ίνάργίΜψ ΟΟΒΗ, 

τοντο ν. 29. ότΛΡ ηάά ΟΗΥ. πίψύκα Ι, 30. ίγ^^τ^Λς ΟΟΗΛΥ: 
06ΙΤ 8»1ηΐ8»ία9. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



:240 (Ρ "^417) ηΡ02 ^ΟΓΜΑΤIΚΟΥI Α. ών.ΐϋΐιΟιβ 

μάζ^αί. άηο μέντοί τον νου %(χ} τ^ς άία^όηοεως ονψί- 
σταται η %β Μνψοια %α\ Ιπιατημι/ι χα) τέχνη, άίανοησις 
μϊν γάρ γίνεται οτΙ μίν των ηατά μίρος Βΐίών οτΙ 91 

224 τύν τΒ ηΐίών %α\ τύν γενών άλλ* 6 μΙν α&ροίσμός των• 
Βτοίοντων τον νου φαντααμάτων ηαϊ η ανγκεφαλαΐωαις 

των ΙπΙ μέρονς εις το ηα&όλον Ιννοια παΧειται, έν 9ί τω 
α&ροίσμω τοντω %αΙ τί] ονγηεφαλαίωοΗ τεΧενταϊον νφΐ- 
σταται η %ε Ιιτιοτημη χαί τέχνη^ ίηιατημη μϊν το ά%ριβΙς 
%α\ άίίάητωτον ίχονοα, τέχνη 9^ η μη πάντως τοιαύτη. 

225 ωαηερ 9ί η των ίηιατημών χαϊ τεχνών φνας έστΙν νατε- 
ρογβνης, οντω ηαϊ η %υίΧονμένη 9όξα" όταν γάρ εϊξη η 
'ψνχη τη άηο της αίσϋ'ησεως ίγγενομένη φαντασία καΐ τω 

226 φανέντί πρόσ&ηταί παϊ ανγηατά&ηται, λέγεται 9όξα. φαΐ^ 
νεται ονν ίκ τών είρημένων ηρώτα κριτήρια της τών πρα^ 

ι&γμάτων γνώσεως η τε αΐσ&ησις καΐ ό νονς, η μϊν όργα- 
νον τροηον εχονσα ό ά^ τεχνίτον* ώσηερ γάρ ημείς συ 
9ννάμε&α χωρ)ς ζυγού την τών βαρέων %αΙ κούφων ίξέ-- 
τασιν ποιεϊσ&αι, ονάί άτερ κανόνος την τών εν&έων καΐ 
στρεβλών βιαφοράν λαβείν, όντως ονίέ ο νονς χωρϊς αίσ&η- 

70 σεως' 9οκιμάσαί ηέφνκε τα ηράγ'ματα. 

Τοιούτοι μΙν ως ίν κεφαλαίόις είσΐ καΐ οι άηο τού 

227 ηεριηάτον' αηολειηομένης '9' ίτι της στωικής άόζης «α- 
ρακειμενως καΐ ηερϊ ταύτης λέγωμεν. κριτηριον τοίννν 
φασιν άλη&εΐας είναι οι ανάρες ούτοι "' την καταληπτικην 

26 φαντασιαν. ταύτην 9* εΐσόμε&α , ηρότερον γνόντες τί 
ηοτέ ίστι %ατ αυτούς η φαντασία κα\ τίνες Ιπ εϊ9ονς 

228 ταύτης 9ιαφοραί. φαντασία ονν έστϊ κατ αντοι;^ τύηωσις 
Ιν ψυχή. ηερϊ ης εύ&νς καϊ 9ιέστησαν* Κλεάν&ης μϊν 
γάρ ηκουσε την τύηωσιν κατά είσοχην τε κα\ έξοχην, ώσηερ 

30. καϊ 9ιά τών 9ακτυλίων γινομένην τού κηρού τύηωσιν, 

229 Χρύσιηηος ίέ ατοηον ηγείτο το τοιούτο, ηρώτον μΙν γάρ 
φησι, της 9ιανοίας 9εησει ύφ^ εν ηοτε τρίγωνόν τι και 

3. ^ά^ οιη €, 9. {] ιΐ V. 18. ουίί] ούτι Ι.. 19. ό οηι Ο. 
29. τ£ οιη V. 31. τοιοΰτορ ^Ο, 32. ν6Γ(>ο βΛηοΗ ηρϋοτ ρ. 241 1 
ροβ( φαρτασ^ουμ^ψης Ιοοαβ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ιηηϋ€09 νΠ, ΠΡΟΣ ΑΟΓΊΚΟΥΣ Α. (Ρ '"418) 241 ' 

τ^^άγωνον φαψτασίονμίνί^ς το αντο αάμα ηατά τον αυτόν 
χράνον ίιαφίροντα ίχΒΐν τιβρί αντώ οχήματα αμα τβ τρι- 
γωνον %αΙ τετραγωνον γίνβσ&αι η %α\ η^ριφ^ρίς^ ο$νβρ 
ίστϊν ατοηον' είτα ηοΧΧων άμα φανταοιών νφιοταμένων 
έν ημϊν ηαμηΧηϋ-Βϊς %α\ τους ύχηματιομονς ^^Βίν την ψν- & 
χην, ο τον προτέρου χείρον ίστιν. αύτος οΰν την τύηω^ 230 
οιν είρησ^αί νηο του Ζήνωνος ύπενόει άντϊ της έτεροιω- 
σεως, ωστ' είναι τοιούτον τον λόχον ^^ φαντασία ίστ\ν έτε- 
ροίωας ψνχης,** μψιετι ατόηον οντος τον το αυτό αωμα 
νφ* Μνα ηαϊ τον αυτόν χρόΐΌν, ηοΧΧών ηερ\ ημάς σνί'ΐ- ίο 
οταμενων φανταοιών, ηαμηΧη-Θ'εϊς άναάεχεϋ'δ'αι έτεροιωοεις* 
όίοηερ γαρ ο άηρ, όταν αμα ποΧΧοΙ φωνώβιν , αμύθητους 231 
ύηό εν καϊ άιαφερούσας άναύεχόμενος ηΧηγας εύ&ύς ηολ-- 
\άς ΙοχείκαΙ τάς έτεροιωαεις, οντω ηαΐ τό ηγεμονιηόνηοΐ" 
χίΧως φαντασιονμενον άνάλογόν τι τούτω ηείσεται. άΧΧοι 232 
^ί οι7(^έ τον κατά άωρ&ωσιν ίχείνον έξενεχΰ-εντα ορον 
όρ^ύς'ίχειν φασίν. εΐ μίν γαρ Μοτι τις φαντααία, αύτη 
τνηωσις και έτεροίωσις της άψυχης Μα&εοτηκεν' εΙ 9έ τις 
εστί τΰηωοις της ψυχής, ίχείνη ον πάντως έοτϊ φαντασία. 
%α{ γαρ ηροσηταίσματος γενομένου περ\ τον ίάκτυΧον η ^ 
κνησμού ηερϊ την χείρα συμβάντος τ,υηωσις μΙν %α\ έτε^ 
ροίωσις της ψυχής άποτεΧεΐται, ονχΐ ^έ καΐ φαντασία, 
εηείπερ ον9^ περϊ τω τυχόντι μέρει της ψυχής γίνεσ&αί 
ταντην σνμβεβηκεν, άΧΧά ηερΙ τί] διάνοια μόνον χαϊ τω 
ηγεμονικά, προς ους άπαντωντες οΐ από της στοάς συν- 233 
εμφαίνεσ&αι φασι ττ] τυπώσει της ψυχής τό ως αν έν 
ψνχη, ώστε είναι τό πΧήρες τοιούτον ^φαντασία ίστϊ τυ~ 
ηωοις έν ψυχ^ ως αν έν ψυχη.'^ κα^ά γαρ η έφηΧότης , 
Χεγεται Χευκότης έν όφ&αΧμω σννεμφαινόντων "'ημων τό 
ως έν όφ&αΧμω, τουτεστι τό κατά ποιόν μέρος τού όφ&αΧ- *> 
μού, την Χενκότητα είναι, ϊνα μη πάντες οΐ αν&ρωποι 
έφηΧότητα εχωμεν ως αν πάντες έκ φύσεως ίχοντες λβνκο- 



2. οντο Η, αυτω Ο. 8. τον τοιούτον Χόγον ΟΛ. 9. τοδ οηι £<• 

10. ϊν χβτα Χτ. 15. Λβ»σιτ«• €Η. 30. ηοΐον Ι,. 31- ο* οοτ V. 



242 (Ρ 418) ΠΡΟΣ δογματικούς Α, Λάτ,πΐίΐΛβ 

τί]τα Ιν όφϋ-αΧμφ, όντως όταν λίγωμβψ %η¥ φαντααίαν 
τύηωσίψ Ιν ψνχ'^9 ονρ^μφαίι^ομβρ %αϊ το ηερί ηοιον μίρος 
γΙρ€α&αί της ψυχής τ^ηρ τνηωοίν, τουτέατί %6 ηγ^μονίπόν, 
ωατβ ΙξαηΧαύμενον γΙψ9σ&αι τοψ ορον τοιούτον ** φαντασία 

234 ίστϊν ίτ€ροΙωοίς έν ηγΒμονιηψη^ αλλοί όί άηό της αύτης 
ορμώμενοι ίννάμεως γλαφνρωτίρον άη€λογησαντο. φαοϊ 
γαρ ψνχην λ^γεσ&αι 9ιχώς, το τβ σννίχον την ολην σύγ- 
ηριοιν %αϊ κατ Ι9ιαν το ηγίμονιπον. όταν γαρ βΐηωμεν 
ουν^ατάναι τον άν&ρωπον έχ ψνχής ηαΐ σώματος, η τον 

10 θάνατον είναι χωριομόν ψνχης άηό σώματος, Ιϋως χαλού- 

235 μεν το ηγεμονιχόν• ωσαύτως 9^ παϊ όταν διαιρούμενοι 
φάσκωμεν άγα&ων τα μίν είναι ηερί ψνχην τα ϋ ηερί 
σώμα τα ί* εκτος^ ον την ολην ί/βνχην ίμφαίνομεν άλλα 
το ηγεμονιχόν ταύτης μοριον* ηερϊ τούτψγάρ τα ηά&η 

236 %αΙ τα άγα&ά συνίσταται. Λιόηερ ηαϊ όταν λεγτ} 6 Ζήνων 
φαντασία^ είναι τνηωσιρ ίν ψνχ^, άηονστίον ψνχην ον 
την ολην άΐλά το μοριον αύτης, ίνα η το Χεγόμενον 
όντως ίχον "φαντασία ίστίν έτ^ροίωσις. ηερΙ το ηγεμονίη 

237 χον•' άλλα %αν όντως εχη, φασί τίνες, ηάλιν ημάρτηται. 
20 χαΐ γαρ η ορμή χαΐ η σνγχατά&εαις χαϊ η χατάληψις έτε- 

ροιωοΗς μίν είσι τον ηγεμονιχόν, ίιαφίρονσι ίί της φαν- 
τασίας* η μίν γαρ ηείσίς τις ην ημέτερα χαι ίιά&εσις, 
αύται Λ ηολν μάλλον [η όρμαϊ] Μργειαί τίνες ημών 
ύηήρχον. μοχ&ψ;ρός αρα ίστΙν ο ορός ηολλοϊς χαϊ ίιαφό- 

238 ροις ηράγμασιν εφαρμοζόμενος ' ηα\ ον τροηον ο τον 
αν&ρωηον ορισάμενος, χαΐ %ιηων οτι άν&ρωηός ίστι ζώον 
λογιχον, ονχ νγιως την ίννοιαν τον άν&ρωηον νηεγραψε 
Λα το χα\ τον '&εόν ζώον είναι λογιχον, οντω χαΐ ό την 
φαντασίαν άηοφηνάμ%νος έτεροίωσιν ηγεμονιχόν ίιέηΒΟεν* 

30 ον μάλλον γαρ ταύτης η έχάστης των χατηρι&μημενων 

239 χινησεείν ίστιν άησίοσ^ς* τοιαύτης 9* ονσηςχαι τησβε της 
ενστάσεως ηαλιν έηι τάς σννεμφάσας οί στωιχοϊ άνατρε- 

2. αυνηφαΐνομιψ €. ηοΐορ ί 4. το^ο^τον V β1 ^^ Η, τύντον €Β. 
6. «ντι}« οιη Γ. II. ^1 οτη ΓΗ. 23. τιψος ΟΗΥ. 24. 6 οιη Ι. 



ΟίΟίΐίζθοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ιιιβ«€ο•νΐΙ. ΠΡΟΣ ΑΟΓΙΚΟΥΣ Α. (Κ"'419) 243 

χουοί, λίγύΐηβς τφ ορω ί^Ιν της φαντασίας αυναηού^ίν το 
ηαχά ηεΐΟίΨ* ως γαρ ο λέγων τον εροτα ίηίβολην είναι 
φΛοηοίίας "Όννεμφαίν^ί το νιων ωραίων, %α\ ύ. μή «ατα 
το ^ι^τον τοντο ΙΐΛψέρ^ ( ού^Λς γαρ γερόντων χα\ άημης 
ωραν μη εχόντων ίροί), όντως όταν λίγωμεν, φαοί, τι)ιτ» 
φαντασίαν έτερί^ίωσίν ηγεμονιηοϋ, αννεμφαινομεν το χωτά 
ηείσιν άλλα μη ^6 ηατά Μργείαν γίνεσ&αι την ίτεροΐω^ 
Όΐν. όοηονσί ίί μηΛ' ου%ως ίαηεφενγεναι το εγιύημα* Μ> 
οτ€ ,γάρ τρέφεται το ηγεμονίηόν ηαϊ νη Αία γε ανξε^αί, 
έτεροίονταί μ\ν ηατά ηείοίν, ονχ ^στι ^ί η τοίσντι; έτ••κ> 
ροιωσίί αντον, ηαίηερ κατά ηεϊοιν ονσα »α# 9§ά&εαν, 
φανταοια, έκτος εΐ μη τι ηάλ§ν λέγοίεν Ιϋωμα ηειοεως 
9Ϊνα§ την ψαντααίαν, οηερ ίίενηνοχε των τοωνιΐων άία&ε- 
ϋεων. η ίκείνό γε, ίπεί η φαντασία γίν^αι ητο$ %ων Ικτος 241 
η των έν ημίν ηα&ων, δ 9η κνριωτερον ίιάηενος έλΜνομος λ» 
ηαρ' αντοίς καλείται, ηάντως Ιν τω λόγω της φαντασίας 
σννεμφαίνεσ&αί το την ηεϊοίν γίνεσ&αι ητοί κατά την 
ίκτός ηροσβολην η »«τ« τά ίν ημΙν ηά&η ' οηερ ονκετ /- 
οτίν ίηΐ της κατά τάς ανξησείς η δρέψεις ίτεροιωσεως 
συνεξακονείν. * * 

*Α}Χ η μ^ φαντασία «ατβ τους άηό της στοάς οντω 
ίνσαηόίοτός Ιστί * των 91 φαντασιών ηολ^Ι μϊν καΐ 912 
αΑΑα< είσΐ ίιαφοραί, άηαρκεαονσι 9^ αΐ λεχ&ησόμεν^έ. 
τούτων γάρ αΐ μίν εϊοί ηι^αναί, αΐ 9^ αηΐ&ανοί, αΐ 9^ 
ηί&αναϊ αμα καΐ άηί&ανοί, λΙ 9^ ούτε ηί&αναί οντε άηΐ^ ^ 
&ανθί. ηί&αναί μίν οίν εΙσ\ν αΐ λεϊον κίνημα ηερί ^ι;- 
χην ίργαζόμεναί, ωσηβρ ννν το ημεραν ^ΐναί καΐ το Ιμ^ 
9ίαλέγεσ»αί καϊ, ηαν δ της όμοίας Ιχεταί ηεριφανεΐας, 
άηί^ανοί ίέ αΐ μη τοίανται αλλ* άηοστρέφονσαί ημάς της 243 
σνγκατα^σεως, οίον "β/ ημίρα ίστιν, ουκ Ιστιν ηλως νη^ρ » 
γής' εΐ σκότος Ιστιν, ήμερα Ιστ»ν.** ηι&αναϊ 9ί καΐάηί^ 
&ανο$ κα&εστάοίν αΐ κατά την προς τι σχίοίν ότί μ\ν 

18. αη<^ £<. 19. τζς] τας €Λ 23. αΐ ίΐ§χ^ίί6μ%νΰίΛ Τ. 24• «»- 
^οιτοΙ €Η. 30• οΙθ9 001 V. <2 οιη Ο. % 

16* 



244 (Ρ'"420) ηΡ02 ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΎ! Α. Αάν.ηίΛΛβ 

τοϊαι γινόμΈΡαέ ό%ί ί^τοιαι ΙγινόμΒΡαι], οίον αΐ των ανκο- 

ρων λόγων ί οντΒ ϋ ηι&αναϊ οντ€ άηί&ανοί ηα&άηίρ αί 

των τοίοντων πραγμάτων **αρτίθί αοίν οΐ άοτίρΒς, η€ρίθ- 

244 σοι €ΐοιν οΐ αστέρας.** των Λ ηι^ανών η άπι&άνων φαν-- 

δ τασιών αϊ μίν €ΐσιν "'άΧί^^εϊς, αί ά^ψ€νί§Ιί, αί Λ άλη&βΤς 
ηαΐ ψ^νάβϊς, αί ϋ οντΒ άλη&Βΐς οΰτε ψΒνίέίς. άλη&9ΐς μίν, 
οΰν 9ΐσΙν ων ίστίν άΧη&ί]Γ ηατηγορίαν ηοιησασ^αί, ως τον 
*' ημέρα ίστιν^* ίηΐ τον ηαρόντος η τον **φώς ΐστ$/' ψ9%Η 
ίβϊς ύ^ ων Ιση ψΒνάη κατ^ηγορίαν ηοί^ησασ^αι, ως τον 

ιθΗ£ηΧάσ&αί τ^ν χατά βν&ον πώηην η μνονρον Λναι την 

!ί4δ στοάν, άλη^Βϊς άί χαΐ ψΒνί^ϊς, οίίοία ηροσέηιητίν'Ορέοτ^ι 

»ατά μανίαν άηό της ^Ηλέητρας (χα&ό μίν γαρ ως άηο 

ν7ΐάρχοντ6ς τίνος ηροσίηιητ^ν, ην άλη&ης, νηήρχβ γαρ 

Ηλέκτρα , πα&ό 6* ως αηο *Ερίννος, ίρενδης, ού% ην γαρ 

Α& *Εριννς ) , και ηάλιν βϊ τίς άηο Αιώνος ζώντος «ατα τους 

νηνους ως αηο ηαρΒοτώτος όναροηολ^ταί ψΒνίη ηαΐ 9ιά^ 

346 %Βνον έληνοβίόν. οϋτΒ Λ άλη&Βΐς οντ€ ψΒυίβΙς $1σϊν αΐ 

γΒνίκαί' ων γαρ τα £Ϊ&η τοΐα η τοϊα^ τούτων τα γένη 

ουτ€ τοϊα ούτε 70ία^ οίον των άν&ρώηοίν οι μέν §1σίν 

^*Έλλην€ς οΐ α βάρβαροι, αλλ* ο γενικός αν&ρωηος οντβ 
!ΈλΧην εστίν, έηβΐ ηάντες αν οί Ιη εϊ9ονς ήσαν ^Έλληνες, 

247 ούτε βάρβαρος δια την αύτην αΐτιαν» των ϋ αληθών αΐ 
μέν είσι ηαταλητιτικαΐ αΐ ϋ ον, ου καταληητιηαΐ μϊν αί 
ηροσηίητονσαΐ τισι πατά ηά&ος* μύριοι γαρ φρενιτίζον^ 

25 τες »αΙ μελαγχολωντες άλη&η μίν ^λκονσι φαντασίαν, ον 
χαταληητιχην Λ αλλ* ίξω&εν καΙ ίη τνχης οντω σνμηε- 
οονσαν, ο&εν ον91 ίιαβεβαιοννταί ηερϊ αυτής ηολίαηίς, 

248 ονί^ ουγχατατι&ενται αντ^. καταληητιηή ίέ έστιν ή άηό 
υπάρχοντος χαΐ ηατ αυτό τό νηάρχον έναηομεμαγμένη 

30 χα} Ιναηεσφραγισμένη , όηοία ουκ αν γένοιτο άηό μη 
νηαρχοντος' ακρο)ς γαρ ηοιούμενοι άντιλητετικήν είναι 
των υποκειμένων τηνύε την φαντασίαν, και πάντα "^ερ^ι- 

6. ί V: οβϊβτί ή. 11. ^ηοΐα £>. 11. 13. η^ούηνηx%¥ !<. 

17. ΧΧηυαμα ΟΗΧ, ίΧχισμοψ V. ήσαν V. 29. ίν άπομιμηγμέρη V, 
30. αη{σφραγίαμί9η ΟΒΥ. 32. χηψ$Μ χτ^ν] νήν ό^ €, 



ΟίΟίΐίζθοΙ 



β(^ϋνϋθΟ§ΐ€ 



ηΐΑΐίϋοβ VII. ΠΡΟΣ ΑΟΓΙΚΟΎΙ Α. (Ρ "'421) 245 

ηύζ τα ίΐΒ^Ι αύτοϊς 19ί»ματα άναμεμαγμέψην , Άίαατον 
τούτων ψααΐν Ιχ9ίΨ ουμβββηχός. ω¥ ηρωτορ μΧν το αηο 249 
υπάρχοντος γΐρίο&αί* ηολλαϊ γαρ των φανταοίάν ηροσ•^ 
ψιίητονοίν άηό μη ' υπάρχοντος ωαπερ ίη\ των μ^ηνο- 
των, αιτίνβς ονΗ αν ξΙ$ν ηατολψιτιχαί• άίύτβρον ίέ το 5 
και από υπάρχοντος ΒΪναί ηαι ηατ αι/το το υπάρχον* 
ίηαί γαρ πάλιν από υπάρχοντος μέν εΐοίν, ούη αυτό ά^ 
τό υπάρχον Ινύάλλονταί, ως ίπΐ τοϋ μ^μηνοτος 'Ορίστου 
μαίρφ πρότΒρον ϋ^ίηνυμην. $1λκ8 μϊν γαρ φαντασίαν 
από υπάρχοντος της *Ηλέητρας, ου ηατ αυτό ίέ τό ύπάρ^ ω 
χον • μίαν "'γάρ Λων * Ερινυών ύπ^Χάμβαν^ν αυτήν ΒΪναι, 
ηα&ό %αϊ προοιούοαν ηαι τημβλ^Ιν αυτόν απου9άζουααν 
άπω&€ίται λέγων 

μί&Βς μΡ ουαα των /μώρ^ Ερινυών. 
ηαΙ ο Ηρακλής από υπάρχοντος μίν ίκινΗο των Θηβών, « 
ον χα%* αυτό Λ τό υπάρχον* ηαΐ γαρ χατ αυτό τό ύπάρ^ 
χον Λ* γίνβο&αι την ηαταληπτιηην φανταοΐαν. ου μην 250 
άλλα ηαϊ Ιναπομεμαγμένην %α\ έναηεσφραγισμίνην τυγχά-- 
ΨΒΐν, ίνα πάντα τ^χνιπώς τα Ιίιωματα των φανταοίων 
άναμάττηται. ως γαρ οί γλυφ€ΐς πάσι τοϊς μίρ^οι συμ^ 261 
βάλλουσι των τελουμένων, ηαι ον τρόπον αΐ δια των άα- 
ητυλιων οφραγϊίΒς ά§1 πάντας ίπ άηριβίς τους χαρακτήρας 
έναπομάττονται τω κηρω, ούτω καΐ οΐ κατάληψιν ποιου- 
μενοί των υποκειμένων πάοιν όφείλουαι τοϊς Ιίιωμαοιν 
αύτων ^ιβάλλ§ιν. τό Λ 'ΌΓα ουκ αν γένοιτο ώ»ο μη 252 
υπάρχοντος" προσέ&βααν, ίπεϊ ούχ ωαπερ οΐ από τής 
στοάς αδύνατον ύπειληφασι κατά πάντα άπαράλλακτόν 
τίνα εύρε&ηοεο&αι, ούτω καϊ οΐ από τής ^Ακαδημίας. 
Ιιεεΐνοι μίν γάρ φασιν οτι ο ίχων την καταληπτικήν φαν- 
ταϋιοψ τεχνικώς προσβάλλει τη ύπονση των πραγμάτων^ 
ίιαφορά, ίπείπερ καΐ είχε τι τοιούτον Ιδίωμα ή τοιαύτη 
φαντασία παρά τάς άλ),ας φαντασίας κα&άπερ οΐ κεράοται 

1. οίττονς Ιί. 2. ύνλ ο Ι*. 10. ον χατ ] ονχ Ι•. 13. μ£* — 
§ριψνί§ν οιη V, 16. ου χατ] ον* €• 20. αυν%ηίβ9ΧΚουα^^ 

25. αντνψ &η(ο τοίς V, οιη ρ. 26• ηροα4σ•ηοαν Γ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



246 (Κ'"422) ΠΡ02 δογματικούς Α. Λάν. αϋΐΑβ 

9ΐ«ρα τους ΑϊΧονς 6φ84ς' οΐ ί^ άηο 9ης Άκα^ί/μιας ταύ^ 
ψί$¥%ίον φαοί ίνναο^αι τρ ηαταλί/ητίη^ φαντασία αη«- 
ράΐλαητον ίύρβ&ηαβσ&ο^ί ψ€νάος. 

2&3 Άλλα γαρ οί μί^ αρχαίύτΒροι των βτωίηωρ χρηηρων 

5 φασ§Ρ βίναί της αλη&Βίας την ηαταλψιται^ ταύτην φαν- 

ταοίαν, οΐ ϋ νκάτεροι προ9%τί&%οαν %α\ το μ,ηδϊν ίγον- 

254 σαν {νστημα. ίσ&* οτε γαρ ηαταλψιτίηη μίν ηροσηίητ^ί 

φαντασία, αηιστος 9ϊ ΰιά την ίξα&βν π^ρίστασίν. οίον 

οτΒ Ά^μητω 6 ^Ηραζλης την "Αλκηστιν γη^εν αναχαγων 

ιοηαρίστηοβ, τότβ ο "Αίμητος ίσηαοί μίν καταληητίηην 

2&^ φαντασίαν άηο της Άληηστ$δος, ηηίσνη ί* αυτ^* καί 
οτ9 άηο Τροίας 6 Μενέλαος άναηομίΟ&'ύς έωρα την άλη^ 
&η *Ελίνην παρά τω Πρωτ^ΐ, [χα<] καταλίηην έηΐ της 
νβως το ίη^ίνης "'^ϊ^ωλον , ηερ\ ού άεηα^της σννίστη ηό- 
ίΒλβμος, άηο υπάρχοντος μΙν %αϊ ηατ αύτο το υπάρχον 
ηαΐ ίναπομεμαγμένην ηαΐ ίναηΒοφραγισμένην ίλάμβανΒ 
φαντασίαν, ούχ «7χβ 9ί αύτην. ωσ&* η μίν χαταληητηιη 

25β φαντασία ηριτηριον ίοτ§ μηάίν Ιχουσα ίνστημα, αυταί ίί 
ΜοταληητξηαΙ μίν ήσαν, βίχον ΰί ένστάσΒίς* ο τβ γάρ 
οο'Άίμητος ίλογίζΈτο οτι τί&νηη$ν ή "Αληηστίς χαΐ οτί 6 
άηο&ανων ούκέτί άνίσταται, άλλα ίαιμονιά τινά ποτέ έννι- 
φοηφ' ο τ€ Μενέλαος συνεωρα οτί άηολέλοίηεν 'ίψ τ^ 
νηϊ φυλαττομένην την Έλένην , %α\ ον% άηί&ανον μέν 
Ιστίν Έλίνην μη ύναί την ίηϊ της Φάρου ενρε&Βίσαν, 

257 φάντασμα δέ τ% %αΙ 9αψ6νίον. ίν&ίνδε ούχ άηλως ηρηη- 
ρίον γίνεται της άλη&είας η χαταληητίχη φαντασία^ άλλ' ό- 
ταν μηδίν ίχστημα ίχη. αυτή γάρ εναργής ούσα ηαΐ 
ηληηπΜη μόνον ούχΙ των τριχών, φασί, λαμβάνεται, κατά- 
στρωσα ημάς εΙς συγηατά&εσιν, ηαι άλλον μηίενός δεομένη 
3»εΙς το τοιαύτη προσηίπτειν η ίΐς το την ηρός τάς άλλας 

7. καναηΙηκίΐΗη Λ, καμηίΙι^ΐίΤΑΐνΐ} Ο, ΐ4,'δίΧΛίνης ¥0. 

17. αυτψιψ^ αύιηρ π»οτι^^? ρνο νϋτα ηοη ΚαϋίΙαΙ ΡαΙ^ποίυβ. 23. μ^ρ 
ν. 24 ξθ9ί ^ΕΧίηιν ροηβικίαιη. 25. ί9&4»6%9 V, Ιψ&ο^^ ύ, Μιρ ό^ ¥. 
-26. οτβ V. 28. τ^ίϋψ Ο. 30. π^οηίΛΐΐίν ΟΟΗΥ: ΰοη* ΓΑϋΓίςίαν 
«νιο Η. ^ ιίς το] 9; τοϋ Η, 



Ό\ο^\Χ\ζβύρ^ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ιιΐΛΐί€ο»νΐΙ. ηΡ02 Α0ΓΙΚ0Υ2 Α. (Ρ "423) 247 

άίαφοράν νηοβάΧΧ^ιν• ίίό 9η και ηάς αν&ρωηος, όταν τι 2Μ 
αηονίάζψι μβ^ά άηρίβΒίας %αταλάμβάν$σ&αί, τηψ τοίαντηψ 
φαντΰίσίαι^ ίξ έαντσΰ μβταίίωχΒίΡ φαίνεται, οίορ ίηΐ των 
ορατΛψ, οτίΛν άμυδράν Ιαμβάνψ] του νηο%Ημένου φηντα- ^ 
αίαν. έντπνΗ γαρ την οφιν %αΙ αν¥9γγνς δρχβταί τον & 
όρωμένον ως τέλίο^ μη ηλαν&α^αί, ηαρατριβα γαρ τίή)£ 
οφ&αΐμονς , ηαΐ %α&όλου ηάντα ηοιΗ μίχρίς οίν τρανην 
%αϊ ηλτρηικην σηάα^ τού ηρινομέναν φαντααίαν, ως ΐ¥ 
%αν%ίΐ ηαμένην &€ωρων τι;ν της ηαταληψΒως ηίατ§ν. «αΐ 2^9 
^«ρ άλλα»; τοι/ί'αΐ'τιο^ α^ννατόν Ιστι λέγ€ίν, ηατ άνάγηηψ «« 
τοψ άφίοτάμβνον τον αξιονρ οτί φαι^τασια χρηηριον εστί, 
ηαϋ-* ίτίρας φαντασίας νηόοταοιν τον%ο ηάοχοντα βββαίονρ 
το φανταοιαν ΒΪναί ηραηρίον, της φνοιως οίοηΐ φέγγος 
^ημίν ηρός έπίγνωαν της αλη&βίας την αίσ&ηηχην ΰννα- 
μιν άνα9ουαης χα2 την ίι αντής γινομένην φαντασιαν. α 
ατοηον ονν ίατί τοσαι/τι;^ δύναμιν α^ετίίν ηαΐ το ωση^ρ 200 
φως αντων άφαίρΜίσ&αί. ον γαρ τρόηον 6 χρώματα μΙν 
άηολβίηων ηαΐ τάς ίν τούτοίς διαφοράς, την ϋ οραοιν 
άναίρων ως άννπαρητον "'η αηιατον, %αϊ φωνάς μϊν βίναι 
Ιέγων, άχοην δί μη νηάρχΒίΡ άξιων, σφόδρα έστί^ ατοηοςτι» 
(δί ων γσρ ίνοησαμ^ν χρώματα ηα\ φωνάς, ίχπνων άπόν^- 
των ούδ^ χρηο&αι δυνατοί χρωμασιν η φωναΐς), ούτω ηα\ 
τα ηράγματα μΙν ομολόγων, την δϊ φαντασιαν της αίο&η- 
ΟΒως, δί ης των ηραγμάτων αντιλαμβάνεται , διαβάλλων 
τΜως ίστίν εμβρόντητος, ηαΐ τοϊς άψυχοις ίσον αύτονα 
ηοωίν• 

Τοίοντο μΙν %α\ το των στωιχων ίστ\ δόγμα" ηάοης 261 
δί σχεδόν της ηερϊ χρηηρίου διαφωνίας ύη όψιν ηειμένης, 
καιρός αν εϊη της αντιρρήσεως έφάητεσ^ι ηαΐ έηΐ το χρι- 
τΐ!^ιοι^ Ιηανάγειν. ηα^ως ονν^ ηροείηον , οΐ'μϊι^ίν τω ^ 
Χογω οΐ δϊ ίν τάίς άλόγοις αίσ^ήσεσιν οΐ δί ίν άμφοτέ- 
ροις τούτοις άηέληιον, %α\ οΐ μίν τό νφ' ον ως τόν αν- 

10. ηαν άρά^χψ] ολλ' ίψάρίηί 22. όυψοτίν Χ. ΜαΙ ό να? 

27. τοντο ΗΥ. το «άά ΟΗΥ» 52. άηέΧηηορ V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



248 (Ρ'"424) ΠΡΟΣ δογματικούς ^4. ΛΛν.ιπΛΛβ 

^ζωηον^ οΐ ίϊ το 9ι ον ως %ην αίσ&ηοίΡ καΙ ίιάνοίαρ^ 

262 οΐ 91 %ο ως ηροαβολην κα&άπ€ρ την φαντασίας. ηΒίρα- 
αόμβ&α πατά το δυνατόν έκάατί] των τοιούτων οτάσ^ων 
τάς άηορίας Ιφαρμοττειν, ίνα μη ηατ ανίρα ηάντας τους 

5 ηατηρί&μημίνονς φιΧοαοφονς Ιπιόντες ταντολογεϊν άναγ- 
%αζωμ€&α. 

263 Τάξα τοίννν ηρωτον ακοπωμ€ν το νφ ον, τοντιοτι 
τον αν&ρωηον* οΊμαι γαρ αις τούτου ηροαηορη^έντος 
ούίϊν ίτι δβηΟΒί η^ριττότ^ρον π%ρ\ των άλλων κριτηρίων 

ιολέγπν* ται/τα γαρ η μέρη ίοτϊν άν&ρωηου η ενεργήματα 
η ηά&η. ιϊταρ ούν χαταληπτόν έοτι τοντί το κριτηριον, 
ηολύ ηρότερον οφείλει επινοεϊο^αι, ηαρόσον ηάαης χατα- 
λήψεως εηίνοια ηροηγείταιί μ^χρι ί* τον ίεύρο ανεηι- 
νόητον είναι συμβεβηκε τον άν&ρωηον, ως ηαραστησομεν* 

264 ούη «ρα καταληπτός πάντως ίστϊν 6 άν&ρωηος* ω έπεται 
την της άλη&εΐας γνώσιν άνεύρετον ύηαρχειν, τον γνωρί- 
ζοντος αντην ακατάληπτου κα&εοτώτος. εν&εως γαρ των 
περί της ίπινοΐας ζηνησάντων Σωκράτης μίν ηπορησε 
μείνας έν τη ακέφει χα2 ειπών αυτόν άγνοεΐν τι τ Ιστι 

ί\)και πώς έχει προς τό σύμπαν ' *^έγω γαρ ούχοΙΛα'* φησίν 
^^εϊτε αν&ρωπός ειμί είτε και άλλο τι &ηρίον Τυφώνος 

265 πολνπλοκώτερον^* /Ιημοκρηος 9ϊ 6 τη Διός φωνή παρει^ 
% κάζο μένος, και λέγων "'τάίε περί των , Ιυ μπάντων, επεχεί- 
ρησε μίν την έπινοιαν έκ&εο&αι, πλείον 9ί Ιδιωτικής άηο- 

^& φάσεως ούδεν ϊσχυσεν , εΙπων ^ αν&ρωπός έστιν ο πάντες 

266 ϊδμεν.'* πρώτον μίν γαρ κα\ χν^α πάντες ϊσμεν, αλλ* ουκ 
εστίν ο κύων άν&ρωπος' και ϊππον πάντες ϊσμεν και 
φυτόν, άλλ* ονδίν τούτων ην άν&ρωπος- είτα καϊ τό ζη- 
τονμενον οννηρπασεν* ουδείς γαρ εκ προχείρου δοίσει 

30 γπ'ώοΨεσ&Ηΐ τον άν&ρωπον οποίος έστιν, εϊγε ο Πύ&ιος 
ως μεγιστον ζήτημα πρού&ηκεν αύτω τό γνώ&ι σεαυτόν* 
ει ίέ και δοΐη, ού'πάσιν αλλά τοΙς άκριβεστάτοις των φι- 

2. |)08ΐ ηίΐραοομι&α άβΒ»ί ουί'. γγ^ο Η. 11. το βιη €* 15. οέ« 
αρα] ου γάρ Ι, ως Λ. 21. ^ηρίον] ΡΙι&βιΐΓ. {ΐ. 230«. 26. ϊαμιν Γ. 
28. παΐ οιη €ΗΗ. 31. οανιορ Κ, 32. όφη ί. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΐΒΛΗοοβνΐΙ. ΠΡΟΣ λογικούς Α. (Ρ'"42δ) 249 

λοοόφων ίπριρέ\1τα μο^ον τούτον ίηίαταα&αί. οί ό^ ηερϊ 267 
τον ^ΈηΐΗουροψ χαϊ άβίκτίκώς ψη&ησαν ίννααϋ^αί την ίηΐ- 
νοίον τον άν&ρωπον ηαρίαταο^αι, λέγοντας '^αν&ρηηός 
έστ$ τοίουτονί μόρφωμα μβτ ίμψυχίας.^* ονκ Ιγνωσαν 
ά* οτι ύ το 9%ι%νύμ%ν6ν ίατιν αν&ρωηος, το μη ί^ιπνύ- 5 
μΒνον ον% εοτιν αν&ρωηος. καΐ πάλιν η τοίαντη ^Μίξίς 
"ητοί ίη άνίρός 'ΙηφίρΒται η γνναίκόβ, η ηρηαβύτον η 
μ€{ραηίον, σιμον γρυπού, τβτανότρίχος ονλοηόμον, των 
άλλων ίιαφορων * «αϊ «ί μ^ν έπ" άνίρος ίηφέροηο, η γυνή 268 
ουκ ίοται αν&ρωπος, ύ 9* έπι γυναιαος, πηριγραφηο^ται ιο 
το άρρ^ν, ηαΐ «ί έηΐ νέον, αϊ λοιτιαι των ηλικιών Ιχτιβ- 
οούνται της άν&ρωπότητοίί, 

^Ηοαν 9έ τίνες των φιλοαόφων οι τον γενικον αν&ρω^ 269 
ηον Αα λόγου άιάάϋηοντβς, κάντ^ύ&βν οΐόμενοι την Ιπι^ 
νοιαν άυναο&αι των ίπΐ μέρονς αν&ρωπων αναηνψαν» ΐδ 
τούτων 9^ οί μ^ν ούτως άπίάοααν "αν&ρωπός έατι ζωον 
λογικόν &νητόν, νου χαΐ έπιοτημης ίβχτίηόν.** οϊ %ϋΛ 
αύτοΙ ον τον αν^ρωπον αλλοί τα αχιμβεβηχότα τφ άν&ρω^ * 
πω παρϋοοαν. όιαφερεί" ϋ το τινί σνμβββηκός ΙχΒίνου 270 
τον φ ονμβίβηχ9ν , ίπ$ι τοι ύ μη ίιαφέρέι, ον% αν 17^20, 
ονμβίβηχος αλλ* αυτό ίκίϊνο. άμέλπ γονν των ουμβ^βη^•* 
χότων τα μϊν αχώριστα ίατι των οϊς ονμβέβηχΒν, ως μη-- 
Μος χάΙ βΐλάτος χαϊ βά&ος σωμαοι {9ιγα γαρ της τούτων 
ηαροναΐας αμηχανόν έατιν έπινοησαι σώμα), τα ΰί Χ^ρί" 271 
ζεται τού ω σνμβίβηχΒν χαι απαλλασσομένων μένΒΐ ΙχΒϊνο, 25 
οίον τρέχειρ ίιαλέγΒΟ&αι ύπνονν έγρηγορέναι τω άν&ρώπω ' 
πάντα γαρ ταύτα αυμβέβηχΒ μεν ημίν , ου 9ιά παντός 
άέ' χαϊ γαρ μη τρέχοντες μένομεν οί αύτοϊ χαϊ ησυχά- 
ζοντες, χαϊ έηϊ τών άλλων ωσαύτως. 9ιττης ουν ούσης 
των συμβεβηηότων "'9ιαφοράς ού9Βτέραν εύρησομεν την 30 
αντην τω ύποχειμένω πράγματι, αλλ* αεί 9ιαφέρουσαν-' 
μάταιοι τοίνυν είσϊ χαϊ οΐ τόν αν&ρωπορ ζωον )^γοντες 272 

Ι. μόΐΌ(ς? 11. ίΐ ονη V. 13. γινιηύτατοψ €. 18. ουχορ] 
αύτόκ V, ον» α^ιορ Κ 19. άη^^οσαψ^ &η πα^^στησανί 21. %ωρ 

οιη α 25. ΙηΛρλ Ι.. 27. (λ^ρ οιη €Η, 30. ονόιτ^οις ΟΒΗ, 



250 (Κ42δ) ΠΡΟΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΎΣ Α. ιιάν.ιηιιΛβ - 

λογίΗον &νψ6^^ ηαί τα έξης' όι7 γαρ τον αν&ρωηον άηέ- 
9οοαν, άλλα τα ονμβδβηηότα τούτω ΗατηρΙ&μηοαψ. ύν 
το μϊν ζώοψ τύψ ΰίά ηαντος αντύ ουμβ^βηκότων ίατίν ' 
άίύψατον γαρ μη ζωον οντά άν&ρωηον είναι* το ^έ 
5&νητόν ονί^ ανμβββηηός Ιατιν, αλλ* ίηίγίνομενόν τί τω 
άν&ραίηω * οτβ γαρ ΙομΙν αν&ρωηοι, ζύμεν καϊ ου τε&νη- 

273 ηαμεν• το ύ^ λογίζεσ&αι ηαΐ ίηιοτημήν (χείν ονμβίβηηΒ 
μβν, ον δίά ^παντός άδ' κα} γαρ μη λογιζόμενοι τίνες 
αν&ρφηοι είοιν, ωοηερ οΐ νηίύμω πατοίσχε&εντες νηνω, 

10 ηαΐ ίπιστημην μη έχοντες ονη ίχηεητωϋασι της άν^ρω-- 
ηότητος, όίσηερ οΐ μεμηνότες. ^ ^^ερον οϋν ζητούντων ημών 

274 ίτερον ηαρεατάηααιν' ίτι το μ^ν ζωον ονη εστίν αν&ρω- 
ηος, έηεΐ ηάν ζωον ίαται £ν&ρωηος• το 9ί λογιηον εΐ 
μΛν άντΙ τον λογίζεσ&αι τάττοηο, παί οί &εοΙ λογιζόμενοι 

15 αν&ρωηοί γενηαονται, τάχα ϋ ηαί τίνα των άλλων ζωών * 
εΐ Λ άντΙ του σημαντιηάς προφέρεσ&αι φωνάς, τους ηό- 
ραηας ηαι ψιττακους ηαΐ τα τοιαύτα άν&ρωηους εΙναΓλεξο- 

275 μεν, οηερ ατοηον. »αϊ μην ει το ^νητρν φαιή τις αν^ 
&ρωηον εϊναι, άηολον&ηοει το %α\ τα άλογα των ζωών 

70 &νητα οντα^ άν&ρωπους ύπάρχειν* το ίί ομοιον ηαΙ ηερί 
του νου τε ηαϊ ίηιστημης δεχτικόν είναι χρη φρονεϊν• 
ηρωτον μίν γαρ παΐ εΙς &εονς ηίητει τα τοιαύτα ' ίεύτε-^ 
ρον 9$, εϊηερ ίπι9εητιχόν έστι τούτων ο άν&ρωηος, ου* 
βατι 7αι;τα ο άν&ρωηος, άλλ* ΙηεΙνος τούτων έηι9ε9ίταιος 

?7β ού την φύοιν ου ηαρεοτηοαν. καίτοι τιν^ς των συνετών 
βΐναι όοηούντων ηατά την δογματιηην αϊρεοιν ηρός τούτο 
ρηαντώντες φασίν οτι ξηαοτον μίν των ηατηρι&μημένων 
ούη ίστιν άν&ρωηος, ηάντα ά^ εΙς το αυτό ονναχ&έντα 
μοιεξ τούτον, οΙόν τι παϊ ίηϊ μέρων χαΐ όλου &εωρούμεν 

277 γινόμεναν' ως γαρ χε}ρ κατ Ιϋαν ούη Ιστιν άν&ρωηος, 
ούί^.ηεφαλη, ου9^ ηονς,'ούά^ άλλο τι των τοιούτων, άλλοι 
το ίζ αντων σύν&ετον όλον νοείται, ούτω χαΐ ο άν&ρωηος 

.2. Ματηρι^μψίΟΌίψτοΨ 3. αύτοΰ Γ• 5. ίγ^ψομίψον V. 12.. πα- 
ρβογήχασ»» ΚΟ. 17. λ^γομιν Χ, 19• βιακοΧον&ηοι* Χ*. 21. ψον] 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



οΐλ(ί€θ8 VII. ΠΡΟΣ λογικούς Α. (Ρ '"426) 251 

οντβ ζάον Ιό%ι ψίλως βντβ λογικόψ %ητ Ιδια¥ οντ€ Ό'^η^ 
τον κατά ηΒργραφην, αλλά το ίξ άηάντων α&ροισμα, 
τοντέοτί ζύο¥ αμα %α\ '&νι^τον %αϊ λογίηόν• ηρόχΒίρος 278 
ύ* έατί καΐ ηρός '^'τοντο νηάντηοίς. ηρωτον μίν γαρ ηύς, 
εΐ %ατ Ι9ιαν Μηαοτον ονχ Ιατι ταύτα αν&ρωηος , ΰννα^αί & 
Βίς ταντο ανναχ&έντα άρ&ρηηον ηοαίν, μι^β ηλΛονάσαντα 
τ^αρό Ιστί,» μητΒ έλλίηοντα ηαρό νηόχβηαί, μ'ητη άλλως 
9ΐω£ τραηέντα; €ΐτ ονά^ την άρχην δύναται »ίς ταντο 
ψιάντά οννίραμΒϊν^ ίνα %ϋΛ το ίξ άπάντην αν&ρωηος γί^ 
^ηταί. το γούν ^νητον •ν&έφς, οτ ΙομΙν άν^ρωηοί , ου 279 
ανμβέβηπξν "ημίν, αλλά ηατά ουμμψημον•υοιν λαμβάν%^ 
ναι. &€ωρονντ§ς γαρ ^ίωνα %α\ θίανα %α\ Σωηράτη ιμΛ 
ηοίνύς τους χατά μίρος ημίν ομοίους τΛτελίυτηηέναί λο- 
γιζομ^&α οτι ηαΐ ημ^ίς έαμίν &νητοι, ηαΐ μηϋηω τού 
^ανίίν ηαρόντος ημίν* ζωμ^ν γάρ άφτου&Λν. ηαΐ μην 280 
το λογίζ€θ&αί οτ^ μ^ ηάρ^οτίν ημίν οτϊ δΐ ου ηάρ^ατί^ 
καΙ ν^* Ιηιοτημην ίχ^ίΡ ηάλιν ου των ΰ$ά ηαντός ονμββ^ 
βηηοτων τω άν&ρωηφ ηα&έστηχ^ν, ως ιί9η ηαρηστηοαμΛν. 
ΪΛΐηέον ουν μηάξ την %οινην τούτων σι/ι^α^^οι^ αν^ρωηον * 
^βϊναί. » 

Πλάτων _9^ χείρον ηαρά τους αΧλους ορίζβταί νον 281 
αν&ρωηον, λίγων **άν&ρωηός έοτι ζωον αητΒροψ ϋηουν 
ηλα'ίνωννχον , ίηιοτημης ηολαίχης ί€%τίχ6ν''* ο&9ν %α\ 
ηρονητά Ιοτ$ τα οφΜοντα ηρός αύτον λίγΒΟ&αι• ηαλιν 
γάρ ού τον αν^ρωπον ίατ€&9£ταί, αλλά τά ονμβίβηχοτα 35 
ααΐ άηοουμβ9βηηότα τούτω ηατηρί^μηται* το μϊν γάρ 289 
αητ^ρον άηοονμβίβηηεν αύτω, το 9^ ζωον ηαϊ το ΰίηουν 
ηαΐ το ηλατνωννχον ονμβίβηκ%ν, το Λ έηίοτημης ηολίτί-- 
ηης ά^ητξηόν ηοτί μϊν ονμβέβη%Β ηοτ^ ϋ άηοανμβ^βηηεν• 
ωατο ημών ^£ρόψ τ$ μα&βϊν ζητούντων αυτός Η^ρον τι «ι 
ηαρύοτηοΒν. 

Άλλα γάρ ούτως άηοΜείχΛω τό μη άύναα&αι τον 
αν&ρωηον ίη προχείρου νοΒίν• ηαραχειμίνως 9ί λεητέον 78^ 

5. ταντα 6 άρ&ρωηοζ Ο. 7. ίΙλι(ηοψτα £τ. λ 9(*αμαψ V. 

' 12. β«ιΐ(β(τΐ|ΐ' Ο. 19. νονίΑΐν οιη V. 33. νοάα&αι^ 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



252 (Ρ'"427) ΠΡΟΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΥ! Α. Λάν.ΜαΛβ 

ο'¥ί ηαΐ η χατάληψίς αντσν των άηόρων ίατ!^ και μάλίοτα 
ΟΤΙ άηό μ€ρονς η9η %ούτο αυμβΒβ^βαα%αί.^%6 γαρ μη Ιηι^ 
νοονμβρον ούϋ παταληφ&ηναί ηίφυηεν* άν€ηίρ6ητος ϋ 
γΒ 6 αν&ρωηος αίπηται το οϋορ ίπΐ ταϊς τωρ ίογματί-- 

284 ήων ίρροίαις, τοιννν ηάί ά%αταΧψιτος. ομ^^ς ΰ' οϋψ «αϊ 
κα^' §τΒρο¥ τροηον ίνέσταί το τοιούτο ηατασηενάζ^ίΡ. 
€Ϊη€ρ ηαταΧί/ητον ίοτιν ο άνϋ-ρωηος, ήτοι όλος άι όλου 
έαυτορ ζητ^Ι τε «αϊ ηαταλαμβάνα, η όλος ίστί το ζητού- 
μενορ ηαϊ νηο %ηψ ηατάληψίΡ ηίητον^ ωοηερ εΐ %αΙ τηψ 

ί^'"οραϋΐν νηοΌ-οηο τις έαντην ορωσαν* η γαρ ολη ίσται 
όρωαα ή ορωμένη η μέρει μίν ϊαντην όρώσα μέρει ύ^ 

285 νφ* έαυτης ορωμενψ αλλ* εΐ μϊψ όλος 9ι όλον ο αρ&ρω^ 
ηος εαυτόν ζητοΐη ηαϊ αύν τούτω νοοΐτο, αύν τω όλος 
ίι όλου εαυτόν νοείν, ουίΐν Ιτι ίοται το ηοιταλαμβανο^• 

15 μενον > οηερ ατοηον• εΐ 9ϊ όλος εϊη το ζητουμενον «αϊ 
συν τούτω νοοϊτο όλος, συν τω ζητείσ&αι, ηάλιν ούίεν 
άηολειφ&ησεται το ζητούν και το την ηατάληψιν ηοιησό^ 

286 μενον* %αϊ μην ούίϊ δυνατόν έστι ηαρά μέρος ότε μ^ν 
* όλον ύηοκεϊσ&αι το ζητούν ότ^ άί όλον το ζητούμενον. 
^οτε γαρ όλος ύπόηείται ζητών ηαϊ συν τούτω νοείται όλος, 

συν τω ζητείν όλος, ούϋν άπολειφϋ^σεται δ ζητήσει* %αΙ 
άνάηαλιν, οτε όλος όι όλου ίστι το ζητούμενον, ουκ Ιοται 

287 ^0 ζητούν• λεΐηεται αρα μη όλον αυτόν έαυτω έηιβάλλειν, 
άλλα μέρει τινι την εαυτού κατάληψιν ποιείο&αι. ο ηά- 

2β λιν ίστΙ των άηόρων. ο γαρ άν&ρωηος ουδέν έστι ηαρά 

288 τόν ογηον ααϊ τάς αίσ&ησεις ηαϊ την διάνοιαν, δ&εν εΐ 
μέλλει τινϊ μέρει εαυτόν ααταλαμβάνεσ&αι , ήτοι τω σώ- 
ματι τάς αίσ&ησεις ηαι την διάνοιαν γνωριεί, η ίί'αλλάί 
ταϊς αίσ&ησεσι ηαι τ^ διάνοια το σώμα ηαταληψεται. τω 

^ί μίν συν σώματι ούχ οϊόν τέ έστι τάς αίο&ηαεις ηαϊ την 



1. αντώψ Χ, 2. τοντψ ΟΡΟΗ, 5. ομοίως Ζ*. ό' οιη €Κ. 

β. χοΛοντον V. ' 8.^ο1«( V. θ. ρο»( ηίπτον Ιιβοο ίβΓβ βχβί<1βπιη(: 
η ηα^ά μ/ρος οτ^ μϊν οΧος (γ^τ/Ζ Ιίτί^δί όλος ζι^τιϊτα», ^ μ4ρΗ τ§9• χύιρ 
εαυτόν χατάλΐ}^*^ τιοιιΐτα». 19. οΑος ^ν. οΑθ( ^• 21. όλος,] 

, ολ«ς ί^: οΓ. ν. 5. 23. αΰιον] Ιαυιον Ι*. 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



Οοο^ΐς: 



ιιΐΛίί€θβΥΠ. ΠΡ01 Α0ΓΙΚ0Υ2 Α. (Ρ "428) 253 * 

ίιάνοίαν γνωρΙζ$ίΡ* αΧογον γαρ έατί τσντο ηαΐ ηωφόν ηαΐ 
αφν^ς ηρός %άς *ίοα>υ%οτρ6ηονς ζητηοείζ. αλΑιος τ•, $1 η 2β9 
ϋώμα των αία&ηαεων χαϊ τ4}£ όιανοιας άντίλτ^πτιχόν έστιν, 
ΌψΒίλα 90 ταύτας %αταλαμβάνον όμοίονο&αι τανταις, τον- 
τέατΐψ ομοίως ίιατί&Λσ&αι ηαϊ αΐσ^οίς τε χαϊ διάνοία 5 
γίνεα^αί. οράσεως γαρ άντιλαμβανόμενον , χα&ό όρφ, 
οραοίς έ'αταί, χαϊ γενοεως γενομέν^ης χαταληητίχον νηάρχον 
γνυοις γεν^ηοεταί, χαϊ ίηϊ των αΧλων το ανάλογοι, χα&ά 290 
γαρ το θερμού άντιΧαμβαψομενον ως &ερμον ^ερμαινο-^ 
μενον άντιΧαμβάνεται, &ερμαινομενον ϋ έυ&ύς ίοτι &ερ- ίο 
§α6ρ 9 χαϊ ως το ψυχρού γνωοίν ηοιονμενοψ ως ψνχρον 
ψυχόμενοτ εν&εως έστϊ ψυχρόν, οντω χαϊ 6 οάρχινος ογχος 
9ΐ άρτίλαμβάνεται των αία&ηαεων ως αίσ&ησεων, αίσ&ά^ 
ψεται, αΪΌ&άνόμενος ϋ ηάντως αίσ&ηας γενηοεται, χαϊ 291 
ταντψ} ούηίτι νηοχείσεται το ζητούν, άΧΧ' ίσταί το ζητού-^α, 
μενον, ούν τω χαϊ τεΧεως χαταγεΧαατον είναι το μη 9ια- 
φερειν τον ογχον των αΙο&ησεο)ν χαϊ της άιανοίας, ηάντων 
οχείον των όογματί)ίως φιΧοσοφηοάντων "'την ίν τοντρις 
άίαφοράν εΐοηγηαα μίνων» ο ί* αύτος χαϊ ίηϊ της διανοίας 292 
ΙστΙ λόγος ' εΐ "γαρ αντιλαμβάνεται ταύτης 6 ογχος ως το 
διανοίας, τοντεστι νοούαης, ίοται διάνοια 6 ογχος, διάνοια 
δϊ ων ονχ Ιοται το ζητούν άλλα το ζητούμενον. ου τοί- 
νυν το οωμα χαταληητιχόν ίστι τού άν&ρωηον. χαΐ ^3 

μηψ ούδ^ αΐ αίσ&ηοεις» ανται γαρ ηάσχουοι μόνον χαΐ 
χηρού τρόπον τυηούνται, άλλο δ* ϊαασιν ονδί ίν, ίηεί τοι 25 
ίάν ζητηαίν τίνος αύταϊς νείμωμεν, ονχέτ άλογοι γενη^ , 
αονται άλλα λογιχαϊ χαϊ διανοίας εχουσαι φύσιν. οηερ ^ 
ούχ όντως εϊχεν* εΐ γαρ το λενχαίνεσ&αι χαϊ μελαίνεσ&αι 
χαϊ γλνχάζεο&αι χαϊ ηιχράζεσ^αιχαϊ εύωδίζεσ&αι χαϊ χοι- 
νως ηάοχειν ίδιον ίοτιν αύτων, το ζητεϊν ίνεργητιχως 30 
ονχ Ισται ϊδιον αντων. εϊτα πώς οίον τε ίατι διά τούτων 294 
χαταληφ&ηναι τον ογχον ονχ Ιχονοων την φνοιν; οίον 

4. ηατοΧαμβανομιΐβΟΨ V. 7. χιψομ^ρης καχαΧψίτον Ιι, 10. Ιαμ- 
βόψηαι α 18. ^μαηιχύν Χ. 29. ίνω^άζίΟ&ΟΛ Χ. χαΐ Λάά ϋ. 
32. την φ{σ^ψ ί. 6. φνσιν η^ος τοντο ίπ^τηδηον $ 375. 



' 254 (Ρ"'429) ΠΡ02ά0ΓΜΑΤΙΚ0Υ2 Α, ««Ιν.ΜβίΙ,β 

βν&ίως ιη οραοίς σχήματος μΐψ ηαΐ μ^γέΰ-ονε κηϊ χρόας 
ίονί^ αντιληητίηη, ου%Β ϋ <Πίνΐ^^ <^^^^ μίγ9&ος οντε χράμά 
ίΌ%ίΨ 6 ογηος, αΧλ* βΙ %ΰΛ άρα, το ω ταύ%α ανμβέβηηεν* 
%άϊ δια τσντο τον μίρ ογχον ου ϋραταί λαβ9Ϊ$^ ή οραας, 
5 μόνον δϊ ορά τα Οί^μβΒβηηοτα τω ογηψ , οϊον το όχημα, 

295 το μέγε&ος, τ^ην χροαί'. ναΙ, φηοΗ τις, άλλα το ίη τον^ 
των οννηρανίομίνον ο όγκος έστΙν• όπερ ψ^ ληραάβς. 
ηρωτον μϊν γαρ έάείξαμεν οτι ον9ϊ η κοίνή σννοίος των 
τινί ονμβΒβιμοτων ίκ€ίνό ίατι το ω τίνί ουμβέβηηΒν 

296 ΒΪτα ηαν τούτο Όντως {χψ] , ηάλίν των άμψ^χάνων έστΙν 
ύηο της όψεως ληφ&ηναί το αωμα. «ι γαρ μήτε μηηος 
ψΛον ίατί το σώμα μήτε οχήμα %ατ Ιϋαν μήτε χρώμα 
χωρίς, το ϋ ίη τούτων σνν&ετον, ,δεηοη την ορααν τού 
οωματος άντιλαμβανομένην ονντί^έναι ταύτα ηα&' ίικα^ 

15 ϋτον ηαρ* έαντ^, χαι οντω τον ηοινον ηάντων ά&ροίβμόν 

297 οωμα λίγπν. άλλα το αυντί&εναί τι μετά τίνος, ΗαΙ τβ 
τοίονίε μίγε&ος μετά τού τοίούδβ οχήματος λαμβάνείν, 
λοχίηής έατϊ Λυνάμεως. άλογος ϋ γέ εστίν η δραϋΐς* 
τοίννν ον ταύτης ίργον ηα&έοτηκε το άντίλαμβάνΒσ&αί 

29Θ τον σώματος, ηαίτοί ου μόνον την χοίνην σννο&ον ως 
σώμα νο$ίν εστίν άφνης, άλλα ηαΐ ηρός την έκαστου των 
τούτω συμβεβηκότων κατάληψίν ηεηηρωταί• οίον ^^ίως , 
μήκους ' κα^'- ύηέρ&εοίν γαρ μερωτ τούτο λάμβάν$σ^αί 
ηίφνκεν, άπο τίνος αρχομένων ημών ηαϊ ΰίά τίνος και 
36 ίηί τί καταληγόντων, "'οηερ ηοίΒΐν άλογος φνσίς ου όύνα^ 

299 ταί. είτα καΐ βά&ους * ηβρί αύτην γαρ ηλάζβταί την 
ίηίψάνείαν η οραοίς, εΙς βά&ος 9* ουκ ίν&ύνεί. λανΰ-άνεί 
γούν αύτην καϊ τά ηεριχρυσα τφν χαλκών, ίϊρητο ίί οτί 
ηαΐ ηρός χρωμάτων γνώσιν ην άνεηίτηάβίος, οτε την Κυ- 

ΜίΟ ρηνα'ίκην στασιν άνηρούμεν. ίίοηερ εΐ μηϋ των συμβε-- 
βηκότων τω οωματί ή ορασίς ίστιν άντίληητίηη.^ ηολν 

1. ;τ^0Μ{ς ΟΑ. ~3. ίατιψ ρο&ί 2. σ/ηαα V. 3. αψι το] 6^$ το 
ΟΤΒη, ^ρατύ V. 7. 5 οπί £«, 22. <ν^/ος V. 24• τ»»ος] τ^ψος 

όϋίρτωρ^ ρ€Τ ηΙίίξΗίά μτο^€β»% Ραΐ^ηοίιι»•^ 26•^ χα^ οηι ν. 

28. χηΐηίΐωψ ? 29. χρ^ίματα V, χ^^μάτωρ Γ. ν]» ΟΒΚ €Η. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθ03ΐ€ 



πίΛΐίϋοβνΜ. ΠΡΟΣ λογικούς Α. (Κ 429) 255 

ηλίον ονΰ^ αν%σϋ %αν οωματοβ ίσται &€ωφψίηη. ηαΐ μη^ 
σύί^ άησήβ ίατίν ίργατ το τοίούτοί^ η όοφρησδωβ η γ^ν- 
ΟΒως η άφης' ίηάατη γαρ 90ντ»^ το ηρός έαντηψ μονο9 
αίο&ψιτον Μστ{χτα$, το άί ουη άρ ίΐη ο ογηος- η γάρ , 
άηοη φωνής μόνον ίατίν άντιΧψιτηιη, φωνή ϋ ούη ΙοτίΨΒ 
6 ογηος. ηάϊ η οαφρηοίς ^ναίάονς μόνον η ύυούδονς ίοτϊ 
ηριτήριον * αλλ* ού&ΒΪς ούτως ίοτίν άφρων ως την ύηό-- 
αταοίν τον η9ρΙ ημάς οωματος ίν τοις ^ω8%οιν η 9νοω^ 
ύεοιν αηολβίηαν. τα ύ* αυτά λβητέον παΐ η^ρΐ των ϋλων 
αΙϋ&ηο$ων^ ϊνα βΛη μαηρολογωμεν. ωοτβ αντα^ μ\ν τον ί& 
ογ%ον ον ηαταλαμβάνονται• ηαΐ μην ονάί ίαντός• τις 901 
γάρ όράθ€ί την όρμοίν Μβν; η τίς άηο^ της άηοης ά»η^ 
κο£ν; τίς Λ γ9νϋ9ΐ ηοτΐ τήςγενσβως ί/ένσατο, η όσφρήοΜΐ 
όαφρηοΒως ωσφρήσατο^ η άφης ί^ίγβν άφ^} ταντα γάρ 
ίιανοητά ην. τοίννν μηά* εαυτών άντίληητ$ηάς λβατίον η 
ιΐναί τας αίσ&ήσ^ίς. ουτωαΐ ^ί ούΛ αλλήλων• οραϋ$ς 
γάρ άηούονααν άκοήν ου βνναταί ορά ν, καΐ άνάηαλίν 
άηοη ορωοης όράα^ως ου ηόφυχβν άηουΒίν, παΐ ίηΐ των 
άλλων 6 αυτός της ίγχβίρηοεως τρόηος, έπβΐ τοί %αν λέγω- 
μ^ν όράοΗ ληητην είναι την άηοην ως άηοην, τοντεατιντο 
Ιως^ άηούονααν, ΰωοομεν το όμοέοηα&είν την οραοέψ 
ίηείνη, ωοτβ μηηέτί άύτην όρασιν είναι άλλ* άαιοήν * ηως 302 
γάρ ϋναται ηρϊναι άηονουσαν άχοην αύτη μη ίχουαα φύ^ 
οιν άπονστιπην; και άναατρόφως, ϊνα χαϊ ή άηοη ως ορο- 
αης άντιλάβηται της όψεως, 9ει ηολύ ηρότερον όρααινη 
αντην γενεσ&αι. τούτο άί ού9$μίαν νΗερβολην ίοιηεν ατο- 
ηιας άηολεΐηεαν• λεκτεον άρα μηΒϊ τάς αίσ&ηοεις ^ τον 
οωματος άντιλαμβάνεΟ'Θ^αι η αυτών ή αλλήλων. 

?ίαί, φαοιν οΐ Λογματιηϋ, άλλ* η ίιάνοια ηαϊ τον 303 
όγηον ηα\ τάς αίαϋ^σεις ηαΙ έαυτήν γνωρίζει, όηηρ ηαϊ^ 
αυτό τών άηόρων ίοτίν. όταν γάρ άξιωσωσι την ίιάνοιαν 
άντιληητιηην γίνεσ&αι του τε όλου οώματος καϊ τών ίν 

10* «ίς V• 11. 9υΗ άψηλαμΒάνοτται• Χ>. 13. ^^φΟί^Μ ηόά Η, 

15. μψι^'] α μη^* #ν. 21. το οιη Ο. 26. «^ηρ ο^αβιψ νν. 

20. η πού^βοΧψΐΡ V, 



256 (Ρ'"430) ΠΡΟΣ δογματικούς Α. «άν,ηΐίΐΛβ 

αντφ, πβνοόμε&α ηότερον νφ* ιβρ ολφ έπιτζεσανσα τω 
ογηω τη¥ ηαζάληψιν ηοίειταί, η τοϊς μίρβοιν αύτον, ηαΐ 

304 ταντο '"ανψτί&€ϊϋα το ολο^ ηαταλαμβάνβται. καΐ τω μίν 
οΧω ον% άψ &9λησαί69, ως ίαταί αυμφανϊς ί% των ίηίψΕ- 

5 ρομένων ' τα ίέ μέρη ηΐ λέγοίεν αντ'ην αυντι&ίψαί καν- 
τεν&Βν το όλον γνωρίζβίν, μείζονι σνν$ίλη&ι^σονται άηο- 
ρια. των γαρ του όλον μηρών τίνα ίατιν άλογα, τα ίέ 
άλογα άλόγως ημάς %ι¥βϊ. τοίννν η 9ίάνοια προς τούτων 
άλόγως ηινονμένη άλογος γενήσεται, άλογος Λ ονσα ουκ 
10 ίαταί διάνοια * ώστε ον ηαταλι^ψεται τόν. ογκον η διάνοια. 

305 καΐ μην ον9^ τάς αίσ&ησεις δύναται πατά τον αυτόν τρο- 
ηον διαγινωοκειν. ως γαρ τό αώμα ου δύναται [περί] 
λαβείν τω αύτη μίν λογιηης μ^τεχειν δυνάμεως ίηείνο δ^ 
αλογον είναι, ούτω ηάλιν άδυνατηαει τάς αίσ&ηοεις «ατα- 

15 λαμβάνεσϋ-αι, ίηείπερ άλογοι είοιν χαϊ δια τούτο άλόγως 
τό ηαταλαμβανόμενον αύτάς έηΐνουν. είτα τάς αίο&ησεις 
λαμβάνουαα ηάντως αύτη αισ&ησις ίαται. ϊνα γαρ τάς 
αία&ησεις ως αία&ηοεις λάβτ]^ τοντβατιν αίσ&ανομενας, 
ηαϊ αύτη γενηαεται όμοιοειδης ^Ιπεινα^ς* την γαρ ορασιν 

20 όρωοαν καταλαμβανόμενη πολύ πρότερον οραοις γενηοε- 
ται, χαϊ την άηοήν άκούονοαν ηρίνουαα ούχ έτερα γενη- 
αεται της άχοης. ό^δ^ αυτός ηαϊ ίηΐ οσφρήσεως ηαΐ γεν- 

306 σεως και άφης ίστι λόγος, άλλ* είπερ η γνωρίζουσα τάς 
αίσ&ησεις διάνοια ευρίσκεται εΙς την εκείνων μεταβεβηκυϊα 

26 φνσιν, ούδϊν εσται ίτι ύποχείμενον τό ζητούν τάς αίσ&η- 
σεις • ο γαρ ύηε&έμε&α ζητεϊν, τούτο άναηεφηνε τό αυτό 
ταίς ζητονμεναις, διά δί τούτο καΐ }^ρηζον τον καταληψο- 

307 μένου. ναι φαοιν , άλλα ταύτόν Ιστι διάνοια καϊ αΐσ&η- 
σις, ού «α^α ταύτό δε, άλλα κατ άλλο μίν διάνοια κατ άλλο 

30 δϊ αϊσ&ησις ' καΐ δν τρόηον τό αυτό ηοτηριον κοίλον τε 
καΐ ηερίχνρτον λέγεται, ού κατά ταύτό δε, αλλά κατ μλλο 
μϊν κοίλον, οίον τό ίντός μέρος, κατ άλλο δί ηίρίκνρτον, 

6. συνίίληφ&ησονται ¥0. 7. λογού ΟΟΜΗΥ: γογγ ΡΑ&ηοίηβ. 

12. χαχαΧαβίΙρΨ απ λαβείν^ 13. αυτηψ 9Ό• 18• «« αίσ^ϋΐίς 

οιη Ρ, 28. ψα{ ΡΑ6Ηεία•, καΙ £. 32. μ^¥ οιη €Λ. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ιηΑίιοοβνΠ, ΠΡΟΣ Α0ΓΙΚ0Ύ2 Α, (Κ'"431) 257 

ηα^άπ$^ το ίητος, καΐ ως 'η αύτη οίος ανάντης τ β «αι 
ηατάντης νοβίταί, ανάντης μίν τοίς άνωνσι βί αντης »«- 
%άντης Λέ τοις κατιοναιν, ουτης η αυτή ΰύναμις ηατ άλλο 
μίν ίστί νονς ηατ άλλο ά^ αισ&ηας, παΐ ονη ΒΪργ^αι η 
αύτη ονσα της ηρο€ίρημ4νης των αΙα&ησ€ων καταλήψεως. $ 
ηάνν ΰ" €ΐσϊν εύη^Βΐς, ηαϊ χενως μόνον ηρος τάς έκχειμε-^ 30Θ 
νας άηοριας άντηχονσιν. φαμ\ν γάρ, «/ ηαΐ ουγχωρη^ώ^ 
αν αΐ ίιάφοροι ανταί δυνάμεις ηερϊ την αυτήν ουσίας 
νηοχΒϊα&αι, ηάλιν μένει το μικρώ "'ηρόσ&εν υπό ημών 
πινηϋΊν αηορον. ζητώ γάρ, τοίτο το ηατ άλλο μϊψ νους 309 
εϊναι λεγόμενον %ατ άλλο δϊ αϊο&ησις ηως δύναται τφ 
^ χα&* δ νους έοτίν άντιλαμβάνεα&αι του ηα&* ο αια&ησίς 
έοτινξ λογικόν γαρ ον %αϊ άλογου ηοιούμενον ηατάληψιν 
άλόγως χινηοεται, άλόγως ϋ ηινούμενον άλογόν έστι, 
τοιούτον Λ δ ν ούπ εσται καταλαμβάνον αλλά ηαταλαμβα- « 
νόμενον. οηερ ηάλιν ην άτοπον. 

/Ιια τούτων μίν δη παρεστάο&ω οτι ο άν&ρωπος ούτε 310 
δια του οωματος τάς αίο&ηοεις δύναται λαβείν ούτε άνά^ 
ηαλιν δια τούτων το σώμα, μηδϊ αύτάς η άλληλας. έξης 
Λ υποδειητεον ότι ούδ' εαυτής ίπιγνωμων έοτΙν η δια-- ^ο 
νοια, %α^απερ άξιου σιν οΐ δογματίΜοΙ των φιλοοόφων. 
εΐπερ γαρ ο νους ίαυτόν καταλαμβάνεται, ήτοι όλος εαυτόν 
ηαταλήψεται, ή όλος μΙν ουδαμώς μέρει δε τινι εαυτού 
προς τούτο χρωμενος. παΐ όλος μϊν εαυτόν ηαταλαμβά-- 311 
νεσ&αι ουκ αν δυνη&είη. εΐ γαρ όλος εαυτόν χαταλαμ- «* 
βάνεται, όλος ξαται χατάληψις χαι χαταλαμβάνων , όλου 
δ' οντος τού ηαταλαμβάνοντος ούδίν Ηι εσται το χατα- 
λαμβανόμενοι των δί άλογωτάτων ίατί το είναι μ^ν 
τον χαταλαμβάνονία , μη είναι δϊ το ον έοτΙν ή χατάλψ- 
φις. χαΐ μην ούδ^ μέρει τιν\ δύναται προς τούτο χρήσ&αι 312 
ο νους. αυτό γάρ το μέρος όπως εαυτό καταλαμβάνει; 
εΐ μίν γάρ όλον, ούδεν ίαται \ό ζητούμενον* εΐ Λ μέρει 

4 α^γηο €11. 10. μϊψ οη Γ. 1Ι« τό ΟΛ. 15. τομϊ>το α 
17. ι οιη ΟΑ• 19. %ϊγέ μίΛϊ «^αΐ ηυτη^'ί 20. ουίϊ αυτήε <^ 

23. •!«( α 31. •ηως] αν ηώς^ 32. <2 μίψ — /ι^ι» οσι α 



:258 (Κ"'432) ηΡ02 ^ΟΓΜΑΠΚΟΥΙ Α, ΛάηΜίΙιβ 

%ξνι, ί»€ϊνο ηάλιν ηως εαυτό γρωο^^αι; καϊ ούτως εΙς 

αη€ίρον. ωστβ άραρχον εϊναι την ηατάληψιν, ητα μη»9- 

νός ενρισηομένου ηρωτον τον την πατάληψίν ηοιϊ}θομίνου 

313 η μηί^νος οντος τον καταληψομίνου. ίηΒίηηρ ιΐ έαυτον 

& ηαταλϋίμβαν^ι 6 νονς, καΙ τον τοηον ίν ψ ίοτί αυγϋατα- 

Χηφεταί" ηαν γαρ το χαταλαμβάνον συν τινι τόηω ηατα- 

Χαμβάν§ταί. «ί ί* «««^ ^όν τόηον 6 νους τον Ιν φ ίστι 

ανγηαταλαμβάνΒΐ έαντώ , έχρην μη διαφωνέΐΟ&αι τούτον 

ηαροί τοίς φιλοαόφοις, των μίν ηεφαλην Χβγόντων είναί 

ιοτώΐ' ί* &ίόραηα, ηαΐ Ιη εϊάους τών μίν έγηίφαλον των Λ 

μήνιγγα, "'τινων Λ καράΙαν, άλλων Λ ηηατος ηύλας η 

VI τοίοντο μίρος τον σώματος, δίαφωνονα ϋ γ€ ψαρϊ 

νοι^τοι; οΐ δογματικοί τών φιλοσόφων* ουκ αρα καταλαμ^- 

βάνΒΐ εαυτόν ό νους* 

314 ΚαΙ 9η ούτω χοινότ^ρον ίηΐ παντός άν&ρωηου ίιη^ 
ηορησ&ω η ηίρϊ του κριτηρίου ζητηοις. έη^ιδη Λ φιλαν- 
τως οΐ δογματικοί άλλοις μϊν ου ηαραχωρούσι την της 
άλη&βίας κρίαιν, μόνους δ* εαυτούς ταύτην ^ύρηκέναι λβ- 
γουσιν, φέρε Ιη αυτών στηοαντες τον λόγον διδάσκωμ$ν 

20 οτι ονδΐ ούτως ^ύρ^Ό-ηναί τι δυνατόν ίστιν άλη&€ΐας χρι- 

315 τηριον. ^καοτος τοίνυν τών αζιονντων τάλη&ίς Βυρηκέναι 
ήτοι φάθ€ΐ μόνον τούτο αποφαίνεται ^ αηοδειξιν παρα^ 
λαμβάνει» αλλά φάσει μίν ουκ έρ«Γ . τών γάρ αντίκα^ 
&εζομένων αντώ τις την τουναντίον άξιούσαν ηροοίοεται 

25 φάσιν, κα\ ούτως ου μάλλον ίκεϊνος η ούτος Ιαται πιστός ' 

316 ψ^^ν νά^ φάσβι ϊσον φέρεται ψιλή φάσις. εΐ δί μ€τ απο- 
δείξεως κριτηριον αυτόν άποφαίνηται, πάντως υγιούς, 
αλλ* ίνα μά'&ωμεν οτι ύγιης η άπόδειξίς ίστιν ι; προσχρώ- 
μένος χρηηριον εαυτόν αποφαίνεται, όφείλομεν βχειν κρι^ 

^τηριον, καΐ τούτο προωμολογημένον* ουκ έ'χομεν δέ γε 
ούμφωνον ηρηηριον, ζητείται δε" ουκ άρα δυνατόν εστίν 



4. ηαταΐηφ&ηβομίνονί &η κ€ηαλιΐψΙμου 1 ΙχΜτα ? άΗηά€ ΡαΙ>Η- 

ΰΐαΐ• ον%ον Α, νϋτοψ V. 6. ηβΛούχμβαψομΛΨΟψΨ 7. τον^^ν] το 

Ιψ 9αν, 10. Χ09 9ί &. Α. 11. μ^ξν^γκα Οϋ. 12. τοΜντον V, 

γ% οίη V. 24. »^Μί9«τιι« €θη* 26. ι«> οιη α ονηκ νχ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ηιιαίϋοβνπ. ΠΡ02 Λ0ΓΙΚ0Υ3 Α, (Ρ "433) 259 

βνρ•!^ %9^7ΐψων. ηάλ$ν έηΛ οί αφάς αυτούς ηρ^^ 317 

ρια λέγοντας φ άλη&Βίας άηο άίαφιίνφν ΰύρίοβων άνά^ 
γοψ%αί ηαΐ ηαρ' αυτό τούτο δίοφωι^οϋοιψ "άλλ^λοίς, 9^1 
ηαρείναί «τι ημίρ ηριτι^ριον φ ηροοχρωμ^ψοι %ρίνονμ9¥ τ'ήν 
Λαφωνία^ €ΐς το τίοΐ μ^ ϋυγηατατι&ΒΟ&αι τωϊ Λ μηίοη 6 
μύς. τούτο ούν το ηρηηριον ήτοι ηάα Λίάφωνον εστί 318 
τοις άίαφωρούσίν η ένϊ μόνον ούμφωνον. αλλ" βΐ μίν 
ηόοί όίάφωνον, μοίρα και αυτό γίν^σβται της άίαφωνίας, 
μοίρα ά' δν ταύτης ονη αν ΒΪη κρηηριον άΧΧά ηαϊ αυτό 
ηαραηλησίως τ^ ολη 9ίαφοτνία ηρίοΒως όΒομ^νον το ^^οίρ ίο 
αυτό όοΗΐμάζΒΐν άμα Ηαϊ 9οΗίμάζ6σ&αί τύν αμήχανων. 
9ί ύ^ μη ηάϋΐ 9ιαηΒφύνη%$ν άλΧ ένΙ ουμφων$1, ίη της 319 
9ίαφωνΙας ων χρ^Ιαν Μχ9ΐ τον άοχιμάσοντος. καΐ άέά 
τούτο το σνμφωνον αύτψ ηρηηρίον μη ^9ρον ον ηαρ ί- 
•9ΐνο άεήοεταί ηρίσβως, ίΒομενον Λ Ηρίθ9ως ου% {οταίΐ^ 
χρηηρίον. τό 9^ ηάντων ηυριωτατον, βιπΒρ τ$νά των 320 

9ογματι%ων λίγομίν Βίναιηριτην της άλη&Βίας ηαΐ ηαρ αύ^ 
τω μόνψ ταύτην ύηάρχβίν, ήτοι τη ηλίπία αυτού ίνατύνί-- 
ζοντ9ς τούτο έρούμεν, η τη ηλιπία μίν ού9αμως τω ηόνψ 
9έ, η ου9^ τούτω αλλά τη ουνέοει %αϊ %η 9ίανοίψ, η ουνί^νι 
ΟΒί μ^ν ον9αμως μαρτυρίψ 9ί τη των ηολλων. ουτ9 Λ 
ηλίχίψ ουτ9 φάοηονία ούτ αΧΚψ τινϊ των Βίρημίνων ηροο-- 
έχΒΐν οΐΜΒίόν έοτιν ίν τη ηΒρϊ τού αληθούς ζητηΟΒί, ως 
ηαραοτηαομΒν' ούχ αρα τινά των φΛοοόφων φητ4ον «ρι- 
τηριον ΒΪναί της άλη&Βίας. ηαΐ 9η τη ηλικία μίν ου ηροσ• 321 
ΒΗτίον, ΙηΒΐηΒρ . οΐ ηλΒίους των 9ογματέχων όμηλιπΒς σχ«- 
9όν ήσαν οτΒ αυτούς Ιλεγον κριτήρια της άλη&Βίας* ηάν^ 
τΒς γαρ ηρΒοβύται γΒνόμΒνοί, οίον Πλάτων, βΙ τύχοι, ηαΐ 
/ίημόΐίριτος %αϊ *ΕηΙηουρος %αϊ 2ίηνων, έαι;τοί]ς την ΒυρΒ^ 
αν της άλη&Βίας ηροοΒμαρτύρηοαν. €Ϊτ ούη άηίοαίΒν, 322 
ως ίν τω βιψ «αϊ τη ηοινη οννη&Βίϋί Ό-ΒωροΰμΒν οτι ουν^* 
ΒτωτΒροι ηολλάχις των ηρΒοβυτίρων βΙοϊ νέοι, τον αυτόν 

12. σνμψφ^ϊ^ ο <ίς ούτος ψ ιτνμφωηΐ, ίη^ 13. ώρ] 0¥ V, ού 

ΟΟΗΚ, ^ Λ ιΤ•χ»^Μΐοντος α 14^ το ΟΜί Ι. ύίέίψοψ^ 

17. ίϊραι οίη ΟΒ. 27. Μ^ιττι^ιον €ΒΧ, 

17* 

0ί9ίΐίζΘ(^_ΐ3ν >^00^1€ 



260 (Κ'"434) ΠΡΟΙ ^0Γ1ΜΑΤIΚ0Υ2 Α. «άτ.ιηΑύΜ 

τρόηον ηάν φΛοαοφΙα βν^πηβολωτίρονς γ^γονίναί ηαρα 

323 9ονς ηρΒοβύτας %ονς νίονς. ^νιοι μ^ν γαρ, ων ίατί %αΙ 
*Αα%Χηηιά9ης 6 Ιατρός, διαρρήδην ίλβίβΐ' ηοϋψ λείηΜ(Τ&αί 
%ής ηΒρί τους νέους ουνίοΒως χβΐ αγχινοίας τους ηρεσβύ-- 

» τας, ηαρά 9^ την των ηοΧλων καΙ είκαιοτίρων ψευίο^οϋαν 
Ιναντίης ίχ^ιν ύηεληφ&η το πράγμα. Λα γαρ το Λολν- 
ηείρον των πρεοβυτών (ίοξαν οι νεώτεροι "'Χειηεα&αι χατα 
ούν^αιν, τον ηράγματος ίναντιως έχοντος* ποΧνηείρότε^ 
ροι μίν γαρ, ως ίφην, εϊα\ν οΐ γεγψιρα%οτες , ου αυνετω- 

ιοτεροι Λ ηαρά τους νέους, ονΉονί/ Λα μίν ^λικιαν ον 

324 Χεντέον κριτιζριον είναι τίνα των δογματικών. %α\ μην 
ου9ϊ Λα φιΧοηονΙαν. πάντες γαρ Ιπ ίσης εΐοΐ ψίΧοπονοι, 
ηαί ονΛεΙς Ιστιν ος εΙς τον της άΧη&είας αγώνα ηατεΧ&ων 
χβι ταύτην ευρηχέναι φηοας ^αϋνμως άνέστραπται. παν-- 

« των Λ χατά τούτο Ισότητα μαρτυρουμένων , το ενϊ μονψ 

325 προσηΧι&ηναι των άϋχων έστΙν. ωσαύτως ίέ ονη αν τις 
αΧΧον αΧΧου προηρίναι ^νεχα συνέσεως, πρώτον μίν γαρ 
συνετοί πάντες ύπηρχον, χαϊ ούχ οΐ μΙν νω&εΐς οΐ Λ ον 
τοΦοΰτοι. εϊτα ποΧΧάηις οΐ συνετοί άαηουντες ύπάρχειν ου 

^τής άΧη&εΙας του άί φεύάους είσΐ συνήγοροι, των γούν 
Ρητόρων τους μ^ τω φεύάει πιΘ'ανως συΧΧαμβανο μένους 
ΐΛαϊ εΙς ϊσην αύτο ηίστιν ανάγοντας τω άΧη&εΙ δυνατούς 
τε Ηαϊ νοερούς είναι φαμέν, τους Λ μη τοιούτους άνά'- 

326 παΧιν βραόείς τε χαϊ ασύνετους, τάχα τοίννν καν φιΧο^ 
)5 σοφίψ οΐ μ^ν περινούοτατοι των ζητησάντων την άΧη&ειαν 

τω ευφυείς είναι ηι&ανοί κα&εστάναι δοκονσι, χαν τά 
ψεύίεί σννηγορωσιν, οΐ ϋ άφυεϊς απίθανοι, χαν τω άΧη^ 
&εϊ σνμμαχωσιν. ούτε οδν δια ηΧιχιαν ούτε Λα φιΧοπο^ 
νίαν ούτε Λα σύνεσιν οίχειον ίοτι τινά τίνος προχρίνειν 
3θχ«2 τόνάε μ^ν Χέγειν εύρηηέναι τάΧη^θ'^ς τόνδε ί^ μηάα- 

327 μως. χαταΧεΙπεται τοίνυν τω πΧη&ει των συμφωνούντων 



4. άχχΛ^ψίας €, 15. τ^ &. μορον ^ΒΧ, Ιθ. ^ οιη Γ. 

τι« οη Γ. 17. κ^/ΐ'ΐ} Ι». 9υψ&4θ9ως Ο. 21. ψ§ν6ύς μΙψλλ «ς 

σνΧλαμβϋΨομ^νονζ Ι^ ' 22. «ιντονς ΟΟΛν, βντοϊς #. 24. «■) V. 

30. ίί^ηηέι^αι £. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ΒΙΑΙΗ»• νυ. ΠΡΟΣ λογικούς Α. (ϊ""435) 261 

η^οαίχαν ' %άχΛ γαρ τις %ϊΛ%ον αρίοτον ηρίτι/ρ ΜΪναί %ής 
αλη&βίας ψηϋ9ίΒ τοψ ψ αυμφωψωβ οί ηλ^ισν^ μαρτυρώ)^ 
Ό%ν. οηίρ ίστί ληρωΰβς καΐ των ηροί$αβ9βλιιμΒΥΛΨ ημίν 
ηρηψίρίων χ^ϊρον. ϊνα γαρ ταΧΙα ηαρύμ^Ρ, ίσα 9ΐαί %ο9ς 
η$ρί %ίνωψ ονμφανοναιν οΐ τοΙς αντοίς άν%ίψω¥ίηβψτ%ς,^ 
οίορ %οϊβ ^Αρίοτοτβλίκοίς ο< '^Εη^ηουρ9^ο^ ϋαί τοίς 'Εηα»9υ^ 
ρ€ΐθίς 'οΐ αηο %ης οτοάς, ηαΐ ίηΐ τύρ αλΙων «ααντως. μΙ 32β 
αυρ αρίοτός Ιατιν ο ονρεωρακης ταλη&^ς Μ«] ταντ^ αξίωνα 
ηανψ€ς οΐ άη αντού 6ρμάμ%ψοί, %ί μάλλοτ %ορί€ η %όρί9 
αρίοτξίτ $1ψαί φτξοομίψ χαϊ ηρ$τι^ρίθΡ «ληά9ίας\ οίον βΐ ί^ 
Έηίηονρον Λα το ηολλούς 9Ϊρα$'τονς η^ρΐ ανγοΰ ονμ- 
φωνονντας οτι ^ίρ^ %άλη&ές, %ί μάλλον "ΕηΙηονρον "'η 
Αριστοτέλης; η οτί ονκ έλάσσονς ίΐοΐν οϊ ηαΐ τοντφ 
οντασηίζορταί; ον μην αλλ* ως ηάλέν ίν τοΙς ηατα %ον 32• 
βίον ηραγμαοίν ουκ άάννατόν ίστιν ^να σνν9%σν άμ^Ινονα ι» 
βίναί ηολλάν άοννίτων, οντω %αϊ ίν ψίλοσοφίψ ουκ άηέοίΓ- 
Χ9ν ξνα φροΡέμον 9Ϊναι χαΐ ίίά τοιίτο ηισ%ορ , ηοΧλούς 9ϊ 
χηνωάας καΐ Λα τούτο άπιστους, καν συμφωνως τίνΐ 
ηροσμαρτυράσιν * σηάνιος μϊν γαρ ίστιν ο συν9τ6ς, ηο^ 
Χύβ Λ ό ΒίκαΙος. $1τα καν τ^ ονμφωρία καΐ τη τωρ ηλ^ιό^ 390 
ρων μαρτνρί^ ηροσίχωμεν, ηάλίΡ §1ς τουναντίον τη ηρο^ 
&ίσα η€ριαγ6μ§&α' καν' άνάγκηρ γαρ τώρ η$ρί τ$ρσς 
αυμφωρουρτϋίρ ηλείους βΙοϊρ οΐ ηερί αυτού ΰίαφωρούρτβς. 
Ό α λέγω, οαφίστΰρορ γΒρησηαί οίκΰίου τε&ίντος ημίΡ 
παραδείγματος, (οτω γαρ, ύηο&έοΛως χάριν, των κα&' έκά^ 331 
οτηρ αΐρεσίΡ φ$λοσοφουρτωρ ηλβίους είραί τους κατά τηρ 
στωίκηρ αίρεσιν φίλοαόφούντας , λεγέτωσάρ τε οι;τοί συμ^ 
ψωνως Ζήνωνα μόνον ευρηκέναί τάλη&ίς, έτερον ϋ μη^ 
δένα. ουχούν άντιφ•&ίγΙονταί αύτοίς οί άηο ^Εηίχουρου, 
φεύίεσ&αι Λ αυτούς έροΰσιν οΐ άηο του περιηάτου, άντε^ ^ 



1. /άρ αψ ης7 2, ψ] τύ V. 8. ίηηόη αντο ΎΧ, θ. «ί»• 

%αν «ήττον €ΤαΗ. 10. <Ι οιη Ι». 13. Α^^ατοτίΐΧίΐ V. ουα 4οΐ6ΐ>•( 

Μβίηβΐϋυβ. 18. χηρώ^ίίς] ηΗ0αίοτ€9 Η^ ςιιί δίπιτίο ^&ρ. 8οΙιη6ί<1θ- 

πιοι Ιβχ. ΒΐιρρΙθίη.) λη^ύβ%ίς ιϊό^ίητ Ιβ^ίβΜ: οί. ϋοη^ε'Ατακτίψ 2 ρ. 207. 

20. ηΙ*09»ν ΓΑ. 21. ηςύα&έό*ΐΓ V. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



262 (Ρ'"436) ΠΡΟΣ ^ΟΓΜΑΤIΚΟΥΣ Α. Λάν.ΒΐιιΛβ 

ρονοί Λ ηαί οί άηό της *Αηαίημίας κα\ χα&όλον ηάντ^ς 
"532 οί άηο των αΙρέοΒων, ωατ8 ηάλίν νοντον^ τους ουμφάψως 
Ζήνωνα ηροκβηρίηότας , ουγχρινομένονς τοΙς ονμφωνως 
Χίγονοι μη ΒΪναι Ζήνωνα ηρίτήρων , ηατά ηολν έλάσσονς 
δ Βνρ{σΐί$ο&αί^ ηαϊ ηαρ αύτο τούτο €ΐ τοις σνμφωνως η^ρι 
τίνος άηοφαίνομένοίς χρή γνωματ^ύ^ιν όταν ωσι ηοΧλοί, 
ονδενα ^ητέον ταΧη^Η ^ύρηκέναι* ηαντϊ γαρ τω νηό 
τίνων Ιηαινονμένω ηοΧνς ίατιν ο ίη των άλλων αίρίοβων 

333 άντίψ&δγγό μένος, το Λ ηάντων αννεητίκωτατον^ οΐ ηερί 
ίο τίνος ως ενρηηοτος ταλη&ίς συμφωνούντες ήτοί Λιάφορον 

εχουσι ίίάβ-εαιν χαθ-' ην ανμφωνούοίν , ή ίίάφορον μϊν 
ονΰαμως μίαν ί* χαί την αυτήν. άλλα ίιάφορον μ^ν 
ούίαμώς αν βχοίεν, έπεϊ ηάντως αυτούς ίεήοει διαφωνείν ' 
μίαν δε έχοντες εΙς Ισότητα ηερίίστανταί τω τουναντίον 

334 άηοφαίνομενω. ως γαρ εκείνος μιαν ίχβι διά^εσιν χα&* ίΐν 
άντίηέητωχεν αύτοϊς, ούτω ηαϊ ούτοί την ϊσην ίχουοίν 
ίχείνω, παρεληοντος λοίηον του ηλή&ους αυτών ηρος 
ηίστίν' καΐ γαρ εΐ κα&' ύηό&εσιν εΙς ην ίξ αυτών ο 
τούτο λέγων. Ίσον αν ϋύνατο τοις ηάσιν. 

Μ6 '^λλ' εϊηερ "'ο την άλή&ειαν εύρηκως έν φάοσοφίφ ^ 

ίίά ήλίπίαν ή άίά φιλοπονίαν ή Λα σύνεσίν ή τά ηολλους 
Ιχείν τους μαρτυρούντας εύστοχηχεναι λέγεται, παρέστη- 
σαμεν Λ ημείς οτι 9ί ού9ΐν τούτων ^ητέον αριτηρίον 
αυτόν ύηάρχειρ άλη&ειας , φαινεταί ως άνενρετον Ιστί το 
3$ έν φιλοσοφία κριτήριον. 

33β "Έτι ό λέγων αύτον^άλη&εΐας είναί »ρίτήρίον το φαί- 
νόμενον αύτω λέγει, ηαί ούά^ν ηλεϊον• τοΊνυν Ιηεϊ ηαϊ 
^ήαστος των άλλων φιλοσόφων τό φαινόμενον αύτω λέγ€ΐ 
ηαΐ εναντίον τω ηροενεχ&έντί, Λήλον ως ίσου ηάσιν οντος 
30 τον τοιούτου ου άυνηοόμε&α ωριομένως τινά ηριτήριον 
είναι λέγειν, εΐ γαρ ούτος πιστός οτι φαίνεται αύτω το 

2. τωρ άλλων αί^ί^'α^ων ΡΗ, τονς Οΐπ Γ*. 3. ονγαϋ^νομένου ΓΑ. 
4. ίλάσσοΓος Χ β. ηΜτ^ύίΐ,ν ΥΧ, 10. ίΐ^ιιιηοτοίζ Ι». 

20. «π€^ α 26. Χτι] ^η%Χ Ι.. 27. ονι^Ιι* ^ 29. χηΐ οηι ΓΗΙΙ. 

29. ηροανίχό-ίντί V, 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



αίΑΐίοοιΥΙΙ. ηΡ03 λογικούς Α. (Κ'"437) 263 

%1»^αα αν%9ρ ηρίτηρίον, ηίοτός /ατα$ %αϊ 6 ίεύτ^ρος ίηύ 
χαΐ αντψ φαιν^οί ηριτηριον ύναί αύτορ, ηαΐ ούτως ρ 
τρίτος %α$ οΐ λοέηοί' φ ανψΒίοάγβται το μηϋρα ωρ$ομ$^ 
ψως χρίτηρίον αλι^&εΐας νηάρχ^ίΡ. ηρος τούτοις η 337 

φάΌΒΐ τις ίαντον %ριτηρξον είναι λέγ^ι η ηριτηρίψ ηροοχρά^ « 
μ^ψος. άλλα φάαει μϊν φάση έηισχε^σεται , ηρηηρίφ Λ 
ηροοχράμενος ηεριτραηηοεται. ήτοι γαρ ίίάφωρον έοτιν 
αντψ το ηρηηριον τούτο ^ σνμφωρορ. ααΐ εΐ μίν Λα- 
φωνον, άηιατον, έηείηερ ίιαηεφώνηηε τω οίομένω αυτόν 
ηριτι^ριορ νηαρχβιι/• $1 ί» ούμφωνορ / χρειαρ φι τον 338 
ηρίρορτος. ωσηερ γαρ οντος 6 ηριτηριορ αντον αποφαι- 
νόμενος άηιοτος ην, οντω ηαϊ το αύμφωνον αντψ κριτή- 
ριον, Ιηεϊ %ρ6ηφ τινϊ την αύτην ίσχηηεν ίηείνω άύναμιν, 
ύεησεται έτερον τινός ηριτηρίου. καΐ εΐ τούτο, ον λεητεον 
ίκαοτον των φιλοσόφων είναι ηριτηριον' ηάν γαρ το χε 
Μριοεως δεόμενον ίξ α,ντον ίατιν αηιατον. ηάλιν ο 339 

λέγων εαυτόν ηριτηριον ήτοι φάσει τούτο άξιοι η άηο- 
ίείίει. χαϊ φάοει μΙν ον δύναται δι ας ηροεϊηον αίτιας " 
£ΐ δί αποδείξει, ηάντως έπεϊ νη^ρ το δέον έατίν ύγιης ιζ 
τοιαύτη άηόδειξις, ήτοι φάσει λέγεται η άηοδείξει, ηα) » 
ταντ εΙς αηειρον. τοίνυρ ηαϊ δια τούτο λεητέον άνευρε- 
τον είναι τό της άλη&είας ηριτηριον. 

Ερωτάται δ^ ηαϊ ούτως, οΐ ηρίνειν τάληΰΊς έπαγγελ- 340 
λομενοι ηριτηριον ίχειν όφείλουσι τού άλη&ούς. τούτο 
ονν το ηριτηριον ήτοι άνεηίηριτόν έστιν η έηιηέηριται- 25 
"'ηαϊ εΐ μϊν άνεηίηριτόν έοτι, πό&εν ότί ηιοτόν\ ονδϊν γαρ 
των αμφισβητουμένων χωρίς ηρίσεως έστι ηιστόν• εΐ ίέ 
έηιηέηρι^αι, ηάλιν τό ηρϊναν αυτό ήτοι άνεηίηριτόν έστιν 
ή έηιηέηρηαι. ηαΐ εΐ μΙν άνεηίηριτόν, αηιστον* εΐ δϊ 
Ιηιηέηρηαι, ηάλιν τό έηιηρϊναν αυτό ήτοι έηιηέηριται η ονη ^ 
έηιηέηριται, ηαϊ ούτως εις άπειρον. ηάλιν τό ηριτηριον 341 



6. φάσ^ς 0. ροβΙ μ^Ρ τβΐ αιΐάο νβΙ ίη1β11ί£^β Κ^γων οοΙΙ. ρ. Γ. 468 
§ 61 61 ρ. 511 § 281. 8. τοδτο το ης^τηριον ΟΙ. 10. ξχπ €ΗΗ. 

13. ίηέΐνο V, 14. »α* ίΐ τοϊηο οιη €, πηΐ ίΐ — 15. Μρηηριον οιη Η. 
28. ητ9ί> — 30. «ντο οιη ΟΒΗ. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



264 (Ρ "438) ΠΡΟΣ ^ΟΓ.ΜΑΎ1ΚΟΎ2 Α. «Ιτ.ΐοΑίΙιβ 

α/ίΜρίοβψονμΒνον ηα&6α%ως ίέίχαι τιψος άηοΜξ^ωβ, αλλ* <- 
ηεί %ά¥ άηοΛεϋεων αΐ μέψ Βίαν αλη&ίϊς αΐ Λ φ^νί^ϊς, 
οφΒίλβί »αϊ η ΒΪς ηΐϋτιν %ον ηριχηρίον ηαραλαμβαψομέψη 
απόδειξις δια τίνος κριτηρίου βεβαίονα9•ύα , φο%β €ΐς τορ 
$ί$ αλλήλων ίμηΙητΒΐν τρόηον, του μίν χρηηρίου την ύιά 
της αηοάβΐξβως ηΐατιν η^ριμίνοντος, της Λ άηοΛίΙξΒως την 

342 άηό του %ριτηρίου β^βαιωσιν άναμενούσης , μηδετέρου Λ 
αυτών ίιά Πάτερου η€πίστώσάαί δυνάμενου, ηαϊ άλλως 
γίνεται το αυτό ,ηιοτον τε και αηιατον. ηιατον μΙν το 

10 χρηηριον, οτι κρίνει την αηόδειί,ιν, καϊ η αηόδειξις, οτ% 
αηοδείκνυσι το κριτηριον' αηιστον δί το μ^ν κριτηριον, 
οτι αηοδείκνυται προς της αποδείξεως, η Λ άηόδειξις, οτι 
κρίνεται ηρός του κριτηρίου. 

343 *Αλλ' η μ^ν του ηρωτου κριτηρίου άγνωαία, τουτεστι 
α του ύφ ου, δια τοαούτων ηαρά τοίς ακεητικοϊς άπορεΗαι' 

εύαπόδοτος δε ίοτι και 6 ηερϊ του δευτέρου λογο^, ψηβ*^ 
δ^ του δι ού. εΐ γαρ ευρίσκει τάλη&Ις 6 άν&ρωηος, ητο4 
ταις αίσ&ηαεαι μόνον ηροσχρωμενος τούτο ευρίσκει ή τ^ 
διάνοια η τω ουναμφοτέρω, ταϊς τε αία&ηαεσι καϊ τί} δια- 
20 νοίψ ' ούτε δ^ μόνον ταΤς αια&ησεσι ηροσχρωμ^νος δύναν- 
ται τάλη&^ς εύρείν ούτε κα&^ αυτήν τη διάνοια ούτε κοι- 
νώς ταις τε αίο&ήοεοι καϊ τη διάνοια, ως ηαραστήσομεν * 

344 ούκ αρα εύρίσχΒΐν τάληά^ς ο άν&ρωπος πεφυκεν. αιο^ή- 
σεαι μΙν οΰν μόναις λαβείν ταλη&ίς ού δύναται, χα^β 

** ί'μπροα&εν ίηεδείξαμεν, καΐ νύν δί ίη ολίγον ηαραμυϋψ- 
αομε&α. φύαει γαρ ειαιν άλογοι, και πλέον τού τυπούσ&αι 
ηρός των φανταστών μη δυί'άμεναι παντελώς ά9^ετοι χα- 
&εστάσι ηρός εύρεσιν τάληϋούς. ού γαρ μόνον λευκαν- 
τικώς η γλυκαντικώς δει κινεϊσ&αι το ληψόμενον τάλη&ίς 

30 ί^ ^ο?ς ύηοκειμενοις, αλλά χα} εΙς φαντασίαν άχ^^ηναι τον 
τοιούτου '"ηράγμα%ος "τούτο λευκόν έοτι" και *'τούτο 

345 γλυκύ Ιστιν** καΐ έπϊ τών άλλων το παραπλήσιων, τω 
δ^ τοιοντφ πράγματι ούχετι της αίσ&ήοεως έργον ^οτιν 

8. όΙχαΤ 9. μη οιη Γ. 12. ηρο Γ. 15. χοαουτορ V. 



ιιι&ϋ€θ•Υ1Ι. ΠΡ01 ΑΟΓ1ΚΟΎ2 Α. (Ρ43β) %5 

βάνΒΐν ηίφνηβ, το ϋ "%6ντο λ^νηοψ έστιψ** η "τούτο 
γλν*ν ίατα^** οντβ χρώμα οντΒ χνμοςτυγχάνον άννηοητω- 
τον ίοτιν αΙο&ηοΒί» ψενάόνταί τβ έν ηολλοϊς αΐ αίο&ψ- 
ΟΒίς καϊ άιαφωροΰαιν άλληλαίς, ηα&άη€ρ ίά^ιξαμΒ^ τους * 
ηαρά τω ^ίΐνησιϋημψ δέκα τρόηονς έηίόντ^ς. το άί ^ια- 34β 
φωψοψ καΐ ίστασιασμένον ούη ίατι κρηηρίον άλλα τού 
ηρίνοντος αντο 9%6μενον• τοινυν ον άύννψταί »α&* αντας 
αΐ αΙο^ηϋ9ίς ηριψ€ίν %άλη&4ς. σννέοίως τ9 ίίί ηαΐ 

μν^ημης ηρος άντιλ^ψιν των νηοκΒίμένων, οίον άψάρφηον, μι 
φντον , των ίοιηοτων. χρώματος γαρ μ^τά μβγί&ονς και 
οχήματος »αΙ αλΙων τίνών Ιάίωμάτων σνρ&€θίς ίοτιν ο 
αν&ρωηος , ουνϋ-^ϊραι δέ τι μνημονιηάς ου ίνναται η 347 
αίσ&ηοίς όια το μητΒ χρώμα μψ;Β γνμοψ μητβ φοι* 
νί]ψ ίϊναί την ίπί&βΟίν, ων μόνον άντίληητίχη ίστίν η η 
αΐσ&ηοίς• 

ΚαΙ μην ονάί η άίάνοία. €Ϊηβρ γαρ ίηιγνωμων ίητϊ 348 
τάΧη^ϋΰς η άιάνοια, ηρ6τ$ρον ωφ^ιΧ^ν έαντην έηιγίνω^ 
οχ€ίν* %α\ ως ο άρχηέητων ηρίνα το τβ 9υ&ύ «αϊ οτρί- 
βλοψ ηαϊ χωρίς τον επίβάλλίίν τη ηατασηΒνρ των ηρηη-- ^ 
ρίων, οίον τη τον ηανόνος ηαΐ τη τον άίαβητον, όντως 
ίχρην *αϊ την άίάνοίαν, Βίηβρ 9ία%ρηί%η έατί τον άληάονς 
και τον "ψΜνύονς, πολλω πρότ^ρον τη έαντης φνοΒί ονν^ 
ηίβάλλίΐν Λι ην, οναία τη έξ ης ίατι, τόηω τω ίν φ ηέ^ 
φυ%€, τοις άλλοις αηαοιν. ον ηάνν ϋ γ9 τα τοιαύτα ον^ 349 
νοράν βνναταί^ €Ϊγ9 οΐ μίν μηίίν φααν 9Ϊναι αντην ηαρά 
το ηώς δχον σώμα, ηα^άη^ρ ο ^ιηαίαρχος, οΐ δ^ ίΐν^ιι 
μΙν ίλδγον, ονχ έν τω αντώ ΰί τόηω η^ριέχ^ο^αι, άλϋ οΐ 
μίν έητός τού οωματος, ως Μνηοιδημος %ατά ^Ηράηλ^ι^ 
τον^ οΐ 9^ Ιν ολω τω σώματι, χα&αη$ρ τινίς κατά ^ημο^ 30 



3• αννηοητον Χ«. 4. /£ £. β. ίη^ντος V. 15. ονν&§0ί9^ 

18. ηφΜίΧί9] «ς V• 19. ο &ά(1 ΟΑ. 20. τον ίη^βΜην οιη ΟΗ. 

21. τη ρο>( χαϊ οιη Ο. 22. δΜη^^τ^^ι6ψ ΟϋΧ• 24. ον €Η βΙ, ηη'ι 

β$θΨ9ν9ί», νΧ, ίίης Γ, ηη Η. 25. τα οιη ΟΛ. 28. ϊΧεϊαν ΚΟΥ, 

τοηω] τούτ» V. 29. Ή^άηλΗχον] οΓ. ΒοΙιΙβίβπηϋοΙιβΓ μ. 489. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ ΰγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



266 (Ρ'"459) ΠΡ02 /ίΟΓΜΑΤ1ΚΌΥ2 Α. «(Ιτ.ηλϋιβ 

χριτοι^, οΐ 9ϊ έν μί^η τον αωματος, ίν παλ$ρ ηολνσχίάβίς 

350 βίσΪΡ αΐ γνώμαι. ηαϊ οΐ μϊν διαφίρΒίν αν%ηρ τώψ αίο^ψ- 

α$0Ρ, ^ς οΐ ηλ$Ιονς, οΐϋ αύτην βίναί τάς "'αΐο&ηα^ις, 

ηα^άη^ρ 9ίά τινωρ όηών %άν αία&ητηριων ηροηύπτονοαν, 

5 ^ζ ϋταθ€ως ηρξ€ Στράτων τε ο φναΜος χαΐ ΑΙνηοϋημος• 

851 οι;κ αρα %ριτηρι6ψ ίστιν ιξ <^<ανοια• ηλείονς τέ ύανν 

αϊ ίίάνοιαι, ηλδίονς ίί ονααί Λιάφηνοι. %αϋ•€ατααιν ^ ^ια- 

φ^ανούοαι ϋ χρείαρ εχουαι τον Ιηιηρίψοντος αντάς• τοντ 

ονν ητοί διάνοια ηάΧιν ίστίν η έτερον τι ηαρ* αντην. ηαϊ 

ΐθ βιάνοια μίν ονη &ν εϊη ' μέρος γαρ της διαφωνίας γενο- 

μενον ηρΙοΒως 9ειηαεται %αϊ ονκετι χριτηριον γενηαεται' 

ίτερον 9^ ηαρ* αντην νηάρχον το μη είναι ίιάνοιαν κρ$^ 

962 τηριον παρίατησιν. ίξεαται ^έ ηαϊ τοίς νηό των άνίρων 

είρημενοις ΙπιΧογιαμοίς τα νυν χρησ&αι * ημίν γαρ ονη 

15 άνάγηη ταντολογείν, ηρός τούτοις ίηεϊ ον μόνον 

{στιν έν ημϊν 9ιανοητι%ον χατά τους πλεΐστονς των φιλο^ 

οόφων, αλλά σνν τοντω ηαϊ αίο&ητιχόν, ρπερ ηρό%ειται 

του διανοητιηού , ίξ άνάγηης τούτο αυτό ηροχε! μενον ονη 

553 ίάοει την ίιάνοιαν των ίητος άντιλαμβάνεσ&αι* ωοηερ 

70 γαρ το μεταξύ της όψεως ηαϊ τον ορατον ηεητωηός σώμα 
ονη Ιά την όψιν άντιλαμβάνεο&αί τον ορατού, όντως εΐ 
μεταξύ της διάνοιας ηαϊ τον ίητός ορατού ηεϊταί η ορααις 
άλογος ούσα , ούη Ιασει την διάνοιαν η οραοις τού έητός 
ορατού άντιλαμβάνεο&αι , ηαϊ εΐ μεταξύ %ης διανοίας ηαϊ 

25 τού ίητός άηονστού έηιγνωμονα γινεσ^αι, ηαϊ έηΐ των 
μλλων αίσ&ησεων το ηαραηλησιον* ίνδον ονν άηοηε^ 
ηλεισμένη η διάνοια, ηαϊ ταΐς αίσ&ησεσιν έηίσχοτονμένη^ 
ονδενός εσται των έητός άντιληητιηψ ονδϊ ταντην τοίννν 
^ητέον ηα&* αντην είναι ηριτηριον. 
354 Αείηεται άρα λέγειν αμφότερα, τοντέστι την διάνοιαν 

ως υπουργώ χρωμένην τ^ αΙσ&ηθ€ΐ λαμβάνειν τά ίητός. 



4. τόπων ΟΟΗΠν: οογγ Ρ3Ϊ)Γίεί«ΐ9 οοΙΙ. ρ. 269 1. 8. ^οι/ββ» Ο. 

έπιχρ£9>κψχος V, 14. ίηίΧύ^Λαμοϊς ίίρημ^ψοις €Η. 16. ί^ οηι €ΗΗ, 
20. τοΓ οηι Ο. 24. ιΐ] δέί ΟΗ. 26. ρθ«ί αχουατοΰ Γ&Ιιήβία•; 

Μ<ΐτα» η ήχοι), ονχ ίάαα τηψ δίάνοιαρ 4, σποη τον ίπτος «πονοτοϋ* 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



(<^ΟΟξ[^ 



ΥΗ. ΠΡΟΣ ΛΟΓΙΚΟΥ! Α. (Κ "440) 367 

ο ηάλίψ έατιρ άϋνατορ' η χάρ αΐσ&^ισίβ ον τα ίητος 
ηαρίατηϋί τη δίανοία^ το δϊ ϊίίον άγγέΧΧ%ί ηά&ος, οίον η 
άψη άηο ηνρος άηληο^ιένη ον το ίητός και χαΐον ηύρ 
άναίϋωσι τ^ ίιανοί^, την δϊ άη αντον '&άλφίν, τοντίοτί 
90 ϋίον αύτης ηά&ος. καίτοι ούϋ τούτο• βΙ γαρ ληψί- 355 
ται η νοηοις '^'τό της αίσ&ησ$ως ηά&ος, αϊα&ηας εσταί. 
το γαρ ορατιηοϋ ηά&ονς αναάόκτιχόν όρατίηως %ίνβΙται, το 
9^ όρατιηώς χινούμενον ορασίβ έστιν* ηαϊ το άηονστίΛον 
ηά&ονς αναδεητιχον άπονστίπύς ΗένΒϊται, δ δ^ άηονστίΗύς 
ηίνΗται, άαοη έοτίΡ, ηαϊ έπι ιών άλλνιν αίσΰ-ηοίων το ίο 
7ΐαραηλησίον. Λι6π$ρ χνιΐ η διάνοια^ ά το έκαστης αίο&η" 356 
σ€ως άναλαμβάνεί ηά&ος, αία&ητίκως κίνΒϊταί, αία^-ητί" 
χως α κινούμενη αΐσ&ηοίς έστιν , αϊα^ηοις ϋ ουαα αίο- 
γός εστίν, άλογος ύί γενομένη έχτΜΟΒϊται τον £τι νοησις 
νηάρχΒΐν, μη ονσα ύί νόηοίς ον ληψεταί το της αΙσ&η-' ** 
σεως ηά&ος ως νοηοις. και^ ^άβη δϊ το των αίσ&ησβων 357 
ηά&ος, ονκ βϊσεταί τα έκτος, ανόμοια γαρ έστι τα έκτος 
το?$ η9ρί ημάς ηά&6σιν, ηαΐ μακρώ Λιαφέρπ η φαντασία 
τον φανταστού, οίον η άηο ηνρος φαντασία τον πνρος' 
το μίν γαρ χα/Βΐ, η 6* ονκ έ'στί κανστικψ άλλως τΒ, καν ν 
ομοία α μην Λναι τοις π^ρϊ ημάς ηά&εσι τα έκτος, ον 
ηαντως τα ηερί ημάς ηαΘ^η λαμβάνοναα η διάνοία χατα- 
λψρΒται τα έκτος, τα γαρ ομοιά τίοιν έ'τβρά εστίν εκείνων 
τών οίς ομοκϋ έϋτιν* Αο»«ρ εΐ τα όμοια τοϊς έκτος η 358 
ΰίάνοία γνωρίζει, ον τα έκτος γνωρίζει άλλα τα όμοια έκεί^ η 
ΨΟίς. %αί ον τροηον ο τον Σωκράτην άγνοων την ί^ 
Σΰίκράτονς εΙκόνα βλίπων οι/'» οϊίεν ει όμοιος έστι τ^ 
φαινόμενη εΐκόνι ο Σωκράτης, ούτως η διάνοια τοίς πα-*- ' 
&εσιν έηιβάλλονσα, τα έκτος μη &εασαμενη, ούτε οηοιά 
έστι ταύτα εΐσε^αι, ον&^ οτι ομοιά έστι τοΙς ηά&εσιν• μη 30 
γινωσκονσα δί τά φαινόμενα ονδϊ τα «ατα την άηο τού^ 
των μετάβασιν άξιονμενα γνωρίζεσ&αι άδηλα σννησει, 
οντωσΐ δϊ ονδί κριτηριον εσται της άλη&είας. 

16. ού — 10. νόηαις οΐϋ Ο. 26. αωχράτη V, 33. ονόϊν Χ•. 



268 (Κ "441) ΠΡ01 /Ι0ΓΜ4ΤΙΚ0Υ2 Α, «άτ.ΐΜΐϋΜ 

559 ^ΑΧα ΙνίΟί %ών δογμα%ί%άν %ήν άρω%€ρορ ^Ιρημέρη^ 

νη6τ$νξίν καΙ Μ τον ηαρόντος &ρνλού0ί, Χίγορ%Βς μη 
ΗΒχωρία&αί ταντα τα διαφέροντα της φνχής μέρη, τον- 
τέστί το λογίηον %αΙ αλογορ, αλλ* ως το μέλι όλον 9ί όλον 
^νγρον αμα %αϊ γλνκύ έστιν, ούτω καϊ η ψνχη ολη δι όλον 
ίνο {χΒίτάς άντιηαρηηοναας άλληλΛίις ίννάμεις, ων η μέν 

360 Ιοτι λογιηη η ό^ άλογος ' χαϊ ηινΒΪσ&αι την μ^ν λογιηην 
νηό των νοητών, την ί^ αλογον άντιληητιηην γΐΡ€0&αι 
των αίο&ητων. ο&Βν και μάταιον 9Ϊναι το λέγην την 

ιυ όιάνοιαν η ηοινως την ψυχην μη ίννασ&αι "'τής ετέρας 
τούτων των ηραγμάτων διαφοράς αντιλαμβάν^σ&αι' ίιά- 
φορον γαρ {χονσα την Ηαταση^νην Βν&νς ηαΐ αμφοτέρων 

361 Βοταί άντιληητίϋη. ηάνν ύέ δίαν ενη&€ΐς* ανται γαρ αί 
δννάμπς, χα< βΐ τα μάλιστα άοηονσι ηερϊ την αντην ον* 

ι& οίαν αννίοταα&αι Ηαϊ άντιπαρηπ^ιν άλληλαις χαΐ ύι όλης 
ηΒφοηηκέναι της ψνχής, ονίΐν ησοον έτερογενώς άιαφέ- 
ρρνοιν αλλήλων , «αϊ άλλο μέν τί έοτιν ηίβ άλλο δε ηδε• 
ηαί τούτο ηάρεοτι μα&εϊν άηο των ηροδηλοτέρων είναε 

362 δοΗονντων ' ανχνά γαρ ην α ηερι μ^ την αντην νλην 
7(} θεωρείται , ον την αντην δ^ εϊχε φνσιν• βάρος γονν χαΐ 

χρώμα ηερϊ μϊν το αντό οωμα αμφότερα έστιψ, διενηνοχε 
δ^ αλλήλων καϊ ηάλιν όχημα ηαΙ μέγεθος της μ^ν αντης 
οναίας εοτϊ ονμβεβηκότα , πεχωριαμένην δί είχε την φν^ 
οιν, άλλον μίν τον μεγέ&ονς άλλον δ^ του οχήματος 
76 νοονμένον. οντω τοίννν %αι η ηροειρημένη λογιηη δύνα-- 
μις, ηάν άναμϊϊ νηοκέηται τω,άλογω, δννάμει ηάλιν αυτής 

863 διοίοει. ψ λοιηόν ουνειοίρχεται το μη δννασ&αι την έτέ- 

ραν ωσαύτως τη έτερα χινείο&αι χαϊ ομοιοπα&εξν δια τάς 

ηροχατηρι&μημένας αίτιας^ έηεί δεήσει μίαν άμφοτέρας 

30 γινεσ&αι', την μ^ν λογιχην άλογον, έάν άλογως ηάσχη, την 

364 δ^ άλογον λογιχην, έάν λογιχως χινη&η. ηαν νηο^ 

&ωμε&α δί την διάνοιαν δια των αίσ&ητιχων ηορων ωοηερ 

3. τα 6Μψ{^ο»τα χαυτν. V. 6. ϊχουαα €Λ, 15. αυνίσταζαί Ο. 

χαΙ &η(6 δί οιη ϋΗΎ. 17. «ΑΑα δ^ €. 19. α] αηίρ ΡΟΗΥ. 

23. €ΐσΙ €ΗΧ, 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ιιι^€θ• VII. ΠΡΟΙ λογικούς α. (Ρ "442) 269 

τινάψ οπών η^ίο%ύη%οναα¥ ηάϊ χωρίς %ών ηροηβψ€ΨΛψ 
αν^ης αΙΟ'&ηοΒων τοις έκτος ηράγμαα πρϋαβ(ιλλοναα^, 
άηορος ονΛϊψ ηασοψ ηαΐ χατά τούτο ^ νηο^ΒΟίς €ν^«^* 
σ«νβι. ^«7 γαρ την οντω των ύηοηαμίρων άντιλαμβανο^ 
μίνην ίίάνοίαν ως εναργών των νηοχΒίμένων άντΛαμβά-^ 
ν^σ&αί, ονίΐν άέ Ιατιν ίναργίς, ως παραστηοομ^ν* ον» 
αρα ίυνατόν έστι το έν τοϊς νηοχαμίνοίς άληϋΊς λαβ$Ιν. 
ίναργϊς γαρ άξιονταί τυγχάνην νηό των εναντίων το Ιξ 
έίχντοϋ λαμβανομενον χάϊ μηίενος έτίρον χρϋζον $1ς πα- 
ράστασιν. ονίΐν 9ϊ ίΐ ίαυτον ηίφνχΒ λαμβάνσ&αι, άλΧ» 965 
ηάντα έη ηά&ονς, οη^ρ ^τβρον ην τον ηοιονντος αν^ο 
φωνταοτον' γΧνχαν&€Ϊς γαρ μέλιτος προοαχ&έντος στο- 
χάζομαι οτί γλυκύ ίατι το έκτος υποκ^ίμενον μελί, καΐ 
άλ^ανϋ^Λις ηνρος ηροααχ&έντος σημβίούμαι έχ της η*ρΙ 
έμ^ δία&Βσ$ως οτί το έχτος ύηοχΒΐμΒνον ηνρ άλ€$$νόν έατ%, ΐ5 
%άϊ ίηϊ των άλλων αισθητών 6 αυτός λόγος. έηΒΪ ούν το 3βθ 
^1 έτερου ληητόν αυμφωνως "'χατά ηάντας αίηλύν έοτι, 
ηαντα 9\ Ιχ ηα^ών ημετέρων ξτ^ρα οντά τούτων λαμβά-* 
ψαταί, ηάντα εστί τα έχτός α&ηλα χαϊ άιά τούτο ημίν 
αγνωοτα ' 9$1 γαρ βίς την των αφανών γνώσιν εναργές «ο 
τι ηαρ$ίναι, χαϊ τούτον μη ηαρόντος οΐγ^βται χαϊ η έχΒΐ-' 
νων χατάληψις. ονϋ γαρ Ιν^στι λέγειν ως έχίϊνα μέν 3β7 
Ιστ9ν όσον έηϊ τούτω αίηλα, καταλαμβάνεται 91 ύφ ημών 
9ιά τό βέβαιον είναι την έχ τών ηα&ών σημ$1ωσιν. ου 
γαρ βΙ γλνχαντιχώς 9ιατΙ&δμαι μέληος τη γ$νσ9ΐ προσα- »• 
χ&έντος, γλνχυ πάντως έστΙ τό μέλι, ον9^ βΙ ηιχραντιχώς 
αψινθίου, ηιχρόν έστι τό άψίν&ιον, ως αν έξ άνάγχης 
τών ηερί ημάς συμβαινόντων πα&ών χαΙ τοϊς ηοιούσιν 
αυτά αΐτίοις όψΒΐλόντων συμβββτριέναι. χα&ά γάρ η ινροσ* 368 
ΗΒΟούσα τη σαρχϊ μάστιξ άλγννβι μίν την σάρκα, ουχί 9^^ 
χαϊ άλγη9ών έστιν, χαϊ ως τό σηίον η τό ηοτόν η9Λΐ μίν 



2. ονγ*; ίΌΒΥ: οΓ. ρ. 266 17.^ 3. μ^τα α 4. άντ^ΧαμβαΨομέψη^ — 
6• υπΛΜίψ^η^ψ οιη €Β. 14. «λαιν&ίΐς Ο. 17. ηαψτβις Ο, εοηιηιβΝ 
Μΐ»ι•4Μη Ι*»6πΰία•: οβΙβΗ ηνιρτα. 20. ίψ*Λγ4ς Ρ. 25. ^«αν^•- 

ν«» €ΗνΧ. τον μΑ^τος ΨΟν, 26. οέ^>] αψ δ\ νχ. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



270 (Κ"'443) ΠΡΟΣ ^0ΓΜΑΤ1Κ0Ύ2 Α. &άτ. αίλίλθ 

τον φαγοψτα η ηιόντα, ουκ Ιστι ί^ ^Λονη, οΰτω χαϊ το 
ηνρ &ερμαίναν μίν ίύψαται^ ούχΙ ϋ γβ χαϊ έ{ άνάγχης 
&£ρμόν ίΐναί, ηαΐ το μελί γΧνχάζηιν μέψ^ ονχί Λ %αϊ γλνχν 
τνγχάν$ιν * %α\ ίηϊ των άλλων αία&ητών ο αυτός λόγος• 
β αλλ' «ίνι«ρ, ϊνα γνωμών ταλη&ίς, ίβί τι €Ϊναί εναργές, Λ- 
ίβίχταί δ^ πάντα άδηλα ^ ομολογητέον αγνωοτον $1να€ 
τάλη&ες. 
560 Πώς α ονγϊ χαΐ η ηερί των άνω^άτω πραγμάτων 

ύίάοταοίς παρά τοΙς φιλοαόφοίς άφαίρείται την ^τής άλη-^ 
ιο&Βίας γνώσιν; βΙ γαρ των φυαιηων οΐ μ^ πάντα άνηρη-^ 
ηαοί τα φαινόμενα, ως οΐ περϊ ^ημόχραον , οΐ ά^ πάντα 
/&€ααν, ως οΐ πβρί τόν *Εηίηονρον %αι Πρωταγόραν , οΐ 
α τινά μϊν άνείλον τινά 9^ έ'ϋ-εσαν^ ως οΐ άηό της ατοάς 
καΐ τον περιηάτον, πάντψ] τε *α\ πάντως, έάν τε την ίιά^ 
η νοιαν έάν τε την αϊα&ησιν έάν τβ το αυναμφότερον νπό- 
&ηταί τις χριτηριον^ Λβϊ πρώτον εΙς την τούτων ηρίαιν 
ητοί φαινόμενόν τι παραληφ&ήναι η άίηλον. "'άλλά φαι- 
νόμενον μΙν ονχ οΙόν τβ* ί% γαρ της αμφισβητούμενης 
νλης υπάρχον άμφιαβητηαιμον ίσται χαϊ άίά τοντο ού 
30 χριτηριον» εΐ δ^ άίηλον, άνεστραπταί τα πράγματα, εΐ ίχ 
του μη γιγνωσχομενου βεβαιονται το δοκούν γιγνωοχΛ- 
σ^αι* όπερ ατοηον. 
570 Πλην ουγχεχωρηοάω γε ή τάν&ρωπον χαΐ των αίσ^'- 

σεων χαϊ της διανοίας ύπόστασις εΙς το προβαΐνειν την 
55 των δογματιχων άξίωσιν. αλλ* ϊνα χαϊ δια τούτων τι γνω^ 
σ&η, δεΙ το τρίτον όμολογηοαι χριτηριον, τουτεατι φαντα-- 
αίαν' ούτε γάρ η αισ&ηαις ούτε ο νους δίχα τον φαντα-^ 
371 ατιχως έτεροίουσ&αι δύναται τιαιν ίπιβάλλειν. χαϊ τούτο 
δί το χραηριον πολλής απορίας ίατϊ πλήρες, ως πάρεοτί 
90 αχοπείν τάξει την άρχην των λόγων άνω&εν ποιησαμένοις^ 
έπεί γάρ των τη φαντααία τα πράγματα χανονιξόντων οΙ 
μ^ν τη χαταληπτιχη προσεσγον οΐ δ^ τη πι&ανη^ το χοι- 

3. 94 γί χαϊ Ο. 5. «Χαμ] ύ^ιηίρ ί» 8. αψωνάτΜΡ V. 

16. τ«η/τΜ V, 27. 9(χα Ριι1>ηοία8 ροβί Η, ^μ £. φα»τ«κδς Ο. 
20. ωσικ^ 1<ττ» Χ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



Μΐίεοίνπ. ΠΡ02 ΑΟΓΙΚΟΎ2 Α. (Ρ '444) 271 

ψόν άμφο%ίρΜ^ γένος ημ^ίς ίηλαβοντες, τοντίανιν αντι^Ψ 
τ'ηψ φαψτααΐαψ, αναιρω/Οτ^ν' ταντης γαρ αναέρβ&είο^ς 372 
αϊρονταί ηαΐ αί έη δϊδονς Λίαφοραϊ τών φαντασιών, καΙ 
ως μη οντος ζωον ονό^ αν&ρωηος ίοτιν, οντω μη ούαης 
φαντααίας ονϋ %αταληη%ι%η η ηι&ανη τις νφέστηκΒ φαν-- » 
ταοία• βϊ γαρ τνπωαις ίατιν έν ψνχη η φαν%αύΙα, ήτοι 
κατ* Ιξογ^ί^ ηαΐ €ΐαογι;ν τνηωοίς Ιατιν , ως οΐ ηερί τον 
Κλίάν&ην νομίζοναιν^ η %ατά ψιΧην έτδροίωοιν γίηται, 
πα^άη^ρ οΐ ηίρΐ τον Χρναιηηον ϋοξαααν» ηαΐ €ΐ μίν 373 
ηατ ίζοχην %αι ιΐαοχην υφίσταται, ταντα άχολον^ηθ€ΐ τα ίο 
άτοηα αη^ρ φαο^ν οΐ η€ρι τον Χρύσιηπον. ίΐ γαρ πηρού 
τρόηον τνηονται η φνχη φανταστικώς ηάσχονσα, α^Ι το 
ξσχατον κίνημα ίηιο%οτησ$ι τ^ πρότερα φαντασία, ωση$ρ 
ηαί ο της ά^ντερας οφραγιάος τύηος ίξαλδίητιχος έστι τον 
ηροτίρον. αλλ* ύ τοντο, αναιρείται μίν μνήμη, ^ησαν-ΊΛ 
ριομός ονοα φαντασιών, αναιρείται ύί ηάσα τέχνη ' σι/- 
στημα γαρ ην καΙ α&ροισμα καταλήψεων , πλείονας Λ 
φαΐ'ταοιας %αϊ ίιαφορους ου δυνατόν ύηοστήναι περί το 
ηγεμονιηόν, αΙΑοτβ άλλων νοουμένων "'τών ηερ\ αύτο τύ-* 
πων. ου τοίνυν η κυρίως νοούμενη τυπωσίς έστι φαντα^ ίο 
σ/α• άλλως τε, εΐ οψις έστϊ των άδηλων τα φαινόμενα, 374 
&εωρούμεν ά^ τα πολύ παχυμερέστερα του πνεύματος τών 
φαινομένων σβάμονα μηδ* όντινούν περϊ αύτοΐς τύπον δν-^ 
νάμενα τηρειν, ευλογόν έστι μηδΐ το πνεύμα ^να μόνον 
τινά άπο φαντασίας τύπον φυλάττειν, %α\ μην το νδεερ μ 
παχυμερέατερον έστι πνεύματος ' άλλ' ουδέποτε δακτύλου 
έπερεια&έντος αύτψ πέφηνε τον άπο της Ιπερεισεως τύπον 
φυλάττον. καίτοι τι λέγω το ύδωρ, οτε καϊ ο μαλαπείτα-* 375 
τος κηρος, στερρός ηδη κατά ούγχρισιν υπάρχων, τυπον^ 
ται μΙν υπό τίνος άμα νοηματι δια την ύγρότητα, ου » 
συνέχει δ^ τον τύπον ^ εΐ ου ν το αύτο κατά σύμβλησιν 
πεπηγός παρά το ύδωρ σώμα χα&εοτείς σφόδρα άδυνάτως 

1. ίΜβαΧορτίς €Τ. 17. γάρ οτη Ο. 19. ΑΧΧων] &λΧως Ι.. 

21. &1λ' ϋσπίρ ί. ή] η ΐΥ, 25. «»ο] «ϋντο £. 28. ^ν- 

Ιάττ^^ψ ψ, 31. αυτό το? 



272 (Ρ'"445) ΠΡΟΣ δογματικούς Α. «άτ.ιη&ϋιβ 

ίχ€ΐ τνηονς νίνάς η^ρΐ αύτω φυλατ%€ίΡ , φανΒροψ Ληηον- 
&€Ρ ΟΤΙ ούδ^ το ηνβΰμα φναν ίχεί ηρός τον%ο ίηηηίπον, 
λ9η'€ομΒρ€ατ€ρον χαί ^νρον^ ηαρά τα τααύτα τάρ σομοί* 
των νηάρχον. 

376 ΝαΙ, αλλ' ον κυρίως τνηωοις ίοτιν η φαντασία, φίλη 
α έτΒροΙωϋίς της διανοίας, 3 ηάλίψ τον ηροτέρον χΛρον 
ην• των γαρ έτΒροίωαεων η μέν τίς ίατί κατά ηά&ος ή 
α ως αλλαγή τον νηοκ$ψένον, κα\ κατά ηά&ος μϊν οίον 
$1 6 αυτός κατ ονσίαν καΐ μορφην νηοη^ίμενος ανάριας 

ιυηαρά μίρος οτί μϊν ϋ•9ρμαίνοιτο του ηλίου ηροσλάμψαν^ 
τος, οτ^ ϋ ψύχοιτο νυκτός ίροοου καταηίητούοης , ως 
αλλαγή ϋ του υποκειμένου κα&άηερ βΙ χωνευ&δϊς οντος 

377 ο άνίριάς αφαϊρα χάλκαος γένοιτο• εΐ ούν έτεροίωσις της 
φυχης έατίν η φαντααία, ήτοι κατά ηά&ος φιλως ίστίν 

ηέτεροίωσις η κατά άλλαγην του υποκειμένου, καϊ ιΐ μίν 

κατά πάϋ-ος, ίηεϊ κατά τάς διαφόρους φαντασίας ηά&ος 

ίιάφορόν έστι, το νέον ηά&ος άλλάοσει τό άρχαιότβρον, 

καΐ οΰτως ουκ ίσται κατοχή τίνος πράγματος ηερϊ την 

δίάνοιαν, 6η$ρ ατοηον* εΐ ϋ αλλαγή του υποκειμένου, 

ν^αμα τω φαντασίαν τινός λαβείν η φυχη έτεροιουμένη 

Ικβησεται του ψυχή τυγχάνειν καϊ φ&αρησεται^ κα&άπερ 

μαΐ ο εΙς σφαΐραν χωνευ&εϊς άνδριάς έξέβαινε τότε του 

ανάριας ύηάρχειν. ουκ αρα ούδί έτεροίωοις ψυχής έστϊν 

378 η φαντασία, συν τω καΐ την περϊ μεταβολής άηορίαν 

35 αυτούς &λίβειν. εΐ γάρ μεταβάλλει τι καΐ έτεραιούται, 

ήτοι τό μένον μεταβάλλει '"τε και ίτεροιούται ή τό μη 

μένσν. ούτε ϋ τό μένον έτεροιουται καϊ μεταβάλλει^ 

μένει γάρ ίν τω είναι οίον ην, ούτε τό μη μέψον ' ίφ&αρ- 

να< γάρ καϊ μεταβέβληται , αλλ* οι; μεταβάλλει, οίον εΐ 

» μεταβάλλει τό λευκόν, ήτοι μένον λευκόν μεταβάλλει ή 

379 μη μένον. ούτε 91 μένον λευκόν μεταβάλλει, μένει γάρ 

λευκόν, καϊ ίφ* όσον ίστϊ λευκόν, ον μεταβάλλει ' οντ^ 



1. αντο Ι.: οί. ρ. 271 23. 12. άπαλΧ^γη ΟΛΥ, 17. άλλά|«»? 

27. ^^ 0Π1 £.. 30. 4 — 31. μίταβάλΧα οίη Γ. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ηιηΐίϋοδνϋ. ΠΡ02 ΛΟΓΙΚΟΥ! Α. (Ρ 446) 273 

μη μένον, ίφ&αρταί γαρ ηαΐ μ€%αβίβλψαί, αίλ' ον ^ί- 
ταβάλλεί. ουκ αρα μδταβάλλΒί το λβι/ϋον. Λω ηαΐ η φαν- 
τασία €ΐ μΜταβολη τις έοτι χα) έτεροΐωοίς της φνχής, άψν 
ηόοτατός έστιψ. 

διδομένης τβ της έτεροιάοιως ονχ 9ν&νς ηαΐ η της 380 
φαντασίας νηόστασις σνγχωρη&ησεταί. ίλέγηο γαρ τι/- 
ηωσις ΒΪναι ι^γεμονιηού , τούτο ί^ εϊ Ιστι το ηγεμοναιόν, 
ηαϊ έν τίνι τύηω εατιν, ονχ ωμοΧόγηται, άλλων μίν ονά* ό- 
λως ύπάρχβΐΫ τι λεγόντων ηγεμονιχόν , αίς των ηερί τον 
*^4σ%ληηιά9ην, τίνων ίϊ είναι μΙν νομίζόντων, ου ονμφω* ίο 
νονντων δϊ ηερ\ τοϋ ηέραχοντος αντό τοηον, ίίόηερ 
έφ' οοον άνεπίχρηός έστιν η τοιαύτη ίίαφωνία, μενειν έν 
έηοχ^ ΛεΙ ως άσνγχωρητον το την φανταοίαν ηγεμονιηου 
τνηωσιν είναι. 

/ίε96α&ω δ^ ηα\ το τνηωσιν νηάρχειν τον ηγεμονικού 381 
ταντην' αλλ* έηεϊ ουκ άλλως αναγγέλλεται η τοιαύτη »ν- 
ηωσίς τω ηγεμονικώ εΐ μη ά(ά της αίσ&ησεως, οίον ορά^ 
αεως άκοης η άλλης τινός τοιαύτης άννάμεως, ζψώ ηοτε- 
ρον οία ίατϊν η ηερϊ την αϊα&ησιν έτεροίωοις, τοιαύτη 
γίνεται χαι η ηερϊ τω ηγεμονικώ, η άιάφορος. καϊ εΐ μΙν 20 
η αντη, έηεϊ έκαστη των αίσ&ησεων άλογος ίστι, καΐ το 
έτεροιούμενον άλογον ίσται %α\ Όν διαφέρον της αίσ^- 
οεως' εΐ ϋ διάφορος, ον τοιούτον ληψεται το φανταστόν 382 
όηοΐον νηοκειται, αλλ* έτερον μίν Ισται το νποκείμενον, 
ίιαφέρονσα δΐ η ηερϊ τω ηγεμονικώ σννισταμενη φαι^τα-25 
σία. ο πάλιν ίστίν άτοηον, ονΛί ταύτη τοίννν τνηωσιν 
ίΐναι ρητέον ηγεμονικού καϊ έτεροίωσιν την φανταοίαν. 

υρός τούτοις η φαντασία αποτέλεσμα έστι τον φαν-^ 383 
ταστού, καϊ το φανταστόν αίτιον έστι της φαντασίας καϊ 
τνπωτίΗον κα&ειστηκει της αίσ&ητικης δυνάμεως, Λβη^-^ο 
νοχέ τε το αποτέλεσμα τον ποιούντος αυτό αΐτίον. ο&εν 
ΙηεΙ ταϊς φαντασίαις επιβάλλει ο νους, ληψεται τα άηοτε- 



5. 1* οιη V. 9. τον οηι Γ. 13. «σι« Η. 25. τό »/χί/«οη- 

ηορ ^α. 2β. τΰΐΰχψ Ι,. 



8€Χ1, Εηιρ, 18 ^ , ^^ 



ϋθΟ§ΐ€ 



274 (Ρ"'446) ΠΡΟΣ δογματικούς Α. ααν.ιη«ΐ1ιβ 

Χέαματα %ών "'φαρταατών, αλλ* ου τα έπτος φανταστά > 
384 ηαΐ €< λίγοι τις έη τάν η^^\ αντω η^ίοΒων %αΙ ηα&ων 
τοις ίχτος ίηιβάλλαν αντόν, τάς άνωτερον ΒΪρημένας /««- 
τοίοομεν αηορίας. "ητοί γαρ τα αυτά εστί ταϊς ημβτ^ρίπς 
Βψαψταοίαΐζ τα έκτος ^ ψ} τα αυτά μίν ονη αν «ίι/, όμοια 
9έ. ηώς γαρ δύναται το αντο αίτιον τβ χα) άηοτέλβσμα 
3β5 έαντον νοίίσ&αί; βΙ ΰ* όμοια, έηεΐ τό τινι ομοιον ετβρόν 
ίατιν εκείνον τον φ ομοιον έοτιν , η διάνοια τα όμοια 
τοις φανταοτοϊς αίλ' οι; τα φανταστά βΐοεται, σνν τω %αΙ 
ίϋτοντο αηορον είναι, ηώς γαρ εϊσεται η διάνοια οτι ομοιά 
έστι ταις φανταοίαις %ά φανταστά; ήτοι γαρ χωρίς φαν- 
τασίας τούτο αντο γνώσεται η φαντασία τινί. χαϊ χωρ}ς 
μϊν φαΐ'τασ/ας άμηγανον* σνΟν γαρ "η διάνοια μη φαν- 
3β6 τασιονμένη ηέφυκε λάμβαναν, εΐ Λ φαντασία, ηάντως 
« αντη η φαντασία ϊνα γνωσ&η εΐ ομοία έστΙ τω ηοιονντι 
αύτην φανταστώ, οφείλει έαντ^ην λαβείν ηαϊ το νηοχΒΐμ^- 
νον φανταστον^ άλλα τό μΙν νηοχείμενον φανταστόν 
τάχα δυνησεται λαβείν φανταοία ούσα εκείνον* ίαντην 
δί ηώς ληψ$ται\ ίνα γαρ τοι^το γίνηται, δε^ησει ταντο 

387 κα\ φαντασίαν καϊ φανταστόν γίνεοχΤαι. και έηεϊ εστίν 
^€ρον μΙν τό φανταστόν (αίτιον γάρ έοτιν) έτερον δέ 
ίστιν η φαντασία {οηοτίλεσμα γάρ ην\ εσται τό αντο 
§τερον έαντον, αίτιον τε α^α καΙ άηοτελεσμα' ων έχά- 
τερον έστιν αλογον, 

388 *Ηηορη μένων δη τούτων μεταβάντες , και έηι συγχω- 
ρήσει τού εϊναι την φαντασίαν τοιαύτην όηοίαν ηοτΐ Οι- 
λουοιν νηάρχειν οΐ δογματικοί , Μερως άηορώμεν. εΐ γάρ 
κριτηριον άηολειητεον την φαντασίαν , ήτοι ηάσαν άλη&η 
φαντασίαν λεκτεον είναι, κα&ώς ελεγεν ό Πρωταγόρας, 

β* 
]. ψαντηοίων Ι». 2. Χ/χα 0«, αντα £.. πηαινν Ο, ηησ§ων Κ. 
ι 
4. ¥στΛΐ Μ. 6. απΙο ηως Οίΐίΐβτκΐιιιη ήλλα ία κύιά μίρ ονη ϊσται' 

9. φαηααχΛΜοϊς Γ. 13. φανιαοιονμ^νου V. 16. Ιαυτηγ] μοΙ Ιβν- 

τηνί αη ίαυτην τιΨ οί. ρ. 285 Ο οί 9. 19. Ι'να — 20. γίνίοθ^ί, οηι Λ. 
20. ηαΐ φαντααίαρ οηι Γ. 21. αϊτίον] ^ηρον Ο, 22. γάρ — 

23. άηοτίΐισμα οιη Γ. 25. <5ί ¥0. 28. ιιηοίψιτίον Ώ. 



Ό\ο^\Χ\ζβύ Ιαγ 



ϋθΟ§ΐ€ 



ηιαϋεο» VII. ΠΡ02 Α0Γ1Κ0ΎΣ Α, (Κ '"447) 275 

η ηασαψ ψευδή, ως Ιφαοχε Ξενιά9ης ο ΚορΙ^&ιος, η τιψά 
μ^ψ άλη^ή τίνα ί^ φ$νάη, ως οΐ άηό^τής ατοάς *αΙ της 
'^4καΛημίας, ^ι άί τον η^ρίηάτον. σύτβ δ^ ηάοαν άληβ•η 389 
λδΗτίοτ ύννα σντβ φευδή οντΰ τίψά μ^ άλη&ή τίρά δί 
φ^νδή, ως ηαραστηαομβψ' ονχ άρα πρηηριον βϊψαι ρί/τέί^ν & 
την φαντααίαν. ηάααν μ^ν ονν φαντασίας ονΜ αν βίηοι 
τις αλη'Θ'ή δίά την ηερηροηην , χα&ως ο τβ ^ημόηρίτος 
"'ηαί ο Πλάτων άντιΧίγοντΒς τά ΙΙρωταγορα ί&ίδααηον* 
€ΐ γαρ ηάοα φαντααία έοτίν άλη&ης, %αϊ το μη ηάοαν 390 
φανταοίαν βΤται άΧη&η , πατά φανταοίαν υφιατάμενόν, ιο 
βοται άλη^€ς, και οντω το ηάοαν φανταοίαν Λναι άληϋ^ή 
γενησβταί ψεύδος. παΐ χωρίς δ^ της τοίαντης ηΒρρ^ 

ψροηης παρά τά φαίνό/α^νά ίατί ηαί την ίνάργ^ιαν το λέ- 
γειν ηάοαν φανταοίαν είναι άλη^ή^ ηολλών ηάνν ψευδών 
ούσων» ούγ^ ωοαντως γάρ χινούμε&α ηρός το *'ημέρα 3^1 
εοτιν" έηϊ τον ηαροντος ηαϊ ηρος το **νύί ίοτι," τό τε 
ζην Σωκράτη ηαΐ τε&νάναι, σνδί την ϊοην ηοιτϊ ταύτα 
ηροοβάλλει ένάργειαν , άλλα τό μίν ημίραν νυν είναι %αι 
τό Σωκράτη τε&νάναι ηιοτόν ^οικεν νηάρχειν, τό δ^ νυητα 
είναι και τό ζην Σωκράτη ούχ ομοίως ίοτϊ ηιοτόν άλλά'^ 
των ανύπαρκτων φαίνεται• καϊ ο αυτός λόγος ίηΐ 392 

της εν τισι ηράγμασιν ακολουθίας τε καϊ μάχης άλη&ης 
τε καί ψενδης έοτι. τω μΙν γάρ ημίραν είναι τό φως 
εϊναι καΐ τω ηεριηατείν οε τό ηιτεΐο&αί οε ίμφανως ά»ο^ 
λονδεϊ, τω δ^ ημεραν είναι τό νύκτα ^ϊναι καϊ τω ηερι^^ 
ηατείν σε τό μη κινεϊσϋ'αί σε ηρο&ηλως ίμάχετο, καΐ η 
τσύ έτέρσυ &ίσις άρσις ην τον λοιπού, εΐ συνακολον&εϊ τί 
τινι και μάχεται πάντως έτερον έτέρω. εΐ δε έοτί τΐ τινι 
μαγόμενον, ου πάσα φαντασία έοτϊν άλη&ης' τό γάρ 
τινι μαχόμενον ως άλη&^ς ψευάει η ως ψεύδύς άλη&εΐ^ 
μάχεται. ειπερ τε ηάσας ονμβέβηκε τάς φαντασίας 393 

εϊναι άληάείς, ονδίν έοτιν ημίν άδηλον. άληϋΌυς γάρ »ι- 

2. οΐ οητ Ο. 6. άν οπι I^. 7. ^ημόχ^ιτος] οί. ΚηΒοΙ). |>. 131. 
22. της] τοΤς ϋΥ. 27. ά^σις V ραββίηι: οβίοπ «ρσκ »^ οιη V, 

28. τΐ οιη Ο. 30. ίρίν^ϋ Χτ. . 



276 (Κ '"448) ΠΡΟΣ δογματικούς Α. »<1ν. ιηαϋιβ 

νοζ οντος %αΙ ψ^νίους, £?«* άγψοοχψένου τι τούτων έατϊρ 
άλη&^ς χαι τί ψευίος, το άδηλου μ^νον ημϊν ουνίαταιταί, 
%αϊ ο λέγων "άίηλόν έατι μοι το αρτίους η ηβρίσσους 
ΒΪναί τους αστέρας" άυνάμα λέγει, μη Ιηίαταο&αί ηοτεροψ 
^άλη&ές έοτι καϊ ηότερον ψεύδος, το αρτίους είναι τους 
άατέρας η ηβρίοσούς• ώστε ύ ηάντα Ιστϊν άλη&η ηαΐ 
πάσαί φανταοίαι είσϊν άλη&εϊς, ουδέν ίστιν ημίν α^ιι/^^^* 
εΐ δ^ μηδέν έατίν ημίν άδηλον, ηάντ ίαται πρόδηλα. §1 
δ^ ηάντ €ϋταί ηροδηλα , ουδϊν έ'σταί το ζητείν χαι άηο- 
10 ρΒΐν περί τίνος ' ζητεί γαρ τις καϊ άηορεϊ ηερί του άδη- 
λουμένου αύτω πράγματος , άλϋ ουχϊ ηερϊ τού φαι^^ροΰ. 
ατοηον δέ γέ ίοτι το ζητηοιν %α\ άπορίαν άναίρεϊν' 
"'ουχ αρα ηάαα φαντασία έστ}ν άλη&ης, ούδ^ ηάντα έοτϊν 
άληΌ-η* 
994 Καϊ μην εΐ πάσα φαντασία έσιΐν άλη&ης ηαϊ πάντα 

ίστίν άλη&η, ούτε άλη&ευσίς τις εστίν ούτε άηλανησία, 
ου διδασκαλία, ου πλάνησις, ου τέχνη, ονχ άηοδειίις^ ούπ 
άρετη, σι/χ άλλο τι των τοιούτων, οηοηώμεν δ^ το λεγο- 
μενον. εΐ γαρ πάσα φαντασία έστιν άλη&ης, ουδέν έστι 
^ψεύδος, μηδενός δ^ οντος ψεύδους ούτε το ψεύδεσ&αι 
δσται ούτε το πλανάσ&αι ούτε το άτεχνον είναι ούτε το 
φαύλον ύηάρχειν * ^αστον γαρ τούτων τού ψεύδους εχε-- 

395 ται καϊ περί τούτο την ύηόστασιν λαμβάνει, μηδενός δ^ 
ψευδόμενου ούδ* άλη&εύων τις εσται, %αϊ μηδενός πλα- 

^^νωμένου ούδ' απλανής ηαταστησεταί τις. ωσαύτως δ^ μη 
όντος άτεχνούς συναναιρειται ηαϊ ό τεχνίτης καϊ μη υπάρ- 
χοντος φαύλου ο σοφός* ταύτα γάρ κατά σύμβλησιν 
νοείται, καΐ δν τρόποψ μη όντος δεξιού τινός ούδϊΐ άρι- 
στερόν ίοτι μηδί όντος τού κάτω ούδί τό άνω εστίν, ούτω 

ζο μη οντος τού έτερου των αντικειμένων ούδί τό λοιπόν 
ύποστησεται. οΐχησεται δ^ καϊ η άπόδειξις χα2 το σημειον. 

396 η μεν γάρ τού άλη&ίς εΐι^αι άλλα μη ψεύδος εστίν άπό•* 
δειξις' μηδενός γάρ όντος ψεύδους ου χρεία τού διδά- 

1. ^ινδούς €ΐ 2. ί^/ίνδΗ Ι•. 9. ηάρχ ίστΙ? 12. γ^ οιη V. 

16. τ* Ην. 31. η οιη V. 33. γάρ] δ^ί 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



πΐΒΐίοοβνΠ. ΠΡΟΣ ΛΟΓΙΚΟΥ! Α. (Ρ'"449) 277 

ξοντος οτι ονΗ ίστι ψβν^ος* »ο Λ σημ^ϊον ηαΐτό τεκμη- 
ρίον ίηη/γ$λλετο έκχαΧνητιηορ είναι τον άάηλουμενον, 
ηάντων 91 άλη&ων όντων και Λ' αντην ηροφανύν ου 
χογίζομεν τον μηννοντος το μη γίνωσπόμενον, εΐτβ άλη&ίς 
ίοτιν είτε ηαΐ ψεύδος. » 

Καίτοί τι ηερί τούτων ίιεξιμεν, οτε σντε ζωον οΰτε 397 
%οινως κόσμος νηοηείοδται ουγχωρη^έντος τον ηάαας τάς 
φαντασίας άλη'9'$ϊς νημρχειν^ ει γαρ ηάντα Ιστ\ν άλη&η, 
ηάντα ημίν γενησεται ηροΛηλα, καΙ εΐ τοντο, εσται υγιές 
τε ηαι άλη&^ς %αϊ το ηάντα ημίν είναι αίηΧα^ εν 1% των ίο 
Ίϊάνιων ηαϋ'εσιως* άλη&οϋς ϋ δντος τον ηάντα αίηΧα 
%νγχάνειν, οντε ζωον οντε φντόν οντε ηόσμον ηροσάεξό-- 
με&α φαίνεσ^αι ημίν ' οηερ ίστιν ατοηον. λεητεον 398 
άρα άίά ταύτα ηάντα μη ηάσας τάς φαντασίας είναι αλη- 
θείς ηαϊ ηιοτάς, ηαϊ μην ονάί ηάσας ^φευδ^ίςίιά τάς^^ 
ανάλογους αΙτΙας* Ισοίνναμεϊ γαρ τω ηάσος είναι άλη- 
^είς «αΐ το ηάσας είναι ψεν&εΐς. 9ιο παΐ ηάντα σχείόν 
τα ηροαρημενά ημίν Ισται ηαϊ έήϊ την τοιαύτην μεταφε- 
ρειν στάσιν. εΐ γαρ ηάσαι αϊ φαντασίαι είσι ψευδείς χαϊ 399 
ουδέν ίστιν άλη&ές, αληθές ίστι το "ουδέν ίστιν άλη-^ 
&ές" εΐ αρα μηδέν ίστιν άλη&ές, ίστιν άΧη&ές' ηαΐ 
όντως εΙς τουναντίον τη ηρο&έσει ηεριήχ&ησαν οΐ ηερί 
τον Ξ^ίάδην, λέγοντες ηάσας τάς φαντασίας είναι ψεν- 
δεις χαϊ μηδίν όλως ίν τοις ονσιν "'νηάρχειν άλη&ές» 
χα&όλον γάρ άμηχανόν ίστι τον ίηΐ μέρονς τι λέγοντα 2» 
ψεύδος μη ονχι χαΙ άλη&ίς ορίζειν• οίον οτε λέγομεν 
ψεύδος είναι το Α, τον μίν Α το ψεύδος αντό νηαρχειν 
χατηγορονμεν , το ίέ ** ψεύδος ίστι το Α" τί&εμεν^ ώστε 
δυνάμει τοιούτον τι άηοφαίνεσ&αι "άλη&ές ίστι το ψευ- 
δός είναι το Α" άμα ονν τω ψεύδος τι λέγειν καΐ το ^ 
είναι άλη&ες έξ ανάγκης όρίζομεν. Ινεστι δ^ κατά τον ^^ 

3. Λ* Λ 4. ι^1}^σο^το«? οί. ρ. 284 21 β( 24. 14. «ί***»• 7 

15. τάς οιη Ο• 1β. άλογους ΥΧ. 20. ίΐη&ίς Ιατ» — 21- ««**»' 

^Λ, Ψστ^ψ αΧη^^ς οιη €ΒΒ. 24. χαΐ οιη V. 25. %•»* -«•- 

27. 28. 30. ^ — ^ ^Α'-Α] πρϋτοψ — η^του — ηρΟτοψ — * 
τον Ι• €νιηι Η. 28. ^στ* οιη Γ. 



278 (Ρ'"4δ0) ΠΡΟΣ ^0ΓΜΑΤ1Κ0ΥΣ Α, «Λν.-ωβΛβ 

αύ%6ν τρόπον ηαϊ ένταυ&οΐ διδάϋκιιν ο%ι ίναργύς οχειίόν 

εΐοί των φαντασιών αί άιαφορα!, ηα&* ας αΐ μίν ίηίϋηων- 

, %αι ημών την ανγκατά&εσίν αί δ' αηοΗρονονταί χαϊ οντε 

αηαοαι ίηιαηώνται ηοινώς οντε αηαααι ονλληβίην άηο- 

Οίρονονταί,- έηεί τοί μηδεμιας ονσης της ύίαφοράς^ άλλα 
τιαοών έη ϊσης.άπίοτων ονσών η ηίοτών , ούτε τέχνη 
ηστ' αν ούτε άτεχνία χα&ειστηηεί, οΰμ εηαίνος, ονη έτιιτ/- 
μηοίς^ ονκ άπατη ' ένοεϊτο γαρ η μϊν τίχνη χαϊ αποίοχη 
χαϊ το άνεζαπάτητον χατά τάς αληθείς φανταοίας , η δί 

10 απάτη καΐ ΙπιτΙμηοις χατά τάς ψευδείς, οντε ονν πάαας 
άλη&εΐς είναι ^ητεον χαι πιστάς οντε ηάαας "ψενδεϊς χαΐ 
άπΙοτονς 

401 Αειπεται άρα τάς μεν πιστάς τάς ό'ί άηίοτονς άξιονν^ 
οπιρ οΐ άπο της οτοάς χαι οί άηό της Ακαδημίας ελεχον, 

15 ο! μΙν άπο της στοάς τάς χαταληπταιάς φαντασίας απο- 
δεχόμενοι, οι δ^ άπο της ^Ακαδημίας τάς πι&ανάς είναι 
δοχονοας. τοντο δί χαΐ αύτοΐς σχεφαμένοις ημίν άχριβώς 

402 ενχ^ μάλλον εοιχεν η αλητεία, ην γαρ καταληπτικη φαν- 
τασία, ίνα τις άπο ταύτης άρχομαι, η άπο ύηάρχοντος χαι 

«) χατ αντό το υπάρχον έναπομεμαγμένη χαΐ εναπεσφρα- 
γισμενη, οποία ούχ αν γένοιτο άπο μη υπάρχοντος, τού- 
των Λ τα μίν άλλα λέγουσιν οί περϊ τον Καρνεάδην 
ονγχωρησειν τοις άπο της οτοάς, το δί "οϊα ον% αν γέ- 
νοιτο από μη υπάρχοντος** άσνγχώρητον είναι, γίνονται 

25 γαρ χαϊ άπο μη υπαρχόντων φαντασίαι ώς άπο υπάρχον- 

403 των. χαϊ τεχμηριον της άπαραλλα^ίας το έπ ϊοης ταύτας 
εναργείς χαι πληχτιχάς εύρίσχεο&αι, του δ^ ίπ ϊσης πληχτι- 
χάς χαϊ εναργείς είναι το τάς άχολού&ονς πράξάΐς ίηιζεύ- 
γνυσ&αι, ώσπερ γάρ έν τοϊς ύπαρ ό μΙν διψώ ν άρυόμε- 

3ονος ποτόν ηόεται, "'ό δί &ηρ!ον η άλλο τι τών δειμαλέοιν 
φεύγων βοά χαϊ χέχραγεν , ούτω χαϊ «ατοί τους ύπνους η 



^ 2. οΐ θΗ. ^ 4. υηοηρίνοριαί 0Η. 8. ^ ] «ί V. 17. «ύτοϊς] 

ηυι6? 18. η άληΟ^αα ΗΥ, ι) άΙ^Ο^η Γ. 20. καχη τκυιν το V. 

27. ΊΟ όέ Μσης ί ηληηηχας Α, γοοΙρ //. 



ΟίΟίΐίζΘοΙ Ιαγ 



ΟθΟ§ΐ€ 



ιιι«Ιί€θ»νΐΙ. ΪΙΡΟΙ λογικούς Α. (Κ "461) 279 

μίν διάχυαίς ίσ%ί τοϊς ΰιψωσι παϊ αηο ηρψ^ης ηίνειρ ίο- 
%ονοίν, άνάΧογον ύί φόβος τοις δ^ίματονμένοις' 404 

ταφών γαρ άνόρονσ^ν Ι^χιΧΧινς 
χιροί τί ανμηΧατάγηαιν^ ^πος τ όλοφνδνον ίαηξν. 
ηαΐ δψ τρόηον ίν χαταστάσει τοΙς τρανότατα φαινομένοίβ^ 
ηώτενομ€ν »αΙ σνγκατατξ&€μ€&α, οίον /ίίωνι μίν ως /ίίωρί 
Θίωνι δ^ ως Θίωνι ηροαφ^ρόμενοι, ούτω καϊ ίν μανία %ο 
ηαραηλτ/Οίον ηάσχονα^ *κινές. 6 γούν ^Ηρακλής μαν^ίς, 405 
χα) λαβών φαννααίαν άηό των Ιάίων ηαίάων ως Ενρν- 
σ&έως, την άηόλον&ον ηράξίν τανττ] τ^^ φαντασία αννη- ίο 
ψ^ν. άηοΧονϋ^ον 91 ην το τονς τον ίχ&ρον ηαΐ9ας άνε^ 
λ€ϊν , οη€ρ χαΐ έηοιηο^ν. βι ονν ηαταλί^ητιχαί τινές ύοι 
φανταοίαι παρόοον έηάγονται "ημάς ΒΪς σνγκατά&^αιρ ηαΐ 
ίΐς το την άκόλον&ον ανταΐς ηράξιν αυνάητ^ιν, ίηβϊ «αί 
φ^νάβίς τοιανται η^φηναοί, λβκτεον άηαραλλάχτους είναι ΐ5 
ταϊς ηαταληητίηαΐς φαντασίαις τάς αχαταΧψιτονς> »αΙ 406 
μ/ήν δν τροηον άηό των τόξων ΐΧάμβαρβ φανταοιαν ο 
ηρως, οντω ηαϊ άηό των Ιάίων ηαίάων δτι Ενρνα&ίως 
εΐαϊ παίδες• μία γαρ χαϊ η αύτη ηρονηέχεηο και ωσαύ- 
τως ίχοντι φαντασία. άΧΧ' ην η μΙν άηό των τόξων άΧη- ϊο 
^ης, η Λ άηό των ηαϋων ψενάης. έη ίσης ονν κΧινον- 407 
σων αμφοτέρων όμοΧογητεον άηαράΧΧακτον είναι την έτέ- 
ραν τ^ έτερα* καϊ εΐ η άηό των τόξων Χεγεται κατά- 
ληητικη, οτι άκόλον•&ος αντη ηράξ^ς έηεζενχ&η τοϊς τόξοις 
αντον ως τόξοις γ^ρησαμενον, Χεγίσ&ο) καϊ ή άηό τών2& 
ηαί9ων μη δίαφέρειν ταύτης, ηαρόσον κα\ ταύτψ} τό άκό~ 
Χον^ον έηεζεύχ&η ίργον, τοντέστι τό τονς τον έχ&ρον 
ηαιάας δεϊν άναιρεϊν. άΧΧά γαρ αντη μΙν η άηαραΧΧαξία 408 
των τε καταΧηητικων κα\ των άκαταΧηητων φαντασιών 
κατά τό ίναρ^Ις και ίντονον Ιδίωμα ηαρίσταται ' ούδ^ν 3<) 
α ήττον 'δείχννται τοις άηό της Ακαδημίας και η κατά 
χαρακτήρα καΐ {_η] κατά τύπον, καΧονσι δε έηι τα * φαι- 

3. ταφών] II. 23 101. 4 ΙΙαπι €». 13. χατά&ίο^ν Ι.. 

22. όμολο/ήτνααν V, 6μοΙο/ί(τωσαν Χ, 27. τοΟ οιη Ο. 32. <» 

τα ίπίψαιψομίνα €Η. 



ϋ\^\\\ζβά Ιαγ 



ΟοοξΙ^ 



280 (Ρ 451) ΠΡΟΣ άΟΓΜΑΊΊΚΟΥΙ Α, βϋν.πίΛϋιβ 

409 νομενα τονς οτωιηονς. Ιτύ γαρ των ομοίωρ μίν κατά 
μορφήν διαφερόντων ά^ κατά το νηοπείμενον άμηχανόν 
έοτί δίορίζπν την καταληπτίηην φαντασίαν άηο της ψίΐ;- 
δονς χαΐ ακατάληπτου ' οίον ίνοίν ωων άκρως άλληλοίς 

5 ομοίων εναλλάξ τω ατωικω δϋωμί προς ίιάκρισιν, Η έπι- 
βαλων 6 σοφός Ισγνσ$ι λέγειν άίιαητωτως ηοτερον έ'ν {στι 

410 το ίεικννμενον ωον η άλλο %αΙ άλλο. 6 9* αυτός λόγος 
ίστ} ηαϊ ίηΐ δίδυμων ληψεταί γάρ ψευδή φαντααίαν ο 
σηουδαιος και ως άηο ύηάργοντος κάΙ κατ αυτό το ύηάρ-- 

ι^}γον έναηομεμαγμενην καΙ έναηεσφραγισμίνην έχων την 
φανταοίαν, ίάν άηο Κάοτορος ως άηο ΙΙολυδενκους φαν- 
τασιω&η. εντεν&εν γονν κα\ ο ίγχεκαλυμμενος σννεστη 
λόγος ' έάν γάρ προκύψαντος δράκοντος &ελωμδν τω 
ύηοκΒίμένψ έπίοτήναι, εις πολλήν άπορίαν έμηεσουμεδ-α, 

15 ηα\ ονχ έ'ξομεν λέγειν πότερον ό αυτός έστι δράκων τω 
ηρότερον προκνψαντι ή ^ερος^ πολλών ένεσηειραμενων 

411 τω αύτω φωλεω δρακόντων* ου τοίνυν έ'χει τι ιδίωμα η 
ηαταληητικη φαντααΐα ω διαφέρει των ψευδών τε χαί 
ακατάληπτων φαντασιών. 

20 ΙΊρός τούτοις, ει τι άλλο καταληητιχόν τινός έοτι, καΙ 

ορασις. ούχϊ δέ γ* αύτη καταληητικη τινός έστιν^ ως πα-- 

412 ραατηαομεν' ούκ άρα ^στι τι καταληητιχόν τίνος, η γάρ 
όρασις λαμβάνειν μΙν δοκει χρώματα καϊ μεγε&η και οχή- 
ματα ηαϊ κινήσεις, τούτων δ^ ούδϊν λαμβάνει, κα&άπερ 

25 εν&νς άπό τών χρωμάτων άρξαμενοις ημίν φανείται. 
εΐπερ ουν ή ορασις καταλαμβάνεται τι χρώμα, φαοιν οι 
ίί Ακαδημίας, καϊ το του άν&ρώπου καταληψεται' συ 
καταλαμβάνεται δέ τούτο* ούδ* άλλο τοίνυν καταληψεται 

413 χρώμα, καϊ ότι ού καταλαμβάνεται, πρόδηλον* μεταβάλ-- 
3υ λει γάρ κατά ώρας ενέργειας φύσεις ηλιχιης περιστάσεις 

νόσους ύγείαν ύπνον ίγρηγορσιν, ώστε το μΙν ούτως αυτό 
ποιχίλλεσ&αι γινώσκειν ημάς, το δε τι ίστι το κατ άλη- 
'&ειαν άγνοπν. ταύττ; τε εΐ τούτο μη ίστι καταλητιτον, 

1. ηί 8ΐοίή Η. ΙπίΙ Ι-. 9. καϊ ως] ηαιη^^Ψ 33. Λ ΟΗ. 



ιηαΙίοοβΥΙΙ. ΠΡΟΣ ΛΟΓΙΚΟΎ 2 Α. (Ρ"'452) 281 

ονδ^ αλΧο τι γ^ψηαβται γνωρίμου, παϊ μην καΙ ίπΐ σχη^ 414 
ματος το αυτό γένος της απορίας ευρηοομεν* το γαρ 
αυτό λΒϊον ηαϊ τραχύ ύηοηιητΒΐ ύς Ιηϊ τύν γράφων, 
οτρογγνλον τε ηαϊ τ^τράγωνον ως έηϊ πύργων, "'βνΛ; τΒ 
»αΙ %Β%Χα